Αρχική

Η προκήρυξη του Αλέξανδρου Υψηλάντη διδάσκει και καθοδηγεί

1 σχόλιο


Σημείωση Φιλίστωρος: έχω παρατηρήσει πολλές φορές ότι οι συμμετέχοντες στον δημόσιο διάλογο για το 1821 αδιαφορούν συστηματικά για τις απόψεις και τις γνώμες όσων έλαβαν μέρος στην επανάσταση, η αποσπασματικά επικαλούνται κάποιες από αυτές. Σήμερα θα υπενθυμίσουμε την προκήρυξη του Αλέξανδρου Υψηλάντη από το Ιάσιο, στην οποία αναφέρονται με ευκρίνεια οι ιδεολογικές συνιστώσες της επανάστασης τις οποίες επικαλείται για να παρακινήσει τους Έλληνες να ξεσηκωθούν.


Ποιος ήταν ο Αλέξανδρος Υψηλάντης

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης (12 Δεκεμβρίου 1792 – 31 Ιανουαρίου 1828) ήταν Έλληνας πρίγκιπας, στρατιωτικός, λόγιος και αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1792 και ήταν γιος του Ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας και γόνου εύπορης και ισχυρής Φαναριώτικης οικογένειας Κωνσταντίνου Υψηλάντη και της Ελισάβετ Βακαρέσκου.

Το 1810 κατατάχτηκε με το βαθμό του ανθυπίλαρχου (ανθυπολοχαγός του Ιππικού) στο σώμα των εφίππων σωματοφυλάκων του Τσάρου Αλέξανδρου Α΄ της Ρωσίας. Διακρίθηκε στους πολέμους κατά του Ναπολέοντα, όπου στη μάχη της Δρέσδης, (27 Αυγούστου 1813 ν.ημ.), έχασε το δεξί του χέρι (21 ετών) . Το 1814-1815 συμμετείχε και αυτός ως μέλος της αυτοκρατορικής ακολουθίας στο Συνέδριο της Βιέννης με το βαθμό του υποστράτηγου.

Την 12η Απριλίου 1820, στην Πετρούπολη, αναλαμβάνει την αρχηγεία της Φιλικής Εταιρείας, και αρχίζει να εργάζεται για την προετοιμασία της επανάστασης.

Την 22α Φεβρουαρίου 1821, ο Υψηλάντης εκδίδει προκήρυξη ανεξαρτησίας, περνάει τον ποταμό Προύθο στις υψώνει τελικά τη σημαία της Επανάστασης στις παραδουνάβιες ηγεμονίες και συγκεκριμένα στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας, δύο μέρες αργότερα, στις 24 Φεβρουαρίου εκδίδειεπαναστατική προκήρυξη με τον τίτλο «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος».

Συγκροτείται ο Ιερός Λόχος αποτελούμενος από 500 σπουδαστές. Στις 4 Μαρτίου οι Έλληνες ναυτικοί κυριεύουν και εξοπλίζουν 15 πλοία, ενώ στις 17 Μαρτίου ο Υψηλάντης υψώνει τη σημαία στο Βουκουρέστι, αντιμετωπίζοντας το στρατό τριών πασάδων στο Γαλάτσι, το Δραγατσάνι, τη Σλατίνα, το Σκουλένι και το Σέκο (Γεωργάκης Ολύμπιος και Ιωάννης Φαρμάκης).

Ο στρατός του Υψηλάντη καταστράφηκε στη μάχη του Δραγατσανίου στις 7 Ιουνίου 1821 και υποχώρησε προς τα αυστριακά σύνορα, ενώ ο Υψηλάντης παραδόθηκε στους Αυστριακούς, φυλακίστηκε και απελευθερώθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1827. Η κλονισμένη υγεία του δεν του επέτρεψε έκτοτε να βοηθήσει το επαναστατημένο έθνος. Δύο μήνες μετά την αποφυλάκισή του στις 31 Ιανουαρίου 1828 πέθανε στη Βιέννη.

Η προκήρυξη προς τους σκλαβωμένους Έλληνες

Από το Γενικόν Στρατόπεδον του Ιασίου ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αποστέλλει προς τους Έλληνες του τότε και του σήμερα μία θαυμάσια Προκήρυξη υπό τον τίτλο: «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος». Οι ιδεολογικοί πυλώνες του πρώτου επαναστατικού κειμένου του 1821 είναι τρεις: Ο σεβασμός στην Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη, η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού από την αρχαιότητα μέχρι το 1821 και η προσήλωση στα δημοκρατικά ιδανικά και στην ανάγκη απομακρύνσεως των πάσης φύσεως τυράννων.

Η Επανάσταση του 1821, όπως μαρτυρείται από το κείμενο του Υψηλάντη, αρχηγού της Φιλικής Εταιρίας, είναι η Επανάσταση των Ελλήνων Ορθοδόξων κατά των αλλοθρήσκων δυναστών. Είναι μία Επανάσταση εθνική, απελευθερωτική, δημοκρατική και όχι μία εξέγερση κοινωνική, ταξική ή εμφύλια. Ο Υψηλάντης αναφέρεται εμμέσως στην προηγηθείσα Γαλλική Επανάσταση, αλλά δεν γίνεται μιμητής της. Δημιουργεί, μαζί με τους Φιλικούς, τον κλήρο και τον λαό, μία νέα καθαρώς ελληνορθόδοξη ιδεολογική σύνθεση.

Η Προκήρυξη της 24ης Φεβρουαρίου δηλώνει: «Εἶναι καιρὸς νὰ ἀποτινάξωμεν τὸν ἀφόρητον τοῦτον ζυγόν, νὰ ἐλευθερώσωμεν τὴν Πατρίδα, νὰ κρημνίσωμεν ἀπὸ τὰ νέφη τὴν ἠμισέληνον, διὰ νὰ ὑψώσωμεν τὸ σημεῖον δι᾿ οὗ πάντοτε νικῶμεν, λέγω τὸν Σταυρόν, καὶ οὕτω νὰ ἐκδικήσωμεν τὴν Πατρίδα, καὶ τὴν ὀρθόδοξον ἡμῶν Πίστιν ἀπὸ τὴν ἀσεβῆ τῶν ἀσεβῶν καταφρόνησιν». Η σημαία κατά τον Υψηλάντη πρέπει να φέρει το σημείο του Χριστιανικού Σταυρού, με τη βοήθεια του οποίου οι Έλληνες πάντοτε νικούν.

Η διαχρονική πορεία του Ελληνισμού είναι παρούσα: «Ἂς συγκροτήσωμεν μάχην μεταξὺ τοῦ Μαραθῶνος καὶ τῶν Θερμοπυλῶν… Τὸ αἷμα τῶν τυράννων εἶναι δεκτὸν εἰς τὴν σκιὰν τοῦ Ἐπαμινώνδου Θηβαίου, καὶ τοῦ Ἀθηναίου Θρασυβούλου».

Η πίστη στις δημοκρατικές αξίες καταγράφεται σαφώς: «Τὸ ἔθνος συναθροιζόμενον θέλει ἐκλέξῃ τοὺς δημογέροντάς του, καὶ εἰς τὴν ὕψιστον ταύτην βουλὴν θέλουσιν ὑπέκει ὅλαι μας αἱ πράξεις».

Το πρώτο επαναστατικό κείμενο, θα έπρεπε να γνωρίζουν όλα τα σημερινά ελληνόπουλα. Να μελετούν τον σεβασμό του Αλεξάνδρου Υψηλάντη προς την Ορθοδοξία και την Ελληνική Ιστορία. Να παίρνουν θάρρος και διδάγματα από το 1821 και να αντισταθούν στην προσπάθεια αποχριστιανοποιήσεως και αφελληνισμού της Παιδείας μας.

Η Προκήρυξη του Υψηλάντη είναι πάντα επίκαιρη.

 

Πηγές

  1. Η προκήρυξη του Αλέξανδρου Υψηλάντη διδάσκει και καθοδηγεί
  2. Η προκήρυξη του Αλ. Υψηλάντη, 24/02/1821
  3. Η προκήρυξη του Αλέξανδρου Υψηλάντη προς τους σκλαβωμένους Έλληνες από το στρατόπεδο του Ιασίου (24 Φεβρουαρίου 1821)
  4. Wikipedia: Αλέξανδρος Υψηλάντης

Δωρεάν βιβλία για την Επανάσταση του 1821

1 σχόλιο


Από Ερανιστής

Κλικάρετε απλώς στους συνδέσμους:

Τρικούπη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (1)

Τρικούπη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (2)

Τρικούπη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (3)

Τρικούπη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (4)

Γιάννης Κορδάτος , Η Κοινωνική σημασία της Ελλ. Επαναστάσεως

Απομνημονεύματα της δευτέρας πολιορκίας του Μεσολογγίου (1825-1826)

Μακρυγιάννη – Απομνημονεύματα

Χέρτσβεργ – Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως (1)

Χέρτσβεργ – Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως (2)

Χέρτσβεργ – Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως (3)

Χέρτσβεργ – Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως (4)

Φωτάκου – Απομνημονεύματα

Περισσότερα…

ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΠΤΥΧΗ: Η οικονομική κρίση και η πορεία προς την Επανάσταση του 1821

Σχολιάστε


Η μεγάλη ύφεση στη ναυτιλία, στο εμπόριο και στη βιοτεχνία στον ελλαδικό χώρο και τον παροικιακό ελληνισμό, επέδρασε ως επιταχυντής στην έναρξη του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα. Μια κλασική εικόνα από την καθημερινότητα της εποχής.

του Τάκη Κατσιμάρδου

Η Ελλάδα έχει βιώσει δραματικά τις μεγάλες διεθνείς οικονομικές κρίσεις. Στα μέσα του 19ου με πείνα και δυστυχία. Στο τέλος του, αλλά το μεσοπόλεμο, με χρεοκοπίες. Υπάρχει, όμως, και μια περίοδο οικονομικής καταστροφής, που αποδείχτηκε « δημιουργική» για τη χώρα! Πρόκειται για την κρίση στις αρχές του 19ου λίγο πριν από την Επανάσταση του 1821.

Ενόψει, λοιπόν, της επετείου και αντί άλλου αφιερωματικού κειμένου, λόγω των ημερών που διανύουμε, ας ρίξουμε μερικές ματιές σ΄ μια περίεργη, εκ πρώτης όψεως, πτυχή: «Οικονομική κρίση και ΄21».

Πρώτος και μάλλον μοναδικός ως τώρα, που έχει ασχοληθεί αναλυτικά με το θέμα είναι ο ιστορικός και δάσκαλος Βασίλης Κρεμμυδάς. Δυο σχετικά κείμενά του, περιέχονται, στο τελευταίο βιβλίο του «Διπλό ταξίδι, ψηλαφίσεις ενός ιστορικού » (κυκλοφόρησε πρόσφατα από τη βιβλιοθήκη του Μουσείου Μπενάκη). Παρόμοιες απόψεις ακροθιγώς, αλλά με αρκετή σαφήνεια, όπως ο ίδιος γράφει, έχει εκφράσει και σ΄ ένα από τα παλιότερα έργα του αμέσως μετά τη μεταπολίτευση («Εισαγωγή στην ιστορία της νεοελληνικής κοινωνίας»). Αλλά και στις πανεπιστημιακές παραδόσεις του.

Η συσχέτιση οικονομικής κρίσης και εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα φαντάζει κάπως «αιρετική». Δεν εντάσσεται, πάντως, στην πλημμυρίδα της αποκαλούμενης αναθεωρητικής ιστορίας. Αλλά τοποθετείται απολύτως στις κλασικές (επομένως και διαχρονικές) ιστορικές έρευνες για την Επανάσταση.

Η αφετηριακή θέση συνοψίζεται ως εξής στο πρώτο κείμενο του Κρεμμυδά (γραμμένο το 1976):

«Η νεοελληνική ιστοριογραφία, για να μας οδηγήσει στην Επανάσταση του 1821, μας περνούσε μέσα από μια εξαιρετική ανθηρή οικονομική και πνευματική κατάσταση, ώστε γινόταν σαφέστατη η τέτοια συνάρτηση και εξάρτηση των γεγονότων.

Εντούτοις, η Επανάσταση του 1821, εκδηλώθηκε σε μια περίοδο βαθύτατης οικονομικής κρίσις, όχι μόνο σε όλους τους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας, αλλά ακόμη στους πνευματικούς και ιδεολογικούς προσανατολισμούς…»

Περισσότερα

Τι γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου

Σχολιάστε


Οι δύο μεγαλύτερες Εθνικές γιορτές στη χώρα μας είναι η 25η Μαρτίου και η 28η Οκτωβρίου . Και στις δύο περιπτώσεις γιορτάζουμε την απελευθέρωση της Ελλάδας από ξένους κατακτητές.

Αλήθεια τι ακριβώς γιορτάζουμε στις 25 Μαρτίου και γιατί η γιορτή αυτή είναι τόσο σημαντική; Είναι μόνο Εθνική εορτή ή μήπως όχι; Ας δούμε!

Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια μεγάλη διπλή γιορτή, καθώς εκτός από Εθνικό, έχει και θρησκευτικό χαρακτήρα.
Ας δούμε σε αυτό το πρώτο μέρος το Εθνικό σκέλος της μεγάλης αυτής γιορτής του ελληνισμού.

Η Εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου

Στις 25 Μαρτίου γιορτάζουμε την Επανάσταση του 1821 που έγινε εναντίον του τουρκικού ζυγού μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς.

Στην ουσία αναφερόμαστε στην ένοπλη εξέγερση των Ελλήνων εναντίον των Οθωμανών με σκοπό την ίδρυση ανεξάρτητου κράτους, του ελληνικού κράτους που υπάρχει ακόμη και σήμερα.

Με άλλα λόγια τότε γιορτάζουμε την ανεξαρτησία της Ελλάδας. Όπως, όμως, και στην περίπτωση της 28ης Οκτωβρίου, έτσι και την 25η Μαρτίου γιορτάζουμε ουσιαστικά την έναρξη και όχι τη λήξη της επανάστασης.

Περισσότερα

1453-1821: 124 επαναστάσεις

Σχολιάστε


Ακούγεται πολύ ότι «η Ελληνική Επανάσταση του 1821 υπήρξε καρπός του ευρωπαϊκού και του ελληνικού Διαφωτισμού», αφήνοντας να εννοείται ότι οι Έλληνες αφ’ ενός μεν χωρίς την επικουρία της ευρωπαϊκής διανόησης δεν θα μπορούσαν να ξεσηκωθούν, αφ’ ετέρου δε ότι, ενώ από το 1453 μέχρι το 1821 «κάθονταν ήσυχοι» (σύμφωνα με κάποιους «απολάμβαναν τα καλά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας»), ξαφνικά επαναστάτησαν για να φτιάξουν… έθνος…

Στην πραγματικότητα, το ’21 δεν είναι τίποτα άλλο παρά η επιτυχής κατάληξη μιας σειράς προσπαθειών για να γίνει το «ποθούμενο»: «Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι».

____________

Από Άρδην-Ρήξη

naumaxia

Του Κάρολου Μπρούσαλη από την ιστοσελίδα protagon.gr 

Ένας ταχυδρόμος έφερε το δυσάρεστο μήνυμα στην Υψηλή Πύλη, την 1η Μαρτίου του 1821: Ο υπασπιστής του τσάρου Αλέξανδρου Α’ της Ρωσίας, στρατηγός Αλέξανδρος Υψηλάντης, εδώ και πέντε μέρες, ξεσήκωσε τους Έλληνες της Μολδοβλαχίας σε επανάσταση και βοηθά και τους Βλάχους του Βλαδιμηρέσκου που επαναστάτησαν από τις 17 Ιανουαρίου. Για τον σουλτάνο Μαχμούτ Β’, το μήνυμα ήταν σαφές: Ο τσάρος παρασπόνδησε τη στιγμή που η Οθωμανική αυτοκρατορία είχε προβλήματα και προσπαθούσε να του πάρει κι άλλα εδάφη. Το ίδιο άλλωστε είχε κάνει και η μεγάλη Αικατερίνη, καμιά τριανταριά χρόνια πριν.

Με τον Αλή πασά επαναστατημένο και τους Σουλιώτες να έχουν γυρίσει στα μέρη τους και να ξαναχτυπούν τους Τούρκους στην Ήπειρο, με τους Μολδαβούς ξεσηκωμένους στον Δούναβη και με προβλήματα στην Περσία, στη Συρία (με τους Δρούσους), στην Αραβία (με τους σεΐχηδες) και στην Αίγυπτο που έδειχνε χωριστικές τάσεις, ένα του έλειπε του Μαχμούτ: Ν’ ανοίξει μέτωπο και με τους Ρώσους. Θα περνούσε καιρός, ώσπου να μάθει πως ο τσάρος δεν είχε καμιά σχέση. Ως τότε, η ασπίδα της επανάστασης θα κρατούσε τους Τούρκους μακριά από την Πελοπόννησο. Το σχέδιο της Φιλικής Εταιρείας πετύχαινε στο ακέραιο.

Στις 21 Φεβρουαρίου, οι Έλληνες είχαν την πρώτη τους «ανεπίσημη» σύγκρουση με τους Τούρκους, τους οποίους εξόντωσαν στο Γαλάτσι της Μολδαβίας. Στις 23 του μήνα, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης είχε απευθυνθεί «προς το έθνος της Μολδαβίας» διαβεβαιώνοντάς τους ότι οι Έλληνες θα σταθούν στο πλευρό τους. Ήταν 24 Φεβρουαρίου του 1821, όταν, στο Ιάσιο της Μολδαβίας, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης δημοσιοποίησε την προκήρυξή του με τίτλο «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος». Ήταν η προκήρυξη της επανάστασης. Άρχιζε με την αναγγελία: «Η ώρα ήλθεν, ω Έλληνες». Και κατέληγε: «Εις τα όπλα, λοιπόν, φίλοι, η Πατρίς μας προσκαλεί». Την ίδια μέρα, έγραφε στον τσάρο, ζητώντας τη βοήθειά του.

Περισσότερα…

Η επιστολή του Οδυσσέα Ανδρούτσου προς τους Γαλαξειδιώτες (22 Μαρτίου 1821)

Σχολιάστε


androutos

Η ακόλουθη επιστολή στάλθηκε από τον Οδυσσέα Ανδρούτσο από την Πάτρα προς τους προκρίτους του Γαλαξιδίου, προτρέποντας τους να συμπράξουν στο ξέσπασμα της επανάστασης στην Ρούμελη.

***

Ἀγαπητοί μου Γαλαξιδιῶται,

Ἦτο θέλημα Θεοῦ νὰ ἁρπάσωμεν τὰ ὅπλα μίαν ἡμέραν καὶ νὰ ριφθῶμεν κατὰ τῶν τυράννων μας.

Τί τὴν θέλομεν, ἀδελφοί μου, τὴν πολυπικραμένην ζωὴν τοῦ δούλου; Δὲν βλέπετε, ὅτι δὲν μᾶς ἀπέμεινε τίποτε; Καὶ αὐταὶ αἱ ἐκκλησίαι μας ἔγιναν τζαμιὰ καὶ στάβλοι τῶν Τούρκων. Δὲν εἶναι πρέπον νὰ σταυρώσωμεν τὰς χεῖρας. Ἄς ἐρωτήσωμεν τὴν καρδίαν μας καὶ ὅ,τι ἀποφασίσωμεν, νὰ τὸ βάλωμεν ἐμπρὸς σύντομα. Ἄν βραδύνωμεν, θὰ μετανοήσωμεν καὶ τότε ἄδικα θὰ κτυπῶμεν τὴν κεφαλὴν μας.

Τὴν ἐποχὴν αὐτὴν ἡ Τουρκία εἶναι ἀπησχολημένη εἰς πολέμους. Ἄς ὠφεληθῶμεν ἀπὸ τὴν περίστασιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔστειλεν ὁ Θεὸς εἰσακούων τα δίκαια παράπονά μας.

Εἰς τὰ ὅπλα, ἀδελφοί! Ἤ νὰ ἐλευθερωθῶμεν ἦ νὰ ἀποθάνωμεν ὅλοι. Καλύτερον θάνατον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιθυμήσῃ Ἕλλην καὶ χριστιανός. Ἐγώ, καθὼς γνωρίζετε, ἠμπορῶ νὰ ζήσω λαμπρὰ μὲ πλούτη καὶ τιμὰς καὶ δόξαν. Ὅ,τι καὶ ἂν ζητήσω, οἱ Τοῦρκοι προθύμως θὰ μοῦ τὸ δώσουν, διότι φοβοῦνται τὸ σπαθὶ τοῦ Ἀνδρούτσου. Ἀλλὰ σᾶς λέγω τὴν ἀλήθειαν, ἀδελφοί μου, δὲν θέλω νὰ καλοπερνῶ ἐγὼ καὶ τὸ Γένος μου νὰ ὑποφέρῃ εἰς τὴν δουλείαν.

Ἀπὸ τὴν Πελοπόννησον μοῦ γράφουν, ὅτι εἶναι ὅλοι ἓτοιμοι μὲ τὰ παλικάρια των. Θέλω ὅμως νὰ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ μὲ ἀκολουθήσετε. Ἄν κάμετε σεῖς ἀρχὴν ἀπὸ τὸ ἕν μέρος καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὸ ἄλλο, θὰ σηκωθῇ ὅλη ἡ Ρούμελη.

Περιμένω ἀπάντησιν μὲ τὸν κομιστὴν τῆς ἐπιστολῆς μου.

Τὴν μπαρούτην καὶ τὰ βόλια τὰ ἔλαβα καὶ τὰ ἐμοίρασα.

22 Μαρτίου 1821

Σᾶς χαιρετῶ καὶ σᾶς γλυκοφιλῶ
Ὁ ἀγαπητός σας
Ὀδυσσεὺς Ἀνδροῦτσος

Πηγή : Αναγνωστικό ΣΤ΄Δημοτικού 1943

Patra-Glal3eidi

Τουρκικό θράσος: Οι Έλληνες ομολογούν πως η επανάσταση του 1821 είναι «παραμύθια»

Σχολιάστε


Από Αγιορείτικο Βήμα

Stelios Mpermperalis

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Ενώ πλησιάζουμε και φέτος την επέτειο της επανάστασης του 1821, στην άλλη πλευρά του Αιγαίου αναφέρουν με πομπώδη τρόπο ότι οι Έλληνες πιστεύουν σε… παραμύθια και προφανώς τρέφουν μεγάλες ψευδαισθήσεις και αυταπάτες για την επανάσταση του 1821, την οποία απομυθοποίησε με τον πιο «έγκυρο» τρόπο, σύμφωνα με τους Τούρκους, ένας γνωστός και μη εξαιρετέος ελληνόφωνος συγγραφέας. Ο κύριος αυτός θέλησε να κάνει και πολιτική καριέρα σε ένα νεοελληνικό «εκσυγχρονιστικό» κόμμα αλλά γρήγορα αποπέμφθηκε καθώς το πολιτικό κόστος της συμμετοχής του ήταν πολύ μεγάλο.

Όπως έγραψε σε ένα καταπληκτικό πράγματι άρθρο του, ο ανταποκριτής της τουρκικής εφημερίδας, Sabah, στην Αθήνα, επίσης γνωστός και μη εξαιρετέος, κ Στέλιος Μπερμπεράκης, με τον πολύ ενδεικτικό τίτλο, «Yunanlar efsane sever», δηλαδή, «Οι Έλληνες αγαπούν τους μύθους», όλα όσα πιστεύουν οι Έλληνες για την ελληνική επανάσταση του 1821, είναι ούτε λίγο ούτε πολύ.. παραμύθια που τους έχουν φουσκώσει τα μυαλά! Ο ανταποκριτής της τουρκικής εφημερίδας επικαλείται το μεγάλο «αστέρι» της ελληνικής διανόησης, τον κ Νίκου Δήμου, που έχει δηλώσει με την ευκαιρία της επετείου της επανάστασης του 1821 ότι αυτά που μέχρι σήμερα ξέρουμε να τα ξεχάσουμε γιατί… είναι παραμύθια και ότι οι Έλληνες έσφαξαν τους Τούρκους και τους… δεκάδες χιλιάδες Εβραίους (!!!), που βρίσκονταν στην Τριπολιτσά όταν την κατέλαβε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης τον οποίο, ούτε λίγο ούτε πολύ, θα τον χαρακτηρίζαμε σαν στυγνό δολοφόνο και γεννοκτόνο των… αγαθών και καλοπροαίρετων Τούρκων και Εβραίων.

Το άλλο παραμύθι με το οποίο «εκστασιάζονται» οι σύγχρονοι Έλληνες, σχετικά με την επανάσταση του 1821, είναι ότι πιστεύουν ότι την επαναστάτη την… έκαναν Έλληνες! Όχι κύριοι! Η αλήθεια είναι ότι την επανάσταση του 1821 δεν την έκαναν ‘Έλληνες, αλλά την έκαναν… Αλβανοί κλέφτες και απατεώνες που φαίνεται πως δεν ήθελαν κανένα μπάστακα στο κεφάλι τους για τις διάφορες αθλιότητες και παρανομίες τους εναντίον της νόμιμης και δίκαιης (!!!), οθωμανικής εξουσίας. Όλα αυτά τα καταπληκτικά που αναφέρει ο δημοσιογράφος της Sabah, φαίνεται πως επιβεβαιώνονται από τον «αμερόληπτο» και με καταπληκτική «ακρίβεια», «δίκαιο» στις ιστορικές του αναφορές, συγγραφέα και «ύψιστο» διανοούμενο, κ Νίκο Δήμου, ο όποιος θέλησε, ανεπιτυχώς, να κάνει και αυτός πολιτική καριέρα με το μεγάλο πολιτικό «αριστούργημα» των τελευταίων δεκαετιών στην ελληνική πολιτική ιστορία, που έχει μάλιστα και το συμβολικό όνομα, «Ποτάμι»!

Πράγματι από που να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς διαβάζοντας αυτές τις γραμμές της τουρκικής εφημερίδας, Sabah. Είναι αλήθεια ότι στην Τουρκία η ελληνική επανάσταση του 1821 παρουσιάζεται σαν μια επαίσχυντη ανταρσία εναντίον της… δίκαιης και νόμιμης οθωμανικής εξουσίας που πάντα φέρονταν με… το γάντι στους άπιστους Ελληνόφωνους γιατί οι Έλληνες, σύμφωνα με τους Τούρκους αλλά και με τους εδώ τουρκολάγνους, δεν υπήρξαν ποτέ και τα τελευταία «δείγματα» τους είχαν ήδη εξαφανιστεί μετά την ρωμαϊκή κατοχή της κυρίως Ελλάδας. Αλλά το εκπληκτικό είναι ότι τώρα οι Τούρκοι μετά την ανεκδιήγητη κ Ρεπούση, βρήκαν και άλλο ένα μεγάλο σύμμαχο σε αυτές τις «ιστορικές» τους απόψεις, ένα συγγραφέα που είχε χρόνια να ακουστεί στην επικαιρότητα και ο οποίος με τα «αμερόληπτα» γραπτά του δικαιώνει τις «αντικειμενικές τουρκικές ιστορικές απόψεις.

Τύφλα να έχει η πάλαι ποτέ γνωστή μας κ Ρεπούση!

Older Entries