Αρχική

Αρχαία θέατρα της Μακεδονίας

Σχολιάστε


Το αρχαίο θέατρο των Φιλίππων

Το αρχαίο θέατρο των Φιλίππων

Μία από τις αδιάψευστες μαρτυρίες βάσει των οποίων προκύπτει αναμφίβολα η Ελληνικότητα της Μακεδονίας, είναι το γεγονός ότι στην αρχαία Μακεδονία υπήρχαν θέατρα και παίζονταν Ελληνικές τραγωδίες.

Ας γνωρίσουμε αυτά τα θέατρα στην εξαιρετική έκδοση από το ∆ιάζωμα – Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Το αρχαίο θέατρο της Νάουσας

Σχολιάστε


Από egnatiapost.gr

Arxaio 8eatro Naousas

Ένα σχετικά άγνωστο αρχαίο θέατρο συντηρείται και αποκαθίσταται στην περιοχή της Νάουσας. Πρόκειται για το αρχαίο θέατρο στη θέση Μπελοβίνα της δημοτικής κοινότητας Κοπανού του δήμου Νάουσας, που ανήκει στην πόλη της Βοττιαίας Μίεζα, την οποία η έρευνα τοποθετεί στην περιοχή μεταξύ των οικισμών Κοπανού και Λευκαδίων. Η πόλη εντοπίστηκε το 1992 και ανασκάφηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος του από το 1993 ως το 1995.

Πρόκειται για ένα σχετικά μεγάλο επαρχιακό θέατρο, κατασκευασμένο με αρκετό υλικό σε δεύτερη χρήση. Βρίσκεται στην πλαγιά ενός χαμηλού λόφου με θέα στον κάμπο και προσανατολισμό προς ανατολικά. Το κοίλο έχει λαξευτεί κατά το μεγαλύτερο του μέρος στο φυσικό μαλακό πωρόλιθο πάνω στον οποίο έχουν τοποθετηθεί οι σειρές των εδωλίων. Σώζεται το μεγαλύτερο μέρος των λίθων από τις επτά πρώτες σειρές του. Το σκηνικό οικοδόμημα αποτελείται από το προσκήνιο και το κύριο κτήριο της σκηνής με τα δύο παρασκήνια σε προσχώρηση.

Το 2007 η πρώτη φάση του έργου συντήρησης και αποκατάστασης εντάχθηκε στο πρόγραμμα «Πολιτισμική Εγνατία» του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης. Οι εργασίες είχαν ως αποτέλεσμα την αποκατάσταση με νέους λίθους της σκηνής και μέρους του κοίλου, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη μελέτη, αισθητική αποκατάσταση μέρους των νέων λίθων και μερική συντήρηση των αρχαίων λίθων.

Το 2011 η δεύτερη φάση εντάχθηκε στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Μακεδονία – Θράκη» της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης, ΕΣΠΑ 2011 – 2013.

Οι εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης των αρχαίων λίθων αποτέλεσαν από την έναρξη του έργου το 2011 ως και σήμερα το κεντρικό σημείο εστίασης των προσπαθειών της ΙΖ΄ ΕΠΚΑ. Η συνολική αποκατάσταση του μνημείου θα αναδείξει την ιστορική και αισθητική του αξία, θα ενισχύσει τον διδακτικό του χαρακτήρα και ενδεχομένως θα αποτελέσει σημείο αναφοράς και δράσης για τα πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής.

Η εισήγηση στα πλαίσια της 26ης αρχαιολογικής συνάντησης έγινε από τη συντηρήτρια αρχαιοτήτων και έργων τέχνης Χριστίνα Ασημακοπούλου, την πολιτικό μηχανικό Ηλέκτρα Καλοδημίδου και τους αρχαιολόγους Κατερίνα Σιαμίδη και Νεκτάριο Πουλακάκη.

Πηγές απόκτησης πληροφοριών κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά των Περσών

Σχολιάστε


Από Θέματα Ελληνικής Ιστορίας

MakedonasΣτα κράτη της αρχαίας Ελλάδας με τα αντικρουόμενα συμφέροντα και τις διαρκείς συρράξεις, η κατασκοπεία και η αντικατασκοπεία ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένες. Από τους αρχαίους Έλληνες στρατιωτικούς συγγραφείς γίνεται σαφές ότι στις μέρες τους διεξαγόταν ο ίδιος με τον σημερινό πόλεμος των πληροφοριών, δηλαδή ο πόλεμος για τις πληροφορίες και ο πόλεμος μέσω των πληροφοριών. Ήδη ο Ξενοφών είχε καταγράψει ξεκάθαρα την αξία των πληροφοριών για την κατάσταση εχθρών και φίλων, για τα δρομολόγια, για την παραπλάνηση του αντιπάλου, για τους κατασκόπους και τους αυτόμολους. Γνωρίζουμε ακόμη το ενδιαφέρον του Αλεξάνδρου από μικρή ηλικία για τα περσικά πράγματα καθώς και την αποτελεσματικότητα του Φιλίππου στις πάσης φύσεως επιλογές του. Δεν πρέπει λοιπόν να μας μένει καμία αμφιβολία ότι τουλάχιστον από την εποχή του Φιλίππου η Μακεδονία είχε αποκτήσει το σημερινό ισοδύναμο της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Η μόνη καταγεγραμμένη αποτυχία του συστήματος πληροφοριών του Αλεξάνδρου εντοπίζεται στην αρχή ακόμη της εκστρατείας, λίγο πριν τη μάχη της Ισσού, οπότε δεν αντελήφθη ότι ο Δαρείος βρισκόταν στα νώτα του. Πολύ περισσότερο δεν έχει καταγραφεί διαρροή πληροφοριών από την πλευρά του Αλεξάνδρου προς τους Πέρσες.

Η σύγχυση του Ιαξάρτη (Συρ Ντάρυα) με τον Τάναϊ (Ντον) δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αποτυχία του συστήματος πληροφοριών του Αλεξάνδρου, διότι δεν επεδίωξε την εμπλοκή με τους λαούς έξω από τα βορειότερα σύνορα της περσικής αυτοκρατορίας. Το σφάλμα αυτό, αν και παραπλάνησε αρκετούς λόγιους σύγχρονους και μεταγενέστερους του Αλεξάνδρου, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι έχει ακαδημαϊκή και μόνο αξία. Δημιουργήθηκε δε διότι οι Πέρσες προφανώς δεν είχαν χαρτογραφήσει επαρκώς τις εκτός των συνόρων τους περιοχές του σημερινού Καζακστάν και διότι η επικοινωνία στις τοπικές γλώσσες ήταν δύσκολη. Αν ο Αλέξανδρος είχε αποφασίσει να τις κατακτήσει, πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα σημείωνε μικρότερη επιτυχία από εκείνη στην εξίσου άγνωστη και αχαρτογράφητη Ινδία και Γεδρωσία.

Οι πηγές κρίσιμων πληροφοριών ήταν οι κατάσκοποι, οι αυτόμολοι, οι όμηροι, οι αιχμάλωτοι και φυσικά οι οδηγοί.

Κατάσκοποι: στην πρώτη φάση της εκστρατείας, τόσο του Φιλίππου όσο και του Αλεξάνδρου, το θέατρο των αρχικών επιχειρήσεων ήταν τα ελληνικά εδάφη της Περσικής αυτοκρατορίας, όπου η εξασφάλιση πληροφοριών μέσω κατασκόπων ήταν εύκολη. Στη συνέχεια, όσο περισσότερο προήλαυνε ο Αλέξανδρος τόσο περισσότεροι αυτόμολοι τον προσέγγιζαν, μειώνοντας την ανάγκη εξεύρεσης κατασκόπων. Ωστόσο δεν υπάρχουν συγκεκριμένες πληροφορίες για τη δράση κατασκόπων.

Περισσότερα…

Σκοπιανό!!!… Όχι Μακεδονικό ζήτημα!!!

Σχολιάστε


Από Νεότερη Ελληνικά Ιστορία

Ένα χρήσιμο βιβλίο, εθνικής αυτογνωσίας του Εδεσσαίου, Δημητρίου Ε. Ευαγγελίδη

Ένα χρήσιμο βιβλίο, εθνικής αυτογνωσίας
του Εδεσσαίου, Δημητρίου Ε. Ευαγγελίδη

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα σημαντικό βιβλίο εθνικής αυτογνωσίας από τις εκδόσεις «Ινφογνώμων». Είναι το βιβλίο του Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη με τίτλο «ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ- Εθνολογία, Αρχαιολογία, Ιστορία». Περιλαμβάνει στις 150 σελίδες του και 10 έγχρωμους χάρτες. Είναι γραμμένο στο πολυτονικό.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Εἶναι πολύ πιθανόν νά ἀναρωτηθεῖ κάποιος, πού θά πέσει στά χέρια του αὐτό τό ἔργο, «γιατί ἕνα ἀκόμα βιβλίο γιά τήν Μακεδονία»;

Ἀπαντῶ τηλεγραφικά:

1. Γιά νά ὑπάρχει ἕνα εὔχρηστο καί συνοπτικό βιβλίο μέ ὅλα τά νεώτερα στοιχεῖα καί πληροφορίες πού διαθέτουμε σήμερα, πού θά μπορεῖ νά ἀγοράσει ὁ καθένας, σέ ἀντίθεση μέ τά ἀξιόπιστα καί λεπτομερειακά μέν, ἀλλά δυστυχῶς ὀγκώδη, πολυσέλιδα καί ἀκριβά ἔργα, τά ὁποῖα κυκλοφοροῦν.

2. Ἐπειδή στήν πραγματικότητα πολύ λίγα πράγματα γνωρίζουμε, ἰδιαίτερα μάλιστα οἱ νεώτερες γενιές. Τό σημερινό ἀποτυχημένο ἐκπαιδευτικό σύστημα μεταδίδει στούς μαθητές ἐλάχιστες ἱστορικές πληροφορίες γιά τήν ἀρχαία Μακεδονία καί περιορίζεται κυρίως στόν Μ. Ἀλέξανδρο.

3. Ἐπειδή τό ἑλληνικότατο, ὅπως ἀποδείχθηκε, φῦλο τῶν Μακεδόνων δέν ἐμφανίσθηκε ξαφνικά τόν 7ο αἰώνα π.Χ. μέ τήν ἵδρυση τοῦ ὁμωνύμου Βασιλείου, ἀλλά διαθέτει μιά προϊστορία πού φθάνει πίσω μέχρι τά τέλη τῆς 3ης χιλιετίας π.Χ., ἡ ὁποία ἀγνοεῖται ἀπό τόν μέσο πολίτη.

Έλληνες στρατιώτες στην απελευθερωμένη Έδεσσα το 1913

Έλληνες στρατιώτες στην απελευθερωμένη Έδεσσα το 1913

4. Ἐπειδή πολλά ἀπό αὐτά πού νομίζουμε ὅτι γνωρίζαμε, ἔχουν ἀλλάξει ἤ τροποποιηθεῖ. Ἡ σύγχρονη ἱστοριογραφία π.χ. δίνει πλέον πολύ μεγαλύτερο βάρος καί σημασία στό ἔργο τῆς ἀναμόρφωσης τῆς ἀρχαίας Μακεδονίας ἀπό τόν Φίλιππο τόν Β´, ἡ τεράστια συμβολή τοῦ ὁποίου δέν εἶχε περιορισθεῖ μόνον στόν στρατιωτικό τομέα. Στούς περισσότερους ὅμως ὁ Φίλιππος Β´ εἶναι γνωστός μόνον ὡς καλός στρατιωτικός ἡγέτης καί κυρίως ὡς πατέρας τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου.

Περισσότερα…

Πώς χάθηκε η Μακεδονία

Σχολιάστε


Από Μακεδονία Γη Ελληνική

Κατά τη κοσμοϊστορική μάχη της Πύδνας (κοντά στο σημερινό χωριό Κολινδρός της Πιερίας) πού έλαβε χώρα στις 2 Ιανουαρίου του 168 πΧ., ο ρωμαίος Ύπατος (Consul) Αιμίλιος Παύλος, συνέτριψε τον μακεδονικό στρατό εκμηδενίζοντας τους σαρισοφόρους της μακεδονικής φάλαγγας με ένα τέχνασμα τόσο απλό πού κατέστησε το γλάδιον (gladium) το κοντό δηλαδή ρωμαϊκό σπαθί ως τη «κρεατομηχανή της αρχαιότητος». Το γλάδιον δεν ήταν κοπτερό αλλά ήταν αρκετή μιά σπαθιά του για να κάνει καταλυτική ζημιά.

Η επιθεση κατά της μακεδονικής φάλαγας έγινε με ομάδες τεσσάρων ή πέντε λεγεωναρίων πού σήμερα θα ονομάζαμε «ουλαμούς κρούσης» πού οι ρωμαίοι αποκαλούσαν Contubernia. Oι ρωμαϊκές Κοντουβέρνιες συνεπώς έβαλαν για πάντα στις σελίδες της ιστορίας την ένδοξη σαρισοφόρο μακεδονική φάλαγγα πού 200 χρόνια πρωτύτερα είχε καταλάβει την Ασία.

Άγαλμα του Λεύκιου Παύλου Αιμίλιου του μακεδονικο​ύ στο Αρχαιολογι​κό Μουσείο των Τιράνων

Ήταν η δεύτερη φορά μετά τη πανωλεθρία της φάλαγγας το θέρος του 197 πΧ στη θέση Κυνός Κεφαλαί ή Cynocephalum της Θεσσαλίας μεταξύ Λάρισσας και Φαρσάλων, πού η μακεδονική φάλαγγα εκμηδενίζετο από τακτικό δυτικοευρωπαϊκό στρατό όπως ο Ρωμαϊκός. Ο βασιλιάς Περσέας της Μακεδονίας συνελήφθη αιχμάλωτος και σαν ζώο μέσα σε κλούβα κόσμησε το Θρίαμβο του Αιμίλιου Παύλου πού υπήρξε ο λαμπρότερος από όσους είχαν δεί έως τότε οι ρωμαίοι!

Επί 20 συναπτά έτη οι ρωμαίοι πολίτες της πόλεως της Ρώμης απαλλάχθηκαν από τους φόρους! Το χρυσάφι πού απεκόμισαν οι ρωμαίοι σαν λεία υπήρξε το μεγαλύτερο πού ποτέ στρατός της παγκοσμίου ιστορίας απέκτησε ποτέ. Τόσο πλούσια ήταν η Μακεδονία και άλλο τόσο πλούσια την κατέστησε ο Μέγας Αλέξανδρος.

Περισσότερα…

Νέος τόμος του ΚΕΓ – Αρχαία Μακεδονία: Γλώσσα, ιστορία, πολιτισμός

Σχολιάστε


Από Ιστορία της Μακεδονίας

To Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας συνεχίζοντας το έμπρακτο ενδιαφέρον του για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας στη διαχρονία της και στις ποικίλες μορφές της, στο πλαίσιο της δράσης «Διάλεκτοι της Αρχαίας Ελληνικής με κομβική ιστορική σημασία για τη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας και πολιτισμικής παράδοσης – Έργο τεκμηρίωσης για την ενίσχυση των προγραμμάτων σπουδών των Τμημάτων Φιλολογίας των ΑΕΙ», εξέδωσε τον τετράγλωσσο τόμο (ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά) Αρχαία Μακεδονία: Γλώσσα, ιστορία, πολιτισμός (επιμ. Γ. Γιαννάκης), στον οποίο προβάλλονται οι πλέον σύγχρονες θέσεις της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας.

Τα τέσσερα κείμενα που συγκροτούν τον τόμο αποτελούν τη συμπυκνωμένη γνώση καταξιωμένων ειδικών στη μελέτη της αρχαίας Μακεδονίας και ακολουθούν μια διεπιστημονική προσέγγιση, όπως επιβάλλεται από τη φύση του ερευνώμενου θέματος.

Tο πρώτο κείμενο (Michael Zahrnt, Γερμανία) εστιάζει σε θέματα σχετικά με την ιστορία της Μακεδονίας από τις απαρχές της ιστορικής περιόδου έως την ελληνιστική περίοδο, το δεύτερο (Arthur Muller, Γαλλία) ασχολείται με τα αρχαιολογικά δεδομένα, στο επόμενο (Emilio Crespo, Ισπανία) συζητούνται οι φιλολογικές μαρτυρίες και συνολικά η γλωσσική κατάσταση της αρχαίας Μακεδονίας, ενώ στο τελευταίο κεφάλαιο (Julián Méndez Dosuna, Ισπανία) γίνεται μια συστηματική συζήτηση των γλωσσικών δεδομένων.

Το επίκεντρο του τόμου είναι η θέση της μακεδονικής στους κόλπους της αρχαίας ελληνικής, και ειδικότερα ως μέλους του διαλεκτικού χάρτη της αρχαίας ελληνικής, καθώς και οι ενισχυτικές μαρτυρίες από τις συναφείς επιστήμες της φιλολογίας, της ιστορίας και της αρχαιολογίας.

Περισσότερα…

Μακεδονικοί τάφοι

Σχολιάστε


Από www.istoria.gr

Γράφει η ΑΝΤΟΥΑΝΕΤΤΑ ΚΑΛΛΕΓΙΑ Αρχαιολόγος

Η ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ των μνημείων αυτών ανακαλύφθηκε στον χώρο της Μακεδονίας, γι’ αυτό και ο τύπος των συγκεκριμένων κτιρίων έγινε γνωστός ως «μακεδονικός» τάφος. Παρόμοιοι μνημειακοί τάφοι έχουν βρεθεί και εκτός Μακεδονίας, κυρίως στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Θράκης, η οποία ενσωματώθηκε στο βασίλειο της Μακεδονίας υπό τον Φίλιππο Β’. Ο βασιλιάς αυτός ίδρυσε στα εδάφη των προγενέστερων θρακικών βασιλείων νέες πόλεις, στο πλαίσιο της πολιτικής του για διείσδυση και εδραίωση της μακεδονικής κυριαρχίας στα θρακικά φύλα. Οι πιο γνωστές ήταν οι Φίλιπποι (στη θέση της παλαιότερης ελληνικής πόλης των Κρηνίδων) και η Φιλιππούπολη (στη θέση παλαιότερου θρακικού οικισμού, το σημερινό Πλόβντιφ).
Η παρουσία των μακεδονικών τάφων στην περιοχή της Θράκης ερμηνεύεται ως κατάλοιπο της μακεδονικής κυριαρχίας ή ως προσπάθεια των τοπικών ηγεμόνων να μιμηθούν τους πλούσιους μακεδονικούς τάφους. Στη δεύτερη περίπτωση ανήκει σίγουρα η Σευθόπολη, που είχε πάρει την ονομασία της από τον βασιλιά Σεύθη των Οδρυσών. Στα μνημεία της, που ανακαλύφθηκαν στο σημερινό Καζανλάκ ή Καζανλίκ της Βουλγαρίας, περιλαμβάνονται 14 εντυπωσιακοί τάφοι. Από αυτούς ξεχωρίζει ένας κιβωτιόσχημος τάφος του τέλους του 4ου αιώνα, π.Χ., με υπαίθριο «πρόδρομο», λίθινο δρόμο και μεγάλο ταφικό θάλαμο. Το εσωτερικό του φέρει πλούσιο τοιχογραφικό διάκοσμο: σκηνές μάχης, αρματοδρομίας και νεκρόδειπνου. Το σύνολο θεωρείται έργο Ελλήνων τεχνιτών, που εργάστηκαν για λογαριασμό του τοπικού άρχοντα.

Περισσότερα…

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: