Αρχική

Ναύαρχος Χρηστίδης: Η Τουρκία το 1936 αναγνώρισε τον εξοπλισμό των ελληνικών νησιών

Σχολιάστε


Ο Επίτιμος Α/ΓΕΝ, ναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης, σε κείμενο του με τίτλο «Συνοπτική Παρουσίαση Ελληνοτουρκικών Θεμάτων- Διεθνούς Δικαίου Θαλάσσης για τον απλά σκεπτόμενο και προβληματισμένο Έλληνα», εξηγεί με σαφήνεια, γιατί η Τουρκία δεν θα πρέπει όχι απλά να ζητά αλλά ούτε να σκέφτεται αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών.

Την απάντηση έχει δώσει και ο πρώην ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς, ο οποίος έχει καλέσει τους Τούρκους να διαβάσουν τα πρακτικά της τουρκικής εθνοσυνέλευσης το 1936, για να διαπιστώσουν ότι έχουν απολύτως αποδεχτεί την κατάσταση.

Το απόσπασμα από την εργασία του Επίτιμου Α/ΓΕΝ Κοσμά Χρηστίδη:

Η αποστρατικοποίηση των ελληνικών νησιών Λήμνου και Σαμοθράκης, η οποία μαζί με την αποστρατικοποίηση των Δαρδανελίων, της Θάλασσας του Μαρμαρά και του Βοσπόρου, καθώς επίσης και των τουρκικών νησιών Ίμβρου (Gokceada), Τενέδου (Bozcaada) και Λαγουσών (Tavcan), αρχικώς προεβλέπετο στη Σύμβαση της Λωζάνης (άρθρο 4) για τα Στενά του 1923, καταργήθηκε από τη Σύμβαση του Montreux του 1936 (όπως ρητώς μνημονεύεται στο προοίμιό της).

Το δικαίωμα της Ελλάδας να εξοπλίσει τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη αναγνωρίσθηκε από την Τουρκία, σύμφωνα και με την επιστολή που απηύθυνε στον Έλληνα Πρωθυπουργό στις 6 Μαΐου 1936 ο τότε Τούρκος Πρέσβης στην Αθήνα Roussen Esref, κατόπιν οδηγιών της Κυβέρνησής του.

Η Τουρκική Κυβέρνηση επανέλαβε αυτή τη θέση, όταν ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Rustu Aras, απευθυνόμενος προς την Τουρκική Εθνοσυνέλευση με την ευκαιρία της κύρωσης της Συμβάσεως του Montreux,αναγνώρισε ανεπιφύλακτα το νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδας να εγκαταστήσει στρατεύματα στη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, με τις εξής δηλώσεις του:

«Οι διατάξεις που αφορούν τις νήσους Λήμνο και Σαμοθράκη, οι οποίες ανήκουν στη γειτονική μας και φιλική χώρα Ελλάδα και είχαν αποστρατικοποιηθεί κατ’ εφαρμογήν της Σύμβασης της Λωζάνης του 1923, επίσης, καταργήθηκαν με τη νέα Σύμβαση του Montreux και αυτό μας ευχαριστεί ιδιαίτερα» (Εφημερίδα των πρακτικών της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, τεύχος 12, Ιούλιος 31/1936, σελ. 309).

Περισσότερα

Ο μύθος της ευρωπαϊκής οφειλής στο Ισλάμ

Σχολιάστε


Από Αντίφωνο

Του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου

Τις τελευταίες δεκαετίες, παράλληλα με τις λιμπεραλιστικές πολιτικές μετατροπής των ευρωπαϊκών χωρών σε «ανοικτές πολυπολιτισμικές κοινωνίες», γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα πλέγμα θεωριών, πού να τροφοδοτούν με «επιστημονικό» κύρος, τα πολιτικά επιχειρήματα του εγχειρήματος.

Κοινωνιολόγοι, πολιτικοί επιστήμονες, οικονομολόγοι, εγκληματολόγοι, ιστορικοί, θεωρητικοί της τέχνης, φιλόσοφοι, θεολόγοι, γλωσσολόγοι, διεθνολόγοι, έως και θετικοί επιστήμονες, επελέγησαν με βάση το έργο τους ή ωθήθηκαν, ώστε να αναπτύξουν έργο, κατάλληλο στο να στηρίξει τις θεωρίες μιας αναπόδραστης πολυπολιτισμικής νομοτέλειας. Απόψεις και μελέτες που επικέντρωναν στην αμφισβήτηση και αποδόμηση παραδοσιακών αντιλήψεων, θρησκευτικών δογμάτων ή εθνικών ιστορικών αφηγημάτων, αγαπήθηκαν και χρηματοδοτήθηκαν με ιδιαίτερη θέρμη από τις ελίτ των ευρωπαϊκών κρατών και των οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντίστοιχη αγάπη και συνδρομή απήλαυσαν θεωρίες και μελέτες που προέβαλαν την ευεργετική επίδραση κάθε ξένου στοιχείου στους ευρωπαϊκούς εθνικούς πολιτισμούς και στις εθνικές κοινωνίες, τόσο στο παρελθόν, όσο και στο παρόν και στο μέλλον.

Αυτή η κατάσταση με τα χρόνια δεν δημιούργησε μόνο μια κάστα, που απολάμβανε προνομιακής μεταχείρισης. Πήγε ακόμα παραπέρα.

Δημιούργησε θεωρίες πού ανήχθησαν σε δόγματα, τα οποία στεφόμενα την τιάρα του αλάθητου της πολιτικής ορθότητας, έπαψαν να υπόκεινται στη βάσανο του επιστημονικού ελέγχου. Κάθε είδους μελέτη που θα μπορούσε να αμφισβητήσει στο ελάχιστο τα «επιστημονικά» δόγματα του πολιτικώς ορθού, κινδύνευε να χαρακτηριστεί με κάθε είδους επίθετο, που θα έφερε την κατάληξη …-φοβική. Από εκείνη την στιγμή, οι επιστήμονες που θα την στήριζαν ήταν εκτεθειμένοι σε ένα ετερόκλητο πλήθος επιθέσεων από όλων των ειδών τα κατεστημένα: πολιτικά, ακαδημαϊκά, δημοσιογραφικά, συνδικαλιστικά κ.ο.κ. Στην δε περίπτωση της χώρας μας, κάθε καθηγητής που θα τολμούσε να στηρίξει μελέτες, χαρακτηρισμένες ως «μη πολιτικώς ορθές», έθετε σε κίνδυνο όχι μόνο την έδρα του, αλλά και την ίδια την σωματική του ακεραιότητα, κάθε φορά πού θα βρισκόταν εντός του… ασύλου των ελλαδικών πανεπιστημίων.

Η επιστήμη της ιστορίας αποτέλεσε ένα προνομιακό πεδίο ανάπτυξης θεωριών, που είχαν την τύχη να λάβουν πιστοποιητικά… εγκυρότητας, από τους ελεγκτές του «πολιτικώς ορθού». Κάποιες από αυτές, ιδιαιτέρως αγαπητές στους κύκλους που περιγράψαμε παραπάνω, ήταν και οι θεωρίες των οφειλών του ευρωπαϊκού πολιτισμού, απέναντι στο Ισλάμ. Θεωρίες που ξεκίνησαν από μελέτες, οι οποίες αναδείκνυαν την προσφορά του μεσαιωνικού ισλαμικού διαφωτισμού στη φιλολογία και στις θετικές επιστήμες, για να καταλήξουν σε εξαιρετικά μαξιμαλιστικές ερμηνείες σχετικά με το έργο του μεσαιωνικού Ισλάμ, σε συνδυασμό με εξαιρετικά μινιμαλιστικές ερμηνείες σχετικά με το αντίστοιχο πολιτισμικό έργο της χριστιανικής Ευρώπης κατά τους Μέσους Χρόνους.

Περισσότερα…

Άλλαξε η επιγραφή στην Αγία Σοφία, γράφει: «Μεγάλο τζαμί»

Σχολιάστε


 

Πέμ, 23/07/2020 – 20:21

Στο τελικό στάδιο φαίνεται ότι μπαίνουν οι ετοιμασίες για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, καθώς πλέον άλλαξε η επιγραφή που είχε απ’ έξω, ενώ και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έκανε επιθεώρηση στο χώρο.

Μία ημέρα πριν την πρώτη προσευχή μετά τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντόγαν συνοδευόμενος από τη σύζυγο του Εμινέ, έκανε μία τελευταία αυτοψία για την πρόοδο των εργασιών.

Μάλιστα ο Τούρκος πρόεδρος φωτογραφήθηκε έξω από την Αγία Σοφία μαζί με τη σύζυγό του, όπου όπως φαίνεται έχει αλλάξει το όνομα της επιγραφής, καθώς πλέον γράφει «μεγάλο τζαμί».

Η κύρια προσευχή αναμένεται να ξεκινήσει γύρω στις 13:30 το μεσημέρι της Παρασκευής, ωστόσο οι πόρτες της Αγίας Σοφίας θα ανοίξουν από τις 10 το πρωί και θα παραμείνουν ανοικτές έως την επόμενη ημέρα το πρωί.

«Ζητούμε από τους πολίτες να φέρουν μαζί τους, μάσκα, χαλί προσευχής, υπομονή και κατανόηση», είπε ο  κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης Αλί Γερλικαγιά.

Θα υπάρχουν 5 διαφορετικά σημεία για προσευχή και 11 σημεία ελέγχου των πιστών.

Την τελετή, στην οποία θα παρίστανται ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με το υπουργικό συμβούλιο, θα διευθύνει ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας Αλί Ερμπάς.

Αγία Σοφία: Έστρωσαν τιρκουάζ χαλιά για την πρώτη προσευχή

Τα μοναδικά ψηφιδωτά και οι τοιχογραφίες θα καλύπτονται με κουρτίνες, όπως έχει επιβεβαιώσει προ ημερών ο εκπρόσωπος του Τούρκου προέδρου, Ιμπραήμ Καλίν.

Μάλιστα, άρχισαν να τοποθετούνται και τιρκουάζ χαλιά εντός της Αγίας Σοφίας, τα οποία, σύμφωνα με πληροφορίες από τουρκικά Μέσα, αποτελούν προσωπική επιλογή του Τούρκου προέδρου Ερντογάν, ο οποίος πρόσφατα δήλωσε ότι «η απελευθέρωση της Αγίας Σοφίας» ήταν το μεγαλύτερο νεανικό του όνειρο.

https://www.reader.gr/

Αρχαία Πίστυρος: Στο φως ένα αρχαίο θησαυροφυλάκιο

Σχολιάστε


Από ΕΛΛΑΣ

Γράφει η Μαρία Ριτζαλέου

Μια καλά οχυρωμένη πόλη, με εντυπωσιακό ιερό και πλήθος κινητών ευρημάτων, αποκαλύπτουν οι αρχαιολόγοι σε απόσταση 18 χιλιομέτρων από την Καβάλα. Ιδρύθηκε από Θάσιους στο τέλος του 7ου π.Χ. αιώνα και αποτελούσε σημαντικό κέντρο μεταλλευτικής δραστηριότητας.

Μια πόλη που στηριζόταν στο μέταλλο, που προμήθευε με σίδηρο, χαλκό, άργυρο, πιθανόν και χρυσό, τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, φέρνει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στην παλιά εθνική οδό Καβάλας-Ξάνθης, 18 χιλιόμετρα από την Καβάλα.

Η Πίστυρος ήταν κέντρο έντονης μεταλλευτικής δραστηριότητας, όπως και η γειτονική οροσειρά της Λεκάνης, με τα πολυάριθμα μεταλλεία-στοές και οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν πρόσφατα θραύσματα από εσωτερικό τοίχωμα μεταλλουργικής καμίνου -εύρημα σπάνιο-, ενώ τις επόμενες μέρες συνεχίζουν την ανασκαφή για να εντοπίσουν το εργαστήριο επεξεργασίας των μετάλλων εντός της καλά οχυρωμένης πόλης με το εντυπωσιακό ιερό.

Το ανατολικό τείχος της πόλης

«Έχουν βρεθεί πολύ μεγάλες ποσότητες αρχαιομεταλλουργικών κατάλοιπων στο εσωτερικό της οχύρωσης, αλλά και γύρω από αυτήν. Η μελέτη των σκωριών δείχνει κατεργασία μεταλλευμάτων για προσπορισμό σιδήρου, χαλκού, αργύρου, πιθανόν και χρυσού. Έχουν συλλεγεί πολλά θραύσματα λιθαργύρου, που προκύπτουν κατά τον διαχωρισμό του αργύρου από τον μόλυβδο μέσω της κυπέλλωσης.

Σε συγκεκριμένο σημείο του οικισμού, βρέθηκε αφθονία τέτοιων υλικών μαζί με απανθρακωμένο υλικό, αλλά και θραύσματα υαλοποιημένων σκωριών και πηλών, που προέρχονται από το εσωτερικό καμίνου. Αυτό μας οδηγεί στην υπόθεση, ότι υπήρχαν εργαστήρια μεταλλουργίας στο αστικό κέντρο, κάτι που δεν αποτελεί τον κανόνα και είναι εξαιρετικά ευχάριστο ως εύρημα. Δεν έχουμε τεκμήρια για τα αντικείμενα που κατασκευάζονταν, αλλά μπορούμε να υποθέσουμε ότι ήταν όπλα, εργαλεία, κοσμήματα, πρώτη ύλη νομισμάτων. Ίσως πάντως η εμπορία να αφορούσε περισσότερο σε έτοιμη και επεξεργασμένη ύλη, παρά σε αντικείμενα», αποκαλύπτει στο «Έθνος της Κυριακής», ο διευθυντής της ανασκαφής, τέως προϊστάμενος του υπουργείου Πολιτισμού, αρχαιολόγος, Στρατής Παπαδόπουλος.

Περισσότερα…

Φοβού τους Βενετούς

Σχολιάστε


Το ελληνικό σύνολο είθισται πρώτα να αποδυναμώνεται εκ Δυσμών κι έπειτα να δέχεται επίθεση εξ Ανατολών…

Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Θα ήταν ακατόρθωτο για τους Τούρκους να κατακτήσουν την Πόλη το 1453 αν δεν την είχαν γονατίσει πρώτα οι Δυτικοί. Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους το 1204 διέλυσε κάθε ελπίδα για ανάκαμψη της αυτοκρατορίας. Η Άλωση του 1204 διευκολύνθηκε από μια ατυχή συμφωνία που σύναψε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία με τους Βενετούς το 1082 (έμεινε στην Ιστορία ως το «χρυσόβουλο του 1082»).

Σε αυτή ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός εκχωρούσε πρωτοφανή οικονομικά, φορολογικά και εμπορικά προνόμια στους Βενετούς επειδή φοβόταν επίθεση από τους Νορμανδούς.

Πρώτο κέρδος των Βενετών, μια ετήσια προσφορά 20 λιβρών (σε χρυσά νομίσματα) για να διανέμουν στις εκκλησίες τους, όπως ήθελαν. Πέρα από τον μισθό και τον τίτλο του «πρωτοσεβαστού» που δόθηκε στον δόγη της Βενετίας, προβλέφθηκε ετήσιος μισθός 20 λιβρών και ο τίτλος του «υπέρτιμου» για τον Πατριάρχη του Γκράντο και τρία χρυσά νομίσματα κατ’ έτος στην Εκκλησία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία.

Οι Βενετοί με το χρυσόβουλο του 1082 πήραν επίσης μεγάλη ακίνητη περιουσία στη συνοικία του Περάματος της Κωνσταντινούπολης και -το σημαντικότερο όλων- τους εκχωρήθηκε το δικαίωμα να ασκούν αφορολόγητες εμπορικές δραστηριότητες στην αυτοκρατορία.

Σαν να μην έφτανε αυτό ο αυτοκράτορας προέβλεπε ότι όλες αυτές οι συναλλαγές των Βενετών βρίσκονταν εκτός της δικαιοδοσίας των βυζαντινών Αρχών.

Οι Βενετοί μπορούσαν πλέον ελεύθερα να δραστηριοποιούνται εμπορικά σε στρατηγικής σημασίας λιμάνια στην Αδριατική και τη Μεσόγειο κι έτσι απέκτησαν μεγάλο προβάδισμα στον τομέα του εμπορίου. Η «σύμμαχος» Βενετία κυριάρχησε στο εμπόριο λόγω αυτής της ετεροβαρούς συμφωνίας με τους Βυζαντινούς, άνθησε οικονομικά, ισχυροποιήθηκε στρατιωτικά κι έπειτα έβαλε στο μάτι τα εδάφη, την επιρροή και τους θησαυρούς της αυτοκρατορίας που έδρευε στην Κωνσταντινούπολη.

Τη συνέχεια τη γνωρίζουμε όλοι.

Ηθικό δίδαγμα της ιστορίας: Αν δεν έχεις νύχια να ξυστείς, καλύτερα να μείνεις με τη φαγούρα.

Τα νύχια που δανείζεσαι από άλλους γίνονται λεπίδες που σημαδεύουν το λαρύγγι σου. Κάθε πιθανή σύνδεση ή ομοιότητα με την επικαιρότητα μπορεί και να μην είναι συμπτωματική…

Όταν τα ιδεολογήματα παριστάνουν την επιστήμη

Σχολιάστε


Από ΕΛΛΑΣ

Γράφει ο Νεκτάριος Δαπέργολας Διδάκτωρ Ιστορίας του ΑΠΘ

Η Ελλάς ευγνωμονούσα, 1858. Λεπτομέρεια από τον πίνακα του Θ. Βρυζάκη

Το «Ελλάδα 2021» είναι η κορύφωση μιας εδώ και πολλά χρόνια οργανωμένης δράσης του καθεστωτικού εθνομηδενισμού. Για τους φίλους που δεν γνωρίζουν λεπτομέρειες, αξίζει να ειπωθούν λίγα λόγια για την ουσία αυτού του νεοταξικού και ψευδοϊστορικού ιδεολογήματος που παριστάνει την επιστήμη. Η ουσία του λοιπόν είναι η απόρριψη της ιδέας του ελληνικού έθνους στη διαχρονία του (χαρακτηριστικές άλλωστε οι γελοιότητες περί της «Γέννησης ενός Έθνους» – όπως θυμίζω ότι υποτιτλιζόταν το διαβόητο εκείνο προ ετών τηλεσκουπίδι του Σκάι για το 1821 – αλλά και το τωρινό σύνθημα «200 χρόνια Έλληνες»). Η απόρριψη δηλαδή ως μύθου της ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού από την αρχαιότητα έως σήμερα. Αυτό επιτεύχθηκε αρχικά με την αποδόμηση της μακραίωνης περιόδου του Βυζαντινού Ελληνισμού, που έχει εντελώς αναίτια, αβάσιμα και χυδαία συκοφαντηθεί ως περίοδος παρακμής και σκοταδισμού, αλλά και διακοπής της ελληνικής συνέχειας. Επειδή όμως, αν υποστηριχθεί πως δεν υπήρχε ελληνικό έθνος πριν το 1821, μένει μετέωρη κι ανερμήνευτη και η ίδια η Επανάσταση, ήρθαν μετά οι απατεώνες που υποδύονται τους ιστορικούς, για να αποδομήσουν και την ίδια την Επανάσταση. Να την αποχρωματίσουν και να την απονευρώσουν. Για να την «ερμηνεύσουν» πλέον, με βάση όχι τις ιστορικές πηγές, αλλά τις προκατασκευασμένες ιδεοληψίες τους και τη διατεταγμένη υπηρεσία στην οποία διατελούν.

Μέσα λοιπόν στο πλαίσιο αυτό, διαβάζουμε εδώ και χρόνια απίστευτα πράγματα. Το κύριο είναι η πλήρης αμφισβήτηση, όπως προανέφερα, του ίδιου του ελληνικού έθνους, με μία σωρεία ψευδομελετών που δήθεν «αποδεικνύουν» ότι αυτό δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα και ότι την Επανάσταση την έκανε ένα ιδιόμορφο πολυφυλετικό και πολυπολιτισμικό πληθυσμιακό κράμα (κυρίως σλαβοαλβανικής προέλευσης), που καμία ελληνική συνείδηση φυσικά δεν είχε, αλλά γαλουχήθηκε – τουλάχιστον σε επίπεδο των ηγετικών του ομάδων (μέχρι και για…«περιθωριακές ελίτ» ακούσαμε) – κι απέκτησε κάποια μορφή αυτοσυνειδησίας χάρη στον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό και τις ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης. Και τελικά αυτό το ετερόκλητο πληθυσμιακό κράμα επαναστάτησε το 1821, προβάλλοντας πολιτικές διεκδικήσεις, κυρίως ταξικές, ενώ η ελληνική εθνογένεση ακολούθησε αργότερα. Ήταν δηλαδή μία τεχνητή εθνογένεση μέσα από διαδικασίες ενοποίησης και ομογενοποίησης των ετερόκλητων ελλαδικών πληθυσμών, που πραγματοποιήθηκαν μετά το 1832.

Με βάση αυτό το κεντρικό τερατώδες αφήγημα, το μενού φυσικά περιλαμβάνει ακολούθως την απόρριψη της ελληνικής καταγωγής και συνείδησης των ηρώων του ’21, αλλά και τη συκοφάντησή τους, ώστε να εκπέσουν ως προσωπικότητες – κι επομένως ως δυνητικά πρότυπα – στα μάτια ενός λαού (και ιδίως μιας νεολαίας) με ολοένα και πιο αμβλυμένη ιστορική μνήμη και εθνική συνείδηση. Και φυσικά περιλαμβάνει και την αμφισβήτηση όχι μόνο του ελληνικού έθνους, αλλά και της ίδιας της οθωμανικής σκλαβιάς, που κατονομάζεται πια ως περίοδος απλώς οθωμανικής διοίκησης ή και ελληνοτουρκικής συνύπαρξης. Οπότε αποσιωπούνται και όλες οι τουρκικές φρικαλεότητες, οι εξισλαμισμοί, οι χιλιάδες Νεομάρτυρες, ο ζωτικός ρόλος της Εκκλησίας, τα 130 και πλέον επαναστατικά κινήματα που έγιναν στην Ελλάδα πριν από το 1821 (και πνίγηκαν στο αίμα). Κι απορρίπτονται ακόμη ως εθνικιστικοί μύθοι το παιδομάζωμα, το Κρυφό Σχολειό, το Κούγκι και το Ζάλογγο, το αδούλωτο φρόνημα της Κλεφτουριάς και τόσα ακόμη. Ο στόχος είναι να παραγραφεί όλη η αντιστασιακή και δυναμική διάσταση του Ελληνισμού και φυσικά να διαγραφούν οι κινητήριοι μοχλοί που τον κράτησαν ζωντανό επί αιώνες: δηλαδή η ορθόδοξη πίστη και η μέσω της ελληνικής συνείδησης αγάπη στην πατρίδα.

Όσο για το πού αποσκοπεί όλη αυτή η ψευδοεπιστημονική αλητεία που τη ζούμε επί τρεις και πλέον δεκαετίες (και της οποίας, επαναλαμβάνω, το «Ελλάδα 2021» είναι απλά το επιστέγασμα), είναι προφανές. Εδώ και πολλά χρόνια πλήττονται βίαια τόσο η ιστορική μας μνήμη, όσο και η γλώσσα και η ορθόδοξη πίστη μας. Πλήττονται δηλαδή όλοι οι βασικοί δομικοί παράγοντες της ταυτότητάς μας ως λαού. Ο στόχος είναι να αποδομηθεί και να αποσαθρωθεί συνολικά αυτή η ταυτότητα. Γιατί ένας λαός με αμνησία, εθνικά απονευρωμένος, γλωσσικά κατεστραμμένος και θρησκευτικά αποχρωματισμένος, είναι πια εύκολο θύμα, έτοιμος να αποτελέσει μέρος του ευρύτερου παγκόσμιου νεοταξικού χυλού. Κι αυτό το έργο ήδη έχει δυστυχώς αποδώσει καρπούς. Δεν είναι φανερό άραγε ότι ήδη πλέον αποτελούμε ένα λαό σε μεγάλο βαθμό μπερδεμένο και ζαλισμένο, με διασαλεμένο αξιακό σύστημα, χωρίς φρόνημα, που έχει απομείνει να παρακολουθεί σχεδόν παθητικά την προϊούσα καταστροφή του; Όσοι απομείναμε όμως ζωντανοί και θέλουμε ακόμη να αυτοαποκαλούμαστε Έλληνες, οφείλουμε επιτέλους να αντιδράσουμε…

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου μέσα από το φωτογραφικό της τότε εποχής φακό.

Σχολιάστε


 

 

 ς

Πρόσφυγες από τον Πόντο, σε μια στάση του ξεριζωμού του.

 

Βεβήλωση και καταστροφή της εκκλησίας του Σαλιχλί από τις κεμαλικές δυνάμεις.

 

Η σφαγή των Αρμενίων και των Ελλήνων στην Τραπεζούντα (28.2.1919)

Περισσότερα

Ταχιάος: Στόχος η ολοκλήρωση του μετρό τον Απρίλιο του 2023!!!

Σχολιάστε


 

Ο Απρίλιος του 2023, παραμένει στόχος για την ολοκλήρωση της κατασκευής του μετρό της Θεσσαλονίκης, δήλωσε στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ – ΜΠΕ (Πρακτορείο 104,9 fm) ο πρόεδρος του ΔΣ της Αττικό Μετρό κ. Νίκος Ταχιάος και αναφερόμενος στις έως τώρα καθυστερήσεις του έργου υποστήριξε ότι αυτές “φέρουν την σφραγίδα του ΣΥΡΙΖΑ”.

«Οι καθυστερήσεις στο μετρό της Θεσσαλονίκης φέρουν τη σφραγίδα ΣΥΡΙΖΑ, έχουν τη σφραγίδα της προηγούμενης διοίκησης της Αττικό Μετρό Α.Ε.” και σε καμία περίπτωση δεν δεχόμαστε τις αιτιάσεις του κ.Τσίπρα, οι οποίες είναι εκτός πραγματικότητας », σχολίασε.

«Ποτέ μια καθυστέρηση δεν προπληρώνεται, αφού πρέπει να διαπιστωθεί πρώτα και μετά να πληρωθεί. Οι δύο ανάδοχοι, της βασικής γραμμής και της επέκτασης της Καλαμαριάς, λένε πως από το 2017 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2019 έχουν σημειωθεί καθυστερήσεις και ζητούν 100 εκατομμύρια ευρώ», πρόσθεσε ο κ. Ταχιάος αναφερόμενος στη διεκδίκηση αποζημίωσης από την κατασκευάστρια εταιρεία.

«Μελετάμε το θέμα, προσπαθούν οι υπηρεσίες να διαπιστώσουν αν όντως τεκμηριώνονται οι καθυστερήσεις τις οποίες ισχυρίζεται ο ανάδοχος, καθυστερήσεις που αφορούν κυρίως ότι όταν ήρθαμε δεν βρήκαμε μελέτες για πάρα πολλά κομμάτια του έργου. Δεν έχουν προχωρήσει σημαντικά τμήματα με ευθύνη της Αττικό Μετρό Α.Ε», σχολίασε ο κ.Ταχιάος, υπογραμμίζοντας ότι οι υπηρεσίες της εταιρείας «εργάζονται αυτό το διάστημα ώστε να διαπιστώσουν αν πραγματικά (σ.σ οι οικονομικές απαιτήσεις) ανταποκρίνονται σε αυτές τις καθυστερήσεις».

«Μετά θα διαπιστώσει η Αττικό Μετρό πιο μπορεί να είναι το ύψος των θετικών ζημιών που μπορεί να έχει ο ανάδοχος από αυτά του αιτήματα. Αν συμφωνήσει στις απόψεις της Αττικό Μετρό καλώς. Αν όχι, εκεί είναι και τα δικαστήρια, ας πάει στα διαιτητικά δικαστήρια όπως μπορεί να πάει», τόνισε κ. Ταχιάος. Για την επέκταση προς Καλαμαριά είπε: «Τελειώνει η κάθε συμβατική προθεσμία και το έργο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να προχωρήσει όσο δεν προχωράει η βασική γραμμή. ‘Όσο δεν τελειώνει η βασική γραμμή, ο ανάδοχος θα παραμένει στην Καλαμαριά και θα κόβει βόλτες», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Εργασίες και κατά τη διάρκεια της καραντίνας

Ο κ.Ταχιάος αναφέρθηκε στην πρόοδο των εργασιών στο διάστημα της καραντίνας, επισημαίνοντας ότι τα εργοτάξια δούλευαν και αυτό ήταν κάτι που παρατήρησε και ο κόσμος. «Το διάστημα της καραντίνας εκτελούνταν κανονικά εργασίες. Γινόταν η επίστρωση των γραμμών κάτι που συνεχίζει να γίνεται και προχωράει πολύ γρήγορα. Την ίδια ώρα εκτελούνται διάφορες εργασίες, κυρίως ηλεκτρολογικές. Στους σταθμούς αυτή τη στιγμή δεν έχουν μπει τα ηλεκτρολογικά και μηχανολογικά στοιχεία που αφορούν τη λειτουργία του ίδιου του μετρό, των συρμών», εξήγησε ερωτηθείς για τον τύπο των εργασιών που εκτελέστηκαν το προηγούμενο διάστημα.

Περισσότερα

Αναστυλώνεται η ιστορική οικία του Παύλου Μελά

Σχολιάστε


Στην αναστήλωση της ιστορικής οικίας του Μακεδονομάχου ήρωα Παύλου Μελά, στην Κηφισιά, προχωρά το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Το σπίτι, των 100 περίπου τ.μ., που έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Παύλος Μελάς, ήταν έτοιμο να καταρρεύσει.

Στην ανακοίνωσή του, το αρμόδιο υπουργείο τονίζει αρχικά ότι «η πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας μας κατέχει υψηλή θέση ανάμεσα στις προτεραιότητες της Κυβέρνησης και για την επίτευξη αυτού του σκοπού αναπτύσσει ρεαλιστικές πολιτικές, με απτά και μετρήσιμα αποτελέσματα, αντιλαμβανόμενη την ιστορική κληρονομιά ως ένα δομικό στοιχείο της Εθνικής μας ταυτότητας».

«Εμβληματική δράση, αποτελεί η αναστήλωση της ιστορικής οικίας του Μακεδονομάχου ήρωα Παύλου Μελά, την οποία προετοίμαζε από μηνών το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, με τη κομβική συνδρομή της Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού κας Λίνας Μενδώνη», συνεχίζεται στην ανακοίνωση.

Η σχετική ανακοίνωση καταλήγει: «Το μοναδικό αυτό μνημείο διαφύλαξης του ιστορικού αποθέματος του Έθνους μας, περιήλθε στην ιδιοκτησία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας κατόπιν δωρεάς της εγγονής του Παύλου Μελά κας Ναταλίας Ιωαννίδου, η οποία διατηρεί τη μακρά παράδοση της οικογενείας της, για προσφορά και ανιδιοτελή αγάπη της την Πατρίδα.

Η υλοποίηση του έργου, που θα αποτελεί επίτευγμα ιδιαίτερης ιστορικής αλλά και καλλιτεχνικής/αρχιτεκτονικής αξίας, αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του τρέχοντος έτους και αυτό οφείλεται σε καθοριστικό βαθμό στην ευγενική χορηγία της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας Δράμας “Κύκλωψ”».

https://www.naftemporiki.gr/

Παρουσίαση βιβλίου «Σλαβόφωνοι και Πρόσφυγες»

Σχολιάστε


 

 

Το ΑΠΘ αναδεικνύει την πρώτη χαρτογράφηση της χώρας μετά το 1821 – Η άγνωστη ιστορία του χαρτογράφου Μαυροκορδάτου

Σχολιάστε


 

 

Η μορφή ενός «φαντάσματος» της νεότερης ελληνικής ιστορίας, μιας σημαντικότατης προσωπικότητας, που κατασκεύασε τους πρώτους ελληνικούς χάρτες μετά το 1821, αποκαλύφθηκε σήμερα το πρωί στην Κεντρική Βιβλιοθήκη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), στο πλαίσιο των εγκαινίων επετειακής έκθεσης χαρτών για τα 130 χρόνια της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού (ΓΥΣ).

Και το όνομα αυτού: Αλέξανδρος Νικολάου Μαυροκορδάτος. Δεν πρόκειται για τον διάσημο πρωταγωνιστή της Επανάστασης του 1821, που στον πίνακα του Πέτερ φον Ες εμφανίζεται να υπερασπίζεται το Μεσολόγγι κρατώντας στο δεξί του χέρι έναν χάρτη. Πρόκειται για τον ομώνυμο εγγονό του, ο οποίος γεννήθηκε το 1862 και πέθανε το 1895, σε ηλικία μόλις 33 ετών. Κάπου μέσα στη σύγχυση της συνωνυμίας και μεταξύ των εκατομμυρίων λέξεων που έχουν γραφτεί σε βιβλία και διαδίκτυο για τον Μαυροκορδάτο του 1821, κρύφτηκε επιμελώς η ιστορία, την οποία αποκάλυψε η συστηματική έρευνα του ΑΠΘ.

 

Μία νεκρολογία, μια λεπτομερής ανταπόκριση σε γαλλόφωνη εφημερίδα, ένα «μαυσωλείο» δίπλα στη σιδηροδρομική γραμμή του Νέστου, ένας τάφος στον ιστορικό ναό Τιμίου Προδρόμου Καβάλας κι ένας ατυχής πόλεμος, αποτέλεσαν για τους ερευνητές του Εργαστηρίου Χαρτογραφίας και Γεωγραφικής Ανάλυσης ΑΠΘ και της Βιβλιοθήκης & Κέντρου Πληροφόρησης ΑΠΘ τα «κλειδιά» στο κυνήγι του θησαυρού της νέας γνώσης, όπου έφτασαν με οδηγό (ως εμβληματικό έργο και σημείο αναφοράς) έναν από τους σημαντικότερους -βάσει της συμβολής του στην έκβαση ιστορικών γεγονότων- χάρτες, που απεικονίζει τμήμα της Θεσσαλίας: τον περίφημο «Χάρτη Μαυροκορδάτου».

Αυτόν για τον οποίο μετά τον «ατυχή πόλεμο», στον οποίο η χώρα πήγε χωρίς σύγχρονους χάρτες, ο διάδοχος του θρόνου Κωνσταντίνος και αντιστράτηγος αρχηγός του Στρατού Θεσσαλίας το 1898 στον απολογισμό λέει: «Ο Χάρτης, όστις πραγματικάς προσέφερεν υπηρεσίας κατά την εκστρατείαν ταύτην, είναι ο του κεντρικού τμήματος της Θεσσαλίας υπό του ανθυπολοχαγού Α. Μαυροκορδάτου εκπονηθείς· ο χάρτης ούτος είναι ακριβέστατος και εις τας ελαχίστας αυτού λεπτομερείας, εύκολος εις την ανάγνωσιν, είναι ο μόνος, όστις εχρησιμοποιήθη διά την παράταξιν εις Φάρσαλον, την υποχώρησιν εις Δομοκόν…» Ο διάδοχος Κωνσταντίνος, όταν το 1897 είχε ηγηθεί του «ατυχούς πολέμου», ήταν 30 χρονών και ο Αλέξανδρος Νικολάου Μαυροκορδάτος είχε πεθάνει μόλις πριν τρία χρόνια.

Τα στοιχεία που έφερε στο φως η ακαδημαϊκή έρευνα παρουσίασε ο ομότιμος καθηγητής Ανωτέρας Γεωδαισίας και Χαρτογραφίας του ΑΠΘ, Ευάγγελος Λιβιεράτος, επιμελητής της φέρουσας τον τίτλο «1889-2019: Αποτυπώσαμε το παρελθόν, χαράσσουμε το μέλλον» έκθεσης της ΒΚΠ-ΑΠΘ και της ΓΥΣ, με τη συνεργασία του ΜΙΕΤ-ΕΛΙΑ, που εγκαινίασε ο πρύτανης του ΑΠΘ, καθηγητής Νίκος Παπαϊωάννου.

Περισσότερα

Ταμέρ Τσιλινγκίρ: Είμαι εξισλαμισμένος Έλληνας του Πόντου. Υπάρχουν και άλλοι. Πρέπει να μάθουν την αλήθεια

1 σχόλιο


Δημοσθένης Γκαβέας από HuffPost Greece

Ήδη αρκετοί Τούρκοι ανακαλύπτουν την ελληνική τους ταυτότητα.

Το βιβλίο του Ταμέρ Τσιλινγκίρ – «Η αλήθεια για τη Γενοκτονία του Πόντου»

Ως εξισλαμισμένος Έλληνας του Πόντου αυτοπροσδιορίζεται ο Tamer Cillingir (Ταμέρ Τσιλινγκίρ), Τούρκος συγγραφέας και ακτιβιστής ο οποίος πλέον ζει στην Ελβετία. Ο κ. Τσιλινγκίρ έπειτα από μακρά έρευνα έγραψε στα τουρκικά το βιβλίο («Η αλήθεια του Πόντου») «Pontos Gerçeği: 1914-1923 Yılları Arasında Karadeniz’de Yaşananlar, εκδ. Ragıp Zarakolu» όπου σε αυτό αναφέρεται στη γενοκτονία που υπέστη ο ελληνικός πληθυσμός από τους νεότουρκους. Σε εμάς περιγράφει τα γεγονότα εκείνης της εποχής, τα ψέματα που εξακολουθεί να λέει το τουρκικό κράτος και παράλληλα τα συνδέει με το σήμερα, αφού άλλωστε πρόκειται για μια πληγή που δεν έχει επουλωθεί. Ο κ. Τσιλινγκίρ μας περιγράφει πως εκτουρκίστηκαν μετά τις σφαγές, τον εκτοπισμό και τις ανταλλαγές πληθυσμών, οι εναπομείναντες Έλληνες του Πόντου.

Τον συναντήσαμε στην Αθήνα στο πλαίσιο του Διεθνούς Συνεδρίου για το Έγκλημα της Γενοκτονίας που διεξήχθη στην Αθήνα στις 6-9 Δεκεμβρίου από την Παμποντιακή Ομοσπονδία με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γενοκτονία του Πόντου, στο οποίο συμμετείχε ως ένας εκ των ομιλητών. 

Ο κ. Τσιλινγκίρ, με καταγωγή από τη Λιβερά της Ματσούκας, του οποίου οι παπούδες, όπως λέει εξισλαμίστηκαν, αγωνίζεται για χρόνια κατά του αυταρχισμού του τουρκικού κράτους, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα να φυλακιστεί, να βασανιστεί και να καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη. Ωστόσο κατάφερε και έφυγε στο εξωτερικό γνωρίζοντας φυσικά πως δεν πρόκειται να επιστρέψει ποτέ στην Τουρκία. 

«Γεννήθηκα σε περιοχή που ανήκε σε ελληνικούς πληθυσμούς και παρότι είχαμε γίνει μουσουλμάνοι, μας είχαν εξισλαμίσει, η ελληνική κουλτούρα εξακολουθούσε να έχει μεγάλη επιρροή επάνω μου» λέει προσθέτοντας πως «είναι πολλοί αυτοί που δεν γνωρίζουν το παρελθόν και την καταγωγή τους κάτι για το οποίο φρόντισαν διαδοχικά όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις».

Περισσότερα…

Βιβλίο: «Τριάντα χρόνια γενοκτονία – Η τουρκική καταστροφή των χριστιανικών μειονοτήτων»

1 σχόλιο


100 χρόνια ατιμωρησίας

Δημοσθένης Γκαβέας από την HuffPost Greece

Ως ένα από τα καλύτερα βιβλία του 2019 χαρακτήρισαν οι Financial Times το βιβλίο «The thirty year genocide – Turkey’s destruction of its christian minorities 1894-1924» («Τριάντα χρόνια γενοκτονία – Η τουρκική καταστροφή των χριστιανικών μειονοτήτων 1894-1924»). Tο βιβλίο, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και συνυπογράφουν οι διεθνούς φήμης Ισραηλινοί καθηγητές Benny Morris και Dror Ze’evi (Μπένι Μόρρις και Ντρορ Ζεέβι).

HuffPost Greece συνάντησε τους δύο συγγραφείς στο πλαίσιο του Διεθνούς Συνεδρίου για το Έγκλημα της Γενοκτονίας που διεξήχθη στην Αθήνα στις 6-9 Δεκεμβρίου από την Παμποντιακή Ομοσπονδία με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γενοκτονία του Πόντου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην έναρξη του συνεδρίου χαιρετισμό απηύθυνε ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης όπου οι αναφορές του για την Τουρκία προκάλεσαν την οργή της Άγκυρας και με ανακοίνωσή του το τουρκικό ΥΠΕΞ μεταξύ άλλων ανέφερε: «Απορρίπτουμε τους αβάσιμους, ψευδείς και συκοφαντικούς εχθρικούς ισχυρισμούς του Πρωθυπουργού της Ελλάδας Κυριάκου Μητσοτάκη κατά της ιστορίας μας σε ομιλία του στην Αθήνα στις 6-8 Δεκεμβρίου 2019, σε συνέδριο υπό την επωνυμία “6ο Διεθνές Συνέδριο για το Έγκλημα της Γενοκτονίας”, προσθέτοντας ότι «η ελληνική ηγεσία δεν μπορεί να ξεχάσει ότι τους ρίξαμε στο Αιγαίο».

Ωστόσο στο ογκώδες, αλλά κατανοητό βιβλίο των δύο ισραηλινών καθηγητών παρουσιάζεται εμπεριστατωμένα πως η γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών διεξήχθη σε μια περίοδο 30 ετών (1894 έως 1924) από διαφορετικές κυβερνήσεις με απώτερο σκοπό την ολοκληρωτική εξάλειψη των χριστιανικών μειονοτήτων.

Σύμφωνα με τους ίδιους, οι χριστιανοί στο τέλος του 19ου αιώνα αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού και μέχρι το 1924 ο πληθυσμός των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων, είχε συρρικνωθεί στο 2%. Όπως υποστηρίζουν δεν επρόκειτο για μια σειρά ατυχών συμβάντων, αλλά επρόκειτο για μια μοναδική συνεχόμενη και στοχευμένη προσπάθεια εξάλειψης των χριστιανικών πληθυσμών από την Ανατολία. Επρόκειτο για τζιχάντ, επισημαίνει ο κ. Μπένι Μόρρις, ισχυρισμός που όμως δεν βρίσκει απολύτως σύμφωνο τον κ. Ζεέβι αν και τόνισε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του ότι το 2013, 90 χρόνια μετά και τον τελευταίο διωγμό των Ελλήνων του Πόντου και των Αρμενίων, οι διώξεις κατά του χριστιανικού στοιχείου συνεχίζονται λέγοντας πως τότε, οι αρμόδιες τουρκικές αρχές αποφάσισαν την μετατροπή της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας από μουσείο σε τζαμί.

Η έρευνά τους – όπως ήταν φυσικό – προκάλεσε τις αντιδράσεις της Τουρκίας, αλλά έτυχε θερμής υποδοχής από μεγάλα διεθνή μέσα και όπως εκτιμούν οι συγγραφείς πρόκειται για ένα βιβλίο που σε βάθος χρόνου θα διαμορφώσει την κοινή γνώμη και θα προτρέψει και άλλους ερευνητές να προχωρήσουν την έρευνα πιο μακρυά.

Περισσότερα…

Μαρκ Μαζάουερ – Ο ξεριζωμός και η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών.

Σχολιάστε


Τον Απρίλη του 1914, μετά τους Βαλκανικούς πολέμους, ο Γάλλος πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη είχε ήδη λάβει το μήνυμα. Οι μειονότητες ήταν πηγή προστριβών, έλεγε στην ενημέρωσή του προς το Παρίσι, και εφόσον δεν μπορούσαν να συμβιώσουν ειρηνικά, έπρεπε να ξεριζωθούν και να μετακομιστούν στην αρχική της εστία η καθεμιά:

Η βαλκανική χερσόνησος στο σύνολό της είναι αυτή τη στιγμή το θέατρο φρικαλεοτήτων που μπορούν να συγκριθούν μ’ εκείνες που συνοδεύουν τις μεγάλες μεταναστεύσεις των λαών: οι φρικαλεότητες αυτές ήταν η λογική συνέπεια των πρόσφατων γεγονότων δυστυχώς, ο μόνος ίσως τρόπος να τεθεί τέρμα μια για πάντα στην αταξία και στην αναρχία, στους φόνους και στις διαρπαγές που λυμαίνονται την Ευρωπαϊκή Τουρκία, είναι να ξαναμοιραστούν ο βαλκανικοί πληθυσμοί κατά εθνότητα μεταξύ των διαφόρων κρατών, στα οποία διαιρέθηκε η Ευρωπαϊκή Τουρκία στο Βουκουρέστι. Είναι μια θλιβερή- αλλά οριστική άρση μιας κατάστασης, για την οποία ούτε η Τουρκία ούτε Ευρώπη έχουν βρει γιατρειά, εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα. 

Μια περιορισμένη ανταλλαγή πληθυσμών, που αφορούσε τα χωριά κατά μήκος της νέας τουρκοβουλγαρικής μεθορίου, είχε συμφωνηθεί από τις δύο κυβερνήσεις το Νοέμβρη του 1913. Την επόμενη άνοιξη, αφού οι οθωμανικές αρχές είχαν προσπαθήσει να εκκαθαρίσουν τμήμα της μικρασιατικής ακτογραμμής απελαύνοντας και εκτοπίζοντας τους Έλληνες κατοίκους, οι διπλωμάτες συζήτησαν την ιδέα μιας μερικής ανταλλαγής πληθυσμών, που θα κάλυπτε τους Μουσουλμάνους της Μακεδονίας και τους Έλληνες γύρω απ’ τη Σμύρνη.

Η αρχική ιδέα ήταν η ανταλλαγή να είναι υποχρεωτική, αν και η ελληνική πλευρά «αναχώρησε ως προς αυτό και οι συζητήσεις τερματίστηκαν με το ξέσπασμα Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Βενιζέλος εντυπωσιάστηκε προφανώς από την ιδέα, γιατί την επόμενη χρονιά συνέταξε ένα προκαταρκτικό σχέδιο για μια τέτοια αμοιβαία χειρονομία με τη Βουλγαρία. Ακόμα και τότε όμως πολλοί αντιτάχθηκαν στη λογική της ανταλλαγής και την είδαν ως συνθηκολόγηση μπροστά στα χειρότερα ένστικτα της ανθρωπότητας.

Περισσότερα

Το μακεδονικό μουσείο που ενώνει

1 σχόλιο


Την υπερτοπική σημασία του Πολυκεντρικού Μουσείου Αιγών, στο οποίο θα ενταχθεί και το Μουσείο των Βασιλικών Τάφων (φωτ.), τόνισαν σε εκδήλωση διακεκριμένοι ομιλητές και επιστήμονες, ανάμεσά τους ο επιφανής μελετητής της κλασικής αρχαιότητας Ρόμπιν Λέιν Φοξ και η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας Αγγελική Κοτταρίδη.

ΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

«Γεννήθηκα για πρώτη φορά το 360 π.Χ.», άρχισε να λέει ο επιφανής μελετητής της κλασικής αρχαιότητας, καθηγητής Ρόμπιν Λέιν Φοξ, και τα πρώτα χαμόγελα εμφανίστηκαν στην αίθουσα. «Γνώρισα έναν νέο άνδρα, τον Φίλιππο, που άλλαξε τις δομές του βασιλείου των Μακεδόνων. Αγαπούσα τον γιο του τον Αλέξανδρο, το άλογό του τον Βουκεφάλα και μαζί ιππεύσαμε στην Ασία. Είδα την Αίγυπτο, τη Βαβυλώνα, τις ωραιότερες γυναίκες, τις Ινδίες, μερικές φορές είδα τον Αλέξανδρο μεθυσμένο. Μια φορά κάναμε λάθος και γυρίσαμε στην πατρίδα μέσα από την έρημο», είπε, πριν κλείσει το πρώτο μέρος της ομιλίας του με τον θάνατό του και την «επιστροφή» του στη ζωή το 1946.

Με τα πολλά, συνέχισε, κατάφερε να βρει τον δρόμο για το παλιό του σπίτι, τις Αιγές, στις αρχές της δεκαετίας του ’70, σε μια εποχή που οι επιστήμονες διαφωνούσαν για τη συσχέτιση του αρχαιολογικού χώρου της Βεργίνας με τις αρχαίες Αιγές. Ο Βρετανός ιστορικός Νίκολας Χάμοντ θα υποστήριζε τότε ότι η αρχαία πόλη ανάμεσα στη Βεργίνα και στα Παλατίτσια είναι οι Αιγές, η αρχαία πρωτεύουσα του μακεδονικού βασιλείου. Λίγο αργότερα, το 1977, ο Μανόλης Ανδρόνικος με την πανεπιστημιακή ανασκαφή του ΑΠΘ έφερε στο φως τον τάφο του Φιλίππου Β΄ και όλα τα άλλα έγιναν Ιστορία.

«Τι μάθαμε από τότε;», διερωτήθηκε ο καθηγητής της Οξφόρδης στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής. «Οτι ο Φίλιππος είναι ο πατέρας της ελληνιστικής περιόδου, ήταν αυτός που είχε την επιθυμία να εκστρατεύσει στην Ασία, ίδρυσε πόλεις, είχε καταλάβει ότι ο γιος του έπρεπε να μορφωθεί από τους καλύτερους δασκάλους», σημείωσε. Για τον καθηγητή, ο Φίλιππος Β΄ ήταν το «κλειδί» για τη μετατροπή του βασιλείου της Μακεδονίας σε κέντρο τεχνών και πολιτισμού, και εκτιμά ότι η ελληνιστική περίοδος ξεκίνησε πριν από τον θάνατο του Αλεξάνδρου. Παραφράζοντας το λατινικό ρητό «ex Αfrica semper aliquid novi», ο καθηγητής επιβεβαίωσε τα φιλελληνικά του αισθήματα. «Για μένα, καθετί νέο έρχεται από την Ελλάδα».

Περισσότερα

Σοφία Βέμπο: H «τραγουδίστρια της νίκης»

1 σχόλιο


 

Η Σοφία Βέμπο, η φωνή της οποίας ταυτίστηκε με το έπος του ’40, έχει μείνει στη νεότερη ιστορία ως η «εθνική μας φωνή» και η «τραγουδίστρια της νίκης».

Ένα όνομα μια ιστορία και συγκεκριμένα απόλυτα ταυτισμένο με τη νεότερη ελληνική ιστορία, είναι το όνομα της Σοφίας Βέμπο, μιας γυναίκας-σύμβολο ενός ολόκληρου λαού.

Ξεχωριστή για τη φωνή αλλά και την ισχυρή της προσωπικότητα, η Σοφία Βέμπο άρρηκτα συνδεδεμένη με το έπος του ’40 τραγούδησε με λεβεντιά, σατίρισε με θάρρος τους κατακτητές και εμψύχωσε τους έλληνες φαντάρους μας στο ελληνοαλβανικό μέτωπο, με τραγούδια που έγιναν πατριωτικοί ύμνοι.

«Εγώ θα σας αφηγηθώ τη ζωή μου με απλότητα. Είναι μια απλή ζωή που αμφιβάλλω αν θα σας ενθουσιάσει, όπως αμφιβάλλω για το συγγραφικό μου τάλαντο. Ισως θα προτιμούσατε αντί να διαβάζετε αυτές τις γραμμές να σας έλεγα ένα τραγούδι…».

 

Η Σοφία Βέμπο, γεννιέται στη Θράκη στις 11 Φεβρουαρίου του 1910 ως Σοφία Μπέμπου, όπως είναι το πραγματικό της όνομα και το 1933, στα 23 της χρόνια ξεκινά από τη Θεσσαλονίκη την καλλιτεχνική της πορεία ως τραγουδίστρια για να βρεθεί πολύ γρήγορα στην Αθήνα όπου θα ανελιχθεί με αλματώδη βήματα της.

Το πρώτο τραγούδι της Βέμπο είναι η «Όμορφη τσιγγάνα», ενώ το πρώτο τραγούδι που γραμμοφώνησε είναι το «Μη ζητάς φιλιά», το 1934 στην εταιρεία Παρλοφόν. Μέσα σε 5 μόλις χρόνια από το πρώτο εκείνο τραγούδι, η Βέμπο έχει ήδη αναγνωριστεί και καταξιωθεί ως η πρώτη τραγουδίστρια του ελληνικού ελαφρού τραγουδιού.

Ωστόσο, τα σύννεφα του πολέμου ολοένα και πυκνώνουν και το 1940 πολλές χώρες ήδη έχουν καταληφθεί από τις δυνάμεις του Άξονα. Στην Ελλάδα σημειώνονται οι πρώτες παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου από ιταλικά αεροπλάνα και στις 28 Οκτωβρίου του 1940, στις 10 το πρωί, ο εκφωνητής Κώστας Σταυρόπουλος διακόπτει τη ροή του ραδιοφωνικού προγράμματος του Ζαππείου και προβαίνει στην ιστορική εκείνη ανακοίνωση της επίθεσης των ιταλικών δυνάμεων κατά της Ελλάδας και την άμυνα των ημετέρων. Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος μόλις είχε ξεκινήσει…

Η κήρυξη του πολέμου εκτοξεύει αυτόματα την καριέρα της Βέμπο, η οποία ξεκινά να τραγουδά σατιρικά και πολεμικά τραγούδια στην παράσταση «Πολεμική Αθήνα» του θεάτρου Μοντιάλ του Μίμη Τραϊφόρου (συνεργάτης και σύζυγός της μετέπειτα).

Περισσότερα

Κιλκίς:Στο φως χρυσό στεφάνι ελιάς από την αρχαία Ευρωπό

Σχολιάστε


 

Έκθεση φωτογραφιών με χρυσά στεφάνια της μακεδονικής γης, στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κιλκίς. Ανάμεσά τους για πρώτη φορά και το ολόχρυσο στεφάνι από την αρχαία Ευρωπό

Ένα ολόχρυσο στεφάνι από φύλλα ελιάς, που στεφάνωσε μετά θάνατον κάποιον αριστοκράτη της περιοχής και βρέθηκε σε μακεδονικό τάφο στην αρχαία Ευρωπό, επιστρέφει στο Κιλκίς και εκτίθεται για πρώτη φορά στο κοινό. Το στεφάνι με 54 φύλλα ελιάς, βάρους 68,6 γραμμαρίων, εντοπίστηκε σε μια χτιστή θήκη μέσα στον τάφο και εκτιμάται ότι ήταν πάνω σε μια επίσης χρυσή λάρνακα.

Ο τάφος είχε συληθεί, αλλά το χρυσό στεφάνι ήταν καλά κρυμμένο μέσα στο χώμα. Χρονολογείται στο τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα και σηματοδοτεί τον πλούτο της μακεδονικής αριστοκρατίας που ήταν την εποχή εκείνη στην διαδρομή μεταξύ της Πέλλας και της αρχαίας Ευρωπού, στα δυτικά της πόλης του Κιλκίς.

Αμέσως μετά την ανεύρεσή του, πριν από περίπου 20 χρόνια, το χρυσό στεφάνι μεταφέρθηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης προκειμένου να συντηρηθεί και να ανασυσταθεί. Έκτοτε παραμένει εκεί, όπου και εκτίθεται, αλλά τώρα παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Κιλκίς μέσα από την μεγάλη έκθεση φωτογραφιών που εγκαινιάζεται το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κιλκίς, όπου θα παραμείνει μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου.

Το χρυσό στεφάνι από την αρχαία Ευρωπό

Η έκθεση έχει τίτλο «Χρυσοί στέφανοι εκ Μακεδονίας» και είναι από τις περιοδικές εκθέσεις του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης. Το τελευταίο διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές χρυσών στεφανιών στον κόσμο, καθώς μετά και τις ανασκαφές των τελευταίων χρόνων, στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας ο αριθμός τους ξεπερνά τα 25, ενώ μόνο στις εργασίες για το μετρό Θεσσαλονίκης ήρθαν στο φως 9 χρυσά στεφάνια. Όλα φωτογραφήθηκαν από τον Ορέστη Κουράκη και εδώ και μερικά χρόνια η έκθεση περιοδεύει σε όλη τη χώρα.

Περισσότερα

Ένα μικρό αφιέρωμα σε τρεις Μακεδονομάχους των Γρεβενών

Σχολιάστε


Μπρούφας Αθανάσιος (1851-1897)

Ο Αθανάσιος Μπρούφας γεννήθηκε στο Στεζάχι (Αηδόνια) Γρεβενών.Θεωρείται ο πρώτος αντάρτης και επίσημος νεκρός του αγώνα για την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Τον μνημονεύουν οι επίσημες εκδόσεις και τον τραγουδεί η Δυτ. Μακεδονία. Ο Μητροπολίτης Ιωακείμ Μαρτυριανός γράφει: «Μόλις ή ολίγον τι προ του 1886 ηκούσθη ότι ο καπετάν Μπρούφας με δράκα ολίγων πιστών, εβροντοφώνησεν εις όλον τον κόσμον δια του ιδίου όπλου, ότι είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και η Ελλάς όλη σύσσωμος έδειξεν οίους εις τα στήθη είχεν πόθους και οία εν τη καρδία έτρεφεν ιδεώδη και όνειρα εθνικά. Ως αλλόφρονες τότε, επανέλαβαν όλοι το όνομα του τολμητίου….»
Το 1895 εισήλθε στη Μακεδονία, αλλά οι Τούρκοι απέστειλαν εναντίον του μεγάλη δύναμη στρατού και τον ανάγκασαν να επανέλθει στην ελεύθερη Ελλάδα. Το 1896 όμως, με προτροπή της Εθνικής Εταιρείας, συγκροτήθηκαν οκτώ ανταρτικά σώματα, αποτελούμενα από πεντακό¬σιους ένοπλους ανάρτες. Από τα οκτώ σώματα το σπουδαιότερο ήταν το σώμα του Μπρούφα. Αποτελούνταν από 86-87 ενόπλους. Αποβιβά¬στηκε την 4η προς 5η Ιουλίου 1986 στο Ελευθεροχώρι Πιερίας και μέσων των Πιερίων ορέων προχώρησε προς το Βέρμιο. Εκεί στη θέση «Καρά Τσάίρ», κοντά στο Ξερολίβαδο, συνεπλάκη με τουρκικό απόσπασμα δυνάμεως 150 ανδρών. Στη μάχη αυτή σκοτώθηκαν 5 Τούρκοι και αιχμαλωτίστηκαν 18, μεταξύ αυτών κι ένας ανθυπολοχαγός. Η νίκη αυτή προκάλεσε κύματα ενθουσιασμού σ’ όλη τη Μακεδονία και στην Αθήνα.
Οι Τούρκοι ανησύχησαν κι έστειλαν εναντίον του πολλά ισχυρά αποσπάσματα. Παραλλήλως εξανάγκασαν το πατριαρχείο και τους μητροπολίτες να κυκλοφορήσουν προκηρύξεις κατά του Μπρούφα Οι Τούρκοι τον έθεσαν εκτός νόμου, με επικήρυξη 2.000 λιρών.

Κατά το 1897 το σώμα του Μπρούφα, καταδιωκόμενο συνεχώς υπό των ισχυρών τουρκικών αποσπασμάτων, μπήκε στην περιοχή Μοριχόβου.
Αναγκάστηκε να στραφεί προς Ανατολάς κι έφτασε ως το Δεμίρ σαρ (Σιδηρόκαστρο). Στην περιοχή του Καβαντάρτσι (Τίκβες) περικυκλώθηκε από τουρκικό τάγμα στρατού. Επακολούθησε μάχη, η οποία διάρκεσε 14 ώρες. Κατ’ αυτήν σκοτώθηκαν πάρα πολλοί Τούρκοι, αλλά και το σώμα του Μπρούφα διαλύθηκε. Ο ίδιος τραυματίστηκε στο μη¬ρό, κατόρθωσε όμως να ξεφύγει από τον κλοιό και να κρυφτεί σ’ ένα σπίτι παρακείμενου χωριού. Εκεί κατά μια εκδοχή πέθανε από αιμορ¬ραγία και κατ’ άλλους αυτοκτόνησε με δηλητήριο.
Ο Δημήτριος Γκαβανάς στο βιβλίο του «Ο Μακεδόνικος Αγων» γράφει: «Με την άφιξιν του επισήμου ανταρτικού σώματος εξ Αθηνών, έσπευσαν οι εν Μακεδονία ανεξαρτήτως δρώντες παλαιοί οπλαρχηγοί, εξ ων πολλοί άτακτοι και φυγόδικοι και ανεγνώρισαν τον Μπρούφα γενικόν αρχηγόν, εξουσιοδοτημένον άλλωστε και υπό του κέντρου των Αθηνών. Ούτω ο Μπρούφας είναι ο πρώτος επίσημος αρχηγός οργανωμένου σώματος αγωνιστών, με σφραγίδα, με ταμείον, με γραμματέα, με επιμελητείαν και με αντικειμενικόν σκοπόν την προστασίαν του αλύτρωτου Ελληνισμού από τα νύχια του Τούρκου και Βουλγάρου. Διά τούτο, όταν στο Ξερολίβαδο έπιασε τους Τούρκους αιχμαλώτους τους απέλυσε, αφού τους πήρε τα όπλα και τους εφοδίασε με δεκανίκια.

Περισσότερα

Ημαθία: Πλούσια ιστορία και πολιτιστική παράδοση

Σχολιάστε


Πρωτεύουσα: Βέροια
Οι κυριότερες περιοχές του νομού είναι: Αλεξάνδρεια, Βεργίνα, Βέροια, Νάουσα.

Είναι ένας από τους 13 νομούς της Μακεδονίας. Βρίσκεται στην Κεντρική Μακεδονία, έχει έκταση περίπου 1.701 τ.χλμ. και η πρωτεύουσά της είναι η Βέροια. Συνορεύει βόρεια με τον νομό Πέλλας, ανατολικά με τον νομό Θεσσαλονίκης, νοτιοανατολικά με τον νομό Πιερίας και νοτιοδυτικά με τον νομό Κοζάνης. Είναι από τις αρχαιότερες κατοικημένες περιοχές και το όνομά της σημαίνει «αμμώδης περιοχή».

Η Ημαθία αποτελεί έως σήμερα σημαντικό κέντρο της Μακεδονίας με ενδιαφέρουσα ιστορία, πλούσια πολιτιστική παράδοση και αξιόλογους αρχαιολογικούς χώρους. Ανθρώπινες εγκαταστάσεις άρχισαν να εμφανίζονται από τα προϊστορικά χρόνια ενώ ένας από τους παλαιότερους νεολιθικούς οικισμούς της Ευρώπης βρίσκεται στη Νέα Νικομήδεια.

Το κλίμα της Ημαθίας είναι μεσογειακό ενώ οι ορεινοί κατάφυτοι όγκοι του Βερμίου και των Πιερίων, κοσμούν το νομό και συμβάλλουν στη διαφοροποίηση του κλίματος.  Στην Ανατολική πλευρά της Ημαθίας υπάρχει έξοδος προς τον Θερμαϊκό κόλπο, μια στενή λωρίδα μεταξύ των εκβολών των ποταμών Αλιάκμονα και Λουδία ενώ ένα μεγάλο μέρος από αυτή έχει οριοθετηθεί ως υγροβιότοπος που η προστασία του διέπεται από τη Διεθνή Συνθήκη RAMSAR.

Ο νομός είναι πλούσιος σε φυσικές ομορφιές με μεγάλες και εύφορες πεδινές εκτάσεις, με πολυάριθμες εκκλησίες, μοναστήρια, νεολιθικούς οικισμούς, Μακεδονικούς τάφους, χιονοδρομικά κέντρα και φυσικά τον παγκόσμια φημισμένο αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας. Η έντονη νυχτερινή ζωή, η ζωντανή παράδοση και οι πλούσιες τοπικές γεύσεις μπορούν να καλύψουν κάθε ανάγκη σας και να κάνουν την διαμονή σας στην Ημαθία μοναδική.

Αξιοθέατα Ημαθία & Γύρω Περιοχή

Η Βέροια, πρωτεύουσα του νομού Ημαθίας, είναι κτισμένη στους ανατολικούς πρόποδες του μεγαλοπρεπούς Όρους Βερμίου. Πλάι στα κατάφυτα μυθικά Πιέρια όρη, η φιλόξενη πόλη ξεδιπλώνει την ομορφιά της. Ο ποταμός Τριπόταμος που διασχίζει την πόλη, πηγή ζωής για την Βέροια, συνέδεσε την ορμητική ροή του με την ιστορία της πόλης. Είναι μια πλούσια και μοντέρνα πόλη, κέντρο βιομηχανικής επεξεργασίας, των άφθονων γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων της περιοχής.

Στην Βέροια μπορείτε να επισκεφθείτε τις βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες, τα νεοκλασικά κτίρια, το αρχαιολογικό μουσείο, τα ερείπια του αρχαίου τείχους της πόλης, τα οθωμανικά μνημεία, τις εβραϊκές παραδοσιακές συνοικίες της Μπαρμπούτας και της Κυριώτισσας καθώς και το Βήμα του Αποστόλου Παύλου, όπου το 54 μ.Χ. κήρυξε σε δημόσιο Βήμα το λόγο του Θεού.

Τρίγωνο της Μπαρμπούτας. Στην Κυριώτισσα και στη Μπαρμπούτα της Βέροιας, τις δύο ιστορικές συνοικίες επί Τουρκοκρατίας, δείτε και γυρίστε τα κοσμοπολίτικα απίθανα σοκάκια με τα σαχνισιά και τα γυφτόκαρφα στις αρχοντικές εξώπορτες.Γυρίζετε το χρόνο πίσω και ψηλαφείτε ίχνη του παλιακού αστισμού. Τότε που η Κυριώτισσα ήταν η χριστιανική, ενώ η Μπαρμπούτα η εβραϊκή συνοικία και μαζί με την οθωμανική-ανατολικά της Μπαρμπούτας- συγκέντρωναν τους μεγαλοαστούς. Τώρα έχετε το προνόμιο να περπατάτε στα σοκάκια της Κυριώτισσας, τρυπώνοντας στις πέτρινες κατοικίες που επέζησαν. Δείτε τα αναστηλωμένα σπίτια με τα σαχνισιά, τις αρχιτεκτονικές προεξοχές στις προσόψεις των παραδοσιακών κτιρίων, στηριγμένες σε ξύλινα δοκάρια, και θα εντυπωσιαστείτε από τα διαφορετικά, ζωηρά ή ζεστά και γλυκά χρώματα που έχουν. Λουλακί, ώχρα, βυσσινί, καφέ, οι αποχρώσεις τους μαζί δίνουν ένα μωσαϊκό υπέροχο. Πόρτες με γυφτόκαρφα, στη συνέχεια, και πέτρινοι τοίχοι με ζωνάρια από ξύλο που επίσης προέρχονται από άλλη εποχή και δημιουργούν ένα απίστευτο αρχιτεκτονικό μωσαικό, σας κάνουν να προσέξετε το αρχιτεκτονικό χρώμα της Βέροιας και να ανακαλύψετε ξανά τις ομορφιές αυτής της μακεδονίτικης πόλης. Αυτή η αρχιτεκτονική της πόλης, ενώ πάτε προς την Μακαριώτισσα, την δεύτερη χριστιανική συνοικία της παλιάς Βέροιας, μιλά απευθείας στην καρδιά σας. Η Μπαρμπούτα σας περιμένει βορειότερα, δίπλα στα θορυβώδη νερά του Τριπόταμου και το καταπράσινο λαγκάδι, με την εκπληκτική βλάστηση. Η εβραϊκή συνοικία της πόλης ήταν κτισμένη τριγωνικά ως μια κλειστή γειτονιά, ελεγχόμενης κυκλοφορίας, όπου ζούσαν οι εβραίοι της πόλης. Τα σπίτια τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο, σχηματίζουν ένα κλειστό τρίγωνο με μοναδικά ανοίγματα μία στοά κάτω από τα σπίτια της οδού Μεραρχίας, η οποία οδηγεί στη συναγωγή, και ένα ακόμη άνοιγμα που βρίσκεται αντιδιαμετρικά απέναντι από το πρώτο. Διατηρούνται μέχρι σήμερα περί τα πενήντα παλιά σπίτια μακεδονικής αρχιτεκτονικής. Σε ορισμένα διατηρούνται και επιγραφές στα εβραϊκά. Θαυμάστε την καταπληκτική σημερινή αναστήλωση που κρατά ανέπαφη την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της εβραϊκής γειτονιάς από άκαιρες επιδράσεις. Εντοπίστε τα αρχοντικά της οδού Χάβρας, σε ρυθμό Μπαρόκ και Ροκοκό, που φιλοξενούν το Διεθνές Ινστιτούτο Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής, τα Αρχεία του Κράτους του Νομού Ημαθίας, τη Δημοτική Επιχείρηση Τουρισμού και τον σύλλογο Βλάχων, όλα σε κτίσματα του 19ου αιώνα. Το Aρχοντικό Μπέκα είναι κατά ομολογία το πιο γνωστό.

Περισσότερα

Που βρίσκεται σήμερα η περίφημη νομική πρόταση της Αμάλ Κλούνεϊ για τα γλυπτά του Παρθενώνα

Σχολιάστε


Κατερίνα Ι. Ανέστη

Η επίσκεψη της Αμάλ Κλούνεϊ και των κορυφαίων νομικών Τζέφρι Ρόμπερτσον και Νόρμαν Πάλμερ στην Αθήνα τον Οκτώβρη του 2014 είχε προκαλέσει ένα διεθνές ντελίριο δημοσιότητας και είχε εκτινάξει στην κορυφή το θέμα των Γλυπτών. Πού βρίσκεται σήμερα η μελέτη που έκαναν και κόστισε 250.000 λίρες;
Οκτώβρης του 2014 και φωτορεπόρτερ, δημοσιογράφοι και πολίτες, λιώνουν έξω από την είσοδο της Μπουμπουλίνας, στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου και στο Μουσείο της Ακρόπολης. Προσπαθούν να δουν από κοντά το πιο καυτό γυναικείο όνομα της εποχής, τη σύζυγο του Τζορτζ Κλούνεϊ που δεν ήταν μια σταρ της σόου μπιζ, αλλά ένα από τα πιο δυναμικά ονόματα στο χώρο της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διεθνώς και γόνος ισχυρής οικογένειας της Μέσης Ανατολής.
Ο συνδυασμός είναι ακατανίκητος. Βρέθηκε στην Αθήνα ως συνεργάτης του γραφείου των Τζέφρι Ρόμπερτσον και Νόρμαν Πάλμερ, μετά από πρόσκληση του τότε υπουργού Πολιτισμού Κώστα Τασούλα με μια σαφή, αν και τολμηρή οδηγία: να καταρτίσουν μια πλήρη μελέτη με όλες τις πιθανές νομικές κινήσεις για τη διεκδίκηση των Γλυπτών του Παρθενώνα.
Περισσότερα

Older Entries