Αρχική

«Απαιτείται σοβαρότητα και εθνικός στοχασμός για τη Θράκη»

1 σχόλιο


ανθ-1

Άρθρο με το οποίο εκφράζει τον προβληματισμό του σχετικά με τις πρόσφατες δηλώσεις που έκανε η Πρόεδρος του Κόμματος Ισότητας κ. Τσιγδέμ Ασάφογλου, εξέδωσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος.

Μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος αναφέρει: «Η κατάσταση της ελληνικής Θράκης, λόγω των συγχρόνων γεωπολιτικών εξελίξεων, είναι σοβαρή και κρίσιμη. Απαιτείται σοβαρός και υπεύθυνος εθνικός στοχασμός, για το μείζον αυτό ελληνικό θέμα. Θεωρώ ότι, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, είναι επίκαιρη η υιοθέτηση από τη νέα Βουλή της επιτακτικής πλέον προτάσεως για την συγκρότηση «Διακομματικής Επιτροπής» για την ελληνική Θράκη».

Διαβάστε αναλυτικά το ενδιαφέρον κείμενο του Σεβ. μητροπολίτου κ. Ανθίμου.

Η δήλωση της Προέδρου του Κόμματος «Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας» κ. Τσιγδέμ Ασάφογλου, μετά τις ευρωεκλογές 2019, ότι το ΚΙΕΦ είναι «τουρκικό κόμμα, αλλά συγχρόνως και ένα επίσημο κόμμα του Ελληνικού Κράτους, που απλά έχει ιδρυθεί από Τούρκους», δημιούργησε ένα νέο κύκλο προβληματισμού, ανησυχίας και διαλόγου στην Χώρα μας. Το εκλογικό αποτέλεσμα ανέδειξε μια σειρά από «κρυμμένα» μυστικά, πολιτικές συμπεριφορές, φοβικά σύνδρομα, στρεβλές κρατικές αντιλήψεις, λάθη και σφάλματα.

Το θέμα είναι πολυδιάστατο και πολύπλοκο με βαθιές ρίζες. Η ανάλυσή του απαιτεί γνώση των πραγματικών διαστάσεών του,αλλά και νηφαλιότητα στις ερμηνείες του, προκειμένου να εξαχθούν τα σωστά συμπεράσματα. (Είχα αναφερθεί και παλαιότερα στο ζήτημα, με άρθρο μου που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα μας, στις 23-6-2014: «Η εκλογική συμπεριφορά της μουσουλμανικής Μειονότητος στις Ευρωεκλογές του 2014. Προβληματισμοί επάνω στους «άτεγκτους» αριθμούς»).

Οπωσδήποτε δεν χωρεί περαιτέρω ολιγωρία. Εξάπαντος πρέπει να δοθούν απαντήσεις σε ερωτήματα, όπως:
«Τί πραγματικά συμβαίνει στην Ελληνική Θράκη;»
«Απειλείται η εθνική μας κυριαρχία;»
«Ποιός ο ρόλος του Τουρκικού Προξενείου στην Κομοτηνή;»
«Ποιοί μηχανισμοί λειτουργούν με στόχο τη χειραγώγηση των μουσουλμανικών μειονοτήτων;»
«Πώς θα αναδειχθεί και θα κατοχυρωθεί η ταυτότητα των Πομάκων και των Ρομά;»
«Πέτυχαν οι μειονοτικές πολιτικές που εφαρμόσθηκαν στην Ελληνική Θράκη;»
«Ποιά είναι η ευθύνη των Κομμάτων;»

Περισσότερα

Advertisements

Τουρκία: άγριο θηρίο στη γωνία……

Σχολιάστε


ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η κατάσταση στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο επιδεινώνεται, χωρίς βεβαίως το Αιγαίο να μένει απέξω. Στην πραγματικότητα πρόκειται για κρίσιμη κατάσταση με καθοριστική ευθύνη της Τουρκίας του Ταγίπ Ερντογάν, καθώς δική της επιδίωξη ήταν και είναι η κλιμάκωση της έντασης ώστε τα πράγματα να φτάσουν εδώ που τώρα βρίσκονται. Χωρίς μάλιστα κανείς να είναι σε θέση να προβλέψει το αύριο το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει και θερμά γεγονότα.

Είναι φανερό ότι η Αγκυρα αισθάνεται στριμωγμένη στη γωνία, εξαιτίας εξελίξεων που δεν είχε προβλέψει, όπως η ανακάλυψη πλούσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή, κυρίως όμως λόγω των αντιφατικών πολιτικών του Ερντογάν με βασικό κίνητρο τη διεθνή αναγνώριση της ηγεμονίας του (και της χώρας του φυσικά) στην περιοχή. Στο πλαίσιο αυτών των πολιτικών εντάσσεται η προσπάθειά του να κάνει ξανά την Τουρκία το κέντρο και προστάτη του σουνιτικού Ισλάμ –διατηρώντας όμως καλές σχέσεις με το σιιτικό– και εθνική μητρόπολη όλων των λαών που θεωρεί ότι έχουν τουρκικές ρίζες. Την ιδέα της μητρόπολης την εγκατέλειψε σχετικά γρήγορα γιατί βρήκε απέναντί του τη Ρωσία, αφού οι συγκεκριμένοι λαοί ανήκαν στο παρελθόν στη Σοβιετική Ενωση, αλλά επέμενε και επιμένει να εμφανίζεται η Τουρκία κέντρο και προστάτης του Ισλάμ στη Μέση Ανατολή και ο ίδιος ηγέτης του.

Οι στρατηγικές επιδιώξεις και οι πρακτικές που χρησιμοποίησε ο Ερντογάν τον έφεραν σταδιακά σε σύγκρουση με όλους σχεδόν τους γείτονές του, με άλλες δυνάμεις της περιοχής, όπως το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και ταυτόχρονα κατάφερε να εξοργίσει την Ουάσιγκτον και να έχει ψυχρές σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ενωση στο σύνολό της. Αυτά όλα –και άλλα, όπως η απειλή που συνιστούν οι Κούρδοι για την ακεραιότητα της χώρας– κράτησαν την Τουρκία εκτός ενεργειακών εξελίξεων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τώρα πασχίζει με κάθε τρόπο να μπει στο παιχνίδι, αλλά όχι ως περιθωριακός ή παίκτης πάγκου. Θέλει να είναι απολύτως βασικός, αν όχι κυρίαρχος του παιχνιδιού.

Με αυτά και μ’ εκείνα, η Τουρκία κατάφερε να μπει μόνη της στη γωνία. Από την άλλη πλευρά γνωρίζει πολύ καλά το μέγεθος του πληθυσμού της και τη μεγάλη αξία του οικοπέδου της για τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, τη Δύση και προς το παρόν ρισκάρει, γιατί αποκλείεται η Ουάσιγκτον να αποδεχθεί αμαχητί απώλεια της επιρροής σ’ αυτήν. Παράλληλα, ο Ερντογάν εκβιάζει παρανομώντας και προκαλώντας, ως ηγέτης, όχι απλά περιφερειακής, αλλά μεγάλης δύναμης, την οργή των ΗΠΑ – Ισραήλ και της Ευρώπης.

Αγνωστο πώς θα καταλήξει όλη αυτή η ιστορία, γιατί σήμερα η Τουρκία θυμίζει άγριο θηρίο εγκλωβισμένο στη γωνία που προσπαθεί να ξεφύγει. Ψάχνει λοιπόν να βρει κάποιον αδύναμο να κτυπήσει, όπως η Κύπρος, ή και η Ελλάδα. Να θυμόμαστε επίσης ότι συνήθως η Αγκυρα δεν μπλοφάρει, άρα απαιτείται πολύ μεγάλη προσοχή στη μακρά περίοδο μεγάλης έντασης που έρχεται.

http://www.kathimerini.gr

 

 

 

Αποψη: Η λάθος συμφωνία

1 σχόλιο


 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΙΡΙΔΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 

Η συμφωνία Ελλάδας – ΠΓΔΜ έχει πολλά και κρίσιμα προβληματικά σημεία. Δυστυχώς η διαδικασία που ο πρωθυπουργός επέλεξε, να τη δημοσιοποιήσει την Τετάρτη το βράδυ και να την υπογράψει τρεις μέρες μετά, χωρίς να ενημερώσει ούτε καν το υπουργικό του συμβούλιο, αποτελεί την αποθέωση της μυστικής προσωπικής διπλωματίας. Η χώρα δεσμεύεται για ένα μείζονος σημασίας εθνικό θέμα που έχει ταλαιπωρήσει τη διπλωματία της επί 27 χρόνια και στο οποίο ξόδεψε τεράστιο διπλωματικό κεφάλαιο, με διαδικασίες fast-track, «αποφασίζομεν και διατάσομεν» και πλήρη περιφρόνηση της δημοκρατικής αρχής. Οπως και με το δημοψήφισμα του 2015, ο Αλέξης Τσίπρας θέτει ασφυχτικό χρονικό πλαίσιο και ποντάρει στον εθνικό διχασμό για να ανακατέψει την πολιτική τράπουλα. Αυτά ξέρει να κάνει, αυτά κάνει.

Η συμφωνία δεν εξασφαλίζει το erga omnes στη χρήση του ονόματος. Αυτή αφορά τη χρήση:
1. Στους πολυμερείς οργανισμούς.
2. Στις διμερείς σχέσεις.
3. Την εσωτερική χρήση.

Το 1 το έδινε χωρίς πρόβλημα και ο Νίκολα Γκρούεφσκι. Το 2 το εξασφάλιζαν οι Αμερικανοί με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το κρίσιμο ήταν πάντα το 3. Η συμφωνία συνδέει το 3 με την ενταξιακή πορεία της ΠΓΔΜ στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ομως η Ελλάδα δεν είναι αυτή που αποφασίζει γι’ αυτή την πορεία. Αποφασίζουν και οι υπόλοιπες 27 χώρες της Ε.Ε. Ηδη η Γαλλία αρνείται τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Περισσότερα

Κόμβος «δευτερογενών ροών» η Ελλάδα

Σχολιάστε


ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ

Ως κόμβος για τις μετακινήσεις παράτυπων μεταναστών προς την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη περιγράφεται η Ελλάδα σε απολογιστική έκθεση της Europol για το 2018. Το 28σέλιδο έγγραφο δημοσιοποιήθηκε τη Δευτέρα και σε αυτό οι αναλυτές της ευρωπαϊκής αστυνομικής υπηρεσίας διαπιστώνουν αύξηση των λεγόμενων «δευτερογενών» ροών, είτε μέσω του χερσαίου βαλκανικού άξονα είτε με απευθείας πτήσεις από την Ελλάδα και την Κύπρο προς –κυρίως– το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία.

Στην έκθεσή τους οι αξιωματούχοι της Europol κάνουν ειδική αναφορά στον θάνατο 11 μεταναστών τον περασμένο Οκτώβριο στην Εγνατία Οδό, όταν το βαν που τους μετέφερε από τον Εβρο στην ενδοχώρα συγκρούστηκε με φορτηγό και τυλίχθηκε στις φλόγες. Επισημαίνουν επιπλέον ότι τα ελληνικά διαβατήρια και ταυτότητες συγκαταλέγονται μεταξύ των ευρωπαϊκών ταξιδιωτικών εγγράφων που πλαστογραφήθηκαν περισσότερο στη διάρκεια του 2018.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται στην έκθεση, το 2018 η ροή παράτυπων μεταναστών από τρίτες χώρες προς την Ε.Ε. συνέχισε να μειώνεται. Καταγράφηκαν συγκεκριμένα 150.033 παράνομες «είσοδοι», αντί 204.654 το 2017.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, η Europol επισημαίνει ότι οι δευτερογενείς ροές, η μετακίνηση δηλαδή μεταναστών από ένα κράτος-μέλος σε ένα άλλο, ειδικότερα κατά μήκος του βαλκανικού άξονα και μέσω της θάλασσας της Μάγχης, που χωρίζει την Αγγλία με τη Γαλλία και το Βέλγιο, «παραμένουν μεγάλη πρόκληση για τις διωκτικές αρχές της Ε.Ε.». Σύμφωνα με τους αξιωματούχους της ευρωπαϊκής υπηρεσίας, η δράση των δουλεμπόρων εντοπίζεται κυρίως στους λεγόμενους «κόμβους» παράτυπης μετανάστευσης και συγκεκριμένα «στα ελληνικά νησιά, τα χερσαία σύνορα Γαλλίας – Ιταλίας και τα θαλάσσια σύνορα του Ηνωμένου Βασιλείου με το Βέλγιο, τη Γαλλία και την Ολλανδία».

Περισσότερα

Handelsblatt: Η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει το γηροκομείο της Ευρώπης

Σχολιάστε


 

Ακαδημαϊκοί, γιατροί και εξειδικευμένο προσωπικό μεταναστεύουν, το ποσοστό των γεννήσεων μειώνεται δραματικά, η Ελλάδα «αιμορραγεί» και κινδυνεύει να γίνει το γηροκομείο της Ευρώπης, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου η Handelsblatt.

Επικαλούμενη μεταξύ άλλων έκθεση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) η γερμανική εφημερίδα σημειώνει ότι σήμερα ζουν περίπου 10,7 εκατομμύρια άνθρωποι στη χώρα μας, αλλά οι τουρίστες που θα την επισκεφθούν σε πενήντα χρόνια αναμένεται να βρουν τον μισό πληθυσμό, και μάλιστα γηρασμένο καθώς πολλοί συμπατριώτες μας παίρνουν των ομματιών τους και φεύγουν στο εξωτερικό και αυτοί που μένουν πίσω φέρνουν στον κόσμο ολοένα και λιγότερα παιδιά.

Η δημογραφική αυτή τάση «έχει μαζικές συνέπειες για την οικονομική ανάπτυξη της χειμαζόμενης από την κρίση χώρας και για το μέλλον των ήδη επιβαρυμένων συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας, ενώ η μείωση του πληθυσμού εγείρει και το ερώτημα αν η Ελλάδα θα μπορέσει να αποπληρώσει τα χρέη της», γράφει ο ανταποκριτής της Handelsblatt, Γκερντ Χέλερ.
Από την έναρξη της κρίσης και λόγω της παρατεταμένης ύφεσης, της υψηλότατης ανεργίας και της δραστικής μείωσης κατά ένα τρίτο των μισθών και κατά 40% των περιουσιών των Ελλήνων, πάνω από 360.000 συμπατριώτες μας εγκατέλειψαν την Ελλάδα -ως επί το πλείστον άτομα υψηλού μορφωτικού επιπέδου-. Σύμφωνα με στοιχεία του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών από το 2010 περίπου 18.000 γιατροί αναζήτησαν καλύτερη τύχη στο εξωτερικό, κυρίως στη Βρετανία, τη Γερμανία και τις χώρες του Κόλπου.
«Με τη μετανάστευση δεν χάνει η Ελλάδα μόνον πολλά από τα καλύτερα ταλέντα της, αλλά και τους απογόνους τους. Η μετανάστευση είναι ένας από τους λόγους της μείωσης του ποσοστού των γεννήσεων, ενώ ο έτερος βασικός είναι η οικονομική ανασφάλεια, που οδηγεί πολλά ζευγάρια στο να αποφεύγουν την τεκνοποιία», τονίζει η Handelsblatt επισημαίνοντας ότι προ κρίσης το 2008 οι γεννήσεις έφθασαν τις 140.000 στη χώρα μας και πέρυσι τις 80.000 με αποτέλεσμα η Ελλάδα να βρίσκεται στην προτελευταία θέση πανευρωπαϊκά το 2017 με 8,2 γεννήσεις ανά χίλιους κατοίκους τη στιγμή που ο μέσος όρος στη Γηραιά Ήπειρο κυμαινόταν στις 9,9 γεννήσεις.

Περισσότερα

Ελένη Αρβελέρ: «Η Ελλάδα κινδυνεύει από τους Έλληνες που ξέχασαν να είναι Έλληνες»

Σχολιάστε


Αν και θα έπρεπε να με διακατείχε η χαρμοσύνη για τη συνέντευξη που μου παραχώρησε με ανοιχτοσύνη καρδιάς η κυρία Αρβελέρ, ένα ανυπόφορο αίσθημα παραπόνου με κατακυρίευσε αμέσως μετά την αποχώρησή μου από το γραφείο της, μια ανάσα απόσταση από τον αγαπημένο μου δρόμο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, στην Ακρόπολη: Για το πώς είναι δυνατόν αυτή η πατρίδα, με τα τόσο τεράστια πνευματικά αναστήματα στη διάθεσή της, να βιώνει χρεοκοπία.

Όμως, όπως στα μεγάλα «γιατί» η απάντηση είναι τελικά απλή, έτσι κι εδώ η εξήγηση είναι τελείως απλοϊκή, όσο κι αν θίγεται η πομπώδης εθνική μας εγωπάθεια. Η Ελλάδα, ατίθαση και αντάρτισσα μια ζωή, σαν το κακομαθημένο παιδί της Ιστορίας, δεν έμαθε ποτέ, κατά την ταπεινή μου γνώμη, να ακούει. Το ίδιο και η ελληνική κοινωνία. Να προσέχει τους ανθρώπους του υψηλού πολιτισμού της∙ να τους συμβουλεύεται και να εμπνέεται από την εναργή σκέψη τους. Και όμως, αν άκουε, θα είχε διδαχθεί πολλά∙ θα κέρδιζε περισσότερα. Ίσως και να είχε αποφευχθεί το ναυάγιο που ζει σήμερα η ίδια και οι Έλληνες.

Και δεν είναι μόνο η κυρία Αρβελέρ. Δεκάδες, εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, εντός και εκτός Ελλάδος, είναι οι Έλληνες της υψηλής ευγένειας και του ανώτερου πολιτισμού που η κρίση τους θα μπορούσε να συνεισφέρει τα μάλα, εάν βέβαια το ελληνικό κράτος αφουγκραζόταν τη σοφία και τη γνώση τους. Αλλά, θα μου πείτε, και θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σας: Και πότε η πολυδάκρυτη και πολυχαμόγελη Ελλάδα μας άκουσε τα «πεφωτισμένα και λελαμπρυσμένα παιδιά της», για να τα ακούσει σήμερα; Άκουσε μήπως τον Σολωμό, τον Παπαδιαμάντη, τον Σικελιανό, τον Καζαντζάκη, τον Κόντογλου, τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Θεοτοκά, τον Κονδύλη, τον Αξελό, τον Καστοριάδη, τον Χατζιδάκι, τον…

Για την κυρία Αρβελέρ δεν χρειάζονται συστάσεις. Άλλωστε, στους ανθρώπους του «είναι» τα λόγια είναι αχρείαστα. Οι κοσμητικές φλυαρίες είναι αναγκαίες μόνο στους τύπους του «φαίνεσθαι», στους τόσους αφθονούντες «εμβριθείς βλάκες» που διαθέτει ετούτη η ταλαίπωρη χώρα, οι οποίοι θορυβούντες, αν και αφρονούντες, πρωτοστατούν στη δημόσια ζωή και στον τηλεοπτικό «διάλογο».
Για τη μεγάλη κυρία της σκέψεως, την κυρία Αρβελέρ, ένα μόνο πράγμα –νομίζω– χρειάζεται να ειπωθεί από όλους: Ένα ευχαριστώ για το ασίγαστο πάθος της να φέρει στην ψυχή της και να κρατά ψηλά την Ελλάδα. Και που παρά τα 90 της χρόνια εκπέμπει με εφηβική αλκή έναν απίστευτο ενθουσιασμό και ελπίδα για την ιστορική συνέχεια αυτής της πατρίδας, για το αύριο του Ελληνισμού. Με μια σκέψη μήκους, βάθους και ουσίας, είτε βέβαια συμφωνεί κανείς μαζί της είτε όχι. Αγαπητοί αναγνώστες, η κυρία Ελένη Αρβελέρ:

Περισσότερα

Το Barbaros και η «στρατηγική της έντασης» της Τουρκίας

1 σχόλιο


 

Η «έξοδος» του Barbaros ήρθε να υπενθυμίσει ότι η Τουρκία επιμένει στις πάγιες αμφισβητήσεις της.

Η πρόσφατη ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο με την προσπάθεια της Τουρκίας να κάνει έρευνες σε περιοχή που ανήκει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και την αποστολή της ελληνικής φρεγάτας Νικηφόρος Φωκάς δεν ήρθαν ως κεραυνός εν αιθρία.

Η διαμάχη για την υφαλοκρηπίδα αποτελεί μία από τις βασικές διαφορές ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο από τη μια πλευρά και την Τουρκία από την άλλη. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, η «αναθεωρητική» στροφή της Τουρκίας ως προς τα όσα είχαν αποτυπωθεί στις συμφωνίες της δεκαετίας του 1920 και του 1930 που έκτοτε είχαν ορίσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, κατεξοχήν αποτυπώθηκε στο ερώτημα της υφαλοκρηπίδας.

Ας μην ξεχνάμε ότι τότε έχουμε και το πρώτο μεγάλο κύμα στροφής προς τις ενεργειακές έρευνες στο θαλάσσιο χώρο, όπως και τις σαφείς ενδείξεις ότι το Αιγαίο όπως και συνολικά η ανατολική Μεσόγειος κρύβουν σημαντικά αποθέματα υδρογονανθράκων.

Το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας

Το πρόβλημα που είχε προκύψει ήταν συγκεκριμένο: η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής θέσης και του νησιωτικού χαρακτήρα της και δεδομένου ότι το διεθνές δίκαιο και ειδικά η Διεθνής Σύμβαση για τη Θάλασσα αναγνωρίζουν στα νησιά και τις κατοικημένες και με οικονομική δραστηριότητα βραχονησίδες δικιά τους υφαλοκρηπίδα διαθέτει μια εντυπωσιακή υφαλοκρηπίδα, όπως και ΑΟΖ εάν την κηρύξει.

Λόγω της συγκεκριμένης γεωγραφικής θέσης και επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο να έκανε η Ελλάδα στο Αιγαίο (όπως ανακοίνωσε ότι θα κάνει στο Ιόνιο), πάλι το Αιγαίο θα «έκλεινε» ως «ελληνική θάλασσα», κάτι που οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν αποφύγει να κάνουν μέχρι τώρα.
Η Τουρκία σταθερά και πάγια υποστηρίζει έναν τρόπο οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας (και κατ’ επέκταση της ΑΟΖ, εφόσον η μεθοδολογία είναι κοινή) που δεν αναγνωρίζεται από το διεθνές δίκαιο αφού θεωρεί ότι το κύριο κριτήριο είναι η «μέση γραμμή» ανάμεσα στις ηπειρωτικές περιοχές, μην αποδεχόμενη την αυτοτελή υφαλοκρηπίδα των νησιών. Παράλληλα, έχει διακηρύξει, με ψήφισμα της Εθνοσυνέλευσης το 1995 ότι τυχόν ελληνική επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο θα αποτελούσε αιτία πολέμου (casus belli).

Περισσότερα

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: