Αρχική

Αρνητικοί οι Ελληνες για την παρουσία μεταναστών στη χώρα

Σχολιάστε


 

ΤΑΝΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Αρνητικά κρίνει μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων την παρουσία μεταναστών και προσφύγων στη χώρα και την επίδρασή τους σε αρκετούς τομείς της ζωής. Την ίδια στιγμή, οι «νέοι» μετανάστες, κατά κύριο λόγο Αφγανοί και Σύροι, έχουν περισσότερα παιδιά από τους «παλαιούς» μετανάστες, κυρίως Αλβανούς. Επίσης, δεν διαθέτουν πτυχίο και δεν θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα. Αντιθέτως, οι 3 στους 4 «παλαιοί» μετανάστες δηλώνουν ότι το μέλλον τους είναι στην Ελλάδα. Νέα έρευνα της διαΝΕΟσις ασχολείται με το θέμα της μετανάστευσης, εξετάζοντας από τη μια τις πεποιθήσεις των Ελλήνων για το θέμα (τον Φεβρουάριο του 2019, σε πανελλαδικό δείγμα 1.000 ατόμων) και από την άλλη τις απόψεις των μεταναστών που ζουν στη χώρα μας (διάστημα Φεβρουαρίου – Απριλίου 2019, σε δείγμα 1.000 ατόμων). Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει η διαΝΕΟσις, στην Ελλάδα βρίσκονται 580.000 νόμιμοι μετανάστες, οι περισσότεροι από τους οποίους ζουν σε αστικά κέντρα. Ο αριθμός των αιτούντων άσυλο, πάντως, έχει ξεπεράσει τις 100.000, σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία.

Το συντριπτικό ποσοστό των Ελλήνων που συμμετείχαν στην έρευνα, και συγκεκριμένα το 85,2%, απάντησε ότι ο αριθμός των μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα είναι υπερβολικά μεγάλος / αρκετά μεγάλος. Μόνο το 12,1% βρίσκει τον αριθμό των μεταναστών «κανονικό», δηλαδή ούτε μεγάλο ούτε μικρό.

Το 56% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι ο αντίκτυπος των μεταναστών στην ελληνική οικονομία είναι αρνητικός και το 58% θεωρεί ότι η παρουσία μεταναστών στην Ελλάδα αποτελεί «κίνδυνο αλλοίωσης της εθνικής μας ταυτότητας». Ωστόσο, καταγράφεται ποσοστό της τάξεως του 30% που εκτιμά ότι οι μετανάστες εμπλουτίζουν πολιτισμικά την ελληνική κοινωνία. Παράλληλα, το 79% δεν θεωρεί ότι οι μετανάστες αποτελούν την ενδεδειγμένη λύση για την επίλυση του δημογραφικού προβλήματος. Πάντως, είναι αξιοσημείωτο ότι το 53% των ερωτώμενων απαντά ότι η εγκληματικότητα αυξάνεται εξαιτίας των προσφύγων και των μεταναστών, όμως ένα επίσης μεγάλο ποσοστό, το 44%, πιστεύει ότι δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε Ελληνες και ξένους στο πεδίο της εγκληματικότητας. Η πλειονότητα των ερωτώμενων, το 74%, απάντησε ότι οι αφίξεις προσφύγων και μεταναστών δεν είναι ένα προσωρινό φαινόμενο, αλλά μάλλον μόνιμο.

https://www.kathimerini.gr/

 

Τι αναφέρει η επιστολή Πομπέο στον Κυριάκο Μητσοτάκη για τα ελληνοτουρκικά

Σχολιάστε


Την επιστολή του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο στον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη παρουσίασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών.
Ο κ. Πέτσας τόνισε ότι στην επιστολή του ο κ. Πομπέο αναφέρεται στην υποχρέωση επίλυσης των διαφορών με ειρηνικά μέσα ενώ καλεί και σε αποφυγή προκλητικών πράξεων ή διακηρύξεων. Επίσης, σε δυο σημεία της επιστολής, υπογραμμίζεται η δέσμευση των ΗΠΑ να στηρίξουν την Ελλάδα, καθώς αποτελεί σύμμαχο – κλειδί και κρίσιμο παίκτη στην ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια.

 

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε επίσης, ότι η επιστολή Πομπέο επιβεβαιώνει ότι οι σχέσεις Αθήνας – Ουάσιγκτον βρίσκονται στο καλύτερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών και ταυτόχρονα συνιστούν μια «αποστομωτική απάντηση σε αυτούς που βιάστηκαν να απαξιώσουν την επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον».

Η αναφορά του κ. Πέτσα στην επιστολή Πομπέο κατά την εισηγητική του τοποθέτηση:

«Παρουσιάζω την επιστολή που έστειλε στον Έλληνα πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο. Στην επιστολή αυτή, οι ΗΠΑ δεν μιλούν μόνο για την υποχρέωση επίλυσης των διαφορών με ειρηνικά μέσα και για την αποφυγή προκλητικών πράξεων ή διακηρύξεων. Κυρίως τονίζουν και μάλιστα δυο φορές στην ίδια επιστολή, ότι οι ΗΠΑ παραμένουν δεσμευμένες να στηρίξουν την ευημερία, την ασφάλεια και τη δημοκρατία της Ελλάδας. Επιπλέον τονίζουν ότι θα συνεχίσουν να στηρίζουν την Ελλάδα ως ηγέτη στην Ευρώπη, ως σύμμαχο – κλειδί και ως κρίσιμο παίκτη στην ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια. Είναι σαφές ότι η επιστολή του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, επιβεβαιώνει ότι οι σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ βρίσκονται στο καλύτερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών. Είναι ταυτόχρονα μια αποστομωτική απάντηση σε αυτούς που βιάστηκαν να απαξιώσουν την επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον πριν από δυο εβδομάδες».

Πηγή: Skai.gr

 

Το ΑΠΘ αναδεικνύει την πρώτη χαρτογράφηση της χώρας μετά το 1821 – Η άγνωστη ιστορία του χαρτογράφου Μαυροκορδάτου

Σχολιάστε


 

 

Η μορφή ενός «φαντάσματος» της νεότερης ελληνικής ιστορίας, μιας σημαντικότατης προσωπικότητας, που κατασκεύασε τους πρώτους ελληνικούς χάρτες μετά το 1821, αποκαλύφθηκε σήμερα το πρωί στην Κεντρική Βιβλιοθήκη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), στο πλαίσιο των εγκαινίων επετειακής έκθεσης χαρτών για τα 130 χρόνια της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού (ΓΥΣ).

Και το όνομα αυτού: Αλέξανδρος Νικολάου Μαυροκορδάτος. Δεν πρόκειται για τον διάσημο πρωταγωνιστή της Επανάστασης του 1821, που στον πίνακα του Πέτερ φον Ες εμφανίζεται να υπερασπίζεται το Μεσολόγγι κρατώντας στο δεξί του χέρι έναν χάρτη. Πρόκειται για τον ομώνυμο εγγονό του, ο οποίος γεννήθηκε το 1862 και πέθανε το 1895, σε ηλικία μόλις 33 ετών. Κάπου μέσα στη σύγχυση της συνωνυμίας και μεταξύ των εκατομμυρίων λέξεων που έχουν γραφτεί σε βιβλία και διαδίκτυο για τον Μαυροκορδάτο του 1821, κρύφτηκε επιμελώς η ιστορία, την οποία αποκάλυψε η συστηματική έρευνα του ΑΠΘ.

 

Μία νεκρολογία, μια λεπτομερής ανταπόκριση σε γαλλόφωνη εφημερίδα, ένα «μαυσωλείο» δίπλα στη σιδηροδρομική γραμμή του Νέστου, ένας τάφος στον ιστορικό ναό Τιμίου Προδρόμου Καβάλας κι ένας ατυχής πόλεμος, αποτέλεσαν για τους ερευνητές του Εργαστηρίου Χαρτογραφίας και Γεωγραφικής Ανάλυσης ΑΠΘ και της Βιβλιοθήκης & Κέντρου Πληροφόρησης ΑΠΘ τα «κλειδιά» στο κυνήγι του θησαυρού της νέας γνώσης, όπου έφτασαν με οδηγό (ως εμβληματικό έργο και σημείο αναφοράς) έναν από τους σημαντικότερους -βάσει της συμβολής του στην έκβαση ιστορικών γεγονότων- χάρτες, που απεικονίζει τμήμα της Θεσσαλίας: τον περίφημο «Χάρτη Μαυροκορδάτου».

Αυτόν για τον οποίο μετά τον «ατυχή πόλεμο», στον οποίο η χώρα πήγε χωρίς σύγχρονους χάρτες, ο διάδοχος του θρόνου Κωνσταντίνος και αντιστράτηγος αρχηγός του Στρατού Θεσσαλίας το 1898 στον απολογισμό λέει: «Ο Χάρτης, όστις πραγματικάς προσέφερεν υπηρεσίας κατά την εκστρατείαν ταύτην, είναι ο του κεντρικού τμήματος της Θεσσαλίας υπό του ανθυπολοχαγού Α. Μαυροκορδάτου εκπονηθείς· ο χάρτης ούτος είναι ακριβέστατος και εις τας ελαχίστας αυτού λεπτομερείας, εύκολος εις την ανάγνωσιν, είναι ο μόνος, όστις εχρησιμοποιήθη διά την παράταξιν εις Φάρσαλον, την υποχώρησιν εις Δομοκόν…» Ο διάδοχος Κωνσταντίνος, όταν το 1897 είχε ηγηθεί του «ατυχούς πολέμου», ήταν 30 χρονών και ο Αλέξανδρος Νικολάου Μαυροκορδάτος είχε πεθάνει μόλις πριν τρία χρόνια.

Τα στοιχεία που έφερε στο φως η ακαδημαϊκή έρευνα παρουσίασε ο ομότιμος καθηγητής Ανωτέρας Γεωδαισίας και Χαρτογραφίας του ΑΠΘ, Ευάγγελος Λιβιεράτος, επιμελητής της φέρουσας τον τίτλο «1889-2019: Αποτυπώσαμε το παρελθόν, χαράσσουμε το μέλλον» έκθεσης της ΒΚΠ-ΑΠΘ και της ΓΥΣ, με τη συνεργασία του ΜΙΕΤ-ΕΛΙΑ, που εγκαινίασε ο πρύτανης του ΑΠΘ, καθηγητής Νίκος Παπαϊωάννου.

Περισσότερα

Μαρκ Μαζάουερ – Ο ξεριζωμός και η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών.

Σχολιάστε


Τον Απρίλη του 1914, μετά τους Βαλκανικούς πολέμους, ο Γάλλος πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη είχε ήδη λάβει το μήνυμα. Οι μειονότητες ήταν πηγή προστριβών, έλεγε στην ενημέρωσή του προς το Παρίσι, και εφόσον δεν μπορούσαν να συμβιώσουν ειρηνικά, έπρεπε να ξεριζωθούν και να μετακομιστούν στην αρχική της εστία η καθεμιά:

Η βαλκανική χερσόνησος στο σύνολό της είναι αυτή τη στιγμή το θέατρο φρικαλεοτήτων που μπορούν να συγκριθούν μ’ εκείνες που συνοδεύουν τις μεγάλες μεταναστεύσεις των λαών: οι φρικαλεότητες αυτές ήταν η λογική συνέπεια των πρόσφατων γεγονότων δυστυχώς, ο μόνος ίσως τρόπος να τεθεί τέρμα μια για πάντα στην αταξία και στην αναρχία, στους φόνους και στις διαρπαγές που λυμαίνονται την Ευρωπαϊκή Τουρκία, είναι να ξαναμοιραστούν ο βαλκανικοί πληθυσμοί κατά εθνότητα μεταξύ των διαφόρων κρατών, στα οποία διαιρέθηκε η Ευρωπαϊκή Τουρκία στο Βουκουρέστι. Είναι μια θλιβερή- αλλά οριστική άρση μιας κατάστασης, για την οποία ούτε η Τουρκία ούτε Ευρώπη έχουν βρει γιατρειά, εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα. 

Μια περιορισμένη ανταλλαγή πληθυσμών, που αφορούσε τα χωριά κατά μήκος της νέας τουρκοβουλγαρικής μεθορίου, είχε συμφωνηθεί από τις δύο κυβερνήσεις το Νοέμβρη του 1913. Την επόμενη άνοιξη, αφού οι οθωμανικές αρχές είχαν προσπαθήσει να εκκαθαρίσουν τμήμα της μικρασιατικής ακτογραμμής απελαύνοντας και εκτοπίζοντας τους Έλληνες κατοίκους, οι διπλωμάτες συζήτησαν την ιδέα μιας μερικής ανταλλαγής πληθυσμών, που θα κάλυπτε τους Μουσουλμάνους της Μακεδονίας και τους Έλληνες γύρω απ’ τη Σμύρνη.

Η αρχική ιδέα ήταν η ανταλλαγή να είναι υποχρεωτική, αν και η ελληνική πλευρά «αναχώρησε ως προς αυτό και οι συζητήσεις τερματίστηκαν με το ξέσπασμα Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Βενιζέλος εντυπωσιάστηκε προφανώς από την ιδέα, γιατί την επόμενη χρονιά συνέταξε ένα προκαταρκτικό σχέδιο για μια τέτοια αμοιβαία χειρονομία με τη Βουλγαρία. Ακόμα και τότε όμως πολλοί αντιτάχθηκαν στη λογική της ανταλλαγής και την είδαν ως συνθηκολόγηση μπροστά στα χειρότερα ένστικτα της ανθρωπότητας.

Περισσότερα

Ο παγκόσμιος «πόλεμος» των ΑΟΖ

1 σχόλιο


 

Του Γιώργου Φωκιανού
gfok@naftemporiki.gr

ΑΟΖ, θαλάσσιες ζώνες και υφαλοκρηπίδα επανέρχονται στο καθημερινό λεξιλόγιο και την ειδησεογραφία, μετά τις τελευταίες εξελίξεις με την υπογραφή του Μνημονίου Τουρκίας – Λιβύης, που ναι μεν δεν παράγει κάποιο νομικό αποτέλεσμα, όπως υποστηρίζουν διπλωματικοί κύκλοι, ωστόσο, αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.

Πέραν των γνωστών τουρκικών διεκδικήσεων και την απειλή του Casus Belli που στέκει πάνω από την Ελλάδα ως δαμόκλειος σπάθη, η Άγκυρα αμφισβητεί και προσπαθεί με κάθε τρόπο να βάλει εμπόδια και στον ενεργειακό σχεδιασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Λευκωσίας.

Συγκεκριμένα η Τουρκία επιθυμεί την επικυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο, με το επιχείρημα ότι διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην περιοχή. Αμφισβητεί το 70% της ΑΟΖ της Κύπρου και διεκδικεί το 25% της ελληνικής ΑΟΖ.

Όπως έχουν κάνει γνωστό οι «γείτονες» μέσω δηλώσεων ή παρουσίαση σχετικών χαρτών, θέλουν να εμπεδώσουν την κυριαρχία της στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ 28ου και 32ου μεσημβρινού στην ανατολική Μεσόγειο, ενώ εμμένουν σε ένα γενικό «γκριζάρισμα» του Αιγαίου ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.

Το βασικότερο ζήτημα αφορά η παρουσία νησιών με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας να ορίζει ότι και τα νησιά έχουν θαλάσσιες ζώνες, χωρίς όμως να αναφέρει πως αυτές οι ζώνες καθορίζονται συγκεκριμένα, ώστε να τηρείται και η αρχή της ευθυδικίας. Η υπάρχουσα νομολογία από προσφυγές σε δικαστήρια, περιλαμβάνει περιπτώσεις απόλυτης επήρειας της πρόβλεψης για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στα νησιά, μερικής επήρειας ή μηδενικής επήρειας, σε συνδυασμό με πολλούς παράγοντες.

Θεωρείται δεδομένο πως ο «πόλεμος» για την ΑΟΖ και τα όρια της κάθε χώρας δεν αποτελεί «προνόμιο» μόνο στη δική μας γειτονιά, στη δική μας μικρή γωνιά του πλανήτη. Η ακριβής έκταση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών αποτελεί κοινή πηγή συγκρούσεων μεταξύ των κρατών διεθνώς.

Η Νορβηγία και η Ρωσία αμφισβητούν τόσο τα χωρικά ύδατα όσο και την ΑΟΖ όσον αφορά το αρχιπέλαγος του Σβάλμπαρντ, ενώ η Θάλασσα της Νότιας Κίνας και συγκεκριμένα τα νησιά Σπάρτλι είναι η περιοχή μιας διαρκούς διαμάχης μεταξύ αρκετών γειτονικών χωρών (Κίνα, Φιλιππίνες, Μαλαισία και Βιετνάμ). Ειδικότερα, τα Σπάρτλι είναι μια αμφισβητούμενη ομάδα νησιών, νησίδων, 100 υφάλων και ατολλών με πλούσιο υπέδαφος. Το αρχιπέλαγος βρίσκεται στις ακτές των Φιλιππίνων, της Μαλαισίας και του νότιου Βιετνάμ.

Επίσης, η ζώνη προστασίας ZERP (Οικολογική και Αλιευτική Ζώνη) της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα προκάλεσε τριβές μεταξύ Ιταλίας και Σλοβενίας ​​και προκάλεσε προβλήματα κατά την ένταξη της δαλματικής χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ένα τμήμα της θάλασσας του Μποφόρ αποτελεί σημείο αμφισβήτησης μεταξύ του Καναδά και των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς η περιοχή περιέχει, όπως αναφέρουν επιστήμονες, σημαντικά αποθέματα πετρελαίου.

Την ίδια ώρα η Γαλλία διεκδικεί ένα τμήμα της ΑΟΖ του Καναδά στις Νήσους Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ, ένα σύμπλεγμα νησίδων στο Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό, συνολικής έκτασης 242 τ.χλμ., που ανήκουν και αποτελούν γαλλική εδαφική επικράτεια από το 1763 και επίσημα από το 1985. Τα νησιά περιβάλλονται εξ ολοκλήρου από την ΑΟΖ του Καναδά.

Τέλος, ο Μαυρίκιος εμφανίζει διεκδικήσεις από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο στον Ινδικό Ωκεανό, ενώ ο Λίβανος υποστηρίζει ότι η συμφωνία μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ επικαλύπτει την ΑΟΖ του.

Όσον αφορά παλαιότερες διαμάχες που διευθετήθηκαν στα δικαστήρια, σε αυτές περιλαμβάνεται η «κόντρα» Βρετανίας – Γαλλίας με το δικαστήριο να αναφέρει πως στα Βρετανικά νησιά που είναι πλησίον των ακτών της Γαλλίας δε θα έπρεπε να δοθεί υφαλοκρηπίδα, παρά μόνο χωρικά ύδατα, ορίζοντας το όριο με την αρχή της μέσης γραμμής μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών.

Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για τη στάση απέναντι στην Τουρκία

Σχολιάστε


 

Σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για τη στάση που τηρεί απέναντι στην Τουρκία, εξαπέλυσε ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής θεωρίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννης Μάζης.  Μιλώντας στην εκπομπή «Ραντάρ» στον Alpha, με τον Τάκη Χατζή και τον Δήμο Βερύκιο, έκανε λόγο για «σχεδόν εμπόλεμη» κατάσταση, που έχει διαμορφωθεί στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο μετά τις τελευταίες τουρκικές προκλήσεις. ‘Eκανε λόγο για στρουθοκαμηλισμό της τωρινής κυβέρνησης, αλλά και όλων των άλλων μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

«Όσο κι αν ακούγεται κάπως οδυνηρό, η κατάσταση με την Τουρκία είναι σχεδόν εμπόλεμη. Διεκδικούνται ευθέως εδάφη της Ελλάδας, θαλάσσιες ζώνες ωμά, και μάλιστα με επίκληση του διεθνούς δικαίου».

«Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, αγνοείται σειρά χερσαίων μαζών, όπως τα Δωδεκάνησα, η Κρήτη…», πρόσθεσε: «Σε οποιαδήποτε ερμηνεία, είναι εμπόλεμη κατάσταση», υπογράμμισε.

Όπως είπε, η Λιβύη δεν είναι χώρα, αλλά «χώρος» και τόνισε: «Το δράμα από νομικής άποψης είναι ότι η κυβέρνηση της Λιβύης είναι αναγνωρισμένη διεθνώς, αν και δεν εξελέγη από τον λαό ούτε ορκίστηκε σε κανένα κοινοβούλιο».

Χαρακτήρισε «εξάμβλωμα» τη λιβυκή κυβέρνηση, ενώ άσκησε σκληρή κριτική στους χειρισμούς της Ελλάδας: «Το πρόβλημα που έχουμε είναι ότι στρουθοκαμηλικά βάζουμε το κεφάλι μας στην άμμο και δεν βλέπουμε την πραγματικότητα. Ήταν μια τακτική που ακολουθήσαμε από την εποχή της εισβολής και κατοχής στη Βόρεια Κύπρο από τουρκικά στρατεύματα, μέχρι σήμερα».

Μίλησε για μια «πολιτική κατευνασμού», την οποία χαρακτηρίζει «λανθασμένη»: «Ορίστε τι απέδωσε. Είναι λανθασμένη πολιτική. Υπάρχει και η πολιτική αποτροπής, μια διαδικασία που έχει φάσεις», τονίζοντας πως είναι διαφορετικά όταν «ο απέναντι διαπιστώνει ότι έχεις αποτρεπτική πολιτική και τη δημοσιοποιείς».

«Όταν κάποιος μιλάει για συνεκμετάλλευση με προηγούμενη επίλυση των θαλασσίων ζωνών, μπορώ να το ακούσω…», πρόσθεσε.

Σχολιάζοντας τις δηλώσεις Δένδια, ο οποίος κάλεσε τον Λίβυο πρέσβη στην Αθήνα να φέρει τη συμφωνία, «αλλιώς θα απελαθεί», είπε: «Να καλέσει και τον Τούρκο. Δεν την υπέγραψε μόνος του ο Λίβυος».

Αρχική

Το μακεδονικό μουσείο που ενώνει

1 σχόλιο


Την υπερτοπική σημασία του Πολυκεντρικού Μουσείου Αιγών, στο οποίο θα ενταχθεί και το Μουσείο των Βασιλικών Τάφων (φωτ.), τόνισαν σε εκδήλωση διακεκριμένοι ομιλητές και επιστήμονες, ανάμεσά τους ο επιφανής μελετητής της κλασικής αρχαιότητας Ρόμπιν Λέιν Φοξ και η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας Αγγελική Κοτταρίδη.

ΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

«Γεννήθηκα για πρώτη φορά το 360 π.Χ.», άρχισε να λέει ο επιφανής μελετητής της κλασικής αρχαιότητας, καθηγητής Ρόμπιν Λέιν Φοξ, και τα πρώτα χαμόγελα εμφανίστηκαν στην αίθουσα. «Γνώρισα έναν νέο άνδρα, τον Φίλιππο, που άλλαξε τις δομές του βασιλείου των Μακεδόνων. Αγαπούσα τον γιο του τον Αλέξανδρο, το άλογό του τον Βουκεφάλα και μαζί ιππεύσαμε στην Ασία. Είδα την Αίγυπτο, τη Βαβυλώνα, τις ωραιότερες γυναίκες, τις Ινδίες, μερικές φορές είδα τον Αλέξανδρο μεθυσμένο. Μια φορά κάναμε λάθος και γυρίσαμε στην πατρίδα μέσα από την έρημο», είπε, πριν κλείσει το πρώτο μέρος της ομιλίας του με τον θάνατό του και την «επιστροφή» του στη ζωή το 1946.

Με τα πολλά, συνέχισε, κατάφερε να βρει τον δρόμο για το παλιό του σπίτι, τις Αιγές, στις αρχές της δεκαετίας του ’70, σε μια εποχή που οι επιστήμονες διαφωνούσαν για τη συσχέτιση του αρχαιολογικού χώρου της Βεργίνας με τις αρχαίες Αιγές. Ο Βρετανός ιστορικός Νίκολας Χάμοντ θα υποστήριζε τότε ότι η αρχαία πόλη ανάμεσα στη Βεργίνα και στα Παλατίτσια είναι οι Αιγές, η αρχαία πρωτεύουσα του μακεδονικού βασιλείου. Λίγο αργότερα, το 1977, ο Μανόλης Ανδρόνικος με την πανεπιστημιακή ανασκαφή του ΑΠΘ έφερε στο φως τον τάφο του Φιλίππου Β΄ και όλα τα άλλα έγιναν Ιστορία.

«Τι μάθαμε από τότε;», διερωτήθηκε ο καθηγητής της Οξφόρδης στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής. «Οτι ο Φίλιππος είναι ο πατέρας της ελληνιστικής περιόδου, ήταν αυτός που είχε την επιθυμία να εκστρατεύσει στην Ασία, ίδρυσε πόλεις, είχε καταλάβει ότι ο γιος του έπρεπε να μορφωθεί από τους καλύτερους δασκάλους», σημείωσε. Για τον καθηγητή, ο Φίλιππος Β΄ ήταν το «κλειδί» για τη μετατροπή του βασιλείου της Μακεδονίας σε κέντρο τεχνών και πολιτισμού, και εκτιμά ότι η ελληνιστική περίοδος ξεκίνησε πριν από τον θάνατο του Αλεξάνδρου. Παραφράζοντας το λατινικό ρητό «ex Αfrica semper aliquid novi», ο καθηγητής επιβεβαίωσε τα φιλελληνικά του αισθήματα. «Για μένα, καθετί νέο έρχεται από την Ελλάδα».

Περισσότερα

Older Entries