Αρχική

Καρφιά Ιερώνυμου για τους ξένους: Πρώτα λύνουν τα δικά τους θέματα και τελευταία θα σκεφτούν εμάς

Σχολιάστε


iero-europe

Αναδρομή στις δύσκολες εποχές που έχει περάσει η Ελλάδα και στις διαπραγματεύσεις της χώρας με τους ξένους, προκειμένου να ενισχυθεί οικονομικά, έκανε σήμερα ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, κατά τη διάρκεια του αρχιερατικού συλλείτουργου που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνα της Κέρκυρας. Ο παρότρυνε τους Έλληνες να είναι ενωμένοι και να μην είναι ατομιστές, ενώ διέβλεψε ότι θα έρθουν δυσκολότερες μέρες, γιατί -όπως είπε- οι ξένοι πρώτα λύνουν τα δικά τους τα θέματα και τελευταία θα σκεφτούν τους Έλληνες.
Είπε: «Είναι μία περίοδος δύσκολη χρονικά και ιστορικά. Να μην ησυχάσουμε, θα είναι δυσκολότερα αυτά που έρχονται. Μην παίρνουν τα μυαλά μας αέρα. Διότι οι πρώτα λύνουν τα δικά τους τα θέματα και τελευταία θα σκεφτούν εμάς. Για παράδειγμα, όταν το 1822 η επανάσταση του ’21 κόντευε να διαλυθεί από γκρίνιες των Ελλήνων, γιατί δεν είχαμε χρήματα και ο Μαυροκορδάτος είπε «τα καράβια των Τούρκων ξαναβγαίνουν και έρχονται και χρήματα δεν έχουμε» και θέλαμε δάνειο και έκαναν αναζήτηση και ζητούσαν από την Ισπανία τότε τάλαρα ασημένια και περίμεναν να υπογραφεί το συμβόλαιο και ξαναπερίμεναν…, αλλά δεν υπογραφόταν αργούσε γιατί έπρεπε πρώτα από όλα να ταχτοποιηθούν οι προς αυτούς υποχρεώσεις. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Τότε ο Ιωσήφ ο Ανδρούσης που ήταν επίσκοπος Εκκλησιαστικών και της Παιδείας γραφεί ένα ωραίο γράμμα: «Μην περιμένετε τα χρήματα. Όταν θα έρθουν, θα έχουν χαθεί οι ευκαιρίες. Ό,τι έχουν οι εκκλησιές, ασημένια χρυσάφια, μαζεύτε τα γιατί τα θέλει ο τόπος». Και συγκεντρώθηκαν λέει ο ιστορικός 840 οκάδες ασήμι και χρυσάφι. Δεν υπήρξε τότε ο ατομισμός ή τουλάχιστον υπήρξε μέσα στο βάθος η δύναμη για να πάμε πιο μπροστά. Αν λοιπόν σήμερα χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο από τις άλλες φορές, είναι αυτή η ανθρωπιά, αυτή η προσπάθεια να νιώσουμε όλοι μας ότι πρέπει να σταθούμε μαζί και ενωμένοι να προχωρήσουμε. Αρκετά ευτελίστηκε το πρόσωπο και όταν το πρόσωπο ευτελίζεται και χάνει την αξιοπρέπεια, γίνεται εμπορεύσιμο και όταν είναι εμπορεύσιμο χάνει την αυτοπεποίθηση του και αχρηστεύεται».

Στην ομιλία του Αρχιεπισκόπου, συμπεριελήφθη και μήνυμα προς τους πολέμιους της Εκκλησίας, τους οποίους χαρακτήρισε Σαούλ, που πετροβολούσε τον Πρωτομάρτυρα Άγιο Στέφανο και μετά, ως Παύλος, έγινε θερμός υποστηρικτής του Χριστιανισμού.
«Να ευχηθούμε η Εκκλησία μας να είναι όσο το δυνατόν ενωμένη και δυναμική και αν υπάρχουν μερικοί που τη λιθοβολούν δεν πρέπει να φοβόμαστε, μη ξεχνάτε ότι στα βασανιστήρια του πρωτομάρτυρα Στεφάνου αυτός που πρωτοστατούσε ήταν ο Σαούλ με το πετροβολητό και τις μεθοδεύσεις του, ο μετέπειτα Παύλος. Ποιος ξέρει μέσα στην ιστορία και στο διάβα πόσοι σαν τον Σαούλ δε θα γίνουν Παύλοι; Πόσοι δεν θα καταλάβουν το σφάλμα ότι δεν θα πρέπει να συνεχίζουν με αυτόν τον τρόπο; Η λέξη «χωρισμός», δεν υπάρχει μέσα στην ορθόδοξη αποστολή, μέσα στον ρόλο τον ποιμαντικό τον δικό μας. Το είπε πιο μπροστά και ο Χριστός. Όποιος θέλει θα έρθει κοντά μας, θα έρθει και όποιος δε θέλει δε θα έρθει κοντά μας. Εμείς θα μείνουμε σαν τον πατέρα που έφυγε ο νεότερος υιός και κατέστρεψε την περιουσία του και όταν γύρισε δεν τον ρώτησε πού έφαγε την περιουσία. Η εκκλησία δεν διώχνει δεν χωρίζει, αφήνει ελεύθερο τον καθένα να πάει όπου θέλει κι εκεί στο μπαλκόνι τον περιμένει να ξαναγυρίσει. Ο Άγιος Σπυρίδωνας να μας φωτίζει όλους. Τον καθένα από το δικό του πόστο. Όλοι μαζί, σαν αλυσίδα ενωμένη, να προχωρήσουμε για το καλό του τόπου» είπε μεταξύ άλλων στην μακρά ομιλία του, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος.

Νωρίς το μεσημέρι, θα παραβρεθεί στην καθιερωμένη συναυλία της Παλαιάς Φιλαρμονικής Κερκύρας, ενώ αργά το απόγευμα, μετά το πέρας του Πανηγυρικού Εσπερινού, σε μία ειδική τελετή στην Ιόνιο Ακαδημία, θα αναγορευτεί σε επίτιμο διδάκτωρ του Ιονίου Πανεπιστημίου, του τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας.
Ο Αρχιεπίσκοπος θα παραμείνει στην Κέρκυρα έως αύριο και το μεσημέρι θα αναχωρήσει για την Αθήνα.

http://www.vimaorthodoxias.gr/

Advertisements

Τα Θρησκευτικά θα είναι πλέον Θρησκειολογία

1 σχόλιο


did3-big

Τα προγράμματα σπουδών αναδιατάσσουν το πλαίσιο των Θρησκευτικών, ώστε να μη θεωρείται θρησκευτική κατήχηση ή ομολογιακό μάθημα, αλλά ένα μάθημα με μορφωτικό – γνωσιολογικό περιεχόμενο.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ

Θρησκειολογικό προσανατολισμό αποκτούν τα Θρησκευτικά από την επόμενη σχολική χρονιά. Αυτό ανακοίνωσε ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης, με το υπουργείο να τονίζει ότι η απόφαση βασίζεται σε επιστημονικά και παιδαγωγικά κριτήρια, απαντώντας στην επιχειρηματολογία όσων υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να αλλάξει ο σημερινός χαρακτήρας του μαθήματος. Η Εκκλησία αναμένεται να «ανταπαντήσει» την προσεχή Δευτέρα, όταν θα συνεδριάσει η 12μελής Διαρκής Ιερά Σύνοδος με τη νέα της σύνθεση. Σε αυτή μετέχουν μητροπολίτες που έχουν ιδιαίτερα σκληρή θέση υπέρ της διατήρησης των Θρησκευτικών ως έχουν, όπως ενδεικτικά ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ και ο Καισαριανής Δανιήλ.

Ειδικότερα, όπως είπε ο κ. Φίλης στη Βουλή, «το μάθημα των Θρησκευτικών αλλάζει από φέτος σε όλες της βαθμίδες της εκπαίδευσης». Δίνοντας το στίγμα της αλλαγής, ο υπουργός ανέφερε ότι «δεν θα είναι μάθημα ομολογιακό, κατηχητικό, αλλά μάθημα γνώσης των θρησκειών και βεβαίως της Ορθοδοξίας, αλλά και των άλλων θρησκευμάτων τα οποία περιβάλλουν τη χώρα μας ή θρησκευμάτων οι πιστοί των οποίων ζουν στη χώρα μας». «Το πρόγραμμα που έχει έτοιμο το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής προέκυψε από ειδική επιτροπή που άκουσε όλες τις πλευρές, και την Εκκλησία και τους θεολόγους. Η απόφαση, βεβαίως, είναι της πολιτείας, έτσι λειτουργεί το σχολείο. Δεν λειτουργεί με αποφάσεις άλλων» ανέφερε ο κ. Φίλης, προσθέτοντας ότι προ μηνός ο αρχηγός της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης σε τηλεοπτική εκπομπή είπε ότι συμφωνεί να αλλάξει το πρόγραμμα των Θρησκευτικών στα σχολεία.

Τρεις θεματικοί κύκλοι

Πιο συγκεκριμένα, τα προγράμματα σπουδών του ΙΕΠ αναδιατάσσουν το πλαίσιο των Θρησκευτικών, ώστε να μη θεωρείται θρησκευτική κατήχηση ή ομολογιακό μάθημα, αλλά ένα μάθημα με μορφωτικό-γνωσιολογικό περιεχόμενο. Ως βάση του νέου πλαισίου χρησιμοποιείται το θρησκευτικό φαινόμενο γενικά, οι μεγάλες θρησκείες του κόσμου, ο Χριστιανισμός και η Ορθοδοξία ειδικότερα, με έμφαση στην ιστορία και στον πολιτισμό. Το μάθημα αναπτύσσεται σε τρεις θεματικούς κύκλους: Χριστιανισμός και η Ορθοδοξία, άλλα χριστιανικά δόγματα, άλλες μεγάλες θρησκείες. Στο πλαίσιο αυτό, οι μαθητές οφείλουν να προσεγγίζουν τα παραπάνω από ιστορικής και πολιτισμικής σκοπιάς, όχι μόνο για να γνωρίζουν τη δική τους θρησκευτική παράδοση, αλλά και τις θρησκευτικές παραδόσεις των άλλων ανθρώπων με τους οποίους συνυπάρχουν στις σύγχρονες, πολυπολιτισμικές κοινωνίες.

Για την καλύτερη υλοποίηση του νέου προγράμματος σπουδών και καθώς δεν θα γίνουν αλλαγές στα βιβλία, προς το παρόν, το υπουργείο θα προχωρήσει σε επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

Γα την αλλαγή στα Θρησκευτικά, πάντως, οι θεολογικές ενώσεις εμφανίζονται διχασμένες. Ενδεικτικά, στις αρχές του περασμένου Μαρτίου η Πανελλήνια Ενωση Θεολόγων (ΠΕΘ) διαμαρτυρήθηκε επειδή δεν συμμετείχε στην ειδική επιτροπή η οποία συστήθηκε από το ΙΕΠ για την αναμόρφωση του αναλυτικού προγράμματος των Θρησκευτικών. Αντίθετα, μετείχαν μέλη του συνδέσμου «ΚΑΙΡΟΣ», ο οποίος τάσσεται υπέρ της θέσης τα Θρησκευτικά να αποκτήσουν χαρακτηριστικά θρησκειολογίας. Η ΠΕΘ είχε ενημερώσει σχετικά τη ΔΙΣ, στη σύνοδο της οποίας την προσεχή Δευτέρα θα αποτυπωθούν οι θέσεις των ιεραρχών για το θέμα. Η ΔΙΣ είναι αρνητική στην αλλαγή του χαρακτήρα των Θρησκευτικών, ωστόσο βασικό μέλημα της Εκκλησίας είναι η διδασκαλία των μαθητών για το ορθόδοξο δόγμα να γίνεται με ορθό τρόπο, πληρότητα και σαφήνεια. Την ίδια στιγμή, μένει να αποσαφηνισθεί με ποιους όρους θα χορηγείται απαλλαγή από τα Θρησκευτικά.

http://www.kathimerini.gr/

 

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης: Η Σύνοδος των Οικουμενιστών έληξε, πριν να αρχίσει. Νίκη των Ορθοδόξων.

Σχολιάστε


Από Πενταπόσταγμα

pateras-theodoros-zisis

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

Δόξα τῷ Θεῷ. Ζῇ Κύριος ὁ Θεός. Μεθ᾽ ἡμῶν ὁ Θεός, γνῶτε ἔθνη καὶ ἡττᾶσθε. Οὐκ ἀρνησόμεθά σε φίλη Ὀρθοδοξία. Τῶν Ἀποστόλων τὸ κήρυγμα καὶ τῶν Πατέρων τὰ δόγματα τῇ Ἐκκλησίᾳ μίαν τὴν πίστιν ἐκράτυνεν.

Αὐθόρμητα ἀναβλύζουν μέσα ἀπὸ τὶς καρδιὲς τῶν ἁπανταχοῦ Ὀρθοδόξων οἱ βιβλικὲς αὐτές, πατερικὲς καὶ λειτουργικὲς δοξολογικὲς ἐκφράσεις, γιατὶ οἱ ἐπὶ ἕνα αἰώνα τώρα προσπάθειες νὰ ἁλωθεῖ ἐκ τῶν ἔσω ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ παλαιὲς καὶ νέες αἱρέσεις, ἰδιαίτερα ἀπὸ τὸν νέο Γνωστικισμὸ καὶ Συγκρητισμὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀπέτυχαν.

Ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης, ποὺ ἐπρόκειτο ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν νὰ νομιμοποιήσει τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ νὰ ἀναγνωρίσει ὡς ἐκκλησίες τὶς αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ, διελύθη εἰς τὰ ἐξ ὧν συνετέθη. Ἡ βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ συνετελεῖτο μὲ τὴν σύγκληση τῆς κακῆς αὐτῆς συναγωγῆς τὴν ἡμέρα τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς, ἐστράφη ἐναντίον τῶν ὀργανωτῶν της. Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἐνήργησε καὶ ἔπνευσε ἐνωρίτερα. Ἐφώτισε τοὺς ἱεράρχες τῶν Ἐκκλησιῶν Βουλγαρίας, Γεωργίας, Σερβίας, Ἀντιοχείας καί, τελευταῖα καὶ ἀποφασιστικά, τῆς Μεγάλης Ρωσίας, ὥστε νὰ μὴ συμμετάσχουν στὴν περίεργη αὐτὴ καὶ ἄγνωστη στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία σύναξη ἐπιλεγμένων οἰκουμενιστῶν ἀντιπροσώπων μὲ προειλημμένες ἀποφάσεις καὶ προκατασκευασμένα σὲ ἐπιτροπὲς «ἡμετέρων» ἀντορθόδοξα κείμενα. Ἐφώτισε πολλοὺς ἀρχιερεῖς τῶν ἄλλων τοπικῶν ἐκκλησιῶν νὰ πράξουν ἐξ ἀρχῆς ὅ,τι ἔπραξε στὸ τέλος ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, νὰ ἀρνηθοῦν νὰ μετάσχουν καὶ νὰ ὑπογράψουν κείμενα, χωρὶς νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ὁμιλήσουν καὶ νὰ ψηφίσουν, ἀναγκασμένοι νὰ νομιμοποιήσουν μία συνοδικὴ διαδικασία πολὺ χειρότερη καὶ τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας, νὰ δεχθοῦν τὴν πρωτάκουστη προσβολὴ τῆς ἰσότητος τῶν ἐπισκόπων, μὲ τὸ νὰ μὴ συγκαλοῦνται ὅλοι οἱ συνεπίσκοποί τους νὰ συζητήσουν, νὰ συναποφασίσουν, νὰ συμψηφίσουν.

Περισσότερα…

Η Ελένη Αρβελέρ διαλύει τους μύθους για την Αλωση

Σχολιάστε


exof neo

«Κερκόπορτα; Αστεία πράγματα»

Η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ θυμάται παλαιότερα τους- ξένους φοιτητές της στη Σορβόννη να της στέλνουν… συλλυπητήριο τηλεγράφημα κάθε 29η Μαΐου, την ίδια ώρα που τα περισσότερα Ελληνόπουλα αν τα ρωτούσες τι έγινε τη μέρα εκείνη δεν ήξεραν ακριβώς. Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση αντιστράφηκε. Στην Ελλάδα έγινε, λίγο έως πολύ, μόδα να θυμόμαστε κάθε χρόνο τέτοια μέρα την Άλωση της Πόλης- μερικοί από κεκτημένη ταχύτητα ή άγνοια μιλούν για «εορτασμό», αντί για επέτειο, και να μην αρκούμαστε στον εορτασμό της έναρξης της Επανάστασης, κάθε 25 του Μαρτίου. Μεγάλη η σημασία της Πόλης, θα πει κανείς, για τους Έλληνες. Σωστό. Οπότε και η συμβολική σημασία της Άλωσης είναι εξίσου μεγάλη. Έστω και αν η πολιορκία της από τους Οθωμανούς ήταν απλώς μία από τις πολλές, έστω και αν το κλίμα της εποχής ήταν τέτοιο, η κατάσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ήταν τέτοια, που έκπληξη θα ήταν το να μην αλωθεί η Πόλη.

«Βρισκόμαστε στα μέσα του 15ου αιώνα, γύρω στο 1450. Η Πόλη είναι μια μικρή πόλη πια- έχει δεν έχει 70.000 κατοίκους, όταν άλλοτε είχε περάσει το μισό εκατομμύριο» αφηγείται στα «ΝΕΑ» η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ, επιχειρώντας να βάλει για λογαριασμό μας τα πράγματα στη θέση τους, να καταγράψει αλήθειες και μύθους της Άλωσης έτσι όπως μόνο μία βυζαντινολόγος με τη δική της διαδρομή μπορεί να κάνει. «Η Πόλη έχει αποδεκατιστεί από την πανώλη και τις αλλεπάλληλες πολιορκίες των Τούρκων. Αλλά και από τις διαμάχες των Δυτικών, αφού οι προστριβές Γενοβέζων και Βενετσιάνων γίνονταν στο λιμάνι της μέσα. Υπήρχε και μια τάση ανεξαρτητοποίησης των λίγων χωρών που παρέμεναν ελεύθερες- όχι μόνο του Μυστρά που παρεμπιπτόντως έπεσε το 1460, επίσης στις 29 Μαΐου! Η κατάσταση ήταν μιας ανασφάλειας γενικής».

Περισσότερα

25η Μαρτίου 1821: Πώς και πότε γιορτάστηκε για πρώτη φορά

Σχολιάστε


αρχείο λήψης

Η 25η Μαρτίου, ως ημέρα της Εθνικής Παλιγγενεσίας, γιορτάστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα του 1838 και από τότε καθιερώθηκε με θρησκευτική ευλάβεια σε όλο το πανελλήνιο. Η καθιέρωση της εορτής οφείλεται στην επιμονή και το πείσμα του Δημάρχου της Αθήνας, Δημητρίου Καλλιφρονά (1805-1897)…

 

Ο Δήμαρχος ήρθε σε ρήξη με τη βαυαρική διοίκηση και συγκεκριμένα με το Υπουργείο των Εσωτερικών το οποίο δεν επιθυμούσε έξοδα για γιορτές όταν οι αγωνιστές δεν είχαν να φάνε.
Κατά μία άλλη εκδοχή το Παλάτι, μάλλον, δεν επιθυμούσε να συνδέσει την εθνική εορτή με την Ορθοδοξία, για να μη δώσει την ευκαιρία στην Εκκλησία να καπηλευτεί την επανάσταση των Ελλήνων. Τελικά, ο Δήμαρχος θα οργανώσει μόνος του τον εορτασμό και εκ του αποτελέσματος κατάφερε να δώσει πανηγυρική ατμόσφαιρα, που ευχαρίστησε τους 17.000 Αθηναίους, οι οποίοι κατοικούσαν τότε στην πρωτεύουσα.
Συγκεκριμένα, σημαιοστόλισε την πόλη και καθάρισε τις, λιγοστές τότε, πλατείες. Ο εορτασμός άρχισε την παραμονή το βράδυ με 21 κανονιοβολισμούς. Και την άλλη μέρα, Παρασκευή πρωί ανήμερα του Ευαγγελισμού, η Αθήνα ξύπνησε με…

21 νέους κανονιοβολισμούς. Αριθμός συμβολικός που συνδυάζεται με το ’21 της επανάστασης. Άρχισαν έπειτα να χτυπούν πανηγυρικά οι καμπάνες των εκκλησιών.
Το πρωί της 25ης Μαρτίου 1838, εψάλη δοξολογία στον τότε Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Ειρήνης (στην οδό Αιόλου) στην οποία, και μόνο εκεί, παραβρέθηκε και ο Όθων ντυμένος με την παραδοσιακή φουστανέλα. Το απόγευμα οργανώθηκε από το Δήμο χορός στην πλατεία των παλαιών Ανακτόρων στον οποίο συμμετείχαν όλοι οι νέοι της πόλης ανεξάρτητα από την κοινωνική τους τάξη και τους παρακολούθησαν πολλοί από τους Αγωνιστές του 1821. Τη νύχτα ο Δήμαρχος φωταγώγησε με λαδοφάναρα τους κεντρικούς δρόμους και την Ακρόπολη.
Είναι αξιοσημείωτο να τονιστεί ότι τότε η πρωτεύουσα, φωτιζόταν με 70 – 80 λαδοφάναρα του Δήμου και όταν φυσούσε δυνατός άνεμος έσβηναν όλα. Για να περιοριστούν τα περιττά έξοδα (για το φωτισμό ο Δήμος δαπανούσε το 5% του προϋπολογισμού του), κατά τις νύχτες με φεγγάρι άναβαν μόνο 20 – 25 λαδοφάναρα.
Τέλος, οι Αθηναίοι έμειναν αποσβολωμένοι από το υπερθέαμα, όταν αντίκρισαν στο Λυκαβηττό φαναράκια που τα κρατούσαν νεολαίοι της εποχής και σχημάτιζαν ένα τεράστιο φωτεινό σταυρό με τις λέξεις «Εν τούτω Νίκα».
Έτσι, το 1838 γιορτάστηκε για πρώτη φορά η 25η Μαρτίου, ως μέρα μνήμης των Ελλήνων Αγωνιστών του 1821. Και τούτη η γιορτή έγινε με γκρίνια, με διαφωνίες και με πλουσιοπάροχη μεγαλοπρέπεια (ενώ χρήματα δεν υπήρχαν), κατά την πατροπαράδοτη συνήθεια μας. Οι κακές γλώσσες λένε ότι για τη γιορτή ετούτη δαπανήθηκε μέρος των χρημάτων, που προοριζόταν για την ανέγερση του Πανεπιστημίου.
Δημήτριος Καλλιφρονάς, Δήμαρχος Αθηναίων την περίοδο 1837-1841
Σημείωση: Στους ιστορικούς μελετητές είναι γνωστό το κείμενο του «Διατάγματος 980/1838» του Δημάρχου της Αθήνας Δημητρίου Καλλιφρονά, που καθιέρωνε τη μεγάλη εθνική εορτή, αλλά το κείμενο τούτο κυκλοφόρησε μόνο στον Τύπο και δε δημοσιεύτηκε ποτέ στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (συνεπώς δεν πρόκειται για Διάταγμα).
Το κείμενο έχει ως εξής:
“Επί τη προτάσει της Ημετέρας επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως Γραμματείας, θεωρήσαντες ότι η ημέρα της 25ης Μαρτίου, λαμπρά καθ’ εαυτήν εις πάντα Έλληνα, διά την εν αυτή τελουμένην εορτήν του Ευαγγελισμού της Υπεραγιας Θεοτόκου, είναι προσέτι λαμπρά και χαρμόσυνος, διά την κατ’ αυτήν έναρξιν του υπέρ ανεξαρτησίας αγώνος του Ελληνικού Έθνους, καθιερούμεν την ημέραν ταύτην εις το διηνεκές ως ημέραν Εθνικής Εορτής και διατάττομεν την διαληφθείσαν Γραμματείαν να δημοσιεύση και ενεργήση το παρόν Διάταγμα.”

 

Με λαό και εκκλησία ή με τρόικα και βαυαρούς;

Σχολιάστε


picture-1996-1424766380

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Τελικά, οι προβλέψεις μας αποδεικνύονται σωστές: Η ανακίνηση της μεθόδου διδασκαλίας των Θρησκευτικών στα σχολεία και η θέσπιση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών δεν είναι φωτοβολίδες κρότου λάμψης για να εντυπωσιαστεί το φιλοθεάμον αριστερό ακροατήριο. Κρύβουν παρασκήνιο.

Στόχος είναι η Εκκλησία. Ο πρωθυπουργός θέλει να διχάσει μόλις αρχίσουν τα μνημονιακά ζόρια και μια φορτισμένη ιδεολογικά συνταγματική αναθεώρηση είναι το ιδανικό εργαλείο για την ανάδειξή του σε ηγέτη της σοσιαλδημοκρατίας. Οι δηλώσεις του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη, ο οποίος θέτει στην ατζέντα της αναθεώρησης το ζήτημα του διαχωρισμού κράτους – εκκλησίας, επιβεβαιώνουν την πρόβλεψή μας. Πριν δούμε τις συνέπειες που θα έχει στην τσέπη του Ελληνα ο διαχωρισμός, ας δούμε τι σημαίνει με όρους συνταγματικού δικαίου μια τέτοια απόφαση.

Ο διαχωρισμός Εκκλησίας – Πολιτείας σημαίνει κατάργηση του άρθρου 3 του Συντάγματος, που διασφαλίζει τη θέση του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ελλάδα, κατάργηση του άρθρου 105, που διασφαλίζει το καθεστώς του Αγίου Ορους, και κατάργηση του προοιμίου με την επίκληση στην Αγία Τριάδα και θα οδηγήσει στην ανάγκη αναδιοργάνωσης της Εκκλησίας της Ελλάδος. Αυτό σημαίνει ότι θα τεθεί ζήτημα νέων ορίων των επιμέρους εκκλησιαστικών δικαιοδοσιών, άρα και σύγκρουση μεταξύ Εκκλησιών.

Περισσότερα

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ – ΜΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Σχολιάστε


Icon-014 Iosif o pagkalos-700x700

 

του Πρωτ. Θεμιστοκλέους Μουρτζανού, Φιλολόγου – Θεολόγου.

 Η Μεγάλη Δευτέρα είναι για την Εκκλησία αφορμή να θυμηθούμε τον πάγκαλο Ιωσήφ. Είναι γνωστή η ιστορία του από την Παλαιά Διαθήκη. Τον πουλάνε τα αδέρφια του δούλο, βρίσκεται στην Αίγυπτο, η γυναίκα του κυρίου του Πετεφρή του επιτίθεται ερωτικά, αυτός την αποπέμπει, κλείνεται στη φυλακή, ερμηνεύει τα όνειρα του Φαραώ για τις παχιές και τις ισχνές αγελάδες, γίνεται στη συνέχεια ουσιαστικά πρωθυπουργός της Αιγύπτου, σώζει τον πατέρα του Ιακώβ, τ’ αδέρφια του και όλο το λαό του Ισραήλ.

Στον οίκο του συναξαριού της ημέρας διαβάζουμε για τον Ιωσήφ μια παράξενη φράση: “Τον δουλωθέντα μεν τω σώματι, την ψυχήν δε αδούλωτον συντηρούντα”. Ο Ιωσήφ έγινε δούλος εξωτερικά, στην ψυχή του όμως και στην σκέψη του παρέμεινε ελεύθερος. Είναι πολύ σπουδαία η φράση αυτή. Ο άνθρωπος συνήθως ταυτίζει την ελευθερία με την έλλειψη κάθε εξωτερικού καταναγκασμού. Σήμερα, ζούμε ελεύθεροι γιατί δεν έχουμε κάποιον να μας δυναστεύει, γι’ αυτό άλλωστε αγωνιστήκαμε, γι’ αυτό και η κοινωνία μας είναι δημοκρατική. Κάθε φορά μάλιστα που απειλούνται οι δημοκρατικές ελευθερίες και τα ατομικά δικαιώματα του οιουδήποτε, υπάρχει γενική κινητοποίηση. Το ίδιο και όταν απειλείται η ελευθερία της πατρίδας, αλλά και το δημοκρατικό πολίτευμα.

Παρά ταύτα, υπάρχει και μια άλλη μορφή ελευθερίας, η οποία δεν τυγχάνει της προσοχής μας όσο χρειάζεται. Πρόκειται για την ελευθερία της ψυχής. Αυτή δε συνίσταται μόνο στην ελευθερία σκέψης και λόγου, αλλά κυρίως στην ελευθερία της καρδιάς από τα πάθη και τις αμαρτίες. Σήμερα ισχύει σχεδόν αξιωματικά η αντίληψη ότι η προσωπική ηθική δεν πρέπει να υποτάσσεται σε οιεσδήποτε δεσμεύσεις, ότι η θρησκευτικότητα του ανθρώπου είναι δικαίωμα που κανείς μπορεί αν το ασκεί ή όχι και ότι ο άνθρωπος χρειάζεται να απολαμβάνει κάθε στιγμή της ζωής του τα πάντα, χωρίς φραγμούς και περιορισμούς.

Περισσότερα

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: