12s13kastornew1-thumb-large

Η πολυπολιτισμική ομάδα μπροστά από το μνημείο σφαγής της Κλεισούρας, όπου κατέθεσαν στεφάνι. Κατά την παραμονή τους συνομίλησαν με ηλικιωμένους –επιζήσαντες της θηριωδίας– αλλά και συνομηλίκους τους για όσα συνέβησαν στο μαρτυρικό χωριό.

ΙΩΑΝΝΑ ΦΩΤΙΑΔΗ

Θέλει «αρετή και τόλμη» η επεξεργασία του παρελθόντος, ειδικά όταν αυτό προκαλεί πόνο. Η πολυπληθής παρέα, αποτελούμενη από Ελληνες, Γερμανούς, Αυστριακούς, Ιταλούς, Ουκρανούς, Πολωνούς και Εβραίους, που πριν από λίγες μέρες τραγουδούσε και έπινε στο Μπιλιάνι, κοντά στη μαρτυρική Κλεισούρα, φαίνεται ότι διέθετε και από τα δύο. «Πρώτη φορά αντιμετώπισα τέτοια εγκαρδιότητα σε τόπο, όπου οι Ναζί είχαν διαπράξει εγκλήματα πολέμου» αναφέρει στην «Κ» η Γερμανίδα Christine Bischatka εκ μέρους του οργανισμού Aktion Sühnenzeichen Friedensdienste (Δράση για Συμφιλίωση- Υπηρεσίες για την Ειρήνη), «όχι μόνον οι ηλικιωμένοι μάς διηγήθηκαν όσα συνέβησαν, αλλά μας άνοιξαν τα σπίτια τους και μας έδειξαν τα κειμήλιά τους, ενώ οι νέοι οργάνωσαν με δική τους πρωτοβουλία το εν λόγω πανηγύρι στο βουνό. Μικροί και μεγάλοι αναρωτιούνταν γιατί σκοπεύαμε να μείνουμε τόσο λίγο στο χωριό τους…». Οπως μας αναφέρει η μία εκ των Ελλήνων συμμετεχόντων, η 31χρονη Δόμνα Ρήμνου, η διερμηνεία συχνά ήταν περιττή. «Οταν συναντηθήκαμε με τους ηλικιωμένους του χωριού, ήταν τόση η συναισθηματική φόρτιση στον λόγο τους, που οι συμμετέχοντες είχαν ταραχθεί προτού καν ξεκινήσω τη διερμηνεία».

Περισσότερα