Αρχική

Οι βιομηχανίες παίρνουν… διαζύγιο από την Ευρώπη

Σχολιάστε


Από THE PAPER

Εγκαταλείπουν τη Γηραιά Ήπειρο οι μεγάλες εταιρείες και μετακομίζουν στις ΗΠΑ, λόγω του υψηλού ενεργειακού κόστους

bmw-01Η απόφαση των ευρωπαϊκών βιομηχανιών να «μετακομίσουν» στις ΗΠΑ φαίνεται λογική δεδομένου ότι η τιμή του φυσικού αερίου στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι περίπου 4 φορές χαμηλότερη έναντι της Ευρώπης ενώ η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος είναι σχεδόν 50% χαμηλότερη αντίστοιχα.

Σε εκτενές άρθρο των Financial Times αναλύονται οι λόγοι για τους οποίους όταν η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW, σκεφτόταν πού να κατασκευάσει εργοστάσιο εντάσεως ενέργειας για την κατασκευή του ανθρακονημάτων για το αστικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο i3 που θέλει να εισάγει στην αγορά,  κατέληξε να επιλέγει την Μόουζες Λέικ στην Ουάσιγκτον.

Το κόστος της ενέργειας στην Ευρώπη κρίνεται υψηλό, με αποτέλεσμα να χάνεται σταθερά η ανταγωνιστικότητά της σε κλάδους ενέργειας με αποτέλεσμα οι εταιρείες να βρίσκουν καταφύγιο εκτός Ευρώπης. Περίπου 58% των βιομηχάνων που συμμετείχαν σε πρόσφατη έρευνα της Accenture φοβούνται ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία σε τρία χρόνια θα παραμένει μη ανταγωνιστική από ενεργειακής πλευράς σε σύγκριση με τις ΗΠΑ, την Κίνα ή την Ρωσία.

Το εργοστάσιο της BMW ύψους 100 εκατ. δολλαρίων, κοινοπραξία με συμμετοχή της εταιρείας SGL Group, θα λειτουργεί με υδροηλεκτρική ενέργεια την οποία παράγουν τα φράγματα στον κοντινό ποταμό Κολούμπια. Το ηλεκτρικό ρεύμα που παράγουν κοστίζει μόλις 3 σεντς του δολλαρίου ανά κιλοβατώρα.

Για τις αντίστοιχες ηλεκτρικές ανάγκες στην Γερμανία, όπου μεταφέρεται το ελαφρύ ανθρακόνημα για επεξεργασία και τελική κατασκευή, το κόστος θα ήταν εξαπλάσιο.

bmw-02Η μετακομίση της BMW στις ΗΠΑ, λίγους μήνες πριν τις γερμανικές εκλογές προκαλεί σημαντικές αντιδράσεις. Όπως τονίζεται στο δημοσίευμα, δεν υπάρχει πιο χειροποστή απόδειξη για το που οδηγεί την Ευρώπη η πολιτική Μέρκελ και Σόιμπλε, ενώ αναλυτές κρίνουν πως η πολιτική λιτότητας που έχει επιβάλλει η Γερμανία στην υπόλοιπη Ευρώπη, θα οδηγήσει σε εκλογική ήττα των δύο στις επερχόμενες εκλογές.

Πέρσι, οι τιμές του φυσικού αερίου στις ΗΠΑ ήταν περίπου 4 φορές χαμηλότερες σε σχέση με την Ευρώπη και οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος ήταν περίπου 50% χαμηλότερες. Οι αναλυτές σημειώνουν ότι δύο είναι οι παράγοντες που οδηγούν σε απόκλιση: Η «επανάσταση» του σχιστολιθικού στις ΗΠΑ, που έχει χαμηλώσει πολύ το κόστος φυσικού αερίου για την αμερικανική βιομηχανία και οι αμφιλεγόμενες κλιματικές και ενεργειακές πολιτικές της Ευρώπης, που περιλαμβάνουν το σύστημα εμπορίας ρύπων και τις επιδοτήσεις αναφορικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Περισσότερα…

Advertisements

Να πως μιλούν άλλοι ηγέτες για τις μειονότητες! Διαβάστε την ομιλία Πούτιν στη Δούμα

2 Σχόλια


Από troktiko

poutinΟ Vladimir Putin παρουσιάστηκε πριν από ενα μήνα στην Δούμα (το ρωσικό Κοινοβούλιο) και έκανε μια ομιλία για τις εντάσεις με τις μειονότητες στην Ρωσία.

Για να θυμηθούμε τι είπε, για να καταλάβουμε πως απαντούν άλλοι ηγέτες σε αυτά τα ζητήματα και ας σκεφτούμε τι γίνεται στην Ελλάδα με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο:

“Στην Ρωσία ζουν Ρώσοι. Οποιαδήποτε μειονότητα από οπουδήποτε, αν θέλει να ζει στην Ρωσία, να εργάζεται και να τρώει στην Ρωσία, θα πρέπει να μιλάει ρωσικά και θα πρέπει να σέβεται τους ρωσικούς νόμους. Αν επιθυμούν το νόμο της Σαρίας, τους συμβουλεύουμε να πάνε σε εκείνα τα μέρη που είναι νόμος του κράτους τους (εννοεί τη Σαρία).

Η Ρωσία δεν χρειάζεται μειονότητες. Oι μειονότητες χρειάζονται την Ρωσία και δεν θα τους χορηγήσουμε ειδικά προνόμια ή να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τους νόμους μας έτσι ώστε να ταιριάζουν στις επιθυμίες τους ανεξάρτητα πόσο δυνατά θα φωνάζουν περί διακρίσεων. Εμείς μαθαίνουμε καλύτερα από τις αυτοκτονίες στην Αμερική, την Αγγλία, την Ολλανδία και την Γαλλία, αν πρόκειται να επιζήσουμε ως ένα έθνος.

Τα Ρωσικά έθιμα και παραδόσεις δεν είναι συμβατά με την έλλειψη της κουλτούρας ή του πρωτόγονου τρόπου ζωής των περισσοτέρων μειονοτήτων.

Όταν αυτό το αξιότιμο Νομοθετικό Σώμα σκεφτεί να δημιουργήσει νέους νόμους (να νομοθετήσει), θα πρέπει να έχει υπόψη του το εθνικό συμφέρον πρώτα παρατηρώντας ότι οι μειονότητες δεν είναι Ρώσοι.

Οι πολιτικοί στη Δούμα επευφήμησαν όρθιοι τον Πούτιν για πέντε λεπτά.

πηγή: tvkosmos

Πώς οι Ελληνες έμαθαν ξαφνικά να φτιάχνουν φρέσκια μπίρα: Η κερκυραϊκή Corfubeer ανάμεσα στις τρεις καλύτερες του κόσμου

Σχολιάστε


Από iefimerida.gr

kaloydis660

Στις τρεις καλύτερες μπίρες του κόσμου φιγουράρει η κερκυραϊκή Corfubeer, στο φετινό μεγαλύτερο διεθνές φεστιβάλ μπίρας στη Βρετανία. Ψυχή της ζυθοποιίας ο ιδρυτής της Σπύρος Καλούδης, που όπως λέει, όση και αν παράγει δεν φτάνει για να καλύψει τη ζήτηση. Η τεσσάρων ετών εταιρεία γνωρίζει αλματώδη ανάπτυξη αδιαφορώντας για την κρίση.

Το δημοφιλές φεστιβάλ μπίρας International Real Ale Festival 2013 που διοργανώνει η μεγαλύτερη αλυσίδα pub της Βρετανίας Wetherspoon δεν έχει ανακοινώσει επισήμως τα αποτελέσματα αλλά οι υπεύθυνοι ενημέρωσαν τον κ. Καλούδη ότι η Corfubeer είναι ανάμεσα στις πρώτες θέσεις.

Βραβείο και πρωτιά

Η Wetherspoon επέλεξε την Κερκυραϊκή Μικροζυθοποιία μεταξύ 50 ζυθοποιείων, ως ένα από τα 8 διεθνή ζυθοποιία που φιλοξένησε για να προσφέρει την μπίρα τους στους χιλιάδες επισκέπτες του με στόχο να τη δοκιμάσουν και να τη βαθμολογήσουν. Οι καταναλωτές δοκιμάζουν για 18 μέρες και σχολιάζουν τις μπίρες και καταγράφονται οι εντυπώσεις τους.

Η μπίρα του καλπάζει

«H Κερκυραϊκή Μικροζυθοποιία βρίσκεται στον Αρίλλα ένα μικρό χωριό στη Βόρεια Κέρκυρα και το ζυθοποιείο το φτιάξαμε με κέφι και αγάπη» αναφέρει ο κ. Καλούδης. Η εταιρεία ξεκίνησε τη λειτουργία της εν μέσω κρίσης το 2009 με παραγωγή 80.000 φιάλες μπίρας, 70.000 ευρώ τζίρο και τρεις εργαζόμενους. Η παραγωγή της το 2012 έφτασε τις 500.000 φιάλες, και ο τζίρος εκτοξεύθηκε στα 500.000 ευρώ. «Φέτος πραγματοποιήσαμε επενδύσεις για να αυξήσουμε την παραγωγή και να ανταποκριθούμε στη ζήτηση και προβλέπουμε η παραγωγή μας και οι πωλήσεις μας να είναι αυξημένες κατά 30%» συμπληρώνει ο κ. Καλούδης. «Όσο παράγουμε τόσο πουλάμε. Η ζήτηση είναι πάντα μεγαλύτερη από την προσφορά γιατί δεν είμαστε μεγάλη βιομηχανία».

Οι τουρίστες ψάχνουν τα καλά τοπικά προϊόντα

Σύμφωνα με τον ιδρυτή της Corfubeer, η επιτυχία του ελληνικού προϊόντος κρύβεται στον τουρισμό, που αποτελεί κινητήριο δύναμη για την ελληνική μπίρα. «Οι τουρίστες που έρχονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα είναι 15-16 εκ. εκπαιδευμένοι καταναλωτές και απαιτητικοί. Αναζητούν τοπικά προϊόντα, διαφορετικά από αυτά των πολυεθνικών, φτιαγμένα με μεράκι τα οποία εκπροσωπούν τη χώρα μας. Χρειαζόμαστε ελληνικά προϊόντα με ελληνική ταυτότητα. Οι τουρίστες είναι οι καλύτεροι διαφημιστές μας. Και οι ελληνικές εταιρείες πρέπει να οργανωθούν, να παρουσιάζουν προϊόντα με ταυτότητα ώστε να έχουμε να προσφέρουμε ένα παζλ γεύσεων και να ενισχύσουμε το εμπόριο και την οικονομία».

Περισσότερα…

Ιστορία της Επτανήσου, από την Ενετοκρατία έως την Ένωση – Μέρος Β’

2 Σχόλια


Από CORFU-HISTORY

<< Α’ μέρος Γ’ μέρος >>

B’ ΜΕΡΟΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΑ ΕΠΤΑΝΗΣΑ

Στα Επτάνησα, οι βαθύτερες αιτίες του κοινωνικού ζητήματος πρέπει να αναζητηθούν στην εποχή της Ενετοκρατίας, οπότε και δημιουργήθηκε ένα ιδιότυπο, μητροπολιτικού τύπου, δυσμενές φεουδαρχικό σύστημα. Δημιουργήθηκε, δηλαδή, το δίπολο «αγρότες – ευγενείς», το οποίο εκφράστηκε ήδη από τον 17ο αιώνα με τα «ρεμπελιά» των Ποπολάρων (διαταξικές συγκρούσεις κατά τις οποίες εκφράστηκαν οι πρώτες επτανησιακές φιλελεύθερες ιδέες) και μάλιστα συνέχιζε να ισχύει αυτούσια και κατά τη διάρκεια των μεταγενέστερων ξένων κατοχών, παρά την παύση των ενετικών νόμων την 1η Μαΐου 1841 και τη δημιουργία του Ιόνιου Πολιτικού Κώδικα.

Αναλύοντας τις κοινωνικές τάξεις των νησιών διακρίνεται στην κορυφή της πυραμίδας η τάξη των αριστοκρατών γαιοκτημόνων και των μεγάλων εμπόρων, εκείνοι ο οποίοι αποκαλούνται από το λαό αφέντες ή άρχοντες, οι λεγόμενοι signori, οι οποίοι διατηρούν μία συνεχή υποστήριξη στην αγγλική προστασία και σαν αντάλλαγμα ήλεγχαν τον κρατικό μηχανισμό και κατείχαν όλες τις τοπικές εξουσίες. Αυτή η τάξη εμφανίζεται στα Επτάνησα ήδη από την Ενετική παρουσία και ενισχύονται με την ελευθερία του εμπορίου και τη δημοκρατική πολιτική των Γάλλων.

Από την επόμενη τάξη, τη μεσαία, προήλθαν οι λαϊκοί ηγέτες στους αγώνες κατά της προστασίας. Επηρεασμένοι από το φιλελεύθερο ευρωπαϊκό πνεύμα που υιοθέτησαν στο εξωτερικό κατά την περίοδο των σπουδών τους πρωτοστάτησαν στους αγώνες ενάντια του αγγλοϊονικού κράτους.

Στο τελευταίο στρώμα της ταξικής πυραμίδας βρίσκονταν οι εργάτες -βιοτέχνες και τεχνίτες- και οι μικροέμποροι. Σύμφωνα με μία στατιστική για την Κεφαλονιά (Foglio Statistico dell’Isola di Cefalonia), που συντάχθηκε το 1810, οι βιοτέχνες και οι τεχνίτες ανέρχονταν στους 2.373 και ήταν, κυρίως, σιδηρουργοί, ξυλουργοί, χτίστες, τσαγκάρηδες, βαφειάδες, ράπτες, πετροκόποι, βαρελοποιοί, αργυροτεχνίτες, ωρολογοποιοί και υφαντές. Περιορισμένος ήταν, από την άλλη, ο αριθμός των εμπόρων που ανέρχονταν μόνος στους 148.

Ας μη λησμονήσουμε σ’ αυτό το σημείο ότι στα κτήματα των γαιοκτημόνων εργάζονταν άνθρωποι των κατώτερων στρωμάτων επί σειρά γενεών με την απειλή τής έξωσης από τη «νομή» λόγω «κακογεωργησίας» και με την υποχρέωση να καταβάλει αποζημίωση στον τιμαριούχο για τους καρπούς που ενδεχομένως κακομεταχειρίστηκε.

Από τα χρόνια της βενετικής κυριαρχίας στα Επτάνησα είχε δημιουργηθεί ο γεωργικός χαρακτήρας της οικονομίας. Η δυναμική που διατηρούσαν οι μεγαλογαιοκτήμονες στον αγροτικό τομέα σταματούσε κάθε προσπάθεια αποδέσμευσης των αγροτών από τα μειονεκτήματα της μονοκαλλιέργειας. Επίσης, η απροθυμία της αγγλικής διοίκησης για οποιαδήποτε μορφή ανάπτυξης συμφωνούσε απόλυτα με τους μηχανισμούς των γαιοκτημόνων, οι οποίοι διαιώνιζαν την οικονομική εξάρτηση των χωρικών. Η Βιομηχανική Επανάσταση που συντελέστηκε στην Ευρώπη δεν επηρέασε την επτανησιακή οικονομία.

Περισσότερα…

Τα θαμμένα αγάλματα του πολέμου.

Σχολιάστε


ακρο23_2_3

 Επί έξι μήνες πριν από την εισβολή των Γερμανών μια ομάδα από εργάτες και αρχαιολόγους έσκαβε τα δάπεδα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου για να θάψει εκεί ό,τι πολυτιμότερο έχει η Αθήνα: τους κούρους και τις ληκύθους της.   Από την προετοιμασία απόκρυψης των επιτύμβιων γλυπτών του Μουσείου. (Φωτογραφικό Αρχείο Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου).   Την Κυριακή 27 Απριλίου 1941 τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής κατέλαβαν την Αθήνα. Την επομένη, νωρίς το πρωί, οι Γερμανοί αξιωματικοί που ανέβηκαν με φόρα τα μαρμάρινα σκαλιά του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου διαπίστωσαν με έκπληξη ότι παραλάμβαναν ένα κτίριο άδειο. Δεν βρήκαν πουθενά ούτε ίχνος από τα χιλιάδες πολύτιμα εκθέματα που κοσμούσαν το μεγαλύτερο μουσείο της χώρας τα προηγούμενα εξήντα χρόνια της λειτουργίας του. Αντί για αγάλματα, στέκονταν μπροστά τους παγωμένοι και ανέκφραστοι οι λιγοστοί αρχαιολόγοι και οι φύλακες που είχαν βάρδια εκείνη την ώρα. Στις επίμονες ερωτήσεις τους, εκείνοι απάντησαν σιβυλλικά, ότι τα αρχαία είναι εκεί όπου όλοι γνωρίζουν, κάτω από τη γη. Και είναι αλήθεια ότι τα αρχαία είχαν μόλις επιστρέψει ξανά στο χώμα, δηλαδή στη μοναδική κιβωτό του κόσμου στην οποία θα μπορούσαν να παραμείνουν ασφαλή. Η εύθραυστη ευρωπαϊκή τάξη του Μεσοπολέμου ήταν αισθητή στις ελληνικές κυβερνήσεις πολύ καιρό πριν από την κήρυξη του πολέμου. Από το 1937 η κυβέρνηση Μεταξά είχε ξεκινήσει αλληλογραφία με τη Διεύθυνση Αρχαιοτήτων του υπουργείου Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας, προκειμένου να εκπονηθεί από κοινού ένα πλήρες σχέδιο διαφύλαξης των αρχαίων από τις αεροπορικές επιδρομές και από το ενδεχόμενο των οδομαχιών εντός των πόλεων. Στην επίμονη απαίτηση του κράτους να συνταχθούν κατάλογοι και να ταξινομηθούν τα αρχαία σε κατηγορίες με βάση τη σπουδαιότητά τους οι αρχαιολόγοι της Υπηρεσίας υποστήριζαν σταθερά ότι δεν υπήρχε δυνατότητα επιλογής και ότι όλα τα αρχαία (εκτεθειμένα και αποθηκευμένα) έπρεπε να διασωθούν σε περίπτωση πολέμου. Μάλιστα, ο Νικόλαος Κυπαρίσσης, Έφορος Αρχαιοτήτων Αθηνών (Αττικής και Μεγαρίδος εκτός Πειραιώς), σε εμπιστευτική του έκθεση προς το υπουργείο στις 11 Αυγούστου 1937 αναφέρει ότι, αντί να δαπανηθούν μεγάλα ποσά για την κατασκευή καταφυγίων για ορισμένα από τα αρχαία, θα ήταν προτιμότερο να μεταφερθούν σε νέους χώρους φύλαξης, ασφαλείς από φωτιά και βομβιστικές επιθέσεις, σε κηρυγμένες «αρχαιολογικές πόλεις», οι οποίες με διεθνείς συμβάσεις θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ιερές και απαραβίαστες. Και υπέδειξε την περιοχή της Ακρόπολης ως μία από αυτές. Ωστόσο, η πραγματικότητα διέλυσε τις ελπίδες και τις λιγοστές αμφιβολίες για το επερχόμενο κακό. Οι προετοιμασίες για την αντιμετώπιση του κινδύνου των καταστροφών εντείνονταν με την πάροδο του χρόνου. Στις 18 Ιουνίου 1940 ο υφυπουργός Παιδείας Ν. Σπέντζας ανακοίνωσε με εμπιστευτικό του έγγραφο ότι «Από σήμερον απαγορεύομεν την χορήγησιν κανονικών αδειών, κατόπιν αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου». Με την κήρυξη του πολέμου τέσσερις μήνες μετά, η Αρχαιολογική Υπηρεσία αντέδρασε αστραπιαία. Με έγγραφό της στις 11 Νοεμβρίου 1940 που απεστάλη σε όλες τις τοπικές διευθύνσεις, εξέδωσε ειδικές τεχνικές οδηγίες «διά την προστασίαν των αρχαίων των διαφόρων μουσείων από τους εναερίους κινδύνους». Σε αυτές προβλέπονταν δύο τρόποι ασφάλισης των ογκωδών και μη μετακινήσιμων εκθεμάτων. Ο πρώτος ήταν «διά της περικαλύψεως του αγάλματος διά γαιοσάκκων, αφ’ ου προηγουμένως τούτο περιβληθή δι’ ενός ξυλίνου ικριώματος επενδεδυμένου διά σανίδων ως το υπόδειγμα» και ο δεύτερος, που προκρίθηκε ως αποτελεσματικότερος, με την κατάχωση των αγαλμάτων εντός του δαπέδου της αίθουσας ή στην αυλή του μουσείου ή σε περιφραγμένες αυλές και υπόγεια δημόσιων ιδρυμάτων. Η μέθοδος της κατάχωσης, μάλιστα, δινόταν με κάθε λεπτομέρεια. Τα αγάλματα έπρεπε να αποτεθούν στον πυθμένα του ορύγματος που ήταν επενδεδυμένο με οπλισμένο σκυρόδεμα, σε οριζόντια θέση (σαν νεκρά σώματα σε τάφο), να καλυφθούν με αδρανή υλικά και το όρυγμα να σφραγιστεί με πλάκα τσιμέντου.

Περισσότερα

«ο Καπετάν Αντρέας Ζέπος»

Σχολιάστε


zepos

Παρουσίαση του βιβλίου του Ευάγγελου Αθηναίου, «Ο καπετάν Αντρέας Ζέπος: 
ένας γλεντζές, φιλάνθρωπος και θυμόσοφος ψαράς στην παραλία του Φαλήρου», 
εκδόσεις Μουρούσια, Πειραιάς 2012.
«Όλοι καλάρουνε / μα δε πιάνουν ψάρια, / καλάρ’ ο Ζέπος / και πιάνει καλαμάρια…». Ακούγοντας το όμορφο νησιώτικο τραγούδι του μικρασιάτη Γιάννη Παπαϊωάννου (1913-1972), πίστευα ότι ο Ζέπος ήταν ο πιο τυχερός ψαράς! Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ την καταπληκτική ιστορία του, ότι ψάρευε στο Νέο Φάληρο ή ότι σύχναζε «στου Μπελαμί το ουζερί» (κεφ. 23) στην Παναγιά τη Μυρτιδιώτισσα, εκεί που και εγώ πήγα σχολείο. Όλα αυτά καταγράφει με εξαιρετική ενάργεια και νοσταλγική διάθεση ο Ευάγγελος Αθηναίος, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Νέο Φάληρο ενώ είχε την τύχη να γνωρίσει και να συναναστραφεί από κοντά, όχι μόνον τον καπετάν-Αντρέα αλλά και όλη την παρέα του. Ας ακολουθήσουμε, όμως, τη ζωή του καπετάνιου, όπως την αφηγείται ο συγγραφέας στο βιβλίο του, που συνοδεύεται από όμορφη εικονογράφηση.
Βίος και πολιτεία 
Στο τέλος του 19ου αιώνος, η περιοχή του Νέου Φαλήρου είχε μετατραπεί σε κοσμική λουτρόπολη με εντυπωσιακά ξενοδοχεία. Ακριβώς την ίδια περίοδο, στην άλλη άκρη του Αιγαίου πελάγους, στο Αϊβαλί, οι εύποροι Έλληνες δημιούργησαν και αυτοί μια λουτρόπολη έξω από την πόλη τους που επίσης ονόμασαν Νέο Φάληρο, κατ’ απομίμηση του πειραϊκού· εκεί συναντούμε τον μικρό Αντρέα Ζέπο. Ο πατέρας του Στράτος, ήταν έμπορος, αλλά μια μέρα ήρθαν οι Τούρκοι, του έσπασαν το μαγαζί και τον πήραν μαζί με άλλους Έλληνες· δεν τον ξαναείδαν πια. Η μητέρα του, η κυρά-Παρασκευή, έγκυος κιόλας, μάζεψε ό,τι μπορούσε, πήρε από το χέρι και τον Αντρέα και κατέφυγαν σε ένα σπίτι με μποστάνι που είχαν έξω απ’ την πόλη για ασφάλεια. Η κυρά-Παρασκευή γέννησε λίγο αργότερα κορίτσι που βαφτίστηκε Στρατούλα, αλλά η ζωή κυλούσε δύσκολα. Ο Αντρέας βρέθηκε, λοιπόν, μούτσος στον «Ταξιάρχη», στο καΐκι του καπετάν-Στέλιου, συγγενή της μητέρας του. Ο «Ταξιάρχης» ήταν από τα μεγαλύτερα ψαράδικα της περιοχής και ο καπετάν-Στέλιος μεγάλος δάσκαλος και καλός άνθρωπος. Έλεγε αργότερα ο καπετάν-Αντρέας:

«Πειρατές της Δευτέρας» – Γιάννης Παπαμιχαήλ: Για την εκπαίδευση και ιδιαιτέρως την ανώτατη εκπαίδευση και τις κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες

Σχολιάστε


Peirates tis Deuteras

Η εκπομπή του καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου Γιάννη Παπαμιχαήλ, «Πειρατές της Δευτέρας» με καλεσμένη την ψυχολόγο Ευγενία Σαρηγιαννίδου, με θέμα την εκπαίδευση και ιδιαιτέρως την ανώτατη εκπαίδευση και τις κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες

Γνώστης, χειμαρρώδης, εξαιρετικός…

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: