Αρχική

Αστυνομική Διαταγή έτους 1907

2 Σχόλια


«Προς απάσας τας αρχάς που διηκούν το χωρίον Ματαράγκα Καρδίτσης:  Δήμαρχο, ιερέα του χωριού, Δάσκαλο και άπαντας τους προύχοντας του χωριού.

Ήλθα εις Ματαράγκαν κατόπιν διαταγής του Διοικητού μου μετά ενός χωροφύλακος πρός επιβολήν της τάξεως από άκρου είς άκρον του χωριού, άνευ χρονοτριβής και άμεσα.

Διότι προχθές στο σιργιάνη μετά την θίαν και Ιεράν λιτουργίαν εν τω Ναό όταν έπεζαν τα κλαρίνα και τα όργανα ο Κώστας (ας μη αναφέρο το ονομά του) χόρευε σινέχια μπροστά χορίς να αφίνη και τους άλους να χορέψουν μπροστά με κατά σινέπια παραξιγιθίκανε και πλακοθίκανε στο ξίλο με τα παλούκια και τα μαχέρια και κατά σινέπια να τραβματιστούν πολλοί άνθροποι.

Πάραφτα να εφαρμόσετε απάσας τας εξίς διαταγάς μου .

1) Αν ξανασιμβή τιάφτη πράξης εν τω χωρίο να γνορίζετε ότι θα σας συλλάβω και άνεφ χρονοτριβής άμεσος θα σας κλείσο στη φυλακή. Όταν πέζουν τα κλαρίνα και τα μουσικά όργανα στο σιργιάνη στο πανιγίρη και στο γάμο πρέπη να χορέβουν μπροστά άπαντες που επιθιμούν να χορέψουν και όχι μόνο ο ίδιος άνθροπος. Αφτό είνε γαηδουριά.

2) Μου αναφέρθικε ότι ο γάηδαρος του χαντζόπουλου τον Σεπτέμριο μπίκε στο καλαμπόκ του Βάϊου (ας μην αναγράψο το επίθετο) και ο Βάϊος εκνεβρίστικε και κάρφοσε τον γάηδαρο με τιν αξάλη στο ένα καπούλη. Καταλαβένετε ο γάηδαρος δεν είναι o όνος αλά ο Βάϊος. Άνεφ πολόν σκέψεον καταλαβένη κανής ότι το κεφάλη δεν έχη μιαλό αλά κολοκιθόσπορο. Απαγορεύετε να ξαναγίνη εκ νέου τέτιο απαράδεκτο η παράμιο πράγμα.

Περισσότερα

Εδώ παπά, εκεί παπά, πού είναι το παπά;

Σχολιάστε


Ένα κείμενο του Νίκου Σαραντάκου που με χιουμοριστική διάθεση επισημαίνει ένα από τα προβλήματα που εγείρονται από τις προσπάθειες «εκσυγχρονισμού» της γλώσσας μας μέσω του μαθήματος της γραμματικής, αλλά και του τρόπου που αυτή διδάσκεται και εφαρμόζεται στην πράξη…

Εμείς να προσθέσουμε μόνο ότι στη δεκαετία που μεσολάβησε από τη συγγραφή του κειμένου, τίποτα δεν έχει καλυτερεύσει· τουναντίον, τα πράγματα βαίνουν όλο και προς το χειρότερο…

***

Από Αντίβαρο

Στα τέλη Μαΐου, σε κάποιο χωριό της Αιτωλοακαρνανίας οι κάτοικοι διαμαρτυρήθηκαν για τη μετάθεση του παπά τους σε άλλη ενορία. Το γεγονός προβλήθηκε από τα ιδιωτικά κανάλια σε εκτενή ρεπορτάζ (“έχουμε μιάμιση ώρα δελτίο να μπαζώσουμε, τι περιμένεις;” μου έλεγε κάποιος δημοσιογράφος μισοαπολογητικά σε ανάλογη περίσταση). Είδα λοιπόν στα ρεπορτάζ τα παιδιά να φωνάζουν “Τον παπά μας θέλουμε”, είδα και δυο-τρία μεγάλα πανώ να γράφουν

ΤΟ ΠΑΠΑ ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΜΕ

Αλλά ο παπάς της Καμαρούλας (έτσι λεγόταν το χωριό, θαρρώ) δεν είναι παρά η αφορμή. Όλο και συχνότερα βλέπει κανείς το τελικό νι να λείπει από το αρσενικό άρθρο, ακόμα κι εκεί που προφέρεται, που χρειάζεται, που -θα έλεγε κανείς- η απουσία του προσκρούει στο γλωσσικό αίσθημα. Ο κανόνας, υποτίθεται απλός, λέει ότι το τελικό -ν μπαίνει όταν η λέξη που ακολουθεί αρχίζει από π, κ, τ, ξ, ψ, μπ, γκ, ντ, τσ, τζ. Έτσι, τον παπά αλλά το διάκο. Αυτά, τα λέει ο κανόνας -νομίζω τουλάχιστον. Μόνο που ο κανόνας αφ’ ενός είναι λειψός και αφ’ ετέρου δεν εφαρμόζεται.

Ας δούμε το δεύτερο. Οι παλιοί δημοτικιστές, που τόσα πρόσφεραν, να το πω παρεμπιπτόντως, αντιμετώπιζαν με κάποια αντιπάθεια τις αρμαθιές από αλλεπάλληλα και όχι ιδιαιτέρως εύηχα τελικά νι της καθαρεύουσας. Στη γραμματική της δημοτικής φαίνεται μια τάση να περιοριστεί το νι στο απολύτως αναγκαίο -πριν από τα πι, κάπα, ταυ κτλ. Μόνο που στην εκπαιδευτική πράξη, στο σχολείο, ο κανόνας δεν είναι εύκολο να εφαρμοστεί, όπως φαίνεται. Και επειδή, όπως μου λένε, σε πολλά σχολεία, το “περιττό” τελικό νι, π.χ. “τον μαθητή” τιμωρείται, ως λάθος, με την ίδια βαρύτητα όπως και μια ξεκάθαρη ανορθογραφία, π.χ. “το μαθιτή”, τα παιδιά, για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, κόβουν το νι από παντού αντί να σπάνε το κεφάλι τους πού να το βάλουν. Κάτι ανάλογο γίνεται προφανώς και στα έντυπα μέσα ενημέρωσης. Δεν θα έβλαφτε να διατυπωθεί ο κανόνας έτσι που να επιτρέπει το τελικό νι, προαιρετικά, πριν από κάθε αρσενικό ουσιαστικό, δηλ. το(ν) διάκο.

Περισσότερα…

Ένας πολύ τυχερός άνθρωπος ή η λαμπρή ακαδημαϊκή σταδιοδρομία του Λ. Ντάνφορθ στην Ελλάδα

Σχολιάστε


Από Άρδην-Ρήξη

Λόριγκ Ντάνφορθ (Loring Danforth)

Συγγραφέας: Μαρία Τσοσκούνογλου
Άρδην τ. 67 – Δεκέμβριος 2007

Ο Λόριγκ Ντάνφορθ (Loring Danforth) είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση διανοούμενου, ο οποίος κατόρθωσε να καθιερωθεί στην ακαδημαϊκή κοινότητα της Ελλάδας ως ο ειδικός για την ονομασία του κράτους των Σκοπίων, κυρίως μετά την έκδοση του βιβλίου του «Η Μακεδονική Διαμάχη», Αθήνα, εκδόσεις Αλεξάνδρεια (1999). Σπούδασε ανθρωπολόγος στο πανεπιστήμιο Πρίνστον των Η.Π.Α. το 1978. Δίδαξε στο κολλέγιο Αθηνών, στο πανεπιστήμιο Πρίνστον, και από το 1991 είναι καθηγητής ανθρωπολογίας στο Μπέιτς Κόλετζ, στην πολιτεία Μέιν στις Η.Π.Α.

Με την Ελλάδα αρχίζει να ενδιαφέρεται από το 1982. Στην αρχή ασχολείται με «ανώδυνα» θέματα: Ταφικά έθιμα (The Death Rituals of Rural Greece, 1982), Πυροβασίες και αναστενάρηδες (Firewalking and Religious Healing: The Anastenaria of Greece 1989).

Όμως στις αρχές της δεκαετίας του 1990, και μεσούσης της κινητοποίησης των απανταχού Ελλήνων για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, που ο Ντάνφορθ «πέφτει στα …σκληρά»: Μετακομίζει στη Μελβούρνη της Αυστραλίας χάρη σε μια υποτροφία Φουλμπράιτ και πραγματοποιεί επιτόπια έρευνα στις κοινότητες των Σλαβομακεδόνων, από όπου και αντλεί υλικό για το βιβλίο του.

Στην Αμερική, η «Μακεδονική Διαμάχη» κυκλοφόρησε το 1995 και, σύμφωνα με τον συγγραφέα του, “ασχολείται με τους αντίπαλους ισχυρισμούς για τη μακεδονική ταυτότητα που προβάλλουν οι Έλληνες και οι Μακεδόνες”. Ο σκοπός του ήταν να παρουσιάσει το μακεδονικό ζήτημα από τη σκοπιά του κοινωνικού ανθρωπολόγου, αλλά και να ασκήσει κριτική στις εθνικιστικές τάσεις που εκφράστηκαν και από τις δύο πλευρές (καταλήγει όμως να ασκεί αποκλειστικά σχεδόν κριτική στην ελληνική πλευρά για το θέμα αυτό).

Περισσότερα…

Μια ενδιαφέρουσα οπτική για τους ψευδομακεδόνες

Σχολιάστε


Από DefencePoint.gr

Λάβαμε και δημοσιεύουμε ως έχει την επιστολή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου φίλου του «defence-point.gr», διακεκριμένου επιστήμονα, τα πλήρη στοιχεία του οποίου δεν δημοσιεύουμε, καθώς δεν διαθέτουμε σχετική ρητή άδεια.

Περιττό να αναφερθεί ότι οι ανησυχίες του καλού μας φίλου είναι και δικές μας ανησυχίες, οι οποίες συχνά πνίγονται μέσα στην «πολιτική ορθότητα», ή μάλλον στην αγωνία να κλείσουν ορισμένα μέτωπα της χώρας, τη στιγμή που ορισμένοι φροντίζουν να ανοιχτούν ακόμα και εσωτερικά, τα οποία είναι τα πλέον επικίνδυνα. Αυτά θα καταστήσουν τα εξωτερικά ανεξέλεγκτα και θα κληθεί η Ελλάδα να υπερασπίσει τον εαυτό της στερούμενη την αποκαλούμενη ως «εξωτερική νομιμοποίηση» της πολιτικής της, η οποία με τη σειρά της συχνά καθορίζει το αποτέλεσμα των συγκρούσεων, κάτι που δεν δείχνει να απασχολεί και πολλούς…

Ακολουθεί η επιστολή:

Αγαπητοί Κύριοι,

Σας ξαναγράφω με αφορμή τις νέες δηλώσεις Γκρουέφσκι. Επιμένω πάρα πολύ σε αυτό το θέμα παρά σε οποιοδήποτε άλλο θέμα είτε με την Τουρκία είτε με την Οικονομία και την ΕΕ. Παρά το ότι αυτό ξενίζει στην τρομερά δύσκολη εποχή που ζούμε, η αιτία για αυτό είναι πως αν η Τουρκία αποτελεί κίνδυνο για τα θαλάσσια, χερσαία και εναέρια σύνορά μας, αν η Τρόικα αποτελεί κίνδυνο για την πολιτική μας ανεξαρτησία, τα Σκόπια αποτελούν κίνδυνο σμικρύνσεως του ίδιου του Ελληνισμού σαν οντότητα.

Ειλικρινά, θα προτιμούσα έναν βόρειο γείτονα, ο οποίος ευθέως θα μας απειλούσε στρατιωτικά, αυτοί οι κύριοι όμως απειλούν τον πολιτισμό μας, απειλούν να μικρύνουν τον Ελληνισμό και αυτό εγώ το θεωρώ τον μέγιστο κίνδυνο!

Περισσότερα…

Βέροια: «Ήξεις αφήξεις» Σκουρλέτη για την ύπαρξη ή μη «μακεδονικής μειονότητας»

1 σχόλιο


Από InVeria.gr

Στη Βέροια βρέθηκε το απόγευμα της Δευτέρας (30/10) ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης, με αφορμή ανοιχτή εκδήλωση σχετικά με την μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο πολιτικό φορέα. Πριν την εκδήλωση, που ήταν προγραμματισμένη στις 7.30 μ.μ., ο Πάνος Σκουρλέτης παραχώρησε συνέντευξη Τύπου σε τοπικά ΜΜΕ, όπου έδωσε το στίγμα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει της ψήφισης των νέων μέτρων.

Μεταξύ άλλων, ο κ. Σκουρλέτης ρωτήθηκε από το InVeria.gr για τις απόψεις του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ Νάσου Θεοδωρίδη, που δημοσιοποιήθηκαν στην εφημερίδα ΑΥΓΗ, σχετικά με το έπος του ’40, το οποίο αποκάλεσε «μύθο», ενώ ζητήθηκε, με αφορμή παλαιότερες δηλώσεις του ίδιου προσώπου σε τηλεοπτικό κανάλι της ΠΓΔΜ (που αποδεχόταν την ύπαρξη «μακεδονικής» μειονότητας στην Ελλάδα και υποστήριζε το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των Σκοπιανών στο θέμα της ονομασίας της χώρας τους), να τονιστεί η επίσημη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για την ονομασία του κράτους των Σκοπίων, καθώς και για το εάν ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι υπάρχει στην Ελλάδα «μακεδονική μειονότητα», όπως αποδέχεται το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στη συνέντευξή του.

Ο Πάνος Σκουρλέτης τόνισε πως οι απόψεις του Νάσου Θεοδωρίδη σχετικά με το έπος του ’40 είναι καθαρά προσωπικές, ωστόσο δεν άφησε κανένα ανοιχτό ενδεχόμενο για διαγραφή του από το κόμμα, σημειώνοντας πως «ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το πιο δημοκρατικό κόμμα στην Ελλάδα και το κάθε μέλος του έχει το δικαίωμα να εκφράζει τις προσωπικές του απόψεις«.

Σχετικά με την ονομασία της ΠΓΔΜ, τόνισε την ξεκάθαρη θέση του ΣΥΡΙΖΑ που υποστηρίζει την σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό.

Όσο για την «μακεδονική μειονότητα» που Σκοπιανοί και κάποιοι «Έλληνες» υποστηρίζουν πως υπάρχει στην χώρα, ο κ. Σκουρλέτης κάθε άλλο παρά ξεκάθαρος ήταν… «Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι με γλωσσικό ιδίωμα, ιδιαίτερες πολιτιστικές συνήθειες και κατοικούν στην Ελλάδα», είπε, μεταξύ άλλων, για το θέμα ο κ. Σκουρλέτης, αποφεύγοντας να δώσει ξεκάθαρη απάντηση για το αν αναγνωρίζει ή όχι την εν λόγω «μειονότητα» το κόμμα του.

Νίκος Βουδούρης

H Ρεπούση… ξαναχτυπά

1 σχόλιο


Από Μακεδονία Γη Ελληνική

Να καταργηθεί η… έξοδος του Μεσολογγίου, η ανατίναξη της Αρμάτας στις Σπέτσες, η αναπαράσταση στο Κούγκι, οι εκδηλώσεις για το Λάβαρο της Αγίας Λαύρας, ζητεί η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ κυρία Μαρία Ρεπούση, η οποία χαρακτηρίζει όλες αυτές τις αναπαραστάσεις, περιλαμβανομένης και της αναπαράστασης της εισόδου των ελληνικών στρατευμάτων στη Θεσσαλονίκη ως… «εθνικιστικά κιτς».

Δεν προσφέρουν τίποτα αναπαράγουν την εθνικιστική έξαρση, επαναλαμβάνονται συνεχώς και δεν γίνεται κανένας ιστορικός στοχασμός, λέει η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ.

Πηγή: tovima.gr

Με την πλάτη στον τοίχο η Ελληνική πλευρά στην Σύνοδο Κορυφής

1 σχόλιο


Από Ιστορία της Μακεδονίας

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, αν και η οικονομική κρίση συγκεντρώνει όλο το Ενδιαφέρον των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια αυξανόμενη ρητορική, ακόμη και στο Βερολίνο, υπέρ της διεύρυνσης της Ε.Ε. με την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων. Είτε αυτό οφείλεται στην ανάμειξη των ΗΠΑ είτε όχι, γεγονός είναι ότι εκ των πραγμάτων, οι εισηγήσεις του κ. Φούλε για την Αλβανία και την ΠΓΔΜ θα μπουν στο τραπέζι της Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου.

Από το σημείο, όμως αυτό αρχίζει το μεγάλο πρόβλημα για την ελληνική κυβέρνηση, που θα πάει στη Σύνοδο αυτή κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο για τους εξής λόγους:

Πρώτον, η «τελική λύση» για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης δεν φαίνεται στον ορίζοντα, με εμφανή ευθύνη της Γερμανίας. Έτσι η Ελλάδα θα αρχίζει να εφαρμόζει μέτρα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν -οικονομικός Αρμαγεδώνας για τους εργαζομένους, ενώ στις Βρυξέλλες θα συζητείται η πολιτική, δημοσιονομική και τραπεζική ενοποίηση, μαζί με δεκάδες επιμέρους θέματα, αλλά η Ελλάδα δεν έχει θέση για κανένα από αυτά. Τα μεγάλα αυτά κεφάλαια θα συγκροτήσουν από το νέο έτος ένα τεράστιο θέμα συζήτησης γιο το μέλλον της Ευρώπης, αλλά κανείς δεν ξέρει ποια θα είναι η θέση της Ελλάδος. Άρα η κυβέρνηση οφείλει να πάρει θέση, να διαφωνήσει, να υπερασπιστεί τη θέση της χώρας στην Ε.Ε με κάθε τρόπο. Η απουσία σχετικής συζήτησης είναι ανησυχητική.

Εξαναγκασμός

Δεύτερον: Η Αλβανία, όπως είναι γνωστό, με πρόφαση μια ετυμηγορία του Συνταγματικού Δικαστηρίου επί διαδικαστικών θεμάτων, αρνείται να κυρώσει τη συμφωνία με την Ελλάδα για τις θαλάσσιες ζώνες. Η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε για την κατασκευή του αγωγού TAP που θα μεταφέρει αέριο από το Αζερμπαϊτζάν στην Κεντρική Ευρώπη μέσω Ελλάδας και Αλβανίας χωρίς να θέσει ως όρο την κύρωση της συμφωνίας. Εν όψει της Συνόδου Κορυφής είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση θα πιεστεί για να συναινέσει να πάρει η Αλβανία το καθεστώς της υποψήφιος προς ένταξη χώρος, αλλά αν συναινέσει χωρίς ανταλλάγματα το κόστος για τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Εξωτερικών Δ. Αβραμόπουλο θα είναι μεγάλο.

Περισσότερα…

Κωνσταντίνος Χολέβας – Τα «όχι» του χθες και του σήμερα

Σχολιάστε


Από Δημοκρατία

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Το ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά και του ελληνικού λαού δεν εξέπληξε όσους ήξεραν την Ιστορία αυτού του έθνους. Διχαζόμαστε, μεμψιμοιρούμε, κατατριβόμαστε με ασήμαντα, χάνουμε τη σωστή ιεράρχηση των προτεραιοτήτων, όμως στα δύσκολα ενωνόμαστε, μεγαλουργούμε, αντιστεκόμαστε. Το ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940 αποτελεί οδοδείκτη για τα νέα ΟΧΙ που καλούμαστε να εκστομίσουμε. Ως πρόσωπα, ως λαός, ως έθνος.

Σήμερα καλούμαστε πρωτίστως να πούμε ΟΧΙ σε κάθε νέο διχασμό. ΟΧΙ στις λανθασμένες επιλογές που υπαγορεύει ο λαϊκισμός, η υπεραπλούστευση, η ανευθυνότητα. Αλλά ταυτόχρονα να πούμε ΟΧΙ σε κάθε υπερβολική και ταπεινωτική απαίτηση φίλων και συμμάχων, δανειστών και εταίρων. Να πούμε ΟΧΙ σ’ αυτούς που επιβάλλουν άδικα μέτρα χωρίς λογική, μόνο και μόνο για να μας τιμωρήσουν. Αλλά και σ’ αυτούς που άκριτα ζητούν να εμφανισθούμε σαν ταύρος εν υαλοπωλείω και να ριψοκινδυνεύσουμε τη θέση μας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Καλούμαστε να πούμε ΟΧΙ σε κάθε αναβίωση του φασισμού, του ναζισμού και του ερυθρού ολοκληρωτισμού.

Να πούμε ΟΧΙ σε εκείνους που καπηλεύονται τον πατριωτισμό για να δικαιολογήσουν τις ενέργειες αντιδημοκρατικής βίας. Αλλά παράλληλα να πούμε ΟΧΙ και σε εκείνους που απορρίπτουν καθετί το εθνικό και θέλουν να χάσουμε την εθνική μας ταυτότητα.

Να πούμε ΟΧΙ σε όσους μας ζητούν να παραχωρήσουμε ολόκληρη την εθνική μας κυριαρχία στο όραμα – εφιάλτη ενός αντιδημοκρατικού ευρωπαϊκού υπερκράτους ή στη νεο-οθωμανική απαίτηση των γειτόνων μας.

Αλλά να πούμε επίσης ΟΧΙ σε όσους προσπαθούν με αφέλειες και ακρότητες να μας αποκόψουν από διεθνή ερείσματα και απαραίτητες συνεργασίες.

Περισσότερα…

Στήνεται καλά το «μειονοτικό» στη Ρόδο!

Σχολιάστε


Από ΕΛΛΑΣ

Νέα εκδήλωση από τα όργανα της Τουρκίας στα Δωδεκάνησα, που κλιμακώνουν τις δράσεις τους για την εμπέδωση τουρκικής συνείδησης στους μουσουλμάνους της περιοχής…

Σας έχουμε ενημερώσει αρκετές φορές από το ιστολόγιο «Προξενείο-Στοπ» για την απόπειρα της Τουρκίας να στήσει μειονοτικό ζήτημα και στα Δωδεκάνησα, σε μία ευρύτερη προσπάθεια να εμφανίσει και να «τεκμηριώσει» την ύπαρξη πολυπληθών τουρκικών πληθυσμών (και δη καταπιεζόμενων) όχι μόνο στη Θράκη, αλλά και στο Αιγαίο, τους οποίους φυσικά στη συνέχεια θα εκμεταλλευτεί προς ίδιον όφελος. Η συγκεκριμένη απόπειρα στη Ρόδο περνάει ως επί το πλείστον μέσα από τον λεγόμενο «Πολιτιστικό Σύλλογο Μουσουλμάνων Ρόδου – Η Αδελφοσύνη», έναν τουρκοσύλλογο που διακινεί τουρκικό χρήμα και βρίσκεται σε άμεση σύνδεση όχι μόνο με την Τουρκία, αλλά και τους σκληροπυρηνικούς τουρκόφρονες κύκλους της Θράκης, με τους οποίους συνεργάζεται στενά. Και επ’ αυτού βέβαια θυμίζουμε και τις εκατέρωθεν εκδρομές, αλλά κυρίως την αποστολή στη Ρόδο του πρακτορίσκου Ιλτέρ Μέτσο, ιμάμη του ψευδομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε, για να “οργανώσει” τους εκεί μουσουλμάνους (στην 1η φωτογραφία βλέπετε το ΔΣ του συγκεκριμένου συλλόγου και στο βάθος – με το άσπρο πουκάμισο – τον Μέτσο, δίπλα στον πρόεδρο Μεχμέτ Ζαμανάκη).

Προ ολίγων ημερών λοιπόν, ο εν λόγω σύλλογος, που κινείται ξεκάθαρα για τη διάδοση των…ιδεωδών του τουρκισμού, διοργάνωσε μία ακόμη πολύ χαρακτηριστική – για τα ενδιαφέροντα και τις στοχοπροσηλώσεις του – εκδήλωση, στο εντευκτήριό του (που θυμίζουμε ότι εγκαινιάστηκε πρόσφατα, παρουσία του Τούρκου πρέσβη στην Αθήνα Κερίμ Ουράς, πολλών ακόμη Τούρκων αξιωματούχων, δυστυχώς όμως και…ελληνοφώνων βουλευτών). Σκοπός ήταν να τιμηθεί η…«Ημέρα της Μητρικής Γλώσσας»!

Περισσότερα…

Διεθνές Κίνημα Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου

Σχολιάστε


Αρχείο:Emblem of the IFRC.svg

Το Διεθνές Κίνημα Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου (γαλλικάMouvement Ιnternational de la Croix-Rouge et du Croissant-Rouge), που ονομάζεται χάριν συντομίας Ερυθρός Σταυρός, αποτελεί ανθρωπιστικό κίνημα και περιλαμβάνει σήμερα ένα πλήθος οργανώσεων με κοινούς σκοπούς. Το απαρτίζουν η Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού, η Διεθνής Ομοσπονδία Συλλόγων Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου και 175 Εθνικοί Σύλλογοι Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου. Η παλαιότερη οργάνωση στους κόλπους του κινήματος είναι η Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού, η οποία ιδρύθηκε το 1863 ως ιδιωτική ανθρωπιστική οργάνωση από πέντε επιφανείς πολίτες της Γενεύης την οποία ίδρυσε ο Ερρίκος Ντυνάν. Η αρχική της ονομασία ήταν «Διεθνής Επιτροπή για την ανακούφιση των τραυματιών» και έλαβε το σημερινό της όνομα το 1876.

Το 1864 με την παρότρυνση της Επιτροπής και με πρωτοβουλία της ελβετικής κυβέρνησης οργανώθηκε μια διεθνής διπλωματική διάσκεψη η οποία ενέκρινε τη Συνθήκη της Γενεύης για τη βελτίωση της τύχης των τραυματιών και των αιχμαλώτων του πολέμου. Η συνθήκη αυτή εδραίωσε την υποχρέωση βοήθειας και θεραπείας προς τους τραυματίες και αρρώστους οποιασδήποτε εθνικότητας καθώς και την ουδετερότητα των στρατιωτικών νοσοκομείωνασθενοφόρων και υγειονομικού προσωπικού.

Υιοθέτησε το σήμα του κόκκινου σταυρού σε λευκό φόντο, που ισχύει σ’ ολόκληρο τον κόσμο και είναι εύκολα αναγνωρίσιμο. Το σύμβολο του κόκκινου (ερυθρού) σταυρού επιλέχθηκε προς τιμήν της Ελβετίας, ουδέτερης χώρας που φιλοξένησε το συνέδριο, αντιστρέφοντας τα χρώματα της σημαίας της.

Την ίδια χρονιά ιδρύθηκαν σε ευρωπαϊκές χώρες οι πρώτοι Εθνικοί Σύλλογοι Ερυθρού Σταυρού.

Περισσότερα…

Το δημαρχείο Αμυνταίου σημείο διανομής της Νόβα Ζόρα

1 σχόλιο


Από Μακεδονία Γη Ελληνική

Τι να πει κανείς!

Για τους μη-γνωρίζοντες, η εφημερίδα «Νόβα Ζόρα» είναι μία εφημερίδα που προωθεί την άποψη ότι υπάρχει στην Ελλάδα «Μακεδονική» μειονότητα, ασφαλώς μη-Ελληνική. Απηχεί τις απόψεις του «Ουρανίου Τόξου».

Στο ισόγειο της οικοδομής όπου στεγάζεται ο Δήμος Αμυνταίου υπάρχει ένα έπιπλο με ράφια όπου τοποθετούνται διάφορα φυλλάδια του Δήμου, του Κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να τα παραλαμβάνει το κοινό.

Στις 23-10-2012 στο έπιπλο αυτό είχαν τοποθετηθεί και φύλλα της εφημερίδας «Νόβα Ζόρα»,χωρίς κανείς από τον Δήμο είτε να το προσέξει, είτε να ενοχληθεί. Σημειωτέον ότι παράγοντες του Δήμου Αμυνταίου (υπάλληλοι και αιρετοί) περνούσαν από μπροστά συνεχώς.

Από σχόλια που έκανε το κοινό είναι ότι αυτό συμβαίνει συνέχεια. Ο χώρος του ισογείου του Δήμου Φλώρινας, έλεγαν πολίτες, χρησιμοποιείται ως σημείο διανομής της «Νόβα Ζόρα».

Δήμαρχε Αμυνταίου, εσύ έχεις την ευθύνη!

Να θυμάσαι ότι και στην Θράκη το ίδιο περίπου συμβαίνει. Οι Τουρκικές (και όχι μόνον) υπηρεσίες και διάφορες οργανώσεις ασχημονούν σε βάρος της Ελλάδας και των Ελλήνων. Και οι περισσότεροι από τους αιρετούς της Θράκης είτε δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτε,είτε είδαν και άκουσαν μεν, αλλά ερμήνευσαν αυτά που είδαν και άκουσαν έτσι, ώστε να «γίνεται η δουλειά» αυτών των οργανώσεων.

Δήμαρχε Αμυνταίου, εσύ ακούς και βλέπεις;

Πηγή: krouakroua.blogspot.gr/2012/10/ova-zora.html

Επιστολή Μακεδονικών Οργανώσεων προς Επίτροπο Φούλε

2 Σχόλια


Από ελληνικού ενδιαφέροντος

ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΥΦΗΛΙΟΥ

27 Οκτωβρίου 2012

ΠΡΟΣ: κ. Štefan Füle
Ευρωπαίο Επίτροπο για την Διεύρυνση και την Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας
200, Rue de la Loi
B – 1049 Βρυξέλες
Βέλγιο

Αγαπητέ κ. Επίτροπε,
Όπως γνωρίζετε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόσφατα δημοσίευσε την ετήσια Αναφορά Προόδου για την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ) και την πορεία της προς ενδεχόμενη ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) [1]. Η Αναφορά (με ημερομηνία 10 Οκτωβρίου 2012) σκιαγραφεί σημαντικές πτυχές, τις οποίες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί σημαντικές για την πορεία της ΠΓΔΜ προς την ενσωμάτωσή της στην ΕΕ, και ολοκληρώνεται με σύσταση της Επιτροπής για την άμεση έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ Βρυξελών και Σκοπίων.

Ως εκπρόσωποι των ελληνικής καταγωγής 3.5 εκατομμυρίων απανταχού Μακεδόνων και πολιτών της Ελλάδος (κράτους μέλους της ΕΕ) τονίζουμε το προφανές ενδιαφέρον μας για συγκεκριμένες, ιδιαίτερα σημαντικές, πτυχές της Αναφοράς Προόδου. Για αυτόν το σκοπό, θα θέλαμε να καταθέσουμε μία σειρά σχετικών παρατηρήσεων και να ζητήσουμε την προσοχή και ανταπόκρισή σας:

Με όλο το σέβας προς την Επιτροπή και τις θέσεις τους, αμφισβητούμε την χρήση του επιθέτου «Μακεδονικός» στην περιγραφή της κυβέρνησης και των οργανισμών της ΠΓΔΜ ([1], σελίδες 7 και 16). Η Επιτροπή γνωρίζει πλήρως πως υπάρχει σε εξέλιξη η διαδικασία της διαπραγμάτευσης μεταξύ Ελλάδος και ΠΓΔΜ υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών (ΗΕ) με στόχο μιας κοινά αποδεκτής ονομασίας έναντι όλων (erga omnes) για την ΠΓΔΜ. Η διαδικασία αυτή στηρίζεται στην κοινά αποδεκτή Ενδιάμεση Συμφωνία (1995) μεταξύ Αθήνας και Σκοπίων [2]. Η Ενδιάμεση Συμφωνία δεν προσδιορίζει ποια επίθετα θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την περιγραφή των κατοίκων, της γλώσσας και των οργανισμών της ΠΓΔΜ. Παρ’ όλ’ αυτά, ΗΕ υιοθέτησαν μια ουδέτερη στάση, λαμβάνοντας υπόψη τους την εθνική και γλωσσική σύνθεση της ΠΓΔΜ. Στην πραγματικότητα, τα ΗΕ και οι διαπραγματεύσεις με τον διαμεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς δεν καθορίζουν την εθνικότητα των κατοίκων και τους οργανισμούς της ΠΓΔΜ, αλλά χρησιμοποιούν όρους όπως «οι κάτοικοι της ΠΓΔΜ» ή «η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ» μέχρι να καθοριστεί το οριστικό και κοινά αποδεκτό όνομα της χώρας. Η εθνικότητα και οι εθνικοί οργανισμοί βασίζονται στο όνομα μιας χώρας, όπως αναγνωρίζουν τα ΗΕ και/ή η ΕΕ. Κατά το χρόνο συγγραφής της παρούσης επιστολής, το αποδεκτό όνομα για την γείτονα χώρα της Ελλάδος από τα ΗΕ, την ΕΕ και τους επικουρικούς οργανισμούς τους είναι ΠΓΔΜ και όχι απλά «Μακεδονία».

Περισσότερα…

Η Κύπρος μπροστά στο έπος του ’40

Σχολιάστε


Από ΑΚΤΙΝΕΣ

Σφραγίδα των Κυπρίων και στο έπος του 1940

Εθελοντικός… παροξυσμός ξέσπασε στην Κύπρο την 28η Οκτωβρίου του 1940. Η ιταλική επίθεση στα ελληνοαλβανικά σύνορα προκάλεσε ένα πρωτοφανή ενθουσιασμό των κατοίκων του νησιού, οι οποίοι έσπευσαν μαζικά να καταταχθούν ως εθελοντές και να μεταβούν στα πεδία των μαχών. Ο ηρωισμός που επιδείχθηκε τότε αποτυπώνεται μέσα από μαρτυρίες,ντοκουμέντα και αδιάψευστους αριθμούς.

Η Κύπρος μπροστά στο έπος του ’40

Σ’ ένα εθελοντικό παραλήρημα άφησε τη δική της σφραγίδα

Από το Κέντρο Εκπαίδευσης στα Πολεμίδια, όπου γινόταν η βασική εκγύμναση των εθελοντών. Ανάμεσά τους και ο Κώστας Σοφοκλέους, από την Πάφο. Η φωτογραφία δόθηκε από τη θυγατέρα του, γνωστή ηθοποιό Βαλεντίνα Σοφοκλέους.

Δυναμική ήταν η συμμετοχή της Κύπρου στα γεγονότα που σημάδεψαν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αποτυπώνεται μέσα από ζωντανές μαρτυρίες που έχουν καταγραφεί πλέον στα κατάστιχα της Ιστορίας. Συνδυάστηκε με εξελίξεις που σφράγισαν το παρελθόν αλλά και που προσδιόρισαν σημαντικά το παρόν. Με νοήματα και μηνύματα που προεκτείνονται και ίσως παραπέμπουν και προς το μέλλον.

Η σημερινή μέρα προσφέρεται ιδιαίτερα για μια σύντομη αναφορά σε γεγονότα που αποκαλύπτουν μεγαλείο ψυχής. Που σίγουρα δεν μπορεί να περιορίζεται σ’ ένα μόνο ένδοξο παρελθόν. Έρχονται ακριβώς να μας τοποθετήσουν ακόμα περισσότερο προ των ευθυνών μας για το σήμερα που φαντάζει τόσο αβέβαιο και εφιαλτικό.

Περισσότερα…

Νάσος Θεοδωρίδης, 28η Οκτωβρίου: Ο πόλεμος που τελικά δεν ήταν «τρικούβερτο γλέντι»

4 Σχόλια


Ο κ. Νάσος Θεοδωρίδης είναι, ως γνωστόν, μέλος της Π.Κ. του ΣΥΝ Αμπελοκήπων, και μέλος της επιτροπής για τα ανθρώπινα δικαιώματα του ΣΥΡΙΖΑ. Το τελευταίο άρθρο του (27/10/12) στην εφημερίδα Αυγή, το οποίο αναφέρεται στο έπος του ’40, προκάλεσε πολλές αντιδράσεις όπως ήταν αναμενόμενο.

Τι επιδιώκει όμως ο κ. Θεοδωρίδης με αυτό του το άρθρο; Γιατί το έγραψε; Δεν ήξερε τις αντιδράσεις που η δημοσίευσή του θα προκαλούσε; Βεβαίως και του ήταν γνωστό το τι θα ακολουθούσε. Ήταν προφανές. Γιατί λοιπόν να επιδιώξει να συγκεντρώσει στο πρόσωπό του τα «πυρά» της αγανάκτησης, ακόμα και κάποια «φίλια» προς αυτόν;

Εικάζω ότι ο σκοπός ήταν ακριβώς αυτός. Δηλαδή, να ακουστεί μια «διαφορετική», «αιρετική» άποψη για ένα γεγονός που έχει καταγραφεί θετικά στη συλλογική μνήμη του λαού μας, και ενδεχομένως να ξεκινήσει μια «συζήτηση» η οποία θα ενδεχομένως οδηγούσε στην «αναθεώρηση των μύθων» που ο λαός πιστεύει τόσα χρόνια σχετικά με το έπος του ’40.

Ας το πούμε ξεκάθαρα : ότι δίνει στο λαό μας την αίσθηση της υπερηφάνειας, της αισιοδοξίας, ότι προάγει την αγάπη προς την πατρίδα, την ομοψυχία, τον πατριωτισμό, ότι μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα και έμπνευση για το μέλλον, είναι σε ορισμένους δυσάρεστο και θα πρέπει να εκλείψει. Αυτός ήταν ο σκοπός της δημοσίευσης. Γιατί όπως λένε οι ειδικοί στην προπαγάνδα, «λέγε, λέγε, κάτι θα μείνει». Ζητούμενο είναι λοιπόν να παρασύρει στο σκεπτικό σχετικά με τα γεγονότα του ’40, του τον λιγότερο συνειδητοποιημένο αναγνώστη, ή έστω να δημιουργήσει «αμφιβολίες» στους υπόλοιπους…

Ο Έλληνας σήμερα θα πρέπει να είναι απαισιόδοξος, κατηφής, χωρίς ιδανικά. Θα πρέπει να μην έχει τίποτα να τον στηρίξει, να αισθάνεται ξεκομμένος από όποια συλλογικότητα, μόνος. Αν δεν είναι έτσι, δεν θα είναι έρμαιο των εξελίξεων, της τύχης που του επιφυλάσσεται για το μέλλον…

Έχοντας αυτά υπ’ όψιν μας, ας δούμε το δημοσίευμα από την Αυγή…

Περισσότερα…

Κυκλοφορήθηκε το νέο βιβλίο του Δημήτρη Νατσιού «Τα νεοταξικά βιβλία γλώσσας Δημοτικού και Γυμνασίου»

Σχολιάστε


Από Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Δημητρίου Νατσιοῦ Δάσκαλου

Από τις Εκδόσεις της Ενωμένης Ρωμηοσύνης.
Για πληροφορίες και παραγγελίες: 6985085012 – 2310552207

Εἰσαγωγή

Θὰ προσφύγω, κατ᾿ ἀρχάς, σὲ τρία κείμενα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται στήν Παιδεία. Κείμενο πρῶτο Διονυσίου Σολωμοῦ. Γράφει ὁ ἐθνικός μας ποιητής σέ γράμμα του στόν Τερτσέτη, τό 1842, τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καί τῆς ἀνάστασης τοῦ Γένους: «Εἶναι εἰκοσιένα χρόνια πού σάν σήμερα ἡ Ἑλλάδα ἔσπασε τίς   ἁλυσίδες. Ἡ μέρα αὐτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ εἶναι μέρα γιά χαρά καί δάκρυα. Χαρά γιά τά μελλούμενα, δάκρυα γιά τή σκλαβιά τήν περασμένη. Καί γιά σήμερα τί νά πῶ; Ἡ διαφθορά εἶναι τόσο γενική κι ἔχει ρίζες τόσο βαθιές πού σέ κάνει νά σαστίζεις. Μόνο ὅταν τά αἴτια τῆς διαφθορᾶς ἐξολοθρευτοῦν πέρα γιά πέρα, θά μπορέσουμε νά ἔχουμε μιά ἠθική ἀναγέννηση. Τότε τό μέλλον μας θά εἶναι μεγάλο, ὅταν ὅλα στηριχτοῦν στήν ἠθική, ὅταν θριαμβεύσει ἡ δικαιοσύνη, ὅταν τά γράμματα καλλιεργηθοῦν, ὄχι γιά μάταιη ἐπίδειξη, παρά γιά ὄφελος τοῦ λαοῦ, πού ἔχει ἀνάγκη ἀπό Παιδεία καί ἀπό μόρφωση ἐθνική. Τότε θά ἔχουμε −ἤ μᾶλλον θά ἔχουν τά παιδιά μας− μιάν ἠθική ἀναγέννηση καί τό μέλλον τῆς πατρίδας μας θά εἶναι μεγάλο». Ἤλπιζε ὁ ποιητής ὅτι θἄ ᾿ρθει μιά τέτοια μέρα, ὅμως «ἀπό τότε δέσποζε ἡ ἀπροκάλυπτος περιφρόνησις τῶν πατρίων μας καί τῆς θρησκείας μας ὡς δεῖγμα εὐρωπαϊκῆς προόδου», ὅπως ἔλεγε τό 1855 περίπου ὁ ἀγωνιστής τοῦ ᾿21, συγγραφέας καί βουλευτής Μ. Χουρμούζης.

Κείμενο δεύτερο Γεωργίου Σεφέρη, τοῦ τροπαιούχου νομπελίστα ποιητῆ μας. Γράφει τό 1946. «Στά χρόνια μας πρέπει νά μήν τό ξεχνᾶμε. Τό ζήτημα δέν εἶναι πιά ἄν θά γράφουμε καθαρεύουσα ἤ δημοτική. Τό τραγικό ζήτημα εἶναι ἄν θά γράφουμε ἤ ὄχι ἑλληνικά· ἄν θά γράφουμε ἑλληνικά ἤ ἕνα ὁποιοδήποτε ἑλληνόμορφο ἐσπεράντο. Δυστυχῶς ὅλα γίνονται σά νά προτιμοῦμε τό ἐσπεράντο· σά νά  θέλουμε νά ξεκάνουμε μέ ὅλα τά μέσα τή γλῶσσα μας». Ναί, αὐτήν τή γλῶσσα, πού «διαβάζουνε οἱ ἀγράμματοι κι ἁγιάζουνε», τήν ἔχουμε σακατέψει σήμερα στά σχολειά μας μέσῳ κυρίως τῶν περιοδικῶν ποικίλης ὕλης πού τό Ὑπουργεῖο διά βίου «ἀμάθειας» τά ὀνομάζει εὐφημιστικῶς βιβλία γλώσσας.

Κείμενο τρίτο Ἁγίου Ὄρους. Τό 1984 τό ἡσύχιο καί σιωπηλό «Περιβόλι τῆς Παναγίας μας» κρούει τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Γράφουν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες. «Ἀπό πολλά χρόνια τώρα γίνεται συστηματική προσπάθεια διαρκῶς αὐξανόμενη νά πολεμηθεῖ ἡ πίστη. Νά βγεῖ ἀπό τά ἑλληνικά σχολεῖα ὁ Χριστός. Νά διαστρεβλωθεῖ ἡ ἱστορία μας. Νά εὐτελισθεῖ ἡ σημασία τῶν μεγάλων ἑορτῶν, τῶν Χριστουγέννων καί τοῦ Πάσχα, πού τόσο ζεῖ ὁ λαός μας. Νά παύσει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία νά εἶναι ἡ ψυχή τοῦ Γένους μας. Νά καταντήσουν τά παιδιά εὔκολη λεία κάθε νοητοῦ ἤ φανεροῦ θηρίου». (Περιοδικό «Σύναξη», 1984). Δυστυχῶς ὅλα αὐτά τά βιώνουμε σήμερα στά σχολεῖα μας, πού ἀντί νά εἶναι θεματοφύλακες τῶν τιμαλφῶν ἀξιῶν τοῦ Γένους μας, γυμνάσια πίστεως, ἀρετῆς καί ἀγάπης πρός τήν πατρίδα μας, μεταβλήθηκαν σέ μάνδρες ἀφιλοπατρίας, ἀπιστίας καί ἀγραμματοσύνης.

Περισσότερα…

Βαλκανικοί πόλεμοι Δ΄μέρος

Σχολιάστε


Βαλκανικοί πόλεμοι Γ΄μέρος

Σχολιάστε


Βαλκανικοί πόλεμοι Β’ μέρος

Σχολιάστε


Βαλκανικοί πόλεμοι-Α’ Μέρος

Σχολιάστε


Αν λέγαμε Ναι;

Σχολιάστε


Από Αντίβαρο

Από την αρχαιότητα είχαμε έντονη την τάση προς την ενασχόληση με το επουσιώδες. Είναι χαρακτηριστική η διήγηση του Δημοσθένη, γνωστή με τον τίτλο «περί όνου σκιάς». Μέσω αυτής κατάφερε να ελκύσει την προσοχή της Εκκλησίας του Δήμου, ενώ προηγουμένως είχε αποτύχει κατά την αγόρευσή του περί του κινδύνου που αποτελούσε για την Αθήνα ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας. Ακολουθώντας και εμείς τους προγόνους μας κατά τις αδυναμίες τους και μόνο επικεντρώνουμε κάθε έτος την προσοχή μας στο να θέτουμε το ερώτημα «ποιος είπε το όχι» και να απαντούμε σ’ αυτό. Απαντώντας «το όχι το είπε ο λαός» αισθανόμαστε βαθειά ικανοποίηση, ανάλογη με την ικανοποίηση να προβάλλουμε ως αντιστασιακοί μετά την πτώση της χούντας!

Ιστορικά το όχι το είπε ο δικτάτορας Μεταξάς. Το αν το είπε υπό την πίεση των Άγγλων, μέσω της Αυλής, ή με την συναίσθηση ότι αποτελούσε παλλαϊκή επιθυμία ή επειδή δεν ήταν διατιθεμένος να παραχωρήσει αμαχητί την πατρίδα του σε αλαζόνες ομοϊδεάτες του είναι υπό ιστορική ανάλυση. Ο γράφων πιστεύει ότι συνέτρεχαν και οι τρεις λόγοι και ουδείς αναιρεί τους υπόλοιπους δύο. Συνεπώς κάθε χρόνο συζητούμε περί όνου σκιάς, ενώ το κρίσιμο ερώτημα είναι: Γιατί είπαμε όχι; Και, τι θα συνέβαινε, αν λέγαμε ναι;

Αναλύοντας την σύγχρονη ελληνική κοινωνία, αβίαστα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα πως σε μας ταιριάζει περισσότερο το ναι, μάλιστα το ναι σε όλα! Όχι μόνο συρόμαστε πίσω από το άρμα των ισχυρών, όπως άλλωστε και τότε, αλλά και δεν θέλουμε (όχι αδυνατούμε) να υπερασπίσουμε τα εθνικά μας δίκαια. Και είναι αναμφισβήτητο ότι το λαϊκό αίσθημα (θα ήταν υπερβολή να γράψουμε το παλλαϊκό) εξακολουθεί και στις μέρες μας να επιθυμεί το όχι ως απάντηση στις ιταμές αξιώσεις «φίλων», «συμμάχων» και «εταίρων» νεκροθαφτών των εθνικών μας δικαίων! Πλην οι ενδοτικοί κυβερνώντες κατά τις μεταπολεμικές δεκαετίες γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο λαός έχει οπισθοχωρήσει σημαντικά και δίνει τις τελευταίες μάχες οπισθοφυλακής με όπλο το φιλότιμο έχοντας ηττηθεί κατά κράτος από την ευμάρεια και το πνεύμα του αρρωστημένου διεθνισμού, το οποίο προβάλλει ως χωρίς νόημα πλέον το «αμύνεσυθαι περί πάτρης».

Αν κάνουμε κάποια ιστορική αναδρομή στο έπος του 40 και ερευνήσουμε τη στάση που τήρησαν άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί που δέχθηκαν παρόμοια προς το δικό μας τελεσίγραφα, ίσως κατανοήσουμε, γιατί κράτησαν διαφορετική στάση και γιατί εμείς φθάσαμε πλέον στη δική τους κατάντια. Αμύνθηκαν το Βέλγιο, με την υποστήριξη αγγλογαλλικών στρατευμάτων, επί 18 ημέρες, η Ολλανδία επί 4 ημέρες, ενώ η Δανία παραδόθηκε αμαχητί! Μάλιστα ο βασιλιάς της στο αίτημα του Χίτλερ, που μετέφερε μοτοσυκλετιστής, για διέλευση των ναζιστικών στρατευμάτων από το έδαφος της χώρας, ως ένδειξη υποταγής παρέδωσε το στέμμα του για να το μεταφέρει στο Βερολίνο! Οι Γάλλοι, ισχυρή ευρωπαϊκή δύναμη, αντιστάθηκαν στη γραμμή Μαζινό μόνο επί 43 ημέρες. Είναι γνωστό το ερώτημα των Γάλλων στρατιωτών: “Pourquoi?”. Γιατί να πολεμήσω, ήταν το ερώτημα ως επακόλουθο του πνεύματος του «διεθνισμού» της γαλλικής επανάστασης, που όμως δεν εμπόδισε τη Γαλλία να καταστεί η δεύτερη αποικιοκρατική χώρα του πλανήτη, την οποία ακολούθησαν στην επέκταση του «ζωτικού τους χώρου» το Βέλγιο και η Ολλανδία!

Περισσότερα…

Older Entries