Αρχική

Μικρασιατική καταστροφή……..μέρος 2ο.

Σχολιάστε


cebcceb9cebacf81ceac-ceb1cf83ceafceb1

Ανεξάρτητη Μεραρχία

Η Ανεξάρτητη Μεραρχία έφθασε στη Μικρά Ασία καθυστερημένα. Είχε συγκροτηθεί στη Θράκη τον Ιούλιο του 1921 για να συμμετάσχει στην κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως. Πρώτος διοικητής ήταν ο ΥποστράτηγοςΓεώργιος Λεοναρδόπουλος. Τόν Αυγουστο του 1922, διοικητής της ήταν οΔημήτριος Θεοτόκης, μέ επιτελικούς αξιωματικούς τούς διοικητές των συνταγμάτων της, Κωνσταντίνου Ιωάννη, Τσίπουρα Ν., Κολομβότσο Ν. καί Μαυρογένους Σ. Η επίθεση των Τούρκων στη περιοχή του Αφιόν την βρήκε να κατέχει τον τομέα του Σεϊντή Γαζή – Ακ Ιν. Η Μεραρχία πήρε διαταγή να σπεύσει για βοήθεια του Α’ Σώματος, που σφάδαζε, ήδη, βαριά πληγωμένο. Ή κίνηση της Μεραρχίας άρχισε στις 16 Αυγούστου κι αμέσως τα τμήματα της αντιμετώπισαν σφοδρή αντίσταση.

Τό πρωϊνό της 18ης Αυγούστου, η Ανεξάρτητος Μεραρχία ξεκίνησε από το Σιδηροδρομικό Σταθμό Αλαγιούντ, με κατεύθυνση την Κιουτάχεια. Ωστόσο, μετά από μια πορεία 4 χιλιομέτρων η Μεραρχία στράφηκε προς νότον, ακολουθώντας την αμαξιτή οδό παραπλεύρως της κοίτης του ποταμού Γύμαρη, ο οποίος βρίσκεται μέσα σε ένα φαράγγι μήκους 18 χιλιομέτρων. Ο Γύμαρης είναι παραπόταμος του Σαγγάριου ποταμού. Εκεί σέ μία στενωπό, η Μεραρχία συνάντησε τά παραμορφωμένα από τά βασανιστήρια καί πολλές φορές ανασκολοπισμένα πτώματα Ελλήνων στρατιωτών. Ηταν οι στρατιώτες του 32ου Συντάγματος τό οποίο είχε εγκαταλείψει ο διοικητής του Π. Σπυρόπουλος, αφήνοντας τούς Ευζώνους του στή μοίρα τους. Ο Σπυρόπουλος ήταν από τίς περιπτώσεις εκείνων των ανίκανων αξιωματικών, ο οποίος είχε προαχθεί από λοχαγός σε αντισυνταγματάρχη μόνο καί μόνο εξαιτίας των πολιτικών του φρονημάτων. Η εκδίωξη άξιων αξιωματικών από τόν Γούναρη, καί η αντικατάστασή του μέ ανίκανους, έφερε τήν καταστροφή στην Μικρά Ασία καί τόν χαμό χιλιάδων στρατιωτών μας.

Περισσότερα

Μικρασιατική καταστροφή……….μέρος 1ο

Σχολιάστε


cebcceb9cebacf81ceac-ceb1cf83ceafceb1

Ο πρωθυπουργός Δημήτριος Γούναρης σε μία απέλπιδα προσπάθεια εξεύρεσης βοήθειας, κυρίως οικονομικής, γιά τήν λύση του μικρασιατικού προβλήματος διέτρεχε τίς ευρωπαϊκές πόλεις. Από τό Λονδίνο μετέβη στήν Ρώμη καί από εκεί στίς Κάννες, όπου είχαν συγκεντρωθεί οι αντιπρόσωποι των τριών Δυνάμεων της Entente (Αντάντ). Ολες οι συναντήσεις απέβησαν άκαρπες. Τήν ίδια ώρα πού οι Γάλλοι ιμπεριαλιστές καί οι Ιταλοί κεφαλαιοκράτες σε συνεργασία μέ τούς Κομμουνιστές της Σοβιετικής Ενωσης, υποστήριζαν μέ όλα τά μέσα τούς γενοκτόνους του Κεμάλ, η Αγγλία ηρνείτο καί τήν ελάχιστη οικονομική βοήθεια πού χρειάζοταν ο Δημήτριος Γούναρης γιά να συντηρήσει τόν ελληνικό στρατό στήν Μικρά Ασία.

Περισσότερα

Περικλής Γιαννόπουλος…………ο προφήτης του Ελληνισμού.

Σχολιάστε


ceb3ceb9ceb1cebdcebdcf8ccf80cebfcf85cebbcebfcf82-cf80ceb5cf81ceb9cebacebbceaecf82-cf83cebaceafcf84cf83cebf

Ὁ Περικλῆς Γιαννόπουλος γεννήθηκε στὴν Πάτρα τὸ 1871 καὶ ἐτέλεσε τὴν ἡρωική του ἔξοδο ἀπὸ τὴν ζωὴ στὴν θάλασσα τοῦ Σκαραμαγκᾶ τὴν Μεγάλη Πέμπτη, 8 Ἀπριλίου 1910. Ἦταν γιὸς τοῦ Ἰωάννη καὶ τῆς Εὐδοκίας Θεοφράστου Χαιρέτη. Καταγόταν δηλαδὴ ἀπὸ τὴν ἀρχοντικὴ κρητική, βυζαντινῆς καταγωγῆς, οἰκογένεια Χαιρέτη, τῆς ὁποίας μέλη εἶχαν ἐγκατασταθεῖ στὴν Πάτρα. Ἔτσι ἐπηρεάστηκε ἰδιαίτερα ἀπὸ τὶς ἑλληνοκεντρικὲς ἰδέες τοῦ θείου τῆς μητέρας του, Ἐμμανουὴλ Χαιρέτη.

Παρακολούθησε μαθήματα ἰατρικῆς γιὰ ἕνα χρόνο στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν καὶ ἄλλα δύο χρόνια στὸ Παρίσι. Μετὰ τὸ θάνατο τοῦ πατέρα του, ὅμως, ἐγκατέλειψε τὶς σπουδές του καὶ πῆγε γιὰ ὀκτὼ μῆνες στὸν ἀδελφό του στὸ Λονδίνο, ὅπου μελέτησε ἀγγλικὴ καὶ γαλλικὴ λογοτεχνία. Ὅταν ἐπέστρεψε στὴν Ἀθήνα, γράφτηκε στὴ Νομικὴ Σχολή. Ἄρχισε ἀπὸ τὸ 1894 νὰ δημοσιεύῃ μεταφράσεις ποιημάτων τῶν Ντίκενς, Πόε, Λοτί, Οὐάιλντ, Μποντλέρ, Μιρμπό, Τελιέ, καθὼς καὶ δικά του «πεζὰ ποιήματα». Ἀπὸ τὸ 1899 ἀρθρογραφεῖ στὶς ἐφημερίδες Ἀκρόπολις, Τὸ Ἄστυ, Ἑστία κ.ἄ. καὶ στὰ περιοδικὰ Κριτική, Παναθήναια, Ὁ Νουμᾶς κ.ἄ., χρησιμοποιῶντας ψευδώνυμα ὅπως Λωτός, Ἀπολλώνιος, Νεοέλλην, Μαίανδρος, Θ. Θάνατος. Μὲ ἐντελῶς προσωπικὸ ὕφος καὶ γλῶσσα, καὶ ἀσυγκράτητο πάθος, διατυπώνει τὶς ἑλληνοκεντρικές του ἰδέες καὶ καταγγέλλει τὰ αἴτια τῆς ἑλληνικῆς κακοδαιμονίας -προπαντὸς τὴν ξενομανία, τὸν «φραγκοραγιαδισμό» ὅπως τὸν ὀνόμασε ὁ ἴδιος. Τὸ 1906 ἐκδίδει τὸ βιβλίο «Νέον Πνεῦμα», καὶ τὸ 1907 τὴν «Ἔκκλησι πρὸς τὸ Πανελλήνιον Κοινόν»-τὰ ἰδεολογικά του μανιφέστα. Οἱ «περικλογιαννοπούλειες» ἰδέες, σὲ σύγκρουσι μὲ κάθε κατεστημένο, προκαλοῦν ἀντιδράσεις στὴν Ἀθήνα τῆς ἐποχῆς. Ἀπὸ ἄλλους θεωρεῖται ἁπλῶς ρομαντικὸς καὶ ὡραῖος τρελός, ἀπὸ ἄλλους ὑβριστής, ἄλλοι ὅμως ἀναγνωρίζουν τὴν πρωτοτυπία του καὶ ἐμπνέονται ἀπὸ αὐτόν. (Ὁ Γρηγόριος Ξενόπουλος, ὁ Ἄριστος Καμπάνης, ὁ Παῦλος Νιρβάνας, ὁ Σπύρος Μελᾶς δημοσιεύουν ἐγκωμιαστικὲς κριτικές. Ὁ Ἴων Δραγούμης γίνεται ἀδελφικός του φίλος, καὶ μάχεται μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Γιαννόπουλου νὰ κάμῃ τὸ ὅραμα τοῦ φίλου του πολιτικὴ πράξι. Ὁ Ἄγγελος Σικελιανὸς θὰ ἀκολουθήσῃ δική του, πρωτότυπη ἑλληνοκεντρική πορεία, θὰ ὑμνήσῃ ὅμως καὶ αὐτὸς τὸν Γιαννόπουλο καὶ βεβαίως δὲν θὰ μείνῃ ἀνεπηρέαστος ἀπὸ αὐτόν.)

Ἂν καὶ εὐτύχησε ὅμως ὁ Γιαννόπουλος νὰ γίνει γνωστὸς καὶ νὰ ἔχει ἀφοσιωμένους φίλους στὸν πνευματικὸ κόσμο τῶν Ἀθηνῶν (τόσο γιὰ τὸ πρωτότυπο, ἑλληνοκεντρικό, παθιασμένο πνεῦμα του, ὅσο καὶ γιὰ τὸν «μποέμικο» καὶ φιλελεύθερο γιὰ τὰ συντηρητικὰ ἤθη τῆς ἐποχῆς τρόπο ζωῆς του -κατὰ τὶς μαρτυρίες μάλιστα ὑπῆρξε καὶ ὡραιότατος ἄνδρας), ἐν τούτοις δὲν εὐτύχησε νὰ ἀποκτήσῃ τὴν εὐρύτερη ἀποδοχὴ ποὺ ποθοῦσε ὡς συγγραφέας, πόσο μᾶλλον νὰ ἀναμορφώσῃ κατὰ τὸ ὅραμά του τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία.

Περισσότερα

Γρηγόριος ο Ε’………ο αοίδιμος Πατριάρχης.

Σχολιάστε


ceb3cf81ceb7ceb3cf8ccf81ceb9cebfcf82-ceb5

Γεννήθηκε στην Δημητσάνα το 1745, ήταν γιός του Ιωάννη Αγγελόπουλου και της Ασημίνας Παναγιωτοπούλου και κατά την βάπτιση του εδόθη το όνομα Γεώργιος.

Τα πρώτα μαθήματα τα διδάχθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Κατόπιν μετέβη στην Αθήνα μαζί με τον ιερομόναχο Αθανάσιο ο οποίος κατήγετο από την Δημητσάνα. Εκεί παρέμεινε περίπου 2 έτη μαθητευόμενος του διακεκριμένου παιδαγωγού Δημητρίου. Μετά το πέρας των σπουδών του μετέβη στην Σμύρνη όπου χειροτονήθηκε διάκονος, μετονομασθείς σε Γρηγόριο, ενώ ταυτόχρονα εξακολουθούσε να φοιτά στην Ευαγγελική σχολή Σμύρνης.

Το 1782 οι αρετές και το έργο του τον ανέδειξαν στον Μητροπολιτικό θρόνο, από τον οποίο επί δεκατρία έτη διέχεε την ειρήνη και την ομόνοια, διδάσκοντας πόσα ευεργετήματα χορηγούν οι εν λόγω αρετές στην κοινωνία.

Πρώτη Πατριαρχική θητεία – εξορία

ceb7-ceb5ceafcf83cebfceb4cebfcf82-cf84cebfcf85-cf80ceb1cf84cf81ceb9ceb1cf81cf87ceb9cebacebfcf8d-cebdceb1cebfcf8d-cf84cebfcf85-ceb1ceb3

Η είσοδος του Πατριαρχικού Ναού του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι

Την 1η Μαΐου του 1797, παραιτούμενος λόγω γήρατος ο τότε Οικουμενικός Πατριάρχης Γεράσιμος Γ΄ (1791-1797) ως διάδοχός του εξελέγη ομόφωνα ο μητροπολίτης Σμύρνης Γρηγόριος, όπου και ανέλαβε στις 9 Μαΐου 1797 ως Γρηγόριος Ε΄.

Η πατριαρχία του συνέπεσε σε μια δύσκολη περίοδο και δεν ήταν καθόλου ανέφελη. Τα κηρύγματα του Ρήγα Φεραίου άρχιζαν να καλλιεργούν επαναστατικές δράσεις. Παρά ταύτα ο Γρηγόριος αντιμετωπίζοντας με φρόνηση την κατάσταση ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την κοινωνική δράση προς ανόρθωση της Εκκλησίας και της χριστιανικής κοινωνίας, προχωρώντας και στον έλεγχο κάποιων επισκόπων. Εκτός από τα κηρύγματα του Θείου Λόγου, που επιδιδόταν ο ίδιος, μερίμνησε για την παιδεία, ίδρυσε σχολεία, καθώς και το Πατριαρχικό Τυπογραφείο από το οποίο και εξέδωσε πλείστα βιβλία. Ο Πατριάρχης τέθηκε επικεφαλής εκστρατείας εναντίον των διαφωτιστικών ιδεών αφορίζοντας πρόσωπα όπως ο Ρήγας Φεραίος, καταδικάζοντας τα νεωτερικά ρεύματα ιδεών και απειλώντας με αφορισμό όσους διάβαζαν ύποπτα βιβλία.

Σημειώνεται ότι κατά το έτος της εκλογής του, ο Μέγας Ναπολέων είχε καταλάβει τα Επτάνησα (Γαλλοκρατία των Επτανήσων) και είχε εισβάλει στην τουρκοκρατούμενη τότε Αίγυπτο. Στην εξέλιξη εκείνη ο Τσάρος Παύλος Α΄ της Ρωσίας συμμάχησε με τον Σουλτάνο επί μια διετία (1798-1799). Τότε πολλοί Έλληνες είχαν καταληφθεί υπό άκρατο ενθουσιασμό, ο δε Γρηγόριος με διάφορους απεσταλμένους συνέγερνε με εγκυκλίους του τους Έλληνες κατά των Γάλλων κατηγορώντας τους για μη σωστή διοίκηση και προσβολή της Ορθοδοξίας. Με μια τέτοια εγκύκλιο είχε εφοδιασθεί και ο Ρώσος ναύαρχος Θεόδωρος Ουσάκωφ στην κατάληψη των Επτανήσων, που τα κατέλαβε το 1799, ενώ χαρακτηριστική υπήρξε η σφαγή των Γάλλων στη μάχη της Νικόπολης το 1798 από τουρκικά στρατεύματα υπό τον Αλή Πασά.

Παράλληλα όμως, προς την καταστολή του γενικότερου επαναστατικού οργασμού των Ελλήνων, συνελήφθη ο Ρήγας Φεραίος και θανατώθηκε. Ακολούθως, μετά και την αποτυχία του Βοναπάρτη, η Ρωσία διέκοψε τη φιλική στάση της προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία με συνέπεια ο Γρηγόριος να φανεί έκθετος επί του συνεχιζόμενου αναβρασμού.

Επωφελούμενοι της κατάστασης εκείνης οι επίσκοποι που είχαν προηγουμένως δεχθεί την αυστηρότητα του Γρηγορίου διέβαλαν αυτόν στον Σουλτάνο Σελίμ Γ΄ ως υποκινητή, γεγονός που εξανάγκασε τον τελευταίο να διατάξει την καθαίρεση και εξορία του Γρηγορίου στη Χαλκηδόνα. Έτσι το 1798 εκθρονίστηκε, (ο ίδιος κατά τους τύπους παραιτήθηκε) και εξορίστηκε, αρχικά στη Χαλκηδόνα μετά από μερικούς μήνες στη Δράμα Μακεδονίας για να καταλήξει στη Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους, όπου και παρέμεινε επί μια επταετία. Στη δε θέση του, Πατριάρχης ανέλαβε ο προηγουμένως εκδιωχθείς Νεόφυτος Ζ΄.

Περισσότερα

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ – ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

Σχολιάστε


cf83cebccf85cf81cebdceb7-14-9-1922 Ο Κεμάλ γιόρτασε το θρίαμβό του με τη μεταβολή της Σμύρνης σε τέφρα και την τεράστια σφαγή του εκεί χριστιανικού πληθυσμού, έγραψε στα απομνημονεύματά του ο Ουΐνστον Τσόρτσιλ. Η σφαγή της Σμύρνης συγκλόνισε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο. Ακόμα και στη Γαλλία -η φιλοτουρκική πολιτική της οποίας καθόριζε την πληροφόρηση που παρείχαν οι δημοσιογράφοι- διογκώθηκαν τα αντιτουρκικά συναισθήματα.

Όμως, περισσότερο από τις ανταποκρίσεις και τις ψυχρές επισημάνσεις των διπλωματών, το τρομερό τοπίο εκείνων των ημερών αποκαλύπτεται μέσα από τις μαρτυρίες όσων το έζησαν. Η συλλογή και η έκδοση των αυθεντικών μαρτυριών έγινε από το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών. Μαρτυρίες συγκλονιστικές, που πιστοποιούν την ύπαρξη του Μικρασιατικού Ολοκαυτώματος. Τυχαία επιλέξαμε και δημοσιεύουμε τις αναμνήσεις της Ελένης Καραντώνη από το Μπουνάρμπασι, έντεκα χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Σμύρνης.
«…Άρχισε ο στρατός μας να φεύγει. Χτυπούσαν τις πόρτες μας και ζητούσαν ρούχα για να βγάλουν το χακί από πάνω τους. Πόσους δεν ντύσαμε! Οι μεγάλοι οι δικοί μας ξεκουμπίστηκαν και φύγανε κι άφησαν τον κόσμο στο έλεος του Θεού. Έφταναν οι στρατιώτες ξυπόλυτοι, γυμνοί, κουρελιασμένοι, πρησμένοι, νηστικοί. Οι Τούρκοι κατεβαίναν και σφάζαν τους Έλληνες. Το ίδιο έκαναν και οι δικοί μας.
Παντού φωτιά και μαχαίρι άκουες και έβλεπες. Από τους κατοίκους του Μπουνάρμπασι έμειναν καμιά δεκαριά οικογένειες… Μερικοί κατάφεραν να φύγουν, σέρνοντας με την κοιλιά προς το Σικλάρι και από κει στη Σμύρνη. Τους άλλους όλους τους ατιμάσανε, τους σφάξανε, τους κρεμάσανε, τους κάψανε. Κι εκείνους που κατάφεραν από το Σικλάρι να φτάσουν στη Σμύρνη, όταν ήρθε ο Κεμάλ, τους έπιασε και τους έσφαξε.
Εμείς βρισκόμασταν στη Σμύρνη. Πλημμύρα οι μαχαλάδες στο αίμα. Βάλανε φωτιά οι Τούρκοι, μια ώρα μακριά. «Μη φοβάστε είναι μακριά», μας είπε ο νοικοκύρης του σπιτιού που μέναμε. Σ’ ένα τέταρτο η φωτιά είχε έρθει σε μας. Ρίχνανε βενζίνη και προχωρούσε. Βγήκαμε στο δρόμο. Φωτιά από τη μια, θάλασσα από την άλλη. Βρισκόμασταν στη μέση. Και οι Τσέτες (σ.τ.σ. οι άτακτοι Τούρκοι) βρίσκονταν στη μέση, και σφάζαν και σκοτώναν. Τη νύχτα οι Τσέτες έκαναν επίθεση ν’ αρπάξουν, να σφάξουν, ν’ ατιμάσουν. «Βοήθεια! Βοήθεια!», φώναζε ο κόσμος.

Περισσότερα

Ἡ δολοφονία τοῦ στρατηγοῦ Τελλίνι καί ἡ κατάληψις τῆς ΚΕΡΚΥΡΑΣ,ὑπό τῶν ἰταλῶν (27-31 Αὐγ.1923)

Σχολιάστε


C_bombed_by_Italians_31_Aug_1923 (1)

Μόλις ἕνα μῆνα μετὰ τήν ὑπογραφὴν τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης ἀπροσδόκητον γεγονὸς προεκάλεσε νέαν ἐμπλοκὴν μὲ δυσαρέστους διὰ τὴν χώραν μας συνεπείας.
Τὴν 27ην Αὐγούστου1923, εἰς θέσιν Ζέπι,ἐπὶ τῆς δημοσίας ὁδοῦ ᾽Ιωαννίνων – Ἀργυροκάστρου καὶ εἰς ἐλαχίστην ἀπόστασιν ἀπὸ τοῦ ἀλβανικοῦ ἐδάφους, ἄγνωστοι ἐφόνευσαν τὸν στρατηγὸν Τελλίνι, ἀρχηγὸν τῆς ἰταλικῆς άντιπροσωπείας εἰς τὴν ἐπιτροπὴν διαχαράξεως τῶν ἐλληνοαλβανικῶν συνόρων, καὶ τὰ τέσσαρα μέλη τῆς ἀκολουθίας του.
῾Η Ἰταλικὴ κυβέρνησις (ἀπὸ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1922 εἶχεν ἐγκαθιδρυθῇ εἰς ᾽Ιταλίαν τό φασιστικὸν καθεστὼς τοῦ Μπενῖτο Μουσσολίνι) δέν ἰκανοποιήθη οὔτε ἐκ τῆς λύπης τὴν ὁποίαν ἐξέφρασεν ὁ Ἕλλην ὑπουργὸς τῶν ᾽Εξωτερικῶν πρὸς τὸν ἐν Ἀθήναις ᾽Ιταλὸν πρεσβευτήν,οὔτε ἐκ τῆς δοθείσης διαβεβαιώσεως ὅτι γίνεται πᾶν τὸ δυνατὸν διὰ τὴν ἀνεύρεσιν τῶν ἐνόχων. Τὴν ἐπομένην ἐπέδωσε τελεσίγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζήτει, ὅπως, ἐντὸς 24 ὡρῶν:

1) Ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνησις ζητήσῃ συγγνώμην, κατὰ τὴν πλέον ἐπίσημον καὶ εὐρεῖαν μορφήν,
2) Τελεσθῇ εἰς τὸν καθολικὸν ναὸν Ἀθηνῶν μνημόσυνον τῶν θυμάτων, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ παρίσταντο ὅλα τὰ μέλη τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου,
3) Ἀποδοθοῦν τιμαὶ εἰς Ἰταλικὴν μοῖραν καταπλέουσαν εἰς τὸ Φάληρον ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ στόλου,
4) Συμμετάσχῃ εἰς τὰς ἀνακρίσεις ὁ ἐν Ἀθήναις ᾽Ιταλὸς στρατιωτικὸς ἀκόλουθος,
5) Οἱ ἔνοχοι καταδικασθοῦν εἰς θάνατον,
6) Καταβληθῇ ἀποζημίωσις 50 ἑκατ. λιρεττῶν (500.000 χρυσῶν λιρῶν) εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν θυμάτων,
7) Ἀποδοθοῦν τιμαὶ εἰς τὰς σοροὺς τῶν θυμάτων κατὰ τήν μεταφορὰν των ἐπὶ ἰταλικοῦ ἀτμοπλοίου.

Ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνησις,διὰ τῆς ἀπαντήσεώς της,εἰς τὴν ὁποίαν ἐτόνιζεν ὅτι οὐδεμία εὐθύνη ἔβάρυνε τὴν Ἑλλάδα διὰ τό ἔγκλημα,ἀπεδέχετο τοὺς ὑπ’ ἀριθ. 1, 2, 3 καὶ, 7 ὅρους, ἀλλ’ ὄχι τοὺς ὑπ’ ἀριθ. 4, 5, 6, διότι ἔθιγον τὰ κυριαρχικὰ δικαιώματα τῆς χώρας.Ὁ Μουσσολίνι δέν ἱκανοποιήθη.
Τὴν 31ην Αὐγούστου, ἰταλικὸς στόλος ἐκ τριῶν θωρηκτῶν, τεσσάρων καταδρομικῶν, πολλῶν ἐλαφρῶν σκαφῶν καὶ τριῶν μεταγωγικῶν,εἰσέπλευσεν εἰς τὸν ὅρμον τῆς Κερκύρας.῾Ο διοικητής ἀντιναύαρχος Σολάρι ἐζήτησεν ἀπό τόν Νομάρχην Π. Εὐριπαῖον τὴν παράδοσιν τῆς νήσου. Οὗτος ἠρνήθη.Εἰδοποίησεν,ὅμως,τόν Ναύαρχον ὅτι ἡ νῆσος ἦτο ἀνοχύρωτος καὶ ὅτι εἰς τὰ δύο ἑνετικὰ φρούρια εὑρίσκοντο 6 – 7.000 πρόσφυγες,300 ὀρφανὰ καὶ πολλοὶ ἀσθενεῖς.
Ὁ Σολάρι, παρὰ ταῦτα, ἤρχισε νὰ βομβαρδίζῃ τὰ φρούρια, διὰ τηλεβόλων μεσαίου διαμετρήματος.Μετὰ βομβαρδισμὸν διαρκείας 25 λεπτῶν τῆς ὥρας, ὁ Νομάρχης ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ ὑψωθῇ λευκὴ σημαία. Τὰ θύματα τῶν ἰταλικῶν ὀβίδων ἀνῆλθον εἰς 16 νεκροὺς καὶ 34 τραυματίας. Μόλις ὑψώθη ἡ λευκὴ σημαία, ἐσταμάτησεν ὁ βομβαρδισμός. ᾽Ιταλικὴ δύναμις ἀπεβιβάσθη καὶ κατέλαβε τὴν πόλιν.

Περισσότερα

Θεσσαλονίκη: Πωλείται η Αγορά Μοδιάνο.

Σχολιάστε


modiano-agora

Στην καρδιά του  εμπορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης από το 1925 βρίσκεται η Κεντρική Αγορά Τροφίμων, ή πιο γνωστή ως Στοά Μοδιάνο. Η κατασκευή της είχε ξεκινήσει το 1922, στο σημείο της πυρίκαυστης ζώνης που η ομάδα του Γάλλου πολεοδόμου Εμπράρ προέβλεπε τη δημιουργία bazaars. Πριν την πυρκαγιά σ’ εκείνο το σημείο ήταν η Πλάζα, το παλιό κέντρο θρησκευτικής και οικονομικής ζωής της πόλης. Τα σχέδια της στοάς έκανε ο περίφημος αρχιτέκτονας Ελί Μοδιάνο, γόνος της γνωστής και πλούσιας οικογένειας Μοδιάνο, ο οποίος είχε σπουδάσει στο Παρίσι και όλα του τα κτήρια χαρακτηρίζονται από εντυπωσιακές κατασκευαστικές λεπτομέρειες.
Στα εγκαίνια που έγιναν στις 23 Μαρτίου το 1925 λέγεται πως είχε γίνει μια μεγάλη γιορτή όπου οι μουσικές έπαιζαν ως αργά τη νύχτα, ενώ για τους πλούσιους υπήρχε άφθονη σαμπάνια και χαβιάρι, σε αντίθεση με τους φτωχούς που τους πρόσφεραν μόνο ψωμί και τυρί.
Η δημιουργία της Αγοράς έφερε στην πόλη μια νέα οπτική σχετικά με τους χώρους εμπορικής δραστηριότητας. Ο Μοδιάνο φτιάχνει μια κλειστή στοά βάσει των ευρωπαϊκών τύπων, και της εξασφαλίζει πρόσβαση από δύο κεντρικές αρτηρίες της πόλης (Ερμού και Βας.Ηρακλείου), ώστε να γίνεται ανεμπόδιστα η διέλευση του κοινού.
Ειδικότερα, η Στοά αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα αγοράς με συνδυασμό φέρουσας κατασκευής από  οπλισμένο σκυρόδεμα και μεταλλικής στέγης που κρύβεται επιμελώς πίσω από μια νεοκλασική πρόσοψη. Να σημειωθεί, πως ήταν ένα από τα πρώτα κτήρια της Θεσσαλονίκης στο οποίο χρησιμοποιήθηκε το πρωτοποριακό για την εποχή οπλισμένο σκυρόδεμα.Αναλυτικότερα, σύμφωνα  με τα πρωτότυπα σχέδια ο Ελί Μοδιάνο σχεδιάζει και κατασκευάζει ένα επίμηκες, μονώροφο κτήριο με υπόγειο και εξώστες (συνολικής έκτασης περίπου 2.707m). Αν εξετάσουμε την κάτοψη του ισογείου, διαπιστώνουμε πως διαμορφώνονται τρία κλίτη στα οποία αναπτύσσονται τα περίπου 150 καταστήματα. Επιπλέον, στη βόρεια και στη νότια πλευρά δημιουργούνται οι εσωτερικοί εξώστες που χρησιμοποιήθηκαν σαν πατάρια. Ιδιαίτερος ήταν ο τρόπος που επέλεξε ο Μοδιάνο να αντιμετωπίσει τη διαφορά επιπέδων της στέγης, με υαλοστάσια και ειδικό μηχανισμό ανάκλησης, ώστε να εξασφαλίζεται στο εσωτερικό της στοάς ο φυσικός φωτισμός και εξαερισμός. Τέλος, ο υπόγειος χώρος της Στοάς οργανώνεται σε ξεχωριστούς αποθηκευτικούς χώρους.

Η περίπτωση της Συρίας: μια γεωπολιτική ανατροπή.

Σχολιάστε


syria1

του Δρ. Ιωάννη Παρίση

Αυτό που κατ’ ευφημισμό μάλλον απεκλήθη «Αραβική άνοιξη», εξελίχθηκε στη Συρία κατά τρόπο τελείως  διαφορετικό από τις άλλες αραβικές χώρες. Μάλλον δεν υπήρξε καθόλου «άνοιξη», αλλά η χώρα πέρασε κατευθείαν σε έναν βαρύ «χειμώνα». Τα αντικρουόμενα συμφέροντα της ΕΕ και των ΗΠΑ με εκείνα της Ρωσίας και της Κίνας δεν επέτρεψαν την οποιαδήποτε δυναμική παρέμβαση των Ηνωμένων Εθνών. Τα πράγματα περιπλέχθηκαν ακόμη περισσότερο εξαιτίας της υποστήριξης που παρέχει το Ιράν προς το καθεστώς Άσαντ, που οφείλεται, φαινομενικά τουλάχιστον, στο κοινό σιιτικό δόγμα-άξονα. Αυτό προκαλεί ανησυχίες στο Ισραήλ, ενώ ενδιαφέρον, για τα δικά τους διαφορετικά συμφέροντα, προβάλλουν η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία.
Σε αντίθεση με τις σχεδόν ομοιογενείς κοινωνίες των χωρών της Βόρειας Αφρικής, στη Συρία υπάρχουν 18 διαφορετικές θρησκείες ή δόγματα και εθνικές ομάδες. Σουνίτες 70%, Αλαουίτες 13%, Χριστιανοί 10%, Δρούζοι 3%. Από πλευράς εθνικών ομάδων οι Άραβες είναι η πλειονότητα, ακολουθούμενοι από τους Κούρδους. Υπάρχουν ακόμη μειονότητες Αρμενίων, Ασσυρίων, Κιρκασίων, Παλαιστινίων και Τουρκμενίων. Οι Αλαουίτες ως επί το πλείστον είναι εγκατεστημένοι στη μεσογειακή ακτή, ενώ οι Δρούζοι βρίσκονται στο νότιο τμήμα της χώρας και οι Κούρδοι στα βορειοανατολικά, κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία και το Ιράκ. Το γεγονός ότι οι Σουνίτες αποτελούν την πλειονότητα, ενώ εκείνοι που κατέχουν τις θέσεις εξουσίας, όπως ο Πρόεδρος της χώρας, ανήκουν κυρίως στους Αλαουίτες αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα για την εσωτερική σταθερότητα στη Συρία.

Δρούγος: Επικίνδυνοι μετανάστες ως κινούμενες βόμβες θα πνίξουν την Ελλάδα.

Σχολιάστε


drougos

Αποκλειστική συνέντευξη στον Μάκη Βραχιολίδη

Το ξεδόντιασμα των ενόπλων δυνάμεων, η εξαθλίωση των αξιωματικών, η κατάργηση των στρατιωτικών μονάδων, οδηγούν τη χώρα στον όλεθρο. Οι πολιτικοί ταγοί «εφαρμόζουν συνταγή εθνικής καταστροφής», λέει σε αποκλειστική του συνέντευξη στην «Ελεύθερη Ώρα της Κυριακής», ο Δρ Αθανάσιος Δρούγος.
Ο έμπειρος Διεθνολόγος-Στρατηγικός Αναλυτής και ειδικός στα θέματα του ΝΑΤΟ, της τρομοκρατίας και των ασύμμετρων απειλών, αποκαλύπτει τα σενάρια που εξυφαίνονται και που προμηνύουν δραματικές εξελίξεις τόσο από τα βόρεια σύνορα της Ελλάδος (Αλβανία) όσο και από την περιοχή της Μεσογείου, με εισροή στην χώρα μας επικίνδυνων λαθρομεταναστών που ως «κινούμενες βόμβες θα πνίξουν την Ελλάδα»! Οι ανίκανοι πολιτικοί μας ταγοί ενυπνιάζονται νομίζοντας ότι θα έρθει η ανάπτυξη τηρώντας τις εντολές της Μέρκελ. Ενώ οι Ισλαμιστές έχουν σχεδιάσει την Ελλάδα του 2025 οι πολιτικοί μας ολετήρες κάνουν διπλωματία του καναπέ και του φραπέ! Ο κ. Δρούγος, επισημαίνει με νόημα: «Παραμένω πολύ ανήσυχος και ο Θεός να βάλει το χέρι του».

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Το μπαρούτι έχει ανάψει για τα καλά γύρω από την Πατρίδα μας. Στην Αίγυπτο φαίνεται ότι εκτυλίσσεται εμφύλιος πόλεμος. Πού μπορεί να οδηγήσει αυτή η αιματοχυσία και ποιες συνέπειες σηματοδοτεί για την Ελλάδα;

Δρούγος: Περιφερειακά της χώρας μας η κατάσταση είναι εκρηκτική και θα χειροτερεύσει ακόμα πιο πολύ, εννοώ και από τα βόρεια σύνορα μας, αλλά και εντός της Μεσογείου. Αναμένω δραματικές εξελίξεις σε Αίγυπτο, Συρία, Λίβανο, ενώ δεν αποκλείω μέσα στους προσεχείς μήνες και Ισραηλινή προληπτική ενέργεια κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν. Η Αίγυπτος δεν είναι τυχαία χώρα στον Ισλαμικό και Αραβικό κόσμο, ενώ δύσκολα θα αποφευχθεί η εμφυλιοπολεμική τάση. Ο στρατός είναι δυνατός και με σημαίνοντα διαχρονικό ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας, αλλά και η Μουσουλμανική Αδελφότητα έχει αποδείξει από το 1926 ότι έχει αντοχές και υλικό για αντίσταση.

Αναφορικά με την πατρίδα μας, προβληματίζομαι γιατί οι εξελίξεις στον Αραβικό κόσμο μπορούν να προκαλέσουν ευρύτερη αστάθεια στην Ανατ. Μεσόγειο, κύματα μετακίνησης ανθρώπων, ασύμμετρες απειλές, ριζοσπαστικοποίηση τάσεων και συνειδήσεων κλπ. Πάντως πάμε για φθινόπωρο της οργής και η Αραβική Άνοιξη (την όποια ένθερμα υποστήριζα) στις διάφορες χώρες αντί για νερό, δυστυχώς θα βρέχει αίμα.

Περισσότερα

Βρέθηκε πετρέλαιο αξίας 5 τρισ. δολαρίων μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου

Σχολιάστε


Από αἰέν ἀριστεύειν

Petrelaio

Τεράστια φλέβα μαύρου χρυσού μεταξύ του Καστελλόριζου και της Νότιας Ρόδου

Του Στέλιου Βραδέλη

«Στην περιοχή μεταξύ του Καστελλόριζου και της Νότιας Ρόδου βρίσκεται το δεύτερο μεγαλύτερο κοίτασμα πετρελαίου στον κόσμο. Τα στοιχεία προέρχονται από γαλλική εταιρεία που έχει πραγματοποιήσει δεκάδες έρευνες στην περιοχή και δεν..επιδέχονται αμφισβητήσεων.

Οι εκτιμήσεις είναι πως πρόκειται για κοίτασμα 50 δισεκατομμυρίων βαρελιών». Την αποκάλυψη αυτή, ο κ. Αντώνης Φώσκολος, ομότιμος καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης, την έχει αναλύσει εδώ και καιρό στον Αντώνη Σαμαρά.

Ο κ. Φώσκολος βρίσκεται στον Καναδά, όπου είναι καθηγητής στο Ινστιτούτο Πετρελαϊκής Ιζηματογενούς Γεωλογίας της καναδικής κυβέρνησης και επιστημονικός ερευνητής της Γεωλογικής Υπηρεσίας Καναδά. Στις αρχές του Δεκεμβρίου, του ζητήθηκε να συναντήσει στο Μαξίμου τον Έλληνα πρωθυπουργό και να τον ενημερώσει για το μέγεθος των κοιτασμάτων στο ελληνικό υπέδαφος. Ο κ. Φώσκολος μαζί με τον Ηλία Κονοφάγο και τον Νίκο Λυγερό ήταν οι συντάκτες μιας έκθεσης που αποτύπωνε με πολλές λεπτομέρειες τα κοιτάσματα και εκτιμούσε πως μόνο στο βυθό νότια της Κρήτης βρίσκεται «θαμμένος» μαύρος χρυσός και φυσικό αέριο, η αξία των οποίων ξεπερνά το 1 τρισ. δολάρια.

Στη συνάντηση ο πρωθυπουργός ενημερώθηκε για το πλούσιο κοίτασμα φυσικού αερίου στην περιοχή του Κατάκωλου, το οποίο υπολογίζεται στα 200 δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς και για το πετρέλαιο που βρίσκεται εγκλωβισμένο στην ίδια περιοχή, αλλά και για το τεράστιο κοίτασμα στην περιοχή του Καστελλόριζου, το οποίο εκτιμάται στα 50 δισεκατομμύρια βαρέλια ή, μεταφρασμένο σε ποσό, ξεπερνά τα 5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ποσά ικανά να προκαλέσουν ίλιγγο σε κάθε κυβέρνηση και ισχυρές εντάσεις στην περιοχή. Το κοίτασμα του Καστελλόριζου βρίσκεται στα όρια της περιοχής που ορίζεται από την ελληνική ΑΟΖ, αλλά διεκδικείται με ένταση και από την τουρκική πλευρά.

Περισσότερα…

Γιατί ο Πούτιν τα έβαλε με την Ελλάδα;

Σχολιάστε


Από NEWSBOMB.GR

-Απομακρύνεται από την Αθήνα το πλούσιο ρωσικό «πορτοφόλι».
-Στον «πάγο» οι σχέσεις Αθήνας – Μόσχας από το 2009.

Poutin - Ellada

Σαν κουβάς με παγωμένο νερό έπεσε στο κεφάλι της Ελλάδας η τοποθέτηση του Ρώσου προέδρου Βαλαντιμίρ Πούτιν για τον «προβληματικό χαρακτήρα» που έχουν οι επενδύσεις στην Ελλάδα.

Σε δηλώσεις του – που κάποιος θα μπορούσε να τις χαρακτηρίσει ακόμα και ανθελληνικές – ο κ. Πούτιν τα έβαλε με τους Ρώσους επενδυτές που ρίχνουν κεφάλαια στη χώρα μας, παρακινώντας τους να… τα πάνε πίσω στη Ρωσία!

«Πρέπει να ερευνήσουμε, γιατί επενδυτές και δικοί μας και ξένοι επενδύουν αρκετά μεγάλα ποσά στο εξωτερικό, αν και έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν αυτό εδώ», ανέφερε ο κ. Πούτιν κατά τη διάρκεια της σύσκεψης για να συμπληρώσει με νόημα: «Ορισμένοι συνάδελφοι, που είναι παρόντες εδώ, το κάνουν αυτό, αλλά δεν γνωρίζω εάν είναι παρόντες εκείνοι, που επενδύουν αρκετά μεγάλα χρηματικά ποσά στο εξωτερικό», αφήνοντας σαφείς αιχμές για Ρώσους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα.

Χωρίς να κατονομάσει κάποιον επιχειρηματία, ο Ρώσος πρόεδρος αναφέρθηκε ακόμη και σε «μια αρκετά σοβαρή επένδυση που πραγματοποιήθηκε το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα».

«Η Ελλάδα είναι μια καλή χώρα, πνευματικά κοντινή μας, αλλά γνωρίζουμε ποια οικονομικά προβλήματα υπάρχουν εκεί. Την ίδια στιγμή, εάν ένας επενδυτής επιλέγει μια τέτοια χώρα, προφανώς προβληματική, για τις επενδύσεις του και την προτιμά, ας πούμε, από την Περιφέρεια του Ροστόφ, γεννάται το ερώτημα: γιατί και τι δεν είναι εδώ αρκετό; Μπορεί η ρίζα του προβλήματος να είναι αυτό, που οι επιχειρηματίες ονομάζουν συχνή αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού;» παρατήρησε ο ρώσος πρόεδρος, ζητώντας από τους παριστάμενους να συζητήσουν εκτενώς τις ελλείψεις, αλλά και τις προοπτικές ανάπτυξης της περιοχής αυτής του ρωσικού Νότου.

Περισσότερα…

Πρόκληση με την «Τουρκική Δημοκρατία της Δυτικής Θράκης»

Σχολιάστε


Από TaXalia

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

TrakyaΣε μια άκρως προκλητική ενέργεια προχωρεί η Τουρκία για την δυτική Θράκη και μάλιστα, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες και με την προσωπική συμμετοχή του ίδιου του Τούρκου πρωθυπουργού, Ταΐπ Ερντογάν. Όπως αποκαλύπτει ο πολύ γνωστός αρθρογράφος της τουρκικής εφημερίδας, Hürriyet, Yalçın BAYER, το ερχόμενο Σάββατο 31 Αυγούστου θα γίνει μεγάλη τελετή στην Κωνσταντινούπολη για να τιμηθεί η… εκατοστή επέτειος από την ίδρυση της λεγόμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης», ένα οθωμανοτουρκικό μόρφωμα των Νεότουρκων, (δηλαδή των σφαγέων του ελληνισμού), που είχε ανακηρυχτεί στις 31 Αυγούστου του 1913, με κύριο σκοπό φυσικά να ενσωματωθεί στη συνέχεια η περιοχή στην Τουρκιά του Κεμάλ.

Σύμφωνα με το άρθρο της Hürriyet, η εκδήλωση που θα έχει μεγαλοπρεπή χαρακτήρα για να αναπτερώσει και τις ελπίδες όλων όσων επιδιώκουν την ανασύσταση αυτής της «δημοκρατίας» ανδρείκελο, την διοργανώνει το γνωστό τουρκικό Ίδρυμα που έχει την ονομασία, «Κέντρο Στρατηγικών Ερευνών Ευρασία», (ASAM) και θα γίνει στο Yıldız Park της περιοχής της Beşiktaş στην Κωνσταντινούπολη.

Περισσότερα…

Η Κομισιόν παραδίδει τους σπόρους στις πολυεθνικές

Σχολιάστε


Από RIZOPOULOS|POST

seeds

Ξεσηκώνονται οι Ευρωπαίοι, οικολόγοι και μη, αγρότες και μη, εναντίον της οδηγίας για τους σπόρους των φυτών που θα απαγορεύσει στους ιδιώτες καλλιεργητές να παράγουν δικούς τους σπόρους και θα παραδώσει τα πάντα στις πολυεθνικές βιομηχανίες. Σημειωτέον ότι στις ΗΠΑ απαγορεύτηκε σε ορισμένες περιοχές η δυνατότητα να καλλιεργείς τον λαχανόκηπό σου! Το ερώτημα είναι εάν ο θα ψηφίσει ο Έλληνας υπουργός την οδηγία για τους σπόρους;

Από τις 6 Μαίου 2013 είναι σε διαβούλευση στην ευρωπαϊκή επιτροπή μία πρόταση νόμου (Plant Reproductive Material Law) που αφορά τον έλεγχο της παραγωγής και κυκλοφορίας των σπόρων και γενικότερα του αναπαραγωγικού υλικού των φυτών. Η επίσημη θέση είναι ότι ο νέος νόμος θα επικαιροποιήσει και απλοποιήσει τις 12 ντιρεκτίβες που υπάρχουν από το 1960, θα βελτιώσει την ποιότητα του αναπαραγωγικού υλικού, θα θεσπίσει κανόνες για την καταγραφή και διακίνηση του υλικού αυτού με σκοπό την ενδυνάμωση της αναγνωρισιμότητας, καταγραφής, ποιότητας και υγείας των φυτών και των προϊόντων τους, κ.λπ…

Στην αρχική της μορφή η πρόταση νόμου δεν είχε καμία πρόβλεψη (ηθελημένα ή από παράλειψη;) για τις οικιακές καλλιέργειες, τους ερασιτέχνες καλλιεργητές, την ανταλλαγή σπόρων και σπορόφυτων ανάμεσα σε ιδιώτες, τη δυνατότητα παραγωγής σπόρων και σπορόφυτων από ερασιτέχνες καλλιεργητές με σκοπό την ίδια χρήση ή τις ανταλλαγές. Ουσιαστικά απαγόρευε (καθιστούσε παράνομα) όλα τα παραπάνω αν δεν ήταν εγκεκριμένα και ελεγμένα από την EU Plant Variety Agency, που θα κάνει μία λίστα των εγκεκριμένων φυτών! Επιπλέον θα έπρεπε όσοι ήθελα να κάνουν τις δικές τους ερασιτεχνικές καλλιέργειες, να καταβάλουν ένα ετήσιο φόρο στην EU Plant Variety Agency ώστε να τους συμπεριλαμβάνει στη λίστα. Αν δεν το έκαναν δε θα μπορούσαν να καλλιεργήσουν. Απαγόρευε την οικιακή καλλιέργεια. Ο κήπος, το χωραφάκι, ακόμη και το μαρούλι στη γλάστρα θα ήταν παράνομα!

Στην πραγματικότητα, ο νόμος ευνοεί την παγκόσμια βιομηχανία παραγωγής σπόρων που χρειάζεται νέους νόμους που να συμβαδίζουν με τις γενετικές πατέντες και πατέντες φυτών. Η οδηγία αυτή καταστρέφει 7.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που ασχολούνται με την παραγωγή και εμπορία σπόρων. Μετά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, η Κομισιόν πρόσθεσε κάποιες εξαιρέσεις που όμως δεν διασφαλίζουν τίποτε, γι΄ αυτό και η οδηγία αυτή δεν πρέπει να περάσει. Δηλαδή, οι ερασιτέχνες καλλιεργητές μπορούν να ανταλλάσσουν μη καταχωρημένους σπόρους χωρίς να θεωρείται παραβίαση του νόμου, όπως άλλωστε και μικρές επιχειρήσεις (που απασχολούν μέχρι 10 άτομα) θα μπορούν να καλλιεργούν φυτά για σπόρο και να εμπορεύονται τους μη καταχωρημένους σπόρους. Ακόμη όμως και για αυτές τις εξαιρέσεις, ο τρόπος που είναι γραμμένος ο νόμος προβλέπει ότι μπορούν να αφαιρεθούν ή να μειωθούν όποια στιγμή στο μέλλον χωρίς να χρειάζεται ψήφος από το Ευρωπαϊκή Κοινοβούλιο.

«Η ασέλγεια στη μνήμη ενός ήρωα και οι ραχούλες»

Σχολιάστε


sifis-1

Σήμερα συμπληρώνονται τρία χρόνια από το τραγικό δυστύχημα κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής άσκησης τακτικής εναέριας μάχης, στην οποία συμμετείχαν 6 αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας. Ένας λάθος χειρισμός είχε ως αποτέλεσμα να συγκρουστούν στον αέρα ένα μονοθέσιο κι ένα διθέσιο F-16, της 115 Πτέρυγας Μάχης και να συντριβούν νότια της Ιεράπετρας, κοντά στη νήσο Χρυσή.
Το τραγικό περιστατικό βυθίζει στο πένθος την πολεμική αεροπορία και συγκλονίζει το πανελλήνιο. Σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες το μονοθέσιο F-16C με πιλότο τον άτυχο σμηναγό Τάσο Μπαλατσούκα 33 ετών, χτύπησε από κάτω προς τα πάνω, περίπου στη μέση το F-16D στο οποίο βρίσκονταν ο σμηναγός Σήφης Αναστασάκης και ο ανθυποσμηναγός Παύλος Μποτζάκης, 25 ετών. Από τη σύγκρουση ο Μπαλατσούκας βρίσκει ακαριαίο θάνατο, ενώ ο Σήφης Αναστασάκης, μετά την παροχή κάθε δυνατής βοήθειας στο νοσοκομείο Ιεράπετρας, μεταφέρεται και νοσηλεύεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου με πολύ βαριά τραύματα και μετά από ηρωική αλλά άνιση μάχη, αφήνει την τελευταία του πνοή.
Με τίτλο «η ασέλγεια στη μνήμη ενός ήρωα και οι ραχούλες» ο Δ/ντής Χειρουργικού Τομέα Νοσοκομείου Ιεράπετρας απαντά με το πλέον κατηγορηματικό τρόπο στον Καθηγητή Οικονομικών Υγείας, που ισχυρίστηκε πως αν η αντιμετώπιση του τραυματία σμηναγού γινόταν αλλού, ο πιλότος θα επιζούσε.

Συνέντευξη με τον Αντιστράτηγο ε.α. Καρούσο Γεώργιο (Μέρος 4ο)

Σχολιάστε


<< Μέρος 3οΜέρος 5ο >>

Του Αντώνη Κακαρά

Karousos GewrgiosΣτο τμήμα αυτό της συνέντευξης ο Καρούσος αναφέρεται με λεπτομέρειες στο βασιλικό κίνημα της 13ης Δεκέμβρη 1967 και στη στάση που τήρησαν αρκετοί από τους αξιωματικούς του στρατού ξηράς κυρίως καθώς και στους Βάρσο, Περίδη, Έσσερμαν, Ράπτη και Μενενάκο, Εντύπωση προκαλεί ο Ράπτης λόγω της σχέσης που ανέπτυξε στη συνέχεια με τον Παπαδόπουλο.

Εν εκτάσει επίσης αναφέρεται στην οργάνωση «Ελεύθεροι Έλληνες» στην οποία και ανήκε, στα σχέδιά τους, και κυρίως στις δικές του σχέσεις με το Δροσογιάννη για τον οποίον δεν τρέφει και ιδιαίτερη εκτίμηση. Επεκτείνεται επίσης στους Λύτρα, Βασιλικόπουλο και Βαρδάνη.

Εκεί όπου ο Καρούσος δεν κρύβει τη συμπάθειά του και καταβάλλει ιδιαίτερη προσπάθεια είναι ο Γρίβας, τον οποίο από την αρχή μέχρι τέλους της συνέντευξης τιμά, εκθειάζει και προβάλλει ως πατριώτη, πολεμιστή, αντιχουντικό, οργανωτή αντιδικτατορικής οργάνωσης στην Ελλάδα και στη συνέχεια στην Κύπρο, παρεξηγημένο και με διαστρέβλωση της προσωπικότητάς του και του εν γένει έργου του.

Όσον αφορά την ΕΟΚΑ Β επιμένει πως πιθανότατα είχε – ο Γρίβας- παρότρυνση των Καραμανλή, Μαύρου, Παπανδρέου και δη με αρχική ανοχή του Μακαρίου !!

Τέλος στο μέρος αυτό αναφέρεται και στο ΠΑΚ εξωτερικού καθώς και στο ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟ.

***

-. Πάμε στα γεγονότα στρατηγέ. 13 Δεκέμβρη το ’67, ο Κόλλιας υπέρ του βασιλιά και κατά της χούντας σας καλεί και τάσσεστε υπέρ …

Κ. Ανεπιφύλακτα ναι. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι το εξής. Ότι με την πρώτη εκδήλωση, διότι μαζί μου εξεδηλώθει και ο … ο συνταγματάρχης τότε των τεθωρακισμένων που αυτοκτόνησε … Ο οποίος ήταν διευθυντής τεθωρακισμένων του σώματος στρατού.

-. Ο Βάρσος;

Κ. Ο Βάρσος. Εξεδηλώθη επίσης και ο διοικητής μιας επιστρατευτικής μονάδος ο Οπρόπουλος ο οποίος ήταν στην περιοχή του πρώτου σώματος στρατού. Ο Βάρσος διέταξε την άμεση συγκρότηση μιας ύλης αρμάτων την οποία έθεσε υπό προειδοποίηση μιας ώρας, εγώ πήρα την εντολή του ελέγχου του λόχου διοικήσεως του σώματος στρατού …

-. Που ήσασταν δηλαδή;

Κ. Ήμουνα στην έδρα του σώματος στρατού, ο λόχος διοικήσεως ήταν στο στρατόπεδο της Κοζάνης.

-. Ο Οπρόπουλος που ήτανε;

Κ. Ο Οπρόπουλος ήτανε στο Τσοτίλη, νομίζω.

-. Στο Τσοτίλη. Και ο Βάρσος που ήτανε;

Κ. Επίσης στην έδρα του σώματος του στρατού.

-. Άρα ήσασταν στο βορά.

Κ. Μάλιστα. Ο διοικητής της στρατιάς με άφησε να εννοήσω ότι η εκδηλωθείσα κατάσταση είχε μια υψηλή σοβαρότητα, λόγω της συμμετοχής στελεχών του στρατού της βορείου, κυρίως, Ελλάδος και ότι το αποτέλεσμα θα ήταν οπωσδήποτε θετικό. Προσωπικά δεν θα με επηρέαζε, διότι ήδη είχα προδιαγράψει την τύχη μου και δεν είχα και κανένα λόγο να επιφυλάσσομαι και λοιπά. Έθεσα το λόχο στρατηγείου υπό έλεγχο μου. Πήγα στο διοικητή του σώματος στρατού, στον οποίο είπα ότι «Εάν δεν τάσσεστε υπέρ της Βασιλικής εκδηλώσεως σήμερα, μπορείτε να μείνετε στο γραφείο αλλά παρακαλώ πολύ κύριε σωματάρχα καμία συμμετοχή …» …

Περισσότερα…

«Απογραφή» σοκ στα κατεχόμενα, οι μισοί είναι έποικοι…

Σχολιάστε


Από DefencePoint.gr

Cyprus_katexomena

Ο τέως κατοχικός ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ δήλωσε πως με βάση την πρόσφατη «απογραφή» πληθυσμού που έγινε στο ψευδοκράτος, μόνο το 56% του πληθυσμού γεννήθηκε στην Κύπρο και το υπόλοιπο 44% εκτός του νησιού (Τουρκία). Τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο τέως ηγέτης του κατοχικού καθεστώτος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν από την «απογραφή», η πλειοψηφία που διαμένουν στην κατεχόμενη Κύπρο είναι νέοι άνθρωποι και παιδιά (53%).

Με βάση την απογραφή ο πληθυσμός στα κατεχόμενα φθάνει στις 286.257 (ο αριθμός αυτός αμφισβητείται καθώς θεωρείται μικρός). Μέχρι 14 χρόνων είναι 52.710, από 15-19 είναι 33.309, από 25-29 είναι 29.292, από 30-34 είναι 27.823, από 35-39 είναι 22.853, από 40-44 είναι 19.118, από 45-49 είναι 17.707, από 50-54 είναι 15.271, από 55-59 είναι 13.154, από 60-64 είναι 10.952, από 65-69 είναι 8.261, από 70-74 είναι 6.091, από 75-79 είναι 4.372, από 80-84 είναι 2.710, από 85-89 είναι 2.710. Από 89 και άνω 1.827.

Στο μεταξύ, σύμφωνα με στοιχεία που έχει δημοσιεύσει η λεγόμενη πρεσβεία της Τουρκίας στα κατεχόμενα, στην έκθεση για την οικονομική κατάσταση του 2012, ο αριθμός των ανέργων το 2006 ήταν 9.522 ενώ το 2012 ανήλθε στους 10.784. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, 4.093 Τουρκοκύπριοι εργάζονταν το 2006 στις ελεύθερες περιοχές ενώ ο αριθμός αυτός μειώθηκε πέρσι στους 1.200.

Ο αριθμός των ατόμων που βρίσκονται σε ηλικία να είναι σε θέση να εργαστούν αυξήθηκε σε 221 193 το 2012. Το ποσοστό ανεργίας ήταν 11,9% το 2010 ήταν 9,7% το 2011 και 9,9% το 2012. Ο αριθμός των ατόμων που εργάζονται στο «δημόσιο» και στον ιδιωτικό τομέα ήταν 93.000 το 2010, 97.103 το 2011 και 99.117 το 2012.

ΠΗΓΗ: «Φιλελεύθερος»

Radikal Τουρκίας : «Μούφα το υποτιθέμενο σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη»

Σχολιάστε


Από TaXalia

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Dimosievma Radikal mouseio Atatourk

Κάθε άλλο παρά το πατρικό σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ είναι το περίφημο κτίσμα της οδού Αποστόλου Παύλου στην Θεσσαλονίκη, όπως ομολογεί και η ίδια η τουρκική εφημερίδα, Radikal, επί τη ευκαιρία των εγκαινίων του μουσείου Κεμάλ Ατατούρκ, (δηλαδή του μουσείο του μεγάλου σφαγέα του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας), που έγινε πρόσφατα στην συμπρωτεύουσα.

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα και με άρθρο του δημοσιογράφου, Deniz Zeyrek, τίποτα δεν υπάρχει στο σπίτι της οδού Αποστόλου Παύλου που να μαρτυρεί ότι είναι το πατρικό σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ, (το οποίο με την τουρκική προβοκάτσια του 1955 έγινε η αιτία για το μεγάλο ανθελληνικό πογκρόμ κατά της ελληνικής ομογένειας της Κωνσταντινούπολης).

Ακόμα και τα υποτιθέμενα προσωπικά αντικείμενα του Τούρκου ηγέτη και ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, έχουν μεταφερθεί με «ειδικές» αποστολές από το σπίτι της οδού αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης, στην πόλη Kocaeli κοντά στην Νίκαια. Στα «προσωπικά» αυτά αντικείμενα περιλαμβάνονται όλες οι ενδυμασίες του Ατατούρκ, (χαρακτηριστικό είναι όπως αποκάλυψαν και τουρκικά βίντεο ότι τα ρούχα του Κεμάλ είναι από… σύγχρονες τουρκικές επώνυμες μάρκες), τα οικιακά σκεύη που υποτίθεται πως χρησιμοποιούσε, δηλαδή πιάτα, κουτάλια, πιρούνια, ακόμα και τα φλιτζάνια του καφέ, καθώς και όλες οι προσωπικές φωτογραφίες που κοσμούσαν την πατρική οικία του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας. Ακόμα και τα έπιπλα, δηλαδή κρεβάτια και το υποτιθέμενο κάθισμα του Κεμάλ, έχουν μεταφερθεί στην Αδριανούπολη. Ο ίδιος ο Τούρκος δημοσιογράφος που βρέθηκε στα εγκαίνια μαζί με τον βουλευτή Κωνσταντινούπολης του κόμματος του Ερντογάν, Metin Külünk, ομολόγησαν απογοητευμένοι ότι δεν τους έδωσε καμία αίσθηση και ούτε υπάρχει και ιστορική κατοχύρωση ότι αυτό ήταν το σπίτι όπου πέρασε τα πρώτα χρόνια του ο Κεμάλ Ατατούρκ. Για την όλη δε παράσταση των εγκαινίων την κατέκριναν έντονα σαν άσχετη με την ιστορική πραγματικότητα.

Περισσότερα…

Ξεχάστηκε η οριοθέτηση της ΑΟΖ;

Σχολιάστε


Από arouraios

aozemfietzoglou-474x352Όταν προ μηνών ο κ. Α. Σαμαράς ανήγγειλε πως η Ελλάδα καταθέτει στον ΟΗΕ την πρότασή της για την ΑΟΖ, η στήλη δεν έκρυψε την επιφυλακτικότητά της για το εγχείρημα, θεωρώντας το μάλλον επικοινωνιακό ή αποστολή μηνύματος προς τις Η.Π.Α., ότι ο προσανατολισμός της Ελλάδας είναι προς την Ευρώπη.

Και τούτο διότι ο κ. Σαμαράς «τζόγαρε», μιλώντας από το βήμα του Συνεδρίου του Μηχανισμού για την Ευρωμεσογειακή Συνεργασία και τις Επενδύσεις, για «ευρωπαϊκά κοιτάσματα και ευρωπαϊκή ΑΟΖ». Τονίσαμε τότε σε σχετικό σημείωμά μας, ότι ναι μεν η Γερμανία αποτελεί έναν από τους βραχίονες του συστήματος, με όριο ευθύνης την Ευρώπη, αλλά τα ενεργειακά κοιτάσματα βρίσκονται στην Μεσόγειο, όπου τον πρώτο λόγο έχουν οι Η.Π.Α.

Βέβαια, κατά το ίδιο διάστημα η ελληνική κυβέρνηση -μέσω του δήθεν επιχειρηματικού ταξιδίου στο Κατάρ- φάνηκε ευεπίφορη στα αμερικανικά αιτήματα (αμέσως υπογράφηκε η συμφωνία τον ΤΑΡ, παρόλο που είχαμε σοβαρούς λόγους να την καθυστερούμε επί διετία) και κάναμε έμμεσα αναφορά παρόμοια μ’ αυτήν του κ. Σημίτη, πως και η Τουρκία έχει συμφέροντα στην περιοχή.

Προφανώς, ο κ. Σαμαράς δεν έκανε τυχαία λόγο για «ευρωπαϊκή ΑΟΖ». Σίγουρα προηγήθηκαν παρασκηνιακές επαφές και συζητήσεις με την Γερμανία. Όμως, πλην του ότι στην Ανατ. Μεσόγειο κυριαρχούν οι Η.Π.Α., υπάρχει και το γεγονός ότι η Γερμανία είναι εξαρτημένη ενεργειακά από την Ρωσία. Να δύο λόγοι, που κάνουν τις Η.Π.Α. να δυσανασχετούν. Και δεν θα μας ενδιέφερε καθόλου αυτό, αν η Γερμανία ήταν σε θέση να προστατέψει συνολικά τα συμφέροντά μας, όπως φερ’ ειπείν στις διαφορές μας με την Τουρκία, όπου η θέση της αφενός είναι μονίμως φιλοτουρκική (από την εποχή των Νεότουρκων) και αφετέρου στρατιωτικά βρίσκεται σε αδυναμία να αντιπαρατεθεί με τις Η.Π.Α.

Περισσότερα…

Η απουσία της Ελλάδας. Του Μιχάλη Ιγνατίου

Σχολιάστε


Από Freepen.gr

egypt

Η άνευ προηγουμένου πολιτική κρίση στην Αίγυπτο και οι συνέπειές της αφορούν και την Ελλάδα. Στη χώρα του Νείλου συνεχίζουν να παραμένουν, κόντρα σε άπειρους κινδύνους και στις «συμβουλές» του εθνικού κέντρου, οι ομογενείς μας και ο Πατριάρχης Αφρικής.

Mixalis IgnatiouΗ χώρα μας έχει και άλλα συμφέροντα με την Αίγυπτο, ανάμεσα στα οποία και η ΑΟΖ, την οποία βεβαίως η Αθήνα έβαλε στο χρονοντούλαπο. Ήταν επίσης πρόβλημα η αυξημένη επιρροή της Άγκυρας, όταν κέρδισαν τις εκλογές, πριν από έναν χρόνο, ο Μοχάμεντ Μόρσι και η Μουσουλμανική Αδελφότητα και η σημερινή υπόγεια άγρια σύγκρουση της Τουρκίας με την Αίγυπτο μετά το πραξικόπημα.

Δυστυχώς η Ελλάδα δείχνει απούσα, αν και θα μπορούσε να πει κανείς ότι συμβαίνουν πράγματα στο παρασκήνιο που δεν διακρίνονται διά γυμνού οφθαλμού. Βεβαίως, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης της πληροφόρησης όλα μαθαίνονται και τίποτα δεν μένει κρυφό. Άρα, η αρχική επισήμανση περί απουσίας δεν είναι καθόλου μακριά από την πραγματικότητα.

Με δικαιολογία την οικονομική κρίση, οι αρμόδιοι της εξωτερικής πολιτικής στο Μαξίμου και στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών συμβουλεύουν τη Λευκωσία να μην… ξανοίγεται διότι «εμείς δεν μπορούμε να σας βοηθήσουμε». Είναι μία φράση που λέγεται συχνά από την Αθήνα, και καλά κάνουν να την «κόψουν» με το μαχαίρι, διότι δεν ρεζιλεύονται μόνο. Ως γνωστόν, ο ένας το λέει στον άλλο και οι δύο στις πρεσβείες. Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε… Η οικονομική κρίση είναι μία πραγματικότητα. Ουδείς μπορεί να την αμφισβητήσει. Αλλά δεν είναι δικαιολογία για να εξαφανίζεται η Ελλάδα διεθνώς, όπως συμβαίνει τώρα. Αν υπήρχε όραμα στην εξωτερική πολιτική, αν δεν κυριαρχούσε ο «ωχαδελφισμός» και τα «δεν μπορούμε» που έχουν κατεύθυνση τη Λευκωσία, η χώρα μας θα μπορούσε να προσφέρει τις υπηρεσίες της στις αντιμαχόμενες πλευρές, διότι δεν έκανε το τραγικό λάθος της Τουρκίας, που έλαβε με φανατικό τρόπο θέση υπέρ της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Δεν είπε ο πρωθυπουργός στον πρόεδρο Ομπάμα «εδώ είμαστε, αν μας χρειαστείτε»; Το είπε… Γιατί δεν κάνει πράξη την προσφορά στον Αμερικανό ηγέτη το υπουργείο των Εξωτερικών;

ethnos.gr

Το σχολείο και ο κατακερματισμός της γνώσης

Σχολιάστε


Γράφει ο Ερανιστής*

Είναι εμπειρικά διαπιστωμένο ότι σε πολλά πανεπιστημιακά ιδρυμάτα του λεγόμενου δυτικού κόσμου τείνει να επικρατήσει η τάση αναγωγής της εκπαίδευσης σε «παροχή κατακερματισμένων και ασύνδετων γνώσεων». Μια μεθοδικότερη και εκτενέστερη ανάλυση του ζητήματος θα αναδείκνυε ενδεχομένως και άλλες τάσεις ή διαφοροποιήσεις, σχετικές με μια σειρά παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν τη λειτουργία των πανεπιστημίων τουλάχιστον στον ευρωπαϊκό χώρο καθώς και με τον τρόπο που αυτά εντάσσονται και λειτουργούν κάθε φορά εντός συγκεκριμένων ιστορικών κοινωνικών σχηματισμών, στα πλαίσια του έθνους κράτους. Επιπλέον, απόπειρες ευρύτερων ολοκληρώσεων, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, επιχειρούν να δώσουν ενιαία χαρακτηριστικά στα συστήματα της ανώτατης εκπαίδευσης, τουλάχιστον στις χώρες που συμμετέχουν σ’ αυτές. Στη συνέχεια θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε αναλυτικότερα την κατάσταση ώστε να ανιχνεύσουμε τα αίτια και τις πιθανές συνέπειες αυτής της εξέλιξης στη μόρφωση και την κοινωνική ζωή των ανθρώπων.

LegoΑν λοιπόν θεωρήσουμε το σύνολο της ανθρώπινης εμπειρίας ή αλλιώς το σύνολο των συσσωρευμένων ανθρώπινων γνώσεων ως κάτι μη πεπερασμένο, ασύλληπτο και διαρκώς αυξανόμενο, τουλάχιστον ποσοτικά, τότε, σε μια πρώτη προσέγγιση, μας φαίνεται επόμενο και λογικό ο καθένας να «τσιμπάει» από έναν τεράστιο δίσκο ο οποίος βρίσκεται πάνω στο απέραντο τραπέζι της αποθησαυρισμένης εμπειρίας της ανθρωπότητας. Το πρόβλημα λοιπόν προκύπτει όχι απλώς επειδή όλοι «τσιμπάνε λίγο», είναι αδύνατο να φάνε από όλο το τραπέζι ή έστω να δοκιμάσουν, αλλά και γιατί κατά τη διάρκεια αυτή της διαδικασίας δεν επικεντρώνονται πουθενά, δεν εμβαθύνουν, δεν μετατρέπουν την πληροφορία σε γνώση στέρεη και θεμελιωμένη. Με άλλα λόγια επειδή και κυρίως η φοίτηση και η σπουδή δεν συμβαδίζει με την ανάπτυξη βασικών ορθολογικών και αναστοχαστικών διαδικασιών, όπως λ.χ. είναι η αφαίρεση και η γενίκευση. Χωρίς αυτές τις ικανότητες, οι οποίες δεν εμφανίζονται «φυσικά» και αυτόματα, ούτε οφείλονται απλά στην βιολογική ανάπτυξη των ατόμων, είναι προβληματική και αποσπασματική η προσέγγιση των επιμέρους αντικειμένων και μάλλον αδύνατη η σύλληψη και κατασκευή ευρύτερων σχημάτων προσέγγισης, ερμηνείας, κατανόησης και αλλαγής του κόσμου. Η υποχώρηση βεβαίως της κριτικής σκέψης δεν αφορά ξαφνικά μόνο την πανεπιστημιακή εκπαίδευση αλλά όλες τις βαθμίδες, από το δημοτικό μέχρι τα τμήματα μεταπτυχιακών σπουδών και τις διδακτορικές διατριβές. Στα πανεπιστήμια απλώς ολοκληρώνεται μια διαδικασία που αρχίζει από τις πρώτες τάξεις της υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Οι εν λόγω αλλαγές αφορούν συνεπώς και αυτό που ονομάστηκε εγκύκλια ή βασική μόρφωση.

Οι επιλογές αυτές όπως θα προσπαθήσουμε να δείξουμε παρακάτω, ούτε τυχαίες είναι ούτε «παράλογες». Αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου ρητού και άρρητου σχεδιασμού σε σχεδόν υπερεθνικό επίπεδο, όπως φαίνεται σε μια σειρά ανακοινώσεων πανευρωπαϊκών ή και παγκόσμιων οργανισμών. Η εκπαίδευση τείνει να χάσει τον παλιό κλασικό μορφωτικό της χαρακτήρα, όπως αυτός διαμορφώθηκε όλη την προηγούμενη περίοδο κατά την κυριαρχία του αστικού ιδεώδους, προς όφελος της μονόπλευρης και αποσπασματικής κατάρτισης και της ευελιξίας των αποφοίτων, οι οποίοι καλούνται να εργαστούν σε ένα όλο πιο ρευστό και ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον. Συνεπώς, η τέτοια κατάτμηση των γνωστικών αντικειμένων δεν είναι απλώς το αποτέλεσμα της επιστημονικής εξέλιξης και της συσσώρευσης γνώσεων η οποία συνέβη στο πέρασμα των χρόνων, αλλά αποτέλεσμα του γεγονότος ότι η επιστήμη την εποχή της μετανεωτερικότητας αξιώνει όλο και λιγότερο την ερμηνεία των γεγονότων και των δεδομένων μέσα από ολοκληρωμένα συστήματα λογικά διατυπωμένων προτάσεων.

Περισσότερα…

Older Entries