Αρχική

Αρχαιολόγοι: «Όχι» στη μεταβίβαση των μνημείων στο Υπερταμείο

1 σχόλιο


 

«Τα μνημεία προστατεύονται από το Σύνταγμα και αποτελούν de facto ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, εκτός κάθε συναλλαγής» αναφέρει o Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων.
«Την άμεση εξαίρεση μεταβίβασης της κυριότητας και διαχείρισης των μνημείων των Χανίων και άλλων περιοχών της χώρας που περιλαμβάνονται στον μακρύ κατάλογο των 10.119 ακινήτων προς μεταβίβαση στην ΕΤΑΔ ΑΕ (Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου ΑΕ)», καθώς και «την ενημέρωση των αρμόδιων υπηρεσιακών μονάδων και των κατά τόπους Περιφερειακών Υπηρεσιών σχετικά με τα ακίνητα που έχουν συμπεριληφθεί στον κατάλογο της ΕΤΑΔ ΑΕ», ζητάει από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και την κυβέρνηση ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ).
Σε σχετική ανακοίνωση αναφέρει ότι «ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων τονίζει για μία ακόμη φορά ότι τα μνημεία προστατεύονται από το Σύνταγμα και αποτελούν de facto ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, εκτός κάθε συναλλαγής» καταγγέλλοντας «την επιχειρούμενη εκχώρηση της διαχείρισης όλων των μνημείων, αρχαίων και νεώτερων, τα οποία περιλαμβάνονται στην υπ’ αριθμ. ΥΠΟΙΚ 0004586 ΕΞ 2018 «Μεταβίβαση, κατ’ άρθρα 196 παρ. 6 και 209 του Ν. 4389/2016, ακινήτων στην Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε. (ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.)», σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 86/18.06.2018 Απόφαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής (ΦΕΚ 2320/ 19-6-2018/ Τεύχος Β’)».
Όπως σημειώνει ο ΣΕΑ, «το πρωτοφανές αυτό γεγονός έγινε γνωστό με αφορμή τη δημοσιοποίηση καταλόγου των μνημείων που υπάγονται στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Χανίων. Διαπιστώθηκε ότι σ’ αυτόν περιλαμβάνονται μεγάλα τμήματα της ανατολικής τάφρου των Ενετικών οχυρώσεων, η τάφρος του Βυζαντινού τείχους, η νότια τάφρος των Ενετικών οχυρώσεων, ακίνητα στα οποία έχουν έλθει στο φως σημαντικά μινωικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα, συγκροτήματα ενετικών νεωρίων, ο προμαχώνας Μοnigo, o Ενετικός προμαχώνας Lando, το φρούριο Φιρκά και το τούρκικο χαμάμ (ακίνητα απαλλοτριωμένα για αρχαιολογικούς σκοπούς από το ΥΠΠΟΑ ή και ακίνητα στα οποία έχουν επίσης πραγματοποιηθεί εργασίες ανάδειξης και αποκατάστασης). Περιλαμβάνονται ακόμη και τα Αρχαιολογικά Μουσεία (!), τόσο το στεγαζόμενο στον ναό του Αγίου Φραγκίσκου αλλά και το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο και άλλα όπως το Εθνικό Μουσείο Ελευθέριος Βενιζέλος ή το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης».
«Η κίνηση αυτή είναι πρωτοφανής για τα έως σήμερα δεδομένα της διαχείρισης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και πρόκειται δικαιολογημένα να ξεσηκώσει θύελλες αντιδράσεων σε τοπικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο» συμπληρώνει ο ΣΕΑ, διευκρινίζοντας ότι «η εξαίρεση των μνημείων και αρχαιολογικών χώρων, σύμφωνα με το άρθρο 196, παράγρ. 4 του Ν. 4389/2016, αποτελεί προσχηματική δικαιολογία, δεδομένου ότι αναιρείται από την αμέσως επόμενη παράγραφο, την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου, σύμφωνα με την οποία τα εξαιρούμενα ακίνητα παραμένουν στη διαχείριση της ΕΤΑΔ ΑΕ, μάλιστα με την «επιφύλαξη υφιστάμενου δικαιώματος οποιουδήποτε νομικού προσώπου εκτός του Ελληνικού Δημοσίου». Η νομή, χρήση και διαχείριση λοιπόν των σημαντικότερων μνημείων των Χανίων δεν θα ανήκει στο υπουργείο Πολιτισμού και τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του, κατά παράβαση του πνεύματος του άρθρου 24 του Συντάγματος».

Περισσότερα

Advertisements

Ο αγώνας συνεχίζεται.

Σχολιάστε


 

Παναγιώτης Γκουντενούδης

Ο Ελληνικός Λαός και η πολιτική του ηγεσία αυτό το Σ/Κ έχουν ένα καυτό ραντεβού με τις ευθύνες που αναλογεί στο καθένα.
Όποιος μιλάει για βία και ταραχές γίνεται οπισθοδρομικός σε μια πόλη με υψηλά πολιτιστικά στάνταρ.
Η φυσική παρουσία του πλήθους των ψυχών μας θα γίνει παγκόσμια εικόνα, για να την δίνουν οι ισχυροί γεωπολιτικοί παίκτες, που παίζουν πάλι τα μιαρά παίγνια τους σε αυτή την αγιοποτισμένη γη.
Όλα τα εκθέσαμε μέσω άρθρων που αναρτήθηκαν για την Μακεδονία. Ιστορικά κείμενα- γεωπολιτικές- ιστορικές και εκκλησιαστικές αναλύσεις τα δώσαμε όλα για όλα για αυτήν, όμως λίγα μετρημένα στα δάκτυλα παιδιά της την πρόδωσαν, την στενοχώρησαν, την πόνεσαν, την μάτωσαν.
Μπορεί να φαίνεται ότι πρόδωσαν την Μακεδονία αλλά δεν είναι έτσι. Η Μακεδονία μας θα βγει πιο δυνατή και αληθινή από αυτή την περιπέτεια γιατί έχει ένα μεγάλο πραγματικό θησαυρό .
Και αυτός ο θησαυρός είστε εσείς, είμαστε εμείς που κάθε τρεις και λίγο δίνουμε την ζωντανή παρουσία μας και γεμίζουμε τις πλατείες και τους δρόμους με τις καρδίες μας , τις Ελληνικές σημαίες, τα λάβαρα και τους ΣΤΑΥΡΟΥΣ.
Αυτό δεν το θέλουν, αυτό φοβούνται, αυτό βλέπουν και δαιμονίζονται, τους πιάνει ταραχή και κάθε τόσο από φόβο αλλάζουν τους σχεδιασμούς τους.
Στην καμένη γη των μνημονίων δεν μπορεί να υπάρξει καμία δροσιά ανάπτυξης και προοπτικής, όλα όσα μας λένε είναι φούμαρα και μεταξωτές κορδέλες που θα τους πνίξουν όταν θα λογοδοτήσουν.
Αλλά όμως φαίνεται να υπάρχει πάλι ανάπτυξη και πρόοδος που έρχεται από εκεί που δεν το πρόσμενε κανείς .
Από τα ΔΙΚΑΙΑ της Ιστορίας μας.
Πάνε να μας τα πάρουν οι δόλιοι και ξεσηκώθηκαν όχι μόνο οι ψυχές μας αλλά και οι πέτρες εναντίων τους.
Στην Θεσσαλονίκη αυτό το Σ/Κ θα γίνει το ΜΕΓΑΛΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ του απανταχού Ελληνισμού.
Θα σκύψει πάλι ο Ουρανός με τους ΑΓΙΟΥΣ της Μακεδονίας για να φιλήσει την γη πάνω στην οποία μαρτύρησαν και την πότισαν με το αίμα τους.
Αυτά είναι τα ΚΑΥΤΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ με την ιστορία και τις ευθύνες μας.
Θα μου πείτε λόγια – λόγια και περικοκλάδες συνηθισμένες.
Όχι για πολύ ακόμα, γιατί έρχεται ΚΑΤΙ, που θα ταράξει την παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή και θα ανατρέψει τους δόλιους σχεδιασμούς για το σκοπιανό.
Σύντομα θα καταλάβουν, ότι επειδή πείραξαν την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ θα πάθουν και τα δέοντα όλοι τους μηδενός εξαιρουμένου..
Τώρα ξεκινούν όλα μαζί, με μια άλλη ΑΝΑΠΤΥΞΗ στο άνοιγμα των καρδιών μας απέναντι στα όμορφα που έχουμε και θέλουν να μας τα αρπάξουν οι διαχρονικοί προδότες.

Θρησκευτικές προπαγάνδες στόν ὑπόδουλο Ἑλληνισμό

Σχολιάστε


 

π. Γεώργιου Μεταλληνοῦ
Ὁμότιμου Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἀνατολὴ μένοντας πιστή, παρὰ τὶς ἱστορικὲς περιπέτειές της (ἀραβοκρατία, λατινοκρατία, τουρκοκρατία) στὴν ἀρχαία ἐκκλησιαστικὴ παράδοση, ἔγινε μετὰ τὸ σχίσμα ὁ κύριος κατακτητικὸς στόχος τῆς Δύσεως, καὶ κυρίως τῆς Παλαιᾶς Ρώμης.

Ἡ ὑποταγὴ τῆς Ἀνατολῆς, κυρίως μετὰ τὸ σχίσμα, ἐντάχθηκε στὶς βασικὲς προτεραιότητες τοῦ Παπισμοῦ γιὰ τὴν πνευματικὴ ἀφομοίωση τοῦ τμήματος ἐκείνου τῆς Χριστιανοσύνης, ποὺ μὲ τὸν τρόπο ὑπάρξεώς του ἀναιροῦσε (καὶ ἀναιρεῖ), τὴ δυτικὴ ἀλλοτρίωση. Στὴν ἀσυγκράτητη παπικὴ (ἀργότερα καὶ προτεσταντικὴ) ἐπιβουλὴ ἡ Ἑλληνικὴ Ἀνατολὴ θὰ συνειδητοποιήσει ὅτι τὸ «δυτικὸ ἀπέναντι», μὲ τὸ ὁποῖο ἐπὶ αἰῶνες θὰ ἀντιπαλεύει, εἶναι περισσότερο δυσπολέμητο ἀπὸ τὸ «ἀνατολικό», ἀφοῦ ἀπειλοῦσε ὄχι τὰ σώματα, ἀλλὰ τὴν ἴδια τὴν ψυχή,κατὰ τὸν Πατροκοσμᾶ τὸν Αἰτωλό.
Ἀνάλογα μὲ τὴ στάση τους ἀπέναντι στὴν Ὀρθοδοξία οἱ Ἕλληνες θὰ διαιρεθοῦν, ἀμέσως μετὰ τὸ τελικὸ σχίσμα (1054), σὲ «ἑνωτικοὺς» (φιλοδυτικοὺς) καὶ «ἀνθενωτικοὺς» (ἀντιδυτικούς).

Ἑνωτικοὶ ἦσαν κυρίως οἱ διανοούμενοι καὶ οἱ πολιτικοί. Οἱ πρῶτοι ταυτίζονταν στὶς θεωρητικές τους ἀναζητήσεις μὲ τοὺς δυτικοὺς ὁμοτέχνους τους, ἐνῷ οἱ δεύτεροι ὑπέκυπταν στὴν πολιτικὴ σκοπιμότητα (προσδοκία βοήθειας). Οἱ φιλενωτικοί, δεμένοι ἰδεολογικὰ μὲ τὴ Δύση καὶ πιστεύοντας στὶς ὑποσχέσεις της, ἦσαν πάντα πρόθυμοι νὰ μειοδοτήσουν στὰ θέματα πίστεως. Ἡ δουλικὴ ὅμως στροφὴ πρὸς τὴ Δύση, ὡς μανία ἐκδυτικισμοῦ –ἐξευρωπαϊσμοῦ, συντηρούμενη στὸν χῶρο τῶν διανοουμένων, θὰ κορυφωθεῖ τὸν 18/19ο αἰῶνα μὲ τὸ κῦμα τοῦ ἑλληνικοῦ διαφωτισμοῦ.

Παράλληλα ὅμως μὲ τὴ «μετακενωτικὴ» προσπάθεια τῶν ἑνωτικῶν – εὐρωπαϊστῶν κινήθηκε καὶ ἡ ἴδια ἡ «Δύση» πρὸς τὴν Ἀνατολή, ὄχι μόνο ἀνταποκρινόμενη στὶς προσκλήσεις, ἀλλὰ καὶ σπεύδοντας νὰ καλύψει τὰ ὑπαρκτὰ ἢ καὶ κατασκευαζόμενα κενά. Σ΄ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς δουλείας (Λατινοκρατίας / Ἐνετοκρατίας καὶ Τουρκοκρατίας) πρῶτα οἱ παπικοὶ καὶ μετὰ οἱ προτεσταντικοὶ ἐπεκτατικοὶ μηχανισμοὶ ἀναπτύσσονται στὸν ἱστορικὸ ἑλληνικὸ χῶρο, δημιουργῶντας σφύζουσες δυτικὲς ἑστίες, ἄψογα ὀργανωμένες, ποὺ θὰ λειτουργοῦν ὡς κοινωνικοὶ πνευματικοὶ καταλύτες στὴν ἐμπερίστατη ἑλληνικὴ πραγματικότητα, κατεργαζόμενοι μεθοδευμένα τὸ δυτικότροπο κοινωνικοϊδεολογικὸ μετασχηματισμό της. Ὄχημα τῆς παπικῆς καὶ προτεσταντικῆς προπαγάνδας θὰ εἶναι ἡ ἱεραποστολὴ (mission). Οἱ δυτικοὶ Μισσιονάριοι νόθευσαν τὴν ἔννοια τῆς Χριστιανικῆς «Ἱεραποστολῆς», κάτι κοινὸ στὸ δυτικὸ κόσμο, στὸν ὁποῖο ὁ θρησκευτικὸς χῶρος θὰ συμμετέχει πρόθυμα στὴν ἀποικιοκρατικὴ πολιτική, ὑπηρετῶντας τὰ συμφέροντα τῶν δυτικῶν πολιτικῶν δυνάμεων, στὶς ὁποῖες ἀνήκει καὶ σήμερα ὁ Παπισμὸς (Κράτος Βατικανοῦ).

Περισσότερα

Έντονο διεθνές ενδιαφέρον για την πλάκα με τους στίχους της Οδύσσειας

Σχολιάστε


Από Ανασκαφή

To ενδιαφέρον των διεθνών ΜΜΕ έχει προσελκύσει η είδηση της ανακάλυψης μια πήλινης πλάκας επί της οποίας βρίσκονται 13 στίχοι από τη ραψωδία Ξ της Οδύσσειας.

Το ΒΒC στέκεται στις εκτιμήσεις του ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού, σύμφωνα με τις οποίες η πήλινη αυτή επιγραφή ίσως να συνιστά το αρχαιότερο γραπτό αρχείο του ομηρικού έπους που έχει ποτέ βρεθεί στην Ελλάδα.

Στην εκτίμηση των αρχαιολόγων ότι το εύρημα ίσως συνιστά το αρχαιότερο σωζόμενο απόσπασμα της Οδύσσειας του Ομήρου εστιάζει και το Reuters που εξηγεί ότι στην πλάκα βρίσκονται χαραγμένοι 13 στίχοι από τη 14η Ραψωδία της Οδύσσειας όπου ο Οδυσσέας απευθύνεται στον επιστήθιο φίλο του Εύμαιο Οι αρχικές εκτιμήσεις τοποθετούν το εύρημα στη Ρωμαϊκή εποχή , πιθανότατα πριν από τον 3ο αιώνα μ.Χ Η ακριβής ημερομηνία δεν έχει καθοριστεί σίγουρα όμως πρόκειται για μία μεγάλη αρχαιολογική, επιγραφική και ιστορική ανακάλυψη».

Στο σημαντικό αυτό εύρημα αναφέρεται και το ραδιοτηλεοπτικό βελγικό δίκτυο RTBF. «Η ανακάλυψη της πλάκας του 3ου αιώνα στην Ελλάδα, είναι ίσως το παλαιότερο γραπτό δείγμα της Οδύσσειας», είναι ο τίτλος του δημοσιεύματος που παραθέτει τμήμα της ανακοίνωσης του ελληνικού υπουργείου Πολιτισμού.

«Η παλαιότερη εκδοχή της Οδύσσειας του Ομήρου» είναι ο τίτλος της ισπανικής «La Vanguardia», η οποία αναφέρεται στο περιεχόμενο των στίχων οι οποίοι περιγράφουν την ομιλία του Οδυσσέα στον Εύμαιο.

Πηγή: Καθημερινή

Ολυμπία: Στο φως πήλινη πλάκα με στίχους της Οδύσσειας

Σχολιάστε


Από Ναυτεμπορική

Εύρεση πήλινης πλάκας στην περιοχή της Ολυμπίας, η οποία διασώζει 13 στίχους της ξ Ραψωδίας της Οδύσσειας.

Κατά τη διεξαγωγή της επιφανειακής – γεωαρχαιολογικής έρευνας, στο πλαίσιο του τριετούς ερευνητικού προγράμματος με τίτλο «Ο πολυδιάστατος χώρος της Ολυμπίας», που πραγματοποιείται σε θέσεις γύρω από το ιερό, εντοπίστηκε και συνελέγη ένα ιδιαιτέρως σημαντικό εύρημα.

Η έρευνα πραγματοποιείται υπό τη διεύθυνση της Δρ. Ερωφίλης-Ίριδας Κόλια, Προϊσταμένης της ΕΦΑ Ηλείας σε συνεργασία με τους Καθηγητές Franziska Lang, Birgitta Eder, Andreas Vött και Hans-Joachim Gehrke του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και των Πανεπιστημίων Darmstadt, Tübingen και Frankfurt am Mainz.

Συγκεκριμένα, σε θέση παρακείμενη του ιερού της Ολυμπίας με κατάλοιπα της ρωμαϊκής εποχής, βρέθηκε πήλινη πλάκα με εγχάρακτη επιγραφή. Μετά την πρόσφατη ολοκλήρωση της συντήρησής της στο εργαστήριο της ΕΦΑ Ηλείας, διαπιστώθηκε ότι διασώζει 13 στίχους από την ραψωδία ξ της Οδύσσειας (ομιλία του Οδυσσέα στον Εύμαιο) και σύμφωνα με την πρώτη εκτίμησή μας, μπορεί να χρονολογηθεί στη ρωμαϊκή εποχή και πιθανώς πριν από τον 3ο αι. μ.Χ.

Επισημαίνεται το γεγονός ότι εφόσον αυτή η προκαταρκτική χρονολόγηση επιβεβαιωθεί κατά τη συστηματική μελέτη της επιγραφής που έχει ήδη αρχίσει, τότε η πήλινη πλάκα θα διασώζει ίσως το παλαιότερο σωζόμενο γραπτό απόσπασμα των Ομηρικών Επών που έχει έρθει στο φως και αποτελεί πέραν της μοναδικότητάς της, ένα σπουδαίο αρχαιολογικό, επιγραφικό, φιλολογικό και ιστορικό τεκμήριο.

Περισσότερα…

Κεντρική Μακεδονία: Νέες αρχαιολογικές θέσεις και σημαντικά ευρήματα

1 σχόλιο


Από Ναυτεμπορική

Από τις ανασκαφές στο πλαίσιο των κατασκευαστικών εργασιών του Διαδριατικού Αγωγού Φυσικού Αερίου

Ίσωμα, ρωμαϊκό νεκροταφείο

Αρχαιολογικά κατάλοιπα ανθρώπινης δραστηριότητας στην Κεντρική Μακεδονία από την προϊστορική έως τη βυζαντινή περίοδο έχει φέρει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, στο πλαίσιο των κατασκευαστικών εργασιών του Διαδριατικού Αγωγού Φυσικού Αερίου (ΤΑΡ AG).

Καρτερές, εργαστηριακή εγκατάσταση ρωμαϊκών χρόνων για την επεξεργασία δέρματος ή μαλλιού.

Τις σχετικές εργασίες πραγματοποίησαν αρχαιολόγοι που απασχολεί το έργο στην περιοχή, οι οποίοι εργάζονται υπό τη διεύθυνση και επίβλεψη των Εφορειών Αρχαιοτήτων Περιφέρειας Θεσσαλονίκης, Κιλκίς και Σερρών, αλλά και του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Ξεκινώντας από την μεγαλύτερη Περιφερειακή Ενότητα της περιοχής, και συγκεκριμένα τους δήμους Λαγκαδά και Ωραιοκάστρου, οι αρχαιολογικές εργασίες επικεντρώθηκαν σε μία έκταση από την περιοχή της Ευαγγελίστριας έως τον Πεντάλοφο και το Γαλλικό ποταμό. Χάρη σε αυτές, ήρθαν στο φως πολλές άγνωστες αρχαιολογικές θέσεις –ειδικά στα ορεινά– που παρέμεναν μέχρι σήμερα ανεξερεύνητες. Η αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων της περιοχής, υπό την προϊσταμένη Μαρία Τσιάπαλη και την υπεύθυνη αρχαιολόγο Άννα Παντή, ξεχώρισε τα παρακάτω ως σημαντικότερα ευρήματα:

Άσσηρος, άποψη παλαιοχριστιανικού νεκροταφείου.

  • Δύο λαξευτούς τάφους στην Ευαγγελίστρια (σε κακή κατάσταση).
  • Κατάλοιπα κτηρίου ρωμαϊκών χρόνων, μεταξύ Λαχανά και Ευαγγελίστριας.
  • Δύο ακτέριστες ταφές στην περιοχή Καρτερών.
  • Εργαστηριακή εγκατάσταση ρωμαϊκών χρόνων για την επεξεργασία δέρματος ή μαλλιού, ΒΔ των Καρτερών

Ίσωμα, ταφικά ευρήματα.

Περισσότερα…

«Ο Αντρία της Ερήμου»: Η απίστευτη ιστορία του Κρητικού που άοπλος αιχμαλώτισε ένα σύνταγμα Ιταλών

Σχολιάστε


Από Το ποντίκι

Το 1950, λίγα χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το υπουργείο Στρατιωτικών της Μεγάλης Βρετανίας έκανε μια μικρή διόρθωση στους επιτελικούς του χάρτες. Στο φύλλο για την έρημο Σαχάρα πρόσθεσε μια μικρή κουκκίδα. Μια κουκκίδα με την επιγραφή «Μπάρα Αντρία», που στα αραβικά σημαίνει το «βουνό του Αντρέα»…

Τα Μετόχια Φρατζεσκιανά είναι ένα μικρό υπέροχο γραφικό χωριό 12 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Ρέθυμνο. Ζωσμένο από ελιές και αμπέλια, ανάμεσα σε ψηλά βουνά και ποτάμια, λες και κάποιο θεϊκό χέρι φύτεψε το χωριουδάκι στην πιο όμορφη γωνιά του νησιού. Από αυτό το χωριό ξεκινάει η περιπέτεια του Ανδρέα Κατζουράκη. Ήταν δεν ήταν 13 χρόνων το 1930, όταν η ανάγκη χρημάτων και η φτώχεια τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει τον τόπο του. Σαν ένας μικρός Οδυσσέας, έφυγε με την καρδιά του μαύρη που άφηνε την Κρήτη για να πάει στην Ιθάκη του και να αναζητήσει την τύχη του στο πλευρό του μεγαλύτερου αδερφού του στη Λιβύη.

Για δέκα χρόνια, μέχρι να ξεσπάσει ο πόλεμος, δούλεψε σκληρά και δημιούργησε δικές του μικρές επιχειρήσεις. Οι κόποι του σιγά – σιγά άρχισαν να αποδίδουν καρπούς. Εκείνο το διάστημα οι Ιταλοί είχαν καταλάβει τη Λιβύη και προετοίμαζαν το έδαφος για το μέτωπο της Βορείου Αφρικής, γι’ αυτούς και τους συμμάχους τους, τους Γερμανούς.

Στη Λιβύη τον βρήκε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Δεν το σκέφτηκε και πολύ. Παράτησε τις δουλειές και το εμπόριο που είχε αρχίσει να ασχολείται και αποφάσισε να πολεμήσει στο πλευρό των συμμάχων. Λίγους μήνες μετά, τα κατορθώματά του έκαναν το όνομά του θρύλο ανάμεσα σε Άγγλους και σε Λίβυους. Όταν οι δυνάμεις του Άξονα και κυρίως οι Ιταλοί άκουγαν το «Αντρία της Σαχάρας» άφριζαν από το κακό τους για τα τόσα χουνέρια που τους είχε κάνει. Στην πραγματικότητα το όνομά του τους προκαλούσε τρόμο.

Ο Αντρία της Ερήμου

Την ημέρα ο ήλιος λες και αγγίζει την έρημο. Πυρώνει την άμμο στη Σαχάρα. Οι θερμοκρασίες ξεπερνούν τους 50 βαθμούς. Τη νύχτα, σαν γυρνάει η άλλη πλευρά του φεγγαριού, τα πάντα παγώνουν. Λίγοι καταφέρνουν να επιβιώσουν στις συνθήκες αυτές και μόνο ελάχιστοι μοιάζει να νιώθουν άνετα. Η έρημος της Σαχάρας είναι η μεγαλύτερη έρημος στη Γη. Χαώδης, τρομακτική και μυστηριώδης για όλο τον κόσμο.

Για τον Αντρέα Κατζουράκη, όμως, ήταν το δεύτερο σπίτι του. Ήξερε κάθε αμμόλοφο, κάθε κόκκο άμμου, γνώριζε πού βρισκόντουσαν οι οάσεις και ποια μονοπάτια δεν πρέπει να πάρεις με τα πόδια εάν δεν θες να πεθάνεις. Ακόμη και όταν φυσούσε δαιμονισμένα ο καυτός άνεμος Κίμπλι, ο Αντρέας ήξερε τι πρέπει να κάνει για να μη χάσει τον προσανατολισμό του μέσα στην αμμοθύελλα. Η Σαχάρα και οι άνθρωποί της ήταν το σπίτι του. Μόλις ο πόλεμος τελείωσε, ο «τρελός της ερήμου», όπως τον αποκαλούσαν συχνά οι Εγγλέζοι, παρέμεινε στη Λιβύη και μεγαλούργησε.

Η κρητική καρδιά του δεν άντεχε καμία αδικία στη ζωή του και γι’ αυτό οι ντόπιοι τον λάτρεψαν σαν θεό. Άνθρωπος υπερήφανος, δούλεψε πολύ και ήταν εκ των επιφανέστερων μελών της ελληνικής κοινότητας στη Βεγγάζη. Γύρισε ύστερα από 53 χρόνια ξενιτιάς στην αγαπημένη του Κρήτη και το 1983 αναπαύτηκε στο ευλογημένο χώμα της. Έζησε μια ζωή γεμάτη περιπέτεια που λίγοι άνθρωποι έχουν βιώσει. Τις περιπέτειές του τις έγραφε σε πρώτο πρόσωπο σε ένα μικρό ημερολόγιο που κουβαλούσε πάντα μαζί του. Πολλές τις έλεγε σαν παραμυθάκι χρόνια μετά, στα δυο του λατρεμένα παιδιά, τη Μαρία και τον Στέλιο.

Περισσότερα…

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: