Αρχική

Επιτροπή Αγώνα για την υπεράσπιση της Μακεδονίας: Αντισυνταγματική η συμφωνία των Πρεσπών

1 σχόλιο


Ομάδα διακεκριμένων νομικών χαρακτηρίζει άκυρη τη συμφωνία και ανακοινώνει ότι ξεκινά τη συλλογή υπογραφών με αίτημα τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ως προς την αποδοχή ή μη της εν λόγω συμφωνίας

Αντισυνταγματική και άκυρη σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο χαρακτηρίζει την συμφωνια για το «Σκοπιανό» ομάδα νομικών που συγκροτούν την Επιτροπη Αγώνα για την υπεράσπιση της Μακεδονίας και τη μη αλλαγή συνόρων στη Βαλκανική.

Σε συνεντευξη τύπου που παραχώρησαν σημερα στα γραφεία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών η ομάδα διακεκριμένων νομικών ανέπτυξε το ζήτημα των νομικών θεμάτων που αναφύονται σχετικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών και ενημερωσαν πως ξεκινά συλλογή υπογραφών με αίτημα τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ως προς την αποδοχή ή μη της εν λόγω συμφωνίας.

Αυτό ακριβώς τόνισε ο συντονιστής της συνέντευξης τύπου και μέλος της επιτροπής Γιώργος Μπούτρης, ο οποίος άνοιξε τη συνέντευξη τύπου διαβάζοντας το κείμενο για τη συλλογή υπογραφών.

Οι τοποθετήσεις των νομικών άρχισαν με παρέμβαση του ομότιμου καθηγητή συνταγματικού δικαίου του ΕΚΠΑ κ. Γεωργίου Κασιμάτη, κατά την οποία εξέφρασε την άποψη ότι: «Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι άκυρη ως αντίθετη σε διατάξεις δημοσίου διεθνούς δικαίου και σε συνταγματικές διατάξεις. Ο Έλληνας συνταγματολόγος τόνισε ότι η συμφωνία είναι άκυρη, επειδή δεν πληροί τους όρους της διαφάνειας, της αλήθειας και της ακρίβειας του δημοσίου διεθνούς δικαίου, αλλά και διότι δεν μπορεί να υπάρξει έγκυρη συμφωνία, με την οποία να αναγνωρίζονται εθνότητα και γλώσσα, που δεν έχουν αναγνωριστεί διεθνώς. Επεσήμανε ότι ανεξαρτήτως των λοιπών νομικών κωλυμάτων δεν μπορεί να ισχύσει οποιαδήποτε συμφωνία που αναγνωρίζει μη υφιστάμενη εθνότητα, στηριζόμενη σε αποδεδειγμένα ιστορικά ψεύδη και αντεπιστημονική απόπειρα σφετερισμού της ιστορικής κληρονομίας άλλου κράτους, καθώς και ότι η Συμφωνία των Πρεσπών συνιστά ένα βήμα επιβολής των σχεδίων των ΗΠΑ για τα Βαλκάνια, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο ακόμα και την εδαφική ακεραιότητας της χώρας μας. Τέλος, ο καθηγητής Κασιμάτης εξέφρασε την πολλάκις εκπεφρασμένη αγωνία του για την ανάγκη μετωπικής ένωσης του Ελληνικού λαού, όχι μόνο για τη μη εφαρμογή της συμφωνίας αυτής, αλλά και για την ανατροπή των άκυρων δανειακών συμβάσεων και μνημονίων.

Περισσότερα

Advertisements

Εγώ και η Πατρίδα

Σχολιάστε


Διονύσης Χαριτόπουλος*

Τι είναι η Πατρίδα;

Η Πατρίδα είναι σαν ένα μεγάλο δέντρο που απαρτίζεται από:

  • Την Εθνικήν Ιστορία μας
  • Την Εθνική Γλώσσα μας
  • Τους τάφους και τη μνήμη των Προγόνων μας
  • Το Έδαφος που πατούμε εμείς και τα παιδιά μας
  • Την Θάλασσα που κολυμπάμε εμείς και τα παιδιά μας
  • Τον Αέρα που αναπνέουμε εμείς και τα παιδιά μας
  • Το Σπίτι που γεννηθήκαμε
  • Την Οικογένειά μας και τους γειτόνους μας.

Ώστε, όλοι εμείς και η Πατρίδα μας είμαστε Ένα. Εμείς, τα παιδιά μας, ο Γεωγραφικός χώρος, η Γλώσσα μας και η Ιστορία μας είμαστε Ένα. Μόνο με πολλά ξύλα μαζί ανάβει ένα τζάκι γιατί το ένα κομμάτι ζεσταίνει τ’ άλλο. Χωρίς την ομάδα που είναι η Πατρίδα δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε να υπάρχουμε.

Η Πατρίδα είναι μια Ιστορία της οποίας αναλαμβάνουμε την ευθύνη και παίρνουμε μαθήματα προς μίμησιν η αποφυγήν. Ενεργούμε ο καθένας μας και όλοι μαζί: Ό,τι καλό να βελτιώνουμε και ό,τι κακό να απορρίπτουμε.

Τώρα στη μεγάλη κρίση, για να επιζήσει η Πατρίδα, ο Έλληνας έχει χρέος να διοχετεύει προσοχή και αγάπη προς την Πατρίδα και όχι στο Εγώ (Φιλοπατρία). Δέκα εκατομμύρια Εγώ ξεχωριστά σαν μικρά κλαδιά τα παίρνει ο άνεμος, αλλά ένα μεγάλο Δέντρο στέκει σταθερά.

Όλα τα έθνη για να προοδεύσουν πρέπει να βαδίσουν εμπρός, πλην των Ελλήνων που, λόγω του ανεξάντλητου Ιστορικού πλούτου των, πρέπει να στραφούν πίσω. Σωτήριες ιδέες για “λύση” υπάρχουν μόνο στην Ιστορία μας.

Η Νέα Τάξη

  • Απ’ ότι απαρτίζει την Πατρίδα, δεν είναι κάτι που η Νέα Τάξη δεν έχει με σχέδιο διαβρώσει. Για δεκαετίες τώρα, μέσα από ανθέλληνες ηγέτες υποσκάπτουν την Πατρίδα μας και με δόλο μάς την διαλύουν και μας την αποσπούν.
  • Μάς θέλουν απάτριδες. Να μην έχουμε “πού την κεφαλήν κλείναι” …δηλαδή γίνεται μια Γενοκτονία. Είμαστε σαν ένας δύτης σφουγγαράς που σταδιακά του στενεύουν τον σωλήνα του οξυγόνου… Και ακόμα συνεχίζουμε να απέχουμε από κάθε ενέργεια απόσπασης και αποσόβησης… Και συνεχίζουμε να ελπίζουμε ότι η σωτηρία θα βγει μέσα από το κουτί της Τηλεόρασης…
  • Ας στρίψουμε το κεφάλι μακριά από το χαζοκούτι για να δούμε καθαρά: Δεν μας θέλουν να υπάρχουμε… (τι είναι 10 εκατομμυριάκα μπροστά σ’ αυτά που αφάνισαν τις δεκαετίες του 1910 και 1940;;;)

Tο κράτος δεν είναι πατρίδα.

Το κράτος είναι απλώς ένα σύστημα διαχείρισης της κοινωνίας που αλλάζει ανάλογα με τα πρόσωπα τα οποία εντελώς πρόσκαιρα και συγκυριακά το στελεχώνουν. Το κράτος πιθανόν να είναι δίκαιο ή άδικο, ικανό ή ανίκανο, αφερέγγυο, αυταρχικό και σπανίως στοργικό να δέρνει τους συνταξιούχους, να μη σέβεται ζώντες και τεθνεώτες, να μεροληπτεί, να ψεύδεται, να εξαπατά, να χρηματίζεται, να τρομοκρατεί.

Η πατρίδα είναι κάτι ακλόνητο, βαθύ και καθοριστικό για τον άνθρωπο.

Η πατρίδα είναι η πανάρχαιη γειτονιά μας στον κόσμο.

Αυτή μας προσδιορίζει και νοηματοδοτεί την ύπαρξή μας. Επειδή είμαστε πρόσωπα, και όχι τυχαία άτομα, υπάρχουμε εν χώρω και χρόνω με δικό μας ήθος και έθος. Άλλωστε η ανθρώπινη ποικιλία τρόπων, αισθημάτων, εμπειριών και έκφρασης συνιστά τη διαφορετικότητα, που είναι ζωή και ευλογία, δίνει μορφή και περιεχόμενο στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά.

Όμως όλα έχουν ένα όριο.

Η πορεία ενός έθνους δεν καθορίζεται από ευκαιριακά συμφέροντα και ανεπαρκείς ηγεσίες. Περιλαμβάνεται στις θυσίες των νεκρών μας, στο παρόν το δικό μας και στο μέλλον αυτών που έρχονται. Τα κυριαρχικά μας δικαιώματα μπορεί να τα χάσουμε μόνο μετά από στρατιωτική ήττα, ουδείς από τους κρατούντες νομιμοποιείται να τα παραχωρήσει σε διαπραγματεύσεις.

Όποιος μιλάει για ελευθερία και ανεξαρτησία χωρίς να είναι έτοιμος να ματώσει είναι απατεώνας. Ούτε το δικαστήριο της Χάγης ούτε οποιοσδήποτε άλλος διεθνής οργανισμός μπορεί να αποφανθεί αν επιτρέπεται να αναπνέουμε ακόμη τον αέρα της πατρίδας μας ή αν η Θράκη, η Κύπρος και τα νησιά είναι δικά μας.

Η αλήθεια είναι μία και πανάρχαιη: Δικό σου είναι μόνο αυτό που μπορείς να προστατεύσεις.

Πηγές

* Απόσπασμα από το βιβλίο του, «Ημών των Ιδίων».

Β. Καραποστόλης: Η θορυβώδης αποκήρυξη των καλών τρόπων

Σχολιάστε


Από Αντίφωνο

Βασίλης Καραποστόλης

Δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι σήμερα η αχαλίνωτη συμπεριφορά γίνεται συνήθεια ή και νόμος. Προστυχιές, χλευασμοί και βρισιές σε όλη την κλίμακα της χυδαιότητας ανταλλάσσονται με μια ευκολία που θα άφηνε άναυδο έναν άνθρωπο περασμένης εποχής, μιας εποχής από εκείνες όπου δεν είχε ακόμη διασυρθεί τόσο πολύ η λέξη «φραγμός».

Οι ρίζες του προβλήματος είναι βαθιές. Και μην πείτε ότι φταίει η κρίση, οι δυσκολίες που ενέσκηψαν και τα σμπαραλιασμένα νεύρα ολονών. Πάει πολύ πιο πίσω η υπόθεση και αν για μια στιγμή οι σκέψεις μας κατόρθωναν να βγουν έξω από τον καθημερινό κυκεώνα, θα επέτρεπαν να δούμε ότι δεν άνοιξαν από τη μια μέρα στην άλλη οι οχετοί. Είχε ήδη συντελεστεί μέσα στην οικογένεια, στα σχολεία και σ’ ολόκληρη την κοινωνία, μια θορυβώδης αποκήρυξη των «καλών τρόπων». Τους αποκάλεσαν «καθωσπρεπισμό» και νόμισαν ότι ξεμπέρδεψαν. Και δεν κατάλαβαν ότι ο τύπος ενός κανόνα όταν συγχέεται με το περιεχόμενό του παράγει εκτρώματα.

Ήταν, πράγματι, μια κάποια απελευθέρωση η απόρριψη της συμβατικότητας, της άκρας επιτήδευσης και της υποκρισίας πίσω από τις πολλές τσιριμόνιες. Μαζί μ’ αυτά όμως πήραν τα σκάγια και την έννοια της υποχρέωσης που έχουν οι άνθρωποι να μην εκσφενδονίζουν ο ένας προς τον άλλο τις επιθυμίες τους σαν να ήταν δικαιώματα που θα ’πρεπε να ικανοποιηθούν απλώς και μόνο επειδή φανερώθηκαν. Η πράξη της φανέρωσης έγινε καθεαυτή αξία. Δεν ενδιέφερε πια το τι διεκδικούσε κανείς από τους άλλους, ενδιέφερε μόνο το αν διέθετε την απροσποίητη εκείνη ορμή, την φυλακισμένη επί αιώνες, ώστε να εκδηλώσει ανοικτά το ποιος ήταν ή μάλλον, το ποιος θα ήθελε να είναι.

Η θρυαλλίδα της έκρηξης βρισκόταν εδώ. Γιατί και οι άλλοι προς την ίδια αυτο-φανέρωση θα προχωρούσαν. Οπότε, όλοι δεν θα εκόμιζαν στις σχέσεις τους παρά τις επιθυμίες τους, που, επειδή θα ήταν μεταξύ τους όμοιες και ισόβαθμες, θα ήταν αδύνατον να ικανοποιηθούν. Όταν δύο άνθρωποι δείξουν ο ένας στον άλλο ότι θέλουν αμέσως, χωρίς καμμιά αναβολή, να γίνουν σεβαστές οι απαιτήσεις τους, το πρώτο που θα συμβεί είναι να γεννηθεί αμοιβαίως η αποστροφή γι’ αυτό που ο καθένας εννοεί ως «σεβασμό».

Είναι η απέχθεια που νιώθουμε όταν η επιθυμία του άλλου εμφανίζεται γυμνή. Αυτή η γύμνια που μας ζυγώνει φέρνει μαζί της όλη την ανατριχίλα και τη φρίκη ενός πανάρχαιου παρελθόντος. Τότε που από το στόμα των προϊστορικών προγόνων μας έβγαιναν αφροί από θυμούς και πόθους, καθώς και άναρθροι ήχοι. Δεν είχε έρθει ακόμη η ώρα της γλώσσας, δεν είχαν αρχίσει τα αναγκαία παζαρέματα ανάμεσα σε εγωισμούς.

Περισσότερα…

ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙΣΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΑΔΟΣ – Π.Γ.Δ.Μ.

1 σχόλιο


Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, έχοντας, προ ολίγων ημερών, εκφράσει την ιδιαίτερη ανησυχία της για την πορεία της διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης με την κυβέρνηση των Σκοπίων, προβαίνει πλέον σε μία πρώτη αποτίμηση της ήδη υπογραφείσης Συμφωνίας, βασιζόμενη αποκλειστικά και μόνο στην τυπική αναφορά των επιμέρους ρυθμίσεων, επειδή ελλείπει η σχετική συνοδευτική της εν λόγω Συμφωνίας αιτιολογική έκθεση, η οποία θα διευκρίνιζε το πνεύμα και τον ειδικότερο σκοπό των παρατιθέμενων διατάξεων.

Σημειώνεται κατ’ αρχήν ότι η ελληνική πλευρά διέθετε κατά τις διαπραγματεύσεις ένα σημαντικό πλεονέκτημα: τις σχετικές αποφάσεις της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ ότι δεν θα πραγματοποιούνταν η επιδιωκόμενη ένταξη της ΠΓΔΜ στους Οργανισμούς αυτούς χωρίς την επίλυση ορισμένων βασικών προϋποθέσεων, μεταξύ των οποίων και του ζητήματος της ονομασίας.

Η Συμφωνία επιβάλλει (άρθρ. 1.3) στην ΠΓΔΜ μία επίσημη ονομασία για όλες τις χρήσεις, εκείνη της «Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας». Αυτή «θα είναι το συνταγματικό όνομα του Δεύτερου Μέρους και θα χρησιμοποιείται erga omnes», δηλαδή «για όλες τις χρήσεις και για όλους τους σκοπούς», «ήτοι, εσωτερικά, σε όλες τις διμερείς σχέσεις τους και σε όλους τους περιφερειακούς και διεθνείς Οργανισμούς και θεσμούς» (άρθρ. 1.8). Το σύντομο όνομά της θα είναι «Βόρεια Μακεδονία». Ενώ, έως πρόσφατα, αναφερόταν ότι είχε συμφωνηθεί o γεωγραφικός προσδιορισμός να αναγράφεται και για την διεθνή χρήση στην σλαβική γλώσσα (Severna), η τελική διατύπωση, είναι στην αγγλική. Πάντως, στο εσωτερικό της ΠΓΔΜ, η χρήση του νέου ονόματος θα αργήσει να εφαρμοσθεί, διότι εκεί θα ακολουθεί την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων για την είσοδο της χώρας στην Ε.Ε.

Η Ελλάδα, αποδεχόμενη την χρήση του ονόματος από τους γείτονες, αναγνωρίζει με την Συμφωνία ότι το όνομα της Μακεδονίας δεν αποτελεί αποκλειστικά δική της κληρονομιά. Η Μακεδονία είναι ένα βαρύ όνομα στην παγκόσμια ιστορία και τον πολιτισμό, ταυτισμένο με τον Ελληνισμό, επομένως με την αποδοχή αυτή πτωχαίνουμε σημαντικά το δικό μας ιστορικό απόθεμα.

Η σύνθετη ονομασία από μόνη της θα μπορούσε να σημαίνει ότι το κράτος αυτό κατέχει το βόρειο τμήμα της περιοχής της Μακεδονίας, το οποίο κατοικείται από μία ιδιαίτερη «βορειομακεδονική» εθνότητα. Στην περίπτωση αυτή θα υπήρχε διάκριση από τους κατοίκους της ελληνικής Μακεδονίας. Οι διαπραγματευτές της ΠΓΔΜ όμως, επέβαλαν ώστε η ιθαγένεια, αντί του φυσιολογικού προσδιορισμού της ως «βορειομακεδονικής», να χαρακτηρισθεί ως «Μακεδονική / πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας», ενώ και η γλώσσα ονομάσθηκε επίσης «μακεδονική».

Οι Σλάβοι κάτοικοι της γειτονικής χώρας αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδόνες κατά την εθνικότητα, αυτό άλλωστε έπραξε επανειλημμένως και ο πρωθυπουργός τους κατά την υπογραφή της Συμφωνίας. Προκύπτει επομένως αβίαστα έμμεση αναγνώριση μίας οιονεί μακεδονικής εθνότητος, της οποίας τα όρια είναι, ενδεχομένως, ευρύτερα του κράτους της Βόρειας Μακεδονίας.
Περισσότερα

Πρώην πρόεδρος του ΟΑΣΕ: «Από σήμερα είμαι Τσάμης και θα υποστηρίξω το ζήτημα των Αλβανοτσάμηδων»

1 σχόλιο


 

 

Σε μια προκλητική δήλωση υπέρ των Αλβανοτσάμηδων προέβη ο Ιταλός πρώην πρόεδρος του ΟΑΣΕ Riccardo Migliori.
Σε ειδική τελετή που πραγματοποίησε το κόμμα των Τσάμηδων στην Αλβανία, απονεμήθηκε στον Riccardo Migliori ο τίτλος του «πρέσβη του ζητήματος των Τσάμηδων τονίζοντας ότι «Από σήμερα είμαι Τσάμης, εμείς θα κερδίσουμε την υπόθεση», ενώ δεσμεύθηκε να ασκήσει πιέσεις σε κάθε έδρα του ΟΑΣΕ για το ζήτημα των τσάμηδων.

Ολόκληρη δήλωση του
«Ο ΟΑΣΕ είναι ένας οργανισμός στον οποίο συμμετέχουν περίπου 57 χώρες και ιδρύθηκε το 1975. Η μόνη χώρα που δεν είχε υπογράψει τη Συνθήκη του Ελσίνκι στην Ευρώπη ήταν η Αλβανία. Σήμερα η Αλβανία είναι ενταγμένη στον ΟΑΣΕ. Υπάρχουν Αλβανοί πολιτικοί που ασκούν ενεργητική δράση στον οργανισμό και μία από αυτούς είναι η Μεσίλα Ντόντα. Ήρθε η στιγμή να ενισχυθεί η Αλβανία στη διεθνή σκηνή. Με τις δυνάμεις μου θα προσπαθήσω να φέρω σε κάθε έδρα του ΟΑΣΕ όλους τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να επιλυθεί το ζήτημα των τσάμηδων. Το 1963, ο Τζον Κένεντι είπε μπροστά στο τείχος του Βερολίνου: ‘Είμαι Βερολινέζος. 
Σήμερα μπορώ να πω ότι είμαι Τσάμης. Από σήμερα είμαι ένας από σας, έτσι μπορείτε να μου κάνετε κριτική και να μου δώσετε σημάδια υπενθύμισης. Καλή τύχη και θα κερδίσουμε!», είπε ο επίτιμος πρόεδρος του ΟΑΣΕ στην εκδήλωση.

 https://www.himara.gr/

Χωρίς σχόλια

Σχολιάστε


Από Ινφογνώμων Πολιτικά

Δώσατε «μακεδονική» γλώσσα και ταυτότητα και δεν θα σας σώσουν οι αλχημείες και η προπαγάνδα που κάνετε

Σχολιάστε


Από Ινφογνώμων Πολιτικά

Εικόνα από την υπογραφή συμφωνίας για την επίλυση του ονοματολογικού από τους υπουργούς Εξωτερικών Ν. Κοτζιά και Ν. Ντιμιτρόφ, παρουσία των πρωθυπουργών Ελλάδας και πΓΔΜ Αλ. Τσίπρα και Ζ. Ζάεφ (φωτ.: Υπουργείο Εξωτερικών)

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι σε πολύ δυσχερή θέση έναντι των Ελλήνων. Αυτή η κυβέρνηση και μόνον αυτή χαρίζει το όνομα «Μακεδονία» στο γειτονικό κράτος, αυτή και μόνον αυτή του χαρίζει τη «μακεδονική γλώσσα», αυτή και μόνον αυτή του χαρίζει την «μακεδονική εθνότητα». Πρόκειται για εθνική ήττα, και αυτή, ως ανεξίτηλο στίγμα, θα συνοδεύει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όσο θα υπάρχει ελληνική ιστορία.

Την πολιτική Τσίπρα περιγράφει στο αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy ο Edward P. Joseph, που τον πρότεινε και για το Νόμπελ Ειρήνης! Γράφει: «Αντίθετα από τους προκατόχους του, ο Τσίπρας δράττεται της ευκαιρίας να έχει το κέρδος να απαλλάξει την Ελλάδα από ένα περιττό βάρος στις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ…».

Ο αρθρογράφος προβλέπει ότι η συμφωνία θα προκαλέσει «σκληρές αντιδράσεις» από το μέρος των «εθνικιστών» και στις δύο χώρες και υποστηρίζει: «Για να προληφθούν αυτές είναι επείγον οι Τσίπρας και Ζάεφ όχι μόνο να υποστηριχθούν, αλλά και να επευφημηθούν παγκοσμίως… Όλος ο κόσμος πρέπει να σταθεί στο πλευρό τους και στο πλαίσιο αυτό δεν είναι καθόλου νωρίς να μιλήσουμε για το Νόμπελ Ειρήνης!». Ο Έντουαρντ θεωρεί τον «Αριστερό» Τσίπρα ως τον πολιτικό που εξυπηρετεί στη Βαλκανική τη γεωστρατηγική των Αμερικανών και των λοιπών φίλων τους…

Ο Αμερικανός αρθρογράφος γράφει λανθασμένα πως το «κυρίαρχο αφήγημα», ότι η Μακεδονία είναι ελληνική υπό την αποκλειστική έννοια, «έχει τις ρίζες του στον άγριο εμφύλιο πόλεμο». Δείχνει ότι ουδέν γνωρίζει για την ιστορία του Μακεδονικού ζητήματος. Στη συνέχεια εκτίθεται με τον απλοϊκό συλλογισμό: «Εάν οι «Μακεδόνες» (σημ.: έτσι τους αναφέρει) δεν έχουν γλώσσα, εκκλησία και αληθινή εθνική ταυτότητα κάποιος μπορεί να συμπεράνει ότι δεν έχουν το δικαίωμα να αποτελούν έθνος-κράτος»… Δηλαδή, η λογική του είναι πως όταν κάποιοι δεν έχουν δική τους γλώσσα και εθνότητα μπορούν να λαφυραγωγήσουν του γείτονα για να αποκτήσουν!

Το γειτονικό κράτος υπάρχει. Ας δημιουργήσει τη δική του παράδοση. Αποτελείται από Σλάβους και Αλβανούς.

Μπορεί να αποτελέσει πρότυπο –μεταξύ τους– ειρηνικής συμβίωσης σε μια σύγχρονη δυτικού τύπου δημοκρατία. Για να επιβιώσουν δεν χρειάζονται τον αλυτρωτισμό και την επιθετικότητα σε βάρος της Ελλάδος. Με τη λύση που προωθείται και με τη συναίνεση της κυβέρνησης Τσίπρα θα ενταθούν τα υπάρχοντα προβλήματα…

Ο Edward P. Joseph είναι ισόβιο διοικητικό μέλος του Εβραϊκού Συμβουλίου της Ουάσινγκτον, με σπουδές στα πανεπιστήμια της Βιρτζίνια και Τζον Χόπκινς, όπου είναι συνεργάτης καθηγητής. Εκτελεστικός διευθυντής του Εθνικού Συμβουλίου των σχέσεων ΗΠΑ-Λιβύης. Υπηρέτησε ως επαγγελματίας του χώρου σε εμπόλεμες περιοχές, μεταξύ των οποίων στα Βαλκάνια. Η υπηρεσία του σε αυτά περιέλαβε την ανάπτυξη των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Βοσνία. Ο Εντουαρντ δείχνει ότι φιλοδοξία του είναι στο Μακεδονικό να κάνει τόσο καλά τη δουλειά του, όσο στη Βοσνία και στη Λιβύη…

Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος
http://www.pontos-news.gr/article/180648/den-toys-sozoyn-oi-alhimeies

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: