Το θωρηκτό «Αβέρωφ» είναι ένα πλοίο-θρύλος του Πολεμικού μας Ναυτικού. Οι επιτυχίες του στο Αιγαίο του χάρισαν αμέσως τον χαρακτηρισμό «το τυχερό πλοίο», ενώ έγινε ο φόβος και ο τρόμος του τουρκικού στόλου.

Το θωρηκτό «Αβέρωφ» είναι ένα πλοίο-θρύλος του Πολεμικού μας Ναυτικού. Οι επιτυχίες του στο Αιγαίο του χάρισαν αμέσως τον χαρακτηρισμό «το τυχερό πλοίο», ενώ έγινε ο φόβος και ο τρόμος του τουρκικού στόλου.

Το πολεμικό πλοίο Αβέρωφ είναι το πλέον θρυλικό πλοίο της νεότερης Ελλάδας. Παρά την ονομασία του ως θωρηκτού, στην πραγματικότητα είναι θωρακισμένο καταδρομικό, κλάσης ΠΙΖΑ (ακριβές αντίγραφο του ιταλικού θωρακισμένου καταδρομικού «Pisa» που είχε ναυπηγηθεί το 1907 με βάση σχέδιο του ναυπηγού Ιωσήφ Ορλάντο), το οποίο ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία του Oρλάντο στο Λιβόρνο της Ιταλίας την περίοδο 1908 – 1911, και εντάχθηκε στο τότε Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό.

Η καθέλκυση του Αβέρωφ, στις 12 Μαρτίου 1910

Η καθέλκυση του Αβέρωφ, στις 12 Μαρτίου 1910

Το πλοίο παραδόθηκε στη χώρα μας στις 15 Μαΐου 1911. Την 1η Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου κατέπλευσε στο Φάληρο κι έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τον ελληνικό λαό.

Κόστισε συνολικά 25.000.000 χρυσές ελληνικές δραχμές. Το 1/3 της τιμής του κατέβαλε ο εθνικός ευεργέτης Γεώργιος Αβέρωφ και τα 2/3 το ελληνικό δημόσιο με εξωτερικό δανεισμό.

Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος

Ο ναύαρχος Κουντουριώτης με το πλήρωμα του ΑΒΕΡΩΦ στο κατάστρωμα του πλοίου την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Το πλοίο πήρε μέρος στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο ως ναυαρχίδα του Στόλου, υπό τον Υποναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη. Κυβερνήτης του πλοίου ήταν ο Πλοίαρχος Σοφοκλής Δούσμανης. Ο «Αβέρωφ» συμμετείχε στις επιχειρήσεις απελευθέρωσης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στις ναυμαχίες της Έλλης (3 Δεκεμβρίου 1912) και της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913), ενάντια στον Οθωμανικό Στόλο, όταν, αξιοποιώντας την ανώτερη ταχύτητά του, και το μέγιστο του βεληνεκούς των πυροβόλων του, αποσπάστηκε από τον υπόλοιπο ελληνικό στόλο, και αναλαμβάνοντας αυτόνομη δράση έτρεψε τον εχθρικό στόλο σε φυγή καταδιώκοντάς τον. Η τακτική του Κουντουριώτη έδωσε την νίκη και τον αδιαμφισβήτητο έλεγχο του Αιγαίου στην Ελλάδα, και μετέβαλε πλοίο και ναύαρχο σε ζωντανούς μύθους. Για τους Έλληνες ήταν ο «Τυχερός μπάρμπα-Γιώργος», ενώ για τους Τούρκους «Το Διαβολοβάπορο» (Σεϊτάν παπόρ).

Ναυμαχία της Έλλης (3 Δεκεμβρίου 1912)

Μετά την ανακωχή, που υπέγραψε η Τουρκία την 20η Νοεμβρίου 1912 με τη Σερβία, Βουλγαρία και Μαυροβούνιο, η Τουρκία θέλησε να εντείνει τη ναυτική της δραστηριότητα κατά της Ελλάδος.

Naumaxia tis Ellis

Για το σκοπό αυτό διέταξε τον Αρχηγό του στόλου της Πλοίαρχο Ραμίζ, να προκαλέσει τον Ελληνικό Στόλο σε ναυμαχία και μάλιστα μέσα στην ακτίνα βολής των πυροβόλων των Φρουρίων των Δαρδανελίων.

1η Δεκεμβρίου 1912. Εμφανίζεται το εύδρομο Μετζητιέ συνοδευόμενο από ένα αντιτορπιλικό. Η εμφάνιση αυτή ενίσχυσε τις υποψίες για επικείμενη έξοδο του Τουρκικού στόλου από τα Δαρδανέλια.

Ο Ελληνικός Στόλος, που τον συγκροτούσαν τα θωρηκτά Γ. Αβέρωφ, ναυαρχίδα του Αρχηγού του Στόλου του Αιγαίου Υποναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη, Σπέτσαι, αρχηγίδα του Μοίραρχου πλοιάρχου Πέτρου Γκίνη, Ύδρα και Ψαρά καθώς και ελαφρός τορπιλικός στόλος, περιπολούσε την προ Δαρδανελίων θάλασσα, από τις 2 το μεσημέρι της 1ης Δεκεμβρίου μέχρι τις 7:30 το πρωί της 3ης Δεκεμβρίου. Οι καπνοί του εξερχομένου από τα Δαρδανέλια Τουρκικού στόλου φαίνονταν καθαρά.

Ο Ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης σημαίνει τότε πολεμική έγερση και απευθύνει το ακόλουθο σήμα:

Με την δύναμιν του Θεού, τας ευχάς του Βασιλέως μας και εν ονόματι του Δικαίου, πλέω μεθ’ ορμής ακαθέκτου και με την πεποίθησην της νίκης εναντίον του εχθρού του Γένους

Signal_of_strike

Πλακέτα με το σήμα του Ναύαρχου Παύλου Κουντουριώτη. (Πηγή: Blog Th A P)

3η Δεκεμβρίου 1912, ώρα 8:40 το πρωί. Ο Τουρκικός στόλος, που τον συγκροτούσαν τα θωρηκτά Χαϊρεδδίν Βαρβαρόσσα, Τουργούτ-Ρέις, Μετζητιέ και Ασάρι-Τεφίκ, με τα ελαφρά του σκάφη και πλωτό νοσοκομείο σε γραμμή παραγωγής, εμφανίζεται στην έξοδο των στενών με ταχύτητα 10 περίπου μίλια την ώρα και πορεία σχεδόν προς Λίβα. Επειδή όμως δεν ήθελε να απομακρυνθεί από τα φρούρια της ακτής, στράφηκε προς το ακρωτήριο της Έλλης.

Την κίνηση αυτή του Τουρκικού στόλου ακολούθησε ο Ελληνικός Στόλος, που στρέφει διαδοχικά και πλησιάζει τον Τουρκικό.

Ώρα 9:05 υψώνεται στον Αβέρωφ το προειδοποιητικό σήμα : Αρχίσατε πυρ συγχρόνως μετά του Ναυάρχου.

Ώρα 9:22 η Τουρκική ναυαρχίδα Χαϊρεδδίν Βαρβαρόσσα,αρχίζει να βάλλει κατά του Ελληνικού Στόλου, πράγμα που στην συνέχεια ακολούθησε ολόκληρος ο Τουρκικός θωρηκτός στόλος από απόσταση 14000 μέτρων.

Β. Χατζής - Ναυμαχία της Έλλης (Πηγή: ανεμουριον)

Β. Χατζής – Τα αποτελέσματα της Ναυμαχία της Έλλης (Πηγή: ανεμουριον)

Ώρα 9:25 ο Αβέρωφ αρχίζει να βάλλει κατά του Τουρκικού στόλου από απόσταση 12000 μέτρων. Ακάθεκτος και με ταχύτητα πάνω από 20 μίλια, ορμά εναντίον ολόκληρου του Τουρκικού στόλου και κινείται ανεξάρτητα από τα άλλα πλοία του στόλου μας. Στις 09:35 με την απόσταση των δύο στόλων στα 9.500 μ. ο Κουντουριώτης αποδέσμευσε τον στόλο από τις κινήσεις της ναυαρχίδας του υψώνοντας την σημαία «Ζ» (κινούμαι ανεξάρτητα), και εκμεταλλευόμενος την μεγαλύτερη ταχύτητα του Αβέρωφ όρμησε ακάθεκτος με ταχύτητα 21 κόμβων, διαγράφοντας τόξο μπροστά από την γραμμή του τουρκικού στόλου με σκοπό να υπερφαλλαγίσει τα τουρκικά θωρηκτά και να τα βάλει μεταξύ των πυρών του Αβέρωφ και των υπολοίπων ελληνικών θωρηκτών.

Ταυτόχρονα η θωρηκτή μοίρα τύπου Ύδρας προσπαθεί να πλησιάσει τον εχθρό με τη μικρή της ταχύτητα. Ο Αβέρωφ υπερφαλαγγίζει τον εχθρό μόνος του και καταδιώκει ολόκληρο τον Τουρκικό στόλο. Φθάνει ανάμεσα από χαλάζι βλημάτων του Τουρκικού στόλου και των απέναντι φρουρίων, σε απόσταση 3000 μέτρων από τα εχθρικά πλοία. Ο εχθρός τρέπεται σε φυγή προς τα στενά, με φοβερή αταξία. Βάλλεται συνεχώς από τον Αβέρωφ και τα άλλα θωρηκτά μας, που στο μεταξύ πλησίασαν τον Τουρκικό στόλο σε απόσταση 4100 μέτρων.

Ώρα 11:30 ο εχθρικός στόλος ζητάει οριστικά καταφύγιο στον Ναγαρά. Φέρει τραύματα πάνω στα σκάφη του και έχει πάνω από 100 νεκρούς και τραυματίες. Ο στόλος μας είχε έναν μόνο νεκρό και οκτώ τραυματίες.

Ναυμαχία της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913)

Ναυμαχία της Λήμνου. Στο κέντρο διακρίνεται το Θ/Κ Αβέρωφ ηγούμενο της στήλης των ελληνικών θωρηκτών.

Ναυμαχία της Λήμνου. Στο κέντρο διακρίνεται το Θ/Κ Αβέρωφ ηγούμενο της στήλης των ελληνικών θωρηκτών. (Πηγή: Ιστορικά θέματα)

Μετά την πρώτη αυτή ήττα, το Οθωμανικό Ναυτικό επέδειξε ενεργητικότητα με αποτέλεσμα να γίνουν διάφορες αψιμαχίες μεταξύ ελληνικών και οθωμανικών πλοίων.

Στις 4 Ιανουαρίου όλα έδειχναν ότι ο Οθωμανικός Στόλος θα έβγαινε για την ρεβάνς. Την 8η μ.μ το αντιτορπιλικό Ασπίς, το οποίο περιπολούσε προ των Δαρδανελλίων μετέδωσε την πληροφορία ότι οθωμανικό καταδρομικό ευρίσκεται δυτικά των Μαυρονήσων συνοδευόμενο από τορπιλοβόλο τύπου Σιχάο. Το Ασπίς μετέδωσε την αυτή πληροφορία και στα συμπεριπολούντα Λέων και Νίκη, τα οποία όμως κρατούσαν απόσταση προς αποφυγήν συγχύσεως. Ο Ελληνικός Στόλος ήταν έτοιμος για άπαρση.

Στις 11: 30 μ.μ. το Ασπίς μετέδωσε ότι έχει οπτική επαφή με τα οθωμανικά πλοία στο άκρο Πουνέντε της Τενέδου.

Στις 12:35 το Ασπίς ανέφερε ότι «πλοίον ταχύ μετά φανών» διήλθε πλησίον οθωμανικού καταδρομικού και πλέει προς Νότο. Ο ναύαρχος Κουντουριώτης διέταξε το Ασπίς και το Νίκη να τορπιλίσουν το καταδρομικό μόλις δύσει η σελήνη και το Λέων, το οποίο δεν διέθετε τορπίλες, να παρακολουθεί το «ταχύ πλοίον μετά φανών».

Ο ναύαρχος Π. Κουντουριώτης και το «Αβέρωφ», Αφίσα εποχής (Πηγή: agiasofia.com)

Ο ναύαρχος Π. Κουντουριώτης και το «Αβέρωφ», Αφίσα εποχής (Πηγή: agiasofia.com)

Στις 2:15 το πρωί το οθωμανικό καταδρομικό είχε χαθεί από την οπτική επαφή του Ασπίς,ενώ το Λέων δεν κατάφερε να συναντήσει το ταχύ πλοίο, το οποίο είχε διαταχθεί να ακολουθήσει. Το Νίκη τέλος ανέφερε ότι κατεδίωξε το ταχύ πλοίο, το οποίο αναγνώρισε ως εμπορικό και ότι επιστρέφει στον Μούδρο.

Την 5 Ιανουαρίου έφτασε τηλεγράφημα στον ναύαρχο Κουντουριώτη από τον υπουργό Νικόλαο Στράτο, το οποίο τον ενημέρωνε για επικείμενη έξοδο του Οθωμανικού Στόλου[. Η ηγεσία του Οθωμανικού Στόλου φανταζόταν το Γεώργιος Αβέρωφ να καταδιώκει κάπου μακριά το Χαμηδιέ. Ο αρχηγός Παύλος Κουντουριώτης είχε καταλάβει το τέχνασμα και ο Ελληνικός Στόλος ανέμενε με όλες τις δυνάμεις του την έξοδο του εχθρού.

Στις 8:20 το πρωί το αντιτορπιλικό Λέων τηλεγραφούσε «Ε.Χ. Ε.Χ. Ε.Χ. , ολόκληρος ο Τουρκικός Στόλος εξέρχεται». Ο Οθωμανικός Στόλος αποτελούμενος από τρία θωρηκτά και ένα αντιτορπιλικό πλέοντας σε γραμμή παραγωγής κατευθύνθηκε δυτικά και άρχισε να προσεγγίζει την Λήμνο. Σκοπός του Οθωμανικού Στόλου ήταν να προσβάλει την ναυτική βάση στη Λήμνο.

Στις 95, το Μετζητιέ, το οποίο προπορευόταν του υπόλοιπου αντίπαλου στόλου, πλησίαζε ήδη την ελληνική ναυτική βάση. Ο Ελληνικός Στόλος αποτελούμενος από τα θωρηκτά Γεώργιος Αβέρωφ, Σπέτσαι, Ύδρα, Ψαρά, δύο ανιχνευτικά το Αετός και το Ιέραξ και τα τρία αντιτορπιλικά Σφενδόνη, Ναυκρατούσα και Νίκη, εμφανίστηκε από την άκρα Ειρήνη της Λήμνου.

Η εμφάνιση του Γεώργιος Αβέρωφ πανικόβαλε τους Οθωμανούς και αμέσως άλλαξαν πορεία προς Νότο, ενώ ακόμα και το προπορευόμενο Μετζητιέ συνενώθηκε ταχέως με την κύρια δύναμη του εχθρικού στόλου. Με τον Ελληνικό Στόλο είχαν ενωθεί πλέον και τα Λέων και Ασπίς. Τα οθωμανικά πλοία με την σειρά είχαν ως εξής: πρώτα έπλεαν τα θωρηκτά Μπαρμπαρός, Τουργκούτ, Μεσουδιέ πίσω από αυτά ερχόταν τοΜετζητιέ και τέλος τα οκτώ αντιτορπιλικά.

Ο Ελληνικός Στόλος άρχισε αμέσως να προσεγγίζει τον Οθωμανικό.

Στις 11:30 οι δύο Στόλοι ευρίσκονται σε απόσταση 8.800 μέτρων μεταξύ τους, πλέοντας αμφότεροι προς Νότο σε γραμμή παραγωγής με τα θωρηκτά ν’ ακολουθούν συγκλίνουσα πορεία.

Η Ναυμαχία της Λήμνου (Πηγή: ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ)

Η Ναυμαχία της Λήμνου (Πηγή: ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ)

Στις 11:34 ξεκινούν να βάλουν τα οθωμανικά πλοία και μετά από ένα λεπτό απαντούν τα ελληνικά. Το οθωμανικό πυρ αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά άστοχο. Τα ελληνικά πυρά βρίσκουν το στόχο τους.

Στις 11:50 η απόσταση έχει ελαττωθεί στα 6.700 μέτρα με τον Οθωμανικό Στόλο να δείχνει σημάδια κάμψης.

Στις 11:56 ο Οθωμανικός Στόλος έχει τραπεί σε φυγή πλέοντας άτακτα βορειοανατολικά προσπαθώντας να επιστρέψει στα Στενά. Ο Ελληνικός Στόλος στρέφει και αυτός περί την 12:15. Το Γεώργιος Αβέρωφ αύξησε την ταχύτητά του και άρχισε να καταδιώκει τα εχθρικά πλοία. Τα παλαιά θωρηκτά αδυνατούσαν ν’ ακολουθήσουν λόγω της παλαιότητάς τους αλλά και λόγω ατυχών χειρισμών του μοιράρχου Γκίνη.

Η καταδίωξη έληξε στις 14:34 όταν έπαυσε το πυρ και ο Οθωμανικός Στόλος εισήλθε στα Στενά. Το Γεώργιος Αβέρωφ ακολούθησε «μαιανδρική πορεία» ώστε να μπορούν να βάλουν τα πυροβόλα και των δύο πλευρών του. Στην φάση της υποχώρησης η απόσταση μεταξύ Γεώργιος Αβέρωφ και Οθωμανικού Στόλου ήταν 7.000-9.900 μέτρα.

Η ναυμαχία είχε ολοκληρωθεί με νίκη του Ελληνικού Στόλου. Κράτησε τρεις ώρες.

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι υπηρεσίες του ήταν ελάχιστες καθώς ο Τουρκικός Στόλος παρέμεινε κλεισμένος στα Δαρδανέλλια λόγω της ναυτικής υπεροχής των Συμμάχων. Με το τέλος του πολέμου εισέπλευσε στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποθεώθηκε από τον ελληνικό πληθυσμό της περιοχής.

Μικρασιατική εκστρατεία

Το Αβέρωφ στον Βόσπορο εν μέσω υποδοχής, 1919. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Κατά τις επιχειρήσεις στην Μικρά Ασία, η κύρια προσφορά του ήταν η μεταφορά στρατιωτών και η κάλυψη των αποβατικών επιχειρήσεων στην Ανατολική Θράκη.

Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος

Μετά την εισβολή και ραγδαία προέλαση των γερμανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941, λόγω της παλαιότητάς του, το ΓΕΝ σχεδίαζε να το βυθίσει, αλλά το πλήρωμά του εξεγέρθηκε και με δική του πρωτοβουλία διέφυγε στην Αλεξάνδρεια. Το Αβέρωφ ήταν ένα από τα λίγα ελληνικά πλοία που κατάφεραν να φτάσουν σώα στην Αλεξάνδρεια, καθώς τα περισσότερα βυθίστηκαν από τις επιδρομές γερμανικών αεροπλάνων. Κατά την διάρκεια του πολέμου το θωρηκτό έκανε περιπολίες στον Ινδικό Ωκεανό.

Απελευθέρωση

Το 'νόστιμον ήμαρ'. Το Θωρηκτό 'ΑΒΕΡΩΦ' έξωθεν προλιμένα Πειραιά την 17η ή 18η Οκτωβρίου 1944. Πλήθος κόσμου είχε συρρεύσει για να δει το πλοίο - σύμβολο. Μπορείτε να διακρίνετε επί του καταστρώματος και ένα στρατιωτικό φορτηγό (στο ύψος της σημερινής κλίμακας του πλοίου)

Το ‘νόστιμον ήμαρ’. Το Θωρηκτό ‘ΑΒΕΡΩΦ’ έξωθεν προλιμένα Πειραιά την 17η ή 18η Οκτωβρίου 1944. Πλήθος κόσμου είχε συρρεύσει για να δει το πλοίο – σύμβολο. Μπορείτε να διακρίνετε επί του καταστρώματος και ένα στρατιωτικό φορτηγό (στο ύψος της σημερινής κλίμακας του πλοίου). Πηγή: averof.mil.gr

Στις 17 Οκτωβρίου του 1944, επικεφαλής για άλλη μια φορά του Στόλου, μετέφερε την τότε ελληνική κυβέρνηση από την εξορία στην απελευθερωμένη Αθήνα, με πλοίαρχο τον μετέπειτα Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας στις κυβερνήσεις Πέτρου Βούλγαρη, Σπυρίδωνα Μάτεση, ο οποίος υπήρξε και ο τελευταίος πλοίαρχος του Αβέρωφ.

Απόσυρση – πλωτό μουσείο

Το Παρεκκλήσιο του Θ/Κ Γ.Αβέρωφ αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο. (Πηγή: Κηφισιώτικα Νέα)

Το Παρεκκλήσιο του Θ/Κ Γ. Αβέρωφ αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο. (Πηγή:
Κηφισιώτικα Νέα)

Το πλοίο αποσύρθηκε το 1952 και μέχρι το 1983 ήταν αγκυροβολημένο στον Πόρο. Το 1984 το Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να το μετατρέψει σε πλωτό μουσείο και το μετέφερε στο Φάληρο. Εκεί βρίσκεται από τότε και τιμάει με την παρουσία του το Ελληνικό Ναυτικό και την ναυτική κληρονομιά της Ελλάδος.

Μαύρη σελίδα

Τον Ιούνιο του 2010 το πλοίο παραχωρήθηκε στην εταιρεία Atlas Maritime Ltd της οικογένειας Πατίτσα για την πραγματοποίηση εκδήλωση στα πλαίσια της έκθεσης «Ποσειδόνεια 2010».

Η «εκδήλωση» μετατράπηκε σε γαμήλια δεξίωση των Λεό Πατίτσα – Μαριέτας Χρουσαλά. Οι σκηνές που διαδραματίστηκαν στο κατάστρωμα αλλά και σε άλλους χώρους του πλοίου αποτελούν όνειδος για την ιστορία του πλοίου και την ναυτική ιστορία της Ελλάδας γενικότερα.

Η δημοσίευση φωτογραφιών από την «εκδήλωση» σε εφημερίδες της εποχής, οι οποίες εμφάνιζαν μεταξύ των άλλων, φίλες της νύφης («μοντέλα» στο επάγγελμα) σε ποικίλες «πόζες», ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών, με αποτέλεσμα το ΓΕΝ να διατάξει έρευνα για τα τεκταινόμενα, η οποία οδήγησε στην αποπομπή του κυβερνήτη του θωρηκτού κ. Ευ. Γαβαλά.

Χαρακτηριστικά

Αρχική διαμόρφωση (1911-1926):

  • Διαστάσεις : μήκος μεταξύ ορθίων 140,5 μ., πλάτος 21 μ., βύθισμα 7,5 μ.
  • Εκτόπισμα: 10.118 τόνοι
  • Μηχανή προώθησης: 2 τετρακύλινδρες παλινδρομικές ατμομηχανές τριπλής εκτόνωσης, 2 προωστήρες, 22 λέβητες υδραυλικού συστήματος Belleville, ενδεικτική ιπποδύναμη 19000 ίπποι.
  • Ταχύτητα: 23 κόμβοι (την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου είχε μειωθεί στους 16 κόμβους) με καύσιμη ύλη 1500 τόνους άνθρακα.
  • Πλήρωμα : 670 άνδρες.
  • Οπλισμός:
    • 4 πυροβόλα 9,2 ιντσών (234 χιλιοστών), συστήματος Armstrong, σε δύο δίδυμους πύργους κατά μήκος, ανά ένα σε πλώρη και πρύμνη
    • 8 πυροβόλα 7,5 ιντσών (190 χιλιοστών), ομοίου συστήματος, σε 4 δίδυμους πύργους, ανά δύο εκατέρωθεν των πλευρών, στο ύψος της μέσης
    • 14 ταχυβόλα των 75 χιλ., 2 ταχυβόλα ανταεροπορικά (Α/Α) των 75 χιλ., 4 ταχυβόλα των 47 χιλ.
    • 3 τορπιλοσωλήνες, 2 υποβρύχιοι πλευρικοί και 1 υποβρύχιος πρυμναίος, 17 ιντσών (430 χιλιοστών)
  • Οπλισμός την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (1940-1941) :
    • 2 δίδυμοι πύργοι των 23,4 εκατοστών κατά το διάμηκες
    • 8 πυροβόλα των 19,5 εκατοστών σε 4 δίδυμες πλευρικούς πύργους
    • 8 πυροβόλα των 7,6 εκατοστών
    • 4 Α/Α πυροβόλα των 7,6 εκατοστών και 6 πυροβόλα των 37 χιλιοστών (δύο υποβρύχιοι Τ/Σ πλευρικοί και ένα κατά το διάμηκες πρύμνης αφαιρέθηκαν κατά την μετασκευή του μεταξύ 1925-1926).
  • Θωράκιση: Θωρική ζώνη ατράκτου 200 χιλ. μεσαία και 80 χιλ. ακραία, καταστρώματος 50 χιλ., πλευρικά 175 χιλ., και στα άκρα 100 χιλ., του πυροβολείου 175 χιλ., οι πύργοι των πυροβόλων 190 χιλ.
  • Ακτίνα ενέργειας: 7125 μίλια με ταχύτητα 10 κόμβων, 2489 μίλια με ταχύτητα 18 κόμβων

Πηγές

Advertisements