Αρχική

Θεσσαλονίκη: Παραδοσιακό γλέντι σήμερα στη Γιορτή Τσίπουρου Τερπνής

Σχολιάστε


19 Νοεμβρίου 2017

Παραδοσιακό γλέντι με ζουρνάδες και νταούλια σήμερα στην Τούμπα, όπου πραγματοποιείται η 16η Γιορτή Τσίπουρου Τερπνής στο Πάρκο Μικρασιατικού και Θρακικού Ελληνισμού (Κέντρο Πολιτισμού Τούμπας, Κλεάνθους 57), υπό την αιγίδα της Δ΄ Δημοτικής Κοινότητας.

Η εκδήλωση που ξεκινά στις 11 το πρωί περιλαμβάνει παραδοσιακό γλέντι με την συμμετοχή του χορευτικού συγκροτήματος του Συλλόγου Τερπνιωτών Θεσσαλονίκης.

Η Γιορτή Τσίπουρου διοργανώνεται από τον Σύλλογο Τερπνιωτών Θεσσαλονίκης και η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

http://www.dailythess.gr

Advertisements

Τιμώντας τη μνήμη του Παύλου Μελά και όλων των ανώνυμων και επώνυμων Μακεδονομάχων, δηλώνουμε ότι ο Μακεδονικός Αγώνας συνεχίζεται με ειρηνικά μέσα.

1 σχόλιο


Τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση στην Ιερά Μονή Παναγίας Κασσωπίτρας στο Κανόνι Κέρκυρας, για να τιμήσουμε την μνήμη του Παύλου Μελά και όλων των Μακεδονομάχων.

 

Ο Παύλος Μελάς σκοτώθηκε στις 13-10-1904 στη Στάτιστα και ο θάνατός του συγκλόνισε τον Ελληνισμό, γενόμενος αιώνιο σύμβολο πατριωτισμού και θρύλος, που συνδέθηκε άρρηκτα με την επίσημη έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα και παραμένει ήρωας στην αιωνιότητα και στις καρδιές των Ελλήνων.

 

Ο τραγικός θάνατος του Παύλου Μελά αφύπνισε το Πανελλήνιο και αύξησε κατά πολύ τη διάθεση συμμετοχής στον αγώνα για την απελευθέρωση της Μακεδονίας.

Περισσότερα

Γιατί κερδίσαμε στον Μακεδονικό Αγώνα;

Σχολιάστε


Από Αντίβαρο

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων.

Ο θάνατος του Παλληκαριού αφύπνισε τον Ελληνισμό. Ο ανθυπολοχαγός Παύλος Μελάς σκοτώθηκε από τουρκικό βόλι στη Στάτιτσα (σημερινό χωριό Μελάς) της Καστοριάς, στις 13 Οκτωβρίου 1904. Η Μακεδονία ήταν ακόμη Οθωμανική επαρχία, αλλά καραδοκούσαν οι Βούλγαροι, οι οποίοι προσπαθούσαν με την ένοπλη βία και με τους ιερείς της Σχισματικής Εξαρχίας τους να αλλοιώσουν το φρόνημα των Ελλήνων Μακεδόνων. Η ένοπλη φάση του Μακεδονικού Αγώνος διήρκεσε από το 1904 μέχρι το 1908 και διαφύλαξε τα δίκαια του Ελληνισμού. Έτσι άνοιξε ο δρόμος για τους νικηφόρους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912 – 13.

Μία Ελλάδα μικρή, με τα σύνορά της μέχρι την Άρτα και τον Πηνειό, πτωχευμένη το 1893, ηττημένη στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και πολλαπλώς χρεωμένη στους έξι δανειστές του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου -η τρόικα της εποχής- κατόρθωσε να προστατεύσει τους Έλληνες που αποτελούσαν την πλειοψηφία στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία. Βεβαίως οι Μακεδόνες δεν έπαυσαν να διεκδικούν την ένωσή τους με την Ελλάδα από το 1821 και μετά, με αποκορύφωμα την εξέγερση της Δυτικής Μακεδονίας το 1878. Οι εθελοντές που ήλθαν να βοηθήσουν από την ελεύθερη Ελλάδα βρήκαν έναν Ελληνισμό μαχόμενο με ελληνορθόδοξα ιδανικά. Σπουδαίοι μαχητές και οι δίγλωσσοι Έλληνες, που μιλούσαν στο σπίτι τους τα ελληνικά ανάμικτα με σλαβικές ή βλαχικές διαλέκτους. Η Ορθόδοξη Εκκλησία και οι μαχητικές δασκάλες τούς βοήθησαν να παραμείνουν πιστοί στο Πατριαρχείο και στον Ελληνισμό.

Γιατί κερδίσαμε αυτή τη δύσκολη μάχη;

Πρώτον, διότι εμφανιστήκαμε ενωμένοι και συντονισμένοι. Διπλωμάτες και κληρικοί, αγωνιστές και άμαχοι, Μακεδόνες και Νότιοι Έλληνες, αξιωματικοί και δάσκαλοι, γυναίκες και παιδιά, όλοι επέδειξαν ομοψυχία και αποφασιστικότητα.

Περισσότερα…

113 χρόνια μετά το θάνατό του, τιμούμε τον Παύλο Μελά ανεξίτηλο σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα.

Σχολιάστε


 

 

Πώς γιορτάζεται ο Δεκαπενταύγουστος σε κάθε γωνιά της Ελλάδας

Σχολιάστε


Ο Δεκαπενταύγουστος, «το Πάσχα του καλοκαιριού», είναι η ημέρα-ύμνος στην Παναγία, τη μητέρα όλων των Χριστιανών. Προσευχές, δεήσεις, ικεσίες των πιστών, ακούγονται από τις πιο μεγαλοπρεπείς μητροπόλεις μέχρι τα πιο απομακρυσμένα ξωκλήσια και μοναστήρια, ενώ τα περίπου 500 «Θεοτοκωνύμια», οι ονομασίες και χαρακτηρισμοί που τις απέδωσε ο λαός, δηλώνουν τη λατρεία στο Θείο πρόσωπο της. Αλλού Μεγαλόχαρη και Θαλασσοκρατούσα κι αλλού Γλυκοφιλούσα και βρεφοκρατούσα, η Παναγία βρίσκεται πάντοτε στο πλευρό των πιστών δίνοντάς τους δύναμη κι ελπίδα.

Το μεγαλύτερο προσκύνημα κάθε χρόνο γίνεται στην Τήνο με τους πιστούς γονυπετείς να φτάνουν στο ναό της Ευαγγελίστριας για να εκπληρώσουν το τάμα τους στην εικόνα της Παναγίας. Ο Ιερός Ναός Ευαγγελιστρίας χτίστηκε στο σημείο όπου βρέθηκε η Εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Η εικόνα θεωρείται από τους πιστούς θαυματουργή γι’ αυτό και χιλιάδες πιστών κάθε χρόνο ανηφορίζουν με θρησκευτική ευλάβεια προς το Ναό. Μάλιστα, η εύρεση της Αγίας Εικόνας το 1823 θεωρήθηκε θεϊκός οιωνός για το δίκαιο και την επιτυχία της επανάστασης ενάντια στον τουρκικό ζυγό, ενώ η ανέγερση του μεγαλοπρεπούς ναού αποτελεί το πρώτο μεγάλο αρχιτεκτονικό έργο του νεοσυσταθέντος ελληνικού κράτους.

Και η κοσμοπολίτικη Πάρος αλλάζει πρόσωπο ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου, με πρωταγωνιστή μια από τις εντυπωσιακότερες εκκλησίες του Αιγαίου, τον παλαιοχριστιανικό ναό τηςΕκατονταπυλιανής στο λιμάνι της Παροικιάς. Στην πρωτεύουσα του νησιού γίνεται η περιφορά του Επιταφίου της Παναγίας και κατόπιν ακολουθεί το γλέντι στον παραλιακό δρόμο της Παροικιάς με μουσικούς και χορευτικά συγκροτήματα, ενώ τα ψαροκάικα βγαίνουν στον κόλπο της Παροικιάς και «φωτίζουν» τον ουρανό με θεαματικά πυροτεχνήματα. Την ίδια ώρα και στο λιμανάκι της Νάουσας, δεκάδες καΐκια με αναμμένες δάδες προσεγγίζουν την προβλήτα και δίνουν το σύνθημα για να αρχίσει η γιορτή.

Περισσότερα

Αιμίλιος Χατζηγεωργίου (Καδίογλου) – Ο οπλαρχηγός του ποντιακού αντάρτικου (μέρος 2ο)

Σχολιάστε


Γράφει ο Παναγιώτης Μωυσιάδης

Η Σαμψούντα ήταν  το παραθαλάσσιο κέντρο του Ευξείνου . Ήταν ο συγκοινωνιακός κόμβος προς την Άγκυρα και τα ενδότερα της Μικράς Ασίας και οι Έλληνες της περιοχής  είχαν μεγάλη οικονομική επιφάνεια, πράγμα που εξόργιζε τους Τούρκους.

Είχε  απόκρημνα και δασώδη βουνά, απροσπέλαστα, που διευκόλυναν στη δημιουργία του αντάρτικου .  Ο μητροπολίτης Γερμανός Καραβαγγέλης είναι ένας μπαρουτοκαπνισμένος αγωνιστής με ιδιαίτερα υψηλή μόρφωση και αγωνιζόταν για την απελευθέρωση του Πόντου.

Ο πρώτος αντάρτης που ανέβηκε στα βουνά της Σαμψούντας ήδη από το 1914  μαζί με τον Ιστύλ Αγά  ήταν ,όπως προαναφέραμε,  ο Αιμίλιος Χατζηγεωργίου ή Καδίογλου ή Κατόγλου.                                                     Θα ακολουθήσουν ο οπλαρχηγός  Βασίλειος Ανθόπουλος, από το Απές της Σεβάστειας, ο Αντών Πασά στην Πάφρα, που ήταν ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων.   Σκοτώθηκε το 1917.  Ο Αναστάσιος Παπαδόπουλος (  ΚοτζάΑναστάης) που σκοτώθηκε στη μάχη. Ο  δε Παντέλ Αγάς από την Σαμψούντα. με τον Χρήστο Παπαδόπουλο έδωσαν την πρώτη μάχη με τους Τούρκους και διέφυγαν στην Τραπεζούντα, όπου ήρθαν  σε επαφή με τους Ρώσους . Επανήλθαν εξοπλισμένοι με ρωσικό οπλισμό και πολεμοφόδια.

Την ίδια περίοδο είναι υπό διωγμό και ο Δημήτρης Χαραλαμπίδης, από το χωριό Τσιμενλί.

Ο Δημήτρης Χαραλαμπίδης πήγε στην Τραπεζούντα και έφερε 50 όπλα ,με τα οποία εξοπλίστηκαν τα παλικάρια που βγήκαν στο βουνό. Μεταξύ αυτών και ο Αιμίλιος ο Καδίογλου. Είναι η περίοδος της γενικής επιστράτευσης των χριστιανών .

Η επιστράτευση των χριστιανών αποτέλεσε την αιτία για να αυξηθεί ο αριθμός των φυγόστρατων,   που προστέθηκαν στην ομάδα  του Αιμίλιου, που στις αρχές του 1917  είχε 15 αντάρτες.                                         Ο Αιμίλιος πολύ γρήγορα με τις ηγετικές του ικανότητες το μεγάλο θάρρος και το πολιτικό του πνεύμα επικράτησε ως οπλαρχηγός στην ομάδα του και ανέλαβε την ευθύνη του επισιτισμού για όλα τα ληστεμένα και φτωχά χωριά της περιοχής Σαμψούντας. Οι Τούρκοι έκλεβαν τα υπάρχοντα από τους χριστιανούς και ο Αιμίλιος με τα παλικάρια του τα ξανάπαιρνε και τροφοδοτούσε τα ελληνικά χωριά, που λιμοκτονούσαν λόγω του Ά. Π. πολέμου.

Περισσότερα

Αιμίλιος Χατζηγεωργίου (Καδίογλου) – Ο οπλαρχηγός του ποντιακού αντάρτικου (μέρος 1ο)

Σχολιάστε


Γράφει ο Παναγιώτης Μωυσιάδης

Το ζήτημα του αντάρτικου άνοιξε για πρώτη  φορά στην Ελλάδα η Εύξεινος Λέσχη Πτολεμαΐδας το 1986 μαζί με τη Γενοκτονία  του ποντιακού ελληνισμού.

Είναι γεγονός, ότι από την ελληνική ιστορία απουσιάζει το περήφανο ποντιακό αντάρτικο, που από το 1914   ως την ανταλλαγή του 1922 έκανε τις βουνοκορφές του Πόντου να τρέμουν και μαζί με αυτές και τις  τουρκικές αρχές.

Μια επανάσταση υπεράσπισης της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας, εφάμιλλη με την επανάσταση του 1821 γεννήθηκε και ξαπλώθηκε σ’ όλη την επικράτεια του Πόντου.

Περισσότεροι από 20000 χιλιάδες αντάρτες κρατούσαν ελεύθερα τα βουνά της Σαμψούντας, της Κερασούντας και της Πάφρας  και ήταν έτοιμοι να ιδρύσουν την ελεύθερη δημοκρατία του Πόντου, αν πετύχαινε το ποντιακό κίνημα.

Κέντρο αυτού του αγώνα ήταν η μητρόπολη της Σαμψούντας και ιθύνοννους ο ηρωικός μητροπολίτης της, ο μακεδονομάχος της Καστοριάς, Γερμανός Καραβαγγέλης.

Δυστυχώς όλα αυτά τα σχέδια ναυάγησαν με τη μικρασιατική καταστροφή και τον ξεριζωμό.

Το  ποντιακό αντάρτικο και το εθνικό απελευθερωτικό κίνημα των Ποντίων για ανεξαρτησία του Πόντου και ένωσή του με τη μητέρα Ελλάδα είναι από τα πιο ηρωικά και ένδοξα κομμάτια της ελληνικής ιστορίας.

Οι δεκάχρονοι αγώνες του ποντιακού ελληνισμού είναι ποτισμένοι με σελίδες απαράμιλλου ηρωισμού και αυτοθυσίας.

Αποτελεί μοναδικό φαινόμενο  ενός  επαναστατημένου λαού να αγωνίζεται για δέκα ολόκληρα χρόνια στην καρδιά μιας στρατιωτικής αυτοκρατορίας χωρίς οικονομική και στρατιωτική στήριξη. Το ποντιακό αντάρτικο είχε σύμμαχο την ανθρώπινη  παλικαριά και αυταπάρνηση.

Περισσότερα

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: