Αρχική

Τα μυστικά για ένα τέλειο σαγανάκι

Σχολιάστε


 

Το σαγανάκι το έχουμε στο νου μας ως μεζέ, ως «εύκολο και απλό» φαγητό που ετοιμάζεται γρήγορα, χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία, και που μπορούμε να το φτιάξουμε ανά πάσα στιγμή. Είναι όμως ταυτόχρονα και ένας πολύ αγαπημένος μεζές που προτιμάμε συχνά, ενώ αναζητάμε τρόπους να το κάνουμε όλο και καλύτερο!
Ένα από αυτά που χρειάζονται προσοχή κατά το μαγείρεμά του είναι το πώς θα δημιουργηθεί αυτή η τέλεια κρούστα, που βλέπουμε στις εκπομπές μαγειρικής και ζηλεύουμε, αλλά δεν ξέρουμε πώς να πετύχουμε εμείς! Αυτή η κρούστα παίζει ρόλο όχι μόνο στη γεύση του, αλλά και στο σερβίρισμά του, καθώς το βοηθά να διατηρήσει το σχήμα του και να μην «στραβοχυθεί» στο πιάτο.
Το μυστικό λοιπόν, αν θέλουμε να φτιάξουμε μια απλή κρούστα, βρίσκεται στο νερό και στο αλεύρι. Όποιο τυρί και αν επιλέξουμε θα πρέπει να είναι σε χοντρές φέτες – πάχους περίπου ένα δάχτυλο- και φροντίζουμε να το “περάσουμε” πρώτα από πολύ κρύο νερό (ακόμα και με παγάκια) και μετά από αλεύρι με μια πρέζα ζάχαρη μέσα, επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία 2-3 φορές και τελειώνοντας πάντα με νερό.
Αυτή η πρακτική δημιουργεί μια «κόλλα» γύρω από το τυρί που το βοηθά να σχηματίζει την κρούστα που θέλουμε κατά το τηγάνισμα. Για πιο πλούσιο αποτέλεσμα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κρύο γάλα αντί για νερό.
Κατά το τηγάνισμα, είναι σημαντικό το λάδι να είναι αρκετό και καυτό, ενώ οι κινήσεις μας πρέπει να είναι γρήγορες και προσεκτικές, για να μην «αρπάξει» το σαγανάκι. Το αφήνουμε τόσο ώστε να πάρει ένα όμορφο χρυσό χρώμα και, αν χρειαστεί, το γυρίζουμε – συνήθως 2 λεπτά αρκούν. Δεν ξεχνάμε επίσης να στραγγίξουμε το σαγανάκι πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί κουζίνας, αφού βγει από το τηγάνι. Ο λόγος; Να μη γίνει πολύ βαρύ, με το λάδι που θα συγκρατήσει.


Ποια είναι τα καλύτερα τυριά για σαγανάκι; Εδώ οι απόψεις διίστανται ανάλογα με τα γούστα του καθενός: κάποιοι θεωρούν ότι το πιο νόστιμο σαγανάκι γίνεται με κεφαλογραβιέρα ,κάποιοι άλλοι προτιμούν το κεφαλοτύρι ή οποιοδήποτε σκληρό τυρί.

Ας ζεσταίνουμε λοιπόν, σιγά σιγά, τα τηγάνια μας…!

cheeselovers.gr

Advertisements

Γκολιάρα

Σχολιάστε


Γράφει η Αναστασία Γκαργκατζή.

Υλικά:

  • 2 μεγάλα κολοκύθια
  • 2 κουταλιές της σούπας σιμιγδάλι
  • 1 κουτί κάστερ πάουντερ
  • 2 βανίλλιες
  • 4 αυγά + 1 αυγό για το τέλος
  • 2 κουταλιές ρύζι
  • 1 φάκελο μπέικιν
  • 1 1/2 ποτήρι ζάχαρη
  • 1/2 λίτρο γάλα
  • αλάτι
  • λίγο λάδι

Τρίβω τα κολοκύθια και τα ανακατεύω με τα υπόλοιπα υλικά. Βάζω μπόλικο λάδι στο ταψί που πρόκειται να χρησιμοποιήσω, πασπαλίζω με αρκετό αλεύρι ή φρυγανιά, ρίχνω το χυλό ομοιόμορφα και από πάνω πασπαλίζω πάλι με αλεύρι. Τοποθετώ το ταψί στο φούρνο και μόλις αρχίσει να ροδίζει το βγάζω. Αλείφω πλούσια με το  1 αυγό, το οποίο έχω χτυπήσει με γάλα και επανατοποθετώ το ταψί στο φούρνο μέχρι να ροδίσει.

Καλή επιτυχία και αν κάποια στιγμή αποφασίσετε να την παρασκευάσετε την πίτα, θυμηθείτε μας, είμαστε πάντα πρόθυμοι να δοκιμάσουμε!!!

Εύκολη, γρήγορη και νόστιμη τυρόπιτα χωρίς φύλλο

Σχολιάστε



Γράφει η Αγγελική που πάντοτε είναι βιαστική!!!

Υλικά:

  • 1 1/2 ποτήρι αλεύρι
  • 1 μπέικιν πάουντερ
  • 1 κεσεδάκι γιαούρτι στραγγιστό (200 γρ.)
  • 1/2 ποτηράκι του κρασιού γάλα
  • 5 αυγά
  • 300 γρ. τριμμένη φέτα ή ανάμικτη φέτα με ανθότυρο
  • 1 ποτήρι  γραβιέρα τριμμένη
  • 1 βιτάμ (250 γρ.)
  • πιπέρι, αλάτι (ανάλογα με το πόσο αλμυρά είναι τα τυριά)

Εκτέλεση:

  • Λιώνετε το βιτάμ (κρατάτε λίγο από το βιτάμ για να αλείψετε το ταψί) και χτυπάτε τα αυγά. Ανακατεύετε το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ. Διαλύετε το γιαούρτι στο γάλα.
  • Αλείφετε το ταψί με λίγο βιτάμ και το αφήνετε να παγώσει (τώρα το καλοκαίρι ίσως χρειαστεί και λίγο ψυγείο).
  • Αναμιγνύετε όλα τα υλικά (εκτός από τα τυριά) ώστε να προκύψει ένα δεμένο κουρκούτι.
  • Προσθέτετε τα τυριά και ανακατεύετε.
  • Απλώνετε το μίγμα στο ταψί.
  • Ψήνετε την τυρόπιτα σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200 βαθμούς για 25′-30′ περίπου μέχρι να πάρει χρώμα.

Καλή όρεξη.

 

Μπλε καβούρι: Eπανεμφανίστηκε δυναμικά στο Θερμαϊκό

Σχολιάστε


Στη δεκαετία του ’60 ο Θερμαϊκός Κόλπος στη Θεσσαλονίκη υποδέχτηκε έναν νέο ένοικο. Φημολογείται ότι μεταφέρθηκε εδώ από τον κόμβο του Μέριλαντ, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής με τα ποντοπόρα πλοία που διασχίζουν τους ωκεανούς για να μεταφέρουν εμπορεύματα. Πάνω τους εικάζεται ότι “σκάλωσε” ο γόνος του μπλε καβουριού που μόλις έφτασε στα νερά του Θερμαϊκού βρήκε φιλόξενο περιβάλλον, ζεστό κλίμα, υφάλμυρα νερά και θρεπτικές ουσίες από τις εκβολές των ποταμών Αξιού, Λουδία και Αλιάκμονα.

newego_LARGE_t_1101_54665414

Το είδος φέρει την ονομασία “Callinectes sapidus” που εμπεριέχει το αρχαιοελληνικό “κάλλος” και παραπέμπει στην ομορφιά του, το συνθετικό nectes που σημαίνει κολυμβητής και το λατινικό sapidus που σημαίνει νόστιμος.

Κάποια στιγμή το μπλε καβούρι εξαφανίστηκε από τα νερά του κόλπου όμως τα τελευταία χρόνια επανεμφανίστηκε, αυτή τη φορά δυναμικά, καθώς ο πληθυσμός του πολλαπλασιάστηκε ραγδαία με αποτέλεσμα σήμερα να αλιεύονται χιλιάδες τόνοι το χρόνο από τα Κύμινα, τη Χαλάστρα και τη Μεθώνη για να ταξιδέψουν μέχρι τις πιο μεγάλες ιχθυαγορές της Ελλάδας και ολόκληρου του κόσμου.

Εκατοντάδες τόνοι το χρόνο εξάγονται στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αλλά και σε ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Ισπανία, η Ολλανδία, η Αγγλία και το Βέλγιο για να ικανοποιήσουν τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους.

Περισσότερα

Λαγάνα

Σχολιάστε


DSCF6557

 

Περιγραφή

Η λαγάνα αυτή είναι πολύ νόστιμη και έχει γεύση σαν τα κουλούρια που πουλάνε στο δρόμο. Πιστεύω θα είναι πολύ ωραία και για σάντουιτς.

Τι χρειαζόμαστε:

  • 20 γρ. μαγιά νωπή ή 2 κ.γ. μαγιά σε σκόνη
  • 1/2 φλ. ζεστό νερό (40°)
  • 1 κιλό αλεύρι χωριάτικο
  • 1 κ.σ. αλάτι
  • 2 κ.σ. λάδι ή ταχίνι
  • 2 κ.σ. ζάχαρη
  • λίγο σουσάμι

Πώς το κάνουμε:

1) Διαλύστε τη μαγιά στο ζεστό νερό, ρίξτε λίγο από το αλεύρι, να γίνει πηχτός χυλός, σκεπάστε τον με πλαστική μεμβράνη κι αφήστε τον σε ζεστό μέρος 12 ώρες. Κοσκινίστε σε λεκανίτσα το αλεύρι με το αλάτι και κάντε στο κέντρο ένα λάκκο. Ρίξτε μέσα τη ζάχαρη, το λάδι, τη μαγιά και 2 κούπες χλιαρό νερό. Ζυμώστε, παίρνοντας το αλεύρι από τριγύρω, ώσπου να επιτύχετε μιά ζύμη μάλλον μαλακιά, ελαστική και εύπλαστη. Χωρίστε τη σε 3 μπάλες (ή όσες θέλετε, ανάλογα με το μέγεθος της λαγάνας που θέλετε να φτιάξετε).

2) Σκεπάστε κι αφήστε τις να διπλασιασθούν σε όγκο.

3) Πατήστε κάθε μπάλα με τον πλάστη, επάνω σε αλευρωμένη επιφάνεια και πλάστε 3 πίτες. Βάλτε τις στα ταψιά που θα βάλετε στο φούρνο (όσες χωράνε στο κάθε ταψί).

4) Σκεπάστε τις κι αφήστε τις να φουσκώσουν, ώσπου να διπλασιασθούν σε όγκο.

5) Πατήστε τις με τα δύο δάκτυλα σε διάφορα σημεία, κάνοντας βαθιές δακτυλιές σε όλη την επιφάνεια. Αλείψτε τις με λίγο νερό και πασπαλίστε τις με σουσάμι.

6) Ψήστε τις λαγάνες στους 200° Κελσίου για 15′-20′. Οι λαγάνες στεγνώνουν γρήγορα. Είναι προτιμότερο να καταναλωθούν την ίδια μέρα. Αλλιώς, φυλάξτε τις στην κατάψυξη, κλεισμένες ερμητικά σε πλαστική σακούλα. Διατηρούνται 3 μήνες.

Λίγα μυστικά ακόμα

Τη συνταγή αυτή τη βρήκα στο site της Βέφας. Πλέον έχει βάλει δεύτερη συνταγή που βάζει 60γρ μαγιάς αντί για 20. Νομίζω πως η μόνη διαφορά είναι στο πόσο αφράτη θα γίνει η ψίχα (ανάλογα με το πόση μαγιά θα βάλετε).

Η συνταγή επίσης έλεγε λάδι ή βούτυρο λιωμένο. Εγώ χρησιμοποιώ πάντα λάδι. Όμως έχω αντικαταστήσει το λάδι κάποιες φορές με ταχίνι και βγαίνει και πάλι τέλεια. Αν λοιπόν δε θέλετε να βάλετε καθόλου λάδι, βάλτε ταχίνι.

Αλεύρι η συνταγή έλεγε χωριάτικο ή μαλακό. Εγώ μαλακό δε βάζω ποτέ στα ψωμιά. Χρησιμοποιώ το αλεύρι που είναι για ζυμωτά. Συνήθως βάζω 700γρ αλεύρι για ζυμωτά και 300γρ αλεύρι ολικής. Το έχω κάνει όμως και με αλεύρι για όλες τις χρήσεις και βγαίνει και πάλι τέλεια.

Εμένα οι λαγάνες μου αρέσει να είναι λεπτές, οπότε όταν τις φτιάχνω, τις κάνω να είναι γύρω στο μισό δάχτυλο σε πάχος. Όταν φουσκώσουν γίνονται γύρω στο 1 δάχτυλο.

Επίσης φτιάχνω μια δόση την Κυριακή. Η μια φαγώνεται επί τόπου και μένουν και 2 για το πρωί της Δευτέρας (οπότε φτιάχνω και δεύτερη δόση).

Όσον αφορά το χρόνο αναμονής και πάλι έχω κάνει πολλές δοκιμές. Έχω δοκιμάσει να αφήσω γύρω στα 45 λεπτά τη μαγιά μέχρι να φουσκώσει (σε ζεστό μέρος) και μετά να φτιάξω τη ζύμη και να την αφήσω έτσι μέχρι το επόμενο πρωί (αλλά σε δροσερό μέρος). Μετά να χωρίσω σε μπάλες, να φτιάξω λαγάνες και να τις ξαναφήσω να φουσκώσουν. Μια χαρά έγινε. Επίσης έχω δοκιμάσει να αφήσω απλώς τη μαγιά για 45 λεπτά σε ζεστό μέρος και μετά να συνεχίσω κανονικά (δηλαδή απλώς να μην περιμένω τις 12 ώρες) και πάλι έγιναν μια χαρά.

http://www.sintagespareas.gr

Η ιστορία του ποπ-κορν

Σχολιάστε


popcorn buckets 001

 

Δημοφιλές σνακ από καβουρντισμένους κόκκους αραβοσίτου. Προτού το ανακαλύψουν οι κινηματογραφόφιλοι ήταν ήδη γνωστή και αγαπητή συνήθεια στους κατοίκους των σπηλαίων. Το παλαιότερο εύρημα, ηλικίας 5.000 ετών, εντοπίστηκε στο Νέο Μεξικό και οι επιστήμονες το θεωρούν καθαρά αμερικανικό προϊόν.

Οι ιθαγενείς το απολάμβαναν τοποθετώντας έναν – έναν τους σπόρους αραβοσίτου πάνω από τη φλόγα με τη βοήθεια ενός κλαδιού. Με το ποπ-κορν έφτιαχναν μπύρα και σούπες, ενώ το χρησιμοποιούσαν και για την κατασκευή κοσμημάτων. Κάπως έτσι έμαθε την ύπαρξη του ο Χριστόφορος Κολόμβος.

Είναι καταγεγραμμένο ότι στις 22 Φεβρουαρίου 1630 ένας ινδιάνος ονόματι Κουαντακένα από τη φυλή των Γουαμπανοάγκ έμαθε την τέχνη του ποπ-κορν σε κάποιους βρετανούς αποίκους στο Πλίμουθ της Μασαχουσέτης. Όσοι από τους Ευρωπαίους το δοκίμασαν ενθουσιάστηκαν τόσο πολύ από τη γεύση του, που το έτρωγαν κάθε πρωί, συνοδεύοντάς το με κρέμα και ζάχαρη. Αργότερα έγινε απαραίτητο συνοδευτικό στο δείπνο της Ημέρας των Ευχαριστιών.

Το ποπ-κορν διαδόθηκε ακόμη περισσότερο τον 19ο αιώνα από τους υπαίθριους πωλητές στα πάρκα, στα πανηγύρια και τα καρναβάλια, όταν ο μέσος Αμερικανός άρχισε να έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή του.

Με την εξάπλωση της κινούμενης εικόνας, οι πλανόδιοι πωλητές έστησαν την πραμάτεια τους έξω από τους κινηματογράφους. Γρήγορα ήρθαν σε σύγκρουση με τους αιθουσάρχες, που δεν ήθελαν να αποσπάται η προσοχή των θεατών κατά τη διάρκεια της προβολής. Όταν, όμως, οι θεατές επέβαλαν τη θέλησή τους και συνόδευαν την προβολή της ταινίας με ποπ κορν, οι αιθουσάρχες αναγκάστηκαν να προσαρμοστούν στη νέα κατάσταση και πήραν στα χέρια τους τη διάθεση του προϊόντος, που τους απέφερε επιπλέον κέρδη.

Η γλυκιά συνήθεια άλλαξε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και το ποπ κορν απόκτησε αλμυρή γεύση, όταν η ζάχαρη ήταν είδος εν ανεπαρκεία. Στις μέρες μας, το ποπ-κορν είναι ο απαραίτητος σύντροφος της ελαφράς διασκέδασης στους πολυκινηματογράφους όλου του κόσμου. Οι Αμερικανοί κρατούν και σήμερα τα σκήπτρα στην κατανάλωση ποπ-κορν, με 400.000 τόνους τον χρόνο ή 80 κιλά ανά Αμερικανό.

http://www.sansimera.gr/

Η απειλή από την Αλβανία

1 σχόλιο


Serbia-MegaliAlbania

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας.

Τα επεισόδια στον ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ Σερβίας και Αλβανίας στο Βελιγράδι (Τρίτη 14/10/2014) δεν ήταν τυχαία. Πρόκειται για προσχεδιασμένη πρόκληση από την κυβέρνηση των Τιράνων, με στόχο να διαφημίσει το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας και να προειδοποιήσει Ελλάδα και Σερβία.

Θυμίζω ότι κατά τη διάρκεια του αγώνος υπερίπτατο τηλεκατευθυνόμενο αεροπλανάκι, το οποίο έφερε το λάβαρο της Μεγάλης Αλβανίας, δηλαδή έναν χάρτη ο οποίος, πλην της σημερινής Αλβανίας, περιελάμβανε το Κοσσυφοπέδιο – Κόσοβο, τμήμα του Μαυροβουνίου και τα ελληνικά εδάφη της Κέρκυρας, της Ηπείρου και της δυτικής Μακεδονίας. Οταν Σέρβος ποδοσφαιριστής επιχείρησε να το κατεβάσει, οι Αλβανοί παίκτες τού επιτέθηκαν και η σύρραξη κλιμακώθηκε. Ο αγώνας διεκόπη. Ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός πώς θα ανακοπεί με τρόπο ειρηνικό και αποτελεσματικό;

Το ενδιαφέρον είναι ότι συνελήφθη ως συντονιστής των προκλητικών ενεργειών ο αδελφός του Αλβανού πρωθυπουργού Εντι Ράμα, ο οποίος βρισκόταν στο γήπεδο του Βελιγραδίου με Αλβανούς φιλάθλους, παρά τη σχετική απαγόρευση η οποία είχε εκδοθεί για την αποφυγή επεισοδίων. Οι Σέρβοι θεωρούν το Κοσσυφοπέδιο -το ονομάζουν Κόσοβο- Μετόχια, ως το λίκνο της ορθόδοξης χριστιανικής παραδόσεώς τους και δεν το αναγνωρίζουν ως ανεξάρτητο κράτος. Οι Αλβανοί από την πλευρά τους θεωρούν ότι η ανεξαρτησία των ομοεθνών τους στο Κόσοβο, η οποία επετεύχθη με τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ κατά των Σέρβων, ανοίγει τον δρόμο για τη «Φυσική Αλβανία», όπως ονομάζεται πιο διπλωματικά το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας.

Είναι προφανές ότι ο κεντροαριστερός συνασπισμός του πρωθυπουργού Εντι Ράμα συνεχίζει και επαυξάνει τον εθνικισμό του δεξιού Σάλι Μπερίσα. Οι Αλβανοί είναι ενωμένοι ως προς τις διεκδικήσεις τους: απόσχιση εδαφών από τα δυτικά της ΠΓΔΜ, αναγνώριση αλβανικής μειονότητας στην Ελλάδα, επιστροφή των Τσάμηδων -απογόνων των συνεργατών των ναζί- στη Θεσπρωτία και, σε επόμενο βήμα, διεκδίκηση εδαφών από την Ελλάδα και τη Σερβία (νοτιοδυτικές επαρχίες). Η μέχρι σήμερα ανοχή της Δύσης εξέθρεψε ένα τέρας. Τώρα, πρέπει η Ελλάς, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, να θέσει αυστηρούς όρους για την προσέγγιση Αλβανίας και Ευρώπης.

Η καλύτερη απάντηση στον αλβανικό αλυτρωτισμό είναι η ανακίνηση του αιτήματος για αυτονομία των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου εντός των αλβανικών συνόρων, βάσει του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας του 1914.

http://www.dimokratianews.gr

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: