Αρχική

Στάθης : Το όνομα

Σχολιάστε


Από Ο Στάθης στον eniko

sta8is

sta8is_picΠολλές χώρες, οι περισσότερες, έχουν πολλά ονόματα σε πολλές γλώσσες. Η Ελλάδα λέγεται και Hellas και Greece και Γιουνάν, η Γερμανία λέγεται και Germany και Αλεμάνια και Τεντεσκία, η Γαλλία, η Αλβανία, όλες έχουν πολλά ονόματα, που όλα όμως για την κάθε χώρα σημαίνουν ένα πράγμα: την ταυτότητά της. Και η ταυτότητα δεν είναι θέμα αυτοπροσδιορισμού (να δηλώνει η Κίνα, Μογγολία) αλλά αναγνώρισης, να παραδέχονται δηλαδή όλοι οι άλλοι ότι η Κίνα είναι Κίνα.

sta8is_picΗ αρχή της αναγνώρισης στο διεθνές δίκαιο είναι εκ των ων ουκ άνευ! Ένα κράτος δεν «υπάρχει» αν δεν το αναγνωρίζουν τα άλλα, ή το μέρος τους που το αναγνωρίζει. Η Βρετανία αναγνώρισε τις ΗΠΑ, ενώ η Κίνα δεν αναγνωρίζει την Ταϊβάν και η Ταϊβάν την Κίνα (εκτός κι αν στο μεταξύ έχουν αλληλοαναγνωρισθεί). Η Παλαιστίνη (ως κράτος) υπάρχει στον βαθμό που την αναγνωρίζουν ή θα την αναγνωρίσουν άλλα κράτη.

sta8is_picΚατά τούτο η FYROM υπάρχει ως κράτος που το αναγνωρίζουν όλοι, ενώ ορισμένοι, και κυρίως η Ελλάδα, δεν αναγνωρίζουν το όνομά της. (Εδώ να σημειώσουμε πως όσοι κι αν αναγνωρίζουν τη FYROM ως «Μακεδονία», αυτό ελάχιστη αξία έχει για τα αδέλφια μας της γειτονικής χώρας, όσο δεν αναγνωρίζεται η χώρα τους με αυτό το όνομα απ’ την Ελλάδα και συνεπώς από τους διεθνείς οργανισμούς).

sta8is_picΗ FYROM αποτελεί το ιστορικό παράδοξο ενός λαού που προσπαθεί να σφετερισθεί μια αλλότρια ταυτότητα. Τούτο οφείλεται σε δύο λόγους: στον εθνικισμό (και τον αλυτρωτισμό, για τον οποίο θα μιλήσουμε στη συνέχεια) μιας νεοπαγούς νομενκλατούρας που έχει ανάγκη εθνικής αναφοράς και στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ, που στο κράτος αυτό βλέπουν ένα στήριγμα για την πολιτική τους στα Βαλκάνια. Και στην Ευρώπη.

sta8is_picΌλοι γνωρίζουν, και όχι μόνον οι ακαδημαϊκές κοινότητες διεθνώς, την ιστορία των Σλαβομακεδόνων (που σήμερα αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες). Πρόκειται για Σλάβους από εκείνους που εξαπλώθηκαν σε όλη τη Βαλκανική σε αλλεπάλληλα κύματα. Η εθνική ταυτότητα ορισμένων απ’ αυτές τις φυλές άρχισε να διαμορφώνεται στην περιοχή γύρω απ’ την Αχρίδα (του πρώτου βουλγαρικού βασιλείου) υπό την επιρροή του χριστιανισμού, που εκείνη την εποχή λειτουργούσε και ως υπουργείο εξωτερικών του Βυζαντίου.

Περισσότερα…

Advertisements

Η απειλή από την Αλβανία

1 σχόλιο


Serbia-MegaliAlbania

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας.

Τα επεισόδια στον ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ Σερβίας και Αλβανίας στο Βελιγράδι (Τρίτη 14/10/2014) δεν ήταν τυχαία. Πρόκειται για προσχεδιασμένη πρόκληση από την κυβέρνηση των Τιράνων, με στόχο να διαφημίσει το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας και να προειδοποιήσει Ελλάδα και Σερβία.

Θυμίζω ότι κατά τη διάρκεια του αγώνος υπερίπτατο τηλεκατευθυνόμενο αεροπλανάκι, το οποίο έφερε το λάβαρο της Μεγάλης Αλβανίας, δηλαδή έναν χάρτη ο οποίος, πλην της σημερινής Αλβανίας, περιελάμβανε το Κοσσυφοπέδιο – Κόσοβο, τμήμα του Μαυροβουνίου και τα ελληνικά εδάφη της Κέρκυρας, της Ηπείρου και της δυτικής Μακεδονίας. Οταν Σέρβος ποδοσφαιριστής επιχείρησε να το κατεβάσει, οι Αλβανοί παίκτες τού επιτέθηκαν και η σύρραξη κλιμακώθηκε. Ο αγώνας διεκόπη. Ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός πώς θα ανακοπεί με τρόπο ειρηνικό και αποτελεσματικό;

Το ενδιαφέρον είναι ότι συνελήφθη ως συντονιστής των προκλητικών ενεργειών ο αδελφός του Αλβανού πρωθυπουργού Εντι Ράμα, ο οποίος βρισκόταν στο γήπεδο του Βελιγραδίου με Αλβανούς φιλάθλους, παρά τη σχετική απαγόρευση η οποία είχε εκδοθεί για την αποφυγή επεισοδίων. Οι Σέρβοι θεωρούν το Κοσσυφοπέδιο -το ονομάζουν Κόσοβο- Μετόχια, ως το λίκνο της ορθόδοξης χριστιανικής παραδόσεώς τους και δεν το αναγνωρίζουν ως ανεξάρτητο κράτος. Οι Αλβανοί από την πλευρά τους θεωρούν ότι η ανεξαρτησία των ομοεθνών τους στο Κόσοβο, η οποία επετεύχθη με τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ κατά των Σέρβων, ανοίγει τον δρόμο για τη «Φυσική Αλβανία», όπως ονομάζεται πιο διπλωματικά το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας.

Είναι προφανές ότι ο κεντροαριστερός συνασπισμός του πρωθυπουργού Εντι Ράμα συνεχίζει και επαυξάνει τον εθνικισμό του δεξιού Σάλι Μπερίσα. Οι Αλβανοί είναι ενωμένοι ως προς τις διεκδικήσεις τους: απόσχιση εδαφών από τα δυτικά της ΠΓΔΜ, αναγνώριση αλβανικής μειονότητας στην Ελλάδα, επιστροφή των Τσάμηδων -απογόνων των συνεργατών των ναζί- στη Θεσπρωτία και, σε επόμενο βήμα, διεκδίκηση εδαφών από την Ελλάδα και τη Σερβία (νοτιοδυτικές επαρχίες). Η μέχρι σήμερα ανοχή της Δύσης εξέθρεψε ένα τέρας. Τώρα, πρέπει η Ελλάς, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, να θέσει αυστηρούς όρους για την προσέγγιση Αλβανίας και Ευρώπης.

Η καλύτερη απάντηση στον αλβανικό αλυτρωτισμό είναι η ανακίνηση του αιτήματος για αυτονομία των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου εντός των αλβανικών συνόρων, βάσει του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας του 1914.

http://www.dimokratianews.gr

Αριστερός αντιεθνικισμός

Σχολιάστε


aristeraΈνα ακόμα «αριστερό», αλλά και «αιρετικό», άρθρο από το 2008, που ως τέτοιο, κάνει φυσικά αναφορά σε γεγονότα της περιόδου.

Αν ο αναγνώστης παραβλέψει τις κάποιες «αριστερές» απόψεις και αγκυλώσεις του αρθρογράφου, θα διαπιστώσει και πάλι ότι υπάρχουν και «άλλες» φωνές στο χώρο της ελληνικής αριστεράς, φωνές που καλούν σε διάλογο.

Γιατί αυτός ο διάλογος δεν έχει καρποφορήσει; Ίσως ένας παράγοντας είναι το ότι η «ορθόδοξη» αριστερά το βρίσκει δύσκολο να γυρίσει τις πλάτες στα ευρωπαϊκά κονδύλια…

Καλή ανάγνωση

Από ΟΥΤΟΠΙΑ Επιθεώρηση Θεωρίας και Πολιτισμού

Του Ευτύχη Μπιτσάκη

Ένας ιδιότυπος αριστερός αντιεθνικισμός ευδοκιμεί τα τελευταία χρόνια σε ορισμένους χώρους της ελληνικής Αριστεράς. Αλλά οι αριστεροί είναι εξ ορισμού αντιεθνικιστές. Ακόμα περισσότερο: είναι διεθνιστές. Πού βρίσκεται λοιπόν το πρόβλημα; Το πρόβλημα δεν είναι σημερινό και ο ελληνικός εθνικισμός δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Εθνικισμός σε βάρος των Σλαβομακεδόνων, των Μουσουλμάνων και των Πομάκων της Θράκης. Οξύνθηκε όμως τελευταία με την επιμονή των Σλαβομακεδόνων της FYROM να ονομάζουν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και το κράτος τους Μακεδονία. Λοιπόν;

Ο αριστερός αντιεθνικιστής θα αντιτείνει: Κάθε λαός έχει δικαίωμα να επιλέγει το όνομα του έθνους ή της κρατικής του υπόστασης. Σύμφωνοι. Όμως με μια προϋπόθεση: ότι δεν θα πλαστογραφεί την ιστορία, δεν θα διεκδικεί τίτλους ή εδάφη που δεν του ανήκουν, και δεν θα απειλεί γειτονικούς λαούς. Ας δεχτούμε λοιπόν ότι υπάρχει έθνος Σλαβομακεδόνων (επ’ αυτού φαντάζομαι έχουν γνώμη οι ιστορικοί). Το έθνος αυτό δικαιούται να επιλέξει όποιο όνομα θέλει, σεβόμενο τα αυτονόητα τα οποία σημείωσα.

Τι γίνεται λοιπόν με τη γειτονική Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, τη FYROM; Κατ’ αρχάς, στη FYROM συνυπάρχουν δύο εθνότητες: οι Σλαβομακεδόνες και οι Αλβανοί. Ας αγνοήσουμε όμως τις μεταξύ τους διαφορές και ας ασχοληθούμε μόνο με την ισχυρότερη εθνότητα: τους Σλαβομακεδόνες. Επίσης ας αναγνωρίσουμε το καθεστώς του έθνους σε αυτή την εθνότητα. Και ρωτάμε: Πότε εμφανίστηκαν οι Σλάβοι στον ελληνικό χώρο, και ειδικά στην ιστορική Μακεδονία; Γνωστό: τον 6ο, 7ο, 8ο αιώνα μ.Χ. Δηλαδή χίλια χρόνια περίπου μετά το Μακεδονικό βασίλειο και τον Αλέξανδρο. Δεν πάσχω από κανένα είδος προγονοπληξίας. Οι Μακεδόνες εξάλλου θεωρούνταν βάρβαροι από τους κατοίκους της Νότιας Ελλάδας. Είναι γνωστό ότι τα σλαβικά φύλα έφτασαν μέχρι την Πελοπόννησο και βαθμιαία αφομοιώθηκαν. Έμειναν βεβαίως τα τοπωνύμια, που πολλά επιβιώνουν μέχρι και σήμερα, παρ’ όλες τις μετονομασίες στις οποίες προχώρησε το ελληνικό κράτος. Όμως συμπαγείς σλαβικοί πληθυσμοί, πλειοψηφικοί, υπήρχαν μόνο σε ορισμένες περιοχές της βόρειας ελληνικής Μακεδονίας, και κυρίως στη βόρειο Μακεδονία, στη σημερινή FYROM. Πού στηρίζεται λοιπόν ο σλαβομακεδονικός, όψιμος και ανιστορικός εθνικισμός και ο συνακόλουθος αλυτρωτισμός;

Σημείωσα ότι η ιστορία δεν είναι σημερινή. Ένα παράδειγμα: Στη Γυάρο, στη δεκαετία του ’40 προς ’50, εκτός από Έλληνες, είχε και πολλούς Σλαβομακεδόνες κρατούμενους. Οι σχέσεις Ελλήνων-Σλαβομακεδόνων ήταν άψογες. Όμως οι τελευταίοι ήταν κάπως κλεισμένοι στον εαυτό τους, πράγμα κατανοητό αν σκεφτούμε και τα δικά τους μαρτύρια (διωγμοί, φυλακίσεις, εκτελέσεις) από το εθνικόφρον ελληνικό κράτος. Ως εδώ καλά. Όμως οι συμπαθείς Σλαβομακεδόνες ονόμαζαν από τότε τους εαυτούς τους Μακεδόνες. Τι εννοούσαν μ’ αυτό;

Περισσότερα…

Σκοπιανό!!!… Όχι Μακεδονικό ζήτημα!!!

Σχολιάστε


Από Νεότερη Ελληνικά Ιστορία

Ένα χρήσιμο βιβλίο, εθνικής αυτογνωσίας του Εδεσσαίου, Δημητρίου Ε. Ευαγγελίδη

Ένα χρήσιμο βιβλίο, εθνικής αυτογνωσίας
του Εδεσσαίου, Δημητρίου Ε. Ευαγγελίδη

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα σημαντικό βιβλίο εθνικής αυτογνωσίας από τις εκδόσεις «Ινφογνώμων». Είναι το βιβλίο του Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη με τίτλο «ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ- Εθνολογία, Αρχαιολογία, Ιστορία». Περιλαμβάνει στις 150 σελίδες του και 10 έγχρωμους χάρτες. Είναι γραμμένο στο πολυτονικό.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Εἶναι πολύ πιθανόν νά ἀναρωτηθεῖ κάποιος, πού θά πέσει στά χέρια του αὐτό τό ἔργο, «γιατί ἕνα ἀκόμα βιβλίο γιά τήν Μακεδονία»;

Ἀπαντῶ τηλεγραφικά:

1. Γιά νά ὑπάρχει ἕνα εὔχρηστο καί συνοπτικό βιβλίο μέ ὅλα τά νεώτερα στοιχεῖα καί πληροφορίες πού διαθέτουμε σήμερα, πού θά μπορεῖ νά ἀγοράσει ὁ καθένας, σέ ἀντίθεση μέ τά ἀξιόπιστα καί λεπτομερειακά μέν, ἀλλά δυστυχῶς ὀγκώδη, πολυσέλιδα καί ἀκριβά ἔργα, τά ὁποῖα κυκλοφοροῦν.

2. Ἐπειδή στήν πραγματικότητα πολύ λίγα πράγματα γνωρίζουμε, ἰδιαίτερα μάλιστα οἱ νεώτερες γενιές. Τό σημερινό ἀποτυχημένο ἐκπαιδευτικό σύστημα μεταδίδει στούς μαθητές ἐλάχιστες ἱστορικές πληροφορίες γιά τήν ἀρχαία Μακεδονία καί περιορίζεται κυρίως στόν Μ. Ἀλέξανδρο.

3. Ἐπειδή τό ἑλληνικότατο, ὅπως ἀποδείχθηκε, φῦλο τῶν Μακεδόνων δέν ἐμφανίσθηκε ξαφνικά τόν 7ο αἰώνα π.Χ. μέ τήν ἵδρυση τοῦ ὁμωνύμου Βασιλείου, ἀλλά διαθέτει μιά προϊστορία πού φθάνει πίσω μέχρι τά τέλη τῆς 3ης χιλιετίας π.Χ., ἡ ὁποία ἀγνοεῖται ἀπό τόν μέσο πολίτη.

Έλληνες στρατιώτες στην απελευθερωμένη Έδεσσα το 1913

Έλληνες στρατιώτες στην απελευθερωμένη Έδεσσα το 1913

4. Ἐπειδή πολλά ἀπό αὐτά πού νομίζουμε ὅτι γνωρίζαμε, ἔχουν ἀλλάξει ἤ τροποποιηθεῖ. Ἡ σύγχρονη ἱστοριογραφία π.χ. δίνει πλέον πολύ μεγαλύτερο βάρος καί σημασία στό ἔργο τῆς ἀναμόρφωσης τῆς ἀρχαίας Μακεδονίας ἀπό τόν Φίλιππο τόν Β´, ἡ τεράστια συμβολή τοῦ ὁποίου δέν εἶχε περιορισθεῖ μόνον στόν στρατιωτικό τομέα. Στούς περισσότερους ὅμως ὁ Φίλιππος Β´ εἶναι γνωστός μόνον ὡς καλός στρατιωτικός ἡγέτης καί κυρίως ὡς πατέρας τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου.

Περισσότερα…

Αλυτρωτισμός και πολιτική: Επίσημα κρατικά ντοκουμέντα της FYROM (1944-2006)

Σχολιάστε


Του Ιάκωβου Ι. Μιχαηλίδη

Στις 2 Αυγούστου του 1944, κατά την 41η επέτειο από την εξέγερση του Ίλιντεν, πραγματοποιήθηκε στο μοναστήρι Πρόχορ Πτσίνσκι, κοντά στο Κουμάνοβο, η πρώτη Αντιφασιστική Συνέλευση της Μακεδονίας (ΑΣΝΟΜ)2, η οποία έθεσε τις βάσεις για την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και την ένταξή της στη Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία. Στη σύνοδο αυτή αναγνωρί­στηκε το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του «μακεδόνικου λαού» και καθιερώθη­κε η επέτειος της εξέγερσης του Ίλιντεν ως εθνική εορτή. Από τότε έως σήμερα, η ΛΔΜ -ή ΣΔΜ, όπως μετονομάστηκε λίγα χρόνια αργότερα- ή FYROM από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, μετά τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, ακολούθησε πιστά ορισμένες ιδεολογικές αρχές, οι περισσότερες από τις οποί­ες σχετίζονταν με την Ελλάδα.

Σκοπός της παρούσας έκδοσης είναι η ανάδειξη της αλυτρωτικής πολιτικής που η FYROM ακολούθησε και συνεχίζει να ακο­λουθεί έναντι της Ελλάδας, κατά παράβαση μάλιστα της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, η οποία υπεγράφη το 1995 και ρητά καλούσε τα δύο εμπλεκόμενα μέρη να σταματήσουν τις οποιεσδήποτε μεταξύ τους αλυτρωτικές εκδηλώσεις. Τόσο η διεθνής κοινότητα όσο και οι περισσότεροι από τους εμπλεκόμενους στο ζήτημα αγνοούν μια βασική παραδοχή, πως τόσο η σύσταση όσο και η ανά­πτυξη, ακόμη και η ίδια η μακροημέρευση της FYROM, στηρίζονται κατά πολύ στις αλυτρωτικές βλέψεις της εναντίον της Ελλάδας και πως τυχόν διακοπή των βλέψεων αυτών θα καθιστούσε προβληματική ακόμη και την ίδια την επιβίωσή της. Η ανάλυση των ζητημάτων θα επικεντρωθεί γύρω από τρεις βασικούς θεματικούς άξονες που συμπυκνώνουν διαχρονικά τις βασικές πολιτικές και ιδεολογικές αρχές της γειτονικής χώρας:

1ον. Τη μετονομασία της ελληνικής Μακεδονίας σε «αιγαιακή» και την προ­βολή της ως αλύτρωτης περιοχής και αναπόσπαστου τμήματος της FYROM.

2ον. Την ύπαρξη στην Ελλάδα «μακεδόνικης μειονότητας», η οποία μάλιστα καταπιέζεται από τις ελληνικές αρχές.

3ον. Την οικειοποίηση των συμβόλων και γενικότερα της ελληνικής πολιτιστι­κής ιστορικής κληρονομιάς με επίκεντρο την Αρχαία Μακεδονία [ ].

Περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: