Αρχική

Να τα πούμε;

Σχολιάστε


Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου βρεθήκαμε στο παλαιό Δημαρχείο Κέρκυρας San Giacomo, συμμετέχοντας ως Ένωση Μακεδόνων Κέρκυρας στο πολυήμερο εορταστικό  πρόγραμμα εκδηλώσεων με  την επωνυμία το    » Παραμύθι των Χριστουγέννων».

Όλοι γνωρίζουμε ότι τα κάλαντα αποτελούν δημοτικά ευχητικά και εγκωμιαστικά τραγούδια, που ψάλλονται εθιμικά κατ΄ έτος κυρίως την παραμονή μεγάλων θρησκευτικών εορτών. Οι  «καλαντιστές» είναι κυρίως  παιδιά αλλά και  ενήλικα άτομα, ξεκινούν κυρίως με χαιρετισμό στη συνέχεια αναγγέλλουν τη μεγάλη χριστιανική εορτή που φθάνει και καταλήγουν σε ευχές. Κύριος σκοπός των τραγουδιών αυτών είναι μετά τις αποδιδόμενες ευχές, τα «Χρόνια Πολλά» και  το φιλοδώρημα, είτε σε χρήματα  είτε σε προϊόντα .

Εμείς ρωτήσαμε  «να τα πούμε;» και επειδή η απάντηση ήταν θετική, τραγουδήσαμε τα κάλαντα  Δυτικής Μακεδονίας  τελειώνοντας με την ευχή «και του χρόνου!». Μάλιστα επηρεασμένες από  το «πνεύμα των Χριστουγέννων»  βρήκαμε μια άριστη αφορμή να ζήσουμε και πάλι ως παιδιά,   χορεύοντας παραδοσιακούς χορούς και ζεσταίνοντας  την ατμόσφαιρα με τους δικούς μας χάλκινους ήχους .

Χρόνια Πολλά συμπολίτες-σες και ευχαριστούμε για το θερμό σας χειροκρότημα, το οποίο ήταν για όλες μας η καλύτερη και πλουσιότερη αμοιβή.

 

 

Περισσότερα

Καλησπερίζω φέρνοντας αγέρα μυρωμένο

Σχολιάστε


 

Ανταποκριθήκαμε στην πρόσκληση του Λυκείου Ελληνίδων Κέρκυρας και τιμήσαμε με την παρουσία μας την επιτυχημένη εκδήλωση που διοργάνωσε.

Ως Ένωση Μακεδόνων Κέρκυρας επιθυμούμε να επαναλάβουμε για μια ακόμη φορά, ότι η συνεργασία, η ενεργή συμμετοχή και η προάσπιση της πολιτιστικής  μας κουλτούρας είναι στοιχεία που μας χαρακτηρίζουν και ταυτόχρονα μας προτρέπουν να πλαισιώνουμε με την παρουσία μας οργανωμένες εκδηλώσεις και δράσεις.

Παράλληλα εξακολουθούμε να πιστεύουμε , ότι οφείλουμε  όλοι οι πολιτιστικοί σύλλογοι μέσω ώριμων  συνεργασιών, να υιοθετήσουμε  τις ανεξάντλητες δυνατότητες για περαιτέρω αξιοποίηση και ανάπτυξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και κουλτούρας.

Ευχαριστούμε θερμά το Λύκειο Ελληνίδων Κέρκυρας για την πρόσκληση και ευχόμαστε όλες οι μελλοντικές του δράσεις και πρωτοβουλίες να στεφθούν με απόλυτη επιτυχία.

 

 

 

 

Περισσότερα

Ήμασταν κι εμείς εκεί…..(φωτογραφικό υλικό)

Σχολιάστε


Για πέμπτη χρονιά η μεγάλη γιορτή προσφοράς και αλληλεγγύης στήθηκε το πρωί του Σαββάτου    21ης Δεκεμβρίου στον πεζόδρομο της Ευγ. Βουλγάρεως. Στόχος  των 23 χορευτικών τμημάτων πολιτιστικών συλλόγων του νησιού (περίπου 600 μικροί και μεγάλοι χορευτές ),  η οικονομική ενίσχυση και στήριξη του οργανισμού «Το Χαμόγελο Του Παιδιού», πού αποδεδειγμένα προσφέρει τεράστιο έργο σε όλα τα  παιδιά που έχουν ανάγκη.

Συγχαρητήρια σε όσους βοήθησαν να πραγματοποιηθεί το υπέροχο εορταστικό – πολιτιστικό γεγονός, συγχαρητήρια και σε όλους- όλες που ανταποκρίθηκαν φιλανθρωπικά – ανθρωπιστικά γεμίζοντας τους κουμπαράδες και ψωνίζοντας από το παζάρι του οργανισμού στο Δημοτικό Θέατρο.

Πολλά συγχαρητήρια στις δασκάλες του Ελληνικού Παραδοσιακού Χορού, Βιβή Μεταλληνού, Ελένη Φακιολά, Μαριλένα Κάντα, Νίκη Κένταρχου, Φεβρωνία Κοντού, Χρύσα Πουλιάση, που συνεργάστηκαν και  ένωσαν τις ομάδες τους για τη  μεγάλη γιορτή, πολλά συγχαρητήρια σε όλες τις παρακάτω αναφερόμενες ομάδες ως κύριους συντελεστές της επιτυχημένης εκδήλωσης και φυσικά πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους ανώνυμους και όχι μόνο που βοήθησαν να πραγματοποιηθεί η εκδήλωση.

  1. Πολιτιστικός Σύλλογος Βελονάδων
  2. Πολιτιστικός Χορευτικός Σύλλογος Βιταλάδων
  3. Ένωση Μακεδόνων Κέρκυρας
  4. Πολιτιστικός Σύλλογος Γιαννάδων
  5. Εξωραιστικός Πολιτιστικός Σύλλογος Τεμπλονίου
  6. Πολιτιστικός Σύλλογος Πετριτή
  7. Πολιτιστικός Σύλλογος Στρογγυλής «ΔΗΜΌΔΟΚΟΣ»
  8. Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου Αλεπούς.
  9. Ε.Κ.Α.Ο.Κ. Λαοδάμας.
  10. Πολιτιστικός και Αθλητικός Σύλλογος Ηρακλής
  11. Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίου Ματθαίου
  12. Λαογραφική Εταιρεία Κέρκυρας «Νικόλαος Πακτίτης» (Σιναράδων)
  13. Πολιτιστικός Σύλλογος Μπενιτσών
  14. Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίων Δέκα
  15. Εκπολιτιστικός Σύλλογος Κρήνης «Το Αγγελόκαστρο»
  16. Χορευτικό Τμήμα Φιλαρμονικής Κορακιάνας «Σπύρος Σαμάρας»
  17. Πολιτιστικός Σύλλογος Καστελλάνων Μέσης
  18. Χορευτικό Τμήμα Ηπειρωτικού Συλλόγου Κέρκυρας «Λορέντζος Μαβίλης»
  19. Πολιτιστικός Σύλλογος Καβαλλουρίου
  20. Πολιτιστικός Σύλλογος Καρουσάδων
  21. Ένωση Περιθειωτών «Φίλιππος Βλάχος»
  22. Χορευτικό Γαστουρίου
  23. Πολιτιστικός Σύλλογος Νυμφών

 

 

 

Περισσότερα

Το ΑΠΘ αναδεικνύει την πρώτη χαρτογράφηση της χώρας μετά το 1821 – Η άγνωστη ιστορία του χαρτογράφου Μαυροκορδάτου

Σχολιάστε


 

 

Η μορφή ενός «φαντάσματος» της νεότερης ελληνικής ιστορίας, μιας σημαντικότατης προσωπικότητας, που κατασκεύασε τους πρώτους ελληνικούς χάρτες μετά το 1821, αποκαλύφθηκε σήμερα το πρωί στην Κεντρική Βιβλιοθήκη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), στο πλαίσιο των εγκαινίων επετειακής έκθεσης χαρτών για τα 130 χρόνια της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού (ΓΥΣ).

Και το όνομα αυτού: Αλέξανδρος Νικολάου Μαυροκορδάτος. Δεν πρόκειται για τον διάσημο πρωταγωνιστή της Επανάστασης του 1821, που στον πίνακα του Πέτερ φον Ες εμφανίζεται να υπερασπίζεται το Μεσολόγγι κρατώντας στο δεξί του χέρι έναν χάρτη. Πρόκειται για τον ομώνυμο εγγονό του, ο οποίος γεννήθηκε το 1862 και πέθανε το 1895, σε ηλικία μόλις 33 ετών. Κάπου μέσα στη σύγχυση της συνωνυμίας και μεταξύ των εκατομμυρίων λέξεων που έχουν γραφτεί σε βιβλία και διαδίκτυο για τον Μαυροκορδάτο του 1821, κρύφτηκε επιμελώς η ιστορία, την οποία αποκάλυψε η συστηματική έρευνα του ΑΠΘ.

 

Μία νεκρολογία, μια λεπτομερής ανταπόκριση σε γαλλόφωνη εφημερίδα, ένα «μαυσωλείο» δίπλα στη σιδηροδρομική γραμμή του Νέστου, ένας τάφος στον ιστορικό ναό Τιμίου Προδρόμου Καβάλας κι ένας ατυχής πόλεμος, αποτέλεσαν για τους ερευνητές του Εργαστηρίου Χαρτογραφίας και Γεωγραφικής Ανάλυσης ΑΠΘ και της Βιβλιοθήκης & Κέντρου Πληροφόρησης ΑΠΘ τα «κλειδιά» στο κυνήγι του θησαυρού της νέας γνώσης, όπου έφτασαν με οδηγό (ως εμβληματικό έργο και σημείο αναφοράς) έναν από τους σημαντικότερους -βάσει της συμβολής του στην έκβαση ιστορικών γεγονότων- χάρτες, που απεικονίζει τμήμα της Θεσσαλίας: τον περίφημο «Χάρτη Μαυροκορδάτου».

Αυτόν για τον οποίο μετά τον «ατυχή πόλεμο», στον οποίο η χώρα πήγε χωρίς σύγχρονους χάρτες, ο διάδοχος του θρόνου Κωνσταντίνος και αντιστράτηγος αρχηγός του Στρατού Θεσσαλίας το 1898 στον απολογισμό λέει: «Ο Χάρτης, όστις πραγματικάς προσέφερεν υπηρεσίας κατά την εκστρατείαν ταύτην, είναι ο του κεντρικού τμήματος της Θεσσαλίας υπό του ανθυπολοχαγού Α. Μαυροκορδάτου εκπονηθείς· ο χάρτης ούτος είναι ακριβέστατος και εις τας ελαχίστας αυτού λεπτομερείας, εύκολος εις την ανάγνωσιν, είναι ο μόνος, όστις εχρησιμοποιήθη διά την παράταξιν εις Φάρσαλον, την υποχώρησιν εις Δομοκόν…» Ο διάδοχος Κωνσταντίνος, όταν το 1897 είχε ηγηθεί του «ατυχούς πολέμου», ήταν 30 χρονών και ο Αλέξανδρος Νικολάου Μαυροκορδάτος είχε πεθάνει μόλις πριν τρία χρόνια.

Τα στοιχεία που έφερε στο φως η ακαδημαϊκή έρευνα παρουσίασε ο ομότιμος καθηγητής Ανωτέρας Γεωδαισίας και Χαρτογραφίας του ΑΠΘ, Ευάγγελος Λιβιεράτος, επιμελητής της φέρουσας τον τίτλο «1889-2019: Αποτυπώσαμε το παρελθόν, χαράσσουμε το μέλλον» έκθεσης της ΒΚΠ-ΑΠΘ και της ΓΥΣ, με τη συνεργασία του ΜΙΕΤ-ΕΛΙΑ, που εγκαινίασε ο πρύτανης του ΑΠΘ, καθηγητής Νίκος Παπαϊωάννου.

Περισσότερα

Μεταναστευτικό και παγκοσμιοποίηση – Η αποκόλληση των ελίτ από την κοινωνία

Σχολιάστε


Από Άρδην

Του Γιώργου Ρακκά από το slpress.gr 

Το μεταναστευτικό αδιέξοδο που βιώνουμε ως χώρα και κοινωνία τους τελευταίους μήνες αποκαλύπτει πολλά για την εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Ελλάδας και στην Ευρώπη. Mέσω αυτού εκφράζεται μια νέα πολιτική διαίρεση: Από τη μια πλευρά βλέπουμε από τα γκάλοπ ότι τα ποσοστά των πολιτών που αντιτίθενται στην παράνομη μετανάστευση είναι συντριπτικά, κυμαίνονται μεταξύ 75-85%.

Από την άλλη έχουμε τις πολιτικές και τις μορφωτικές ελίτ να αρνούνται ακόμα και την χρήση των όρων που περιγράφουν την παράνομη μετανάστευση, καταγγέλλοντας ότι οποιαδήποτε απόρριψή της συνιστά “απανθρωπιά”, ενώ μέμφονται την ελληνική κοινωνία για ρατσισμό και μισαλλοδοξία. Όσο μειοψηφική κι αν είναι αυτή η άποψη μέσα στην Ελλάδα σήμερα, κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό στα επιτελεία όλων των μακρόβιων κοινοβουλευτικών κομμάτων, στους κόλπους των ΜΜΕ, στα πανεπιστήμια, στα ινστιτούτα και στις ΜΚΟ, με τις γνωστές ελάχιστες εξαιρέσεις.

Αυτές οι ελίτ, ωστόσο, υποτίθεται ότι έχουν ρόλο σε μια λειτουργική δημοκρατία να εκφράσουν στον δημόσιο χώρο, αλλά και να μεταβιβάσουν στην διαδικασία λήψης αποφάσεων τις στάσεις και τις βουλήσεις που εκδηλώνει η κοινωνία: Πρέπει να την εκπροσωπούν, πράγμα που αρνούνται να το κάνουν, χρησιμοποιώντας μάλιστα εσκεμμένα ένα λόγο που τους πολώνει εναντίον της.

Έτσι, σήμερα έχουμε δυο απόψεις για το μεταναστευτικό αδιέξοδο. Την άποψη της κοινωνικής πλειοψηφίας και την άποψη των πολιτικών και μορφωτικών ελίτ. Η πρώτη βλέπει το ζήτημα πρακτικά και το αντιμετωπίζει με έναν εθνικό ρεαλισμό. Βλέπει ότι η Ελλάδα μετεξελίσσεται σε μόνιμο χώρο υποδοχής και εγκατάστασης των μεταναστευτικών ροών που θέλουν να πάνε προς τη δυτική Ευρώπη, καθώς τα βόρεια σύνορά της παραμένουν κλειστά. Οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης σκληραίνουν τις εθνικές μεταναστευτικές τους πολιτικές, ενώ η Τουρκία ενορχηστρώνει την διόγκωση των πληθυσμιακών μετακινήσεων.

Οι ελίτ καταγγέλλουν την κοινωνία

Έχει σημασία να σταθούμε στο εξής: Οι ελίτ στηλιτεύουν την κοινωνική πλειοψηφία για ξενοφοβία, ρατσισμό και απανθρωπιά. Η τελευταία, όμως, δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα σε ιδεολογική βάση. Δεν τοποθετείται για τον “άλλον” από θέση αρχών, αλλά επί του συγκεκριμένου. Η στάση της κοινωνίας θα ήταν πολύ διαφορετική αν μιλούσαμε για μερικές δεκάδες χιλιάδες (ή και εκατοντάδες χιλιάδες) ανθρώπων που συρρέουν στην Ελλάδα εξαιτίας μιας αιφνίδιας διεθνούς κρίσης.

Ή αν το μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων που σήμερα εισέρχονται στην χώρα δεν προέρχονταν από χώρες και κοινωνίες που περνούν τόσο έντονη φάση ισλαμοποίησης. Ή αν η παραμονή τους ήταν όντως βραχυχρόνια στην Ελλάδα και δεν υπήρχε ως μόνη προοπτική η μόνιμη εγκατάσταση. Εάν συνέβαινε ένα από τα παραπάνω, το αρνητικό 85% θα γινόταν μάλλον μειοψηφικό ποσοστό.

Περισσότερα…

Ταμέρ Τσιλινγκίρ: Είμαι εξισλαμισμένος Έλληνας του Πόντου. Υπάρχουν και άλλοι. Πρέπει να μάθουν την αλήθεια

1 σχόλιο


Δημοσθένης Γκαβέας από HuffPost Greece

Ήδη αρκετοί Τούρκοι ανακαλύπτουν την ελληνική τους ταυτότητα.

Το βιβλίο του Ταμέρ Τσιλινγκίρ – «Η αλήθεια για τη Γενοκτονία του Πόντου»

Ως εξισλαμισμένος Έλληνας του Πόντου αυτοπροσδιορίζεται ο Tamer Cillingir (Ταμέρ Τσιλινγκίρ), Τούρκος συγγραφέας και ακτιβιστής ο οποίος πλέον ζει στην Ελβετία. Ο κ. Τσιλινγκίρ έπειτα από μακρά έρευνα έγραψε στα τουρκικά το βιβλίο («Η αλήθεια του Πόντου») «Pontos Gerçeği: 1914-1923 Yılları Arasında Karadeniz’de Yaşananlar, εκδ. Ragıp Zarakolu» όπου σε αυτό αναφέρεται στη γενοκτονία που υπέστη ο ελληνικός πληθυσμός από τους νεότουρκους. Σε εμάς περιγράφει τα γεγονότα εκείνης της εποχής, τα ψέματα που εξακολουθεί να λέει το τουρκικό κράτος και παράλληλα τα συνδέει με το σήμερα, αφού άλλωστε πρόκειται για μια πληγή που δεν έχει επουλωθεί. Ο κ. Τσιλινγκίρ μας περιγράφει πως εκτουρκίστηκαν μετά τις σφαγές, τον εκτοπισμό και τις ανταλλαγές πληθυσμών, οι εναπομείναντες Έλληνες του Πόντου.

Τον συναντήσαμε στην Αθήνα στο πλαίσιο του Διεθνούς Συνεδρίου για το Έγκλημα της Γενοκτονίας που διεξήχθη στην Αθήνα στις 6-9 Δεκεμβρίου από την Παμποντιακή Ομοσπονδία με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γενοκτονία του Πόντου, στο οποίο συμμετείχε ως ένας εκ των ομιλητών. 

Ο κ. Τσιλινγκίρ, με καταγωγή από τη Λιβερά της Ματσούκας, του οποίου οι παπούδες, όπως λέει εξισλαμίστηκαν, αγωνίζεται για χρόνια κατά του αυταρχισμού του τουρκικού κράτους, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα να φυλακιστεί, να βασανιστεί και να καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη. Ωστόσο κατάφερε και έφυγε στο εξωτερικό γνωρίζοντας φυσικά πως δεν πρόκειται να επιστρέψει ποτέ στην Τουρκία. 

«Γεννήθηκα σε περιοχή που ανήκε σε ελληνικούς πληθυσμούς και παρότι είχαμε γίνει μουσουλμάνοι, μας είχαν εξισλαμίσει, η ελληνική κουλτούρα εξακολουθούσε να έχει μεγάλη επιρροή επάνω μου» λέει προσθέτοντας πως «είναι πολλοί αυτοί που δεν γνωρίζουν το παρελθόν και την καταγωγή τους κάτι για το οποίο φρόντισαν διαδοχικά όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις».

Περισσότερα…

Militaire.gr: Ο Παν. Θεοδωρακίδης εξηγεί πως λειτουργεί η τουρκική προπαγάνδα

Σχολιάστε


Από Militaire.gr

Η τουρκική προπαγάνδα έδωσε τα ρέστα της στην υπόθεση της άσκησης “Γαλάζια Πατρίδα”! Παρουσίασε μια μεγάλη πράγματι διακλαδική άσκηση ως άμεση απειλή για την Ελλάδα. Προσπάθησε και μέχρι κάποιο σημείο κατάφερε να προκαλέσει ανησυχία στην ελληνική κοινή γνώμη. Η Άγκυρα “παίζει” καλά το θέμα των ψυχολογικών επιχειρήσεων κι όχι μόνο σε στρατιωτικό επίπεδο.

Ο Παναγιώτης Θεοδωρακίδης, Ταξίαρχος ε.α έχει τις γνώσεις για να εξηγήσει πως γίνονται αυτές οι επιχειρήσεις. Τις γνώσεις του τις απέκτησε στο καλύτερο… σχολείο: στο ΝΑΤΟ.

  1. ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ: 01:27
  2. ΠΟΥ ΣΤΟΧΕΥΕΙ Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ: 11:05
  3. ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΗΡΙΑΛ: 16:03

Βιβλίο: «Τριάντα χρόνια γενοκτονία – Η τουρκική καταστροφή των χριστιανικών μειονοτήτων»

1 σχόλιο


100 χρόνια ατιμωρησίας

Δημοσθένης Γκαβέας από την HuffPost Greece

Ως ένα από τα καλύτερα βιβλία του 2019 χαρακτήρισαν οι Financial Times το βιβλίο «The thirty year genocide – Turkey’s destruction of its christian minorities 1894-1924» («Τριάντα χρόνια γενοκτονία – Η τουρκική καταστροφή των χριστιανικών μειονοτήτων 1894-1924»). Tο βιβλίο, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και συνυπογράφουν οι διεθνούς φήμης Ισραηλινοί καθηγητές Benny Morris και Dror Ze’evi (Μπένι Μόρρις και Ντρορ Ζεέβι).

HuffPost Greece συνάντησε τους δύο συγγραφείς στο πλαίσιο του Διεθνούς Συνεδρίου για το Έγκλημα της Γενοκτονίας που διεξήχθη στην Αθήνα στις 6-9 Δεκεμβρίου από την Παμποντιακή Ομοσπονδία με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γενοκτονία του Πόντου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην έναρξη του συνεδρίου χαιρετισμό απηύθυνε ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης όπου οι αναφορές του για την Τουρκία προκάλεσαν την οργή της Άγκυρας και με ανακοίνωσή του το τουρκικό ΥΠΕΞ μεταξύ άλλων ανέφερε: «Απορρίπτουμε τους αβάσιμους, ψευδείς και συκοφαντικούς εχθρικούς ισχυρισμούς του Πρωθυπουργού της Ελλάδας Κυριάκου Μητσοτάκη κατά της ιστορίας μας σε ομιλία του στην Αθήνα στις 6-8 Δεκεμβρίου 2019, σε συνέδριο υπό την επωνυμία “6ο Διεθνές Συνέδριο για το Έγκλημα της Γενοκτονίας”, προσθέτοντας ότι «η ελληνική ηγεσία δεν μπορεί να ξεχάσει ότι τους ρίξαμε στο Αιγαίο».

Ωστόσο στο ογκώδες, αλλά κατανοητό βιβλίο των δύο ισραηλινών καθηγητών παρουσιάζεται εμπεριστατωμένα πως η γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών διεξήχθη σε μια περίοδο 30 ετών (1894 έως 1924) από διαφορετικές κυβερνήσεις με απώτερο σκοπό την ολοκληρωτική εξάλειψη των χριστιανικών μειονοτήτων.

Σύμφωνα με τους ίδιους, οι χριστιανοί στο τέλος του 19ου αιώνα αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού και μέχρι το 1924 ο πληθυσμός των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων, είχε συρρικνωθεί στο 2%. Όπως υποστηρίζουν δεν επρόκειτο για μια σειρά ατυχών συμβάντων, αλλά επρόκειτο για μια μοναδική συνεχόμενη και στοχευμένη προσπάθεια εξάλειψης των χριστιανικών πληθυσμών από την Ανατολία. Επρόκειτο για τζιχάντ, επισημαίνει ο κ. Μπένι Μόρρις, ισχυρισμός που όμως δεν βρίσκει απολύτως σύμφωνο τον κ. Ζεέβι αν και τόνισε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του ότι το 2013, 90 χρόνια μετά και τον τελευταίο διωγμό των Ελλήνων του Πόντου και των Αρμενίων, οι διώξεις κατά του χριστιανικού στοιχείου συνεχίζονται λέγοντας πως τότε, οι αρμόδιες τουρκικές αρχές αποφάσισαν την μετατροπή της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας από μουσείο σε τζαμί.

Η έρευνά τους – όπως ήταν φυσικό – προκάλεσε τις αντιδράσεις της Τουρκίας, αλλά έτυχε θερμής υποδοχής από μεγάλα διεθνή μέσα και όπως εκτιμούν οι συγγραφείς πρόκειται για ένα βιβλίο που σε βάθος χρόνου θα διαμορφώσει την κοινή γνώμη και θα προτρέψει και άλλους ερευνητές να προχωρήσουν την έρευνα πιο μακρυά.

Περισσότερα…

Αποθρασύνθηκαν οι φιλοσκοπιανοί και ζητούν διδασκαλία «μακεδονικής» γλώσσας σε σχολεία της Έδεσσας

1 σχόλιο


Από ProNews

Αίτημα προς το Υπουργείο Παιδείας για διδασκαλία της «μακεδονικής» γλώσσας στα σχολεία, κατέθεσε η φιλοσκοπιανή ΑΜΚΕ* «Κρστε Μισιρκοβ», που έχει έδρα την Αριδαία Πέλλας με πρόεδρο τον αποσχηματισθέντα ιερέα Νικόδημο Τσαρκνιά**.

Η φιλοσκοπιανή ΑΜΚΕ, ζητάει συγκεκριμένα να εφαρμοστεί πρόνοια της … Συνθήκης των Σεβρών του 1923, σύμφωνα με την οποία προβλέπεται «η παροχή ευκολιών για τη διδασκαλία άλλων γλωσσών πέραν της ελληνικής στα σχολεία της δημόσιας εκπαίδευσης»

Παράλληλα με επιστολή προς το Δήμο Έδεσσας, ο Τσαρκνιάς αιτείται την παραχώρηση σχολικής αίθουσας προκειμένου να πραγματοποιούνται μαθήματα «μακεδονικής» γλώσσας μέσω internet

«Το πρόγραμμα αυτό θα απευθύνεται σε δημότες της Έδεσσας, θα είναι πιλοτικό, θα έχει περιορισμένο αριθμό συμμετεχόντων και θα παρέχεται δωρεάν από την ΑΜΚΕ «Κρστε Μισιρκοβ» η οποία θα αναλάβει τα έξοδα ιντερνετικής σύνδεσης της χρήσης πλατφόρμας διδασκαλίας και τον απαιτούμενο εξοπλισμό» αναφέρει μεταξύ άλλων η επιστολή προς την Πρωτοβάθμια Σχολική Επιτροπή Έδεσσας.

Οι προκλητικές κινήσεις της φιλοσκοπιανής ΑΜΚΕ, αποσκοπούν αποκλειστικά στο να δημιουργήσουν εντυπώσεις και κυρίως να κινήσουν το ενδιαφέρον ακραίων οργανώσεων της σκοπιανής διασποράς, σε ΗΠΑ, Αυστραλία και Καναδά, επιδιώκοντας τα πολύτιμα… εμβάσματα τους, όπως συνέβαινε στο παρελθόν.

Το εγχείρημα που είχε ανακοινώσει αρχές Σεπτεμβρίου ο Τσαρκνιάς, για διδασκαλία της «μακεντόνσκι» γλώσσας σε φροντιστήριο που θα λειτουργούσε σε χώρο της παράνομης εκκλησίας που κατασκεύασε και λειτουργεί ο ίδιος στην Αριδαία Πέλλας, κατέληξε σε … φιάσκο, αφού δεν υπήρχε συμμετοχή.

Στην επιστολή ο Τσαρκνιάς υπογράφει με το κοσμικό του όνομα, Νικόλαος, επειδή έχει αποσχηματισθεί αλλά παρανόμως φοράει το ράσο και παρουσιάζεται ως … αρχιμανδρίτης.

Της φιλοσκοπιανής ΑΜΚΕ, ηγείται μαζί με τον Τσαρκνιά και η Ευγενία Νατσουλίδου, πρώην εκπρόσωπος της ακραίας σκοπιανής οργάνωσης «United ‘Macedonian’ Diaspora».

Οι ενέργειές της ΑΜΚΕ «τρείς και ο κούκος», είναι απόρροια του αρνητικού αποτυπώματος της Συμφωνίας των Πρεσπών, που αναγνωρίζει «μακεδονική» γλώσσα (έστω και με αστερίσκους), αλλά και «μακεδονικής» εθνικής ταυτότητα. Η χρήση του όρου «μακεδονική γλώσσα» από τους Σκοπιανούς, είχε σχολιάσει αρνητικά και ο καθηγητής Γλωσσολογίας Γιώργος Μπαμπινιώτης κάνοντας λόγο για «μέγα λάθος».

___

* Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία.
** Σχετικά με τον Νικόδημο Τσαρκνιά μπορείτε να διαβάσετε στα ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ.

Μαρκ Μαζάουερ – Ο ξεριζωμός και η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών.

Σχολιάστε


Τον Απρίλη του 1914, μετά τους Βαλκανικούς πολέμους, ο Γάλλος πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη είχε ήδη λάβει το μήνυμα. Οι μειονότητες ήταν πηγή προστριβών, έλεγε στην ενημέρωσή του προς το Παρίσι, και εφόσον δεν μπορούσαν να συμβιώσουν ειρηνικά, έπρεπε να ξεριζωθούν και να μετακομιστούν στην αρχική της εστία η καθεμιά:

Η βαλκανική χερσόνησος στο σύνολό της είναι αυτή τη στιγμή το θέατρο φρικαλεοτήτων που μπορούν να συγκριθούν μ’ εκείνες που συνοδεύουν τις μεγάλες μεταναστεύσεις των λαών: οι φρικαλεότητες αυτές ήταν η λογική συνέπεια των πρόσφατων γεγονότων δυστυχώς, ο μόνος ίσως τρόπος να τεθεί τέρμα μια για πάντα στην αταξία και στην αναρχία, στους φόνους και στις διαρπαγές που λυμαίνονται την Ευρωπαϊκή Τουρκία, είναι να ξαναμοιραστούν ο βαλκανικοί πληθυσμοί κατά εθνότητα μεταξύ των διαφόρων κρατών, στα οποία διαιρέθηκε η Ευρωπαϊκή Τουρκία στο Βουκουρέστι. Είναι μια θλιβερή- αλλά οριστική άρση μιας κατάστασης, για την οποία ούτε η Τουρκία ούτε Ευρώπη έχουν βρει γιατρειά, εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα. 

Μια περιορισμένη ανταλλαγή πληθυσμών, που αφορούσε τα χωριά κατά μήκος της νέας τουρκοβουλγαρικής μεθορίου, είχε συμφωνηθεί από τις δύο κυβερνήσεις το Νοέμβρη του 1913. Την επόμενη άνοιξη, αφού οι οθωμανικές αρχές είχαν προσπαθήσει να εκκαθαρίσουν τμήμα της μικρασιατικής ακτογραμμής απελαύνοντας και εκτοπίζοντας τους Έλληνες κατοίκους, οι διπλωμάτες συζήτησαν την ιδέα μιας μερικής ανταλλαγής πληθυσμών, που θα κάλυπτε τους Μουσουλμάνους της Μακεδονίας και τους Έλληνες γύρω απ’ τη Σμύρνη.

Η αρχική ιδέα ήταν η ανταλλαγή να είναι υποχρεωτική, αν και η ελληνική πλευρά «αναχώρησε ως προς αυτό και οι συζητήσεις τερματίστηκαν με το ξέσπασμα Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Βενιζέλος εντυπωσιάστηκε προφανώς από την ιδέα, γιατί την επόμενη χρονιά συνέταξε ένα προκαταρκτικό σχέδιο για μια τέτοια αμοιβαία χειρονομία με τη Βουλγαρία. Ακόμα και τότε όμως πολλοί αντιτάχθηκαν στη λογική της ανταλλαγής και την είδαν ως συνθηκολόγηση μπροστά στα χειρότερα ένστικτα της ανθρωπότητας.

Περισσότερα

Ο παγκόσμιος «πόλεμος» των ΑΟΖ

1 σχόλιο


 

Του Γιώργου Φωκιανού
gfok@naftemporiki.gr

ΑΟΖ, θαλάσσιες ζώνες και υφαλοκρηπίδα επανέρχονται στο καθημερινό λεξιλόγιο και την ειδησεογραφία, μετά τις τελευταίες εξελίξεις με την υπογραφή του Μνημονίου Τουρκίας – Λιβύης, που ναι μεν δεν παράγει κάποιο νομικό αποτέλεσμα, όπως υποστηρίζουν διπλωματικοί κύκλοι, ωστόσο, αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.

Πέραν των γνωστών τουρκικών διεκδικήσεων και την απειλή του Casus Belli που στέκει πάνω από την Ελλάδα ως δαμόκλειος σπάθη, η Άγκυρα αμφισβητεί και προσπαθεί με κάθε τρόπο να βάλει εμπόδια και στον ενεργειακό σχεδιασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Λευκωσίας.

Συγκεκριμένα η Τουρκία επιθυμεί την επικυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο, με το επιχείρημα ότι διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην περιοχή. Αμφισβητεί το 70% της ΑΟΖ της Κύπρου και διεκδικεί το 25% της ελληνικής ΑΟΖ.

Όπως έχουν κάνει γνωστό οι «γείτονες» μέσω δηλώσεων ή παρουσίαση σχετικών χαρτών, θέλουν να εμπεδώσουν την κυριαρχία της στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ 28ου και 32ου μεσημβρινού στην ανατολική Μεσόγειο, ενώ εμμένουν σε ένα γενικό «γκριζάρισμα» του Αιγαίου ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.

Το βασικότερο ζήτημα αφορά η παρουσία νησιών με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας να ορίζει ότι και τα νησιά έχουν θαλάσσιες ζώνες, χωρίς όμως να αναφέρει πως αυτές οι ζώνες καθορίζονται συγκεκριμένα, ώστε να τηρείται και η αρχή της ευθυδικίας. Η υπάρχουσα νομολογία από προσφυγές σε δικαστήρια, περιλαμβάνει περιπτώσεις απόλυτης επήρειας της πρόβλεψης για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στα νησιά, μερικής επήρειας ή μηδενικής επήρειας, σε συνδυασμό με πολλούς παράγοντες.

Θεωρείται δεδομένο πως ο «πόλεμος» για την ΑΟΖ και τα όρια της κάθε χώρας δεν αποτελεί «προνόμιο» μόνο στη δική μας γειτονιά, στη δική μας μικρή γωνιά του πλανήτη. Η ακριβής έκταση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών αποτελεί κοινή πηγή συγκρούσεων μεταξύ των κρατών διεθνώς.

Η Νορβηγία και η Ρωσία αμφισβητούν τόσο τα χωρικά ύδατα όσο και την ΑΟΖ όσον αφορά το αρχιπέλαγος του Σβάλμπαρντ, ενώ η Θάλασσα της Νότιας Κίνας και συγκεκριμένα τα νησιά Σπάρτλι είναι η περιοχή μιας διαρκούς διαμάχης μεταξύ αρκετών γειτονικών χωρών (Κίνα, Φιλιππίνες, Μαλαισία και Βιετνάμ). Ειδικότερα, τα Σπάρτλι είναι μια αμφισβητούμενη ομάδα νησιών, νησίδων, 100 υφάλων και ατολλών με πλούσιο υπέδαφος. Το αρχιπέλαγος βρίσκεται στις ακτές των Φιλιππίνων, της Μαλαισίας και του νότιου Βιετνάμ.

Επίσης, η ζώνη προστασίας ZERP (Οικολογική και Αλιευτική Ζώνη) της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα προκάλεσε τριβές μεταξύ Ιταλίας και Σλοβενίας ​​και προκάλεσε προβλήματα κατά την ένταξη της δαλματικής χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ένα τμήμα της θάλασσας του Μποφόρ αποτελεί σημείο αμφισβήτησης μεταξύ του Καναδά και των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς η περιοχή περιέχει, όπως αναφέρουν επιστήμονες, σημαντικά αποθέματα πετρελαίου.

Την ίδια ώρα η Γαλλία διεκδικεί ένα τμήμα της ΑΟΖ του Καναδά στις Νήσους Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ, ένα σύμπλεγμα νησίδων στο Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό, συνολικής έκτασης 242 τ.χλμ., που ανήκουν και αποτελούν γαλλική εδαφική επικράτεια από το 1763 και επίσημα από το 1985. Τα νησιά περιβάλλονται εξ ολοκλήρου από την ΑΟΖ του Καναδά.

Τέλος, ο Μαυρίκιος εμφανίζει διεκδικήσεις από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο στον Ινδικό Ωκεανό, ενώ ο Λίβανος υποστηρίζει ότι η συμφωνία μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ επικαλύπτει την ΑΟΖ του.

Όσον αφορά παλαιότερες διαμάχες που διευθετήθηκαν στα δικαστήρια, σε αυτές περιλαμβάνεται η «κόντρα» Βρετανίας – Γαλλίας με το δικαστήριο να αναφέρει πως στα Βρετανικά νησιά που είναι πλησίον των ακτών της Γαλλίας δε θα έπρεπε να δοθεί υφαλοκρηπίδα, παρά μόνο χωρικά ύδατα, ορίζοντας το όριο με την αρχή της μέσης γραμμής μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών.

Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για τη στάση απέναντι στην Τουρκία

Σχολιάστε


 

Σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για τη στάση που τηρεί απέναντι στην Τουρκία, εξαπέλυσε ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής θεωρίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννης Μάζης.  Μιλώντας στην εκπομπή «Ραντάρ» στον Alpha, με τον Τάκη Χατζή και τον Δήμο Βερύκιο, έκανε λόγο για «σχεδόν εμπόλεμη» κατάσταση, που έχει διαμορφωθεί στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο μετά τις τελευταίες τουρκικές προκλήσεις. ‘Eκανε λόγο για στρουθοκαμηλισμό της τωρινής κυβέρνησης, αλλά και όλων των άλλων μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

«Όσο κι αν ακούγεται κάπως οδυνηρό, η κατάσταση με την Τουρκία είναι σχεδόν εμπόλεμη. Διεκδικούνται ευθέως εδάφη της Ελλάδας, θαλάσσιες ζώνες ωμά, και μάλιστα με επίκληση του διεθνούς δικαίου».

«Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, αγνοείται σειρά χερσαίων μαζών, όπως τα Δωδεκάνησα, η Κρήτη…», πρόσθεσε: «Σε οποιαδήποτε ερμηνεία, είναι εμπόλεμη κατάσταση», υπογράμμισε.

Όπως είπε, η Λιβύη δεν είναι χώρα, αλλά «χώρος» και τόνισε: «Το δράμα από νομικής άποψης είναι ότι η κυβέρνηση της Λιβύης είναι αναγνωρισμένη διεθνώς, αν και δεν εξελέγη από τον λαό ούτε ορκίστηκε σε κανένα κοινοβούλιο».

Χαρακτήρισε «εξάμβλωμα» τη λιβυκή κυβέρνηση, ενώ άσκησε σκληρή κριτική στους χειρισμούς της Ελλάδας: «Το πρόβλημα που έχουμε είναι ότι στρουθοκαμηλικά βάζουμε το κεφάλι μας στην άμμο και δεν βλέπουμε την πραγματικότητα. Ήταν μια τακτική που ακολουθήσαμε από την εποχή της εισβολής και κατοχής στη Βόρεια Κύπρο από τουρκικά στρατεύματα, μέχρι σήμερα».

Μίλησε για μια «πολιτική κατευνασμού», την οποία χαρακτηρίζει «λανθασμένη»: «Ορίστε τι απέδωσε. Είναι λανθασμένη πολιτική. Υπάρχει και η πολιτική αποτροπής, μια διαδικασία που έχει φάσεις», τονίζοντας πως είναι διαφορετικά όταν «ο απέναντι διαπιστώνει ότι έχεις αποτρεπτική πολιτική και τη δημοσιοποιείς».

«Όταν κάποιος μιλάει για συνεκμετάλλευση με προηγούμενη επίλυση των θαλασσίων ζωνών, μπορώ να το ακούσω…», πρόσθεσε.

Σχολιάζοντας τις δηλώσεις Δένδια, ο οποίος κάλεσε τον Λίβυο πρέσβη στην Αθήνα να φέρει τη συμφωνία, «αλλιώς θα απελαθεί», είπε: «Να καλέσει και τον Τούρκο. Δεν την υπέγραψε μόνος του ο Λίβυος».

Αρχική