Αρχική

Ισχυρό το πλήγμα από τον εμπορικό πόλεμο για τη γερμανική οικονομία ενώ το παγκόσμιο κεφάλαιο αποσύρεται από τη Γερμανία

Σχολιάστε


Ισχυρό το πλήγμα από τον εμπορικό πόλεμο για τη γερμανική οικονομία

26s6autos-thumb-large

Η ύφεση βρίσκεται πλέον προ των πυλών στη Γερμανία, καθώς η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης έχει ήδη πληγεί από τα παρεπόμενα του εμπορικού πολέμου, ενώ οι αυτοκινητοβιομηχανίες της πιέζονται από τους νέους κανόνες για τη μείωση των εκπομπών καυσαερίων. H τελευταία ένδειξη ήρθε χθες από τον δείκτη επενδυτικής εμπιστοσύνης, τον δείκτη Sentix, που υποχώρησε στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων εννέα ετών, και μάλιστα με αρνητικό πρόσημο. Ο εν λόγω δείκτης προκύπτει από δημοσκόπηση μεταξύ τουλάχιστον 900 επενδυτών, η οποία διεξήχθη φέτος μεταξύ 6 και 8 Ιουνίου.

Ο συνολικός δείκτης για τη γερμανική οικονομία υποχώρησε τον Ιούνιο στις -0,7 μονάδες από τις 7,9 μονάδες, στις οποίες βρισκόταν τον Μάιο. Όσον αφορά τους επιμέρους δείκτες, ο δείκτης των προσδοκιών υποχώρησε περαιτέρω στις -14 μονάδες από τις -2 μονάδες τον Μάιο. Ο επιμέρους δείκτης που αντανακλά την τρέχουσα κατάσταση υποχώρησε επίσης στις 13,5 μονάδες από τις 18,3 του Μαΐου. Η σχετική έρευνα της Sentix υπογραμμίζει πως «ο σινοαμερικανικός εμπορικός πόλεμος επιβαρύνει ιδιαιτέρως τη γερμανική οικονομία, που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές».

Έχει προηγηθεί την περασμένη εβδομάδα η δυσοίωνη κίνηση της Bundesbank, της κεντρικής τράπεζας, που αναθεώρησε προς τα κάτω την πρόβλεψή της για την ανάπτυξη του 2019, μόλις στο 0,6% από το 1,6% της αμέσως προηγούμενης πρόβλεψής της. Η αναθεώρηση σχεδόν συνέπεσε με τις προειδοποιήσεις του ΔΝΤ, που εξέφρασε την εκτίμηση πως ο σινοαμερικανικός εμπορικός πόλεμος ενδέχεται να αφαιρέσει έως και 0,5% από το παγκόσμιο ΑΕΠ μέσα στο 2020. Τον Απρίλιο, άλλωστε, η γερμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναθεωρήσει προς τα κάτω την πρόβλεψή της για ανάπτυξη της γερμανικής οικονομίας το 2019 από το 1% στο 0,5%. Επικαλέστηκε τη μεγάλη μείωση των εξαγωγών, αλλά και της βιομηχανικής παραγωγής, που, όπως τονίζουν οικονομολόγοι και αναλυτές, οφείλεται στον εμπορικό πόλεμο αλλά και στην αβεβαιότητα για το Brexit.

Περισσότερα…

Advertisements

Ελένη Αρβελέρ: «Η Ελλάδα κινδυνεύει από τους Έλληνες που ξέχασαν να είναι Έλληνες»

Σχολιάστε


Αν και θα έπρεπε να με διακατείχε η χαρμοσύνη για τη συνέντευξη που μου παραχώρησε με ανοιχτοσύνη καρδιάς η κυρία Αρβελέρ, ένα ανυπόφορο αίσθημα παραπόνου με κατακυρίευσε αμέσως μετά την αποχώρησή μου από το γραφείο της, μια ανάσα απόσταση από τον αγαπημένο μου δρόμο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, στην Ακρόπολη: Για το πώς είναι δυνατόν αυτή η πατρίδα, με τα τόσο τεράστια πνευματικά αναστήματα στη διάθεσή της, να βιώνει χρεοκοπία.

Όμως, όπως στα μεγάλα «γιατί» η απάντηση είναι τελικά απλή, έτσι κι εδώ η εξήγηση είναι τελείως απλοϊκή, όσο κι αν θίγεται η πομπώδης εθνική μας εγωπάθεια. Η Ελλάδα, ατίθαση και αντάρτισσα μια ζωή, σαν το κακομαθημένο παιδί της Ιστορίας, δεν έμαθε ποτέ, κατά την ταπεινή μου γνώμη, να ακούει. Το ίδιο και η ελληνική κοινωνία. Να προσέχει τους ανθρώπους του υψηλού πολιτισμού της∙ να τους συμβουλεύεται και να εμπνέεται από την εναργή σκέψη τους. Και όμως, αν άκουε, θα είχε διδαχθεί πολλά∙ θα κέρδιζε περισσότερα. Ίσως και να είχε αποφευχθεί το ναυάγιο που ζει σήμερα η ίδια και οι Έλληνες.

Και δεν είναι μόνο η κυρία Αρβελέρ. Δεκάδες, εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, εντός και εκτός Ελλάδος, είναι οι Έλληνες της υψηλής ευγένειας και του ανώτερου πολιτισμού που η κρίση τους θα μπορούσε να συνεισφέρει τα μάλα, εάν βέβαια το ελληνικό κράτος αφουγκραζόταν τη σοφία και τη γνώση τους. Αλλά, θα μου πείτε, και θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σας: Και πότε η πολυδάκρυτη και πολυχαμόγελη Ελλάδα μας άκουσε τα «πεφωτισμένα και λελαμπρυσμένα παιδιά της», για να τα ακούσει σήμερα; Άκουσε μήπως τον Σολωμό, τον Παπαδιαμάντη, τον Σικελιανό, τον Καζαντζάκη, τον Κόντογλου, τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Θεοτοκά, τον Κονδύλη, τον Αξελό, τον Καστοριάδη, τον Χατζιδάκι, τον…

Για την κυρία Αρβελέρ δεν χρειάζονται συστάσεις. Άλλωστε, στους ανθρώπους του «είναι» τα λόγια είναι αχρείαστα. Οι κοσμητικές φλυαρίες είναι αναγκαίες μόνο στους τύπους του «φαίνεσθαι», στους τόσους αφθονούντες «εμβριθείς βλάκες» που διαθέτει ετούτη η ταλαίπωρη χώρα, οι οποίοι θορυβούντες, αν και αφρονούντες, πρωτοστατούν στη δημόσια ζωή και στον τηλεοπτικό «διάλογο».
Για τη μεγάλη κυρία της σκέψεως, την κυρία Αρβελέρ, ένα μόνο πράγμα –νομίζω– χρειάζεται να ειπωθεί από όλους: Ένα ευχαριστώ για το ασίγαστο πάθος της να φέρει στην ψυχή της και να κρατά ψηλά την Ελλάδα. Και που παρά τα 90 της χρόνια εκπέμπει με εφηβική αλκή έναν απίστευτο ενθουσιασμό και ελπίδα για την ιστορική συνέχεια αυτής της πατρίδας, για το αύριο του Ελληνισμού. Με μια σκέψη μήκους, βάθους και ουσίας, είτε βέβαια συμφωνεί κανείς μαζί της είτε όχι. Αγαπητοί αναγνώστες, η κυρία Ελένη Αρβελέρ:

Περισσότερα

Αβραμόπουλος και Μουζάλας υπέρ μιας παγκόσμιας προσέγγισης του μεταναστευτικού

Σχολιάστε


«Αμιγώς εθνικά μέτρα δεν αρκούν»

«Χρειάζεται όχι απλά μια ευρωπαϊκή, αλλά μια παγκόσμια προσέγγιση στη διαχείριση του μεταναστευτικού. Έχει αποδειχθεί, ότι αμιγώς εθνικά μέτρα δεν αρκούν» επισήμανε ο επίτροπος Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Δημήτρης Αβραμόπουλος, μιλώντας στο συνέδριο για τη διαχείριση της μετανάστευσης, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στις Βρυξέλλες, που πραγματοποιείται ενόψει της ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής, στις 22 και 23 Ιουνίου.

Η Συνθήκη του Δουβλίνου απέδειξε, πως δεν αντέχει στο τεστ του χρόνου και της εξέλιξης, συνέχισε ο κ. Αβραμόπουλος και τάχθηκε υπέρ ενός «δεύτερου, καλύτερου Δουβλίνου». Αν θέλουμε να διορθώσουμε τα κενά, εξήγησε, πρέπει το εθνικό σύστημα ασύλου κάθε χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να δώσει τη θέση σε μια κοινή ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική.

Ο κ. Αβραμόπουλος τόνισε, πως η «Ευρώπη-φρούριο» δεν είναι κάτι θεμιτό, αλλά μια ανοιχτή Ευρώπη, με ισχυρά εξωτερικά σύνορα και ελεύθερη μετακίνηση εντός των εσωτερικών συνόρων.

Περισσότερα

Η Europol στέλνει 200 αξιωματικούς στην Ελλάδα για τον εντοπισμό τζιχαντιστών

1 σχόλιο


Συναγερμός έχει σημάνει στις μυστικές υπηρεσίες των κρατών της Ευρώπης μετά την αποκάλυψη του επικεφαλής της Europol Ρομπ Γουέινραϊτ ότι το Ισλαμικό Κράτος έχει λάβει τη «στρατηγική απόφαση» να στείλει σκληροπυρηνικούς τζιχαντιστές στην Ευρώπη προκειμένου να «απαντήσει» στις ήττες που γνωρίζει στο έδαφος της Συρίας.

Σύμφωνα με τον Γουέινραϊτ υπάρχει ήδη μεγάλος αριθμός τζιχαντιστών που χρησιμοποιούν πλαστά στοιχεία για να μπουν στην Ευρώπη από τη Συρία.

Στη συνέντευξή του στην εφημερίδα Standard ο επικεφαλής της Europol αποκαλύπτει ότι είναι έτοιμη προς αποστολή στην Ελλάδα μια ομάδα 200 αξιωματικών προκειμένου να εντοπιστούν εξτρεμιστές που επιχειρούν να μπουν στην Ευρώπη, επιβεβαιώνοντας το ρεπορτάζ από το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ για έρευνες από εξειδικευμένα στελέχη της Europol στα κέντρα φιλοξενίας με τη συνδρομή των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας.

Προειδοποιεί επίσης ότι τζιχαντιστές επιχειρούν να ριζοσπατικοποιήσουν μετανάστες σε κέντρα φιλοξενίας μεταναστών στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια.

«Οι αξιωματικοί θα αναπτυχθούν στα ελληνικά νησιά, ίσως και στην Ιταλία. Θα υπάρξει μια δεύτερη γραμμή άμυνας. Ελπίζουμε να αναπτύξουμε ορισμένους αξιωματικούς μέσα στα κέντρα φιλοξενίας μεταναστών καθώς ανησυχούμε για αναφορές ότι αυτού του είδους τα κέντρα γίνονται στόχος προσπαθειών ριζοσπαστικοποίησης μεταναστών» λέει ο Γουέινραϊτ.

Ο Γουέινραϊτ προβλέπει, επίσης, ότι θα γίνουν και άλλες «εντυπωσιακές» επιθέσεις από τους τζιχαντιστές όπως στο Παρίσι λεγοντας ότι αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη διεξάγονται περισσότερες από 50 αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις.

Πηγή: protothema.gr

«Διεθνής Διάσκεψη Δωρητών» για το προσφυγικό

Σχολιάστε


image13_thumb

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΟΥΤΣΑΚΟΣ

Η δραματική αύξηση στις μεταναστευτικές-προσφυγικές μετακινήσεις είναι πλέον μείζονος σημασίας ζήτημα για τη χώρα μας, για την Ευρώπη και για τη διεθνή κοινότητα. Στην προσφυγική-μεταναστευτική κρίση η Ελλάδα καλείται να αντιμετωπίσει ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα, η Ευρώπη ένα διεθνές και η διεθνής κοινότητα να αναλάβει συλλογική ευθύνη.

Το μεταναστευτικό είναι σύνθετο ζήτημα. Κυρίαρχη είναι η ανθρωπιστική διάσταση. Γι’ αυτό η Ε.Ε. οφείλει να λειτουργήσει σύμφωνα με τις αξίες και τις διεθνείς δεσμεύσεις της. Ταυτόχρονα, όμως, τόσο η Ε.Ε. όσο και τα κράτη-μέλη της οφείλουν να προασπίσουν την ασφάλεια και την κοινωνική συνοχή των χωρών υποδοχής.

Το μεταναστευτικό έχει, επίσης, εσωτερική και διεθνή διάσταση. Ανάλογες πρέπει να είναι και οι δράσεις για την αντιμετώπισή του.

Ως προς τη διεθνή πτυχή του προσφυγικού-μεταναστευτικού, η Ελλάδα οφείλει να δράσει αποφασιστικά σε πέντε πεδία, επιτυγχάνοντας:

I. Ανταπόκριση –επιτέλους– της Τουρκίας στις διμερείς και ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της για αποτελεσματική συνεργασία στην αντιμετώπιση του ζητήματος, με έμφαση στον έλεγχο των συνόρων και στην καταπολέμηση και εξάλειψη των κυκλωμάτων παράνομης διακίνησης. Οι υποχρεώσεις αυτές της Αγκυρας απορρέουν από το πρωτόκολλο επανεισδοχής Ελλάδας – Τουρκίας, το Μνημόνιο Συνεννόησης Frontex – Τουρκίας και τη συμφωνία επανεισδοχής Ε.Ε. – Τουρκίας. Σημειώνεται ότι η Τουρκία έχει καταργήσει ή διευκολύνει τις θεωρήσεις εισόδου (visa) για μια σειρά από χώρες της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Βόρειας Αφρικής, πολλές από τις οποίες είναι χώρες προέλευσης των βασικών μεταναστευτικών ροών.

Περισσότερα

Χ. Φεραίος: Ο (διαβόητος) «Διαφωτισμός» και πάλι…

Σχολιάστε


Από Αντίφωνο

Χάρης Φεραίος

Α’

skopeythrio_asteriadisΦυσικά και δεν υπάρχει αμφιβολία: Ανάμεσα σε όλους τους πολιτισμούς που παρήγαγε η ανθρώπινη ιστορία, ο ευρωπαϊκός (της μεταρωμαϊκής φραγκοτευτονικής Ευρώπης εννοείται) υπήρξε και μοναδικός κατά το ότι είχε εντυπωσιακά ραγδαία ανέλιξη. Τα βαρβαρικά φύλα που σε αλλεπάλληλα κύματα είχαν εισβάλει στη δυτική Ευρώπη, και εκχριστιανιζόμενα έκαναν τα πρώτα αδέξια βήματά τους στον πολιτισμό, έμελλε να εκπλήξουν την ιστορία: Με μια «ραγδαία» διαδικασία γένεσης και ακμής, μόλις τεσσάρων στην ουσία αιώνων, ανέπτυξαν, ό,τι σήμερα είναι γνωστός ως (νεωτερικός) υπέρλαμπρος ευρωπαϊκός πολιτισμός. Ραγδαία μεν διαδικασία, που όμως ερμηνεύει και τα τραγικά αδιέξοδα στα οποία οδηγήθηκε, για πρώτη δε φορά οδήγησε μαζί του και ολόκληρη την οικουμένη.

Όλα άρχισαν με τον Καρλομάγνο. Η εκπληκτική πολιτική ιδιοφυΐα του οποίου διέβλεψε, ότι για να μπορέσει να δημιουργήσει στη Δύση μιαν άλλη Αυτοκρατορία, ως αντίποδα της Κωνσταντινούπολης, όφειλε να φτιάξει και μιαν άλλη εκδοχή του Χριστιανισμού, ως αντίποδα της ελληνικής Ορθοδοξίας. Και βρήκε άριστη διέξοδο σε ένα Λατίνο θεολόγο του 4ου αιώνα, τον Ιερό Αυγουστίνο. Ο οποίος όμως, μη γνωρίζοντας καθόλου ελληνικά, (γλώσσα δηλ. των Ευαγγελίων) αυτοσχεδιάζοντας προσάρμοσε τη χριστιανική διδασκαλία, στα απλουστευτικά σχήματα της ξηρής νομικής του σκέψης, δημιουργώντας όμως ένα απόμακρο, ιδίως δικαιοκρίτη Θεό, υποταγμένο κι αυτόν στις απαιτήσεις της αμείλικτης «θειας δικαιοσύνης του». Έτσι άρχιζε το ευρωπαϊκό δράμα.

Πρώτη πράξη του ήταν το οριακό έτος 1000, όπου οι ανώριμοι, πρώην βάρβαροι, τώρα Χριστιανοί της Δύσης, τρέκλιζαν συντετριμμένοι, αναμένοντας άπραγοι το επικρεμαμένο «τέλος του κόσμου», που τους ετοίμαζε ο απρόσιτος Θεός τους γι’ αυτό ειδικά το έτος! Ήταν όμως τέτοια η δύναμη για δημιουργία που γέννησε μέσα τους η επόμενη του έτους 1000, (που, αφού δεν ήλθε το τέλος, στην ουσία ήταν σαν να τους χαρίστηκε ξανά η ζωή) ώστε εκείνη η πάμφτωχη εξουθενωμένη αγροτική Ευρώπη, εξέπληξε γεννώντας τον ιδιοφυή, αριστοτεχνικά εκτοξευόμενο στα ύψη, θαυμαστό γοτθικό ναό. Αλλά το ευρωπαϊκό δράμα δεν παρήλθε, παρά επιπλέον έγινε τώρα και όντως τραγικό. Αφού, και παρότι (το, και εκπληκτικό, πλήθος) οι γοτθικοί ναοί της βίαια εκτοξεύονταν στα ύψη, πουθενά εκεί δεν συναντούσαν τον Θεό! Εκείνον εννοείται που τους κληροδότησε η θεολογία του Αυγουστίνου.

Ως «αντίδραση» ήλθε η θεολογία του Θωμά του Ακινάτη (13ος αιώνας). Αυτός «ανακάλυψε» ξαφνικά, από αραβικές μεταφράσεις όμως, τον Αριστοτέλη! Φυσικά λοιπόν, όχι μόνο ουδέν από τον Σταγειρίτη φιλόσοφο κατανόησε, αλλά με τα νοησιαρχικά του μηχανεύματα, ανέστρεψε όλο νόημα της φιλοσοφίας του. Με την καλούμενη δε «τεχνολογία της αλήθειας» που εισήγαγε αυτός και η «σχολή του», θεμελίωσε όχι μόνο ως θεωρία και πρακτική τον ολοκληρωτισμό, αλλά και ποδηγέτησε την Ευρώπη στην άκρατη χρησιμοθηρία (πλήρης δηλ. αναστροφή του αριστοτελικού, «ου χρήσεως ένεκα» της γνώσης!), η οποία και δημιούργησε μεν την εκρηκτική της πολιτισμική ανάπτυξη, αλλά συνάμα και την οικουμενική οδύνη που η χρησιμοθηρία της προκάλεσε! Έτσι όμως, ο απρόσιτος Θεός του Αυγουστίνου, έγινε τώρα και ολοκληρωτισμός με την Ιερά Εξέταση, το «υπέρλαμπρο» δηλ. προϊόν της. Το τραγικό στο ευρωπαϊκό δράμα συνεχιζόταν: Η Ευρώπη ήδη πάλευε με τον εαυτό της κατά στάδια, με κάθε όμως στάδιο να «αναθεματίζει» το προηγηθέν!

Περισσότερα…

Stratfor : Το ελληνικό δημοψήφισμα και οι εσφαλμένοι υπολογισμοί της ΕΕ

Σχολιάστε


geopolitical_weekly_1920

Του George Friedman από το Stratfor

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

Κανένας δεν θα μπορούσε να δηλώσει ότι εξεπλάγη για το ότι οι Έλληνες απέρριψαν με την ψήφο τους τις απαιτήσεις των Ευρωπαίων για περισσότερη λιτότητα ως αντάλλαγμα για την παροχή κεφαλαίων για τη λειτουργία των ελληνικών τραπεζών. Υπάρχουν τρεις λόγοι για αυτό. Κατά πρώτον, το κυβερνόν κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, ένας Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ανέβηκε στην εξουσία γιατί αφουγκράστηκε το λαϊκό αίσθημα. Κατά δεύτερον, η συνεχής περιφρόνηση, απέχθεια και απαξίωση που επέδειξε η Ευρωπαϊκή ηγεσία απέναντι στον πρωθυπουργό και τον υπουργό οικονομικών (σ.σ: της Ελλάδας), έπεισε τους Έλληνες αφ’ ενός ότι αυτή κατευθύνονταν και προς αυτούς τους ίδιους και αφ’ ετέρου ότι κάποιος που απαξιώνεται από την Ευρωπαϊκή ηγεσία δεν θα πρέπει να είναι και τόσο κακός. Τρίτον, και πιο σημαντικό, η Ευρωπαϊκή ηγεσία έθεσε τους Έλληνες ψηφοφόρους σε τέτοια θέση, ώστε να μην έχουν τίποτα να χάσουν. Οι Έλληνες είχαν να επιλέξουν μεταξύ δύο καταστροφικών σεναρίων: την άμεση καταστροφή αλλά με δυνατότητα ανάκαμψης ή τον μακροχρόνιο και ατέρμονο στραγγαλισμό.

Η εσφαλμένη συλλογιστική των Ευρωπαίων

Όπως δήλωσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ενώ κρατούσε σκληρή στάση απέναντι στην Ελλάδα), οι Έλληνες είναι αδύνατον να αποπληρώσουν τα δάνειά τους ή να γλυτώσουν από τον οικονομικό τους εφιάλτη χωρίς μια σημαντική αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, συμπεριλαμβανομένου του χαρίσματος σημαντικού ποσοστού αυτού του χρέους και την διάθεση να μπουν σε πρόγραμμα διάρκειας πολλών δεκαετιών. Το ΔΝΤ επίσης κατέστησε ξεκάθαρο ότι η αύξηση των μέτρων λιτότητας, πέραν του ότι θα αποτελούσε αβάσταχτο βάρος για τους Έλληνες, στην πραγματικότητα θα καθυστερούσε την ελληνική ανάκαμψη και την αποπληρωμή του χρέους.

Αλλά και οι Έλληνες είχαν επίγνωση αυτού του γεγονότος. Αυτό που ήταν προφανές είναι ότι λιτότητα χωρίς δραστική αναδιάρθρωση (σ.σ: του χρέους) θα οδηγούσε αναπόφευκτα στην χρεοκοπία, αν όχι άμεσα, στο κοντινό μέλλον. Η εστίαση των Ευρωπαίων στο συνταξιοδοτικό, τους έκανε να φαίνονται σκληροί, πράγμα που στην πραγματικότητα ήταν πολύ κουτό. Η εφαρμογή των μέτρων λιτότητας που απαιτούσαν, δε θα εξοικονομούσε αρκετά για την αποπληρωμή του χρέους χωρίς να γίνει αναδιάρθρωσή του. Με τον καιρό, η Ελλάδα θα χρεοκοπούσε, ή το χρέος θα αναδιαρθρώνονταν.

Περισσότερα…

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: