Αρχική

Κοσμάς ο Αιτωλός «ο μεγαλύτερος μετά την άλωση Έλληνας» (1714 – 24 Αυγούστου 1779)

Σχολιάστε


agios_kosmas_aitolos

π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ο Κοσμάς ο Αιτωλός, μοναχός, υπήρξε διδάσκαλος και φωτιστής του Γένους, εθνομάρτυρας και άγιος της Εκκλησίας. Καμιά προσωπικότητα των χρόνων της δουλείας δεν έχει απασχολήσει τόσο πολύ την επιστήμη, τη λογοτεχνία και τη θεολογία, όσο ο Πατροκοσμάς, όπως επικράτησε να ονομάζεται από τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Ανήκει στις φωτισμένες μορφές, που προετοίμασαν το Γένος για την παλιγγενεσία του. Η εμφάνιση του συνέπεσε με μια κρισιμότατη περίοδο της ιστορίας του δούλου Γένους.

Τον 18ο αιώνα συντελείται η ανασυγκρότηση του ελληνισμού σε όλους τους τομείς. Μέσα στο προστατευτικό πλαίσιο της εθναρχούσας Εκκλησίας διατήρησε την ακεραιότητα του και μπόρεσε να επιβιώσει στους ιδιαίτερα δύσκολους 16ο και 17ο αιώνες.

Βιογραφικά

Γεννήθηκε το 1714 στο Μέγα Δένδρο (κατ’ άλλους στον Ταξιάρχη), της επαρχίας Αποκούρου της Αιτωλίας. Το Μέγα Δένδρο δέχεται ως τόπο καταγωγής του ο πρώτος βιογράφος και σύγχρονος του Νικόδημος ο Αγιορείτης. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο ιεροδιδασκαλείο του Λύτσικα στη Σιγδίτσα της Παρνασσίδος και στη μονή Αγίας Παρασκευής στα Βραγγιανά των Αγράφων. Δίδαξε ως «υποδιδάσκαλος» στη Λομποτινά Ναυπακτίας και σε άλλα χωριά. Επιθυμώντας να λά6ει μιαν ανώτερη παιδεία πήγε στην Αθωνιάδα Σχολή (μονή Βατοπεδίου) γύρω στο 1750, όπου είχε δασκάλους τον Παν. Παλαμά, τον Ευγένιο Βούλγαρη και τον Νικ. Τζαρτζούλη.

Στο Άγιο Όρος επιδόθηκε στην άσκηση και τη μελέτη της Αγίας Γραφής και των εκκλησιαστικών Πατέρων.«Μελετώντας το άγιον και ιερόν Εύαγγέλιον -έλεγε στο κήρυγμα του-εύρον μέσα πολλά και διάφορα νοήματα, τα οποία είναι όλα μαργαριτάρια, διαμάντια, θησαυρός, πλούτος, χαρά, ευφροσύνη, ζωή αιώνιος». Μολονότι το περιεχόμενο της παιδείας του δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί με ακρίβεια, από το κήρυγμα του συνάγεται ότι είχε μια βαθιά εκκλησιαστική γνώση και μια επαρκή γενικότερη «θύραθεν» παιδεία. Γνώριζε καλά Ελληνικά, έμαθε ξένες γλώσσες («Εβραϊκά, Τουρκικά, Φράγκικα») και δείχνει κάποια άνεση στη χρήση και της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.

Περισσότερα

Κίνδυνος Εθνικής Καταστροφής

Σχολιάστε


Από feeepen.gr

ellada1

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Αυτή η μνημονιακή “κολώνια” δεν θα πάει μακριά. ‘Οχι μόνο προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί στη χώρα τεράστια οικονομικο-κοινωνική καταστροφή, αναμφισβήτητα την μεγαλύτερη στη μεταπολεμική, καπιταλιστική Ευρώπη. Κινδυνεύει να τελειώσει με αίμα και ανείπωτη τραγωδία, όχι μόνο εσωτερικά αλλά και “εξωτερικά”.

Δεν μπορούμε να γίνουμε μάντεις προβλέποντας επακριβώς το μέλλον. Κινδυνεύουμε να χαρακτηρισθούμε “Κασσάνδρες”¨, αλλά, όπως στα ομηρικά χρόνια, έτσι και στη σημερινή Ελλάδα οι “Κασσάνδρες” συστηματικά επιβεβαιώνονται.

Υπάρχουν δύο τρόποι που μπορεί η οικονομικο-κοινωνική “δίνη θανάτου” να περάσει, σύντομα και άμεσα, στη γεωπολιτική σφαίρα (χωρίς καν να συζητήσουμε τις προσφυγικές ροές). Δύο τρόποι φαινομενικά αντίθετοι μεταξύ τους, στην πραγματικότητα συμπληρωματικοί και εναλλάξ χρησιμοποιήσιμοι.

Κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο πρώτος τρόπος είναι να συγκατατεθούν ελλαδικές και κυπριακές ηγεσίες σε παραλλαγή του σχεδίου Ανάν, στερώντας τους Έλληνες της Κύπρου από το κράτος τους. Μόνο τέτοια λύση μπορεί να προκύψει από τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις και με το υπάρχον πολιτικό προσωπικό Ελλάδας και Κύπρου. Τέτοια “λύση” θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου για το σύνολο του ελληνισμού, θα δημιουργήσει, πρώτη φορά στην ιστορία, προϋποθέσεις “αναχώρησης” των Ελλήνων από την Κύπρο, καθιστώντας την Ελλάδα “όμηρο” των δυνάμεων που θα ελέγξουν το νησί, από τις οποίες και θα εξαρτάται η επιβίωση όσων απομείνουν. Θα βάλει την Τουρκία στην ΕΕ “από το παράθυρο” και τελικά και από την “πόρτα”, θα πλήξει ανεπανόρθωτα την ηθικο-ψυχολογική δυνατότητα του, ήδη βαριά πληγωμένου, ελληνικού λαού να υπερασπιστεί τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα και το κράτος του.

Περισσότερα…

Τουρκοκρατούμενη Θράκη.Ο ελληνισμός στην Βόρεια Θράκη- Ανατολική Ρωμυλία και στην Βουλγαρία.

Σχολιάστε


Από Yaunna Takabara

Κωνσταντίνου Α. Βακαλόπουλου

Ιστορία του Βόρειου ελληνισμού

Θ Ρ Α Κ Η

Φιλιππούπολη. Ο Διδασκαλικός σύλλογος των Ζαρειφίων Διδασκαλείων (1874-1875)

Φιλιππούπολη. Ο Διδασκαλικός σύλλογος των
Ζαρειφίων Διδασκαλείων (1874-1875)

Τα ελληνικά σχολεία στην Βόρεια Θράκη

Αυτονόητο είναι ότι η Φιλιππούπολη αποτέλεσε τον φάρο της ελληνικής παιδείας και τον πυρήνα της πολιτιστικής παρουσίας του ελληνισμού της Βόρειας Θράκης. Μικρότερα, αλλά πολύ αξιόλογα εκπαιδευτικά κέντρα του ελληνικού στοιχείου της Βόρειας Θράκης και του Εύξεινου Πόντου, υπήρξαν: η Αγχίαλος, η Μεσημβρία, η Σωζόπολη, ο Πύργος, η Βάρνα, ο Στενήμαχος, η Κούκλενα, τα Άνω Βοδενά, η Περιστερά, το Καβακλή και άλλα.

Λίγο πριν τους ανθελληνικούς διωγμούς (1906) της Ανατολικής Ρουμελίας, στα 1903, ο βορειοθρακικός ελληνισμός γνώριζε ακόμη μεγάλη ακμή τόσο ως προς την εκπαιδευτική δράση του όσο και ως προς την πληθυσμική συνοχή του παρά τις θλιβερές συνθήκες, μέσα έζησε μετά την αυτονόμηση της μεγάλης αυτής επαρχίας (1878).

Οι τελειόφοιτοι των Ζαρειφίων Διδασκαλείων (1903)

Οι τελειόφοιτοι των
Ζαρειφίων Διδασκαλείων (1903)

Έτσι στα 1903 ζούσαν στην Φιλιππούπολη 5.000 Έλληνες, στον Στενήμαχο 9.000, στα Βοδενά 2.000, στη Κούκλενα 1.400, στο Παπαζλή 15, στο Χάσκιοϊ 206, στο Βορίσοβγραδ 53, στο Χαρμανλή 8, στο Τατάρ Παζαρτζίκ 310, στην Περιστερά 405, στην Εσκή Ζαγρά 50, στην Γενή Ζαγρα 20, στο Ράδνε Μαχαλέ 5, στο Καραμπουνάρ 7, στο Τύρνοβο-Σεϊμέν 10, στο Τσιρπάν 4, στο Καβακλή 8.640, στις Καρυές 2.520, στο Δογάνογλου 828, στην Κόζλουδζα 780, στο Ουρούμκιοϊ 750, στο Σιναπλή 1.892, στο Μικρό Μοναστήρι 1.133, στη Δράμα 230 (σ.σ.: πρόκειται για την Δράμα της Ανατολικής Ρωμυλίας που ήταν ένα μικρό τούρκικο χωριουδάκι που κατοικούταν μετά την αποχώρηση των Τούρκων από Έλληνες Μοναστηριώτες), στο Μεγάλο Μοναστήρι 1.671, στο Τοκιούρκιοϊ 247, στο Αϊμπουνάρ 801, στο Μεγάλο Βογιαλικι 635 και στο Μουραδανλή 588.

Συνολικά λοιπόν ζούσαν στα 1903 στις επαρχίες Φιλιππουπόλεως, Στενημάχου, Χάσκιοϊ, Τατάρ Παζαρτζίκ Εσκη Ζαγοράς και Καβακλή 40.744 Έλληνες (38.481 ντόπιοι και 2.263 υπήκοοι Έλληνες).

Περισσότερα…

Για τη χορήγηση της υπηκοότητας

Σχολιάστε


a1c202aeeb0a1dc7c37603b8d49bdffa_taytotites_0_768_480_c______

 

Άννα Α. Ξυδιά

Η εξαγγελία από τη νέα κυβέρνηση χορήγησης της ελληνικής υπηκοότητας σε μετανάστες δεύτερης γενιάς έχει διχάσει, νομίζω, την κοινή γνώμη. Από τη μια φαίνεται μια δίκαιη λύση για τα παιδιά των μεταναστών, που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και πηγαίνουν στο ελληνικό σχολείο. Από την άλλη νομίζω ότι η ιδιότητα του Έλληνα δεν αποκτάται ούτε αποδεικνύεται από ένα κομμάτι χαρτί.

Είναι μια διαρκής πνευματική προσπάθεια για την κατάκτηση της ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού, δύσκολη ακόμη και για εμάς που ανήκουμε γονιδιακά σε αυτόν τον λαό. Από την άλλη η σύνδεση της ελληνικότητας με την ορθοδοξία είναι σαν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Πού αλλού ακούγεται η ελληνική γλώσσα όχι όπως ομιλείται στους δρόμους, αλλά με όλον τον πλούτο των καταβολών της;

Στο κάθε ξωκλήσι σε κάθε χωριό και νησί της χώρας, κι ας μη γνωρίζουν όλοι αρχαία ελληνικά. Όμως τα μαντεύουν και συναισθάνονται τα νοήματα της γλώσσας. Και μάλιστα είναι φορείς αυτής της κληρονομιάς, με όποια ευθύνη αυτό συνεπάγεται για τη συνέχισή της. Η αλληλεπίδραση είναι τόσο σφιχτή και αυτονόητο που έχει περάσει μέσα στα έθιμα και την παράδοσή μας. Πόσοι αλλοδαποί θα γιορτάσουν την Τσικνοπέμπτη, έστω και με ένα ποτήρι κρασί, για να ευχηθούν Καλή Σαρακοστή; Και πόσοι Έλληνες, αν και δεν πάνε στην εκκλησία, (κατανυκτικά) θα «τιμήσουν το έθιμο»; Γλώσσα και θρησκεία συνθέτουν αυτό που λέμε Ελληνισμό, ανεξαρτήτως υπηκοότητας.

Φιλική Εταιρεία, 200 χρόνια από την ίδρυσή της

Σχολιάστε


Από Άρδην-Ρήξη

Το εισαγωγικό σημείωμα από το αφιέρωμα του Άρδην (τ. 97) για τα διακόσια χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας.

Διακόσια χρόνια μετά

filiki etaireiaEδώ και δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο ελληνισμός ζει και αναπνέει κοιτάζοντας διαρκώς προς τα «έξω»· έφτασε στα πέρατα της Δύσης –τις στήλες του Ηρακλέους– και της Ανατολής, μέχρι τις Ινδίες. Περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο λαό διαμόρφωσε τον κόσμο και τον πολιτισμό που ξέρουμε, τον χριστιανισμό, τη φιλοσοφία, τον ορθό λόγο, την τέχνη. Και πάντα φεύγοντας, την στενοχωρία ενός τόπου μικρού, τραβώντας για τους ανοικτούς ορίζοντες. Ακόμα και μέχρι τον 19ο αιώνα, σκλαβωμένοι, συνεχίζαμε να αρδεύουμε την ανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια, την Εγγύς Ανατολή.

Τόσο πολύ που κάποτε εξαντλήσαμε αυτή την αστείρευτη πηγή που έδωσε τον «θαυμαστό ελληνικό κόσμο». Και μείναμε ξέπνοοι, εξαντλημένοι, κουβαλώντας σαν βάρος τρεις ή έξι χιλιάδες χρόνια ιστορία. Η δημογραφική κατάρρευση, η οικονομική κρίση, ο νεο-οθωμανισμός, ο κατακλυσμός από ξένους λαούς και κουλτούρες, η πολιτισμική παρακμή, απειλούν πια με αφανισμό, με τελεσίδικο στέρεμα, την ίδια αυτή πηγή που την πιστεύαμε ανεξάντλητη και γι’ αυτό τόσο γενναιόδωρα την ξοδεύαμε, και σήμερα κινδυνεύουμε να μεταβληθούμε σε ένα απλό σύνορο των κόσμων. Η Φιλική Εταιρεία δοκίμασε να μεταβάλει, και πάλι, αυτό που έγινε σύνορο σε οικουμένη, σε ό,τι δηλαδή υπήρξε για πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια, μέχρι και το Βυζάντιο, ο ελληνικός κόσμος. Γι’ αυτό στοχοθέτησε τη συμπερίληψη όλου του βαλκανικού χώρου, με κέντρο την Κωνσταντινούπολη, τη φυσική του πρωτεύουσα, στο επαναστατικό της σχέδιο.

Συχνά έχει υποστηριχτεί, όπως έγινε και για τη Φιλική Εταιρεία, πως οι δύο μεγάλοι ποιητές της παλιγγενεσίας, ο Σολωμός και ο Κάλβος θα μείνουν αποσπασματικοί, ο Σολωμός θα αφήσει ατελείωτους τους Ελεύθερους Πολιορκημένους, ο Κάλβος θα σιωπήσει από τα τριάντα τέσσερα (34) χρόνια του. Ο Νικόλας Κάλας, μάλιστα, θα γράψει για το θέμα αυτό, ίσως σε μια από τις πιο σφαλερές κριτικές τοποθετήσεις του:

«Ο Σολωμός είχε μάλλον αδύνατη ποιητική φλέβα –μας έδωσε μόνο κάτι ωραία λυρικά τραγούδια– όσο για τον Κάλβο…, ο πατριωτισμός του είναι πολύ διανοητικός και ατομικιστικός για ένα αίσθημα τόσο μαζικό όπως είναι ο πατριωτικός ενθουσιασμός». (Νικόλας Κάλας, Κείμενα ποιητικής και αισθητικής, Πλέθρον, Αθήνα 1982, σ. 56 ).

Για άλλη μια φορά, φαίνεται πως ο Γεώργιος Σεφέρης έλυσε το «μυστήριο» πολύ πιο αποτελεσματικά:

Μπορούμε να στοχαστούμε πολλά για τη μοίρα της φυλής και του ελληνικού λόγου, όταν λογαριάσουμε ότι, σε μια ορισμένη στιγμή που το Γένος αρχίζει να βγαίνει από έναν μεγάλο ύπνο, τα έργα δύο μοναδικών ποιητών είναι σημαδεμένα από κάτι τέτοιες καρβουνοσακούλες.

(Γ. Σεφέρης, Δοκιμές, Α΄ (1936-1947), Ίκαρος, Αθήνα 1974, σ. 210).

Περισσότερα…

Το αλβανικό δημογραφικό έγκλημα κατά της Ελλάδος

Σχολιάστε


135165-boreioshpeirosas8Κωνσταντίνος  Χολέβας

Δικαίως διαμαρτύρονται οι Βορειοηπειρώτες καθώς και ο μητροπολίτης Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Ανδρέας για τις λαθροχειρίες των Αλβανών εναντίον του Ελληνισμού.

Με πρόσχημα τη νέα διοικητική ανακατάταξη της γείτονος χώρας και τη θέσπιση νέων δήμων (κάτι σαν τον δικό μας «Καλλικράτη») η κυβέρνηση των σοσιαλιστών του Εντι Ράμα προετοιμάζει δημογραφικό έγκλημα κατά της ελληνικής εθνικής κοινότητας.

Συγκεκριμένα, τον ιστορικό Δήμο της αδούλωτης Χειμάρρας, στον οποίο κατοικούν κατά πλειοψηφία Ελληνες, θέλουν να τον ενώσουν με τον αλβανικό δήμο Βρανίστι, ώστε να μην ξαναεκλεγεί δήμαρχος ελληνικής καταγωγής.

Τον υπό ίδρυση Δήμο Κονίσπολης σχεδιάζουν να τον ονομάσουν Δήμο Τσαμουριάς ώστε να θυμίζει τη διεκδίκηση των Αλβανών επί της ελληνικής Θεσπρωτίας, όπου έδρασαν ως συνεργάτες των κατακτητών οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες (1941-1944).

Και στην περιοχή της Κορυτσάς προγραμματίζουν να εντάξουν σε αμιγώς αλβανικούς δήμους περιοχές με ελληνοβλαχικό πληθυσμό.

Είναι η τιμωρία των βλαχόφωνων Ελλήνων για την επιμονή τους να δηλώνουν Ελληνες σε κάθε απογραφή του αλβανικού κράτους.

Είναι καιρός να κατανοήσουμε ότι η «ελληνοαλβανική φιλία» είναι ένα ανέκδοτο όπως και η «ελληνοτουρκική φιλία».

Αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση πρέπει να δράσουμε ακαριαία.

Στις 31 Ιουλίου -εκτός απροόπτου- θα συζητηθεί και θα ψηφισθεί στο αλβανικό Κοινοβούλιο ο νόμος για τη διοικητική αναδιάρθρωση της χώρας και τη δημιουργία των νέων δήμων- τερατουργημάτων.

Αν δεν δώσουμε αυστηρό και σαφές μήνυμα στην Αλβανία, θα είμαστε υπεύθυνοι για τη συνεχιζόμενη συρρίκνωση του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Οφείλουμε να ασκήσουμε κάθε πίεση, τώρα μάλιστα που τα Τίρανα έχουν πάρει την υπόσχεση από την Ευρ. Ενωση ότι θα αρχίσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις, με απροσδιόριστο πάντως χρονικό ορίζοντα.

Η αλβανική κυβέρνηση πρέπει να καταλάβει ότι η οποιαδήποτε οικονομική στήριξη ή άλλη σχέση της με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς θα αξιολογείται με κριτήριο τη συμπεριφορά της προς την Ελλάδα και την ελληνική εθνική κοινότητα που ζει στη Βόρειο Ηπειρο και σε άλλα σημεία της Αλβανίας.

Με την ευκαιρία αυτή είναι χρήσιμο να χαράξουμε μία σαφή, μακροχρόνια και ρεαλιστική στρατηγική για τη στήριξη των βλαχόφωνων Ελλήνων της Βαλκανικής.

Στη Βόρειο Ηπειρο, που ανήκει σήμερα στην Αλβανία, και στη νότια ζώνη του κράτους των Σκοπίων (Μοναστήρι, Ρέσνα, Μορίχοβο) κατοικούν περισσότεροι από 300.000 Ελληνόβλαχοι, οι οποίοι υπέστησαν διωγμούς και από κομμουνιστικές και από «δημοκρατικές» κυβερνήσεις.

Ο αλυτρωτικός εθνικισμός αποτελεί σήμερα θεμελιώδη αρχή όλων των κυβερνήσεων στα Τίρανα και στα Σκόπια.

Αν δεν ασχοληθούμε σοβαρά με την προστασία των ελληνικών κοινοτήτων στα βόρεια σύνορά μας, θα θρηνούμε σε λίγα χρόνια για τον πλήρη αφελληνισμό ιστορικών ελληνικών κοινοτήτων.

Εάν μάλιστα ξαναθυμηθούν οι Ρουμάνοι την παλαιότερη διεκδίκησή τους για τους Ελληνες Βλάχους της Βαλκανικής, τότε η επίσημη Ελλάς θα πρέπει να δράσει πολύ οργανωμένα και με αίσθηση ιστορικής ευθύνης και διπλωματικών ισορροπιών.

Δεν ζούμε σε όμορφο κόσμο, ηθικό, αγγελικά πλασμένο.

Ορισμένοι εκ των γειτόνων μας θέτουν θέματα ανύπαρκτων μειονοτήτων εις βάρος μας.

Αλλοι διαστρεβλώνουν την Ιστορία, σφετερίζονται ονόματα, ξαναχαράσσουν τα σύνορα.

Η ελληνική αντεπίθεση θα βασισθεί σε μία δυναμική εξωτερική πολιτική, η οποία θα σέβεται τα υπάρχοντα σύνορα, αλλά θα εξασφαλίζει την ασφάλεια, την εθνική και θρησκευτική ελευθερία και την ευημερία των ομοεθνών μας που ζουν στην ευρύτερη Βαλκανική.

Ουδείς γείτονας ή σύμμαχος δεν θα μας λαμβάνει σοβαρά υπ’ όψιν, αν αφήνουμε στην τύχη τους τις ελληνικές κοινότητες εκτός συνόρων.

Φέτος συμπληρώνονται τριακόσια χρόνια από τη γέννηση του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, ο οποίος απαγχονίσθηκε το 1779 στο Κολικόντασι της Βορείου (τότε Ενιαίας) Ηπείρου.

Τιμώντας τη μνήμη του, ας μην εγκαταλείψουμε τον βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό στη διάθεση των Αλβανοτσάμηδων και των κακόβουλων ηγετών της Αλβανίας.

http://www.dimokratianews.gr

 

 

 

 

 

Να ανοίξουμε τα μάτια μας

Σχολιάστε


Από Ινφογνώμων Πολιτικά

eyes-above-water

Σάββας Καλεντερίδης

Το έχουμε αναφέρει αρκετές φορές από αυτήν εδώ τη στήλη και είμαστε υποχρεωμένοι να το επαναλάβουμε και σήμερα, γιατί δυστυχώς η εντύπωση που έχουμε είναι ότι η κυβέρνηση και οι κρατικοί φορείς, που εκ του καθήκοντός τους είναι επιφορτισμένοι με τη διαχείριση των ζητημάτων αυτών, δεν έχουν αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει στον περίγυρό μας.

Οι εξελίξεις στη Μεσοποταμία και τη Μέση Ανατολή είναι οι σοβαρότερες από τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα, οπότε καθορίστηκαν τα σύνορα, οι γεωπολιτικοί συσχετισμοί και οι ισορροπίες στην ως άνω περιοχή, στην Ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο, στην Ελλάδα και τη Βαλκανική.

Δηλαδή, 100 χρόνια μετά, η «τράπουλα» ξαναμοιράζεται και μπαίνουν τα θεμέλια για τη νέα «αρχιτεκτονική» της περιοχής!

Τότε, 100 χρόνια πριν, όταν έμπαιναν τα θεμέλια που ξεθεμελιώνονται στις μέρες μας, η Ελλάδα δεν κατόρθωσε να διακρίνει τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί, με αποτέλεσμα να μην έχουμε εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης. Αυτό είχε ως «φυσικό» επακόλουθο να ζήσουμε τον Εθνικό Διχασμό, να λειτουργήσουν δύο κυβερνήσεις, των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης και να πάμε χωρίς στρατηγικό σχέδιο στη Μικρά Ασία για να βιώσουμε τη μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία του Ελληνισμού, μια καταστροφή η οποία καθόρισε την εκφυλιστική και αποκαρδιωτική πορεία του Ελληνισμού ολόκληρο τον 20ό αιώνα, που κατέληξε στην τραγωδία την οποία βιώνουμε τα τελευταία 10 χρόνια.

Τότε, η γεωπολιτική μυωπία της άρχουσας τάξης και των λεγόμενων «ελίτ» δεν κατόρθωσε να προστατέψει τον εξωελλαδικό Ελληνισμό, που ήταν και η πραγματική δύναμη της Ελλάδας, και τον άφησε έρμαιο στις ορέξεις των Νεοτούρκων και των κάθε λογής συνεργατών και υποστηρικτών τους. Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, πολύ πριν αποσταλούν στρατεύματα στη Σμύρνη, το ελληνικό κράτος και οι ελληνικές κυβερνήσεις ήταν απλοί θεατές στο έγκλημα της γενοκτονίας των Ελλήνων της Θράκης, του Πόντου και της Μικράς Ασίας.

Περισσότερα…

Older Entries