Αρχική

Η ιστορική κωμόπολη της Χαλκιδικής, η Ιερισσός, γιορτάζει την απελευθέρωσή της και την απελευθέρωση της ΒΑ Χαλκιδικής από τον Οθωμανικό ζυγό.

1 σχόλιο


Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΤΟ 1912

Του Χρήστου Μ. Καραστέργιου

   (Μέλος της πολιτισμικής ομάδας του «Κυττάρου Ιερισσού»)

         «Ειπόντες (οι κάτοικοι της Ιερισσού) ότι πλέον δεν έχομεν ζωήν εάν μείνωμεν εις τον Τούρκον. Επροτιμήσαμεν θάνατον παρά ζωήν, αλλά δόξα σοι ο Θεός είδαμεν ζωήν παρά θάνατον. Ζωή ελευθέραν, συζούντες με τους αδελφούς μας χριστιανούς και όχι πλέον με Τούρκους βαρβάρους».

Χριστόδουλος Σακελαρίου [1]– ημερολόγιο, σελ.53.

Το θωρηκτό «ΑΒΕΡΩΦ», ζωγραφική του Λυκούργου Κογεβίνα

Η απελευθέρωση της Ιερισσού και η ένταξή της στο Ελληνικό κράτος δικαίωσε όσους από τους κατοίκους της αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία της περιοχής και της χώρας γενικότερα. Οι αγώνες τους άρχισαν το 1821 με την επανάσταση της Χαλκιδικής  και ολοκληρώθηκαν για την περιοχή μας και τον ευρύτερο Μακεδονικό χώρο το 1912, με το τέλος του Α’ Βαλκανικού πολέμου.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Η καταπίεση των εθνικών μειονοτήτων μέσω της  κακής εφαρμογής των βασικών όρων του Συντάγματος από τους Νεότουρκους και κυρίως η κοινή διαπίστωση ότι κατέρρεε η Οθωμανική Αυτοκρατορία αποτέλεσαν τις αιτίες για μια Βαλκανική συμμαχία επιθετικού χαρακτήρα εναντίον της Τουρκίας, ανάμεσα στη Βουλγαρία, τη Σερβία και το Μαυροβούνιο. Πραγματοποιήθηκε με την παρότρυνση της Ρωσίας σε μια χρονική περίοδο που οι σύμμαχοί της πίστεψαν ότι κινδύνευαν τα ζωτικά τους συμφέροντα και διαμορφώνονταν οι κατάλληλες συνθήκες διεκδίκησης νέων εδαφών στη Βαλκανική.

Aντιθέτως στην Ελλάδα υπήρχαν σοβαρές αντιρρήσεις για το αν και κατά πόσο η χώρα ήταν έτοιμη για ένα νέο άνοιγμα μετώπου με την Τουρκία. Ο ατυχής πόλεμος του 1897, που είχε προηγηθεί, έριχνε ακόμη βαριά τη σκιά του… Πίστευαν πως ο μεγάλος κίνδυνος για τον Ελληνισμό της Μακεδονίας, κατά τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο, θεωρούνταν η Βουλγαρία και όχι η Τουρκία. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος  διέβλεψε με την πολιτική του οξυδέρκεια τον κίνδυνο οριστικής απώλειας ζωτικών εδαφών στη Μακεδονία και στη Θράκη. Αποφάσισε τη σύναψη συνθήκης συνεργασίας με την Βουλγαρία, τον Μάιο του 1912, κόντρα στις απόψεις του Ίωνα Δραγούμη και των άλλων πολιτικών της εποχής, που για την αντιμετώπιση των επεκτατικών τάσεων της Βουλγαρίας επεδίωκαν συμμαχία με την Τουρκία. Η Βουλγαρία, από την πλευρά της, αν και επιφυλακτική στην αρχή για μια ενδεχόμενη συνθήκη με την Ελλάδα, συναίνεσε στη συνέχεια, κρίνοντας ενδεχομένως ότι η επιχειρησιακή ικανότητα του Ελληνικού στρατού ήταν αμελητέα και η προσάρτηση εδαφών της Μακεδονίας στο Βουλγαρικό κράτος σχετικά εύκολη [2]. Γι’ αυτό τον λόγο απέφυγε να διευθετήσει με την Ελλάδα τις εδαφικές διεκδικήσεις από τον πόλεμο, που συμπίπτανε και με τις εθνικές διεκδικήσεις των δύο κρατών. Αυτό αφέθηκε να γίνει στο πεδίο των μαχών με την προσάρτηση κάθε κατεκτημένης περιοχής. Εδώ έπεσε και ο σπόρος του μετέπειτα Β’ Βαλκανικού πολέμου.

Περισσότερα

Advertisements

Η 28η Οκτωβρίου 1940 μέσα από τα πρωτοσέλιδα του Τύπου τότε…

1 σχόλιο


 

Στις 28 Οκτωβρίου 1940 η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο προσβάλλοντας τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Ο Χίτλερ συναντά στην Φλωρεντία τον Μουσολίνι ο οποίος του ανακοινώνει: «Φύρερ, προελαύνουμε».

Με την επίδοση του τελεσιγράφου από τον Ιταλό Πρέσβη στη Αθήνα Εμανουέλε Γκράτσι στον Έλληνα πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά και το περίφημο «όχι» οι ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν τις επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα. Έτσι αρχίζει ο ελληνοϊταλικός πόλεμος που θα διαρκέσει, με αυτή τη μορφή του, έως τον Απρίλιο του 1941, οπότε η χώρα καταλήφθηκε από γερμανικές δυνάμεις.

Οι εφημερίδες της εποχής καλύπτουν με πηχυαίους τίτλους τις πολεμικές εξελίξεις, τα διαγγέλματα και τα πολεμικά ανακοινωθέντα.

«Ιτε παίδες Ελλήνων» γράφει στις 28 Οκτωβρίου η εφημερίδα «Η Βραδυνή».

 

Με την προτροπή «Ας είμεθα και πειθαρχικοί όσον εδείχθημεν χθες ηρωικοί» το πρωτοσέλιδο της 29ης Οκτωβρίου.

Περισσότερα

Αναλαμβάνω αυτόν τον αγώνα με όλην μου την ψυχήν και με την ιδέαν ότι είμαι υποχρεωμένος να τον αναλάβω.

Σχολιάστε


 

Είναι Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 1904, ώρα πέντε το απόγευμα, και στα Κορέστεια
σουρουπώνει. Εσήμανε ο Εσπερινός στη Στάτιτσα. Αύριον ξημερώνει η δωδεκάτη
επέτειος των γάμων του. Αλλά εκείνη η επέτειος δεν ήλθε ποτέ. Το ίδιο βράδυ έπεσε
νεκρός. Στο μεγάλο ρολόι της Ιστορίας εσήμανε η Ώρα της Μακεδονίας. Ο Θάνατος
του Παληκαριού αφύπνισε την Αθήνα. Συνήγειρε όλον τον Ελληνισμό.

Ο Κωστής Παλαμάς του αφιέρωσε στίχους της καρδιάς:

Σε κλαίει λαός. Πάντα χλωρό να σειέται το χορτάρι
στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλληκάρι!
Πανάλαφρος ο ύπνος σου, του Απρίλη τα πουλιά
σαν του σπιτιού σου να τ’ ακούς λογάκια και φιλιά
και να σου φτάνουν του χειμώνα οι καταρράχτες
σαν τουφεκιού αστραπόβροντα και σαν πολέμου κράχτες.
Πλατιά του ονείρου μας η Γη και απόμακρη. Και γέρνεις εκεί και σβεις γοργά. Ιερή στιγμή!
Σαν πιο μακριά Σαν πιο κοντά του ονείρου μας η γη.

 

Στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ πάνε οι Ρώσοι την Συμφωνία των Πρεσπών

Σχολιάστε


Ένα ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, επικαλείται το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, σχολιάζοντας τις εξελίξεις σχετικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών, στην οποία υπαινίσσεται πως έχει το δικαίωμα βέτο, ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Όπως αναφέρει το ρώσικο υπουργείο, στην παράγραφο 3 του ψηφίσματος 845 του Συμβουλίου, αναφέρεται πως «τα αποτελέσματα των συνομιλιών μεταξύ Σκοπίων και Αθηνών θα εξεταστούν από το ίδιο το Συμβούλιο Ασφαλείας».

Είναι σαφές ότι η Ρωσία, είναι κάθετα αντίθετη με την ευόδωση της σχετικής συμφωνίας, που θα σημάνει την είσοδο της πΓΔΜ σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ, εξέλιξη την οποία στη Μόσχα αντιλαμβάνονται ως εξάπλωση της επιρροής των Δυτικών, στα Βαλκάνια.

Το ρωσικό υπουργείο, επαναλαμβάνει στην παρέμβασή του αυτή τις πάγιες αντιρρήσεις του για την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ, ενώ χαρακτηρίζει άκυρο το δημοψήφισμα της Κυριακής εξαιτίας της πολύ χαμηλής συμμετοχής.

Συγκεκριμένα, το ρωσικό ΥΠΕΞ, αναφερόμενο στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην ΠΓΔΜ , επισημαίνει ότι «η συμμετοχή του 36,8% δεν επιτρέπει να θεωρηθεί το δημοψήφισμα έγκυρο (γι αυτό απαιτείται το 50%) και επιβεβαιώνει κατηγορηματικά ότι οι μακεδόνες ψηφοφόροι προτίμησαν να μποϋκοτάρουν τις επιβαλλόμενες ωμά έξωθεν στα Σκόπια και την Αθήνα λύσεις, ενώ εξέχοντες πολιτικοί των χωρών του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμμετείχαν άμεσα στην προπαγανδιστική καμπάνια που ξεδιπλώθηκε, επεμβαίνοντας χωρίς ενδοιασμούς στις εσωτερικές υποθέσεις αυτής της βαλκανικής χώρας»

Επίσης, σημειώνει ότι «παρά το ότι τα δύο τρίτα του πληθυσμού της Μακεδονίας δεν υποστήριξαν την Συμφωνία των Πρεσπών, τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας χαιρέτησαν χωρίς χρονοτριβή η ηγεσία της ΕΕ και του ΝΑΤΟ , όπως επίσης και η Ουάσιγκτον. Είναι προφανής η επιδίωξη να επισπεύσουν την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, παρά την άποψη του μακεδονικού λαού».

Εν συνεχεία αναφέρει ότι «η δική μας στάση αρχών (της Ρωσίας-σ.σ) παραμένει αμετάλλακτη: μακροπρόθεσμη λύση μπορεί να βρεθεί μόνο από τις ίδιες τις πλευρές, χωρίς την έξωθεν παρέμβαση, αποκλειστικά στο πλαίσιο του δικαιϊκού πεδίου και με στήριγμα την ευρεία κοινωνική υποστήριξη. Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι προφανές ότι δεν ανταποκρίνεται σ’ αυτά τα κριτήρια. Έρχεται σε αντίθεση με το διεθνές δίκαιο και το μακεδονικό σύνταγμα, κάτι που επανειλημμένα υπογράμμιζε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μακεδονίας Γκ.Ιβάνοφ και μάλιστα από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ»

Τέλος, το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών προαναγγέλλει ότι θα φέρει προς συζήτηση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ τα αποτελέσματα των συνομιλιών μεταξύ Σκοπίων και Αθηνών: «Η Ρωσία με την ιδιότητα του μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ παρακολουθεί προσεκτικά την εξέλιξη της κατάστασης. Ξεκινάμε από το ότι, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του υπ’ αριθμόν 845 ψηφίσματος του ΟΗΕ, τα αποτελέσματα των συνομιλιών μεταξύ Σκοπίων και Αθηνών θα συζητηθούν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ».

Πηγή: reader.gr

Αποκάλυψη των πρακτικών πριν τη συμφωνία με τα Σκόπια – Τι άλλαξε από τον Ιανουάριο ως τον Μάιο για όνομα, γλώσσα και ταυτότητα

Σχολιάστε


– Πως ο Ζάεφ προέβλεπε ψήφιση της συμφωνίας από το Ποτάμι – Τι έλεγε ο Ιβανόφ για τον Αλέξη Τσίπρα και… τον πολιτικό του όρκο – Οι αναφορές Ντιμιτρόφ σε υποχωρήσεις της Ελλάδας σε γλώσσα και υπηκοότητα – Η αποκάλυψη των πρακτικών δείχνει τι “έβλεπαν” οι Σκοπιανοί για συμφωνία με ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ – Πώς τα Σκόπια άλλαξαν στάση για το όνομα μέσα σε τέσσερις μήνες.

Τα πρακτικά δυο συσκέψεων των πολιτικών αρχηγών στα Σκόπια έρχονται στο φως της δημοσιότητας και δείχνουν το παρασκήνιο της διαπραγμάτευσης ως τη συμφωνία των Πρεσπών για “Βόρεια Μακεδονία”. Σύμφωνα με την εφημερίδα Καθημερινή είναι δυο συσκέψεις που έγιναν στις 27 Ιανουαρίου, δυο βδομάδες πριν την έναρξη της διαδικασίας υπό τον Μάθιου Νίμιτς και στις 19Μαϊου 2018 όταν πλέον είχε πέσει στο “τραπέζι” η πρόταση για Μακεδονία του Ίλιντεν. Η αποκάλυψη των πρακτικών δείχνει ότι μεγάλο μέρος των λεπτομερειών είχε ήδη συμφωνηθεί, έμεναν ωστόσο ακανθώδη ζητήματα που αφορούσαν τόσο στο όνομα, όσο όμως και στην ταυτότητα και τη γλώσσα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα στην πρώτη σύσκεψη παρουσία του πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ, του προέδρου της χώρας Γκιόργκι Ιβανόφ, του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Μπουγιάρ Οσμάνι και του υπουργού Εξωτερικών Νικόλα Ντιμιτρόφ προκύπτει ότι στην πλευρά των Σκοπίων τον Ιανουάριο δεν υπήρχε καν θέμα συνταγματικής αναθεώρησης, ενώ ήταν πιο κοντά στο erga omnes.
Από την άλλη πλευρά, με βάση τα όσα έλεγαν οι Σκοπιανοί η Ελλάδα έμοιαζε από τον πρώτο γύρο να έχει παραχωρήσει το θέμα της ταυτότητας και λίγο αργότερα και της γλώσσας.

Μάλιστα από τα πρακτικά προκύπτει ότι οι Σκοπιανοί “έβλεπαν” ότι ο Αλέξης Τσίπρας ήθελε να κλείσει γρήγορα το θέμα της συμφωνίας έτσι ώστε να πάει σε εκλογές εκμεταλλευόμενος το θέμα της εξόδου της Ελλάδας από τα μνημόνια.
Την ίδια ώρα οι πολιτικοί ηγέτες των Σκοπίων ενώ τον Ιανουάριο “διάβαζαν” ως μάλλον θετική τη στάση της ΝΔ, η άποψη αυτή αλλάζει τον Ιούνιο και θεωρούν ότι συμφωνία με κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να υπάρξει.

Περισσότερα

Ποιοι στηρίζουν τα Σκόπια και γιατί

Σχολιάστε


Ιωάννης Μάζης

Τα ερείσματα των Σκοπίων ανήκουν πρωτίστως σε κύκλους γερμανικής και δευτερευόντως ιταλικής προελεύσεως και εμπνεύσεως για λόγους οι οποίοι έγιναν σαφείς από εδαφικής απόψεως ήδη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αμέσως μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας στη Γερμανία ιδρύθηκαν ισχυρώς χρηματοδοτούμενα «ερευνητικά κέντρα» τα οποία εστόχευαν τον –ναζιστικής εμπνεύσεως– πολυτεμαχισμό και την διάλυση της Βαλκανικής στη «βιολογική βάση» του (φανταστικού) DNA των εθνοτήτων, τις οποίες φρόντιζαν να ανακαλύψουν σαν καταπιεζόμενες.

Ένα λαμπρό παράδειγμα αποτελεί το «Ευρωπαϊκό Κέντρο Μειονοτήτων», ιδρυθέν το 1996, και προσωπικότητες όπως ο τότε διευθυντής του, και μετέπειτα «γενικός πρόξενος» στο, μη ανεγνωρισμένο ως κράτος, Κόσσοβο(!) Στέφαν Τραίμπστ. Τον Στέφαν Τραίμπστ τον γνώρισα προσωπικά σε πρόσφατη ερευνητική συνεργασία του Εργαστηρίου Γεωπολιτικής, το οποίο διευθύνω στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με το Πανεπιστήμιο της Λειψίας στο πλαίσιο προγράμματος διευθυνομένου από το DAAD.

Οι αντιεπιστημονικές θέσεις του σχετικά με την περιοχή μας και την Ελλάδα μου έκαναν ιδιαιτέρα εντύπωση και έψαξα σχετικώς με την δράση του. Μεταξύ αυτών που ανεκάλυψα ήταν ότι διηύθυνε το ανωτέρω γερμανικό «Ευρωπαϊκό Κέντρο Μειονοτήτων». Ο εν λόγω Τραίμπστ, σε διάλεξή του σε Συμπόσιο του Ιδρύματος Καρλ Φρίντριχ φον Ζίμενς, η οποία εδόθη εις το Μόναχο, περί των «προβλημάτων των εθνοτήτων» και τις «περιφέρειες» στην Κεντρο-Ανατολική Ευρώπη, δημοσιευθείσα στη λίαν «έγκυρη» επιστημονική επιθεώρηση «Südosteuropa» τ. 7-8/1992. Το ίδρυμα φέρει το όνομα του Γερμανού βιομηχάνου και «ευπατρίδη», ο οποίος πέραν της λοιπής στενής συνεργασίας του με το Ναζιστικό Ράϊχ ήτο και ο κατασκευαστής των κρεματορίων του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος των ναζιστικών στρατοπέδων συγκεντρώσεως).

Περισσότερα

Οφείλουμε να αγαπάμε την αλήθεια και όταν ακόμα είναι πικρή

Σχολιάστε


Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: