Αρχική

Βουλγαρία: Το «δεκανίκι» του Ερντογάν στην Ευρώπη – Το «ύπουλο» σχέδιο κατά της Ελλάδας

Σχολιάστε


Βασίλης Σκουλαράκος

Είναι φορές που τους φίλους σου τους μετράς στα δύσκολα. Με τη Βουλγαρία οι σχέσεις της Χώρας μας και ειδικότερα στον οικονομικό τομέα έχουν βελτιωθεί σε σχέση με το παρελθόν, αφού και οι δύο χώρες επιθυμούμε την αμοιβαία επωφελή οικονομική ανάπτυξη. Το ίδιο όμως δε φαίνεται να συμβαίνει και στην εξωτερική πολιτική, αφού τα συμφέροντα μας κινούνται εκ διαμέτρου αντίθετα, ακολουθώντας συγκρουσιακή πορεία.

Το πλέον ανησυχητικό είναι ότι οι θέσεις της Βουλγαρίας ουκ ολίγες φορές ευθυγραμμίζονται με αυτές της Τουρκίας, μία πραγματικότητα που την είδαμε να παίρνει σάρκα και οστά στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ του Δεκεμβρίου, όπου ο Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπορίσοφ, ήταν ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές εναντίον των κυρώσεων στη γείτων.

Αυτή η επαμφοτερίζουσα στάση της Βουλγαρίας έναντι της Χώρας μας που στηρίζεται στο ναι μεν «Είμαστε αδελφοί με την Ελλάδα» αλλά κι η Τουρκία αποτελεί σημαντικό εταίρο στην περιοχή, δεν είναι πρόσφατη. Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν, θα δούμε ότι οι περιπτώσεις που η Βουλγαρία υποστήριξε την Τουρκία στις παράλογες κατά τα άλλα αιτιάσεις της, δεν είναι και λίγες. Κάτι που μπορεί να είναι αποτέλεσμα και των διαχρονικά καλών σχέσεων μεταξύ του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν και του Βούλγαρου Πρωθυπουργού Μπορίσοφ από την εποχή ακόμα που διατελούσαν δήμαρχοι της Κωνσταντινούπολης και της Σόφιας αντίστοιχα, όμως σίγουρα αυτή η συνθήκη στις διεθνείς σχέσεις δεν αρκεί.

Περισσότερα

Θωράκιση της εθνικής κυριαρχίας: Στα 12 μίλια τα χωρικά ύδατα στο Ιόνιο

Σχολιάστε


Μια προδιαγεγραμμένη κίνηση θωράκισης της εθνικής κυριαρχίας επισφραγίσθηκε με την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος για την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο στα 12 ν.μ., όπως είχε προαναγγείλει από το τέλος Αυγούστου ο Κυριάκος Μητσοτάκης. 

«Το Π.Δ. αποτελεί απαραίτητο βήμα για τη διαδικασία επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης της χώρας στη συγκεκριμένη περιοχή, ενέργεια που αποτελεί με βάση τη Σύμβαση του ΟΗΕ, αναφαίρετο δικαίωμα της χώρας. Αναφέρεται επίσης ότι η Ελλάδα επιφυλάσσεται και στις λοιπές περιοχές της επικράτειάς της των αντιστοίχων δικαιωμάτων της» είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κ. Στέλιος Πέτσας. 

Η έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος, πάντως, προκάλεσε νευρικότητα στην Άγκυρα, λόγω του τουρκικού Κάζους Μπέλι για την επέκταση των χωρικών υδάτων και στο Αιγαίο, με τουρκικά ΜΜΕ, όπως η Γενί Σαφάκ και η Αιντινλίκ να κάνουν λόγο για «απόφαση-σκάνδαλο» της Αθήνας. 

Περισσότερα

Η Άγκυρα «πατάει» σε ισχυρές συμμαχίες

1 σχόλιο


  • Από τον Σάββα Καλεντερίδη

Καταρχάς, να ξεκαθαρίσουμε ότι η Τουρκία δεν φοβάται ότι θα της επιβληθούν σοβαρές κυρώσεις εναντίον της, κυρίως για τρεις λόγους:

Πρώτον, ο παράγοντας Γερμανία, παρά την αλλαγή του κλίματος στα κόμματα και στην κοινωνία, παραμένει αμετακίνητος στη θέση ότι η επιβολή σοβαρών κυρώσεων στην Τουρκία θα την απομακρύνει ακόμα περισσότερο από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, κάτι που για γεωπολιτικούς λόγους δεν είναι προς το συμφέρον της Δύσης και της Γερμανίας.

Δεύτερον, ο παράγοντας Ιταλία, προκειμένου να εξυπηρετήσει δικά του γεωπολιτικά συμφέροντα (κυρίως στη Λιβύη), στην ουσία συμπλέει με την Τουρκία. Σε αυτό τη βοηθά και η απραξία της Ελλάδας, που δεν φρόντισε να έχει ισχυρή παρουσία στη Λιβύη, ώστε να καταστεί ένας αξιόπιστος σύμμαχος της Ιταλίας, απέναντι στην τουρκική παντοκρατορία στη δυτική Λιβύη, στην ελληνορωμαϊκή Τριπολίτιδα.

Έτσι η Ιταλία αναγκάστηκε να συμπορευτεί με την Τουρκία στη Λιβύη, με αποκορύφωμα την υπογραφή της πρόσφατης αμυντικής συμφωνίας με την κυβέρνηση Σαράζ, που είναι ενεργούμενο της Τουρκίας.

Προφανώς η συμφωνία αυτή, που δεν θα υπέγραφε ο Σαράζ, αν δεν άναβε το πράσινο φως από την Αγκυρα, είναι το αντίδωρο του Ερντογάν στον Κόντε και τον Ντι Μάιο για την υποστήριξη που θα έχει η Τουρκία στις Βρυξέλλες στη Σύνοδο Κορυφής. Στα παραπάνω καλό είναι να προσθέσουμε τα 21 δισ. ευρώ των ιταλικών τραπεζών, τα οποία είναι επενδεδυμένα στην Τουρκία και τις εξαγωγές όπλων, που αποτελούν το 14% του συνόλου των ιταλικών εξαγωγών στον τομέα αυτόν.

Τρίτον, ο παράγοντας Ισπανία, προκειμένου να προστατέψει τα συμφέροντα των ισπανικών τραπεζών, οι οποίες είναι εκτεθειμένες στις τουρκικές σε ποσό 64 δισ. ευρώ, δεν θα συμφωνήσει σε κυρώσεις που θα οδηγήσουν σε κατάρρευση την τουρκική οικονομία, άρα και τις τουρκικές τράπεζες, οι οποίες θα συμπαρασύρουν την ισπανική τράπεζα BBVA και την ασφαλιστική MAPFRE.

Περισσότερα

Η Συμφωνία των Πρεσπών αναζωπύρωσε πέντε βαλκανικούς εθνικισμούς

1 σχόλιο


Κωνσταντίνος Χολέβας

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να διδάσκεται στους φοιτητές της Ιστορίας και των Πολιτικών Επιστημών ως παράδειγμα προς αποφυγήν. Αντί να λύσει ένα πρόβλημα το περιέπλεξε και αναζωπύρωσε όλες τις εθνικιστικές τάσεις και φιλοδοξίες στην περιοχή μας. Μία σύντομη καταγραφή των προσφάτων γεγονότων δίνει τα ακόλουθα αποτελέσματα:

1. Αναζωπύρωση του εθνικισμού του τεχνητού «μακεδονικού έθνους».. Στα Σκόπια ο Πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ απολαμβάνει τα δώρα που πήρε από την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα και δηλώνει ότι η χώρα του θα ενταχθεί στην Ευρ. Ένωση «ως μακεδονικός λαός με μακεδονική γλώσσα»! Το Βόρειος-α-ο δεν υπάρχει μπροστά από τον όρο Μακεδονία ούτε στις αναρτήσεις του Ζάεφ. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναγγέλλει τη μελλοντική ένταξη ως Makedonska idnina e Evropa και τη διοργάνωση Διάσκεψης με τίτλο: Macedonia 2025 Summit.

Απο την πλευρά της η αντιπολίτευση του κ. Μίτσκοσκι (VMRO) υπερακοντίζει σε εθνικισμό καταγγέλλοντας τον Ζάεφ για υποχωρήσεις έναντι της Βουλγαρίας. Κάποιοι το είχαμε προβλέψει: Το ατυχές όνομα «Βόρεια Μακεδονία», για το οποίο πανηγύρισε ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει αρχίσει ήδη να μένει απλώς «Μακεδονία» χωρίς τον γεωγραφικό προσδιορισμό. Όπως και η Υπεριορδανία των σχολικών βιβλίων μας έμεινε απλώς: Ιορδανία.

Περισσότερα

ΗΠΑ: Νομοσχέδιο για κυρώσεις στην Τουρκία για τους S-400

1 σχόλιο


news24704 Δεκεμβρίου 2020 06:42

Την επιβολή κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας για την απόκτηση του ρωσικού συστήματος S-400 προβλέπει το νομοσχέδιο των ΗΠΑ για τον αμυντικό προϋπολογισμό (NDAA) του 2021.

Το νομοσχέδιο αποφαίνεται ότι η απόκτηση των S-400 συνιστά μια «σημαντική συναλλαγή» (λεκτικό του νόμου CAATSA). Ως εκ τούτου ζητά να εφαρμοστούν οι προβλέψεις του νόμου CAATSA (Νόμος για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων) και να επιβληθούν τουλάχιστον πέντε κυρώσεις μέσα σε 30 μέρες από την υπογραφή του.

«Η απόκτηση από την κυβέρνηση της Τουρκίας του συστήματος αεροπορικής άμυνας S-400 από τη Ρωσική Ομοσπονδία που ξεκινά στις 12 Ιουλίου 2019, αποτελεί ‘σημαντική συναλλαγή’ όπως περιγράφεται στην ενότητα 231 του νόμου CAATSΑ…Το αργότερο εντός 30 ημερών μετά την ημερομηνία θέσπισης του παρόντος νόμου (αμυντικός προϋπολογισμός για το 2021), ο πρόεδρος πρέπει να επιβάλλει πέντε ή περισσότερες από τις κυρώσεις που περιγράφονται στο άρθρο 235 του Νόμου CAATSA σε σχέση με κάθε άτομο που εν γνώσει ασχολήθηκε με την απόκτηση του συστήματος αεροπορικής άμυνας S-400», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Περισσότερα

«Ρινγκ» στο ΝΑΤΟ για την Τουρκία, γερμανική «ασπίδα» για τον Ερντογάν στήνεται στην ΕΕ

Σχολιάστε


Νίκος Μελέτης 

Σε πεδίο… ευθείας αντιπαράθεσης μετατράπηκε η τηλεδιάσκεψη των Υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στη διάρκεια της χθεσινής χειμερινής Συνόδου της Συμμαχίας, καθώς η Τουρκία αναδεικνύεται  σε πραγματικό πρόβλημα για την αποτελεσματικότητα αλλά και την συνοχή της Ατλαντικής Συμμαχίας. 

Ο τούρκος υπουργός εξωτερικών Μ. Τσαβούσογλου επιτέθηκε εναντίον των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Ελλάδας, ενώ προηγουμένως είχε υπάρξει μια πρωτοφανής για τα δεδομένα αλλά και ειδικά για Αμερικανός ΥΠΕΞ, επίθεση του κ. Πομπέο εναντίον της Τουρκίας και του καθεστώτος Ερντογάν. Η έντονη αντιπαράθεση Πομπέο – Τσαβούσογλου επιβεβαιώνει το βαθύ ρήγμα που έχει δημιουργηθεί μεταξύ του καθεστώτος Ερντογάν και της απερχομένης ηγεσίας αλλά και της παρούσας γραφειοκρατίας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Και η χθεσινή σύγκρουση βάζει την σφραγίδα της στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις και δυσκολεύει τουλάχιστον σε πρώτη φάση τις όποιες προσπάθειες καταβληθούν από τον επόμενο ΥΠΕΞ Τόνυ Μπλινκεν για να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την Άγκυρα.

Η αντιπαράθεση στο πεδίο του ΝΑΤΟ προδιαγράφει και το κλίμα έντασης στο οποίο γίνεται η προετοιμασία για την Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις 10-11 Δεκεμβρίου, που εκ των πραγμάτων θα  έχει στην ατζέντα την αξιολόγηση της στάσης της Τουρκίας και την προοπτική λήψης μέτρων  εναντίον της.

Στη διάρκεια της υπουργικής Συνόδου του ΝΑΤΟ, ο κ. Πομπέο τόνισε ότι η Τουρκία εναντιώνεται στις αρχές και τη λειτουργία της Συμμαχίας, υπονομεύοντας έτσι τη συνοχή της και έκανε ειδική αναφορά στις ενέργειες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, τη Λιβύη, τη Συρία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Χαρακτήρισε μάλιστα την απόκτηση των S400  από την Τουρκία  ως «δώρο για τη Ρωσία» από ένα Νατοϊκό σύμμαχο. Ο κ. Πομπέο σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες τόνισε ακόμη ότι θα πρέπει να επανεκκινήσει ο μηχανισμός αποκλιμάκωσης, ο οποίος δεν λειτουργεί με υπαιτιότητα της Τουρκίας.

Περισσότερα

Αλβανός στρατηγός: «Σοβαρή πρόκληση και ανοησία η εγκατάσταση ελληνικού στρατού στους Οθωνούς»

1 σχόλιο


Για πρώτη φορά στρατιωτική παρουσία σε Γαύδο και Οθωνούς – Ποιος είναι ο Αλβανός στρατηγός Piro Ahmetaj που αντιδρά και στρέφεται συνεχώς εναντίον της Ελλάδας το τελευταίο χρονικό διάστημα; – Αξιολόγηση της ελληνικής ενέργειας και μερικές σκέψεις με αφορμή την παρουσία στρατιωτών σε Γαύδο και Οθωνούς.

Στη δίνη της πανδημίας του κορωνοϊού και ορισμένων άλλον γεγονότων, πέρασε στα ψιλά μια αξιοπρόσεκτη ενέργεια της ηγεσίας των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και φυσικά του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης.

Συγκεκριμένα, από τον περασμένο Ιούλιο στρατιωτικό φυλάκιο ιδρύθηκε για πρώτη φορά στη Γαύδο, το νοτιότερο σημείο της ελληνικής επικράτειας (για την ακρίβεια το ακρωτήριο Τρυπητή είναι το νοτιότερο σημείο της Γαύδου και της Ελλάδας), ενώ αναμένεται σύντομα και ίδρυση στρατιωτικού φυλακίου για πρώτη φορά στους Οθωνούς, ένα από τα Διαπόντια νησιά, το δυτικότερο σημείο της ελληνικής Επικρατείας (το ακρωτήριο Μπόκα των Οθωνών είναι για την ακρίβεια το δυτικότερο σημείο της Ελλάδας).

Λεπτομέρειες για όλα αυτά δίνει σε ένα εξαιρετικό ρεπορτάζ του ο Μάνος Χαραλαμπάκης στα «Νέα» της 6ης Νοεμβρίου 2020.

Το στρατιωτικό φυλάκιο στη Γαύδο.

Το περασμένο καλοκαίρι, στα τέλη Ιουλίου και εν μέσω ελληνοτουρκικής κρίσης, το δημοτικό συμβούλιο της Γαύδου έδωσε το πράσινο φως για τη λειτουργία στρατιωτικού φυλακίου στο νησί, παραχωρώντας κτίριο δίπλα στον φάρο της Γαύδου.

Περισσότερα

Το ΟΧΙ των Ελλήνων

1 σχόλιο


Η απόφαση για την επίθεση κατά της Ελλάδας ελήφθη στις 15 Οκτωβρίου 1940 από το Ιταλικό Πολεμικό Συμβούλιο, παρουσία του Μουσολίνι και παρά τις αντιρρήσεις πολλών από τους παρισταμένους για την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπιζόταν η επιχείρηση. Ο «Ντούτσε» ήθελε μία νίκη για να μπει στο μάτι του Χίτλερ, που είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις για μία επίθεση κατά της Ελλάδας. Πίστευε ότι η χώρα μας ήταν ο εύκολος στόχος. «Το μόνο μας εμπόδιο είναι οι λασπωμένοι δρόμοι» τον είχαν διαβεβαιώσει οι επιτελείς του. Ως ημέρα της επίθεσης ορίσθηκε η 26η Οκτωβρίου, αλλά ο Μουσολίνι τη μετέθεσε για τις 28 Οκτωβρίου, προκειμένου να συμπέσει με τη 18η επέτειο της Πορείας προς τη Ρώμη, που έφερε τους φασίστες στην εξουσία.

Στην Αθήνα έφθαναν σωρηδόν οι πληροφορίες για επικείμενη ιταλική επίθεση. Στο Υπουργικό Συμβούλιο της 25ης Οκτωβρίου ο Μεταξάς ενημέρωσε τους υπουργούς του για την κατάσταση και τους διαβεβαίωσε ότι η στρατιωτική προπαρασκευή της χώρας είχε προχωρήσει ικανοποιητικά. Η αλήθεια ήταν ότι η χώρα μας ήταν σχεδόν ανοχύρωτη προς την πλευρά της Αλβανίας και με ελλιπείς στρατιωτικές δυνάμεις, καθώς το βάρος είχε δοθεί στα σύνορα με τη Βουλγαρία.

Περισσότερα

Ναύαρχος Χρηστίδης: Η Τουρκία το 1936 αναγνώρισε τον εξοπλισμό των ελληνικών νησιών

Σχολιάστε


Ο Επίτιμος Α/ΓΕΝ, ναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης, σε κείμενο του με τίτλο «Συνοπτική Παρουσίαση Ελληνοτουρκικών Θεμάτων- Διεθνούς Δικαίου Θαλάσσης για τον απλά σκεπτόμενο και προβληματισμένο Έλληνα», εξηγεί με σαφήνεια, γιατί η Τουρκία δεν θα πρέπει όχι απλά να ζητά αλλά ούτε να σκέφτεται αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών.

Την απάντηση έχει δώσει και ο πρώην ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς, ο οποίος έχει καλέσει τους Τούρκους να διαβάσουν τα πρακτικά της τουρκικής εθνοσυνέλευσης το 1936, για να διαπιστώσουν ότι έχουν απολύτως αποδεχτεί την κατάσταση.

Το απόσπασμα από την εργασία του Επίτιμου Α/ΓΕΝ Κοσμά Χρηστίδη:

Η αποστρατικοποίηση των ελληνικών νησιών Λήμνου και Σαμοθράκης, η οποία μαζί με την αποστρατικοποίηση των Δαρδανελίων, της Θάλασσας του Μαρμαρά και του Βοσπόρου, καθώς επίσης και των τουρκικών νησιών Ίμβρου (Gokceada), Τενέδου (Bozcaada) και Λαγουσών (Tavcan), αρχικώς προεβλέπετο στη Σύμβαση της Λωζάνης (άρθρο 4) για τα Στενά του 1923, καταργήθηκε από τη Σύμβαση του Montreux του 1936 (όπως ρητώς μνημονεύεται στο προοίμιό της).

Το δικαίωμα της Ελλάδας να εξοπλίσει τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη αναγνωρίσθηκε από την Τουρκία, σύμφωνα και με την επιστολή που απηύθυνε στον Έλληνα Πρωθυπουργό στις 6 Μαΐου 1936 ο τότε Τούρκος Πρέσβης στην Αθήνα Roussen Esref, κατόπιν οδηγιών της Κυβέρνησής του.

Η Τουρκική Κυβέρνηση επανέλαβε αυτή τη θέση, όταν ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Rustu Aras, απευθυνόμενος προς την Τουρκική Εθνοσυνέλευση με την ευκαιρία της κύρωσης της Συμβάσεως του Montreux,αναγνώρισε ανεπιφύλακτα το νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδας να εγκαταστήσει στρατεύματα στη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, με τις εξής δηλώσεις του:

«Οι διατάξεις που αφορούν τις νήσους Λήμνο και Σαμοθράκη, οι οποίες ανήκουν στη γειτονική μας και φιλική χώρα Ελλάδα και είχαν αποστρατικοποιηθεί κατ’ εφαρμογήν της Σύμβασης της Λωζάνης του 1923, επίσης, καταργήθηκαν με τη νέα Σύμβαση του Montreux και αυτό μας ευχαριστεί ιδιαίτερα» (Εφημερίδα των πρακτικών της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, τεύχος 12, Ιούλιος 31/1936, σελ. 309).

Περισσότερα

Θερμό επεισόδιο: Τι θέλουν οι Τούρκοι στο Αιγαίο – Το βρώμικο σχέδιο Κίσινγκερ του 1976

1 σχόλιο


Κώστας Τσιτούνας

Ουάσινγκτον, 15 Απριλίου 1976: Ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Μπίτσιος και ο Χένρι Κίσινγκερ επισφραγίζουν με χειραψία μια νέα τετραετή συμφωνία για τις αμερικανικές βάσεις με αντίτιμο ετήσια βοήθεια 700 εκατ. δολαρίων προς την Ελλάδα. AP Photo/

Πόλεμος Ελλάδας – Τουρκίας: Τα σκοτεινά σχέδια των Τούρκων για το Αιγαίο δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι μια ιστορία που πάει πολύ πίσω στο χρόνο και είναι γνωστή τόσο στο ελληνικό πολιτικό προσωπικό, όσο και στις ξένες δυνάμεις. Για την ακρίβεια η πρώτη ανοιχτή συζήτηση – διαπραγμάτευση για τα πετρέλαια στο Αιγαίο έγινε με πρωτοβουλία των ΗΠΑ τον Μάϊο του 1976 όταν υπουργός Εξωτερικών των Αμερικανών ήταν ο γνωστός σε όλους Χένρι Κίσινγκερ. Οι ΗΠΑ ζητούσαν από το 1976 μια συμβιβαστική λύση η οποία θα έστελνε στη Χάγη τα νομικά ζητήματα περί θαλασσίων ζωνών, αλλά θα επέτρεπε στους Τούρκους να μπουν στην συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο μέχρι να βγει απόφαση από την Χάγη. Μιλάμε για απίστευτα πράγματα τα οποία καλούμαστε να ζήσουμε πάλι, αφού είναι προφανές ότι οι μεγάλες δυνάμεις «ξαναζεσταίνουν» την ίδια λύση.

Οι μελέτες των Αμερικανών για υδρογονάνθρακες στο Αιγαίο ήταν κάτι που τους απασχολούσε ακόμη και πριν από την περίοδο της Χούντας των Συνταγματαρχών.

Οι απόρρητες μυστικές εκθέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ οι οποίες αποχαρακτηρίστηκαν και δόθηκαν στην δημοσιότητα το 2008 περιγράφουν με αποκαλυπτικές λεπτομέρειες τη συλλογή πληροφοριών που έκαναν οι ΗΠΑ επί ελληνικών εδαφών και επί ελληνικής κυριαρχίας, αλλά και την αγαστή σύμπνοια που είχαν οι Αμερικανοί με τους Τούρκους τους οποίους για πολλές δεκαετίες χρησιμοποιούσαν περίπου ως «μπροστινούς».

Για την ακρίβεια, δεν ξύπνησαν ένα πρωί οι Τούρκοι και είπαν πάμε να πάρουμε το Αιγαίο, τα ελληνικά νησιά, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο από την Ανατολική Μεσόγειο.

Το ίδιο ακριβώς έργο που ζούμε τώρα παίζεται από τις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Όλες οι παράλογες διεκδικήσεις των Τούρκων τόσο επί της εθνικής μας κυριαρχίας, όσο και επί των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων βασίζονται στο «βρώμικο σχέδιο Κίσινγκερ» του 1976 το οποίο είχε κοινοποιηθεί και προς την τότε ελληνική κυβέρνηση και σύμφωνα με το οποίο οι φίλοι μας οι Αμερικανοί ζητούσαν – ούτε λίγο ούτε πολύ – από την Ελλάδα να προβεί σε… γενναίες υποχωρήσεις επί της εθνικής κυριαρχίας για να ηρεμίσουν οι Τούρκοι.

Περισσότερα

Η γερμανική διαμεσολάβηση είναι ύποπτη: Η ακτινογραφία των σχέσεων Γερμανίας-Τουρκίας

1 σχόλιο


 

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΡΙΒΑ

Τι πρέπει να γνωρίζει η Ελλάδα για τις σχέσεις της Τουρκίας με τη Γερμανία με τα πολλά και σύνθετα παρεπόμενα;

Η Τουρκία, έως την ώρα που γράφεται το κείμενο, φαίνεται ότι έχει περιέλθει στην ίδια αμηχανία στην οποία ήλθε και στον Έβρο. Δεν περίμενε η αντίδραση της Ελλάδας να είναι τόσο αποφασιστική και σχεδιασμένη.

Ο Ερντογάν δεν είναι μόνο ένας απολυταρχικός ηγέτης. Ηγείται μιας χώρας της οποίας παραδοσιακά, η εσωτερική πολιτική της εξαρτάται από την αντίστοιχη εξωτερική. Το πολιτικό σύστημα της Τουρκίας δεν αντέχει ήττες εθνικές. Ο Ερντογάν βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, κάτι που μαρτυρά και το ότι έπαιξε το χαρτί της βεβήλωσης της Αγίας Σοφίας παρόλο που 15 μήνες πριν είχε δηλώσει ότι δεν είναι προς το συμφέρον της Τουρκίας.

Η Τουρκία έχει μπει στην ώρα της μεγάλης απόφασης. Θα ρισκάρει στην κατάσταση που είναι η οικονομία της και η πολιτική κατρακύλα του Ερντογάν; Θα επισημοποιήσει το άνοιγμα του πιο δύσκολου μετώπου από όσα έως τώρα έχει ανοίξει;

Μάλλον την Τουρκία τη βολεύει ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων και μέχρι τότε, η διατήρηση μιας παγωμένης σύγκρουσης στο Αιγαίο. Ένα τραπέζι που αν δεν είναι διμερές, ας είναι ένα τραπέζι πολυμερές που όμως θα είναι ευμενώς ουδέτερο για εκείνη. Αυτό επιδιώκει η Τουρκία και το αντίθετο πρέπει να επιδιώκουμε εμείς.

Η Γερμανία φαίνεται μέσα από τη Bild ότι διαφημίζει τις ”καλές υπηρεσίες” που παρέχει. Παρόλα αυτά, οφείλουμε τις κρίσιμες ώρες αυτές να είμαστε δύο και τρεις φορές σκεπτικοί για τη γερμανική διαμεσολάβηση. Τι πρέπει να γνωρίζει η Ελλάδα για τις σχέσεις Τουρκίας – Γερμανίας οι οποίες έχουν πολλά και σύνθετα παρεπόμενα;

Περισσότερα

Άλλαξε η επιγραφή στην Αγία Σοφία, γράφει: «Μεγάλο τζαμί»

Σχολιάστε


 

Πέμ, 23/07/2020 – 20:21

Στο τελικό στάδιο φαίνεται ότι μπαίνουν οι ετοιμασίες για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, καθώς πλέον άλλαξε η επιγραφή που είχε απ’ έξω, ενώ και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έκανε επιθεώρηση στο χώρο.

Μία ημέρα πριν την πρώτη προσευχή μετά τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντόγαν συνοδευόμενος από τη σύζυγο του Εμινέ, έκανε μία τελευταία αυτοψία για την πρόοδο των εργασιών.

Μάλιστα ο Τούρκος πρόεδρος φωτογραφήθηκε έξω από την Αγία Σοφία μαζί με τη σύζυγό του, όπου όπως φαίνεται έχει αλλάξει το όνομα της επιγραφής, καθώς πλέον γράφει «μεγάλο τζαμί».

Η κύρια προσευχή αναμένεται να ξεκινήσει γύρω στις 13:30 το μεσημέρι της Παρασκευής, ωστόσο οι πόρτες της Αγίας Σοφίας θα ανοίξουν από τις 10 το πρωί και θα παραμείνουν ανοικτές έως την επόμενη ημέρα το πρωί.

«Ζητούμε από τους πολίτες να φέρουν μαζί τους, μάσκα, χαλί προσευχής, υπομονή και κατανόηση», είπε ο  κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης Αλί Γερλικαγιά.

Θα υπάρχουν 5 διαφορετικά σημεία για προσευχή και 11 σημεία ελέγχου των πιστών.

Την τελετή, στην οποία θα παρίστανται ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με το υπουργικό συμβούλιο, θα διευθύνει ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας Αλί Ερμπάς.

Αγία Σοφία: Έστρωσαν τιρκουάζ χαλιά για την πρώτη προσευχή

Τα μοναδικά ψηφιδωτά και οι τοιχογραφίες θα καλύπτονται με κουρτίνες, όπως έχει επιβεβαιώσει προ ημερών ο εκπρόσωπος του Τούρκου προέδρου, Ιμπραήμ Καλίν.

Μάλιστα, άρχισαν να τοποθετούνται και τιρκουάζ χαλιά εντός της Αγίας Σοφίας, τα οποία, σύμφωνα με πληροφορίες από τουρκικά Μέσα, αποτελούν προσωπική επιλογή του Τούρκου προέδρου Ερντογάν, ο οποίος πρόσφατα δήλωσε ότι «η απελευθέρωση της Αγίας Σοφίας» ήταν το μεγαλύτερο νεανικό του όνειρο.

https://www.reader.gr/

ΑΟΖ εδώ και τώρα!

3 Σχόλια


 

Μαγκριώτης Γιάννης

Η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τα τετελεσμένα της Τουρκίας εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.

Ο Ερντογάν έχει διατυπώσει εδώ και χρόνια μια αναθεωρητική στρατηγική με βάση το Νεοθωμανικό δόγμα Νταβούτογλου και το στρατηγικό βάθος της Τουρκίας. Μετέτρεψε την Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία Δυτικού τύπου, σε Προεδρική Δημοκρατία δεσποτικού χαρακτήρα ανατολικού τύπου. Δηλώνει σε κάθε ευκαιρία, το έκανε πριν δυο χρόνια μέσα στο Προεδρικό μέγαρο στην Αθήνα ο,τι, η νέα ισχύς της Τουρκίας δεν χωράει στον «στενό κορσέ» της Συνθήκης της Λοζάνης, ούτε στο status quo του Ψυχρού Πολέμου.

Όταν ο Ερντογάν ολοκλήρωσε τους στόχους του στα Νοτιοανατολικά σύνορα της χώρας του, έστρεψε τις πρωτοβουλίες του στα Νοτιοδυτικά.

Η πρώτη κίνησή του ήταν η παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου, με τις σεισμογραφικές έρευνες στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Μετά από λίγους μήνες ανακήρυξε την Τουρκική ΑΟΖ, Νοτιοανατολικά της Ρόδου και της Κρήτης, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας, και υπέγραψε στην συνέχεια, με την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ και την ΕΕ κυβέρνηση της Λιβύης, συμφωνία οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών μεταξύ τους, και πάλι κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της θάλασσας.

Περισσότερα

Το λιοντάρι, η αλεπού και η συμφορά του γαϊδάρου

Σχολιάστε


Από Αντίβαρο

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός.

«Να μοιράσουμε το φυσικό αέριο στην ανατολική Mεσόγειο», δήλωσε πρόσφατα στην Ιταλία ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μ. Τσαβούσογλου. Μάλιστα. Βεβαίως ο κουτοπόνηρος ισλαμιστής, πατώντας επί ευρωπαϊκού εδάφους, αποτίναξε ως ξεραμένο φιδόδερμα το αληθινό του πρόσωπο-φιλοπόλεμη ύαινα και “μάστιγα της Ασίας”- και ενδύθηκε το πολιτισμένο προσωπείο. Τι πιο δίκαιο και νόμιμο! Όλοι οι όμοροι λαοί να επωφεληθούν από τα υποθαλάσσια καλούδια της ανατολικής Μεσογείου!! Το ακούς και αν είσαι εκλεπτυσμένος Ευρωπαίος, το επικροτείς και χειροκροτείς την μεγαθυμία των μεμέτηδων.

Μοιράζω σημαίνει διαιρώ εξίσου. Παίρνω το μερίδιο, «την μοίρα» που μου αναλογεί. (Όλες αυτές οι λέξεις, μέρος, μερίδα, μερίζω, μοίρα, παράγονται από το ομηρικό “μείρομαι” που σημαίνει διαιρώ, μοιράζω. Η μοίρα, το ριζικό όπως το λέει ο λαός, είναι το “το μερίδιο” εκάστου εν τη ζωή, ο κλήρος, η τύχη, κατά το έγκυρο λεξικό των Leddel-Scott). Και, επειδή “η κακή μας τύχη και μοίρα”, μας έστειλε, προ αιώνων, την Τουρκία ως γείτονα, παραπέμπω σε έναν μύθο του μυθοπλάστη Αισώπου, που εξηγεί εναργέστατα, τι ακριβώς εννοεί η «φίλη και σύμμαχος», όταν προτείνει διαμοιρασμό του φυσικού πλούτου. Παραθέτω, εν πρώτοις, το κείμενο στην αειφεγγή προγονική γλώσσα και ακολουθεί η νεοελληνική απόδοση. Τίτλος: ”Λέων, όνος και αλώπηξ», δηλαδή, λιοντάρι, γαϊδούρι και αλεπού.

«Λέων και όνος και αλώπηξ κοινωνίαν εις αλλήλους σπεισάμενοι εξήλθον εις άγραν. Πολλὴν δε αυτών συλλαβόντων, ο λέων προσέταξε τω όνῳ διελείν αυτοίς. Του δε τρείς μοίρας εξ ίσου ποιήσαντος, και εκλέξασθαι αυτώ παραινούντος, ο λέων αγανακτήσας αλλόμενος κατεθοινήσατο και τη αλώπεκι μερίσαι προσέταξεν. Η δε πάντα εις μίαν μερίδα συναθροίσασα και μικρὰ εαυτή υπολιπομένη παρῄνει αυτώ ελέσθαι. Ερομένου εις αυτὴν του λέοντος τις αυτὴν ούτω διανέμειν εδίδαξεν, η αλώπηξ είπεν: Η του όνου συμφορά.»

Στα νέα ελληνικά

«Το λιοντάρι, ο γάιδαρος και η αλεπού έφτιαξαν κοινή ομάδα, συνεταιρίστηκαν και βγήκαν μαζί στο κυνήγι. Έπιασαν πλούσια λεία, την οποία κάποιος έπρεπε να μοιράσει. Το λιοντάρι πρότεινε στον γάιδαρο την μοιρασιά. Λέει ο γάιδαρος: “Τρείς είμαστε, ορίστε, τρία ίσα μέρη κάνω τη λεία, ο καθένας παίρνει τη μερίδα του”. “Τί μοιρασιά είναι αυτή;” φώναξε το λιοντάρι θυμωμένο, και όρμηξε και κατασπάραξε τον γάιδαρο. Λέει τότε στην αλεπού: “Αυτός δεν ήξερε να μοιράζει. Εσύ πιστεύω πως θα μοιράσεις πιο σωστά”. Παίρνει η αλεπού σχεδόν όλα τα κρέατα, τα κάνει μια μερίδα και τα προσφέρει στο λιοντάρι, ενώ για τον εαυτό της κράτησε ελάχιστα. “Μπράβο”, είπε το λιοντάρι, “εσύ μοίρασες με μεγάλη σοφία. Μα ποιός σε δίδαξε να μοιράζεις τόσο δίκαια;”.

“Του γαϊδάρου το πάθημα με δίδαξε”, αποκρίθηκε η αλεπού».

Από αυτόν το μύθο βγήκε η παροιμιώδης έκφραση «μερίδα του λέοντος».

Περισσότερα…

«Οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε μεταξύ τους;»

Σχολιάστε


Από Ερανιστής

Από το βιβλίο του Παναγιώτη Κονδύλη «Θεωρία του Πολέμου», εκδ. Θεμέλιο, Αθήνα, 1998.

Η 9η μεραρχία στην Αλμυρά Έρημο – Αύγουστος ’21

Η φιλελεύθερη και οικονομιστική λογική ισχυρίζεται: η ανάπτυξη μιας οικονομίας γεννά μια τάξη φιλελεύθερων επιχειρηματιών, αυτοί προωθούν τον εκσυγχρονισμό και τον εκδημοκρατισμό, οπότε η χώρα γίνεται φιλειρηνική, γιατί επεκτατικές είναι μόνον οι μη δημοκρατικές χώρες. Ο συλλογισμός αυτός είναι ιδεολογικός και εσφαλμένος σ’ όλην τη γραμμή.

Ακόμα κι αν δεχθούμε ότι η επιχειρηματική τάξη προτιμά παντού και πάντα το κοινοβουλευτικό καθεστώς από μιαν άμεση ή έμμεση δικτατορία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της (αυτό είναι άκρως αμφίβολο, αλλά δεν ενδιαφέρει εδώ), και πάλι δεν έχει λόγο να ανασχέσει την εθνική επέκταση, αν την κρίνει συμφέρουσα.

Ποια επιχειρηματική τάξη δεν έχει επωφεληθεί από τη διευρυνόμενη πολιτική και στρατιωτική ισχύ της χώρας της; Τι δείχνει ο ζήλος, με τον οποίο σήμερα (σ.: 1998) οι Τούρκοι επιχειρηματίες στυλώνουν το μάτι εκεί όπου το στυλώνει και η διπλωματική-στρατιωτική ηγεσία, π.χ. στον Καύκασο, στη Μ. Ανατολή, στην Κεντρική Ασία – στην Ελλάδα επίσης; Τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας τους τα χαιρετίζουν και αυτοί, όπως τα χαιρετίζουν παντού και πάντα οι επιχειρηματίες (και οι εργάτες), όταν συνδέονται με επενδύσεις, απασχόληση και κρατικές παραγγελίες.

Περισσότερα…

Hellenic Instruments: Ολοκλήρωση ανάπτυξης εθνικού πυροσωλήνα πυροβολικού

Σχολιάστε


Από freepen.gr

Παρά το ότι μπήκε το καλοκαίρι που παραδοσιακώς θεωρείται περίοδος διακοπών και παρά την πανδημία του COVID-19 που παρέλυσε τα πάντα, μία ελληνική ιδιωτική προσπάθεια στον χώρο της Αμυντικής Βιομηχανίας αποδίδει αθόρυβα ένα σημαντικό εθνικό προϊόν, χάρη στην υποστήριξη του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης και του Γενικού Επιτελείου Στρατού.

Από: doureios.com – Από Σάββας Δ. Βλάσσης

Έτσι, η επιδιωκόμενη «επανεκκίνηση» στην οικονομία της χώρας, δεν αφορά μόνο τις υπηρεσίες γύρω από τον Τουρισμό αλλά και την πραγματική βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας, έστω αυτήν την μικρή που υπάρχει.

Στις 1 Ιουλίου πραγματοποιήθηκαν επιτυχώς οι τελικές βολές δοκιμών βλημάτων πυροβολικού με ηλεκτρονικό πυροσωλήνα HΙ-MOFA ελληνικής σχεδίασης, ολοκληρώνοντας και τυπικώς την φάση ανάπτυξης.

Ο ηλεκτρονικός πυροσωλήνας της Hellenic Instruments δοκιμάσθηκε κατά πρώτον σε αρχικές βολές που πραγματοποιήθηκαν στο Πεδίο Βολής Κοσκίνων στις 19 Νοεμβρίου 2019 κι ακολούθησαν επιπλέον βολές τον Μάρτιο του 2020.

Το αποτέλεσμα δικαιώνει τους κόπους μίας ομάδας 12 Ελλήνων μηχανικών που εργάσθηκαν στο συγκεκριμένο πρόγραμμα και την απόφαση δύο νέων επιστημόνων, του Δρ. Ερμή Κουτσού και του αδελφού του Αλεξάνδρου Κουτσού, να αφήσουν το εξωτερικό όπου σπούδασαν και είχαν έτοιμες επαγγελματικές καρριέρες, για να επιστρέψουν στην πατρίδα και να δραστηριοποιηθούν την τελευταία τριετία σε έναν απαιτητικό κλάδο. Το επίπεδο δυσκολίας μπορεί να γίνει αντιληπτό εάν αναφερθεί ότι η Hellenic Instruments με τον νέο ηλεκτρονικό πυροσωλήνα της, καθίσταται η 5η εταιρεία στον Δυτικό κόσμο που ανέπτυξε και παράγει τέτοιο σύγχρονο προϊόν.

Περισσότερα…

Πλήρης επιβεβαίωση της δημοκρατίας για το περιστατικό μεταφοράς λαθρομεταναστών στη Μυτιλήνη από «συμμαχικό» καράβι

Σχολιάστε


Από Δημοκρατία

3|07|2020 | 14:53
Προσπάθεια Παναγιωτόπουλου να υποβαθμίσει τις αυθαίρετες πράξεις τους

Πλήρως επιβεβαίωσε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας την αποκάλυψη της «δημοκρατίας» για το γερμανικό πολεμικό σκάφος που «φόρτωσε» λαθρομετανάστες και τους μετέφερε στη Λέσβο, αγνοώντας εντελώς τις ελληνικές Αρχές. Συμπεριφορά που θυμίζει όχι «συμμαχική δύναμη», όπως υποτίθεται ότι είναι η δύναμη του ΝΑΤΟ που βρίσκεται στην περιοχή, αλλά κατοχικό στρατό που κάνει ό,τι θέλει χωρίς να λογαριάζει το κράτος στο οποίο βρίσκεται.

Στο συγκεκριμένο περιστατικό, που είχε συμβεί στις αρχές Ιουνίου και το έφερε στο φως η εφημερίδα μας, ομάδα λαθρομεταναστών που επέβαινε σε λέμβο, πήδηξε στη θάλασσα όταν είδε να πλησιάζει γερμανικό πολεμικό πλοίο. Η λέμβος εμποδιζόταν επί αρκετές ώρες από το ελληνικό Λιμενικό να μπει εντός της ελληνικής επικράτειας, όμως το γερμανικό πλοίο, που υποτίθεται ότι βρίσκεται στα θαλάσσια σύνορα Ελλάδας – Τουρκίας για να αποτρέπει τη μετανάστευση, μάζεψε τον κόσμο και αντί να τους πάει πίσω στην Τουρκία από όπου είχαν ξεκινήσει, τους αποβίβασε στη Λέσβο.

Το περιστατικό είχε επιβεβαιώσει και το γερμανικό πολεμικό ναυτικό και είχε προκαλέσει -σύμφωνα με το ρεπορτάζ- έντονες αντιδράσεις από πλευράς Αθήνας, καθώς οι προσπάθειες για την υπεράσπιση των συνόρων της χώρας μας καταργήθηκαν στην πράξη από τις αποφάσεις του Γερμανού διοικητή. Την αποκάλυψη αυτή έφερε στη Βουλή ο πρόεδρος του κόμματος Ελληνική Λύση με επίκαιρη ερώτησή του στους αρμόδιους υπουργούς Εξωτερικών, Μετανάστευσης και Ασύλου, Εθνικής Άμυνας και Προστασίας του Πολίτη, ενώ η απάντηση του υπουργού Εθνικής Αμύνης Ν. Παναγιωτόπουλου προκαλεί εντύπωση.

Σε αυτήν ο κ. Παναγιωτόπουλος αναφέρεται σε «πάγια τακτική» των επίδοξων λαθρομεταναστών να πέφτουν στη θάλασσα, όταν διαπιστώνουν ότι φτάνει κάποιο κρατικό σκάφος, με σκοπό τη «διάσωσή» τους και τη μεταφορά τους στη χώρα μας. Όπως αναφέρει, τρία άτομα έπεσαν οικειοθελώς στη θάλασσα φορώντας σωσίβια και το γερμανικό σκάφος αντιμετώπισε το περιστατικό ως συμβάν «έρευνας – διάσωσης», αντί για μια ξεκάθαρη περίπτωση «εκβιασμού» από πλευράς λαθρομεταναστών. Επί της ουσίας δηλαδή οι Γερμανοί αξιωματικοί επέλεξαν να επιβραβεύσουν τους Τούρκους δουλέμπορους που δίνουν αυτού του είδους τις οδηγίες στους λαθρομετανάστες και να ακυρώσουν στην πράξη τις προσπάθειες των ελληνικών δυνάμεων που προσπαθούν να σταματήσουν τις μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη.

Μάλιστα δηκτικά στην απάντησή του ο Νίκος Παναγιωτόπουλος σημειώνει ότι όλα αυτά συνέβησαν χωρίς το γερμανικό πλοίο να συνεργαστεί με τις αρμόδιες ελληνικές Αρχές (Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας Διάσωσης), καταργώντας δηλαδή στην πράξη την εθνική μας κυριαρχία.

Το γεγονός ότι το συγκεκριμένο περιστατικό δεν είναι το πρώτο στο οποίο δυνάμεις που βρίσκονται στην περιοχή είτε υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ είτε ως Frontex επιλέγουν να λειτουργήσουν χωρίς να λάβουν υπ’ όψιν τους τις ελληνικές θέσεις προκαλεί έντονο προβληματισμό. Υπενθυμίζεται ότι στο παρελθόν δανέζικο σκάφος της Frontex είχε αρνηθεί να εκτελέσει τις εντολές των ελληνικών Αρχών και είχε και αυτό μεταφέρει μετανάστες σε ελληνικό νησί. Αναρωτιέται κανείς τι είδους επίπτωση έχουν αυτά τα περιστατικά στην ψυχολογία των ανδρών του Λιμενικού που ξημεροβραδιάζονται επάνω στα σκάφη τους για να αντιμετωπίσουν τα τουρκικά σχέδια.

Οι Τούρκοι διεκδικούν περιουσίες στη Ρόδο!

1 σχόλιο


Από Δημοκρατία

3|07|2020 | 14:41

Μετά την προσφυγή 100 ΜΚΟ στη Χάγη, τέσσερις πολίτες ζητούν αποζημίωση για απαλλοτριώσεις του 1940 από τους Ιταλούς

Στα άκρα τραβάνε το σχοινί των προκλήσεων τέσσερις Τούρκοι που προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη, ζητώντας να αποζημιωθούν για ακίνητα στο Νιοχώρι της Ρόδου, τα οποία απαλλοτριώθηκαν από το… ιταλικό Δημόσιο το 1940! Η νέα πρόκληση έρχεται μετά την απόφαση άνω των 100 τουρκικών ΜΚΟ να προσφύγουν στη Χάγη διεκδικώντας περιουσίες που, όπως υποστηρίζουν, ανήκαν σε ομοεθνείς τους οι οποίοι ζούσαν στα Δωδεκάνησα, τη δυτική Θράκη και την Κρήτη.

Σύμφωνα με όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, οι εν λόγω ΜΚΟ, οι οποίες έχουν τη στήριξη του Συνδέσμου Αλληλεγγύης και Αλληλοστήριξης του Τουρκικού Κόσμου, έχουν ξεκινήσει το τελευταίο διάστημα δικαστική κινητοποίηση για την επιστροφή περιουσιών που υποστηρίζουν πως ανήκαν σε Τούρκους. Μάλιστα, όπως προανήγγειλαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης, το θέμα θα φτάσει μέσω των τουρκικών ενώσεων στον ΟΗΕ, στην Ε.Ε., στον ΟΑΣΕ και το ΕΔΑΔ.

Και ενώ δεν έχει καταλαγιάσει ακόμη ο θόρυβος γύρω από τη συγκεκριμένη κίνηση, έγινε γνωστό ότι τέσσερις Τούρκοι από διάφορες περιοχές της γειτονικής χώρας προσέφυγαν με αγωγή στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου, ζητώντας να τους επιδικαστεί αποζημίωση λόγω αδυναμίας αυτούσιας απόδοσης ποσοστών ακινήτων. Πρόκειται, συγκεκριμένα, για μία κάτοικο Αγκυρας, έναν κάτοικο Αϊβαλί/Μπαλικεσίρ, έναν κάτοικο Κωνσταντινούπολης και έναν κάτοικο Σμύρνης, οι οποίοι ζητούν να αναγνωριστεί η ακυρότητα του από 13 Μαΐου 1940 Διατάγματος του Ιταλού κυβερνήτη για απαλλοτρίωση δύο μερίδων οικοδομών στο Νιοχώρι.

Όπως υποστηρίζουν, ο πατέρας της πρώτης και η μητέρα των υπολοίπων διέθεταν και οι τέσσερις ποσοστά στα ακίνητα τα οποία απαλλοτριώθηκαν… παράνομα υπέρ του ιταλικού Δημοσίου και καταχωρίστηκαν στα κτηματολογικά βιβλία για λόγους δημόσιας ωφέλειας με δύο πράξεις, τη 16η Μαΐου 1940. Γι’ αυτό ζητούν να ακυρωθούν τα προαναφερθέντα διατάγματα και επειδή η επιστροφή των ποσοστών είναι αδύνατη, καθώς τα ακίνητα έχουν ήδη πουληθεί σε τρίτους και αποτέλεσαν νέες μερίδες, ζητούν να τους επιδικαστεί αποζημίωση, που συνίσταται στη… σημερινή εμπορική αξία των εν λόγω ακινήτων! Και αυτό γιατί, όπως ισχυρίζονται, είναι αδύνατη η εκτίμηση της τότε αξίας τους.

Η πρώτη ενάγουσα, σύμφωνα με την «Δημοκρατική», διεκδικεί το ποσό των 2.848.076,3 ευρώ, ενώ καθένας από τους υπόλοιπους τρεις ζητούν να τους επιδικαστεί το ποσό των 632.905,3 ευρώ. Η αγωγή κατατέθηκε την 26η Ιουνίου 2020, ενώ οι διάδικοι οφείλουν μέσα σε 100 ημέρες από την κατάθεσή της να υποβάλουν τις προτάσεις τους και να προσκομίσουν όλα τα αποδεικτικά μέσα και τα διαδικαστικά έγγραφα που επικαλούνται. Η προθεσμία παρατείνεται κατά 30 ημέρες για όλους τους διαδίκους, αν ο εναγόμενος ή κάποιος από τους ομοδίκους του διαμένει στο εξωτερικό ή είναι άγνωστης διαμονής.

Απάντηση στον Ροζάκη σημείο προς σημείο – Καστελλόριζο, χωρικά ύδατα και γκρίζες ζώνες

Σχολιάστε


Από SLPress.gr

Του Σταύρου Λυγερού

Η τηλεφωνική επικοινωνία Μητσοτάκη-Ερντογάν άρκεσε για να ξαναβγούν στην πολιτική αγορά οι γνωστοί κύκλοι που υψώνουν τη σημαία «να τα βρούμε» με την Τουρκία, αποσιωπώντας το τίμημα. Η συνέντευξη Ροζάκη στον Σαχίνη πολυσυζητήθηκε, επειδή ακριβώς ήταν πιο ειλικρινής. Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για τις προσωπικές απόψεις ενός έγκριτου νομικού, αλλά για τον εκφραστή μίας σχολής σκέψης, η οποία επηρέασε αποφασιστικά την ελληνική πολιτική έναντι της Τουρκίας.

Έχει δίκιο ο Ροζάκης όταν λέει ότι η διεθνής νομολογία δεν δίνει αυτομάτως σε όλα τα νησιά, ανεξαρτήτως γεωγραφικής θέσης και μεγέθους, πλήρη επήρεια σε ΑΟΖ. Σε αρκετές περιπτώσεις δόθηκε περιορισμένη επήρεια και σε ελάχιστες (π.χ. Νήσος των Φιδιών στη Μαύρη Θάλασσα) καθόλου επήρεια.

Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ότι νησιά που διατηρούν ακόμα και στοιχειώδη οικονομική δραστηριότητα δικαιούνται ΑΟΖ. Δεν αναφέρει, όμως, ρητά ότι μοναδικό και αποκλειστικό κριτήριο για την οριοθέτηση είναι η αρχή της μέσης γραμμής. Εάν αυτό προβλεπόταν ρητά και σαφώς δεν θα χρειαζόταν διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, ούτε παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο όπου υπήρχε διαφωνία. Η οριοθέτηση θα ήταν μία τεχνική διαδικασία.

Ο Ροζάκης λέει ότι το πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι «ότι έχει πραγματικά μία συστάδα νησιών, η οποία επεκτείνεται σε όλο το Αιγαίο. Μάλιστα υπάρχει μία γραμμή η οποία πιάνει από το Σούνιο και κατεβαίνει στη Ρόδο. Για τα νησιά αυτά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχουνε πλήρη επήρεια. Για άλλα νησιά, ενδεχομένως δεν έχουνε πλήρη επήρεια. Όπως το Καστελλόριζο, λόγου χάριν». Εξηγεί γιατί –κατά την άποψή του– το Καστελλόριζο δεν έχει πλήρη επήρεια σε ΑΟΖ, καταλήγοντας: «Εγώ υποστηρίζω ότι το Καστελλόριζο έχει περιορισμένη επήρεια».

Η θέση Ροζάκη για το Καστελλόριζο

Είναι θεμιτή η νομική εκτίμηση του Ροζάκη –με βάση τη διεθνή νομολογία– ότι το Δικαστήριο (εάν κάποτε η υπόθεση φθάσει εκεί) θα δώσει στο Καστελλόριζο μειωμένη επήρεια. Αυτό, όμως, είναι ποιοτικά διαφορετικό από τη δήλωσή του πως το Καστελλόριζο δεν πρέπει να έχει πλήρη επήρεια. Η θέση αυτή του πρώην υφυπουργού Εξωτερικών και συμβούλου διαδοχικών κυβερνήσεων ίσως θα είχε (με πολλά ερωτηματικά) νόημα εάν η Τουρκία αναγνώριζε πως τα νησιά έχουν ΑΟΖ. Εάν, δηλαδή, επικαλείτο την αρχή της αναλογικότητας και ζητούσε –στο πλαίσιο εποικοδομητικών διαπραγματεύσεων με την Ελλάδα– να δοθεί στο Καστελλόριζο μειωμένη επήρεια.

Παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο, η Τουρκία με το έτσι θέλω δεν αναγνωρίζει ότι τα νησιά έχουν ΑΟΖ. Δεν πρόκειται για μαξιμαλιστική θέση εν όψει διαπραγματεύσεων, όπως ισχυρίζονται κάποιοι στην Αθήνα. Η Τουρκία, άλλωστε, δεν έμεινε στα λόγια. Με το μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης έχει δημιουργήσει τετελεσμένο σε βάρος της Ελλάδας.

Κατά συνέπεια, ακόμα κι αν κατά τη διάρκεια μίας εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης η Αθήνα ίσως συζητούσε το ενδεχόμενο να αποδεχθεί μειωμένη επήρεια του Καστελλορίζου, θα ήταν πολιτικά-διπλωματικά αυτοκτονικό να το πράξει όταν η Άγκυρα τηρεί τόσο επιθετική-επεκτατική στάση. Είναι δραματικό το γεγονός ότι τη θέση Ροζάκη συμμερίζονται πολλοί στον πολιτικό, μιντιακό και ακαδημαϊκό σύστημα. Υπενθυμίζω τη δήλωση Κοτζιά ότι οι «Έλληνες είναι μοναχοφάηδες» που αναφερόταν στην επήρεια του Καστελλορίζου, καθώς και την παρεμφερή δήλωση του Κατρούγκαλου.

Τα 12 μίλια και η ναυσιπλοΐα

Η δεύτερη θέση του Ροζάκη που προκάλεσε αντιδράσεις αφορά στην επέκταση των χωρικών υδάτων. Δήλωσε συγκεκριμένα ότι η Ελλάδα «δεν πρέπει να πάει (από τα έξι στα 12 μίλια)… Καλώς να κάνει αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα) 12 μιλίων στο Ιόνιο, ενδεχομένως και στα ηπειρωτικά της εδάφη, αλλά στα νησιωτικά θα κλείσει το Αιγαίο Πέλαγος. Στερεί τα εμπορικά και τα πολεμικά πλοία όλων των κρατών από την ελεύθερη δίοδο, από την ελευθερία των θαλασσών… Διότι απλούστατα θα κλείσει το σύνολο της θάλασσας… Αν κοιτάξετε το χάρτη με 12 μίλια θα δείτε ότι κλείνει συνολικά όλες τις διόδους ελεύθερης ναυσιπλοΐας».

Στην πραγματικότητα, για τα 12 μίλια ο Ροζάκης προβάλει το επιχείρημα που παραδοσιακά επικαλείται η Τουρκία. Πράγματι, η επέκταση θα μετέτρεπε το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου σε ελληνική θάλασσα. Αυτό, όμως, δεν θα είχε καμία πρακτική επίπτωση στη ναυσιπλοΐα των εμπορικών πλοίων, ενώ τα πολεμικά θα πραγματοποιούν εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων αβλαβή διέλευση, όπως προβλέπεται από το διεθνές δίκαιο.

Μία ματιά στον χάρτη δείχνει ότι το κεντρικό Αιγαίο, στις Κυκλάδες, είναι ελληνική θάλασσα και με το παρόν καθεστώς των έξι μιλίων. Το γεγονός αυτό δεν εμπόδισε τη ναυσιπλοΐα, ενώ έχουμε δει τουρκικά πολεμικά πλοία ακόμα και έξω από το Σούνιο να πραγματοποιούν καθόλου αβλαβή διέλευση, με την έννοια ότι στέλνονται εκεί για να κάνουν επίδειξη σημαίας.

Τα περί κλεισίματος του Αιγαίου στη ναυσιπλοΐα είναι απολύτως προσχηματικά. Θα ήταν πιο ειλικρινής ο Ροζάκης και όσοι τραγουδούν το ίδιο τραγούδι να είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους και με τους πολίτες, στους οποίους απευθύνονται. Στην πραγματικότητα, δεν θέλουν η Ελλάδα δεν επεκτείνει τα χωρικά ύδατα, επειδή φοβούνται το τουρκικό casus belli, το ότι η Άγκυρα έχει χαρακτηρίσει την επέκταση αιτία πολέμου.

Η εδαφική ακεραιότητα στη Χάγη!

Το τρίτο σημείο της συνέντευξης Ροζάκη που αξίζει σχολιασμού είναι η δήλωσή του για τις «γκρίζες ζώνες». Όπως αποκάλυψε, «οι διερευνητικές συνομιλίες γίνανε με βάση τη λογική ότι κάποτε θα πάμε στο δικαστήριο για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ και ότι όλες οι παράπλευρες προκριματικές διαφορές θα λυνόντουσαν, μέσα από αυτές τις διερευνητικές επαφές».

Ποιες είναι οι «παράπλευρες διαφορές»; Προφανώς οι «γκρίζες ζώνες» που τώρα στη ρητορική της Άγκυρας έχουν γίνει «τουρκικά νησιά υπό ελληνική κατοχή». Ο Σαχίνης ρώτησε τον Ροζάκη εάν συζητάμε και την κυριαρχία αυτών των νησιών. Ιδού η απάντηση: «Κατά την (επίσημη) ελληνική άποψη όχι. Εγώ δεν θα είχα αντίρρηση να συζητήσουμε το θέμα αυτό. Δηλαδή από της στιγμή που έχουμε τεκμήρια και αποδείξεις ότι είναι ελληνικά, δεν υπάρχει πρόβλημα. Ξέρετε ότι η συνθήκη της Λωζάννης λέει ότι η Τουρκία έχει (στην κατοχή της νησιά) που ευρίσκονται εντός 3 μιλίων από τις ακτές της. Άρα κατά βάση οτιδήποτε ευρίσκεται εκτός των 3 μιλίων είναι ελληνικό. Εγώ δεν φοβάμαι το δικαστήριο».

Ο «ποιητής» μας είπε ότι συμφωνεί να τεθεί στην κρίση διεθνούς δικαστηρίου εάν θα παραμείνουν στην Ελλάδα ή θα παραχωρηθούν στην Τουρκία όχι μόνο βραχονησίδες, αλλά και κατοικημένα νησιά (Φούρνοι, Οινούσσες, Λειψοί, Αγαθονήσι, Αρκιοί κ.α.). Πρόσθεσε ότι δεν φοβάται την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου, επειδή η Συνθήκη της Λωζάννης είναι σαφής και υπέρ της Ελλάδας.

Νομικό κριτήριο και πολιτική σκοπιμότητα

Η Συνθήκη είναι σαφής και υπέρ της Ελλάδας, αλλά κανένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του δεν θέτει στην κρίση ξένων δικαστών την εδαφική ακεραιότητά του, επειδή ένας γείτονας έχει εγείρει διεκδικήσεις! Εκτός κι αν είχε προηγουμένως ηττηθεί σε πόλεμο. Είναι κοινό μυστικό ότι για τόσο κρίσιμα ζητήματα ακόμα και στις αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων υπεισέρχεται η πολιτικό σκοπιμότητα, νοθεύοντας το αμιγώς νομικό κριτήριο.

Στο τραπέζι, άλλωστε, θα έμπαιναν για μοίρασμα μόνο ελληνικά νησιά, δηλαδή η Ελλάδα θα είχε μόνο να χάσει και η Τουρκία μόνο να κερδίσει. Στην ιδανική για την Ελλάδα περίπτωση το Δικαστήριο θα της παραχωρούσε αυτά που ήδη κατέχει. Ακόμα και στα διεθνή δικαστήρια, όμως, οι ιδανικές αποφάσεις δεν είναι κανόνας. Σε τελευταία ανάλυση, εάν η Τουρκία θεωρεί ότι αδικείται ας αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου και ας προσφύγει εναντίον της Ελλάδας.

Από την πλευρά μου, πάντως, οφείλω να αναγνωρίσω στον Ροζάκη ότι εξέφρασε με αρκετή καθαρότητα αυτά που οι ομοϊδεάτες του πολιτικοί, δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί αποκρύπτουν επιμελώς όταν μιλάνε δημοσίως.

“Για να τελειώνουμε με τα τουρκικά παραμύθια περί αποστρατικοποίησης νησιών”- Άρθρο του Στρατηγού Κ. Ζιαζιά

1 σχόλιο


Από Militaire News

Γράφει ο
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΙΑΖΙΑΣ
Στρατηγός-Επίτιμος Α/ΓΕΣ

Τα ελάχιστα που οφείλει να γνωρίζει ο κάθε πατριωτικά σκεπτόμενος Έλληνας, για την αποστρατικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, ώστε να αντιμετωπίζει τις ψυχολογικές επιχειρήσεις, που καθημερινά διεξάγουν οι Τούρκοι είτε με δηλώσεις αξιωματούχων της, είτε με παραβιάσεις της εθνικής κυριαρχίας της Χώρας μας με υπερπτήσεις πάνω από Ελληνικά Νησιά του Αιγαίου, με παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου και των Εθνικών Χωρικών Υδάτων, αλλά και με συνεχείς εκδόσεις ΝΑVΤΕΧ σε ευαίσθητες περιοχές της Υφαλοκρηπίδας της Χώρας μας, είναι, όχι βέβαια αυτά που σαφώς με ιδιοτελή και απλουστευτική προσέγγιση η Τουρκία λέει, ότι «όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου είναι και οφείλουν να μείνουν αποστρατιωτικοποιημένα», αλλά η αλήθεια είναι ότι το καθεστώς των νησιών δεν είναι ενιαίο, αλλά διέπεται από τρεις διαφορετικές συνθήκες, με βάση τις οποίες μπορεί να γίνει μια διαφοροποίηση των νησιών αυτών σε τουλάχιστον τρεις επιμέρους ομάδες. 

Με την Συνθήκη της Λωζάνης (άρθρο 4 ), επιβάλλεται η πλήρης αποστρατικοποίηση των νησιών Σαμοθράκης, Λήμνου, Ίμβρου, Τενέδου, Λαγουσών και των Στενών.

Με την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης, που έγινε κατόπιν αιτήσεως της Τουρκίας και με την σύμφωνο γνώμη των συμβαλλομένων μερών άρα και της Ελλάδος, με την Συνθήκη του Μοντρέ του 1936, η Τουρκία πέτυχε να αλλάξει το καθεστώς των Στενών.

Το καθεστώς των νησιών στο Αιγαίο αποτελούσε τμήμα του διεθνούς συστήματος των Στενών, που είχε καθιερωθεί με τη Συνθήκη της Λωζάνης. Στο προοίμιο της Σύμβασης του Μοντρέ, αναφέρεται ρητά ότι αυτή υποκαθιστά τη Συνθήκη της Λωζάνης στο μέρος που αφορά την αποστρατικοποίηση των Στενών, η οποία παύει να ισχύει εξ ολοκλήρου. 

Στο ειδικό πρωτόκολλο της Σύμβασης του Μοντρέ (1936), αναφέρεται ρητά ότι επιτρέπεται ο άμεσος επανεξοπλισμός της ζώνης των Στενών (Δαρδανέλια, Θάλασσα του Μάρμαρα, Βόσπορος), χωρίς όμως να γίνεται ονομαστική αναφορά σε κανένα νησί, ελληνικό ή τουρκικό.

Η Τουρκία, προχώρησε άμεσα στην οχύρωση της Ίμβρου και της Τενέδου και χαρακτήρισε τα δύο αυτά νησιά επιτηρούμενες ζώνες. Η Συνθήκη της Λωζάνης για αυτά τα νησιά προέβλεπε τα εξής:

«Η διατήρησις της τάξεως (ενν. σε Ίμβρο και Τένεδο), θα εξασφαλίζεται εν αυταίς δι’ αστυνομίας στρατολογουμένης μεταξύ, του ιθαγενούς πληθυσμού, τη φροντίδι της ως άνω προβλεπομένης τοπικής διοικήσεως υπό τους διαταγάς της οποίας θα διατέλει».

Η προβλεπόμενη τοπική διοίκηση, έπρεπε να αποτελείται από «τοπικά στοιχεία», κατά τη Συνθήκη της Λωζάνης.

Τον Οκτώβριο του 1912, η Ίμβρος είχε 8.506 κατοίκους, όλους Χριστιανούς, ενώ η Τένεδος 5.172,  3.752 Έλληνες, 1.403 Τούρκους, 10 Αρμένιους και 7 Εβραίους.

Οι Τούρκοι φρόντισαν αμέσως μετά την παραχώρηση των δύο νησιών να παραβιάσουν τη Συνθήκη της Λωζάνης και συνέχισαν τα εγκλήματα μέχρι τη δεκαετία του ’70, χωρίς ποτέ να λογοδοτήσουν στη διεθνή κοινή γνώμη γι’ αυτά.

Μεγάλη ευθύνη έχει βέβαια και η χώρα μας, η αντίδραση της οποίας ήταν πάντα από ανύπαρκτη έως υποτονική.

Περισσότερα…

Older Entries