Αρχική

Θράκη: το επόμενο βήμα

Σχολιάστε


ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ

Η αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης από τον Ταγίπ Ερντογάν είναι η κορύφωση μιας αναθεωρητικής πολιτικής που ξεδιπλώνεται μεθοδικά τα τελευταία χρόνια, με αναφορά όχι μόνο στο εσωτερικό του ακροατήριο, ούτε φυσικά μόνο στην Ελλάδα. Απευθύνεται κυρίως στη διεθνή κοινότητα, προειδοποιώντας ότι την πίεση που δέχεται στα ανατολικά του σύνορα με το Κουρδικό δεν θα διστάσει να τη μεταφέρει ως ένταση δυτικά, στοχοποιώντας μεταξύ άλλων (Βαλκάνια, Αιγαίο) και τη Θράκη, όπου διαβιοί η θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα (τουρκογενείς, Πομάκοι και Αθίγγανοι), την οποία συστηματικά η διπλωματία της γείτονος, χρησιμοποιώντας θρησκεία και γλώσσα, επιδιώκει να την «τουρκοποιήσει».

Αντιπροσωπευτικές κινήσεις αυτής της στρατηγικής είναι:

1. Η επιμονή της Αγκυρας για άμεσα εκλεγμένους μουφτήδες, κάτι που δεν συμβαίνει σε σχεδόν καμία ισλαμική χώρα, ούτε καν στην Τουρκία. Δηλαδή η δημιουργία πολιτικοθρησκευτικής ηγεσίας.

2. Η επανεμφάνιση στις τελευταίες Ευρωεκλογές του μειονοτικού εθνικιστικού κόμματος DEB, του αειμνήστου ανεξάρτητου βουλευτή Αχμέτ Σαδίκ, που κυριάρχησε στη Θράκη το 2014, επιτυγχάνοντας την πρώτη θέση στη Ροδόπη με 41,68%, την πρώτη θέση στην Ξάνθη με 25,89% και την τρίτη θέση συνολικά στην Περιφέρεια Αν. Μακεδονίας και Θράκης με 12,23%.

Περισσότερα

Αβραμόπουλος και Μουζάλας υπέρ μιας παγκόσμιας προσέγγισης του μεταναστευτικού

Σχολιάστε


«Αμιγώς εθνικά μέτρα δεν αρκούν»

«Χρειάζεται όχι απλά μια ευρωπαϊκή, αλλά μια παγκόσμια προσέγγιση στη διαχείριση του μεταναστευτικού. Έχει αποδειχθεί, ότι αμιγώς εθνικά μέτρα δεν αρκούν» επισήμανε ο επίτροπος Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Δημήτρης Αβραμόπουλος, μιλώντας στο συνέδριο για τη διαχείριση της μετανάστευσης, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στις Βρυξέλλες, που πραγματοποιείται ενόψει της ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής, στις 22 και 23 Ιουνίου.

Η Συνθήκη του Δουβλίνου απέδειξε, πως δεν αντέχει στο τεστ του χρόνου και της εξέλιξης, συνέχισε ο κ. Αβραμόπουλος και τάχθηκε υπέρ ενός «δεύτερου, καλύτερου Δουβλίνου». Αν θέλουμε να διορθώσουμε τα κενά, εξήγησε, πρέπει το εθνικό σύστημα ασύλου κάθε χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να δώσει τη θέση σε μια κοινή ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική.

Ο κ. Αβραμόπουλος τόνισε, πως η «Ευρώπη-φρούριο» δεν είναι κάτι θεμιτό, αλλά μια ανοιχτή Ευρώπη, με ισχυρά εξωτερικά σύνορα και ελεύθερη μετακίνηση εντός των εσωτερικών συνόρων.

Περισσότερα

Νέα δεδομένα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά την επίσκεψη Γιλντιρίμ στην Αθήνα

Σχολιάστε


Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος

Η επίσκεψη του Μπιναλί Γιλντιρίμ στην Αθήνα είχε σαφή σκοπό. Έπειτα από μία περίοδο κατά την οποία, όπως είπε και ο Αλέξης Τσίπρας, δεν ήταν δυνατό να προωθηθεί μία θετική ατζέντα στις διμερείς σχέσεις – εξαιτίας των τουρκικών προκλήσεων και της, ορισμένες φορές, εμπρηστικής ρητορικής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και άλλων Τούρκων αξιωματούχων στην πορεία προς το δημοψήφισμα – οι δύο χώρες εμφανίζονται διατεθειμένες να εστιάσουν σε θέματα στα οποία μπορούν να υπάρξουν αμοιβαία οφέλη.

Είναι ξεκάθαρο ότι η ρητορική περί Λωζάννης έχει υποχωρήσει, ενώ και η Αθήνα αποφεύγει επιμελώς να σχολιάσει ο,τιδήποτε θα αφορούσε την εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Τουρκία (όπου υπενθυμίζεται εξακολουθεί να ισχύει η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης σχεδόν ένα χρόνο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος). Το ζήτημα των 8 αξιωματικών είναι φυσικά παρόν, αλλά όσο οι προσφυγές τους για την απόρριψη του αιτήματος ασύλου εκκρεμούν, δεν πρέπει να αναμένονται εξελίξεις. Η ενέργεια, ο τουρισμός και οι μεταφορές αποτελούν μερικούς τομείς όπου οι δύο χώρες θα μπορούσαν να εστιάσουν ώστε να αποκομίσουν κάποια πιο απτά οφέλη και διαφαίνεται μία πρόθεση να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Περισσότερα

Αιμίλιος Χατζηγεωργίου (Καδίογλου) – Ο οπλαρχηγός του ποντιακού αντάρτικου (μέρος 2ο)

1 σχόλιο


Γράφει ο Παναγιώτης Μωυσιάδης

Η Σαμψούντα ήταν  το παραθαλάσσιο κέντρο του Ευξείνου . Ήταν ο συγκοινωνιακός κόμβος προς την Άγκυρα και τα ενδότερα της Μικράς Ασίας και οι Έλληνες της περιοχής  είχαν μεγάλη οικονομική επιφάνεια, πράγμα που εξόργιζε τους Τούρκους.

Είχε  απόκρημνα και δασώδη βουνά, απροσπέλαστα, που διευκόλυναν στη δημιουργία του αντάρτικου .  Ο μητροπολίτης Γερμανός Καραβαγγέλης είναι ένας μπαρουτοκαπνισμένος αγωνιστής με ιδιαίτερα υψηλή μόρφωση και αγωνιζόταν για την απελευθέρωση του Πόντου.

Ο πρώτος αντάρτης που ανέβηκε στα βουνά της Σαμψούντας ήδη από το 1914  μαζί με τον Ιστύλ Αγά  ήταν ,όπως προαναφέραμε,  ο Αιμίλιος Χατζηγεωργίου ή Καδίογλου ή Κατόγλου.                                                     Θα ακολουθήσουν ο οπλαρχηγός  Βασίλειος Ανθόπουλος, από το Απές της Σεβάστειας, ο Αντών Πασά στην Πάφρα, που ήταν ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων.   Σκοτώθηκε το 1917.  Ο Αναστάσιος Παπαδόπουλος (  ΚοτζάΑναστάης) που σκοτώθηκε στη μάχη. Ο  δε Παντέλ Αγάς από την Σαμψούντα. με τον Χρήστο Παπαδόπουλο έδωσαν την πρώτη μάχη με τους Τούρκους και διέφυγαν στην Τραπεζούντα, όπου ήρθαν  σε επαφή με τους Ρώσους . Επανήλθαν εξοπλισμένοι με ρωσικό οπλισμό και πολεμοφόδια.

Την ίδια περίοδο είναι υπό διωγμό και ο Δημήτρης Χαραλαμπίδης, από το χωριό Τσιμενλί.

Ο Δημήτρης Χαραλαμπίδης πήγε στην Τραπεζούντα και έφερε 50 όπλα ,με τα οποία εξοπλίστηκαν τα παλικάρια που βγήκαν στο βουνό. Μεταξύ αυτών και ο Αιμίλιος ο Καδίογλου. Είναι η περίοδος της γενικής επιστράτευσης των χριστιανών .

Η επιστράτευση των χριστιανών αποτέλεσε την αιτία για να αυξηθεί ο αριθμός των φυγόστρατων,   που προστέθηκαν στην ομάδα  του Αιμίλιου, που στις αρχές του 1917  είχε 15 αντάρτες.                                         Ο Αιμίλιος πολύ γρήγορα με τις ηγετικές του ικανότητες το μεγάλο θάρρος και το πολιτικό του πνεύμα επικράτησε ως οπλαρχηγός στην ομάδα του και ανέλαβε την ευθύνη του επισιτισμού για όλα τα ληστεμένα και φτωχά χωριά της περιοχής Σαμψούντας. Οι Τούρκοι έκλεβαν τα υπάρχοντα από τους χριστιανούς και ο Αιμίλιος με τα παλικάρια του τα ξανάπαιρνε και τροφοδοτούσε τα ελληνικά χωριά, που λιμοκτονούσαν λόγω του Ά. Π. πολέμου.

Περισσότερα

Ο Αγωγός ΤΑΡ υποστηρίζει Μελέτες Ανάλυσης Εδάφους και Κατάρτιση Οικονομικής Διαχείρισης

Σχολιάστε


Στο πλαίσιο του προγράμματος βιοτικής στήριξης και μεταβατικής υποστήριξής του, ο Διαδριατικός Αγωγός Φυσικού Αερίου (TAPAG) υλοποιεί τις πρώτες σχετικές πρωτοβουλίες στις φιλοξενούσες το έργο δημοτικές ενότητες της Βόρειας Ελλάδας, διεξάγοντας μελέτες ανάλυσης εδάφους και προσφέροντας στοχευμένη κατάρτιση οικονομικής διαχείρισης. Έχοντας καταβάλλει πλήρως τις αποζημιώσεις για την απόκτηση γης και πρόσβαση σε αυτή, το έργο συνεχίζει να υποστηρίζει τα νοικοκυριά που επηρεάζονται από την κατασκευή του αγωγού, με δράσεις που έχουν στόχο να ενισχύσουν το υφιστάμενο βιοτικό τους επίπεδο.

Ο TAP εφαρμόζει τις αρχές της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) και άλλα αντίστοιχα διεθνή πρότυπα. Στο αυστηρό πλαίσιο των κανόνων αυτών έχουν σχεδιαστεί και οι δύο πρωτοβουλίες, ώστε να εξασφαλίζεται ότι τα επηρεαζόμενα νοικοκυριά θα μπορούν να επαναφέρουν τα έσοδα, την παραγωγή και το βιοτικό τους επίπεδο στην προ της κατασκευής του έργου κατάσταση – και όπου είναι δυνατόν να τα βελτιώσουν.

Περισσότερα

Η άλωση της Πόλης. [Aπό το βιβλίο του Β.Ραφαηλίδη «Oι λαοί των Βαλκανίων»]

Σχολιάστε


Την 29η Μαΐου 1453 οι Τούρκοι μπαίνουν στην Κωνσταντινούπολη χωρίς μεγάλο κόπο, αν και η αντίσταση που προβάλλει ο τελευταίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος είναι όντως ηρωική, πράγμα που δικαιολογεί τους περί αυτόν θρύλους. Όμως, ξεχνούμε να πούμε πως αυτοί που τον βοηθούν να αποκρούσει τις πρώτες επιθέσεις είναι κυρίως Ιταλοί, και ειδικότερα Γενουάτες, ο ρόλος των οποίων υποτιμάται σκόπιμα προκειμένου να τονιστεί ο κλασικός ηρωισμός των Ελλήνων, δηλαδή των χριστιανών, να εξηγούμαστε.

Το μπέρδεμα έχει γίνει προ πολλού. Το δόγμα πας χριστιανός, Έλλην, πας μη χριστιανός, Τούρκος είναι μια ανιστόρητη πραγματικότητα, που συνεχίζει να μας ταλανίζει. Όμως, ο ελληνισμός και η ορθοδοξία δεν είναι έννοιες ταυτόσημες. Η ορθοδοξία είναι πάρα πολύ ευρύτερη έννοια. Υπάρχουν πολλά εκατομμύρια ορθοδόξων στον κόσμο και μόνο δέκα εκατομμύρια Ελλήνων.

Ας δούμε, λοιπόν, την τελευταία πράξη του δράματος που έμελλε να αποκόψει την Ελλάδα και τα Βαλκάνια απ’ την Ευρώπη και να την αφήσει έξω απ’ το μεγάλο πανηγύρι της Αναγέννησης, που αρχίζει σε λίγο. Η άλωση της Πόλης είναι απ’ τα πιο μεγάλα και σημαντικά γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας. Διότι η τουρκική κατοχή που θα διαρκέσει τέσσερις αιώνες, θα απομακρύνει πολιτιστικά την Ελλάδα και τα Βαλκάνια απ’ την Ευρώπη κατά τέσσερις αιώνες και αργότερα θα δημιουργήσει το «βαλκανικό ζήτημα» που είναι μέρος του ευρύτερου «ανατολικού ζητήματος». Οι υπό τουρκική κατοχή περιοχές δεν είχαν την ευκαιρία να αναπτύξουν αβίαστα και απρόσκοπτα την εθνική τους συνείδηση, και αντ’ αυτής προέκυψε μια θρησκευτική συνείδηση που προτάθηκε σαν εθνική, διότι η θρησκεία ήταν ο μόνος συνεκτικός δεσμός για τους υπόδουλους.

Περισσότερα

Η Τουρκία ψάχνει θαλάσσια πλατφόρμα πετρελαίου – Γιατί πρέπει να ανησυχούμε…

Σχολιάστε


Του Βασίλη Κοψαχείλη*

Το ενεργειακό δυναμικό της Ανατολικής Μεσογείου και οι συνέργειες μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου, ξύπνησαν το ενδιαφέρον της Τουρκίας να αποκτήσει και εκείνη λόγο και ρόλο στην περιοχή. Έτσι, συστηματοποίησε την αναθεωρητική της στρατηγική και την εμπλούτισε με νέες αξιώσεις (Α/71/875-S/2017/321), με προσωρινές παραβιάσεις της Κυπριακής ΑΟΖ μετά και την απόκτηση του ερευνητικού πλοίου «Barbaros» και με διπλωματικές ενέργειες νομιμοποίησης των διεκδικήσεών της και προώθησης αμφιλεγόμενων «λύσεων» του Κυπριακού Ζητήματος.

Ειδικότερα, η Τουρκία προσπαθεί να εμπεδώσει δικαίωμα χρησικτησίας μέρους της Κυπριακής ΑΟΖ (κυρίως του χώρου δυτικά του γεωτεμαχίου 6) που με την πάροδο του χρόνου δύναται να δημιουργήσει νομικό προηγούμενο και μελλοντικά να καθιερώσει Τουρκική δικαιοδοσία στην περιοχή.

Η πλέον ανησυχητική εξέλιξη είναι η προσπάθεια της Τουρκίας να βρει, μεταφέρει και εγκαταστήσει στην Ανατολική Μεσόγειο πλατφόρμα άντλησης Υ/Α.

Είναι μια εξέλιξη που θα πρέπει να προβληματίσει έντονα τις ηγεσίες σε Κύπρο και Ελλάδα, διότι είναι μία λίαν επικίνδυνη προοπτική και γιατί επιπλέον οι γεωστρατηγικοί κίνδυνοι που προκύπτουν, παρουσιάζονται στην κοινή γνώμη με τρόπο απλοϊκό και εξωραϊστικό, ως ζήτημα που θα το «λύσουν» οι εταιρείες και τα κράτη τους που έχουν εξασφαλίζει αδειοδότηση εντός της Κυπριακής ΑΟΖ.

Θα είναι άραγε «λύσεις» που θα ξεκαθαρίζουν ότι κυρίαρχος στην Κυπριακή ΑΟΖ είναι η Κυπριακή Δημοκρατία; Μακάρι! Η πραγματικότητα, ωστόσο, μπορεί να αποδειχθεί πολύ διαφορετική και τραγική…

Περισσότερα

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: