Αρχική

Ταχιάος: Στόχος η ολοκλήρωση του μετρό τον Απρίλιο του 2023!!!

Σχολιάστε


 

Ο Απρίλιος του 2023, παραμένει στόχος για την ολοκλήρωση της κατασκευής του μετρό της Θεσσαλονίκης, δήλωσε στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ – ΜΠΕ (Πρακτορείο 104,9 fm) ο πρόεδρος του ΔΣ της Αττικό Μετρό κ. Νίκος Ταχιάος και αναφερόμενος στις έως τώρα καθυστερήσεις του έργου υποστήριξε ότι αυτές “φέρουν την σφραγίδα του ΣΥΡΙΖΑ”.

«Οι καθυστερήσεις στο μετρό της Θεσσαλονίκης φέρουν τη σφραγίδα ΣΥΡΙΖΑ, έχουν τη σφραγίδα της προηγούμενης διοίκησης της Αττικό Μετρό Α.Ε.” και σε καμία περίπτωση δεν δεχόμαστε τις αιτιάσεις του κ.Τσίπρα, οι οποίες είναι εκτός πραγματικότητας », σχολίασε.

«Ποτέ μια καθυστέρηση δεν προπληρώνεται, αφού πρέπει να διαπιστωθεί πρώτα και μετά να πληρωθεί. Οι δύο ανάδοχοι, της βασικής γραμμής και της επέκτασης της Καλαμαριάς, λένε πως από το 2017 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2019 έχουν σημειωθεί καθυστερήσεις και ζητούν 100 εκατομμύρια ευρώ», πρόσθεσε ο κ. Ταχιάος αναφερόμενος στη διεκδίκηση αποζημίωσης από την κατασκευάστρια εταιρεία.

«Μελετάμε το θέμα, προσπαθούν οι υπηρεσίες να διαπιστώσουν αν όντως τεκμηριώνονται οι καθυστερήσεις τις οποίες ισχυρίζεται ο ανάδοχος, καθυστερήσεις που αφορούν κυρίως ότι όταν ήρθαμε δεν βρήκαμε μελέτες για πάρα πολλά κομμάτια του έργου. Δεν έχουν προχωρήσει σημαντικά τμήματα με ευθύνη της Αττικό Μετρό Α.Ε», σχολίασε ο κ.Ταχιάος, υπογραμμίζοντας ότι οι υπηρεσίες της εταιρείας «εργάζονται αυτό το διάστημα ώστε να διαπιστώσουν αν πραγματικά (σ.σ οι οικονομικές απαιτήσεις) ανταποκρίνονται σε αυτές τις καθυστερήσεις».

«Μετά θα διαπιστώσει η Αττικό Μετρό πιο μπορεί να είναι το ύψος των θετικών ζημιών που μπορεί να έχει ο ανάδοχος από αυτά του αιτήματα. Αν συμφωνήσει στις απόψεις της Αττικό Μετρό καλώς. Αν όχι, εκεί είναι και τα δικαστήρια, ας πάει στα διαιτητικά δικαστήρια όπως μπορεί να πάει», τόνισε κ. Ταχιάος. Για την επέκταση προς Καλαμαριά είπε: «Τελειώνει η κάθε συμβατική προθεσμία και το έργο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να προχωρήσει όσο δεν προχωράει η βασική γραμμή. ‘Όσο δεν τελειώνει η βασική γραμμή, ο ανάδοχος θα παραμένει στην Καλαμαριά και θα κόβει βόλτες», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Εργασίες και κατά τη διάρκεια της καραντίνας

Ο κ.Ταχιάος αναφέρθηκε στην πρόοδο των εργασιών στο διάστημα της καραντίνας, επισημαίνοντας ότι τα εργοτάξια δούλευαν και αυτό ήταν κάτι που παρατήρησε και ο κόσμος. «Το διάστημα της καραντίνας εκτελούνταν κανονικά εργασίες. Γινόταν η επίστρωση των γραμμών κάτι που συνεχίζει να γίνεται και προχωράει πολύ γρήγορα. Την ίδια ώρα εκτελούνται διάφορες εργασίες, κυρίως ηλεκτρολογικές. Στους σταθμούς αυτή τη στιγμή δεν έχουν μπει τα ηλεκτρολογικά και μηχανολογικά στοιχεία που αφορούν τη λειτουργία του ίδιου του μετρό, των συρμών», εξήγησε ερωτηθείς για τον τύπο των εργασιών που εκτελέστηκαν το προηγούμενο διάστημα.

Περισσότερα

Guardian: Οι πρόσφυγες που έγιναν πιόνια του Ερντογάν

Σχολιάστε


 

Με τίτλο «»Δεν υπάρχει μέλλον»: οι πρόσφυγες που έγιναν πιόνια στο παιχνίδι του Ερντογάν», η βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν» αναφέρεται σε εκτενές δημοσίευμά της στους αιτούντες άσυλο υπογραμμίζοντας πως «αρχικά χρησιμοποιήθηκαν για την προώθηση των φιλοδοξιών της Τουρκίας στην περιοχή και σήμερα υποφέρουν σε καταυλισμούς υπό καθεστώς καραντίνας».

Στις αρχές Μαρτίου χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες συγκεντρώθηκαν στη συνοριακή πύλη του Παζάρκουλε αφού ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν ανακοίνωσε πως «θα ανοίξει την πύλη» για την Ευρώπη, αναφέρει το δημοσίευμα. Πολλοί επιβιβάστηκαν τότε σε λεωφορεία για το Παζάρκουλε, κάτι που σε μερικές περιπτώσεις είχε οργανωθεί από τις τουρκικές αρχές, και άλλοι περπάτησαν ως εκεί, πολλοί αφήνοντας τα σπίτια που νοίκιαζαν και πουλώντας ό,τι είχαν και δεν είχαν.

Η εφημερίδα αναφέρεται λεπτομερώς στην μαρτυρία της 45χρονης Ρίμα, μιας πρώην νοσηλεύτριας από την Συρία, η οποία έχει τεκμηριώσει τις θηριωδίες του καθεστώτος σ’ ένα νοσοκομείο εκστρατείας στη Νταράα. Μαθαίνοντας για την προτροπή του Ερντογάν, μάζεψε ό,τι είχε, άφησε το σπίτι που νοίκιαζε στην Κωνσταντινούπολη και πλήρωσε 64 ευρώ για να πάει στο Παζάρκουλε, ελπίζοντας ότι θα βρει τρόπο για να περάσει στην Ευρώπη και να συνεχίσει μέχρι την Ελβετία, όπου ζει η αδελφή της ως πολιτική πρόσφυγας.

Περισσότερα

Η ΑΛΑΝΑ: «Στα 3 κόρνερ πέναλτι» – Απαγορεύονται οι «Καραβολίδες» και τα «Ξερόμυτα» – Το «μπακότερμα»

Σχολιάστε


 

Τα “ξερόμυτα” δεν μετράνε, “στα 3 κόρνερ πέναλτι”, ο ορισμός του νοητού τέρματος, ο τύπος που είχε την μπάλα και τον είχαμε στα όπα όπα. Ένα φλας μπακ στο ποδόσφαιρο που παίζαμε στα παιδικά μας χρόνια. Πάμε να ξεσκονίσουμε μαζί τις αναμνήσεις μας!
Για όσους έχουμε περάσει τα 22-23, το ποδόσφαιρο πλέον έχει ταυτιστεί με το τρίπτυχο πίτσες-μπίρες-Champions League με μερικά “δημιουργικά” διαλείμματα για “Pro” και “Football Manager”. Τα πράγματα, όμως, δεν ήταν πάντοτε έτσι.

Ξεσκονίζοντας τις προάλλες την αποθήκη μου, έπεσα πάνω σε ένα κιτρινισμένο τετράδιο που στο εξώφυλλο είχε κολλημένα ξεθωριασμένα αυτοκόλλητα της Panini με παίκτες που αγωνιζόντουσαν στο ελληνικό πρωτάθλημα στις αρχές της δεκαετίας του ’90.
Το άνοιξα με ανυπομονησία για να δω και τα υπόλοιπα αυτοκόλλητα της τότε συλλογής μου, αλλά έπεσα πάνω σε κάτι που δεν περίμενα. Στην πρώτη σελίδα έγραφα “Πρωτάθλημα 1993-1994”. Δεν επρόκειτο για το πρωτάθλημα της τότε Α’ Εθνικής, αλλά όπως μαρτύρησαν οι επόμενες σελίδες του τετραδίου, για ένα πρωτάθλημα μεταξύ των δύο ομάδων που είχαμε φτιάξει στην 5η δημοτικού. Υπήρχαν γραμμένα τα ονόματα των συμμαθητών μου και πλάι τους τα γκολ που είχαν πετύχει σε κάθε αγώνα, ενώ υπήρχε και ένας πίνακας με τη βαθμολογία των δύο ομάδων. Τότε η νίκη έδινε ακόμα δύο βαθμούς και η ισοπαλία έναν.
Στην επόμενες σελίδες υπήρχαν και άλλα αντίστοιχα “πρωταθλήματα”, ενώ στη μέση του τετραδίου υπήρχε γραμμένος ένας άλλος τίτλος: “Άλλα σχολεία”. Εκεί είχα περάσει τα αποτελέσματα των αγώνων του δικού μας κόντρα στα υπόλοιπα σχολεία της γειτονιάς. Υπήρχαν σελίδες με τα ονόματα των παιδιών του κάθε σχολείου και πλάι σε αυτά το πόσο καλή μπάλα ήξερε κάθε παιδί και μια υποσημείωση για το δυνατό του σημείο, σε ένα άτυπο σκάουτινγκ της εποχής. Συνέχισα να ξεφυλλίζω το τετράδιο και έπεσα πάνω σε ακατάληπτα συστήματα και σε σημειώσεις με τα man-to-man κάθε αγώνα. Man-to-man που θεωρητικά έπρεπε να ακολουθήσουν όλοι οι παίκτες της ομάδας.

Περισσότερα

«Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουνε, ίσως, κάποιο θάμα!»

1 σχόλιο


 

Από τη Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου*

Το Λαθρομεταναστευτικό παραμένει το μεγαλύτερο πρόβλημα στη χώρα μας. Επιμένω στον όρο «λαθρομεταναστευτικό», καθώς το φαινόμενο αυτό αφορά παράνομους μετανάστες, που μπαίνουν στη χώρα μας παράνομα, χωρίς να φέρουν τα νόμιμα έγγραφα, μέσα από μη νόμιμες εισόδους.

Το φαινόμενο αυτό ουδεμία σχέση έχει με τη μετανάστευση και αποτελεί προσβολή να ταυτίζονται οι παράνομοι μετανάστες με τους πραγματικούς μετανάστες, που φέρουν μαζί τους όλα τους τα έγγραφα όταν ταξιδεύουν νόμιμα σε μια χώρα και που είθισται να μεταναστεύουν είτε για να εργαστούν είτε για να σπουδάσουν.

Ουδεμία σχέση έχει δε με «Προσφυγικό», όπως αποκαλείται από ΜΜΕ και πολιτικούς, καθώς πλέον έχει αποδειχθεί ότι οι πρόσφυγες είναι ελάχιστοι. Ως εκ τούτου, τα επιχειρήματα περί εγγράφων που απωλέσθησαν εν μέσω βομβαρδισμών είναι απλώς φαιδρά, ειδικά όταν το μόνο που φαίνεται να διασώζεται από τις βόμβες εντελώς άθικτο είναι το πανάκριβο κινητό για να βγάλει selfie μόλις φτάσει στα ελληνικά παράλια.

Η νέα κυβέρνηση φαίνεται ότι συνεχίζει την πολιτική της προηγούμενης στο θέμα αυτό, με αποτέλεσμα ο κόσμος να αισθάνεται εξαπατημένος, καθώς δεν την ψήφισε για να γεμίσει την Ελλάδα Μόριες, για να γεμίσει ξενοδοχεία και διαμερίσματα με λαθρομετανάστες που βαφτίζει πρόσφυγες και για να κυβερνά αυτόν τον τόπο η Υπάτη Αρμοστεία και όχι η εκλεγμένη κυβέρνηση.

Περισσότερα

Αρνητικοί οι Ελληνες για την παρουσία μεταναστών στη χώρα

Σχολιάστε


 

ΤΑΝΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Αρνητικά κρίνει μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων την παρουσία μεταναστών και προσφύγων στη χώρα και την επίδρασή τους σε αρκετούς τομείς της ζωής. Την ίδια στιγμή, οι «νέοι» μετανάστες, κατά κύριο λόγο Αφγανοί και Σύροι, έχουν περισσότερα παιδιά από τους «παλαιούς» μετανάστες, κυρίως Αλβανούς. Επίσης, δεν διαθέτουν πτυχίο και δεν θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα. Αντιθέτως, οι 3 στους 4 «παλαιοί» μετανάστες δηλώνουν ότι το μέλλον τους είναι στην Ελλάδα. Νέα έρευνα της διαΝΕΟσις ασχολείται με το θέμα της μετανάστευσης, εξετάζοντας από τη μια τις πεποιθήσεις των Ελλήνων για το θέμα (τον Φεβρουάριο του 2019, σε πανελλαδικό δείγμα 1.000 ατόμων) και από την άλλη τις απόψεις των μεταναστών που ζουν στη χώρα μας (διάστημα Φεβρουαρίου – Απριλίου 2019, σε δείγμα 1.000 ατόμων). Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει η διαΝΕΟσις, στην Ελλάδα βρίσκονται 580.000 νόμιμοι μετανάστες, οι περισσότεροι από τους οποίους ζουν σε αστικά κέντρα. Ο αριθμός των αιτούντων άσυλο, πάντως, έχει ξεπεράσει τις 100.000, σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία.

Το συντριπτικό ποσοστό των Ελλήνων που συμμετείχαν στην έρευνα, και συγκεκριμένα το 85,2%, απάντησε ότι ο αριθμός των μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα είναι υπερβολικά μεγάλος / αρκετά μεγάλος. Μόνο το 12,1% βρίσκει τον αριθμό των μεταναστών «κανονικό», δηλαδή ούτε μεγάλο ούτε μικρό.

Το 56% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι ο αντίκτυπος των μεταναστών στην ελληνική οικονομία είναι αρνητικός και το 58% θεωρεί ότι η παρουσία μεταναστών στην Ελλάδα αποτελεί «κίνδυνο αλλοίωσης της εθνικής μας ταυτότητας». Ωστόσο, καταγράφεται ποσοστό της τάξεως του 30% που εκτιμά ότι οι μετανάστες εμπλουτίζουν πολιτισμικά την ελληνική κοινωνία. Παράλληλα, το 79% δεν θεωρεί ότι οι μετανάστες αποτελούν την ενδεδειγμένη λύση για την επίλυση του δημογραφικού προβλήματος. Πάντως, είναι αξιοσημείωτο ότι το 53% των ερωτώμενων απαντά ότι η εγκληματικότητα αυξάνεται εξαιτίας των προσφύγων και των μεταναστών, όμως ένα επίσης μεγάλο ποσοστό, το 44%, πιστεύει ότι δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε Ελληνες και ξένους στο πεδίο της εγκληματικότητας. Η πλειονότητα των ερωτώμενων, το 74%, απάντησε ότι οι αφίξεις προσφύγων και μεταναστών δεν είναι ένα προσωρινό φαινόμενο, αλλά μάλλον μόνιμο.

https://www.kathimerini.gr/

 

Μεταναστευτικό και παγκοσμιοποίηση – Η αποκόλληση των ελίτ από την κοινωνία

Σχολιάστε


Από Άρδην

Του Γιώργου Ρακκά από το slpress.gr 

Το μεταναστευτικό αδιέξοδο που βιώνουμε ως χώρα και κοινωνία τους τελευταίους μήνες αποκαλύπτει πολλά για την εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Ελλάδας και στην Ευρώπη. Mέσω αυτού εκφράζεται μια νέα πολιτική διαίρεση: Από τη μια πλευρά βλέπουμε από τα γκάλοπ ότι τα ποσοστά των πολιτών που αντιτίθενται στην παράνομη μετανάστευση είναι συντριπτικά, κυμαίνονται μεταξύ 75-85%.

Από την άλλη έχουμε τις πολιτικές και τις μορφωτικές ελίτ να αρνούνται ακόμα και την χρήση των όρων που περιγράφουν την παράνομη μετανάστευση, καταγγέλλοντας ότι οποιαδήποτε απόρριψή της συνιστά “απανθρωπιά”, ενώ μέμφονται την ελληνική κοινωνία για ρατσισμό και μισαλλοδοξία. Όσο μειοψηφική κι αν είναι αυτή η άποψη μέσα στην Ελλάδα σήμερα, κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό στα επιτελεία όλων των μακρόβιων κοινοβουλευτικών κομμάτων, στους κόλπους των ΜΜΕ, στα πανεπιστήμια, στα ινστιτούτα και στις ΜΚΟ, με τις γνωστές ελάχιστες εξαιρέσεις.

Αυτές οι ελίτ, ωστόσο, υποτίθεται ότι έχουν ρόλο σε μια λειτουργική δημοκρατία να εκφράσουν στον δημόσιο χώρο, αλλά και να μεταβιβάσουν στην διαδικασία λήψης αποφάσεων τις στάσεις και τις βουλήσεις που εκδηλώνει η κοινωνία: Πρέπει να την εκπροσωπούν, πράγμα που αρνούνται να το κάνουν, χρησιμοποιώντας μάλιστα εσκεμμένα ένα λόγο που τους πολώνει εναντίον της.

Έτσι, σήμερα έχουμε δυο απόψεις για το μεταναστευτικό αδιέξοδο. Την άποψη της κοινωνικής πλειοψηφίας και την άποψη των πολιτικών και μορφωτικών ελίτ. Η πρώτη βλέπει το ζήτημα πρακτικά και το αντιμετωπίζει με έναν εθνικό ρεαλισμό. Βλέπει ότι η Ελλάδα μετεξελίσσεται σε μόνιμο χώρο υποδοχής και εγκατάστασης των μεταναστευτικών ροών που θέλουν να πάνε προς τη δυτική Ευρώπη, καθώς τα βόρεια σύνορά της παραμένουν κλειστά. Οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης σκληραίνουν τις εθνικές μεταναστευτικές τους πολιτικές, ενώ η Τουρκία ενορχηστρώνει την διόγκωση των πληθυσμιακών μετακινήσεων.

Οι ελίτ καταγγέλλουν την κοινωνία

Έχει σημασία να σταθούμε στο εξής: Οι ελίτ στηλιτεύουν την κοινωνική πλειοψηφία για ξενοφοβία, ρατσισμό και απανθρωπιά. Η τελευταία, όμως, δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα σε ιδεολογική βάση. Δεν τοποθετείται για τον “άλλον” από θέση αρχών, αλλά επί του συγκεκριμένου. Η στάση της κοινωνίας θα ήταν πολύ διαφορετική αν μιλούσαμε για μερικές δεκάδες χιλιάδες (ή και εκατοντάδες χιλιάδες) ανθρώπων που συρρέουν στην Ελλάδα εξαιτίας μιας αιφνίδιας διεθνούς κρίσης.

Ή αν το μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων που σήμερα εισέρχονται στην χώρα δεν προέρχονταν από χώρες και κοινωνίες που περνούν τόσο έντονη φάση ισλαμοποίησης. Ή αν η παραμονή τους ήταν όντως βραχυχρόνια στην Ελλάδα και δεν υπήρχε ως μόνη προοπτική η μόνιμη εγκατάσταση. Εάν συνέβαινε ένα από τα παραπάνω, το αρνητικό 85% θα γινόταν μάλλον μειοψηφικό ποσοστό.

Περισσότερα…

Ο παγκόσμιος «πόλεμος» των ΑΟΖ

1 σχόλιο


 

Του Γιώργου Φωκιανού
gfok@naftemporiki.gr

ΑΟΖ, θαλάσσιες ζώνες και υφαλοκρηπίδα επανέρχονται στο καθημερινό λεξιλόγιο και την ειδησεογραφία, μετά τις τελευταίες εξελίξεις με την υπογραφή του Μνημονίου Τουρκίας – Λιβύης, που ναι μεν δεν παράγει κάποιο νομικό αποτέλεσμα, όπως υποστηρίζουν διπλωματικοί κύκλοι, ωστόσο, αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.

Πέραν των γνωστών τουρκικών διεκδικήσεων και την απειλή του Casus Belli που στέκει πάνω από την Ελλάδα ως δαμόκλειος σπάθη, η Άγκυρα αμφισβητεί και προσπαθεί με κάθε τρόπο να βάλει εμπόδια και στον ενεργειακό σχεδιασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Λευκωσίας.

Συγκεκριμένα η Τουρκία επιθυμεί την επικυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο, με το επιχείρημα ότι διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην περιοχή. Αμφισβητεί το 70% της ΑΟΖ της Κύπρου και διεκδικεί το 25% της ελληνικής ΑΟΖ.

Όπως έχουν κάνει γνωστό οι «γείτονες» μέσω δηλώσεων ή παρουσίαση σχετικών χαρτών, θέλουν να εμπεδώσουν την κυριαρχία της στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ 28ου και 32ου μεσημβρινού στην ανατολική Μεσόγειο, ενώ εμμένουν σε ένα γενικό «γκριζάρισμα» του Αιγαίου ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.

Το βασικότερο ζήτημα αφορά η παρουσία νησιών με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας να ορίζει ότι και τα νησιά έχουν θαλάσσιες ζώνες, χωρίς όμως να αναφέρει πως αυτές οι ζώνες καθορίζονται συγκεκριμένα, ώστε να τηρείται και η αρχή της ευθυδικίας. Η υπάρχουσα νομολογία από προσφυγές σε δικαστήρια, περιλαμβάνει περιπτώσεις απόλυτης επήρειας της πρόβλεψης για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στα νησιά, μερικής επήρειας ή μηδενικής επήρειας, σε συνδυασμό με πολλούς παράγοντες.

Θεωρείται δεδομένο πως ο «πόλεμος» για την ΑΟΖ και τα όρια της κάθε χώρας δεν αποτελεί «προνόμιο» μόνο στη δική μας γειτονιά, στη δική μας μικρή γωνιά του πλανήτη. Η ακριβής έκταση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών αποτελεί κοινή πηγή συγκρούσεων μεταξύ των κρατών διεθνώς.

Η Νορβηγία και η Ρωσία αμφισβητούν τόσο τα χωρικά ύδατα όσο και την ΑΟΖ όσον αφορά το αρχιπέλαγος του Σβάλμπαρντ, ενώ η Θάλασσα της Νότιας Κίνας και συγκεκριμένα τα νησιά Σπάρτλι είναι η περιοχή μιας διαρκούς διαμάχης μεταξύ αρκετών γειτονικών χωρών (Κίνα, Φιλιππίνες, Μαλαισία και Βιετνάμ). Ειδικότερα, τα Σπάρτλι είναι μια αμφισβητούμενη ομάδα νησιών, νησίδων, 100 υφάλων και ατολλών με πλούσιο υπέδαφος. Το αρχιπέλαγος βρίσκεται στις ακτές των Φιλιππίνων, της Μαλαισίας και του νότιου Βιετνάμ.

Επίσης, η ζώνη προστασίας ZERP (Οικολογική και Αλιευτική Ζώνη) της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα προκάλεσε τριβές μεταξύ Ιταλίας και Σλοβενίας ​​και προκάλεσε προβλήματα κατά την ένταξη της δαλματικής χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ένα τμήμα της θάλασσας του Μποφόρ αποτελεί σημείο αμφισβήτησης μεταξύ του Καναδά και των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς η περιοχή περιέχει, όπως αναφέρουν επιστήμονες, σημαντικά αποθέματα πετρελαίου.

Την ίδια ώρα η Γαλλία διεκδικεί ένα τμήμα της ΑΟΖ του Καναδά στις Νήσους Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ, ένα σύμπλεγμα νησίδων στο Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό, συνολικής έκτασης 242 τ.χλμ., που ανήκουν και αποτελούν γαλλική εδαφική επικράτεια από το 1763 και επίσημα από το 1985. Τα νησιά περιβάλλονται εξ ολοκλήρου από την ΑΟΖ του Καναδά.

Τέλος, ο Μαυρίκιος εμφανίζει διεκδικήσεις από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο στον Ινδικό Ωκεανό, ενώ ο Λίβανος υποστηρίζει ότι η συμφωνία μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ επικαλύπτει την ΑΟΖ του.

Όσον αφορά παλαιότερες διαμάχες που διευθετήθηκαν στα δικαστήρια, σε αυτές περιλαμβάνεται η «κόντρα» Βρετανίας – Γαλλίας με το δικαστήριο να αναφέρει πως στα Βρετανικά νησιά που είναι πλησίον των ακτών της Γαλλίας δε θα έπρεπε να δοθεί υφαλοκρηπίδα, παρά μόνο χωρικά ύδατα, ορίζοντας το όριο με την αρχή της μέσης γραμμής μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών.

Older Entries