Αρχική

Τιμώντας τη μνήμη του Παύλου Μελά και όλων των ανώνυμων και επώνυμων Μακεδονομάχων, δηλώνουμε ότι ο Μακεδονικός Αγώνας συνεχίζεται με ειρηνικά μέσα.

1 σχόλιο


Τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση στην Ιερά Μονή Παναγίας Κασσωπίτρας στο Κανόνι Κέρκυρας, για να τιμήσουμε την μνήμη του Παύλου Μελά και όλων των Μακεδονομάχων.

 

Ο Παύλος Μελάς σκοτώθηκε στις 13-10-1904 στη Στάτιστα και ο θάνατός του συγκλόνισε τον Ελληνισμό, γενόμενος αιώνιο σύμβολο πατριωτισμού και θρύλος, που συνδέθηκε άρρηκτα με την επίσημη έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα και παραμένει ήρωας στην αιωνιότητα και στις καρδιές των Ελλήνων.

 

Ο τραγικός θάνατος του Παύλου Μελά αφύπνισε το Πανελλήνιο και αύξησε κατά πολύ τη διάθεση συμμετοχής στον αγώνα για την απελευθέρωση της Μακεδονίας.

Περισσότερα

Advertisements

113 χρόνια μετά το θάνατό του, τιμούμε τον Παύλο Μελά ανεξίτηλο σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα.

Σχολιάστε


 

 

Στα Βαλκάνια τα σύνορα είναι καθορισμένα

Σχολιάστε


Ο κ. Χόιτ Μπράιαν Γι, βοηθός αναπληρωτής υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΖΙΜΑΣ

Η αμερικανική παρουσία και το ενδιαφέρον για τα Βαλκάνια παραμένουν ισχυρά και οι ΗΠΑ δεν έχουν αλλάξει πολιτική, δηλώνει σε συνέντευξή του στην «Κ» ο βοηθός αναπληρωτής υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιος για θέματα Νοτιοανατολικής Ευρώπης, Χόιτ Μπράιαν Γι, και τονίζει πως τα υφιστάμενα σύνορα στην ευαίσθητη αυτή περιοχή είναι καθορισμένα και δεν αποτελούν αντικείμενο συζήτησης. Με αφορμή ερώτηση για διακηρύξεις περί «Μεγάλης Αλβανίας», ο Αμερικανός αξιωματούχος ξεκαθαρίζει ότι η Ουάσιγκτον απορρίπτει κάθε εθνικιστική ρητορική απ’ όπου και αν προέρχεται και καλεί τους ηγέτες των Δυτικών Βαλκανίων να αποφεύγουν τον εμπρηστικό και διχαστικό λόγο και να επικεντρωθούν στις μεταρρυθμίσεις. Αναφερόμενος στη FYROM δηλώνει πως «η πόρτα εισόδου στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. είναι ανοιχτή», αρκεί να υλοποιηθούν οι προβλεπόμενες μεταρρυθμίσεις και τονίζει πως Αθήνα και Σκόπια πρέπει να συμφωνήσουν σε μια αμοιβαία αποδεκτή λύση γύρω από το όνομα «προς το συμφέρον της ευρωατλαντικής ενσωμάτωσης».

– Ποια εικόνα αποκομίσατε, κύριε Γι, από το πρόσφατο ταξίδι σας στα Δυτικά Βαλκάνια;

– Με τη δική μας και την ευρωπαϊκή δραστήρια δέσμευση, είδαμε κάποιες θετικές εξελίξεις στα Δυτικά Βαλκάνια τελευταία. Το Μαυροβούνιο προσχώρησε στο ΝΑΤΟ, οι ηγέτες της Μακεδονίας* συνεννοήθηκαν για να κάνουν νέα κυβέρνηση, η αλβανική αντιπολίτευση συμφώνησε να σταματήσει το μποϊκοτάζ και να συμμετάσχει στις εκλογές της 25ης Ιουνίου, και η Σερβία άνοιξε δύο νέα κεφάλαια για την ένταξή της στην Ε.Ε. αυτόν τον μήνα. Αυτά τα βήματα προόδου σηματοδοτούν ότι η σκληρή δουλειά και η επιμονή ανταμείβονται και ότι οι βαλκανικές χώρες μπορούν να επιτύχουν τους στόχους τους όταν υπάρχει πολιτική βούληση. Φυσικά, η περιοχή ακόμη αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις. Αυτές περιλαμβάνουν, εσωτερικά, εύθραυστους θεσμούς, αδυναμίες στους κανόνες δικαίου, ανελεύθερα μέσα ενημέρωσης και ενδημική διαφθορά. Οι εξωτερικές προκλήσεις συμπεριλαμβάνουν την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, τη διαχείριση των προσφυγικών ροών και την αντίσταση σε εξωτερικές προσπάθειες εκτροχιασμού της δημοκρατικοποίησης. Για να επιλύσουν αυτές τις προκλήσεις, οι ηγέτες των κρατών θα πρέπει να επιδείξουν πολιτικό θάρρος, να συνεργαστούν μεταξύ τους και να πάρουν αποφάσεις, αλλά και να κάνουν τα απαιτούμενα βήματα για μεγαλύτερη σταθερότητα και ευημερία.

Περισσότερα

Νίμιτς: Δεν αναμένονται σύντομα δραματικές εξελίξεις στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ

Σχολιάστε


Την εκτίμηση ότι τους επόμενους μήνες «δεν θα πρέπει να περιμένουμε δραματικές κινήσεις ή αλλαγές», γύρω από τη εκκρεμότητα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, διατύπωσε, κατά τη σημερινή συνάντηση που είχε με κυβερνητικούς αξιωματούχους στα Σκόπια, ο ειδικός απεσταλμένος του γγ του ΟΗΕ, Μάθιου Νίμιτς.

«Δεν νομίζω ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνω οριστικές και συγκεκριμένες προτάσεις. Νομίζω ότι χρειαζόμαστε μία περίοδο που οι δύο πλευρές θα μπορούν να μιλήσουν μεταξύ τους», τόνισε, σε δηλώσεις του αμέσως μετά τις συναντήσεις του με τον πρόεδρο Γκιόργκι Ιβανώφ, τον πρωθυπουργό Ζόραν Ζάεφ και τον ΥΠΕΞ Νίκολα Ντιμιτρόφ.

Περισσότερα

Ομιλία προέδρου Ένωσης Μακεδόνων Κέρκυρας » Ο Μέγας Αλέξανδρος»

2 Σχόλια


SAMSUNG CAMERA PICTURES

Φίλες και φίλοι, συμπατριώτες και συμπατριώτισσες.

Το απερχόμενο έτος 2016 υπήρξε εξαιρετικά τρικυμιώδες, ανασφαλές και η χώρα δυστυχώς ανήμπορη δεν μπόρεσε να δείξει σημάδια ανάπτυξης, προόδου και σταθερότητας.

Παράλληλα το θέμα των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών γιγαντώθηκε, γιατί στις κρίσιμες στιγμές η Ελληνική πολιτεία έδειξε αδράνεια, η Ευρωπαϊκή  Ένωση αθέτησε την υποσχόμενη αλληλεγγύη και έτσι γνωρίσαμε τις καθημερινές υπεραναλύσεις για ευθύνες, συνοδευόμενες από τις ένθεν κακείθεν κατηγορίες.

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, το κράτος να έρχεται δεύτερο, μετά τις κλειστές συντεχνίες των ΜΚΟ, που αποτελούν την κυριότερη αιτία για την παρούσα κατάσταση.

Φρεσκάρετε λίγο τη μνήμη σας και θυμηθείτε τι λένε για μας οι πολιτικοί , οι ειδικοί, τα οποία αναπαράγουν οι δημοσιογράφοι, με αποτέλεσμα από τη συχνή επανάληψη να τείνουμε να πιστέψουμε τους  χαρακτηρισμούς που μας αποδίδουν, ως « έθνος ανάδελφον», ως «χώρα απέραντο φρενοκομείο», ως «μία χώρα στα χάπια» και άλλους συναφείς χαρακτηρισμούς.

Κυριολεκτικά η άνεση τοποθέτησης ταμπέλας στο κούτελο και η κατάταξη των αντιδράσεών μας σε κουτάκια είναι ανέντιμη.

Εμείς ως Ένωση Μακεδόνων Κέρκυρας απαντούμε στο ποιος δεν φταίει. Ξεκάθαρα δεν φταίει, όποιος κάνει τη δουλειά του με ικανότητα, ευσυνειδησία και ουδέποτε πήρε, ούτε έδωσε μίζα ή φακελάκι.

Σήμερα είναι μία νέα ημέρα και έχουμε τη δυνατότητα να μιλήσουμε, να γνωριστούμε καλλίτερα, να διασκεδάσουμε και να ευαισθητοποιηθούμε διατηρώντας την κοινωνικότητά μας.  Επαναλαμβάνω την κοινωνικότητά μας, γιατί μέσα από ότι εκφράζει η λέξη, επιβάλλεται συλλογικά και ενωτικά να κλείσουμε τις εσωτερικές μας εκκρεμότητες και αφού τακτοποιήσουμε τις σκόρπιες σκέψεις μας, τότε και μόνον τότε να ξεκινήσουμε να χαράζουμε πολιτικές επικοινωνίας και νέους στόχους με ομοειδείς συλλόγους.

Περισσότερα

Η διάσταση Βενιζέλου-Κωνσταντίνου για την κατάληψη της Θεσσαλονίκης.

Σχολιάστε


ta-duo-vita-708_0

[…] Την 12/25 Οκτωβρίου, ο υπουργός των Εξωτερικών, τηλεγραφών επειγόντως προς τον Διάδοχον βουλγαροσερβικάς νίκας, προσέθετεν αυτολεξεί:»Φρονώ ότι πρέπει, κατά το δυνατόν,να εντείνωμεν ημετέρας ενεργείας ώστε καταληφθή όσον τάχιστα Θεσσαλονίκη και ίνα μη ημετέρα αποτελέσματα έλθωσι πολύ ύστερον από τα αποτελέσματα των συμμάχων.

(Υπογραφή) Λ. Κορομηλάς».

 

Είκοσι ώρας βραδύτερον ο Βενιζέλος έλεγε προς τον Κωνσταντίνον, σταθμεύοντα εις Κοζάνην:
«Αναμένω να μοι γνωρίσετε την περαιτέρω διεύθυνσιν, ην θα ακολουθήση η προέλασις του στρατού Θεσσαλίας. Παρακαλώ μόνον να έχετε υπ’ όψιν ότι σπουδαίοι πολιτικοί λόγοι επιβάλλουσι να ευρεθώμεν μίαν ώρα ταχύτερον εις την Θεσσαλονίκην.
(Υπογραφή) υπουργός Στρατιωτικών Βενιζέλος».

 

[…] Παρ’ όλα ταύτα, ο Κωνσταντίνος ειδοποίησε τον Βενιζέλον ότι:
«Ο στρατός δεν θα οδεύση κατά της Θεσσαλονίκης. Εγώ έχω καθήκον να στραφώ κατά του Μοναστηρίου, εκτός αν μου το απαγορεύετε».
Και ο πρωθυπουργός απήντησε:
«Σας το απαγορεύω!»

[…] Ο Βενιζέλος βλέπει ότι η Θεσσαλονίκη χάνεται διά την Ελλάδα. Την νύκτα της 24 προς 25 Οκτωβρίου, μετά τας ειδήσεις περί της βουλγαρικής προελάσεως, ο πρωθυπουργός κατελήφθη υπό πραγματικής αγωνίας. Μη δυνάμενος να επηρεάση άλλως τον Διάδοχον, τηλεφωνεί μετά το μεσονύκτιον προς τον βασιλέα Γεώργιον, διαμένοντα εις Γιδά. Ο υπασπιστής της υπηρεσίας απαντά ότι ο βασιλεύς εκοιμάτο. Ο πρωθυπουργός διατάσσει να τον εξυπνήσουν και να του ανακοινώσουν τα επόμενα, με την παράκλησιν όπως τα διαβιβάση εις τον υιόν του, προσθέτων την πατρικήν αυτού φωνήν:»Σας καθιστώ προσωπικώς υπεύθυνον δια την βραδύτητα με την οποίαν διεξάγετε τας επιχειρήσεις, αι οποίαι κινδυνεύουν να φέρουν τους Βουλγάρους πρώτους εις Θεσσαλονίκην».

 

 

[…] Και μετά το μήνυμα τούτο, ο Κωνσταντίνος εξηκολούθησεν ενεργών σύμφωνα προς ό,τι ενόμιζεν ανάγκη της στρατιωτικής καταστάσεως. Την πρωΐαν της 25ης Οκτωβρίου εκ Τοψίν διέταξε τας εξ μεραρχίας του, το ιππικόν και το ευζωνικόν απόσπασμα να εκτελέσουν ευρεία κυκλωτική κίνησιν της Θεσσαλονίκης από ανατολών. Ενώ τα στρατεύματα ανεπτύσσοντο, παρουσιάσθησαν, την 4.30 του απογεύματος, προ του Έλληνος αρχιστρατήγου, οι Ευρωπαίοι πρόξενοι μετά του στρατηγού Σαδήκ και του προσέφεραν την παράδοσιν της Θεσσαλονίκης εν ονόματι του αρχηγού Ταξίν πασά. Ο Διάδοχος έθεσεν όρους βαρυτέρους από τους προτεινομένους παρά των Τούρκων. Συγχρόνως όμως έδωσε προθεσμίαν δέκα εξ όλων ωρών, μέχρι της 6ης πρωινής της επομένης, δια να αποφασίση ο Τούρκος αρχιστράτηγος. Ο Βενιζέλος εις Αθήνας υπέθετεν ότι το απόγευμα της 25ης ο Ελληνικός στρατός θα κατελάμβανε την Θεσσαλονίκην. Αντί τούτου μανθάνει διαπραγματεύσεις και προθεσμίας. Η ανησυχία του μεταβάλλεται εις απόγνωσιν. Ολόκληρος η πολιτική του καταρρέει. Τα αυριανά σύνορα της Ελλάδος θα μείνουν εντεύθεν του Αξιού. Υπό το κράτος των συναισθημάτων αυτών στέλλει προς τον Κωνσταντίνον την εξής βιαίαν τηλεγραφικήν διαταγήν:
«Αρχηγόν στρατού: Παραγγέλεσθε να αποδεχθήτε την προσφερομένην υμίν παράδοσιν της Θεσσαλονίκης και να εισέλθετε εις ταύτην άνευ χρονοτριβής. Καθιστώ υμάς υπεύθυνον δια πάσαν αναβολήν, έστω και στιγμής.
(Υπογραφή) υπουργός Στρατιωτικών Βενιζέλος».

 

Και εις τους προξένους οίτινες του παρέδιδαν την Θεσσαλονίκην ο Διάδοχος είπε:»Εγώ οφείλω προ παντός άλλου να καταστήσω ακίνδυνον τον απέναντί μου τουρκικόν στρατόν».

Αυτή η ανένδοτος σκέψις τον εχώριζεν από τον Βενιζέλον. Θεωρητικώς ο στρατηγός είχε δίκαιον. Εις τας Αθήνας και εις το Βερολίνον έμαθεν ότι ο μαχόμενος στρατός οφείλει να εξοντώση τον αντίπαλον στρατόν και έπειτα να καταλαμβάνη επαρχίας ή πόλεις. Αλλ’ υφίστατο τουρκικός στρατός, πράγματι επικίνδυνος, απέναντι της νικηφόρου ελληνικής στρατιάς; Ο Διάδοχος είχε άμεσα μέσα πληροφορήσεως δια τα γινόμενα εν Θεσσαλονίκη. Ηδύνατο να βεβαιωθή ευκόλως ότι «η φρουρά της πόλεως απετελείτο εκ των πανικοβλήτων φυγάδων των Γιαννιτσών και από συρφετόν, περισυλλεγέντα όπως-όπως εις τους δρόμους της διεθνούς μεγαλουπόλεως».

 

[…] Ολίγον λεπτά κατόπιν, απεσταλμένος του Ταξίν πασά έφερε σπεύδων προς τον Διάδοχον έγγραφον δήλωσιν του Τούρκου αρχιστρατήγου ότι αποδέχεται τους όρους της προτεραίας και παραδίδει την πόλιν. Ο Κωνσταντίνος εξουσιοδότησε τους αξιωματικούς του επιτελείου του Δούσμανην και Μεταξάν να μεταβούν εις Θεσσαλονίκην διά να υπογράψουν τα πρωτόκολλα της παραδόσεως. Αι σχετικαί διατυπώσεις έληξαν την 11η νυκτερινήν.

Γ. Βεντήρης, Η Ελλάς του 1910-1920, Τόμος Πρώτος Αθήνα, Ίκαρος, 1970, σ. 115, 119-120 και 121.

http://www.ime.gr/

 

Απελευθέρωση Θεσσαλονίκης 1912

Σχολιάστε


 

harry

Tου Γεώργιου Κωνσταντινίδη
Εισαγωγή, επιμέλεια αφιερώματος: Στέλιος Κούκος

Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης τον Οκτώβριο του 1912 ήταν ένα γεγονός ευρωπαϊκού και παγκόσμιου ενδιαφέροντος. Άλλωστε η εκδίωξη των οθωμανών, οι οποίοι είχαν καταλάβει την πόλη το 1430, δεν ήταν μία απλή βεντέτα μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, με τη συγκυρία να κλείνει πλέον το μάτι στους Έλληνες… Έπειτα λοιπόν από 482 χρόνια από την άλωση της Θεσσαλονίκης και λίγα χρόνια μετά τον ατυχή ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 η βαλκανική σύμπραξη των χριστιανικών λαών της περιοχής έπεφτε σαν καταιγίδα πάνω στο Μεγάλο Ασθενή, την Τουρκία. Ωστόσο Ελλάδα, Σερβία, Βουλγαρία και Μαυροβούνιο δεν είχαν κάποιο ευρύτερο όραμα συνεργασίας και συνύπαρξης, όπως για παράδειγμα αυτό του Ρήγα Βελενστινλή, απλώς συμφώνησαν να επιτεθούν στην Τουρκία και να την αποψιλώσουν…
Και όσο κι αν η πολεμική αρετή σχετίζεται με την κατάληψη εδαφών, εκτάσεων και λοιπών περιοχών, η πιο ουσιαστική στρατιωτική επέμβαση αφορά την απελευθέρωση ανθρώπων από τη σκλαβιά. Είναι γνωστό πως οι ποικίλες εθνότητες που κατοικούσαν στην αχανή οθωμανική αυτοκρατορία ένιωθαν πολύ έντονα αυτή τη σκλαβιά, ενώ κάθε προσπάθεια για συνταγματική επίλυση του ζητήματος είχε αποτύχει. Το ίδιο και η… πολλά υποσχόμενη κίνηση των Νεοτούρκων, η οποία αποδείχτηκε η πιο οδυνηρή, αφού αυτοί διέπραξαν τις γενοκτονίες των Αρμενίων, των Ελλήνων, των Ασσυρίων…
Έτσι η είσοδος του ελληνικού στρατού στη Θεσσαλονίκη σήμανε τη νεκρανάσταση του ελληνισμού της περιοχής…
Την αναστάσιμη χαρά της απελευθέρωσης που έζησαν οι Θεσσαλονικείς αλλά και όλος ο ελληνισμός μάς θυμίζει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης μέσω του κειμένου του, το οποίο στηρίχτηκε σε νέα στοιχεία που ανέσυρε από το «Αρχείο Κωνσταντινίδη».
Από εκεί και το ιδιαίτερα ενδιαφέρον απόσπασμα που ακολουθεί και αφορά τη στάση των νικητών έναντι των ηττηθέντων οθωμανών: «Συμπαθήσωμεν τους ηττηθέντας εχθρούς μας αποφεύγοντες την επιδείνωσιν της ήδη δεινώς τρωθείσης καρδιάς των, αντί δ’ υβριστικών φράσεων και προπηλακισμών ν’ ανταποδίδωμεν τα ίσα. Ευσπλαχνισθώμεν τους αστέγους και λιμώττοντας πρόσφυγας και τα λοιπά θύματα του πολέμου, παρηγορούντες και βοηθούντες αυτοίς, συμμορφούμενοι προς την εντολήν Εκείνου, ειπόντος ‘αγαθοποιείτε τους κακοποιούντας υμάς ποτίζοντες και τρέφοντες τους εχθρούς σας, όταν διψούν ή πεινούν’». (Εφημερίδα «Νέα Αλήθεια», 3 Νοεμβρίου 1912).

Περισσότερα

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: