Από ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Γράφει ο Γιώργος Λιμαντζάκης*

Στον απόηχο των πρόσφατων εξελίξεων (σ.σ. : η αρχική δημοσίευση του άρθρου έγινε στις ) και την αποτίμηση των όρων συνέχισης του ελληνικού οικονομικού προγράμματος, πολλοί αρχικά υποτίμησαν ή και παρέβλεψαν την τουρκική ανακοίνωση (επίσης γνωστή ως NOTAM, από το ακρωνύμιο NOtice To AirMen, «οδηγία προς αεροναυτιλόμενους») που έγινε το μεσημέρι της Παρασκευής, και δια της οποίας η Άγκυρα επιχειρούσε να δεσμεύσει μεγάλο μέρος του κεντρικού και βόρειου Αιγαίου μεταξύ της Σκύρου και της Λήμνου για αεροναυτικές ασκήσεις των ενόπλων δυνάμεών της.

Η μονομερής αυτή τουρκική ενέργεια δεν εξέπληξε τόσο ως προς τη φύση της (καθώς αντίστοιχες ανακοινώσεις έχουν εκδοθεί και στο παρελθόν χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα) ή για τη χρονική συγκυρία στην οποία εκδηλώθηκε (απόπειρα άσκησης πίεσης στην ελληνική πλευρά για διευθέτηση των διμερών διαφορών ή σιωπηρή αναγνώρισή τους, εν μέσω δυσμενούς συγκυρίας στις σχέσεις της με πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις), αλλά πολύ περισσότερο για τη διάρκειά της, καθώς η ισχύς της προβλεπόταν να διαρκέσει μέχρι το τέλος του έτους (31.12.2015), διάστημα αρκετά μεγαλύτερο από κάθε προηγούμενο.

Μετά από την άμεση αντίδραση της Αθήνας και τα έντονα διαβήματα που απείλησε ότι θα στείλει σε NATO, ΟΗΕ και τον ICAO η Άγκυρα υπαναχώρησε, και λίγο μετά τις 14.30 το μεσημέρι της Δευτέρας ανακοίνωσε την απόσυρση της προηγούμενης NOTAM της. Στο πλαίσιο αυτό και παρότι το συγκεκριμένο περιστατικό μπορεί να θεωρηθεί λήξαν, εξακολουθεί να έχει ενδιαφέρον μια σύντομη επισκόπηση της τουρκικής πρακτικής αναφορικά με την εμπράγματη αμφισβήτηση του καθεστώτος του εναερίου χώρου του Αιγαίου, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί και λειτουργεί απρόσκοπτα εδώ και δεκαετίες.

Περισσότερα…