Αρχική

Κ. Πιτιλάκης: Δεν έγιναν εντυπωσιακά βήματα μετά το σεισμό του 1978 στη Θεσσαλονίκη

Σχολιάστε


Κυριαζής Πιτιλάκης, Διευθυντής της Ερευνητικής Μονάδας Εδαφοδυναμικής και Γεωτεχνικής Σεισμικής Μηχανικής του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ.

Την άποψη ότι τα βήματα μετά τον σεισμό του 1978 που σημάδεψε τη Θεσσαλονίκη δεν είναι ήταν και τόσο εντυπωσιακά, εξέφρασε σήμερα ο Κυριαζής Πιτιλάκης, καθηγητής και πρόεδρος του 16ου Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Σεισμικής μηχανικής, στο πλαίσιο συνέντευξης τύπου στο κτίριο Μ2 του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, για το Συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί στις 18-21 Ιουνίου 2018.

Ο κ. Πιτιλάκης απηύθυνε κάλεσμα προς τους φορείς της πόλης να συμμετέχουν ενεργά στο συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί σαράντα χρόνια από τον σεισμό του 1978.

Όπως είπε η οργάνωση του συνεδρίου, το οποίο διεξάγεται κάθε 4 χρόνια και είναι από τα μεγαλύτερα και αφορά χώρες με έντονη σεισμικότητα, θα ξεκινήσει το Σεπτέμβριο.

Σύμφωνα με τον καθηγητή στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ, το 1978 ο σεισμός βρήκε εντελώς απροετοίμαστη την πόλη, ωστόσο στα πανεπιστήμια άνθισαν πολλά διδακτορικά γύρω από τους σεισμούς.

«Η Ελλάδα στη σεισμική μηχανική είναι μια από τις καλύτερες στον κόσμο και 4-5 στην Ευρώπη. Υπήρχε λοιπόν το κύρος να αναλάβει η πόλη το συνέδριο», τόνισε ο πρόεδρος του 16ου Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Σεισμικής μηχανικής.

Το συνέδριο το οποίο ξεκίνησε μετά το σεισμό στα Σκόπια, γίνεται για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη. Θα συμμετέχουν 1000 σύνεδροι από 53 χώρες ενώ θα γίνουν 800 εργασίες.

Ο κ. Πιτιλάκης τόνισε πως τόσο ο δήμος όσο και το Τεχνικό Επιμελητήριο δεν συνέβαλε στο εγχείρημα, αναρωτώμενος το γιατί.

Περισσότερα

Θράκη: το επόμενο βήμα

Σχολιάστε


ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ

Η αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης από τον Ταγίπ Ερντογάν είναι η κορύφωση μιας αναθεωρητικής πολιτικής που ξεδιπλώνεται μεθοδικά τα τελευταία χρόνια, με αναφορά όχι μόνο στο εσωτερικό του ακροατήριο, ούτε φυσικά μόνο στην Ελλάδα. Απευθύνεται κυρίως στη διεθνή κοινότητα, προειδοποιώντας ότι την πίεση που δέχεται στα ανατολικά του σύνορα με το Κουρδικό δεν θα διστάσει να τη μεταφέρει ως ένταση δυτικά, στοχοποιώντας μεταξύ άλλων (Βαλκάνια, Αιγαίο) και τη Θράκη, όπου διαβιοί η θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα (τουρκογενείς, Πομάκοι και Αθίγγανοι), την οποία συστηματικά η διπλωματία της γείτονος, χρησιμοποιώντας θρησκεία και γλώσσα, επιδιώκει να την «τουρκοποιήσει».

Αντιπροσωπευτικές κινήσεις αυτής της στρατηγικής είναι:

1. Η επιμονή της Αγκυρας για άμεσα εκλεγμένους μουφτήδες, κάτι που δεν συμβαίνει σε σχεδόν καμία ισλαμική χώρα, ούτε καν στην Τουρκία. Δηλαδή η δημιουργία πολιτικοθρησκευτικής ηγεσίας.

2. Η επανεμφάνιση στις τελευταίες Ευρωεκλογές του μειονοτικού εθνικιστικού κόμματος DEB, του αειμνήστου ανεξάρτητου βουλευτή Αχμέτ Σαδίκ, που κυριάρχησε στη Θράκη το 2014, επιτυγχάνοντας την πρώτη θέση στη Ροδόπη με 41,68%, την πρώτη θέση στην Ξάνθη με 25,89% και την τρίτη θέση συνολικά στην Περιφέρεια Αν. Μακεδονίας και Θράκης με 12,23%.

Περισσότερα

Αβραμόπουλος και Μουζάλας υπέρ μιας παγκόσμιας προσέγγισης του μεταναστευτικού

Σχολιάστε


«Αμιγώς εθνικά μέτρα δεν αρκούν»

«Χρειάζεται όχι απλά μια ευρωπαϊκή, αλλά μια παγκόσμια προσέγγιση στη διαχείριση του μεταναστευτικού. Έχει αποδειχθεί, ότι αμιγώς εθνικά μέτρα δεν αρκούν» επισήμανε ο επίτροπος Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Δημήτρης Αβραμόπουλος, μιλώντας στο συνέδριο για τη διαχείριση της μετανάστευσης, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στις Βρυξέλλες, που πραγματοποιείται ενόψει της ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής, στις 22 και 23 Ιουνίου.

Η Συνθήκη του Δουβλίνου απέδειξε, πως δεν αντέχει στο τεστ του χρόνου και της εξέλιξης, συνέχισε ο κ. Αβραμόπουλος και τάχθηκε υπέρ ενός «δεύτερου, καλύτερου Δουβλίνου». Αν θέλουμε να διορθώσουμε τα κενά, εξήγησε, πρέπει το εθνικό σύστημα ασύλου κάθε χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να δώσει τη θέση σε μια κοινή ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική.

Ο κ. Αβραμόπουλος τόνισε, πως η «Ευρώπη-φρούριο» δεν είναι κάτι θεμιτό, αλλά μια ανοιχτή Ευρώπη, με ισχυρά εξωτερικά σύνορα και ελεύθερη μετακίνηση εντός των εσωτερικών συνόρων.

Περισσότερα

Νέα δεδομένα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά την επίσκεψη Γιλντιρίμ στην Αθήνα

Σχολιάστε


Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος

Η επίσκεψη του Μπιναλί Γιλντιρίμ στην Αθήνα είχε σαφή σκοπό. Έπειτα από μία περίοδο κατά την οποία, όπως είπε και ο Αλέξης Τσίπρας, δεν ήταν δυνατό να προωθηθεί μία θετική ατζέντα στις διμερείς σχέσεις – εξαιτίας των τουρκικών προκλήσεων και της, ορισμένες φορές, εμπρηστικής ρητορικής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και άλλων Τούρκων αξιωματούχων στην πορεία προς το δημοψήφισμα – οι δύο χώρες εμφανίζονται διατεθειμένες να εστιάσουν σε θέματα στα οποία μπορούν να υπάρξουν αμοιβαία οφέλη.

Είναι ξεκάθαρο ότι η ρητορική περί Λωζάννης έχει υποχωρήσει, ενώ και η Αθήνα αποφεύγει επιμελώς να σχολιάσει ο,τιδήποτε θα αφορούσε την εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Τουρκία (όπου υπενθυμίζεται εξακολουθεί να ισχύει η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης σχεδόν ένα χρόνο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος). Το ζήτημα των 8 αξιωματικών είναι φυσικά παρόν, αλλά όσο οι προσφυγές τους για την απόρριψη του αιτήματος ασύλου εκκρεμούν, δεν πρέπει να αναμένονται εξελίξεις. Η ενέργεια, ο τουρισμός και οι μεταφορές αποτελούν μερικούς τομείς όπου οι δύο χώρες θα μπορούσαν να εστιάσουν ώστε να αποκομίσουν κάποια πιο απτά οφέλη και διαφαίνεται μία πρόθεση να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Περισσότερα

Καφές, η αγαπημένη μας καθημερινή συνήθεια.

Σχολιάστε


Ακολουθούν φωτογραφίες από την συνάντηση…

Αιμίλιος Χατζηγεωργίου (Καδίογλου) – Ο οπλαρχηγός του ποντιακού αντάρτικου (μέρος 2ο)

1 σχόλιο


Γράφει ο Παναγιώτης Μωυσιάδης

Η Σαμψούντα ήταν  το παραθαλάσσιο κέντρο του Ευξείνου . Ήταν ο συγκοινωνιακός κόμβος προς την Άγκυρα και τα ενδότερα της Μικράς Ασίας και οι Έλληνες της περιοχής  είχαν μεγάλη οικονομική επιφάνεια, πράγμα που εξόργιζε τους Τούρκους.

Είχε  απόκρημνα και δασώδη βουνά, απροσπέλαστα, που διευκόλυναν στη δημιουργία του αντάρτικου .  Ο μητροπολίτης Γερμανός Καραβαγγέλης είναι ένας μπαρουτοκαπνισμένος αγωνιστής με ιδιαίτερα υψηλή μόρφωση και αγωνιζόταν για την απελευθέρωση του Πόντου.

Ο πρώτος αντάρτης που ανέβηκε στα βουνά της Σαμψούντας ήδη από το 1914  μαζί με τον Ιστύλ Αγά  ήταν ,όπως προαναφέραμε,  ο Αιμίλιος Χατζηγεωργίου ή Καδίογλου ή Κατόγλου.                                                     Θα ακολουθήσουν ο οπλαρχηγός  Βασίλειος Ανθόπουλος, από το Απές της Σεβάστειας, ο Αντών Πασά στην Πάφρα, που ήταν ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων.   Σκοτώθηκε το 1917.  Ο Αναστάσιος Παπαδόπουλος (  ΚοτζάΑναστάης) που σκοτώθηκε στη μάχη. Ο  δε Παντέλ Αγάς από την Σαμψούντα. με τον Χρήστο Παπαδόπουλο έδωσαν την πρώτη μάχη με τους Τούρκους και διέφυγαν στην Τραπεζούντα, όπου ήρθαν  σε επαφή με τους Ρώσους . Επανήλθαν εξοπλισμένοι με ρωσικό οπλισμό και πολεμοφόδια.

Την ίδια περίοδο είναι υπό διωγμό και ο Δημήτρης Χαραλαμπίδης, από το χωριό Τσιμενλί.

Ο Δημήτρης Χαραλαμπίδης πήγε στην Τραπεζούντα και έφερε 50 όπλα ,με τα οποία εξοπλίστηκαν τα παλικάρια που βγήκαν στο βουνό. Μεταξύ αυτών και ο Αιμίλιος ο Καδίογλου. Είναι η περίοδος της γενικής επιστράτευσης των χριστιανών .

Η επιστράτευση των χριστιανών αποτέλεσε την αιτία για να αυξηθεί ο αριθμός των φυγόστρατων,   που προστέθηκαν στην ομάδα  του Αιμίλιου, που στις αρχές του 1917  είχε 15 αντάρτες.                                         Ο Αιμίλιος πολύ γρήγορα με τις ηγετικές του ικανότητες το μεγάλο θάρρος και το πολιτικό του πνεύμα επικράτησε ως οπλαρχηγός στην ομάδα του και ανέλαβε την ευθύνη του επισιτισμού για όλα τα ληστεμένα και φτωχά χωριά της περιοχής Σαμψούντας. Οι Τούρκοι έκλεβαν τα υπάρχοντα από τους χριστιανούς και ο Αιμίλιος με τα παλικάρια του τα ξανάπαιρνε και τροφοδοτούσε τα ελληνικά χωριά, που λιμοκτονούσαν λόγω του Ά. Π. πολέμου.

Περισσότερα

Αιμίλιος Χατζηγεωργίου (Καδίογλου) – Ο οπλαρχηγός του ποντιακού αντάρτικου (μέρος 1ο)

1 σχόλιο


Γράφει ο Παναγιώτης Μωυσιάδης

Το ζήτημα του αντάρτικου άνοιξε για πρώτη  φορά στην Ελλάδα η Εύξεινος Λέσχη Πτολεμαΐδας το 1986 μαζί με τη Γενοκτονία  του ποντιακού ελληνισμού.

Είναι γεγονός, ότι από την ελληνική ιστορία απουσιάζει το περήφανο ποντιακό αντάρτικο, που από το 1914   ως την ανταλλαγή του 1922 έκανε τις βουνοκορφές του Πόντου να τρέμουν και μαζί με αυτές και τις  τουρκικές αρχές.

Μια επανάσταση υπεράσπισης της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας, εφάμιλλη με την επανάσταση του 1821 γεννήθηκε και ξαπλώθηκε σ’ όλη την επικράτεια του Πόντου.

Περισσότεροι από 20000 χιλιάδες αντάρτες κρατούσαν ελεύθερα τα βουνά της Σαμψούντας, της Κερασούντας και της Πάφρας  και ήταν έτοιμοι να ιδρύσουν την ελεύθερη δημοκρατία του Πόντου, αν πετύχαινε το ποντιακό κίνημα.

Κέντρο αυτού του αγώνα ήταν η μητρόπολη της Σαμψούντας και ιθύνοννους ο ηρωικός μητροπολίτης της, ο μακεδονομάχος της Καστοριάς, Γερμανός Καραβαγγέλης.

Δυστυχώς όλα αυτά τα σχέδια ναυάγησαν με τη μικρασιατική καταστροφή και τον ξεριζωμό.

Το  ποντιακό αντάρτικο και το εθνικό απελευθερωτικό κίνημα των Ποντίων για ανεξαρτησία του Πόντου και ένωσή του με τη μητέρα Ελλάδα είναι από τα πιο ηρωικά και ένδοξα κομμάτια της ελληνικής ιστορίας.

Οι δεκάχρονοι αγώνες του ποντιακού ελληνισμού είναι ποτισμένοι με σελίδες απαράμιλλου ηρωισμού και αυτοθυσίας.

Αποτελεί μοναδικό φαινόμενο  ενός  επαναστατημένου λαού να αγωνίζεται για δέκα ολόκληρα χρόνια στην καρδιά μιας στρατιωτικής αυτοκρατορίας χωρίς οικονομική και στρατιωτική στήριξη. Το ποντιακό αντάρτικο είχε σύμμαχο την ανθρώπινη  παλικαριά και αυταπάρνηση.

Περισσότερα

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: