Αρχική

Στον μεσαίωνα οι δουλοπάροικοι, δούλευαν λιγότερο από όσο εργαζόμαστε σήμερα

Σχολιάστε


Από Μηχανή του Χρόνου

peasants2

Εργασιακός μεσαίωνας; Πού τέτοια τύχη!

Μία από τις πλέον δημοφιλείς εκφράσεις των τελευταίων ετών είναι αυτή του “εργασιακού μεσαίωνα”. Kι όμως, οι δουλοπάροικοι του μεσαίωνα, στην πραγματικότητα δούλευαν λιγότερο από τον μέσο εργαζόμενο της βιομηχανικής εποχής. Πόσο μαλλον της ψηφιακής!

Η Έντιθ Ρότζερς στο βιβλίο της «Discussion of Holidays in the Later Middle Ages» (Συζήτηση για τις αργίες στα τέλη του μεσαίωνα), εξηγεί πως η εκκλησία καθιέρωνε θρησκευτικές αργίες για να ξεκουράζoνται τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα και να έχουν χρόνο για εκκλησιασμό. Οι φεουδάρχες συμφωνούσαν στην καθιέρωση αργιών, καθώς οι ανάπαυλες μείωναν τον κίνδυνο κοινωνικών αναταραχών. Στην Αγγλία, οι αργίες έφταναν τις 120 μέρες τον χρόνο, ενώ στην Ισπανία τις 150. Πρωταθλήτρια Ευρώπης ήταν η μεσαιωνική Γαλλία, που εξασφάλιζε στους χωρικούς της 180 μέρες άδειας. Αυτό σημαίνει ότι ο μέσος Γάλλος δουλοπάροικος του 13ου – 14ου αιώνα αφιέρωνε σχεδόν έξι μήνες τον χρόνο στην οικογένειά του, στους φίλους του, στα καπηλειά, σε χορούς και πανηγύρια.

Το ωράριο

Σύμφωνα με τον καθηγητή της Οξφόρδης, Τζέιμς Ρότζερς (James E. Thorold Rogers), το ωράριο σπάνια ξεπερνούσε τις 9 ώρες ημερησίως και περιελάμβανε διαλείμματα για τουλάχιστον τρία γεύματα και μεσημεριανή σιέστα.

Πέντε αιώνες αργότερα, στην ακμή της βιομηχανικής επανάστασης, το ωράριο εξαφανίσθηκε και οι αργίες σχεδόν καταργήθηκαν. Γι’ αυτό εμφανίσθηκαν τα εργατικά κινήματα και οι ιδεολογίες που βασίστηκαν στην καταπίεση των εργαζομένων και στην απληστία των εργοδοτών. Οι εργάτες ουσιαστικά ζητούσαν να επιστρέψουν στον «εργασιακό μεσαίωνα»!

Σήμερα στην Αγγλία, ετησίως οι αργίες φτάνουν τις 105, μαζί με τα σαββατοκύριακα και τις άδειες. Πριν τετρακόσια χρόνια ήταν 120. Οι Γάλλοι συνεχίζουν να διατηρούν ψηλά τον πήχη στις 175 μέρες, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης Σαρκοζί να αυξήσει τις εργατοώρες. Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι οι αργιες είναι γύρω στις 110, ενώ στη Νότια Κορέα ίσα που αγγίζουν τις 70.

Κατόπιν όλων αυτών επαναλαμβάνουμε: Εργασιακός μεσαίωνας; Πού τέτοια τύχη!

Καλή χρονιά!!!

Σχολιάστε


Καλή χρονιά

Δ. Νανόπουλος – Ευκαιρία να φτιάξουμε το κράτος που χάσαμε όταν σκότωσαν τον Καποδίστρια

Σχολιάστε


podilato98-dolofonia_kapodistria

Συνέντευξη στον Γιώργο Βαϊλάκη

Κύριε Νανόπουλε, σήμερα βιώνουμε το τέλος μιας εποχής. Ποιες είναι οι συνέπειες στην Ελλάδα;

«Το τέλος μιας εποχής αποδίδει απόλυτα αυτό που βιώνουμε τώρα. Εύχομαι και ελπίζω ότι όλοι συνειδητοποιούμε, είτε έχουμε φταίξει είτε δεν έχουμε φταίξει, ότι κάτι δεν πήγε καλά όλα αυτά τα χρόνια.Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι όπως πηγαίναμε δεν μπορούμε να συνεχίσουμε- έτσι στον αέρα. Και ότι από εδώ και πέρα έχουμε την ευκαιρία να χτίσουμε ένα πραγματικό, σύγχρονο, δυτικό κράτος. Εκείνο, δηλαδή, το κράτος που δεν χτίσαμε από τότε που σκοτώσαμε τον Καποδίστρια».

Εμείς τι κάναμε λάθος ως κοινωνία; Ποιες αιτίες μας έφεραν σε αυτήν την οικονομική κρίση και στα Μνημόνια; Υπήρχε εναλλακτική λύση;

«Δεν εκμεταλλευτήκαμε ήδη από την εποχή που μπήκαμε στην ΕΟΚ τα κονδύλια που μας δίνανε για επενδύσεις, για υποδομές. Νομίζαμε ότι είναι οι κουτόφραγκοι και εμείς τους κοροϊδεύουμε. Αυτή ήταν μια πάρα πολύ μεγάλη ευκαιρία που χάθηκε. Ο κόσμος ήταν τότε ενωμένος, υπήρχε όραμα, υπήρχε ελπίδα. Αλλά έγινε μία κάκιστη χρήση των πόρων. Εστω και αν δεν το έκαναν ηθελημένα, τους ενδιέφεραν μόνο οι ψήφοι. Από εκεί και μετά, ο καθένας έβαλε το λιθαράκι του στην καταστροφή. Οσο για τα Μνημόνια; Νομίζαμε και πάλι ότι τους κοροϊδεύαμε. Πηγαίναμε και υπογράφαμε μόνο για να κερδίσουμε χρόνο και μετά δεν κάναμε τίποτα. Δεν είναι, όμως, τα πράγματα έτσι. Πρέπει να δούμε, επιτέλους, τι μπορούμε να κάνουμε τώρα».

Περισσότερα

Η ιστορία της χριστουγεννιάτικης κάλτσας

Σχολιάστε


Από Press-GR

stocking-potterybarn

Υπήρχε κάποτε ένας ευγενικός και καλόκαρδος κύριος όπου η γυναίκα του είχε πεθάνει από βαριά αρρώστια και τον είχε αφήσει απογοητευμένο με τρεις κόρες να μεγαλώσει…

Μετά που έχασε όλα του τα χρήματα σε ανώφελες και κακές επενδύσεις, η οικογένειά του χρειάστηκε να μετακομίσει σε μια χωριάτικη καλύβα, ενώ οι τρεις του κόρες έκαναν μόνες τους το μαγείρεμα, το ράψιμο και το καθάρισμα του σπιτιού.

‘Oταν ήρθε ο καιρός να παντρευτούν οι κόρες, ο πατέρας έπεσε σε μεγαλύτερη κατάθλιψη εφόσον οι κόρες του δεν θα έβρισκαν να παντρευτούν χωρίς προίκα και χρήματα για να δώσουν στην νέα οικογένεια του συζύγου τους. Μία νύχτα, μετά που οι κόρες είχαν πλύνει και απλώσει τα ρούχα τους και τις κάλτσες τους στο τζάκι για να στεγνώσουν, έπεσαν για ύπνο. Ο ‘Αγιος Βασίλης γνώριζε την απόγνωση και την ατυχία του πατέρα και σταμάτησε στο σπίτι του. Κοίταξε μέσα από το παράθυρο και είδε ότι η οικογένεια είχε πέσει για ύπνο. Επίσης παρατήρησε και τις κάλτσες των κοριτσιών που κρέμονταν στο τζάκι. Και τότε του ήρθε η έμπνευση και αφού πήρε από το πουγκί του τρία μικρότερα πουγγιά με χρυσό, πήγε και τα πέταξε με προσοχή από την καμινάδα έτσι ώστε να πέσουν μέσα στις κάλτσες.

Το επόμενο πρωί που ξύπνησαν οι κόρες, βρήκαν για μεγάλη τους έκπληξη τις κάλτσες τους να περιέχουν χρυσάφι. ‘Eτσι ο ευγενής πατέρας τους θα κατάφερνε να δει τις κόρες του να ζουν ευτυχισμένες και μια καλή ζωή με αυτό το χρυσό, και έζησε πολλά πολλά χαρούμενα χρόνια και ο ίδιος.

Τα παιδιά όλου του κόσμου συνέχισαν την παράδοση να κρεμούν κάλτσες τα Χριστούγεννα στο τζάκι τους με την ελπίδα να τους τις γεμίσει ο ‘Αγιος Βασίλης. Αυτό το έθιμο συνεχίζεται σε πολλές χώρες με μερικές παραλλαγές.

syllektiko-pazari.blogspot.gr

Ο Θουκυδίδης, ο Διόδοτος και ο ανθρωπισμός μέσα στον πολιτικό λόγο

Σχολιάστε


Από Ερανιστής

Γράφει ο Θανάσης Μπαντές

Οι γνώσεις μας για το Διόδοτο είναι σχεδόν μηδαμινές. Ο Γεωργοπαπαδάκος παραθέτει σε υποσημείωση: «Δεν ξέρουμε τίποτε περισσότερο για το συνετό αυτόν άντρα». Το σίγουρο είναι ότι παίρνει το λόγο όταν συγκεντρώνεται η εκκλησία του Δήμου για να συζητήσει την αναθεώρηση της εξοντωτικής απόφασης εναντίον των Μυτιληναίων για την αποστασία τους. Ο Θουκυδίδης παρουσιάζει το λόγο του αμέσως μετά τον εμπρηστικό λόγο του Κλέωνα (που δικαίωνε την ολοκληρωτική καταστροφή των Μυτιληναίων) ως αντίβαρο επιείκειας και λογικής απέναντι στην τυφλή, ισοπεδωτική ορμή της προηγούμενης εκδικητικής απόφασης.

Όμως ο λόγος του Διόδοτου είναι πολιτικός. Είναι δηλαδή προορισμένος να καταδείξει το συμφέρον της πόλης. Υπό αυτούς τους όρους κάθε συναισθηματισμός ή ανθρωπιστική διάθεση δεν μπορούν να έχουν καμία ισχύ, αφού εδώ μιλάμε για τον ξερό ωφελιμισμό της πόλης, που οφείλει να βγει κερδισμένη από τις περιστάσεις. Εξάλλου, η ίδια η έννοια της αθηναϊκής ηγεμονίας, που ούτε απαρνείται ούτε καταδικάζει ο Διόδοτος, είναι η πιστοποίηση της αδικίας, που όμως θεωρείται αυτονόητη – κι ως εκ τούτου δίκαιη – αφού δεν υπάρχει κανένας πιο αυτονόητος νόμος από το δίκιο του ισχυρού. Οι Αθηναίοι δεν χρειάζεται να έχουν καμία ενοχή για τη συμπεριφορά τους προς τους συμμάχους, αφού είναι βέβαιο ότι αν είχαν το πάνω χέρι εκείνοι θα έκαναν τα ίδια, για να μην πούμε χειρότερα.

Ο Διόδοτος, αν θέλει να γίνει πιστευτός, οφείλει να αποδείξει τα χειροπιαστά οφέλη του ανθρωπισμού ή αλλιώς τη συμφεροντολογική οπτική της ανθρωπιάς, τοποθετώντας το ανθρωπιστικό ιδεώδες στο σκληρό, πολλές φορές κυνικό, πλαίσιο της πολιτικής. Οφείλει δηλαδή να καταδείξει τα πολιτικά οφέλη του ουμανισμού ή, ακόμα καλύτερα, τα οικονομικά οφέλη, αφού, επί της ουσίας, τα πολιτικά οφέλη μιας πόλης (κράτους) μόνο ως οικονομική υπεροχή μπορούν να νοηματοδοτηθούν (ή στρατιωτική, που σε τελική ανάλυση είναι το ίδιο): «Το κύριο επιχείρημα του Κλέωνα είναι ότι σας συμφέρει, για να αποστατούν στο μέλλον λιγότερο συχνά οι σύμμαχοί σας, να ορίσετε προκαταβολικά ως ποινή το θάνατο. Αλλά εγώ, που νοιάζομαι το ίδιο για το μελλοντικό συμφέρον της πόλης, έχω την αντίθετη γνώμη. Κι έχω την απαίτηση να μην απορρίψετε τη χρησιμότητα του δικού μου λόγου παρασυρμένοι από τη δική του εντυπωσιακή επιχειρηματολογία». (βιβλίο τρίτο, παράγραφος 44).

Η ανάκληση της παράλογης τιμωρίας των Μυτιληναίων, όχι μόνο δεν θα βλάψει την ηγεμονία, αλλά θα την τονώσει λειτουργώντας καθησυχαστικά στα υπόλοιπα μέλη, που σε κάθε περίπτωση πρέπει να τρέφουν την ψευδαίσθηση της εμπιστοσύνης και της ελευθερίας. Google Earth

Η ανάκληση της παράλογης τιμωρίας των Μυτιληναίων, όχι μόνο δεν θα βλάψει την ηγεμονία, αλλά θα την τονώσει λειτουργώντας καθησυχαστικά στα υπόλοιπα μέλη, που σε κάθε περίπτωση πρέπει να τρέφουν την ψευδαίσθηση της εμπιστοσύνης και της ελευθερίας. Google Earth

Το εξ’ αρχής ξεκαθάρισμα του Διόδοτου ότι ενδιαφέρεται αποκλειστικά για το συμφέρον της πόλης, δεν είναι τίποτε άλλο από την τοποθέτηση του λόγου του στην ορθή πολιτική βάση. Γιατί δεν πρέπει να υπάρξει καμία υπόνοια για το αντίθετο. Γιατί οποιαδήποτε τέτοια υπόνοια θα διέλυε, από θέση αρχής, κάθε αξιοπιστία: «Σκεφτείτε πως σήμερα, αν κάποια πόλη αποστατήσει κι ύστερα καταλάβει ότι δε θα υπερισχύσει, μπορεί να συνθηκολογήσει, ενώ ακόμη είναι σε θέση να δώσει πολεμική αποζημίωση και να πληρώνει μελλοντικά το φόρο υποτέλειας. Αν όμως αλλάξτε πολιτική, ποια πόλη νομίζετε πως θα βρεθεί που δε θα ετοιμαστεί καλύτερα από ό,τι ως σήμερα για να αποστατήσει και σε μια πολιορκία δε θα παρατείνει την αντίστασή της ως τα έσχατα, αν ξέρει ότι μια αργότερη ή νωρίτερη συνθηκολόγηση θα έχει τις ίδιες συνέπειες; Αλλά και για μας δε θα ‘ταν ζημιά να ξοδευτούμε σε μια μακροχρόνια πολιορκία της – αφού θα ήταν αδύνατη η συνθηκολόγηση – κι αν την κυριέψουμε, να πάρουμε μια πόλη κατεστραμμένη και χωρίς τη δυνατότητα να ‘χουμε στο μέλλον έσοδα απ’ αυτή; Κι ήμαστε ισχυροί απέναντι στους εχθρούς μας ακριβώς χάρη στα έσοδα αυτά». (βιβλίο τρίτο, παράγραφος 46).

Περισσότερα…

13χρονη Ελληνίδα η νέα παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σκάκι

Σχολιάστε


Από Freepen.gr

tsolakidou

Σπουδαία επιτυχία για το ελληνικό σκάκι. Η αθλήτρια του Σκακιστικού Ομίλου Καβάλας Χριστίνα Τσολακίδου κατέκτησε την πρώτη θέση στα Παγκόσμια Ατομικά Πρωταθλήματα στο Αλ Άιν στην κατηγορία των κορασίδων μέχρι 14 ετών και στέφθηκε πρωταθλήτρια κόσμου.

Η Τσολακίδου έδωσε συνολικά έντεκα αγώνες με απολογισμό οκτώ νίκες, δύο ισοπαλίες και μία ήττα, ενώ συγκέντρωσε 9 βαθμούς και πρώτευσε στην κατηγορία της, στην οποία συμμετείχαν συνολικά 126 σκακίστριες από 63 χώρες.

Η γεννημένη στις 24 Μαρτίου 2000, Σταυρούλα Τσολακίδου, αναδείχθηκε για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Ελλάδας το 2009 στην κατηγορία κοριτσιών -10 ετών. Τον Ιανουάριο του 2012, αναδείχθηκε 2η στο Πανελλήνιο νεανίδων -18 ετών. Στο περσινό Παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Μάριμπορ κατετάγη 18η στις 12χρονες.

Γ.Δ.

athensvoice.gr

Πέθανε ο διαπρεπής ομογενής αρχαιολόγος Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης

1 σχόλιο


Από skai.gr

Είχε χαρακτηριστεί «ποιητής» της αρχαιολογίας, ο άνθρωπος που περπάτησε στα «βήματα» του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Κεντρική Ασία, ένας «ήρωας» του Ποντιακού Ελληνισμού.

Biktoras Sarigiannidis

Μεγάλη απώλεια για τον ελληνισμό. Έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα (σ.σ. της 23ης Δεκεμβρίου), στη Μόσχα, σε ηλικία 84 χρόνων, ο διαπρεπής ελληνικής καταγωγής, αρχαιολόγος Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης.

Έχοντας κερδίσει διεθνή αναγνώριση και κύρος, είχε χαρακτηριστεί «ποιητής» της αρχαιολογίας, ο άνθρωπος που περπάτησε στα «βήματα» του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Κεντρική Ασία, και ήταν ένας «ήρωας» του Ποντιακού Ελληνισμού.

Επιστήμονας παγκόσμιου κύρους, ο ελληνικής καταγωγής αρχαιολόγος με την πολύχρονη ανασκαφική δραστηριότητά του στην περιοχή της κεντρικής Ασίας, συνέβαλε καθοριστικά στην ανάδειξη των στοιχείων του ελληνικού πολιτισμού στην ευρύτερη περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, αλλά και στην ανακάλυψη των ελληνικών ριζών του πολιτισμού της Κεντρικής Ασίας (ανάμεσα στο σημερινό Αφγανιστάν, Τουρκμενιστάν και Ουζμπεκιστάν). Με τα ευρήματά του, ο Β. Σαρηγιαννίδης απέδειξε ότι ο Ελληνισμός εξαπλώθηκε στην Ανατολή και στην Κεντρική Ασία 1.500 χρόνια πριν από την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1929 στην Τασκένδη (Ουζμπεκιστάν) από Έλληνες γονείς. Το 1952 αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ασίας (Τασκένδη) και το 1961 έλαβε Master Αρχαιολογίας Εγγύς και Μέσης Ανατολής από το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας της Μόσχας. Το 1975 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Ιστορικής Επιστήμης της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Από το 1955 μέχρι σήμερα εργάζεται στο Ινστιτούτο Αρχαιολογίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών (Μόσχα). Είναι επίτιμο μέλος της Ελληνικής Ανθρωπολογικής Εταιρίας, μέλος της Αμερικανικής Εταιρίας Επιστημών (Ν.Υ.) και ισότιμο μέλος της Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων Ρωσίας.

Περισσότερα…

Χριστούγεννα 1977. Ο καθηγητής Μανώλης Ανδρόνικος ανακαλύπτει τον τάφο του Μακεδόνα βασιλιά Φιλίππου.

1 σχόλιο


Οι αρχαιολόγοι αναγνωρίζουν στα χαρακτηριστικά της μορφής το Φίλιππο το Β’, τον πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Φίλιππος ο Β' είχε χάσει το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια μιας πολιορκίας. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο άνθρωπος που αναπαρίσταται έχει κάποιο πρόβλημα στο ένα του μάτι. Φαίνεται ότι το κεφάλι αυτό μαζί με άλλα μικρά ανάγλυφα κεφάλια από ελεφαντόδοντο που βρέθηκαν στον τάφο διακοσμούσαν ένα ξύλινο αντικείμενο, όπως τη νεκρική κλίνη του Φιλίππου ή μία κλίνη συμποσίου.

Οι αρχαιολόγοι αναγνωρίζουν στα χαρακτηριστικά της μορφής το Φίλιππο το Β’, τον πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Φίλιππος ο Β’ είχε χάσει το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια μιας πολιορκίας. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο άνθρωπος που αναπαρίσταται έχει κάποιο πρόβλημα στο ένα του μάτι. Φαίνεται ότι το κεφάλι αυτό μαζί με άλλα μικρά ανάγλυφα κεφάλια από ελεφαντόδοντο που βρέθηκαν στον τάφο διακοσμούσαν ένα ξύλινο αντικείμενο, όπως τη νεκρική κλίνη του Φιλίππου ή μία κλίνη συμποσίου.

Τα Χριστούγεννα του 1977, η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη σελίδα των εφημερίδων όλου του κόσμου.

Αυτές τις εορταστικές μέρες, ο καθηγητής Μανώλης Ανδρόνικος κι η ομάδα του, βρέθηκαν μπροστά σε ένα αρχαιολογικό εύρημα, που προκάλεσε παγκόσμια συγκίνηση και κινητοποίηση της επιστημονικής κοινότητας.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν στη Βεργίνα, έναν ασύλητο μακεδονικό τάφο. Μέσα στην ολόχρυση λάρνακα, φυλάσσονταν πολλούς αιώνες, τα οστά του Μακεδόνα βασιλιά Φιλίππου, του πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο καθηγητής Μανόλης Ανδρόνικος έκανε μια από τις σημαντικότερες ανασκαφές στην ιστορία της αρχαιολογίας και μαζί με τους συνεργάτες του, δικαιολογημένα, κέρδισαν τον παγκόσμιο θαυμασμό.

Με την ανακάλυψή τους «απάντησαν», σε ανύποπτο χρόνο, στη σκοπιανή προπαγάνδα, αποδεικνύοντας ότι ο Φίλιππος έζησε και έδρασε στην Ελλάδα και ήταν πρόγονος των Μακεδόνων.

Η Στέλλα Δρούγου, καθηγήτρια αρχαιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ήταν μια από τις βασικές συνεργάτιδες του αείμνηστου καθηγητή. Βρέθηκε δίπλα του στον τάφο του βασιλιά. Ήταν ανάμεσα στους ευνοημένους αρχαιολόγους, που πρώτοι κατέβηκαν στο μνημείο.

Για όλους ήταν ήμερες Χριστουγέννων. Για τον καθηγητή Μανώλη Ανδρόνικο και την ομάδα του ήταν ήμερες σκληρής δουλειάς, αλλά και δικαίωσης. Δείτε τη συγκλονιστική περιγραφή της ανακάλυψης, που είναι από τις σημαντικότερες στην ιστορία της πρόσφατης αρχαιολογίας.

Δείτε στη συνέχεια το ντοκιμαντέρ Αρχαιολογικές Ξεναγήσεις στο οποίο παρουσιάζεται η ιστορία των αρχαιολογικών ερευνών στη Βεργίνα και τα υψηλής αξίας ευρήματα.

Γίνεται αναφορά στο Γάλλο αρχαιολόγο Λέων Χάιζεϊ, ο οποίος πραγματοποίησε τις πρώτες ανασκαφές το 1861, και στον Κωνσταντίνο Ρωμαίο, ο οποίος εργάστηκε στην περιοχή έως το 1956 και του οποίου μαθητής ήταν ο Μανώλης Ανδρόνικος.

Επίσης, παρουσιάζονται ο «Τάφος της Περσεφώνης», οι βασιλικοί τάφοι καθώς και ο τρόπος με τον οποίο ήρθαν στο φως. Παράλληλα, προβάλλονται σημαντικά κτερίσματα των τάφων, όπως το «Άστρο της Βεργίνας», οι κεφαλές του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου, ασπίδες και πανοπλίες, ενώ σημειώνεται η αρχαιολογική και ιστορική τους αξία.

Περισσότερα…

Διαπολιτιστικός Σύλλογος «Μακεδονία» Βιέννης : Κοπή βασιλόπιτας

Σχολιάστε


Μελομακάρονο ή κουραμπιές; Ποιο παχαίνει περισσότερο;

Σχολιάστε


melomak-koyrab_590_b

Τα Χριστούγεννα βρίσκονται προ των πυλών και όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος τα μελομακάρονα και οι κουραμπιέδες θα στολίσουν το εορταστικό μας τραπέζι. Κάθε χρόνο αυτήν την εποχή οι διατροφολόγοι καλούμαστε να απαντήσουμε στο εξής ερώτημά σας: Μπορώ να φάω μελομακάρονα και κουραμπιέδες ενώ προσπαθώ να χάσω βάρος; Και αν ναι, τότε ποιο από τα δυο αυτά Χριστουγεννιάτικα γλυκίσματα είναι πιο υγιεινό;

Όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, να τονίσουμε ότι τα γλυκά δεν απαγορεύονται από κανένα πρόγραμμα διατροφής και δεν υπάρχει λόγος να τα αποφεύγετε! Αρκεί, φυσικά, να καταναλώνονται με σύνεση και μέτρο και, ιδανικά, υπό τις συστάσεις του διατροφολόγου. Πάντα υπάρχει χώρος για μια γλυκιά «αμαρτία»!

Ποιο, όμως, να προτιμήσετε;

Θερμιδικά ένα μελομακάρονο 50 γραμμαρίων έχει περίπου 180 θερμίδες και 9,5γρ λίπους ενώ ένας κουραμπιές έχει περισσότερα λίπη και θερμίδες (ένα κομμάτι 50 γραμμαρίων περιέχει 230 θερμίδες και 13,5γρ λίπους περίπου). Το μελομακάρονο είναι όμως και πιο υγιεινό.

Αυτό που ισχυροποιεί τη θρεπτική αξία του μελομακάρονου είναι τα κύρια συστατικά παρασκευής του. Το μελομακάρονο έχει σαν κύρια συστατικά του το μέλι, το ελαιόλαδο και τα καρύδια, περιέχει δε και ξύσμα ή χυμό πορτοκαλιού, κανέλα και γαρίφαλο. Από την άλλη πλευρά, κύρια συστατικά στον κουραμπιέ είναι η ζάχαρη και το βούτυρο, περιέχει δε και ποσότητα αμυγδάλου.

Περισσότερα

Καλά Χριστούγεννα!!!

Σχολιάστε


1

Φώτης Κόντογλου: Χριστούγεννα στη σπηλιά

Σχολιάστε


Από www.nektarios.gr

Aftoprosopografia-Foti-KontoglouΧριστούγεννα παραμονές. Χριστούγεννα καὶ χιονιᾶς πάντα πᾶνε μαζί. Μὰ ἐκείνη τὴ χρονιὰ οἱ καιροὶ ἤτανε φουρτουνιασμένοι παρὰ φύση. Χιόνι δὲν ἔρριχνε. Μοναχὰ ποὺ ἡ ἀτμόσφαιρα ἤτανε θυμωμένη, καὶ φυσούσανε σκληροὶ βοριάδες μὲ χιονόνερο καὶ μ᾿ ἀστραπές. Καμμιὰ βδομάδα ὁ καιρὸς καλωσύνεψε καὶ φυσοῦσε μία τραμουντάνα ποὺ ἀρμενιζότανε. Μὰ τὴν παραμονὴ τὰ κατσούφιασε. Τὴν παραμονὴ ἀπὸ τὸ πρωΐ ὁ οὐρανὸς ἤτανε μαῦρος σὰν μολύβι, κ᾿ ἔπιασε κ᾿ ἔρριχνε βελονιαστὸ χιονόνερο.

Σὲ μία τοποθεσία ποὺ τὴ λέγανε Σκρόφα, βρισκότανε ἕνα μαντρὶ μὲ γιδοπρόδατα, ἀπάνω σὲ μιὰ πλαγιὰ τοῦ βουνοῦ ποὺ κοίταζε κατὰ τὸ πέλαγο· τὸ μέρος αὐτὸ ἤτανε ἄγριο κ᾿ ἔρημο, γεμάτο ἀγριόπρινα, σκίνους καὶ κουμαριές, ποὺ ἤτανε κατακόκκινες ἀπὸ τὰ κούμαρα. τὸ μαντρὶ ἤτανε τριγυρισμένο μὲ ξεροτρόχαλο [=ξερολιθιά].

Οἱ τσομπάνηδες καθόντανε μέσα σὲ μιὰ σπηλιὰ ποὺ βρισκότανε παραμέσα καὶ πιὸ ψηλὰ ἀπὸ τὴ μάντρα καὶ ποὺ κοίταζε κατὰ τὴ νοτιά. Μεγάλη σπηλιά, μὲ τρία – τέσσερα χωρίσματα, κι ἀψηλὴ ὡς τρία μπόγια. Τὰ ζωντανὰ σταλιάζανε κάτω ἀπὸ τὶς χαμηλὲς σάγιες, ποὺ ἔσκυβες γιὰ νὰ μπεῖς μέσα. Σωροὶ ἀπὸ κοπριὰ στεκόντανε ἐδῶ κ᾿ ἐκεῖ, καὶ βγάζανε μία σπιρτόζα μυρουδιά. Χάμω, τὸ χῶμα ἤτανε σκουπισμένο καὶ καθαρό, γιατὶ οἱ τσομπάνηδες ἤτανε μερακλῆδες, καὶ βάζανε τὰ παιδιὰ καὶ σκουπίζανε ταχτικὰ μὲ κάτι σκοῦπες κανωμένες ἀπὸ ἀστοιβιές.

Ἀρχιτσέλιγκας ἤτανε ὁ Γιάννης ὁ Μπαρμπάκος, ἕνας ἄνθρωπος μισάγριος, γεννημένος ἀνάμεσα στὰ γίδια καὶ στὰ πρόβατα. Ἤτανε μαῦρος, μαλλιαρός, μὲ γένεια μαῦρα κόρακας, σγουρὰ καὶ σφιχτὰ σὰν τοῦ κριαριοῦ. Φοροῦσε σαλβάρια κοντὰ ὡς τὸ γόνατο, σελάχι στὴ μέση του, ζουνάρι πλατύ, βαριὰ τζεσμέδια στὰ ποδάρια του· τὸ κεφάλι του τὸ εἶχε τυλιγμένο μ᾿ ἕνα μεγάλο μαντίλι σὰν σαρίκι, κ᾿ οἱ μαρχαμάδες [= τὰ κρόσια] κρεμόντανε στὸ πρόσωπό του. Ἀρχαῖος ἄνθρωπος!

Εἶχε δυὸ παραγυιούς, τὸν Ἀλέξη καὶ τὸν Δυσσέα, δυὸ παλληκαρόπουλα ὡς εἴκοσι χρονῶν. Εἶχε καὶ τρία παιδιά, ποὺ τοὺς βοηθούσανε στ᾿ ἄρμεγμα καὶ κοιτάζανε τὸ μαντρὶ νά ῾ναι καθαρό. Αὐτὲς οἱ ἕξι ψυχὲς ἐζούσανε σὲ κεῖνο τὸ μέρος, κρυφὰ ἀπὸ τὸν Θεό. Ἀνάρια βλέπανε ἄνθρωπο.

Περισσότερα…

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: «Το κρυφό μανδράκι»

Σχολιάστε


Από  Ἀναβάσεις

Papadiamantis - Xristougenniatika dihghmataΧριστούγεννα που έμμελε να κάνουν εκείνη τη χρονιά οι χριστιανοί, οι άνθρωποι του χωριού! Αν περίμεναν από το μπαρμπα-Στάθη το Γρούτσο με τη βάρκα του, που την είχε τόσες φορές καλαφατίσει και πισσώσει, να τους φέρει αρνιά να φάνε!

Οι καιροί ήταν τόσο ακατάστατοι, με όλα τα χιόνια που είχε ρίξει γύρω στα βουνά- ως την παραλία, στην άμμο του γιαλού είχαν κατέβει τα χιόνια. Και μέσα στο χωριό είχε πιάσει το χιόνι.

Κι όλες οι στέγες των σπιτιών, από πλάκες ή από κεραμίδια, είχαν σκεπαστεί από παχύ λευκό στρώμα. Και σε όλους τους δρόμους και στα σοκάκια του χωριού είχε γίνει σωρός ένα γόνατο το χιόνι προς μεγάλη χαρά του Μιχαλιού της Μερεγκλίνας και όλων των ξυπόλυτων παιδιών της γειτονιάς, που δεν άφησαν γριά ή νέα, ή κορίτσι ή παιδί που να φορεί παπούτσια να περάσει, χωρίς να της σπάσουν τη στάμνα, ή να στραβώσουν από το ένα μάτι, ή να την κουφάνουν από το ένα αυτί με τους τεράστιους και πολύ σφιχτούς βόλους χιονιού που εξφενδόνιζαν εναντίον τους.

Κολλούσαν μεγάλες μπάλες από χιόνι, αύξαιναν τον όγκο τους όσο γινόταν και τις έκαναν σωρό μπροστά στην αυλή της Μερεγκλίνας»· ο Μιχαλιός, που είχε από παιδί μεγάλο δαιμόνιο πλαστικής, σχεδίαζε ένα πελώριο κολοσσό σε σχήμα ανθρώπου- Τούρκου ή άσπρου Αράπη, με το σαρίκι και με την τσιμπούκα του.

Στη συνέχεια πήρε από το κατώγι τη «στάφνη», καραβίσια μπογιά από κοκκινόχρωμα του πατέρα του, του μαστρο- Γιώργου του Μερεγκλή, και ζωγράφιζε κόκκινο τον άσπρο Αράπη- κόκκινα μάτια, κόκκινα φρύδια, κόκκινα γένια και μαλλιά, κόκκινη καπότα και βράκα, όλα κατακόκκινα. Ήταν φοβερό να το βλέπει κανείς εκείνο το τέρας της χιονογλυπτικής.

Με αυτό τον καιρό βγήκε τη νύχτα, βαθιά χαράματα από το σπιτάκι του, κοντά στο γιαλό, ο μπαρμπά-Στάθης ο Γρούτσος, φορώντας τους ναυτικούς μαμτζάδες, δηλαδή τις ψηλές πάνω από το γόνατο μπότες του, κατέβηκε στην αποβάθρα με βήμα βαρύ που έτριζε πάνω στο χιόνι, τράβηξε τη μπαρούμα (το πλωριό σκοινί) της βάρκας του, πήδηξε μέσα και ξύπνησε τον δεκαπεντάχρονο γιο του, τον Στεφανή, που κοιμόταν πολύ ζεστά κάτω στην πλώρη της βάρκας.

Περισσότερα…

Απαντήσεις εδώ και τώρα για τον νεο-οθωμανισμό

1 σχόλιο


Από Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

neoo8wmanismos

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Τέσσερα γεγονότα αμέσως ή εμμέσως συνδεδεμένα με το Κυπριακό είχαμε κατά τις τελευταίες ημέρες. Θυμίζω: Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης δεν μπόρεσε να συμφωνήσει σε κοινό πλαίσιο αρχών με τον Τουρκοκύπριο εκπρόσωπο Έρογλου. Η βασική διαφωνία έγκειται στη μορφή του κράτους αν και όταν επιτευχθεί «λύση». Ο Κύπριος Πρόεδρος ζητεί μία ομοσπονδία διζωνική και δικοινοτική με αδιαίρετη κυριαρχία. Ενα κράτος με δύο γεωγραφικές ζώνες, ελληνική και τουρκική, που θα αποτελούν κοινή ομοσπονδία. Οι Τουρκοκύπριοι μιλούν για «αδιάλυτη» και όχι αδιαίρετη κυριαρχία, άρα ζητούν δύο κράτη με χαλαρή σύνδεση μεταξύ τους.

Ο προκλητικός Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου ήλθε στην Αθήνα, μας διάβασε μερικά κεφάλαια από το μανιφέστο του νεοοθωμανισμού -ο οποίος ηττάται σε όλα τα μέτωπα- και πρότεινε μία λύση δύο κρατών για την Κύπρο. Ζήτησε την επιβίωση ιδεών από το διχοτομικό και ρατσιστικό σχέδιο Ανάν και αποκάλεσε τον κ. Αναστασιάδη Πρόεδρο των Ρωμιών της Κύπρου. Του αρνήθηκε την ιδιότητα που του αναγνωρίζουν όλα τα κράτη του ΟΗΕ, δηλαδή του νομίμου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στο Πεδίο Βολής Κρήτης πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία εκτόξευση αντιαεροπορικού πυραύλου τύπου S-300. Οι πύραυλοι αυτοί, ρωσικής κατασκευής, είχαν παραγγελθεί από την κυπριακή κυβέρνηση επί προεδρίας του αείμνηστου Γλαύκου Κληρίδη. Η κυβέρνηση Κ. Σημίτη, που οδήγησε σε πολλές εθνικές ταπεινώσεις την Ελλάδα, πίεσε τον Κληρίδη να μη φθάσουν ποτέ οι πύραυλοι στην Κύπρο. Το δόγμα του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας – Κύπρου υπονομεύθηκε από τους «εκσυγχρονιστές», οι οποίοι δεν ήθελαν να στενοχωρήσουν την Τουρκία!

Ο θάνατος και η μεγαλοπρεπής κηδεία του Νέλσον Μαντέλα έφεραν στο προσκήνιο μία αποκάλυψη. Το σχέδιο της διζωνικής – δικοινοτικής ομοσπονδίας, που συζητείται σήμερα στην Κύπρο, είχε προταθεί στον Μαντέλα από το ρατσιστικό καθεστώς της Νοτίου Αφρικής. Τότε ο αγωνιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων το απέρριψε, διότι κατάλαβε ότι έτσι θα διαιωνίζονταν το Απαρτχάιντ και η επιβολή μιας λευκής μειοψηφίας εις βάρος των μαύρων.

Περισσότερα…

Η απελευθέρωση της Χειμάρρας, 22 Δεκεμβρίου 1940

Σχολιάστε


Από himara.gr

apeleftherosi-22-12-40

Πλησίαζαν τα Χριστούγεννα του 1940 και ο Ελληνικός Στρατός στην παράλια ζώνη του μετώπου, στον ελληνοιταλικό πόλεμο, φαινόταν πως είχε καθηλωθεί στο μουσουλμανικό χωριό Μπόρσι, λίγα χιλιόμετρα πριν από την Χειμάρρα. Οι Ιταλοί είχαν οχυρώσει και είχαν καταστήσει σχεδόν απόρθητο το βουνό που είναι πάνω από το χωριό Κηπαρό. Ο ορεινός αυτός όγκος έστεκε σαν τείχος μπροστά στις ελληνικές δυνάμεις και εμπόδιζε την προέλασή τους. Οι ελληνικές επιθέσεις είχαν αποβεί άκαρπες. Τα Ιταλικά πολυβόλα χάρη στην ευνοϊκή θέση που κατείχαν, θέριζαν τα πάντα μπροστά τους. Τότε παρουσίασαν στον διοικητή μια λεβέντισσα Κηπαριώτισσα που είχε έλθει κρυφά από το Κηπαρό και ζητούσε να τον δει. «Μπορώ να σας περάσω από ένα μονοπάτι πίσω από τις γραμμές των Ιταλών» του λέει. Ο διοικητής την κοίταξε στην αρχή με καχυποψία, μπορεί να είναι παγίδα, σκέφτηκε. Όμως κάτι μέσα του, του έλεγε πως μπορούσε να εμπιστευθεί την γυναίκα αυτή.

Διέταξε τότε μια διμοιρία να ετοιμαστεί και όταν πέσει το σκοτάδι να ακολουθήσει την γυναίκα. Στην αρχή οι στρατιώτες με την γυναίκα μπροστά, κατευθύνθηκαν μέσα από τον πυκνό ελαιώνα προς την παραλία όπου η απόκρημνη ακτογραμμή εμπόδιζε την ορατότητα των Ιταλών. Έτσι βαδίζοντας ακροβολιζόμενοι συνέχεια παραλιακά από το Πρωτοπάπι του Κηπαρού, φθάσανε σε ένα σημείο από όπου αρχίσανε να ανεβαίνουν μέσα από ένα δύσβατο μονοπάτι. Κάποια στιγμή φτάσανε ακριβώς πίσω από τις γραμμές των Ιταλών. Μέσα στην σιωπή της νύχτας, ξαφνικά οι Ιταλοί ακούνε μεταλλικούς κρότους πίσω από την πλάτη τους. Ήσαν οι ελληνικές ξιφολόγχες που έμπαιναν στα όπλα. Αμέσως, πριν προλάβουν να αντιδράσουν ακούνε την ιαχή «αέρα» και τους πρώτους πυροβολισμούς. Έντρομοι σήκωσαν τα χέρια, κάποιοι έπεσαν στα γόνατα και ικέτευαν για την ζωή τους. Έτσι έπεσε η γραμμή άμυνας των Ιταλών και άνοιξε ο δρόμος για την Χειμάρρα. Η ατρόμητη Κηπαριώτισσα ονομαζόταν Αναστασία Σάββα. Τα εγγόνια της ζουν και τώρα στο Κηπαρό, κάποιες φορές διηγούνται την ηρωική πράξη της γιαγιάς τους.

Ο Ελληνικός Στρατός μπήκε στις 22 Δεκεμβρίου στην Χειμάρρα και γνώρισε αποθεωτική υποδοχή. Οι γαλανόλευκες βγήκαν στα παράθυρα και στα μπαλκόνια, ο κόσμος ξεχύθηκε για να αγκαλιάσει τους στρατιώτες και για τα τους προσφέρει ότι μπορούσε. Τα Χριστούγεννα του 1940 έμειναν αξέχαστα στους Χειμαρριώτες.

Τότε η γραμμή του μετώπου αναπτύχθηκε από τον Σκουταρά, στα βόρεια της Χειμάρρας μέχρι την κορυφή Αυγό των Ακροκεραυνείων. Ταυτόχρονα άλλες δυνάμεις από το Μπόρσι προωθήθηκαν προς την κοιλάδα του ποταμού Σουσίτσα και εγκατέστησαν το στρατηγείο στο χωριό Κούτσι. Εκεί ψηλά στα Ακροκεραύνεια, στα χιόνια, ο στρατός μας πέρασε όλον τον χειμώνα του 1940-41 και επιβίωσε μέσα σε σκαμμένα λαγούμια στην πλαγιά του βουνού. Εκεί μέσα στα λαγούμια δημιουργήθηκαν τα πάντα. Κοιτώνες, μαγειρείο, ιατρείο, διοικητήριο, αποθήκες και ότι άλλο χρειαζόταν. Σε ελάχιστη απόσταση στην απέναντι πλαγιά, στο «Μεσημέρι» ήσαν οι Ιταλοί. Μέσα στην νύχτα ακούγονταν και κάποιοι να φωνάζουν προς τους Ιταλούς διάφορα, όπως «Ρε φρατέλι, πάλι μακαρόνια τρώτε». Το μέτωπο αυτό άντεξε την εαρινή επίθεση των Ιταλών και άρχισε να οπισθοχωρεί μόνο μετά την γερμανική επίθεση.

Δημήτρης Περδίκης

Οι εντυπωσιακές χριστουγεννιάτικες αγορές που στήνονται στις ευρωπαϊκές πλατείες

Σχολιάστε


Από iefimerida.gr

xmasmarket660

Δεν είναι λίγες οι χώρες που φημίζονται για τις χριστουγεννιάτικες αγορές που στήνονται σε πλατείες και μητροπόλεις όλης της Ευρώπης.

Γιορτινά στολίδια και παραδοσιακά εδέσματα προσκαλούν τον κόσμο αποτελώντας το σήμα-κατατεθέν των γιορτών. Οι παρακάτω αγορές αποτελούν μια συλλογή των πιο εντυπωσιακών αγορών της Ευρώπης.

1. Αγορά Striezelmarkt, Δρέσδη, Γερμανία (26/11-24/12)

xmasmarket1

2. Christmas Market, Κεντρική Πλατεία, Μπριζ, Βέλγιο (26/11-2/1)

xmasmarket2

Περισσότερα…

Το αρχαιολατρικό μίσος για το χριστιανικό Βυζάντιο

Σχολιάστε


Από ΑΚΤΙΝΕΣ

Τοῦ πρωτ. π. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

aproskinitoi

Στόν ἰδεολογικό ὁρίζοντα τῶν συγχρόνων ἀρχαιολατρῶν διαπιστώνει κάποιος τό ρῆγμα, πού προκαλοῦν στήν ἑνότητα τῆς ἱστορικῆς πορείας τοῦ γένους. Βλέπουμε μιά συνεχῆ καί μόνιμη προσπάθεια νά ἀπαξιωθεῖ συνολικά τό κεφάλαιο ἐκεῖνο τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας πού ἀφορᾶ στή περίοδο τῆς βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας στά πλαίσια μιᾶς εὐρύτερης ἰδεολογικῆς στόχευσής τους. Το χριστιανικό Βυζάντιο χαρακτηρίζεται ὡς «καταστροφέας» τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ.

Στά ἴδια πλαίσια καί γιά λόγους ἰδεολογικῶν σκοπιμοτήτων, ὅλη ἡ ἱστορική περίοδος, τῆς βυζαντινῆς χριστιανικῆς αὐτοκρατορίας προσεγγίζεται μέ ἀναχρονιστικές ἀναφορές, παρουσιάζεται μέσα ἀπό τό παραμορφωτικό πρῖσμα καί τίς προκαταλήψεις δυτικῶν ἱστορικῶν τοῦ 18 καί 19 αἰώνα. Κατ’ ἐπέκταση ἀπαξιώνεται ὄχι μόνο ἕνα πολύ μεγάλο τμῆμα τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας, ἀλλά καί τό σύνολο τοῦ πολιτισμοῦ πού δημιουργήθηκε μέ ἀφορμή τήν παρουσία τοῦ Χριστιανισμοῦ.

Στίς διάφορες ἀρχαιολατρικές κινήσεις παραλλήλως μέ τήν συστηματική μεθόδευση τῆς ἀπαξίωσης τοῦ Βυζαντίου διαπιστώνει κάποιος μιά ὅλως ἰδεατή, ρομαντική θεώρηση καί ὄχι κατά βάση ἱστορική παρουσίαση, τῆς εἰκόνας τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας στό σύνολό της, ὅπως καί τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς θρησκείας. Κατανοοῦνται καί προβάλλονται μέ ἀναχρο νιστικά κριτήρια. Παραπέμπουν εὐθέως στήν εἰκόνα περί ἀρχαίας Ἑλλάδας πού εἶχε δημιουργήσει ὁ Ρομαντισμός τοῦ 18ου καί 19ου αἰῶνα.

Τό πόσο βεβαίως διαφορετική εἶναι ἡ πραγματικότητα τό ἐπισημαίνουν μέ χαρακτηριστική σαφήνεια οἱ εἰδικοί. Ἐνδεικτικῶς μόνο θά παραθέσουμε κάποιες μαρτυρίες.

Ι) Ὁ Γάλλος Ἀκαδημαϊκός Charles Diehl ἀναφέρει ὅτι τό Βυζάντιο: «διά δέ τῆς στρατιωτικῆς ἀξίας αὐτοῦ ἐπανειλημμένως ἔσωσε τήν Εὐρώπην. Ὑπῆρξεν, ἀπέναντι τῆς βαρβαρότητος, τό κέντρον θαυμασίου πολιτισμοῦ, τοῦ τελειοτέρου καί τοῦ μᾶλλον λεπτεπιλέπτου, τό ὁποῖον ἐπί ἀρκετόν χρόνον ἐγνώρισεν ὁ Μεσαίων. Ὑπῆρξεν ὁ διδάσκαλος καί ὁ ἀναμορφωτής τῆς Σλαβικῆς καί Ἀσιατικῆς Ἀνατολῆς, οἱ λαοί τῆς ὁποίας ὀφείλουσιν εἰς αὐτό τήν θρησκείαν, τήν φιλολογίαν, τήν καλλιτεχνίαν καί αὐτό τό διοικητικόν αὐτῶν σύστημα. Ἡ πανίσχρος ἐπίδρασις αὐτοῦ εἶχεν ἐπεκταθῆ μέχρι καί αὐτῆς τῆς Δύσεως,ἡ ὁποία σπουδαίως ἐπωφελήθη τοῦ πνευματικοῦ καί καλλιτεχνικοῦ πλούτου αὐτοῦ. Αὐτό εἶναι τό ὁποῖον προηγεῖται σήμερον ὅλων τῶν Ἀνατολικῶν λαῶν τῆς Εὐρώπης, ἰδίως δέ ἡ σύγχρονος Ἑλλάς ὀφείλει πολύ περισσότερα εἰς τό Χριστιανικόν Βυζάντιον παρ’ ὅ,τι εἰς τάς Ἀθήνας τοῦ Περικλέους καί τοῦ Φειδίου».

ΙΙ) Ὁ καθηγητής Νικόλαος Τωμαδάκης ἀναφερόμενος στήν ἑνότητα τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας, μέ ἀφορμή τήν προσφορά τοῦ Βυζαντίου καί τῶν βυζαντινῶν ἱστορικῶν συγγραφέων εἰδικότερα, τονίζει τά ἑξῆς: “Πληροφοροῦν ἡμᾶς περί ἐποχῆς χιλίων πεντακοσίων συναπτῶν ἐτῶν, καθ’ ἅ τό Ἔθνος ἡμῶν ἐνεκολπώθη τόν Χριστιανισμόν, διέδωκε τοῦτον ἐσωτερικῶς καί ἐξωτερικῶς, καί ἐπροστάτευσε τήν Εὐρώπην ἀπό τήν ἐπιδρομήν τῶν βαρβάρων. Ἔτι πρός, διεφύλαξε τήν ἀρχαίαν παράδοσιν, τά χειρόγραφα, τούς συγγραφεῖς, τήν σκέψιν.

Ἐκάλυψε τήν περίοδον αὐτήν δι’ ἐνδόξων κατορθωμάτων, διά κοινωνικῆς καί φιλανθρωπικῆς δράσεως τῆς πολιτείας καί τῆς Ἐκκλησίας ἀπαραμίλλου, διά πλήθους μοναστῶν, λογίων, σοφῶν, ἐπιστημόνων, καλλιτεχνῶν, ἀνθρώπων τοῦ πνεύματος. Διεμόρφωσε τήν σημερινήν γλωσσικήν, θρησκευτικήν καί πνευματικήν μας παράδοσιν”.

ΙΙΙ) Ὁ καθηγ. Δημήτριος Σοφιανός ὑπογραμμίζει ὅτι: «ἡ προσφορά τοῦ Βυζαντίου, μέ τήν ἁρμονική καί γόνιμη συναίρεση Ἑλληνισμοῦ καί Ὀρθοδοξίας, δέν εἶναι εὐκαταφρόνητη καί δέν πρέπει νά ὑποτιμᾶται οὔτε καί νά παραχαράσσεται σκόπιμα».

IV) Στήν ἴδια συνάφεια, μέ ἄλλη ἀφορμή, ὁ καθηγητής τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας, Θησ. Τζαννετάτος, τονίζει ὅτι: “ἀνεκτίμητος πάντοτε κρίνεται ἡ συμβολή τῶν ἑλληνικῶν μονῶν εἰς τήν διάσωσιν τῶν κειμένων τῆς θύραθεν παιδείας, κατά τούς Βυζαντινούς Χρόνους”.

V) Ἀνάλογες εἶναι και οἱ ἐπισημάνσεις τῆς Καθηγήτριας Αἰκ. Χριστοφιλοπούλου: “οἱ Βυζαντινοί παρά τήν διαφοράν τῆς θρησκείας ἐθαύμαζον τήν ἑλληνικήν ἀρχαιότητα, διεφύλαξαν τήν μεγάλην πνευματικήν κληρονομίαν της καί δέν ἀπέστεργον τήν μίμησιν εἰς πλείστους τομεῖς τοῦ ἐντέχνου λόγου”.

Τά παραπάνω ἀποδεικνύουν γιά μία ἀκόμη φορά πόσο διαφορετική εἶναι ἡ πραγματικότητα ἀπό τήν ἰδεοληπτική, ἐμπαθῆ καί ἀνιστόριτη συνθηματολογία τῶν συγχρόνων ἀρχαιολατρῶν.

Ορθόδοξος Τύπος, 20/12/2013

Κυριακή πρὸ της Χριστού Γεννήσεως – Ο Θεός ήλθε στη γη!

Σχολιάστε


Από ΑΚΤΙΝΕΣ

genisi9ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ -Ἑβρ. ια΄ 9-10, 32-40
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ – Ματθ. α΄ 1-25

1. Ο Ιησοῦς Χριστὸς πρόσωπο ἱστορικὸ

Ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ποὺ ἀναγινώσκεται τὴν Κυριακὴ πρὶν ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα ἴσως ἀκούγεται κάπως πληκτική, καθὼς ἀρχίζει μὲ τὴν παράθεση δεκάδων ὀνομάτων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης.

Πρόκειται γιὰ τὸν γενεαλογικὸ κατάλογο τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖο παραθέτει ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος γιὰ νὰ ἀποδείξει ὅτι ὁ Ἰησοῦς κατάγεται ἀπὸ τὸ γένος τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τοῦ Δαβὶδ καὶ ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας, στὸ πρόσωπο τοῦ ὁποίου ἐκπληρώθηκαν ὅλες οἱ προφητεῖες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης.
Ὡστόσο αὐτὸς ὁ μακρὺς κατάλογος, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴ συνοπτικὴ ἱστορία τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, μᾶς βοηθεῖ νὰ συνειδητοποιήσουμε τὴ σπουδαία ἀλήθεια ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ὑπῆρξε πρόσωπο ἱστορικό. Ἡ γέννηση καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ δὲν εἶναι μύθος. Εἶναι ἱστορικὴ πραγματικότητα. Ἔλαβε χώρα σὲ συγκεκριμένο χρόνο καὶ τόπο.

Ἄλλωστε γιὰ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ὑπάρχουν ἐπαρκεῖς μαρτυρίες ὄχι μόνο στὰ κείμενα τῶν ἱερῶν Εὐαγγελιστῶν ἀλλὰ καὶ ἱστορικῶν τῆς ἐποχῆς, εἰδωλολατρῶν ἢ ἀκόμη καὶ Ἑβραίων, ὅπως ἦταν ὁ Ἰώσηπος. Ὅλες αὐτὲς οἱ μαρτυρίες περιγράφουν μὲ σαφήνεια καὶ ἀκρίβεια τὸ ἱστορικὸ πλαίσιο τῆς ἐποχῆς, τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς χώρας ὅπου ἔζησε καὶ ἔδρασε ὁ Κύριος ὡς πρόσωπο ἱστορικό.

2. Ο Θεάνθρωπος Ιησοῦς

Μετὰ τὸν κατάλογο τῶν προγόνων τοῦ Ἰησοῦ, ποὺ ὑπογραμμίζει τὴν ἀνθρώπινη φύση Του, ὁ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος μᾶς πληροφορεῖ γιὰ τὸν ὑπερφυσικὸ τρόπο τῆς γεννήσεώς Του, ἔτσι ὥστε νὰ γίνει φανερὴ καὶ ἡ θεϊκή Του φύση. Γράφει λοιπὸν ὅτι ὁ Κύριος γεννήθηκε «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου» ἀπὸ γυναίκα Παρθένο, τὴν ὑπερευλογημένη Μαρία.

Ὁ ὑπερφυσικὸς αὐτὸς τρόπος τῆς γεννήσεώς Του καὶ τὰ ὀνόματα ποὺ Τοῦ δόθηκαν φανερώνουν τὴ θεϊκή Του φύση:

Περισσότερα…

Μαρία Γκουγκουσκίδου: “Θα αγωνίζομαι εναντίον της Χαράς Νικοπούλου έως ότου την νικήσω”!

1 σχόλιο


Από Ας Μιλήσουμε Επιτέλους μέσω ΑντιΠαρακμής

gougouskidou_poulilios_xara-430x252

Η δικηγόρος του Ευάγγελου Πουλιλιού (και περιφερειακή σύμβουλος του Άρη Γιαννακίδη) δηλώνει πως δίνει “ιδεολογικό αγώνα” ενάντια στην δασκάλα του Μεγάλου Δερείου που δικαιώθηκε από όλα τα ελληνικά δικαστήρια ενώ ο πελάτης της (ο Πουλιλιός) συνεχώς χάνει!

Η Μαρία Γκουγκουσκίδου ήταν από την αρχή στο πλευρό του τότε δημάρχου Ορφέα και νυν δημάρχου Σουφλίου Ευάγγελου Πουλιλιού και πάντα απέναντι στην δασκάλα Χαρά Νικοπούλου σε κάθε δικαστική αναμέτρηση. Μάλιστα είμασταν τότε το μοναδικό μέσο που τόλμησε και έδωσε βήμα στην “απέναντι πλευρά” της Χαράς Νικοπούλου όταν η κοινή γνώμη σε όλη την Ελλάδα ήταν έξω φρενών με τον φασιστικό τρόπο που η δασκάλα πολεμήθηκε από το εθνικιστικό παρακράτος της Άγκυρας που δραστηριοποιείται ελεύθερο στην ελληνική Θράκη εξαιτίας “ειδικού τύπου” σχέσεων και δοσοληψιών με ντόπια πολιτικά και αυτοδιοικητικά συμφέροντα.

Από τότε πέρασαν χρόνια, η Χαρά Νικοπούλου που εξαιτίας της βίας και τρομοκρατίας που υπέστη ζήτησε μετάθεση στην Θεσσαλονίκη επέστρεψε ξανά στην Θράκη, τα δικαστήρια την δικαιώνουν συνεχώς αλλά η “αντίπαλη πλευρά” φαίνεται πως δεν ξεχνά και δηλώνει πως δεν θα ησυχάσει μέχρι η δασκάλα να ηττηθεί! Πριν λίγες ημέρες λοιπόν η Χαρά Νικοπούλου κέρδισε ακόμη ένα δικαστήριο, αυτή την φορά εναντίον του τότε δημάρχου Ορφέα (στα όρια του οποίου βρίσκεται το Μεγάλο Δέρειο) για όσα συκοφαντικά ο δήμαρχος είχε δηλώσει σε τηλεοπτική εκπομπή. Όπως ήταν φυσικό ο Πουλιλιός καταδικάστηκε πανηγυρικά, η δασκάλα του Μεγάλου Δερείου συνεχίζει τον δικαστικό της αγώνα αλλά η δικηγόρος του πρώην δημάρχου Μαρία Γκουγκουσκίδου φαίνεται πως δεν το βάζει κάτω αφού με γραπτό της στην ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης, αναφερόμενη στην υπόθεση δήλωσε:

“…..Άλλο είναι να είσαι πολιτικός αντίπαλος του Πουλιλιού και μπράβο σου και άλλο να είσαι οπαδός μιας εθνικίστριας που έκανε τόσο κακό στον τόπο μας και συνεχίζει. Εμένα ο Πουλιλιός είναι πελάτης μου ναι, αλλά για τη συγκεκριμένη υπόθεση δεν αγωνίζομαι μόνο ως δικηγόρος, αλλά και από ιδεολογία και γιατί νιώθω ότι έχω ευθύνη να αγωνίζομαι κατά του εθνικισμού και του φασισμού όπου τον συναντάω. Και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι εναντίον της έως ότου την νικήσω. Εσύ, ως σοσιαλιστής, πώς μπορείς και αναπαράγεις αυτό το άρθρο του Χρόνου με όλες τις εθνικιστικές εξάρσεις του φίλου της χρυσαυγίτισσας;”

Περισσότερα…

Βίοι παράλληλοι ελληνικής και σερβικής κυβέρνησης

Σχολιάστε


Από Αντίβαρο

papathemelisΤου Στέλιου Παπαθεμελή

Η σερβική κυβέρνηση ακύρωσε την προγραμματισμένη για τις επόμενες μέρες τριήμερη Διάσκεψη Σερβίας – Τουρκίας – Βοσνίας, διότι ο Ερντογάν δεν ανεκάλεσε την αναίσχυντη δήλωσή του ότι «το Κόσσοβο είναι Τουρκία και η Τουρκία Κόσσοβο».

Στον αντίποδα της σερβικής γενναιότητας η κωφάλαλη ελληνική Κυβέρνηση δεν άκουσε το αχαλίνωτο ξεσάλωμα του νεοοθωμανού στην Κεσάνη (09/12/13) που ούρλιαζε ότι «η Θράκη έχει για μας ιδιαίτερη σημασία. Η Θράκη είναι ταυτόχρονα και Θεσσαλονίκη, είναι και Κομοτηνή και Ξάνθη»! Γι’ αυτό και δεν αντέδρασε πέρα από μια καθυστερημένη, άχρωμη και υποτονική δήλωση υπαλλήλου του ΥΠΕΞ. Ούτε φυσικά ματαίωσε την επίσκεψη Νταβούτογλου στην Αθήνα. Αντίθετα τον υπεδέχθη έν χορδαίς και οργάνοις.

Σε αποκορύφωση της εμφανούς δουλικότητάς μας, οι δικοί μας τον παρακολουθούν – με βαθιά κατανόηση – να μας καθυβρίζει, διότι τάχα δεν «φροντίζουμε» το τζαμί του Μοναστηρακίου, κάτι που του προκάλεσε, λέει, εξαιρετική θλίψη ….

Θα περιμέναμε από τον Έλληνα ομόλογό του, να αποστομώσει τον αυθάδη και ξεδιάντροπο νεοοθωμανό βεζύρη για την κατά συρροήν και κατά εξακολούθηση πολιτιστική γενοκτονία των ιερών της Ορθοδοξίας μας στην τουρκική επικράτεια. Όπως για παράδειγμα, την πρόσφατη μετατροπή σε τζαμί της Αγίας Σοφίας της Τραπεζούντας, το εν εξελίξει σχέδιο τζαμοποίησης του Τιμίου Προδρόμου της ιστορικής Μονής του Στουδίου, την επικρεμάμενη μετατροπή σε τζαμί της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινουπόλεως και άλλες τουρκικές αθλιότητες ών ούκ έστι αριθμός.

Η ρωμαλέα και αποφασιστική στάση της σερβικής κυβέρνησης αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και δείχνει το δρόμο της τιμής και της ευθύνης σε όλους. Και ιδίως σ’ αυτούς που τον έχουν χάσει….

Older Entries