Αρχική

Η κατά Erdogan «υλοποίηση της Συνθήκης της Λωζάνης» και οι δικές μας ψευδαισθήσεις

Σχολιάστε


Οι πρωτοβουλίες και οι συναντήσεις που λειτουργούν εκτονωτικά και απορροφούν κραδασμούς στις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι επιβεβλημένες.

Γράφει ο Νίκος Μελέτης

Όμως συναντήσεις όπως αυτή που είχε στο Πεκίνο ο Αλέξης Τσίπρας με τον Τ. Erdogan, την πρώτη μετά από περισσότερο από έναν χρόνο και εν μέσω μιας περιόδου υψηλής έντασης στο Αιγαίο και στην Κύπρο, δεν πρέπει να λειτουργούν αποπροσανατολιστικά ούτε να δημιουργούν αυταπάτες στην εξωτερική πολιτική της χώρας.

Πολύ περισσότερο πρέπει να αποφεύγονται αυθαίρετες ερμηνείες και αφελείς διαρροές των όσων λέει ο τούρκος ηγέτης, καθώς και η χρήση τέτοιων αναφορών για να προβληθεί ένα success story που τουλάχιστον στα ελληνοτουρκικά κρατά μόλις λίγες ώρες.

Στη συνάντηση που είχε ο πρωθυπουργός με τον Tούρκο πρόεδρο είναι προφανές και από την σύνθεση της ελληνικής αντιπροσωπείας που τον συνόδευε, ότι θα γινόταν μια γενική προσπάθεια αποκατάστασης των διαύλων επικοινωνίας των δυο κυβερνήσεων. Οι δίαυλοι αυτοί είχαν διαρραγεί, λόγω της γνωστής υπόθεσης της μη έκδοσης των οκτώ Τούρκων αξιωματικών, τους οποίους ο κ. Erdogan κατηγορεί ως πραξικοπηματίες και θεωρεί ότι είχε λάβει υποσχέσεις από την ελληνική κυβέρνηση για την παράδοση τους.

Η «θετική ατζέντα» που συζήτησαν οι δυο αντιπροσωπείες σε θέματα διμερούς συνεργασίας και η ανακοίνωση του επόμενου Συμβουλίου διακυβερνητικής συνεργασίας που θα γίνει στη Θεσσαλονίκη, είναι θετικά βήματα μεταξύ δυο γειτονικών χωρών, αλλά καθόλου δεν μπορεί να κρύψουν και να καλύψουν το χάσμα που υπάρχει σε μείζονα ζητήματα.

Περισσότερα

Γιατί πάλι η Αγκυρα ανεβάζει τους τόνους

1 σχόλιο


Η κλιμάκωση των τουρκικών παραβάσεων και παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου προκαλεί ανησυχία, καθώς αυξάνεται η πιθανότητα κάποιου ατυχήματος στο Αιγαίο.

Δώρα Αντωνίου

Σε παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας και, σίγουρα, αυξημένης προκλητικότητας από τη γείτονα έχουν εισέλθει οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Οι όποιες προσδοκίες και εκτιμήσεις, ότι η κλιμάκωση των τουρκικών αμφισβητήσεων το τελευταίο διάστημα ήταν στο πλαίσιο της εσωτερικής έντασης και αντιπαράθεσης για το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου, δεν επιβεβαιώθηκαν στην πράξη.

Τώρα, διπλωματικές πηγές αναγνωρίζουν ότι η ολοκλήρωση του δημοψηφίσματος, αντί να λειτουργήσει στην κατεύθυνση της εκτόνωσης της έντασης, αφήνει μια «κληρονομιά» πολύ πιο σύνθετη από την κατάσταση που επικρατούσε στο εσωτερικό της Τουρκίας πριν από τη διεξαγωγή του. Tι αντίκτυπο μπορεί να έχει αυτό στις ελληνοτουρκικές σχέσεις; «Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα», σχολιάζει πηγή του υπουργείου Εξωτερικών, και εξηγεί την επιλογή της συγκεκριμένης παροιμίας για να διευκρινίσει ότι η Αθήνα, όπως κάθε φορά που υπάρχει αναστάτωση και ένταση στο εσωτερικό της γείτονος, αναμένει την εξαγωγή της έντασης αυτής προς την Ελλάδα με κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων.

Περισσότερα

Κίνδυνος Εθνικής Καταστροφής

Σχολιάστε


Από feeepen.gr

ellada1

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Αυτή η μνημονιακή “κολώνια” δεν θα πάει μακριά. ‘Οχι μόνο προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί στη χώρα τεράστια οικονομικο-κοινωνική καταστροφή, αναμφισβήτητα την μεγαλύτερη στη μεταπολεμική, καπιταλιστική Ευρώπη. Κινδυνεύει να τελειώσει με αίμα και ανείπωτη τραγωδία, όχι μόνο εσωτερικά αλλά και “εξωτερικά”.

Δεν μπορούμε να γίνουμε μάντεις προβλέποντας επακριβώς το μέλλον. Κινδυνεύουμε να χαρακτηρισθούμε “Κασσάνδρες”¨, αλλά, όπως στα ομηρικά χρόνια, έτσι και στη σημερινή Ελλάδα οι “Κασσάνδρες” συστηματικά επιβεβαιώνονται.

Υπάρχουν δύο τρόποι που μπορεί η οικονομικο-κοινωνική “δίνη θανάτου” να περάσει, σύντομα και άμεσα, στη γεωπολιτική σφαίρα (χωρίς καν να συζητήσουμε τις προσφυγικές ροές). Δύο τρόποι φαινομενικά αντίθετοι μεταξύ τους, στην πραγματικότητα συμπληρωματικοί και εναλλάξ χρησιμοποιήσιμοι.

Κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο πρώτος τρόπος είναι να συγκατατεθούν ελλαδικές και κυπριακές ηγεσίες σε παραλλαγή του σχεδίου Ανάν, στερώντας τους Έλληνες της Κύπρου από το κράτος τους. Μόνο τέτοια λύση μπορεί να προκύψει από τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις και με το υπάρχον πολιτικό προσωπικό Ελλάδας και Κύπρου. Τέτοια “λύση” θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου για το σύνολο του ελληνισμού, θα δημιουργήσει, πρώτη φορά στην ιστορία, προϋποθέσεις “αναχώρησης” των Ελλήνων από την Κύπρο, καθιστώντας την Ελλάδα “όμηρο” των δυνάμεων που θα ελέγξουν το νησί, από τις οποίες και θα εξαρτάται η επιβίωση όσων απομείνουν. Θα βάλει την Τουρκία στην ΕΕ “από το παράθυρο” και τελικά και από την “πόρτα”, θα πλήξει ανεπανόρθωτα την ηθικο-ψυχολογική δυνατότητα του, ήδη βαριά πληγωμένου, ελληνικού λαού να υπερασπιστεί τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα και το κράτος του.

Περισσότερα…

Βρέθηκαν οστά των καταδρομέων του «Noράτλας»

Σχολιάστε


Από GREECE-SALONIKA

makedonitissa

Οστά που αποδίδονται στους άτυχους καταδρομείς που επέβαιναν στο αεροπλάνο «Νοράτλας» εντοπίστηκαν έναν και πλέον μήνα μετά την εκκίνηση των εργασιών ανασκαφής για τον εντοπισμό του.

Oπως ανακοίνωσε ο Kύπριος Επίτροπος Προεδρίας για ανθρωπιστικά θέματα, Φώτης Φωτίου, εντοπίστηκαν ανθρώπινα οστά κατά τις εργασίες ανασκαφής στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας για την ανεύρεση των λειψάνων των καταδρομέων της Α’ Μοίρας Καταδρομών, στο σημείο όπου κατέπεσε το αεροσκάφος το 1974.

Ο κ. Φωτίου εξήγησε ότι οι εργασίες συνεχίζονται με κάθε προσοχή και λαμβάνονται μέτρα για την ασφάλεια του προσωπικού. Είπε, επίσης, ότι θα πρέπει να επιδειχθεί υπομονή μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία εντοπισμού όλων των οστών και στη συνέχεια να γίνουν οι απαραίτητες επιστημονικές εξετάσεις.

Το μοιραίο μεταγωγικό αεροπλάνο «Νοράτλας» παρέμενε θαμμένο στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας από τις 22 Ιούλη 1974, όταν κατερρίφθη από φίλια πυρά, την πρώτη μέρα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Η κατάρριψή του στοίχισε τη ζωή του τετραμελούς πληρώματός του και των 27 αλεξιπτωτιστών, που μετέφερε από την Ελλάδα για να λάβουν μέρος στην άμυνα του νησιού.

Στο σημείο που έπεσε θάφτηκε κάτω από τόνους χώμα μαζί με τις σορούς των καταδρομέων και του πληρώματος, που δεν απομακρύνθηκαν.

Εικάζεται ότι μέσα στην άτρακτο του αεροσκάφους βρίσκονται 19 σοροί. Η ανασκαφή στο σημείο που έχει πέσει και θαφτεί το «Νοράτλας», ξεκίνησε στις 27 Ιουλίου με καθυστέρηση 41 ετών, παρά το ότι για χρόνια οι συγγενείς των καταδρομέων που θεωρήθηκαν αγνοούμενοι πίεζαν τόσο την ελληνική όσο και την κυπριακή κυβέρνηση.

Σύμφωνα με μαρτυρίες, αλλά και από τις έρευνες που έχουν γίνει, μέσα στην άτρακτο του «Νοράτλας» πρέπει να βρίσκονται οι σοροί 15 καταδρομέων και των τεσσάρων μελών του πληρώματος. Δώδεκα σοροί έχουν εντοπιστεί και ταυτοποιηθεί με DNA στο στρατιωτικό νεκροταφείο της Λακατάμιας. Πρόκειται για 12 καταδρομείς, τα πτώματα των οποίων είχαν βρεθεί έξω από το αεροσκάφος ή είχαν πέσει στο έδαφος κατά την κατάρριψη.

Από την επιχείρηση «Νίκη 4» σώθηκε μόνο ένας καταδρομέας, ο Θανάσης Ζαφειρίου, ο οποίος όταν αντιλήφθηκε ότι το αεροσκάφος δεχόταν πυρά άνοιξε την πόρτα και πήδηξε, με αποτέλεσμα να εντοπιστεί σοβαρά τραυματισμένος.

Περισσότερα σχετικά με την αποστολή των καταδρομένω στην Κύπρο μπορείτε να διαβάσετε στη δημοσίευσή μας: ΑΠΟΣΤΟΛΗ «ΝΙΚΗ»1974 Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Σεπτεμβριανά 1955: Το φονικό πογκρόμ στον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης

Σχολιάστε


Από ANALYST

60 xronia Septembriana

«Οι εκδηλώσεις αυτές ήταν πολύ καλά οργανωμένη ενέργεια και ωφέλιμη

 για να καθαρίσει η χώρα μας από το Ελληνικό στοιχείο που είναι ένας βραχνάς» 

Ισμέτ Ινονού, Αρχηγός Τουρκικής Αξιωματικής Αντιπολίτευσης,  9 Σεπτεμβρίου 1955

***

«Τη νύχτα αυτή η Κωνσταντινούπολη μετατράπηκε σε τόπο της Αποκάλυψης.

Δεν υπάρχουν λέξεις, ούτε συγκρίσεις που να μπορούν να δώσουν μια εικόνα της φρίκης» 

Ελβετική Εφημερίδα Α-Ζ, 15 Σεπτεμβρίου 1955

 ***

Τον Απρίλιο του 1955 η Κύπρος ήταν αποικία της Βρετανίας – το 1878  την απέκτησε από την Οθωμανική αυτοκρατορία η οποία την είχε υποδουλώσει  το 1571.

Την εποχή εκείνη ο Κυπριακός λαός διεκδικούσε επίμονα το δικαίωμα αυτοδιάθεσης που είχε παραχωρηθεί σε δεκάδες άλλους λαούς της πάλαι ποτέ Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Η βούληση του Κυπριακού λαού είχε ήδη εκφραστεί με το δημοψήφισμα του 1950, το οποίο οργάνωσε ο γηραιός Μητροπολίτης Κυρήνειας Μακάριος ο Β’ και το αποτέλεσμα του οποίου ζητούσε, σε ποσοστό 95,7%, την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Η αποικιοκρατική Βρετανία δεν είχε καμιά διάθεση να εγκαταλείψει τις ανεκτίμητης γεωστρατηγικής αξίας βάσεις της στο αβύθιστο αεροπλανοφόρο της Μεσογείου. Από τον Ιούλιο μάλιστα του 1954, η  κυνική, ύπουλη και πρόστυχη πολιτική της Βρετανίας στην Κύπρο διακηρύχτηκε πανηγυρικά όταν ο Υφυπουργός Αποικιών της Βρετανίας Χένρυ Χόπκινσον δήλωνε με τον πιο ωμό τρόπο στην Βρετανική Βουλή, πως η αρχή της αυτοδιάθεσης για την Κύπρο δεν θα εφαρμοστεί ποτέ.

Μπροστά την απόλυτη Βρετανική αδιαλλαξία, οι Κύπριοι αποφάσισαν να διεκδικήσουν δυναμικά το αυτονόητο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης με τον ένοπλο επαναστατικό αγώνα που κήρυξε η ΕΟΚΑ την 1η Απριλίου 1955.

Ο αγώνας των Κυπρίων εξαπλώθηκε γρήγορα και όταν το αίτημα της αυτοδιάθεσης άρχισε να σαρώνει ολόκληρη την Κύπρο, η Βρετανία αφ΄ ενός μεν κατέφυγε σε κάθε σκληρό ή απάνθρωπο μέσο για να στραγγαλίσει τηνθέληση των Κυπρίων, αφ΄ ετέρου δε άρχισε να μηχανορραφεί σε αυτό που ξέρει να κάνει καλά εδώ και ολόκληρους αιώνες: Διαίρει και Βασίλευε.

Περισσότερα…

Κύπρος: Λείψανα αγνοουμένων βρέθηκαν κοντά στην κατεχόμενη Λευκωσία

Σχολιάστε


Από GREECE-SALONIKA

Τους πρώτους από τους περίπου 40 αγνοούμενους που θάφτηκαν σε ομαδικό τάφο πίσω από τις Κεντρικές Φυλακές των κατεχομένων στη Λευκωσία -γνωστοί ως οι αγνοούμενοι του Τράχωνα εντόπισε η μεικτή Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοουμένους (ΔΕΑ).

agnooumenoi

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Φιλελεύθερου, αν και δεν βρέθηκαν όλοι οι αγνοούμενοι, εκφράζεται η θέση ότι αυτή τη φορά η προσπάθεια, η 14η κατά σειρά, ήταν επιτυχής.

Οι εκσκαφές επαναλαμβάνονται και σε δεύτερο σημείο, όπου υπάρχουν πληροφορίες ότι έχουν ταφεί αγνοούμενοι. Οι προσπάθειες της Διερευνητικής Επιτροπής για τους Αγνοουμένους άρχισαν το 2005, αλλά μέχρι τώρα δεν είχαν καρποφορήσει.

Όπως είναι γνωστό, η τουρκική πλευρά ισχυρίζεται ότι από την περίοδο της τουρκικής εισβολής επιχείρησε να παραδώσει στην ελληνοκυπριακή πλευρά 200 αγνοούμενους, αλλά η προσφορά απερρίφθη. Ο ισχυρισμός ακυρώνεται από μόνος του δεδομένου ότι τις πρώτες ημέρες της τουρκικής εισβολής δεν υπήρχαν 200 αγνοούμενοι ή πεσόντες στις μάχες της Λευκωσίας.

Οι Τούρκοι είχαν ισχυριστεί τότε ότι περισυνέλεξαν Ελληνοκύπριους νεκρούς από τα πεδία των μαχών κατά μήκος της Πράσινης Γραμμής, μέχρι και το Καϊμακλί. Οι πεσόντες τοποθετήθηκαν σε οχήματα συλλογής σκουπιδιών και οδηγήθηκαν σε περιοχή του Τράχωνα όπου και ρίχθηκαν σε ομαδικό τάφο που ανοίχτηκε για αυτό τον σκοπό. Το θέμα του χώρου ταφής στον Τράχωνα ηγέρθη και κατά τη διάρκεια επαφών του Ραούφ Ντενκτάς με τον Γλαύκο Κληρίδη.

Το 1998 συντάχθηκε έγγραφο για ενημέρωση του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο οποίο απορρίπτεται ο ισχυρισμός για 200 σορούς και γίνεται αναφορά μόνο σε 40.

Ο εκπρόσωπος της ελληνοκυπριακής πλευράς στη ΔΕΑ Νέστορας Νέστορος δήλωσε ότι ανέφερε ότι όταν ολοκληρωθεί αυτή η εκταφή σε περίπου μια – δύο βδομάδες, οι επιστήμονες θα μετακινηθούν σε ένα σημείο πιο πέρα, στα περίπου 60 μέτρα πιο δυτικά, καθώς με βάση τις μαρτυρίες και εκεί έχουν ταφεί αγνοούμενοι.

«Η εκταφή μας εκεί γίνεται με βάση την πληροφορία ότι υπήρχε ομαδικός τάφος από περισυλλογή που έγινε στην ευρύτερη περιοχή της Ομορφίτας. Η πληροφορία μας έλεγε όταν είχαν μεταφερθεί πτώματα με δύο μικρά φορτηγά» ανέφερε.

Όπως εξήγησε, εφόσον εντοπίστηκαν οστά για να συνδεθεί η μαρτυρία με τα ευρήματα πρέπει να γίνει εκταφή και στο σημείο παρακάτω. Στο εντοπισμό οστών στην περιοχή του κατεχόμενου Τράχωνα, όπου σήμερα βρίσκονται οι Κεντρικές Φυλακές του κατοχικού καθεστώτος, αναφέρθηκε το μέλος της ΔΕΑ από την τουρκοκυπριακής πλευρά, Γκιουλντέν Πλουμέρ Κιουτσιούκ.

Ματωμένο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο

Σχολιάστε


Από Στον Τοίχο

Kupros

Του Ιάκωβου Πέτρου

“Το όνομα που επιθυμώ από καρδιάς είναι «Ηνωμένες Πολιτείες Κύπρου», δήλωσε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, σε συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα «Sabah».”

“…τα πιο δύσκολα ζητήματα είναι το περιουσιακό και το εδαφικό”, συνέχισε.

Εκείνη ακριβώς την ώρα που διάβαζα το παραπάνω ανέκδοτο, δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ την «κατάρα» που δέρνει την Κύπρο. Μια γεωστρατηγική κατάρα που θέλει το νησί να αποτελεί μια κουκκίδα στεριάς ανάμεσα σε τρεις ηπείρους, με αποτέλεσμα να μην απολαμβάνει ποτέ της ελευθερίας της. Μια ανθρωποπολιτική κατάρα, αφού οι επιλογές των προσώπων που λαμβάνουν αξιώματα στο νησί είναι εφάμιλλα επιτυχημένες με αυτές στον τόπο που πατούμε.

Στο πρόσωπό μου διαγραφόταν ένα ειρωνικό χαμόγελο, ενώ μέσα μου έβραζα, αναλογιζόμενος πόσοι άνθρωποι θα κλαίνε επ’ αφορμής της παραπάνω δήλωσης. Όχι γιατί το «περιουσιακό και το εδαφικό» δεν είναι δύσκολα ζητήματα, αλλά γιατί είναι επουσιώδη μπροστά στα θέματα των Αγγλικών Βάσεων, των Εποίκων, των Εγγυητριών Δυνάμεων και των Στρατών τους, αλλά κυριότερα των Αγνοούμενων. Όλων εκείνων των ψυχών που χάθηκαν 40 χρόνια πριν, και βρίσκονται δολοφονημένοι σε ομαδικούς τάφους και ορύγματα, άταφοι, αδικαίωτοι, με τους δικούς τους να σιγοσβήνουν δεκαετίες τώρα ανήμποροι να διαχειριστούν την όλη κατάσταση. «Ο νεκρός δεδικαίωται» λένε. Τι γίνεται με τον αγνοούμενο;

Την ημέρα της εισβολής, 41 χρόνια πίσω, ένας Δεκανέας του Μηχανικού του κυπριακού στρατού, λίγες μέρες πριν απολυθεί, μετέφερε Έλληνες στρατιώτες στο σημείο των μαχών. Απέναντι στην προέλαση των τουρκικών δυνάμεων, δέκα παλικάρια αποφάσισαν να αντισταθούν μέσα σε ένα όρυγμα τύπου «Τ». Εκεί πολέμησαν, εκεί σκοτώθηκαν, εκεί θάφτηκαν. Εκεί, τους βρήκαν δεκαετίες αργότερα και τους ταυτοποίησαν. Όπου κι αν βρίσκονται οι ψυχές τους, δε θα μπορούν να ησυχάσουν όσο κυκλοφορούν και κυβερνούν τέτοιοι «εθνικοί ηγέτες». Σίγουρα ο Δεκανέας ξαναπολεμά την ίδια μάχη αδιάκοπα, ακριβώς διότι 41 χρόνια αργότερα συνεχίζει να κάνει κουμάντο η ίδια πολιτική προδοσία.

Από αδικαίωτους αγώνες γνωρίζουμε καλά εμείς οι Έλληνες. Πολλές φορές συζητάμε, θυμόμαστε, τσακωνόμαστε για τις περασμένες μάχες. Δικαιώνουμε, ηρωοποιούμε, συκοφαντούμε τους πρωταγωνιστές. Μόνο και μόνο, επειδή είμαστε «πολύ λίγοι» ώστε να στήσουμε το δικό μας καρτέρι, τη δική μας μάχη, το δικό μας ηρωικό θέρετρο.

Είμαστε δειλοί και κατά συνέπεια καταδικασμένοι στις αναμνήσεις μας.

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: