Αρχική

Μαρκ Μαζάουερ – Ο ξεριζωμός και η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών.

Σχολιάστε


Τον Απρίλη του 1914, μετά τους Βαλκανικούς πολέμους, ο Γάλλος πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη είχε ήδη λάβει το μήνυμα. Οι μειονότητες ήταν πηγή προστριβών, έλεγε στην ενημέρωσή του προς το Παρίσι, και εφόσον δεν μπορούσαν να συμβιώσουν ειρηνικά, έπρεπε να ξεριζωθούν και να μετακομιστούν στην αρχική της εστία η καθεμιά:

Η βαλκανική χερσόνησος στο σύνολό της είναι αυτή τη στιγμή το θέατρο φρικαλεοτήτων που μπορούν να συγκριθούν μ’ εκείνες που συνοδεύουν τις μεγάλες μεταναστεύσεις των λαών: οι φρικαλεότητες αυτές ήταν η λογική συνέπεια των πρόσφατων γεγονότων δυστυχώς, ο μόνος ίσως τρόπος να τεθεί τέρμα μια για πάντα στην αταξία και στην αναρχία, στους φόνους και στις διαρπαγές που λυμαίνονται την Ευρωπαϊκή Τουρκία, είναι να ξαναμοιραστούν ο βαλκανικοί πληθυσμοί κατά εθνότητα μεταξύ των διαφόρων κρατών, στα οποία διαιρέθηκε η Ευρωπαϊκή Τουρκία στο Βουκουρέστι. Είναι μια θλιβερή- αλλά οριστική άρση μιας κατάστασης, για την οποία ούτε η Τουρκία ούτε Ευρώπη έχουν βρει γιατρειά, εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα. 

Μια περιορισμένη ανταλλαγή πληθυσμών, που αφορούσε τα χωριά κατά μήκος της νέας τουρκοβουλγαρικής μεθορίου, είχε συμφωνηθεί από τις δύο κυβερνήσεις το Νοέμβρη του 1913. Την επόμενη άνοιξη, αφού οι οθωμανικές αρχές είχαν προσπαθήσει να εκκαθαρίσουν τμήμα της μικρασιατικής ακτογραμμής απελαύνοντας και εκτοπίζοντας τους Έλληνες κατοίκους, οι διπλωμάτες συζήτησαν την ιδέα μιας μερικής ανταλλαγής πληθυσμών, που θα κάλυπτε τους Μουσουλμάνους της Μακεδονίας και τους Έλληνες γύρω απ’ τη Σμύρνη.

Η αρχική ιδέα ήταν η ανταλλαγή να είναι υποχρεωτική, αν και η ελληνική πλευρά «αναχώρησε ως προς αυτό και οι συζητήσεις τερματίστηκαν με το ξέσπασμα Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Βενιζέλος εντυπωσιάστηκε προφανώς από την ιδέα, γιατί την επόμενη χρονιά συνέταξε ένα προκαταρκτικό σχέδιο για μια τέτοια αμοιβαία χειρονομία με τη Βουλγαρία. Ακόμα και τότε όμως πολλοί αντιτάχθηκαν στη λογική της ανταλλαγής και την είδαν ως συνθηκολόγηση μπροστά στα χειρότερα ένστικτα της ανθρωπότητας.

Περισσότερα

Ο παγκόσμιος «πόλεμος» των ΑΟΖ

1 σχόλιο


 

Του Γιώργου Φωκιανού
gfok@naftemporiki.gr

ΑΟΖ, θαλάσσιες ζώνες και υφαλοκρηπίδα επανέρχονται στο καθημερινό λεξιλόγιο και την ειδησεογραφία, μετά τις τελευταίες εξελίξεις με την υπογραφή του Μνημονίου Τουρκίας – Λιβύης, που ναι μεν δεν παράγει κάποιο νομικό αποτέλεσμα, όπως υποστηρίζουν διπλωματικοί κύκλοι, ωστόσο, αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.

Πέραν των γνωστών τουρκικών διεκδικήσεων και την απειλή του Casus Belli που στέκει πάνω από την Ελλάδα ως δαμόκλειος σπάθη, η Άγκυρα αμφισβητεί και προσπαθεί με κάθε τρόπο να βάλει εμπόδια και στον ενεργειακό σχεδιασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Λευκωσίας.

Συγκεκριμένα η Τουρκία επιθυμεί την επικυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο, με το επιχείρημα ότι διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην περιοχή. Αμφισβητεί το 70% της ΑΟΖ της Κύπρου και διεκδικεί το 25% της ελληνικής ΑΟΖ.

Όπως έχουν κάνει γνωστό οι «γείτονες» μέσω δηλώσεων ή παρουσίαση σχετικών χαρτών, θέλουν να εμπεδώσουν την κυριαρχία της στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ 28ου και 32ου μεσημβρινού στην ανατολική Μεσόγειο, ενώ εμμένουν σε ένα γενικό «γκριζάρισμα» του Αιγαίου ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.

Το βασικότερο ζήτημα αφορά η παρουσία νησιών με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας να ορίζει ότι και τα νησιά έχουν θαλάσσιες ζώνες, χωρίς όμως να αναφέρει πως αυτές οι ζώνες καθορίζονται συγκεκριμένα, ώστε να τηρείται και η αρχή της ευθυδικίας. Η υπάρχουσα νομολογία από προσφυγές σε δικαστήρια, περιλαμβάνει περιπτώσεις απόλυτης επήρειας της πρόβλεψης για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στα νησιά, μερικής επήρειας ή μηδενικής επήρειας, σε συνδυασμό με πολλούς παράγοντες.

Θεωρείται δεδομένο πως ο «πόλεμος» για την ΑΟΖ και τα όρια της κάθε χώρας δεν αποτελεί «προνόμιο» μόνο στη δική μας γειτονιά, στη δική μας μικρή γωνιά του πλανήτη. Η ακριβής έκταση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών αποτελεί κοινή πηγή συγκρούσεων μεταξύ των κρατών διεθνώς.

Η Νορβηγία και η Ρωσία αμφισβητούν τόσο τα χωρικά ύδατα όσο και την ΑΟΖ όσον αφορά το αρχιπέλαγος του Σβάλμπαρντ, ενώ η Θάλασσα της Νότιας Κίνας και συγκεκριμένα τα νησιά Σπάρτλι είναι η περιοχή μιας διαρκούς διαμάχης μεταξύ αρκετών γειτονικών χωρών (Κίνα, Φιλιππίνες, Μαλαισία και Βιετνάμ). Ειδικότερα, τα Σπάρτλι είναι μια αμφισβητούμενη ομάδα νησιών, νησίδων, 100 υφάλων και ατολλών με πλούσιο υπέδαφος. Το αρχιπέλαγος βρίσκεται στις ακτές των Φιλιππίνων, της Μαλαισίας και του νότιου Βιετνάμ.

Επίσης, η ζώνη προστασίας ZERP (Οικολογική και Αλιευτική Ζώνη) της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα προκάλεσε τριβές μεταξύ Ιταλίας και Σλοβενίας ​​και προκάλεσε προβλήματα κατά την ένταξη της δαλματικής χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ένα τμήμα της θάλασσας του Μποφόρ αποτελεί σημείο αμφισβήτησης μεταξύ του Καναδά και των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς η περιοχή περιέχει, όπως αναφέρουν επιστήμονες, σημαντικά αποθέματα πετρελαίου.

Την ίδια ώρα η Γαλλία διεκδικεί ένα τμήμα της ΑΟΖ του Καναδά στις Νήσους Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ, ένα σύμπλεγμα νησίδων στο Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό, συνολικής έκτασης 242 τ.χλμ., που ανήκουν και αποτελούν γαλλική εδαφική επικράτεια από το 1763 και επίσημα από το 1985. Τα νησιά περιβάλλονται εξ ολοκλήρου από την ΑΟΖ του Καναδά.

Τέλος, ο Μαυρίκιος εμφανίζει διεκδικήσεις από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο στον Ινδικό Ωκεανό, ενώ ο Λίβανος υποστηρίζει ότι η συμφωνία μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ επικαλύπτει την ΑΟΖ του.

Όσον αφορά παλαιότερες διαμάχες που διευθετήθηκαν στα δικαστήρια, σε αυτές περιλαμβάνεται η «κόντρα» Βρετανίας – Γαλλίας με το δικαστήριο να αναφέρει πως στα Βρετανικά νησιά που είναι πλησίον των ακτών της Γαλλίας δε θα έπρεπε να δοθεί υφαλοκρηπίδα, παρά μόνο χωρικά ύδατα, ορίζοντας το όριο με την αρχή της μέσης γραμμής μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών.

Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για τη στάση απέναντι στην Τουρκία

Σχολιάστε


 

Σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για τη στάση που τηρεί απέναντι στην Τουρκία, εξαπέλυσε ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής θεωρίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννης Μάζης.  Μιλώντας στην εκπομπή «Ραντάρ» στον Alpha, με τον Τάκη Χατζή και τον Δήμο Βερύκιο, έκανε λόγο για «σχεδόν εμπόλεμη» κατάσταση, που έχει διαμορφωθεί στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο μετά τις τελευταίες τουρκικές προκλήσεις. ‘Eκανε λόγο για στρουθοκαμηλισμό της τωρινής κυβέρνησης, αλλά και όλων των άλλων μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

«Όσο κι αν ακούγεται κάπως οδυνηρό, η κατάσταση με την Τουρκία είναι σχεδόν εμπόλεμη. Διεκδικούνται ευθέως εδάφη της Ελλάδας, θαλάσσιες ζώνες ωμά, και μάλιστα με επίκληση του διεθνούς δικαίου».

«Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, αγνοείται σειρά χερσαίων μαζών, όπως τα Δωδεκάνησα, η Κρήτη…», πρόσθεσε: «Σε οποιαδήποτε ερμηνεία, είναι εμπόλεμη κατάσταση», υπογράμμισε.

Όπως είπε, η Λιβύη δεν είναι χώρα, αλλά «χώρος» και τόνισε: «Το δράμα από νομικής άποψης είναι ότι η κυβέρνηση της Λιβύης είναι αναγνωρισμένη διεθνώς, αν και δεν εξελέγη από τον λαό ούτε ορκίστηκε σε κανένα κοινοβούλιο».

Χαρακτήρισε «εξάμβλωμα» τη λιβυκή κυβέρνηση, ενώ άσκησε σκληρή κριτική στους χειρισμούς της Ελλάδας: «Το πρόβλημα που έχουμε είναι ότι στρουθοκαμηλικά βάζουμε το κεφάλι μας στην άμμο και δεν βλέπουμε την πραγματικότητα. Ήταν μια τακτική που ακολουθήσαμε από την εποχή της εισβολής και κατοχής στη Βόρεια Κύπρο από τουρκικά στρατεύματα, μέχρι σήμερα».

Μίλησε για μια «πολιτική κατευνασμού», την οποία χαρακτηρίζει «λανθασμένη»: «Ορίστε τι απέδωσε. Είναι λανθασμένη πολιτική. Υπάρχει και η πολιτική αποτροπής, μια διαδικασία που έχει φάσεις», τονίζοντας πως είναι διαφορετικά όταν «ο απέναντι διαπιστώνει ότι έχεις αποτρεπτική πολιτική και τη δημοσιοποιείς».

«Όταν κάποιος μιλάει για συνεκμετάλλευση με προηγούμενη επίλυση των θαλασσίων ζωνών, μπορώ να το ακούσω…», πρόσθεσε.

Σχολιάζοντας τις δηλώσεις Δένδια, ο οποίος κάλεσε τον Λίβυο πρέσβη στην Αθήνα να φέρει τη συμφωνία, «αλλιώς θα απελαθεί», είπε: «Να καλέσει και τον Τούρκο. Δεν την υπέγραψε μόνος του ο Λίβυος».

Αρχική

Το μακεδονικό μουσείο που ενώνει

1 σχόλιο


Την υπερτοπική σημασία του Πολυκεντρικού Μουσείου Αιγών, στο οποίο θα ενταχθεί και το Μουσείο των Βασιλικών Τάφων (φωτ.), τόνισαν σε εκδήλωση διακεκριμένοι ομιλητές και επιστήμονες, ανάμεσά τους ο επιφανής μελετητής της κλασικής αρχαιότητας Ρόμπιν Λέιν Φοξ και η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας Αγγελική Κοτταρίδη.

ΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

«Γεννήθηκα για πρώτη φορά το 360 π.Χ.», άρχισε να λέει ο επιφανής μελετητής της κλασικής αρχαιότητας, καθηγητής Ρόμπιν Λέιν Φοξ, και τα πρώτα χαμόγελα εμφανίστηκαν στην αίθουσα. «Γνώρισα έναν νέο άνδρα, τον Φίλιππο, που άλλαξε τις δομές του βασιλείου των Μακεδόνων. Αγαπούσα τον γιο του τον Αλέξανδρο, το άλογό του τον Βουκεφάλα και μαζί ιππεύσαμε στην Ασία. Είδα την Αίγυπτο, τη Βαβυλώνα, τις ωραιότερες γυναίκες, τις Ινδίες, μερικές φορές είδα τον Αλέξανδρο μεθυσμένο. Μια φορά κάναμε λάθος και γυρίσαμε στην πατρίδα μέσα από την έρημο», είπε, πριν κλείσει το πρώτο μέρος της ομιλίας του με τον θάνατό του και την «επιστροφή» του στη ζωή το 1946.

Με τα πολλά, συνέχισε, κατάφερε να βρει τον δρόμο για το παλιό του σπίτι, τις Αιγές, στις αρχές της δεκαετίας του ’70, σε μια εποχή που οι επιστήμονες διαφωνούσαν για τη συσχέτιση του αρχαιολογικού χώρου της Βεργίνας με τις αρχαίες Αιγές. Ο Βρετανός ιστορικός Νίκολας Χάμοντ θα υποστήριζε τότε ότι η αρχαία πόλη ανάμεσα στη Βεργίνα και στα Παλατίτσια είναι οι Αιγές, η αρχαία πρωτεύουσα του μακεδονικού βασιλείου. Λίγο αργότερα, το 1977, ο Μανόλης Ανδρόνικος με την πανεπιστημιακή ανασκαφή του ΑΠΘ έφερε στο φως τον τάφο του Φιλίππου Β΄ και όλα τα άλλα έγιναν Ιστορία.

«Τι μάθαμε από τότε;», διερωτήθηκε ο καθηγητής της Οξφόρδης στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής. «Οτι ο Φίλιππος είναι ο πατέρας της ελληνιστικής περιόδου, ήταν αυτός που είχε την επιθυμία να εκστρατεύσει στην Ασία, ίδρυσε πόλεις, είχε καταλάβει ότι ο γιος του έπρεπε να μορφωθεί από τους καλύτερους δασκάλους», σημείωσε. Για τον καθηγητή, ο Φίλιππος Β΄ ήταν το «κλειδί» για τη μετατροπή του βασιλείου της Μακεδονίας σε κέντρο τεχνών και πολιτισμού, και εκτιμά ότι η ελληνιστική περίοδος ξεκίνησε πριν από τον θάνατο του Αλεξάνδρου. Παραφράζοντας το λατινικό ρητό «ex Αfrica semper aliquid novi», ο καθηγητής επιβεβαίωσε τα φιλελληνικά του αισθήματα. «Για μένα, καθετί νέο έρχεται από την Ελλάδα».

Περισσότερα

Μητροπολίτης Ν. Ιωνίας : «Το δημογραφικό απειλεί ανοικτά το μέλλον του έθνους μας»

Σχολιάστε


 

 

 

Μητροπολίτης Ν. Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ

Αυτοκριτική για τις ευθύνες της Εκκλησίας, των κυβερνήσεων και των γονιών για το πρόβλημα «Οι γενναίες πρωτοβουλίες που πρέπει να ληφθούν πριν είναι αργά» κάνει ο μητροπολίτης Ν. Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ στην ομιλία- εισήγηση στην ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Στις μεγάλες ευθύνες των εκάστοτε κυβερνήσεων αλλά και της ίδιας της Εκκλησίας για την «ωρολογιακή βόμβα» που βρίσκεται στα θεμέλια της χώρας και ονομάζεται δημογραφικό πρόβλημα αναφέρθηκε στην ομιλία του στην ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος ο μητροπολίτης Ν. Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ.

Η ομιλία του μητροπολίτη κ. Γαβριήλ ενώπιον σχεδόν 80 μητροπολιτών περιείχε δόσεις αυτοκριτικής για τις ευθύνες της Εκκλησίας αλλά και της Πολιτείας. Το δημογραφικό πρόβλημα, τόνισε ο κ. Γαβριήλ, «ὁδεύει πρός μή ἀναστρέψιμη πορεία και καθίσταται ὡς τό μεγαλύτερο πρόβλημα τῆς σύγχρονης Ἑλλάδος, ἀφοῦ ἀπειλεῖ ὄχι μόνο τήν ἐθνική μας ἀνεξαρτησία καί τήν ἐδαφική μας ἀκεραιότητα, ἀλλά καί τό ἴδιο τό μέλλον τοῦ ἔθνους μας».

«Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες τῆς ἐθνικῆς μας αὐτοκτονίας και πρέπει να αναλάβουμε μέτρα ὥστε νά ἀνακοπεῖ ἡ συνεχιζόμενη δημογραφική παρακμῆ τοῦ ἔθνους μας», τόνισε.

Ο μητροπολίτης Ν. Ιωνίας και Φιλαδελφείας, μίλησε για «μία κρίση κυρίως πνευματική και ηθική, κρίση ἀξιῶν καί ἱδανικῶν, κρίση θεσμῶν, ἀλλά κυρίως κρίση ἐλπίδος καί ὁραμάτων. «Δέν ὠφελεῖ νά κρυβόμαστε ἄλλο. Ἡ πνευματική μας παρακμή ἀποτέλεσε καί ἀποτελεῖ τήν κύρια καί βασική αἰτία γιά τήν σημερινή κατάσταση πού βιώνουμε ὡς λαός, ὡς ἔθνος, ὡς πρόσωπα, ἀλλά καί ὡς Ἐκκλησία. Ἡ ἀπουσία ὁράματος εἶναι δυστυχῶς τό κύριο χαρακτηριστικό τῆς σημερινῆς Ἑλλάδος. Δίχως ὅραμα δέν ὑφίσταται βούληση. Δίχως βούληση δέν ὑφίσταται ἀποφασιστικότητα, δέν ὑφίσταται τόλμη καί ἔμπνευση» πρόσθεσε.

Ο κ. Γαβριήλ αναφέρθηκε στο πρόβλημα του σχεδιασμού με βάση πάντοτε το «σήμερα» και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι προκλήσεις του μέλλοντος. «Ἡ ἀτολμία καί ὁ στρουθοκαμηλισμός ὁδήγησαν τήν Ἑλλάδα στή σημερινή δυσχερῆ θέση» σημείωσε. «Σχεδόν 27 ἔτη ἀπό τή στιγμή πού ἡ Διακομματική Ἐπιτροπή τῆς Βουλῆς (1993) ἐπικεντρώθηκε στό δημογραφικό πρόβλημα τῆς χώρας καί διατύπωσε προτάσεις γιά τήν ἀντιμετώπισή του και οὐδεμία ἀπό τίς προτάσεις αὐτές ὑλοποιήθηκε» επισήμανε..

Περισσότερα

Σοφία Βέμπο: H «τραγουδίστρια της νίκης»

1 σχόλιο


 

Η Σοφία Βέμπο, η φωνή της οποίας ταυτίστηκε με το έπος του ’40, έχει μείνει στη νεότερη ιστορία ως η «εθνική μας φωνή» και η «τραγουδίστρια της νίκης».

Ένα όνομα μια ιστορία και συγκεκριμένα απόλυτα ταυτισμένο με τη νεότερη ελληνική ιστορία, είναι το όνομα της Σοφίας Βέμπο, μιας γυναίκας-σύμβολο ενός ολόκληρου λαού.

Ξεχωριστή για τη φωνή αλλά και την ισχυρή της προσωπικότητα, η Σοφία Βέμπο άρρηκτα συνδεδεμένη με το έπος του ’40 τραγούδησε με λεβεντιά, σατίρισε με θάρρος τους κατακτητές και εμψύχωσε τους έλληνες φαντάρους μας στο ελληνοαλβανικό μέτωπο, με τραγούδια που έγιναν πατριωτικοί ύμνοι.

«Εγώ θα σας αφηγηθώ τη ζωή μου με απλότητα. Είναι μια απλή ζωή που αμφιβάλλω αν θα σας ενθουσιάσει, όπως αμφιβάλλω για το συγγραφικό μου τάλαντο. Ισως θα προτιμούσατε αντί να διαβάζετε αυτές τις γραμμές να σας έλεγα ένα τραγούδι…».

 

Η Σοφία Βέμπο, γεννιέται στη Θράκη στις 11 Φεβρουαρίου του 1910 ως Σοφία Μπέμπου, όπως είναι το πραγματικό της όνομα και το 1933, στα 23 της χρόνια ξεκινά από τη Θεσσαλονίκη την καλλιτεχνική της πορεία ως τραγουδίστρια για να βρεθεί πολύ γρήγορα στην Αθήνα όπου θα ανελιχθεί με αλματώδη βήματα της.

Το πρώτο τραγούδι της Βέμπο είναι η «Όμορφη τσιγγάνα», ενώ το πρώτο τραγούδι που γραμμοφώνησε είναι το «Μη ζητάς φιλιά», το 1934 στην εταιρεία Παρλοφόν. Μέσα σε 5 μόλις χρόνια από το πρώτο εκείνο τραγούδι, η Βέμπο έχει ήδη αναγνωριστεί και καταξιωθεί ως η πρώτη τραγουδίστρια του ελληνικού ελαφρού τραγουδιού.

Ωστόσο, τα σύννεφα του πολέμου ολοένα και πυκνώνουν και το 1940 πολλές χώρες ήδη έχουν καταληφθεί από τις δυνάμεις του Άξονα. Στην Ελλάδα σημειώνονται οι πρώτες παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου από ιταλικά αεροπλάνα και στις 28 Οκτωβρίου του 1940, στις 10 το πρωί, ο εκφωνητής Κώστας Σταυρόπουλος διακόπτει τη ροή του ραδιοφωνικού προγράμματος του Ζαππείου και προβαίνει στην ιστορική εκείνη ανακοίνωση της επίθεσης των ιταλικών δυνάμεων κατά της Ελλάδας και την άμυνα των ημετέρων. Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος μόλις είχε ξεκινήσει…

Η κήρυξη του πολέμου εκτοξεύει αυτόματα την καριέρα της Βέμπο, η οποία ξεκινά να τραγουδά σατιρικά και πολεμικά τραγούδια στην παράσταση «Πολεμική Αθήνα» του θεάτρου Μοντιάλ του Μίμη Τραϊφόρου (συνεργάτης και σύζυγός της μετέπειτα).

Περισσότερα

Στ. Λυγερός : Το δίδαγμα της Συρίας και η Ελληνική αφασία (ηχητικό)

Σχολιάστε


Από 984radio

Ο επικεφαλής του slpress .gr Σταύρος Λυγερός, αναφερόμενος στα νέα γεωπολιτικά δεδομένα με τις «ζώνες ασφαλείας» που η Τουρκία δημιουργεί ως νέο δεδομένο ισχύος και παρά το διεθνές δίκαιο σε βάρος των συνόρων μιας χώρας και που ενδέχεται να βρει κι άλλους μιμητές, εξήγησε γιατί το μεγάλο παζάρι μεταξύ Πούτιν και Ερντογάν που σηματοδοτεί το πρωταγωνιστικό ρόλο της Ρωσίας και για τις άλλες χώρες της περιοχής, περιορίζει πλέον τις ΗΠΑ που είναι εκτός του πεδίου , σε απλά «γαβγίσματα».

Κατά τον Σταύρο Λυγερό, η Τουρκία όταν ξεκαθαρίσει το τοπίο στην Βορειοανατολική Συρία, θα στραφεί με τις πάγιες απαιτήσεις και το ίδιο ύφος ισχύος και προς την Ελλάδα και την Κύπρο.

Αλλά, κατά στον Σταύρο Λυγερό, η Ελλάδα σε επίπεδο πολιτικής ελίτ είναι σε αφασία, «στρουθοκαμηλίζει» και χωρίς στρατηγική, αδυνατεί να αντιληφθεί πως ευρύτερες δυνάμεις θα ήθελαν εντελώς κυνικά για τα συμφέροντα τους είτε να μετατρέψουν την χώρα σε χώρο, είτε σε ενσωματωμένη χώρα στους ευρύτερους σχεδιασμούς, με την Τουρκία κάτι περισσότερο από περιφερειακή δύναμη στην περιοχή.

Older Entries