Αρχική

Ο παγκόσμιος «πόλεμος» των ΑΟΖ

1 σχόλιο


 

Του Γιώργου Φωκιανού
gfok@naftemporiki.gr

ΑΟΖ, θαλάσσιες ζώνες και υφαλοκρηπίδα επανέρχονται στο καθημερινό λεξιλόγιο και την ειδησεογραφία, μετά τις τελευταίες εξελίξεις με την υπογραφή του Μνημονίου Τουρκίας – Λιβύης, που ναι μεν δεν παράγει κάποιο νομικό αποτέλεσμα, όπως υποστηρίζουν διπλωματικοί κύκλοι, ωστόσο, αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.

Πέραν των γνωστών τουρκικών διεκδικήσεων και την απειλή του Casus Belli που στέκει πάνω από την Ελλάδα ως δαμόκλειος σπάθη, η Άγκυρα αμφισβητεί και προσπαθεί με κάθε τρόπο να βάλει εμπόδια και στον ενεργειακό σχεδιασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Λευκωσίας.

Συγκεκριμένα η Τουρκία επιθυμεί την επικυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο, με το επιχείρημα ότι διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην περιοχή. Αμφισβητεί το 70% της ΑΟΖ της Κύπρου και διεκδικεί το 25% της ελληνικής ΑΟΖ.

Όπως έχουν κάνει γνωστό οι «γείτονες» μέσω δηλώσεων ή παρουσίαση σχετικών χαρτών, θέλουν να εμπεδώσουν την κυριαρχία της στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ 28ου και 32ου μεσημβρινού στην ανατολική Μεσόγειο, ενώ εμμένουν σε ένα γενικό «γκριζάρισμα» του Αιγαίου ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.

Το βασικότερο ζήτημα αφορά η παρουσία νησιών με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας να ορίζει ότι και τα νησιά έχουν θαλάσσιες ζώνες, χωρίς όμως να αναφέρει πως αυτές οι ζώνες καθορίζονται συγκεκριμένα, ώστε να τηρείται και η αρχή της ευθυδικίας. Η υπάρχουσα νομολογία από προσφυγές σε δικαστήρια, περιλαμβάνει περιπτώσεις απόλυτης επήρειας της πρόβλεψης για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στα νησιά, μερικής επήρειας ή μηδενικής επήρειας, σε συνδυασμό με πολλούς παράγοντες.

Θεωρείται δεδομένο πως ο «πόλεμος» για την ΑΟΖ και τα όρια της κάθε χώρας δεν αποτελεί «προνόμιο» μόνο στη δική μας γειτονιά, στη δική μας μικρή γωνιά του πλανήτη. Η ακριβής έκταση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών αποτελεί κοινή πηγή συγκρούσεων μεταξύ των κρατών διεθνώς.

Η Νορβηγία και η Ρωσία αμφισβητούν τόσο τα χωρικά ύδατα όσο και την ΑΟΖ όσον αφορά το αρχιπέλαγος του Σβάλμπαρντ, ενώ η Θάλασσα της Νότιας Κίνας και συγκεκριμένα τα νησιά Σπάρτλι είναι η περιοχή μιας διαρκούς διαμάχης μεταξύ αρκετών γειτονικών χωρών (Κίνα, Φιλιππίνες, Μαλαισία και Βιετνάμ). Ειδικότερα, τα Σπάρτλι είναι μια αμφισβητούμενη ομάδα νησιών, νησίδων, 100 υφάλων και ατολλών με πλούσιο υπέδαφος. Το αρχιπέλαγος βρίσκεται στις ακτές των Φιλιππίνων, της Μαλαισίας και του νότιου Βιετνάμ.

Επίσης, η ζώνη προστασίας ZERP (Οικολογική και Αλιευτική Ζώνη) της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα προκάλεσε τριβές μεταξύ Ιταλίας και Σλοβενίας ​​και προκάλεσε προβλήματα κατά την ένταξη της δαλματικής χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ένα τμήμα της θάλασσας του Μποφόρ αποτελεί σημείο αμφισβήτησης μεταξύ του Καναδά και των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς η περιοχή περιέχει, όπως αναφέρουν επιστήμονες, σημαντικά αποθέματα πετρελαίου.

Την ίδια ώρα η Γαλλία διεκδικεί ένα τμήμα της ΑΟΖ του Καναδά στις Νήσους Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ, ένα σύμπλεγμα νησίδων στο Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό, συνολικής έκτασης 242 τ.χλμ., που ανήκουν και αποτελούν γαλλική εδαφική επικράτεια από το 1763 και επίσημα από το 1985. Τα νησιά περιβάλλονται εξ ολοκλήρου από την ΑΟΖ του Καναδά.

Τέλος, ο Μαυρίκιος εμφανίζει διεκδικήσεις από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο στον Ινδικό Ωκεανό, ενώ ο Λίβανος υποστηρίζει ότι η συμφωνία μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ επικαλύπτει την ΑΟΖ του.

Όσον αφορά παλαιότερες διαμάχες που διευθετήθηκαν στα δικαστήρια, σε αυτές περιλαμβάνεται η «κόντρα» Βρετανίας – Γαλλίας με το δικαστήριο να αναφέρει πως στα Βρετανικά νησιά που είναι πλησίον των ακτών της Γαλλίας δε θα έπρεπε να δοθεί υφαλοκρηπίδα, παρά μόνο χωρικά ύδατα, ορίζοντας το όριο με την αρχή της μέσης γραμμής μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών.

Είμαστε γελασμένοι αν νομίζουμε ότι ο «καβγάς» είναι μόνο για το αέριο

Σχολιάστε


Από Liberal

erntogan_tv

Του Παναγιώτη Παστουσέα*

Οι Τούρκοι και ιδιαίτερα ο Ερντογάν τα τελευταία χρόνια μας αποκαλύπτουν ευθέως τις προθέσεις και τους στόχους τους, φαίνεται όμως ότι κανείς από την δυτική πλευρά του Αιγαίου, παρά τα όσα συμβαίνουν, δεν θέλει ή δεν μπορεί να αναγνώσει σωστά το ευρύτερο σχέδιο των Τούρκων με αποτέλεσμα να είμαστε μονίμως αιφνιδιασμένοι και να τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα.

Ήταν πλήρως απογοητευτικές και ίσως κωμικές (αν δεν αφορούσαν την εθνική μας αξιοπρέπεια ) οι αντιδράσεις της Ελληνικής και της Κυπριακής κυβέρνησης όταν οι δημοσιογράφοι ρωτούσαν τους αρμοδίους αν όντως οι Τούρκοι τρύπησαν την Κυπριακή ΑΟΖ (35 νμ μόλις από την Πάφο και 220 νμ από την κοντινότερη Τουρκική ακτή). Οι Ελληνικές αρχές και ενώ το τρυπάνι είχε φθάσει στα 3000 μ. , απαντούσαν «ναι, υπάρχουν κάποιες φήμες αλλά δεν ξέρουμε, ρωτήστε τους Κυπρίους», οι Κύπριοι στην ίδια ερώτηση έλεγαν «ναι, υπάρχουν φήμες αλλά δεν ξέρουμε θα πρέπει να το πει η Τουρκία».

Η φράση του Ερντογάν σε ομιλία του, πριν από λίγες μέρες «ΑΝ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΚΑΒΓΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΕΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΛΑΣΜΕΝΟΙ» αποκαλύπτει ξεκάθαρα τους στόχους, τις επιδιώξεις, το γεωπολιτικό σχέδιο και τελικά το όραμα των νέο-Οθωμανών (αλλά και οι Κεμαλιστές εκεί καταλήγουν) για την Τουρκία του μέλλοντος. Ο Ερντογάν ΔΕΝ έχει στόχο μόνο την ενέργεια, αυτή είναι ένα υποσύνολο των όσων οραματίζεται.

Το όραμά του είναι η Τουρκία να γίνει όχι μόνο μια περιφερειακή δύναμή αλλά και μια Μεγάλη Δύναμη παγκοσμίου εμβέλειας. Η ανάδυση της όμως σε τέτοιου είδους Δύναμη απαιτεί Ζωτικό Χώρο (όπως έχει περιγράψει ο θεωρητικός της Τουρκικής νέο-Οθωμανικής γεωπολιτικής Νταβούτογλου) και ο χώρος αυτός ΔΕΝ είναι χερσαίος αλλά ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ (Γαλάζια Πατρίδα). Απαραίτητη προϋπόθεση γι’ αυτό είναι:

Πρώτον: Η υπεροχή και ο Έλεγχος επί των θαλασσίου χώρων Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου με την δημιουργία ισχυρής Ναυτικής Δύναμης.

Δεύτερον: Η αμφισβήτηση και τελικά αφαίρεση από την Ελλάδα της θαλάσσιας υπεροχής η οποία αποκτήθηκε με τους Βαλκανικούς Πολέμους, την συνθήκη της Λωζάννης και την συνθήκη των Παρισίων.

Περισσότερα…

Το Barbaros και η «στρατηγική της έντασης» της Τουρκίας

1 σχόλιο


 

Η «έξοδος» του Barbaros ήρθε να υπενθυμίσει ότι η Τουρκία επιμένει στις πάγιες αμφισβητήσεις της.

Η πρόσφατη ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο με την προσπάθεια της Τουρκίας να κάνει έρευνες σε περιοχή που ανήκει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και την αποστολή της ελληνικής φρεγάτας Νικηφόρος Φωκάς δεν ήρθαν ως κεραυνός εν αιθρία.

Η διαμάχη για την υφαλοκρηπίδα αποτελεί μία από τις βασικές διαφορές ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο από τη μια πλευρά και την Τουρκία από την άλλη. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, η «αναθεωρητική» στροφή της Τουρκίας ως προς τα όσα είχαν αποτυπωθεί στις συμφωνίες της δεκαετίας του 1920 και του 1930 που έκτοτε είχαν ορίσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, κατεξοχήν αποτυπώθηκε στο ερώτημα της υφαλοκρηπίδας.

Ας μην ξεχνάμε ότι τότε έχουμε και το πρώτο μεγάλο κύμα στροφής προς τις ενεργειακές έρευνες στο θαλάσσιο χώρο, όπως και τις σαφείς ενδείξεις ότι το Αιγαίο όπως και συνολικά η ανατολική Μεσόγειος κρύβουν σημαντικά αποθέματα υδρογονανθράκων.

Το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας

Το πρόβλημα που είχε προκύψει ήταν συγκεκριμένο: η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής θέσης και του νησιωτικού χαρακτήρα της και δεδομένου ότι το διεθνές δίκαιο και ειδικά η Διεθνής Σύμβαση για τη Θάλασσα αναγνωρίζουν στα νησιά και τις κατοικημένες και με οικονομική δραστηριότητα βραχονησίδες δικιά τους υφαλοκρηπίδα διαθέτει μια εντυπωσιακή υφαλοκρηπίδα, όπως και ΑΟΖ εάν την κηρύξει.

Λόγω της συγκεκριμένης γεωγραφικής θέσης και επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο να έκανε η Ελλάδα στο Αιγαίο (όπως ανακοίνωσε ότι θα κάνει στο Ιόνιο), πάλι το Αιγαίο θα «έκλεινε» ως «ελληνική θάλασσα», κάτι που οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν αποφύγει να κάνουν μέχρι τώρα.
Η Τουρκία σταθερά και πάγια υποστηρίζει έναν τρόπο οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας (και κατ’ επέκταση της ΑΟΖ, εφόσον η μεθοδολογία είναι κοινή) που δεν αναγνωρίζεται από το διεθνές δίκαιο αφού θεωρεί ότι το κύριο κριτήριο είναι η «μέση γραμμή» ανάμεσα στις ηπειρωτικές περιοχές, μην αποδεχόμενη την αυτοτελή υφαλοκρηπίδα των νησιών. Παράλληλα, έχει διακηρύξει, με ψήφισμα της Εθνοσυνέλευσης το 1995 ότι τυχόν ελληνική επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο θα αποτελούσε αιτία πολέμου (casus belli).

Περισσότερα

Αδιανόητο: Τουρκικός Στρατός αντί για Αττίλας και ε/κ κοινότητα αντί για Κύπρος – Το γλωσσάρι της ντροπής

Σχολιάστε


Μας συστήνουν να… ξεχάσουμε τον Αττίλα!!

Ο αντιπρόσωπος του γραφείου της «Ελευθερίας του Τύπου» του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), Αρλέμ Ντεζίρ, παρουσίασε σήμερα (10/7/18) το αμφιλεγόμενο «γλωσσάρι» με τίτλο «Λέξεις που έχουν σημασία: Γλωσσάριο για τη δημοσιογραφία στην Κύπρο», που ετοίμασε με τη βοήθεια εμπειρογνωμόνων και από τις δύο κοινότητες για χρήση από τους δημοσιογράφους σε σχέση με την κατάσταση στην Κύπρο, με χρηματοδότηση από την Γερμανία και την Ολανδία, όπως το δηλώνει άλλωστε η τουρκοκυπριακή πλευρά!

Tο τρίγλωσσο έντυπο «στρογγυλοποιεί» και αλλοιώνει έννοιες και λέξεις προς ικανοποίηση της Τουρκίας και της τουρκοκυπριακής πλευράς. Έτσι γίνεται μια έμμεση προσπάθεια εξομοίωσης του θύτη με το θύμα, του παράνομου με το νόμιμο για να ικανοποιηθεί και να «εξανθρωπιστεί» η τουρκική πλευρά.

Οι λέξεις στα Ε/κ Μ.Μ.Ε που ενοχλούν την Τουρκοκυπριακή πλευρά και για τις οποίες βρέθηκε συμβιβασμός είναι οι εξής:

  1. Ο όρος απαγωγή που χρησιμοποιούν τα Ε/κ ΜΜΕ όταν οι κατοχικές αρχές προβαίνουν στη σύλληψη ενός Ελληνοκύπριου θεωρείται προσβλητικός για τους Τουρκοκυπρίους. Στη θέση της απαγωγής προτείνεται η χρήση της λέξης «σύλληψη».
  2. Ο Αττίλας προτείνεται να ονομάζεται «τουρκικός στρατός ή τουρκικά στρατεύματα»
  3. Ο Κυπριακός λαός όταν χρησιμοποιείται μόνο για τους ελληνοκύπριους θεωρείται προσβλητικός για τους Τουρκοκυπρίους και προτείνεται η «Ελληνοκυπριακή Κοινότητα»
  4. Προτείνεται η λέξη «φυλακή» αντί μπουντρούμι που χρησιμοποιείται από τα Ε/κ ΜΜΕ όταν αναφέρονται στις φυλακές των κατεχομένων.
  5. «Ελληνοκύπριοι ή και Μαρωνίτες που ζουν στο βόρειο μέρος της Κύπρου» αντί Εγκλωβισμένοι.
  6. «Αγώνας της ΕΟΚΑ» αντί Απελευθερωτικός Αγώνας της ΕΟΚΑ.
  7. Η φράση «ελεύθερες περιοχές» προσβάλει τους Τουρκοκυπρίους και στη θέση της προτείνεται «το νότιο μέρος Κύπρου».
  8. Το παράνομο καθεστώς θεωρείται υποτιμητικό και πολιτικά φορτισμένος όρος ως εκ τούτου προτείνεται να λέγεται «Τουρκοκυπριακή διοίκηση»
  9. Ο όρος παράνομο/ψευδο/ λεγόμενος καθηγητής θεωρείται επίσης προσβλητικός και προτείνεται το «καθηγητής».
  10. Τα παράνομα πανεπιστήμια των κατεχομένων να ονομάζονται «Πανεπιστήμια».
  11. Αντί για μητέρα πατρίδα οι Ελληνοκύπριοι να την αναφέρουν ως Ελλάδα και οι Τουρκοκύπριοι ως Τουρκία.
  12. Τα Ε/κ ΜΜΕ αναφέρονται σε κατοχικό στρατό. Οι Τουρκοκύπριοι θεωρούν τον όρο προσβλητικό και προτείνεται το «τουρκικός στρατός/ τουρκικά στρατεύματα».
  13. Οι κατεχόμενες περιοχές/κατεχόμενα εδάφη θωρούνται όρος προκατειλημμένος και ως εναλλακτική λέξη προτείνεται «το βόρειο μέρος της Κύπρου».
  14. Προτείνεται το «τουρκοκυπριακή διοίκηση» στη θέση του όρου ψευδοκυβέρνηση/ λεγόμενη κυβέρνηση/ «Κυβέρνηση».
  15. Το ίδιο ισχύει και για το ψευδοβουλή/λεγόμενη Βουλή/ «Βουλή» όπου προτείνεται το «Τουρκοκυπριακή Συνέλευση».
  16. «Μέλος της Τουρκοκυπριακής Συνέλευσης» αντί ψευδοβουλευτής/ λεγόμενος βουλευτής/ «βουλευτής».
  17. «Τουρκοκύπριος δήμαρχος Λευκωσίας / Αμμοχώστου / Κερύνειας» αντί για ψευδοδήμαρχος / λεγόμενος δήμαρχος / «δήμαρχος».
  18. Ο όρος εγκάθετος ηγέτης ενοχλεί και προτείνεται το «Τουρκοκύπριος ηγέτης».
  19. Οι δημοσιογράφοι καλούνται να διευκρινίζουν σε ποιους πρόσφυγες αναφέρονται καθώς υπάρχει η τουρκοκυπριακή άποψη πως αγνοούνται συχνά και εσκεμμένα οι Τουρκοκύπριοι πρόσφυγες.
  20. Η φράση κλεμμένη περιουσία – ιδιοκτησία θεωρείται για τους Τουρκοκύπριους προσβλητική και συμφωνήθηκε ως εναλλακτική η φράση «Ελληνοκυπριακές περιουσίες στον βορρά/ Επηρεαζόμενες περιουσίες».
  21. Έποικοι να ονομάζονται όσοι ήρθαν στο νησί από το 1974 – 1981. Για τους υπόλοιπους προτείνεται το Τούρκοι πρόσφυγες/ άτομα τουρκικής καταγωγής/ Τούρκοι υπήκοοι/ Τούρκοι/ Τούρκοι που διαμένουν στο βόρειο τμήμα της Κύπρου.
  22. Ο όρος Τρομοκρατική Οργάνωση ΤΜΤ θεωρείται προσβλητικός και ως εναλλακτική προτείνεται το «ΤΜΤ».
  23. Υπάρχει η τουρκοκυπριακή άποψη ότι η χρήση της λέξης Τ/κ καθεστώς υποδηλώνει μια αυταρχική κυβέρνηση ή δικτατορία. Ως εναλλακτική προτείνεται ο όρος «Τουρκοκυπριακή διοίκηση».
  24. Οι Τουρκοκύπριοι θεωρούν ότι ο όρος Τ/κ ανταρσία / Τουρκοανταρσία δεν αντικατοπτρίζει τα γεγονότα του 1963 και ως εναλλακτική λέξη προτείνεται ο όρος «διακοινοτικές συγκρούσεις».

Περισσότερα…

Τουρκικός επεκτατισμός: Από την Αλεξανδρέττα στην Κερύνεια και μετά στη Θράκη;

1 σχόλιο


H είσοδος των Τούρκων στην Αντιόχεια, μετά την προσάρτησή της το 1939

Του Σάββα Καλεντερίδη

Η Συνθήκη του Κάρλοβιτς, που για λογαριασμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορία την υπέγραψε ο Αρχιδιερμηνέας της Υψηλής Πύλης, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, στις 26 Ιανουαρίου 1699, στην ομώνυμη σερβική πόλη, έχει τεράστια ψυχολογική σημασία για τους Τούρκους πολιτικούς διανοούμενους, αφού αποτελεί την απαρχή της απώλειας εδαφών για την μέχρι τότε ακμάζουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Έκτοτε, οι Οθωμανοί για έναν αιώνα χάνουν συνεχώς εδάφη, για να αρχίσει η φάση της διάλυσης της άλλοτε κραταιάς αυτοκρατορίας, διάλυση που ξεκίνησε το 1792, με τη Συμφωνία του Γιάς, και ολοκληρώθηκε το 1923, με την υπογραφή της Συνθήκης της Λοζάννης και την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Μετά την ίδρυση του νέου τουρκικού κράτους, οι “ιδεαλιστές” Τούρκοι πολιτικοί διανοούμενοι άρχισαν να επεξεργάζονται την ιδέα της παλινόρθωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με όρους 20ού αιώνα. Βασικά εργαλεία που θα βοηθούσαν στην πραγματοποίηση αυτής της ιδέας οι τουρκικές και οι μουσουλμανικές μειονότητες που κατοικούν στις περιοχές-στόχο της επεκτατικής πολιτικής της Άγκυρας.

Ο πρώτος στόχος της Τουρκίας ήταν το σαντζάκιο της Αλεξανδρέττας, που είχε αποκτήσει ειδικό καθεστώς αυτονομίας από 1921, και τελούσε υπό την προστασία της Γαλλίας. Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη με άριστο τρόπο την εμφάνιση του Χίτλερ και της ναζιστικής απειλής στην Ευρώπη, κατάφερε να πετύχει τη συναίνεση της Γαλλίας για την προσάρτηση του σαντζακίου της Αλεξανδρέτας, χρησιμοποιώντας ως στρατηγικό εργαλείο την τουρκική κοινότητα του σαντζακίου, που, σημειωτέον, ήταν μειονότητα. Στις 30 Ιουνίου 1939, αφού είχε προηγηθεί ένα κίβδηλο δημοψήφισμα, το σαντζάκιο της Αλεξανδρέττας, που έγινε πλέον νομός Χατάυ, αποτελούσε το πρώτο έδαφος που επανακατακτούσαν οι Τούρκοι μετά την υπογραφή της συνθήκης του Κάρλοβιτς, το 1699.

Νομάρχης στο Χατάυ τοποθετήθηκε ο βουλευτής Σιουκρού Σοκμένσουερ, ο οποίος είχε συντονίσει τον διωγμό των Εβραίων της ανατολικής Θράκης, το 1934. Αμέσως μετά, εντός του έτους 1940, 48.000 κάτοικοι του σανταζακίου της Αλεξανδρέττας εγκατέλειψαν τις οικίες τους και κατέφυγαν στο Λίβανο και τη Συρία, από τους οποίους οι 26.500 από τους οποίους ήταν Αρμένιοι, οι 11.500 Έλληνες, οι 6.000 Άραβες και οι 3.000 Νουσαϊρί (Άραβες αλεβίτες).

Ο επόμενος σταθμός της “μεγάλης επιστροφής” των Τούρκων έμελλε να είναι η Κύπρος. Και στην περίπτωση της Μεγαλονήσου, η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε τη γεωπολιτική συγκυρία και χρησιμοποιώντας ως στρατηγικό εργαλείο την τουρκοκυπριακή κοινότητα, που αποτελούσε το 18% του συνολικού πληθυσμού (στο σαντζάκιο της Αλεξανδρέττας αποτελούσε το 29% του συνολικού πληθυσμού), κατόρθωσε να καταλάβει το 38% του κυπριακού εδάφους, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα υπό τουρκική κατοχή.

Περισσότερα

Επιμονή σε αδιέξοδη πορεία: Πότε θα καταλάβουμε ότι μόνο από την Τουρκία εξαρτάται η επανένωση;

Σχολιάστε


Από Μignatiou.com

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ
 Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Πρόκειται πραγματικά για μία αξιολύπητη κατάσταση. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και τα πολιτικά κόμματα του τόπου σκοτώνονται για την έκθεση που συνέγραψε ο Νορβηγός Έσπεν Μπαρθ Άιντε και παρουσίασε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες ως δική του.

Κρίμα,βέβαια, για τον επικεφαλής του διεθνούς οργανισμού να υπογράψει τέτοια έκθεση, ο οποίος στην αρχή έδειξε ότι ήταν άλλος, αντιλαμβανόμενος νωρίς ότι η Τουρκία φέρει την απόλυτη ευθύνη για την κατάσταση του Κυπριακού: Εκτός από εισβολέας και κατακτητής, είναι και η χώρα που εμποδίζει την επίλυση του προβλήματος.

Αυτές ήταν οι θέσεις του κ. Γκουτέρες τον περασμένο Ιανουάριο στη Γενεύη, όταν με ιδιαίτερη ευκολία μιλούσε για την Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ ο ειδικός του σύμβουλος αγωνιωδώς προσπαθούσε να του εξηγήσει ότι δεν είναι… «πολιτικά ορθός», τρομάρα του. Εννοούσε ότι οι δύο λέξεις «Κυπριακή Δημοκρατία» είναι δήθεν ανάρμοστες, αφού ο κατοχικός ηγέτης Ακιντζί αναδείχθηκε σε συμπρόεδρο και οι ηγέτες των δύο μεγάλων κομμάτων ΔΗΣΑΚΕΛ (ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ) τον θεωρούσαν ίσο προς ίσο με τον κ. Νίκο Αναστασιάδη, κι ας μην το φώναζαν δυνατά, από τον φόβο αντίδρασης των ψηφοφόρων τους.

Το θέμα μας, βέβαια, είναι ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ και η έκθεση που υπέγραψε, και η οποία πάλι χαϊδεύει την Τουρκία, πάλι δεν επιρρίπτει ευθύνες στην κατοχική δύναμη. Είναι φρικτό το γεγονός αυτό και ο κ. Γκουτέρες, δυστυχώς, μας αποδεικνύει ότι είναι σαν τους προηγούμενους. Και καλά, αυτός και όσοι τον καθοδηγούν τη δουλειά τους κάνουν, εμείς για ποιο λόγο πρέπει να επιμένουμε να περπατάμε σε ένα δρόμο που οδηγεί στην καταστροφή; Οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, επιμένουν σε μία αδιέξοδη πορεία.

Περισσότερα…

Κυπριακή ΑΟΖ: Έπιασε δουλειά το τρυπάνι της Total

Σχολιάστε


Το τρυπάνι της Τotal άρχισε την πορεία του προς τον βυθό.

 

Μονοήμερη επίσκεψη στην Κύπρο θα πραγματοποιήσει αύριο η υπουργός ‘Αμυνας της Γαλλίας, Φλοράνς Παρλί, η οποία θα έχει συνάντηση με τον Κύπριο ομόλογό της, Χριστόφορο Φωκαΐδη, και θα επισκεφθεί τις γαλλικές φρεγάτες, που συμμετέχουν στη Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στον Λίβανο (UNFIL) και οι οποίες τις τελευταίες ημέρες κατέπλευσαν στη Λάρνακα.

Πάντως, η επίσκεψη εκτιμάται ότι στέλνει και το μήνυμα της στήριξης της γεώτρησης από τη γαλλική εταιρεία Total στην ερευνητική γεώτρηση στο τεμάχιο 11 (κοίτασμα Ονησίφορος) στην κυπριακή ΑΟΖ.

Σύμφωνα με αρμόδιες κυπριακές πηγές τα ραντάρ των γαλλικών φρεγατών είναι στραμμένα στο τεμάχιο 11, όπου βρίσκεται η πλατφόρμα West Capella με το τρυπάνι. Αυτό άρχισε να κατεβαίνει ομαλά και αναμένεται ότι μέχρι αύριο, ίσως και απόψε, θα φθάσει στον βυθό, σε βάθος 1.698 μέτρων στο σημείο της γεώτρησης. O βυθός έχει πολύ ελαφρά κλίση (3,5 μοίρες) προς τα νοτιοδυτικά. Σε αυτό το στάδιο, τοποθετούνται η κεφαλή του τρυπανιού και οι σωλήνες σε συνολικό μήκος 1.700 μέτρων, μέσα από τις οποίες περνά ο άξονας του τρυπανιού, ενώ από πλευρικούς θύλακες θα επιστρέφει η ειδική λάσπη -λιπαντικό- αλλά και τα θραύσματα της γεώτρησης, για να μεταφέρονται στη στεριά.

Περισσότερα

Κυπριακό: Στο Κραν-Μοντανά μεταβαίνει ξανά ο Γκουτιέρες

Σχολιάστε


Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτιέρες

ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ

Υστατη προσπάθεια διάσωσης των συνομιλιών για το Κυπριακό θα κάνει ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτιέρες, ο οποίος θα επισκεφθεί εκ νέου αύριο το Κραν-Μοντανά για δεύτερη φορά από την έναρξη της διάσκεψης. Η παρουσία του χαρακτηρίζεται καθοριστική, καθώς η διάσκεψη στην Ελβετία για το Κυπριακό προσέλαβε μάλλον διαδικαστικό χαρακτήρα, μετά τις χθεσινές τοποθετήσεις του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, λόγω της άτεγκτης στάσης της Αγκυρας στα ζητήματα παρουσίας των τουρκικών στρατευμάτων στο νησί και σε εκείνα των εγγυήσεων. Οι ακραίες αυτές θέσεις της Αγκυρας εξελήφθησαν ως τακτικός χειρισμός. Ωστόσο, αντικατοπτρίζουν και τη δύσκολη θέση στην οποία έχει βρεθεί η τουρκική πλευρά, καθώς πρόταση για άμεση κατάργηση των παρεμβατικών δικαιωμάτων δεν έχει καταθέσει μόνον η Ελλάδα, αλλά και η Βρετανία, ενώ ο ίδιος ο γ.γ. του ΟΗΕ και οι εκπρόσωποι της Ε.Ε. τάχθηκαν σε παρόμοια γραμμή για το συγκεκριμένο ζήτημα.

Συγκεκριμένα, χθες, ο Τούρκος ΥΠΕΞ ζήτησε από τους συμμετέχοντες στις διαπραγματεύσεις να αντιληφθούν ότι «μηδέν στρατός, μηδέν εγγυήσεις δεν είναι αφετηρία συζήτησης για την Τουρκία, ούτε για τους Τουρκοκύπριους», επιβεβαιώνοντας τον διάλογο που είχε διαρρεύσει λίγο νωρίτερα ανάμεσα στον κ. Τσαβούσογλου και στον Ελληνα ομόλογό του Ν. Κοτζιά. Δημοσίως, επίσης, ο κ. Τσαβούσογλου επανέλαβε ότι ρήτρα για τερματισμό της παρουσίας του τουρκικού στρατού στην Κύπρο «δεν υπάρχει ως ενδεχόμενο ούτε στα όνειρά μας». Σύμφωνα με πληροφορίες, νωρίτερα ο κ. Κοτζιάς ζήτησε από τον κ. Τσαβούσογλου να διευκρινίσει πώς εννοεί η Τουρκία τη Συνθήκη Εγγυήσεων και τα παρεμβατικά δικαιώματα και, κυρίως, πώς σκοπεύει να τα χρησιμοποιήσει. Ο κ. Τσαβούσογλου φέρεται να απάντησε: «Ναι, θέλουμε να κρατήσουμε τα παρεμβατικά δικαιώματα για να μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε. Δικαίωμα επέμβασης θα ισχύει μέχρι οι Τουρκοκύπριοι να αισθανθούν ασφαλείς».

Περισσότερα

Η Τουρκία ψάχνει θαλάσσια πλατφόρμα πετρελαίου – Γιατί πρέπει να ανησυχούμε…

Σχολιάστε


Του Βασίλη Κοψαχείλη*

Το ενεργειακό δυναμικό της Ανατολικής Μεσογείου και οι συνέργειες μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου, ξύπνησαν το ενδιαφέρον της Τουρκίας να αποκτήσει και εκείνη λόγο και ρόλο στην περιοχή. Έτσι, συστηματοποίησε την αναθεωρητική της στρατηγική και την εμπλούτισε με νέες αξιώσεις (Α/71/875-S/2017/321), με προσωρινές παραβιάσεις της Κυπριακής ΑΟΖ μετά και την απόκτηση του ερευνητικού πλοίου «Barbaros» και με διπλωματικές ενέργειες νομιμοποίησης των διεκδικήσεών της και προώθησης αμφιλεγόμενων «λύσεων» του Κυπριακού Ζητήματος.

Ειδικότερα, η Τουρκία προσπαθεί να εμπεδώσει δικαίωμα χρησικτησίας μέρους της Κυπριακής ΑΟΖ (κυρίως του χώρου δυτικά του γεωτεμαχίου 6) που με την πάροδο του χρόνου δύναται να δημιουργήσει νομικό προηγούμενο και μελλοντικά να καθιερώσει Τουρκική δικαιοδοσία στην περιοχή.

Η πλέον ανησυχητική εξέλιξη είναι η προσπάθεια της Τουρκίας να βρει, μεταφέρει και εγκαταστήσει στην Ανατολική Μεσόγειο πλατφόρμα άντλησης Υ/Α.

Είναι μια εξέλιξη που θα πρέπει να προβληματίσει έντονα τις ηγεσίες σε Κύπρο και Ελλάδα, διότι είναι μία λίαν επικίνδυνη προοπτική και γιατί επιπλέον οι γεωστρατηγικοί κίνδυνοι που προκύπτουν, παρουσιάζονται στην κοινή γνώμη με τρόπο απλοϊκό και εξωραϊστικό, ως ζήτημα που θα το «λύσουν» οι εταιρείες και τα κράτη τους που έχουν εξασφαλίζει αδειοδότηση εντός της Κυπριακής ΑΟΖ.

Θα είναι άραγε «λύσεις» που θα ξεκαθαρίζουν ότι κυρίαρχος στην Κυπριακή ΑΟΖ είναι η Κυπριακή Δημοκρατία; Μακάρι! Η πραγματικότητα, ωστόσο, μπορεί να αποδειχθεί πολύ διαφορετική και τραγική…

Περισσότερα

O Ερντογάν αποδυναμώνει τον άξονα Ελλάς – Κύπρος – Ισραήλ

1 σχόλιο


Erdogan1

O Αλέξανδρος Κούτσης και ο Σωτήρης Ρούσσος αναλύουν στο NEWS247 τη διπλή «στροφή» Ερντογάν. Πώς το τουρκικό φλερτ με Ισραήλ και Ρωσία αλλάζει τις ισορροπίες στη γειτονιά μας και ποιες οι πιθανές επιπτώσεις για Ελλάδα και Κύπρο

Ιωάννα Μπρατσιάκου

Ιούλιος 09 2016 11:32

Δύο εβδομάδες πριν την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, η διπλή «στροφή» της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας με την αποκατάσταση των σχέσεων με το Ισραήλ και τη «συγνώμη» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον Ρώσο ομόλογό του Βλαντιμιρ Πούτιν, σχολιάστηκε από αναλυτές και μίντια ως ομολογία αποτυχίας της σκληρής γραμμής και του δόγματος της φιλόδοξης, επιθετικής, ιδεολογικής πολιτικής της γείτονος, ανέδειξε ωστόσο και την ικανότητα του «σουλτάνου» να διατηρεί ψυχραιμία και ευελιξία, αναθεωρώντας την πολιτική του με βάση το ωμό συμφέρον.

Η «συγνώμη» στον Πούτιν αποφέρει ήδη καρπούς στην πληγωμένη τουρκική οικονομία, καθώς η άρση παλαιότερης ταξιδιωτικής οδηγίας σηματοδότησε την επιστροφή των Ρώσων τουριστών στα τουρκικά θέρετρα με δεκάδες πτήσεις τσάρτερ να έχουν ήδη πραγματοποιηθεί. Αυτό όμως που φαίνεται να επηρεάζει άμεσα την γεωπολιτική σκακιέρα αλλάζοντας τις ισορροπίες στη Μεσόγειο είναι η συμφωνία αποκατάστασης ομαλών διπλωματικών σχέσεων με το Ισραήλ, οι οποίες είχαν διαρραγεί από τον Μάιο του 2010, ύστερα από τη φονική επιδρομή Ισραηλινών κομάντος στο τουρκικό πλοίο «Μαβί Μαρμαρά», που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα. Η επαναπροσέγγιση Τουρκίας – Ισραήλ δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστη τη χώρα μας που επένδυσε τα τελευταία χρόνια στη σύσφιξη των αμυντικών σχέσεων με το Ισραήλ και τη σύναψη τριγωνικών σχέσεων με την Κύπρο, προσβλέποντας σε μια «ασπίδα» απέναντι στις τουρκικές βλέψεις. Ο άξονας Ελλάς – Κύπρος – Ισραήλ πλέον αποδυναμώνεται.

Επιχειρώντας να αποκωδικοποιήσουμε τους παράγοντες που οδήγησαν τον Ερντογάν σε  «μπαράζ» συμφιλιώσεων, τις αλλαγές που αυτές σηματοδοτούν στη γειτονιά μας και τις πιθανές επιπτώσεις για Ελλάδα και Κύπρο, επικοινωνήσαμε με τον ομότιμο καθηγητή Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αλέξανδρο Κούτση και τον επιστημονικό υπεύθυνο του Κέντρου Μεσογειακών, Μεσνατολικών και Ισλαμικών Σπουδών (ΚΕΜΜΙΣ) στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Σωτήρη Ρούσσο.

Τόσο ο κύριος Κούτσης όσο και ο κύριος Ρούσσος δεν αποτιμούν τη «στροφή» του Τούρκου προέδρου ως ομολογία αποτυχίας ούτε ως εγκατάλειψη των ηγεμονικών βλέψεων. «Δεν πρόκειται ούτε για νίκη ούτε για ήττα. Είναι ένας αμοιβαίος συμβιβασμός» επισημαίνει ο Σωτήρης Ρούσσος και εξηγεί πως «Ο Ερντογάν αντελήφθη ότι έχει πάρα πολλά ανοιχτά μέτωπα και πρέπει ένα – ένα να τα κλείσει για να επικεντρωθεί στο εσωτερικό του μέτωπο, δηλαδή τα προβλήματα που του προκαλεί το ISIS και το κουρδικό ζήτημα».

Περισσότερα

Αναστασιάδης: Προς εκτόνωση η κρίση μετά τη «ρήξη» της Κωνσταντινούπολης

Σχολιάστε


k-thumb-large

«Θέλω να ελπίζω ότι δεν θα επαναληφθούν ανάλογα φαινόμενα από κανέναν που εμπλέκεται στη διαδικασία», τόνισε ο Κύπριος πρόεδρος

Ο Κύπριος πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, δήλωσε πως η κρίση των τελευταίων ημερών μετά τα γεγονότα της Κωνσταντινούπολης βαίνει προς εκτόνωση.

Ο Νίκος Αναστασιάδης ανέφερε πως «μετά τη δήλωση του ΓΓ του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν επανορθώνονται κάποιες απόπειρες που είχαν γίνει και θέλω να ελπίζω, όπως είχα τονίσει το πρωί, ότι δεν θα επαναληφθούν ανάλογα φαινόμενα από κανέναν που εμπλέκεται στη διαδικασία».

Υπενθυμίζουμε ότι ο Κύπριος πρόεδρος αρνήθηκε να παραβρεθεί στο δείπνο που προσέφερε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη, στο περιθώριο της συνόδου στην Κωνσταντινούπολη, όταν ενημερώθηκε πως ήταν προσκεκλημένος και ο ηγέτης των τουρκοκυπρίων, Μουσταφά Ακιντζί.

Ακολούθησε η ακύρωση του ραντεβού μεταξύ των δύο πλευρών και επί της ουσίας το «πάγωμα» των συνομιλιών για την επίλυση του Κυπριακού. Ο ΟΗΕ αντέδρασε «πυροσβεστικά», καλώντας τις δύο πλευρές να επιδείξουν σύνεση και ψυχραιμία, ενώ ο Ακιντζί έκανε λόγο για υπερβολικές αντιδράσεις του προέδρου Αναστασιάδη.

http://www.protothema.gr/

Λεόντειος συμφωνία για Τουρκία: Αθήνα και Λευκωσία οφείλουν να κρατήσουν τις άμυνες

1 σχόλιο


bdf0551131fb9c6e297c4de0071644c1_XL

Του Χριστόδουλου Κ. Γιαλλουρίδη*

Οι πύλες της Ευρώπης αίρονται, εάν αποφασίσει η σημερινή ηγεσία της Ένωσης να δώσει την πράσινη κάρτα στην Τουρκία, δρομολογώντας την πλήρη ένταξή της, με αντάλλαγμα να της τελειώσουν προσωρινά οι πονοκέφαλοι του προσφυγικού.

Η Τουρκία, κληρονόμος της υψηλής στρατηγικής του Βυζαντίου, την οποία συνέχισαν οι Οθωμανοί, την εφαρμόζει κατά τρόπο μοναδικό όλα τα τελευταία εξήντα χρόνια αναβίωσης των ελληνοτουρκικών αντιπαραθέσεων, συγκρούσεων και διεκδικήσεων της γείτονος απέναντι στην Ελλάδα και στην Κύπρο, επιχειρεί να επιτύχει σήμερα έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης ένα στρατηγικό σχέδιο, το οποίο το εφαρμόζει ο Πρωθυπουργός και πρώην υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, με ιδιαίτερη μαεστρία με αφετηρία τη συριακή κρίση.

Η Τουρκία λοιπόν δημιούργησε τις συνθήκες του πολέμου στη Συρία, αφού οργάνωσε, παρασύροντας και τους Αμερικανούς, ένα σχέδιο ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ, χρηματοδότησε και εκπαίδευσε τις ακραίες ισλαμικές οργανώσεις της Αλ-Νούσρα, παρακλάδι της Αλ-Κάιντα και πρόδρομο των ISIS, άναψε το φυτίλι του πολέμου στη Συρία, προκάλεσε τεράστιο προσφυγικό κύμα, το οποίο συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Ασταμάτητες και γιγαντιαίες ροές προσφύγων και μεταναστών διοχετεύουν οι τουρκικές υπηρεσίες συνειδητά και οργανωμένα στην Ελλάδα ως αφετηρία της βαλκανικής διαδρομής προς την Ευρώπη, έτσι ώστε να προκαλέσει την εσωτερική κρίση συνοχής της Ε.Ε., να αναβαθμίσει η Άγκυρα τη θέση της ως χώρα που μπορεί να επιλύσει το προσφυγικό ζήτημα, το οποίο η ίδια, επαναλαμβάνουμε, δημιούργησε και, ως εκ τούτου, να αξιοποιήσει τον ρόλο της σε σχέση με τους ιστορικούς στόχους που είχε πάντοτε η Τουρκία με την Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Περισσότερα

Κίνδυνος Εθνικής Καταστροφής

Σχολιάστε


Από feeepen.gr

ellada1

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Αυτή η μνημονιακή “κολώνια” δεν θα πάει μακριά. ‘Οχι μόνο προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί στη χώρα τεράστια οικονομικο-κοινωνική καταστροφή, αναμφισβήτητα την μεγαλύτερη στη μεταπολεμική, καπιταλιστική Ευρώπη. Κινδυνεύει να τελειώσει με αίμα και ανείπωτη τραγωδία, όχι μόνο εσωτερικά αλλά και “εξωτερικά”.

Δεν μπορούμε να γίνουμε μάντεις προβλέποντας επακριβώς το μέλλον. Κινδυνεύουμε να χαρακτηρισθούμε “Κασσάνδρες”¨, αλλά, όπως στα ομηρικά χρόνια, έτσι και στη σημερινή Ελλάδα οι “Κασσάνδρες” συστηματικά επιβεβαιώνονται.

Υπάρχουν δύο τρόποι που μπορεί η οικονομικο-κοινωνική “δίνη θανάτου” να περάσει, σύντομα και άμεσα, στη γεωπολιτική σφαίρα (χωρίς καν να συζητήσουμε τις προσφυγικές ροές). Δύο τρόποι φαινομενικά αντίθετοι μεταξύ τους, στην πραγματικότητα συμπληρωματικοί και εναλλάξ χρησιμοποιήσιμοι.

Κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο πρώτος τρόπος είναι να συγκατατεθούν ελλαδικές και κυπριακές ηγεσίες σε παραλλαγή του σχεδίου Ανάν, στερώντας τους Έλληνες της Κύπρου από το κράτος τους. Μόνο τέτοια λύση μπορεί να προκύψει από τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις και με το υπάρχον πολιτικό προσωπικό Ελλάδας και Κύπρου. Τέτοια “λύση” θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου για το σύνολο του ελληνισμού, θα δημιουργήσει, πρώτη φορά στην ιστορία, προϋποθέσεις “αναχώρησης” των Ελλήνων από την Κύπρο, καθιστώντας την Ελλάδα “όμηρο” των δυνάμεων που θα ελέγξουν το νησί, από τις οποίες και θα εξαρτάται η επιβίωση όσων απομείνουν. Θα βάλει την Τουρκία στην ΕΕ “από το παράθυρο” και τελικά και από την “πόρτα”, θα πλήξει ανεπανόρθωτα την ηθικο-ψυχολογική δυνατότητα του, ήδη βαριά πληγωμένου, ελληνικού λαού να υπερασπιστεί τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα και το κράτος του.

Περισσότερα…

Το βιογενές αέριο του Ζορ και οι προοπτικές στην Ελλάδα και Κύπρο – Zohr’s biogenic gas and the prospects for Greece and Cyprus

Σχολιάστε


Γράφει ο Ηλίας Κονοφάγος και ο Νίκος Λυγερός.

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ανακάλυψης του κοιτάσματος Ζορ, είναι ότι πρόκειται για φυσικό αέριο το οποίο είναι βιογενές, δηλαδή αυτούσιο μεθάνιο κυρίως, πολύ νεότερο και δεν προέρχεται από το σπάσιμο του πετρελαίου. Αυτό το γεγονός δεν είχε ληφθεί υπόψη στα κλασικά μοντέλα των εκτιμήσεων των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο. Έτσι με το κοίτασμα Ζορ, η ιταλική εταιρεία ΕΝΙ ανοίγει νέους δρόμους και δημιουργεί προοπτικές που δεν είχαν υπολογιστεί, ενώ βλέπουμε ότι είναι υπεργιγαντιαία κοιτάσματα που αλλάζουν όλα τα δεδομένα της περιοχής. Πρέπει λοιπόν ν’ αλλάξουμε και τα κλασικά μοντέλα σε αυτήν την περίπτωση, διότι δεν πρόκειται για ψαμμίτες, δηλαδή άμμος αλλά για ασβεστόλιθους που με το νερό εμπεριέχουν στοιχεία του φαινομένου Karstification, κατά συνέπεια έχουν εξαιρετικά μεγάλο πορώδες. Διότι ήταν σε παλαιολιμνοθάλασσες για εκατομμύρια χρόνια και μ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκαν μεγάλα σπήλαια γεμάτα με φυσικό αέριο. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι οι εκτιμήσεις και τα μοντέλα πρέπει να τροποποιηθούν και αυτή η πράξη θα έχει σημαντικότατες θετικές επιπτώσεις για την Ελλάδα και την Κύπρο όσον αφορά στην ΑΟΖ μας. Είναι λοιπόν απαραίτητο να ασχοληθούμε με διαφορετικό τρόπο μ’ αυτόν τον τομέα για να είμαστε πιο αποτελεσματικοί και για να προσδιορίσουμε καλύτερα και τις περιοχές όπου πρέπει να γίνουν σεισμικές έρευνες. Διότι με αυτά τα δεδομένα, αποδεικνύεται ότι πρέπει να έχουμε μια ευρύτερη ματιά για να είμαστε ανοιχτοί σε νέες γεωλογικές δομές ακόμα και στην περιοχή μας. Η Ελλάδα και η Κύπρος μέσω της τριμερούς με την Αίγυπτο μπορούν να παίξουν ένα δυναμικό ρόλο και στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

[Πηγή – http://www.lygeros.org/articles?n=21405&l=gr%5D

Περισσότερα

Βρέθηκαν οστά των καταδρομέων του «Noράτλας»

Σχολιάστε


Από GREECE-SALONIKA

makedonitissa

Οστά που αποδίδονται στους άτυχους καταδρομείς που επέβαιναν στο αεροπλάνο «Νοράτλας» εντοπίστηκαν έναν και πλέον μήνα μετά την εκκίνηση των εργασιών ανασκαφής για τον εντοπισμό του.

Oπως ανακοίνωσε ο Kύπριος Επίτροπος Προεδρίας για ανθρωπιστικά θέματα, Φώτης Φωτίου, εντοπίστηκαν ανθρώπινα οστά κατά τις εργασίες ανασκαφής στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας για την ανεύρεση των λειψάνων των καταδρομέων της Α’ Μοίρας Καταδρομών, στο σημείο όπου κατέπεσε το αεροσκάφος το 1974.

Ο κ. Φωτίου εξήγησε ότι οι εργασίες συνεχίζονται με κάθε προσοχή και λαμβάνονται μέτρα για την ασφάλεια του προσωπικού. Είπε, επίσης, ότι θα πρέπει να επιδειχθεί υπομονή μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία εντοπισμού όλων των οστών και στη συνέχεια να γίνουν οι απαραίτητες επιστημονικές εξετάσεις.

Το μοιραίο μεταγωγικό αεροπλάνο «Νοράτλας» παρέμενε θαμμένο στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας από τις 22 Ιούλη 1974, όταν κατερρίφθη από φίλια πυρά, την πρώτη μέρα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Η κατάρριψή του στοίχισε τη ζωή του τετραμελούς πληρώματός του και των 27 αλεξιπτωτιστών, που μετέφερε από την Ελλάδα για να λάβουν μέρος στην άμυνα του νησιού.

Στο σημείο που έπεσε θάφτηκε κάτω από τόνους χώμα μαζί με τις σορούς των καταδρομέων και του πληρώματος, που δεν απομακρύνθηκαν.

Εικάζεται ότι μέσα στην άτρακτο του αεροσκάφους βρίσκονται 19 σοροί. Η ανασκαφή στο σημείο που έχει πέσει και θαφτεί το «Νοράτλας», ξεκίνησε στις 27 Ιουλίου με καθυστέρηση 41 ετών, παρά το ότι για χρόνια οι συγγενείς των καταδρομέων που θεωρήθηκαν αγνοούμενοι πίεζαν τόσο την ελληνική όσο και την κυπριακή κυβέρνηση.

Σύμφωνα με μαρτυρίες, αλλά και από τις έρευνες που έχουν γίνει, μέσα στην άτρακτο του «Νοράτλας» πρέπει να βρίσκονται οι σοροί 15 καταδρομέων και των τεσσάρων μελών του πληρώματος. Δώδεκα σοροί έχουν εντοπιστεί και ταυτοποιηθεί με DNA στο στρατιωτικό νεκροταφείο της Λακατάμιας. Πρόκειται για 12 καταδρομείς, τα πτώματα των οποίων είχαν βρεθεί έξω από το αεροσκάφος ή είχαν πέσει στο έδαφος κατά την κατάρριψη.

Από την επιχείρηση «Νίκη 4» σώθηκε μόνο ένας καταδρομέας, ο Θανάσης Ζαφειρίου, ο οποίος όταν αντιλήφθηκε ότι το αεροσκάφος δεχόταν πυρά άνοιξε την πόρτα και πήδηξε, με αποτέλεσμα να εντοπιστεί σοβαρά τραυματισμένος.

Περισσότερα σχετικά με την αποστολή των καταδρομένω στην Κύπρο μπορείτε να διαβάσετε στη δημοσίευσή μας: ΑΠΟΣΤΟΛΗ «ΝΙΚΗ»1974 Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Σεπτεμβριανά 1955: Το φονικό πογκρόμ στον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης

Σχολιάστε


Από ANALYST

60 xronia Septembriana

«Οι εκδηλώσεις αυτές ήταν πολύ καλά οργανωμένη ενέργεια και ωφέλιμη

 για να καθαρίσει η χώρα μας από το Ελληνικό στοιχείο που είναι ένας βραχνάς» 

Ισμέτ Ινονού, Αρχηγός Τουρκικής Αξιωματικής Αντιπολίτευσης,  9 Σεπτεμβρίου 1955

***

«Τη νύχτα αυτή η Κωνσταντινούπολη μετατράπηκε σε τόπο της Αποκάλυψης.

Δεν υπάρχουν λέξεις, ούτε συγκρίσεις που να μπορούν να δώσουν μια εικόνα της φρίκης» 

Ελβετική Εφημερίδα Α-Ζ, 15 Σεπτεμβρίου 1955

 ***

Τον Απρίλιο του 1955 η Κύπρος ήταν αποικία της Βρετανίας – το 1878  την απέκτησε από την Οθωμανική αυτοκρατορία η οποία την είχε υποδουλώσει  το 1571.

Την εποχή εκείνη ο Κυπριακός λαός διεκδικούσε επίμονα το δικαίωμα αυτοδιάθεσης που είχε παραχωρηθεί σε δεκάδες άλλους λαούς της πάλαι ποτέ Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Η βούληση του Κυπριακού λαού είχε ήδη εκφραστεί με το δημοψήφισμα του 1950, το οποίο οργάνωσε ο γηραιός Μητροπολίτης Κυρήνειας Μακάριος ο Β’ και το αποτέλεσμα του οποίου ζητούσε, σε ποσοστό 95,7%, την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Η αποικιοκρατική Βρετανία δεν είχε καμιά διάθεση να εγκαταλείψει τις ανεκτίμητης γεωστρατηγικής αξίας βάσεις της στο αβύθιστο αεροπλανοφόρο της Μεσογείου. Από τον Ιούλιο μάλιστα του 1954, η  κυνική, ύπουλη και πρόστυχη πολιτική της Βρετανίας στην Κύπρο διακηρύχτηκε πανηγυρικά όταν ο Υφυπουργός Αποικιών της Βρετανίας Χένρυ Χόπκινσον δήλωνε με τον πιο ωμό τρόπο στην Βρετανική Βουλή, πως η αρχή της αυτοδιάθεσης για την Κύπρο δεν θα εφαρμοστεί ποτέ.

Μπροστά την απόλυτη Βρετανική αδιαλλαξία, οι Κύπριοι αποφάσισαν να διεκδικήσουν δυναμικά το αυτονόητο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης με τον ένοπλο επαναστατικό αγώνα που κήρυξε η ΕΟΚΑ την 1η Απριλίου 1955.

Ο αγώνας των Κυπρίων εξαπλώθηκε γρήγορα και όταν το αίτημα της αυτοδιάθεσης άρχισε να σαρώνει ολόκληρη την Κύπρο, η Βρετανία αφ΄ ενός μεν κατέφυγε σε κάθε σκληρό ή απάνθρωπο μέσο για να στραγγαλίσει τηνθέληση των Κυπρίων, αφ΄ ετέρου δε άρχισε να μηχανορραφεί σε αυτό που ξέρει να κάνει καλά εδώ και ολόκληρους αιώνες: Διαίρει και Βασίλευε.

Περισσότερα…

Κύπρος: Λείψανα αγνοουμένων βρέθηκαν κοντά στην κατεχόμενη Λευκωσία

Σχολιάστε


Από GREECE-SALONIKA

Τους πρώτους από τους περίπου 40 αγνοούμενους που θάφτηκαν σε ομαδικό τάφο πίσω από τις Κεντρικές Φυλακές των κατεχομένων στη Λευκωσία -γνωστοί ως οι αγνοούμενοι του Τράχωνα εντόπισε η μεικτή Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοουμένους (ΔΕΑ).

agnooumenoi

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Φιλελεύθερου, αν και δεν βρέθηκαν όλοι οι αγνοούμενοι, εκφράζεται η θέση ότι αυτή τη φορά η προσπάθεια, η 14η κατά σειρά, ήταν επιτυχής.

Οι εκσκαφές επαναλαμβάνονται και σε δεύτερο σημείο, όπου υπάρχουν πληροφορίες ότι έχουν ταφεί αγνοούμενοι. Οι προσπάθειες της Διερευνητικής Επιτροπής για τους Αγνοουμένους άρχισαν το 2005, αλλά μέχρι τώρα δεν είχαν καρποφορήσει.

Όπως είναι γνωστό, η τουρκική πλευρά ισχυρίζεται ότι από την περίοδο της τουρκικής εισβολής επιχείρησε να παραδώσει στην ελληνοκυπριακή πλευρά 200 αγνοούμενους, αλλά η προσφορά απερρίφθη. Ο ισχυρισμός ακυρώνεται από μόνος του δεδομένου ότι τις πρώτες ημέρες της τουρκικής εισβολής δεν υπήρχαν 200 αγνοούμενοι ή πεσόντες στις μάχες της Λευκωσίας.

Οι Τούρκοι είχαν ισχυριστεί τότε ότι περισυνέλεξαν Ελληνοκύπριους νεκρούς από τα πεδία των μαχών κατά μήκος της Πράσινης Γραμμής, μέχρι και το Καϊμακλί. Οι πεσόντες τοποθετήθηκαν σε οχήματα συλλογής σκουπιδιών και οδηγήθηκαν σε περιοχή του Τράχωνα όπου και ρίχθηκαν σε ομαδικό τάφο που ανοίχτηκε για αυτό τον σκοπό. Το θέμα του χώρου ταφής στον Τράχωνα ηγέρθη και κατά τη διάρκεια επαφών του Ραούφ Ντενκτάς με τον Γλαύκο Κληρίδη.

Το 1998 συντάχθηκε έγγραφο για ενημέρωση του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο οποίο απορρίπτεται ο ισχυρισμός για 200 σορούς και γίνεται αναφορά μόνο σε 40.

Ο εκπρόσωπος της ελληνοκυπριακής πλευράς στη ΔΕΑ Νέστορας Νέστορος δήλωσε ότι ανέφερε ότι όταν ολοκληρωθεί αυτή η εκταφή σε περίπου μια – δύο βδομάδες, οι επιστήμονες θα μετακινηθούν σε ένα σημείο πιο πέρα, στα περίπου 60 μέτρα πιο δυτικά, καθώς με βάση τις μαρτυρίες και εκεί έχουν ταφεί αγνοούμενοι.

«Η εκταφή μας εκεί γίνεται με βάση την πληροφορία ότι υπήρχε ομαδικός τάφος από περισυλλογή που έγινε στην ευρύτερη περιοχή της Ομορφίτας. Η πληροφορία μας έλεγε όταν είχαν μεταφερθεί πτώματα με δύο μικρά φορτηγά» ανέφερε.

Όπως εξήγησε, εφόσον εντοπίστηκαν οστά για να συνδεθεί η μαρτυρία με τα ευρήματα πρέπει να γίνει εκταφή και στο σημείο παρακάτω. Στο εντοπισμό οστών στην περιοχή του κατεχόμενου Τράχωνα, όπου σήμερα βρίσκονται οι Κεντρικές Φυλακές του κατοχικού καθεστώτος, αναφέρθηκε το μέλος της ΔΕΑ από την τουρκοκυπριακής πλευρά, Γκιουλντέν Πλουμέρ Κιουτσιούκ.

Ματωμένο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο

Σχολιάστε


Από Στον Τοίχο

Kupros

Του Ιάκωβου Πέτρου

“Το όνομα που επιθυμώ από καρδιάς είναι «Ηνωμένες Πολιτείες Κύπρου», δήλωσε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, σε συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα «Sabah».”

“…τα πιο δύσκολα ζητήματα είναι το περιουσιακό και το εδαφικό”, συνέχισε.

Εκείνη ακριβώς την ώρα που διάβαζα το παραπάνω ανέκδοτο, δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ την «κατάρα» που δέρνει την Κύπρο. Μια γεωστρατηγική κατάρα που θέλει το νησί να αποτελεί μια κουκκίδα στεριάς ανάμεσα σε τρεις ηπείρους, με αποτέλεσμα να μην απολαμβάνει ποτέ της ελευθερίας της. Μια ανθρωποπολιτική κατάρα, αφού οι επιλογές των προσώπων που λαμβάνουν αξιώματα στο νησί είναι εφάμιλλα επιτυχημένες με αυτές στον τόπο που πατούμε.

Στο πρόσωπό μου διαγραφόταν ένα ειρωνικό χαμόγελο, ενώ μέσα μου έβραζα, αναλογιζόμενος πόσοι άνθρωποι θα κλαίνε επ’ αφορμής της παραπάνω δήλωσης. Όχι γιατί το «περιουσιακό και το εδαφικό» δεν είναι δύσκολα ζητήματα, αλλά γιατί είναι επουσιώδη μπροστά στα θέματα των Αγγλικών Βάσεων, των Εποίκων, των Εγγυητριών Δυνάμεων και των Στρατών τους, αλλά κυριότερα των Αγνοούμενων. Όλων εκείνων των ψυχών που χάθηκαν 40 χρόνια πριν, και βρίσκονται δολοφονημένοι σε ομαδικούς τάφους και ορύγματα, άταφοι, αδικαίωτοι, με τους δικούς τους να σιγοσβήνουν δεκαετίες τώρα ανήμποροι να διαχειριστούν την όλη κατάσταση. «Ο νεκρός δεδικαίωται» λένε. Τι γίνεται με τον αγνοούμενο;

Την ημέρα της εισβολής, 41 χρόνια πίσω, ένας Δεκανέας του Μηχανικού του κυπριακού στρατού, λίγες μέρες πριν απολυθεί, μετέφερε Έλληνες στρατιώτες στο σημείο των μαχών. Απέναντι στην προέλαση των τουρκικών δυνάμεων, δέκα παλικάρια αποφάσισαν να αντισταθούν μέσα σε ένα όρυγμα τύπου «Τ». Εκεί πολέμησαν, εκεί σκοτώθηκαν, εκεί θάφτηκαν. Εκεί, τους βρήκαν δεκαετίες αργότερα και τους ταυτοποίησαν. Όπου κι αν βρίσκονται οι ψυχές τους, δε θα μπορούν να ησυχάσουν όσο κυκλοφορούν και κυβερνούν τέτοιοι «εθνικοί ηγέτες». Σίγουρα ο Δεκανέας ξαναπολεμά την ίδια μάχη αδιάκοπα, ακριβώς διότι 41 χρόνια αργότερα συνεχίζει να κάνει κουμάντο η ίδια πολιτική προδοσία.

Από αδικαίωτους αγώνες γνωρίζουμε καλά εμείς οι Έλληνες. Πολλές φορές συζητάμε, θυμόμαστε, τσακωνόμαστε για τις περασμένες μάχες. Δικαιώνουμε, ηρωοποιούμε, συκοφαντούμε τους πρωταγωνιστές. Μόνο και μόνο, επειδή είμαστε «πολύ λίγοι» ώστε να στήσουμε το δικό μας καρτέρι, τη δική μας μάχη, το δικό μας ηρωικό θέρετρο.

Είμαστε δειλοί και κατά συνέπεια καταδικασμένοι στις αναμνήσεις μας.

Γιατί η Τουρκία υπήρξε πιο αποτελεσματική στο Κυπριακό;

Σχολιάστε


Cyprus_wtm

 

Του Χρήστου Ιακώβου

Το 1956, μεσούντος του ελληνικού ένοπλου αγώνα για την Ένωση της Κύπρου με τη Ελλάδα, ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας Ατνάν Μεντερές απεφάσισε να προσλάβει ως μόνιμο σύμβουλο του τουρκικού κράτους τον καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου και βουλευτή του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, Νιχάτ Ερίμ, και να του αναθέσει τη σύνταξη ενός στρατηγικού σχεδίου επί του οποίου θα στηριχθούν οι μακροχρόνιες επιδιώξεις της Τουρκίας στο Κυπριακό Ζήτημα.

Ο Νιχάτ Ερίμ παρέδωσε στα τέλη του 1956 δύο εκθέσεις (24 Νοεμβρίου και 22 Δεκεμβρίου) στον πρωθυπουργό Μεντερές. Εκείνες οι εκθέσεις του Νιχάτ Ερίμ απετέλεσαν το βασικό στρατηγικό σχέδιο βάσει του οποίου υλοποιήθηκε η τουρκική πολιτική επί του κυπριακού. Το σχέδιο εκείνο έγινε αποδεκτό από όλες ανεξάρτητα τις τουρκικές κυβερνήσεις, αφού άλλωστε ήταν κρατική πολιτική, οι οποίες το ακολούθησαν με αποτελεσματικότητα, συνοχή, ενεργητικότητα και σταθερή προσήλωση στους στρατηγικούς στόχους.

Οι βασικοί πυλώνες των εκθέσεων ήταν: Πρώτος, οι Τουρκικές διεκδικήσεις επί της Κύπρου δεν θα πρέπει να στηρίζονται σε νομικά επιχειρήματα αλλά σε πολιτικούς λόγους. Όμως, προκειμένου να μη δημιουργείται πρόβλημα στις σχέσεις Βρετανίας – Τουρκίας – Ελλάδας, αν παραχωρηθεί αυτοδιοίκηση στο νησί, η καλύτερη λύση είναι η μέση λύση, δηλαδή αυτή της διχοτόμησης.

Περισσότερα

Συνέντευξη με τον Αντιστράτηγο ε.α. Καρούσο Γεώργιο (Μέρος 6ο)

Σχολιάστε


<< Μέρος 5οΜέρος 1ο >>

Του Αντώνη Κακαρά

Στο τελευταίο αυτό τμήμα της συνέντευξης ο Καρούσος αναφέρεται στη σύνθεση και οπλισμό αλλά κυρίως στη δράση της ΕΟΚΑ Β κατά των Μακαριακών και του ίδιου, στη συνάντηση Γρίβα –Μακαρίου, τις διώξεις των Μακαριακών κατά των Γριβικών, τη διείσδυση της χούντας στις ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο, στην ανάμειξη των Ελλήνων πολιτικών που βρίσκονταν στο εξωτερικό στη διόρθωση άρα την προετοιμασία της γνωστής επιστολής του Μακαρίου προς τη χούντα, το θάνατο του Γρίβα.

Τέλος αναφέρεται και στο ρόλο και τις ενέργειές του ως διαδόχου του Γρίβα για αποκλιμάκωση της έντασης, την διαφυγή του στην Ελλάδα, την σύλληψή του και την συνάντησή του με τον Ιωαννίδη.

***

Κ. Θα πάμε στις επιχειρήσεις. Η ΕΟΚΑ Β΄ δεν συγκέντρωνε κατά την περίοδο εκείνη, παρά το μέγεθος μιας απλής μονάδος τάγματος πεζικού. Η ΕΟΚΑ Β΄ κατά την περίοδο εκείνη δεν είχε αξιόλογο οπλισμό, παρά κάποια όπλα που αποτελούσαν τον σκελετό και ήταν παλιά οπλοπολυβόλα κυρίως τύπου (…), τα οποία είχαν σταλεί από εδώ κάτω κατά την περίοδο της ΕΟΚΑ Α΄ και ο υπόλοιπος οπλισμός κάποια (…) του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου του βρετανικού στρατού και μερικά μοντέρνα κυνηγετικά όπλα.

-. Αυτά τα οποία ήταν στο αυτοκίνητο που σας μετέφερε για να φύγετε…;

Κ. Μερικά, μερικά. Ελάχιστα. Δεν ήταν αυτά που μπορούσαν να εξοπλίσουν ένα τάγμα. Ελάχιστα ήταν εκείνα που πήρα εγώ προς τα κάτω. Τα υπόλοιπα που είχε φέρει τότε ο Γρίβας πάνω και τα πήρε προς τα κάτω, αυτά μεταφέρθηκαν με άλλες αποστολές προφανώς. Δεν το παρακολούθησα εγώ.

-. Άρα μιλάμε για ένα τάγμα, δηλαδή;

Κ. Μιλάμε για ένα τάγμα. Προοδευτικά η ΕΟΚΑ Β΄ μπορούσε να αντιπαρατάξει εξοπλισμένο ένα σύνταγμα, περιορισμένης συνθέσεως.

-. Αυτό όμως στην παρανομία, εν κρυπτώ, όχι…

Κ. Μάλιστα. Ο κόσμος της ήταν σχεδόν μισός – μισός. Και αυτό είναι γνωστό.

-. Οι οπαδοί εννοείτε.

Κ. Οι οπαδοί ήταν σχεδόν μισός – μισός {ο πληθυσμός}.

-. Επιχειρήσεις;

Κ. Πολλοί από την τούρκικη πλευρά λένε ότι… από την Μακαριακή πλευρά, λένε ότι η Γριβική πλευρά ήταν μια μειονότητα. Ψεύδη και αυτά. Ήτανε μισός – μισός, ίσως και περισσότερος ο κόσμος ο οποίος δεν είχε απαρνηθεί ακόμη την υπόθεση της ενώσεως.

-. Οι ενωτικοί δηλαδή;

Κ. Οι ενωτικοί ή ο κόσμος που διατηρούσε εκείνο το όραμα της ενώσεως μέσα του. Ήταν και πολλοί από αυτούς στο Γριβικό στρατόπεδο, κυβερνητικοί και λοιπά. Αυτή ήταν η δύναμη της ΕΟΚΑ Β΄. Αυτή ήταν εκείνη την οποία εφοβήτο ο Μακάριος και βεβαίως λόγω των υπερβολών που κυκλοφορούσαν εθεωρείτο ότι ο Γρίβας ήτανε μια δυναμική κατάσταση, η οποία θα μπορούσε να καταλύσει το παν. Ψευδές και αυτό. Άλλωστε αυτής της αδυναμίας είχε επίγνωση ο Γρίβας. Τι έγινε τώρα; Μπροστά σε αυτό το φαινόμενο, που μου προκάλεσε οξυτάτη ανησυχία, βλέποντας ότι η αντιπαράθεση εντείνεται και ότι θα οδηγήτο σε μια θερμότητα στο εσωτερικό με αποτέλεσμα τη δημιουργία κυματισμού που θα προκαλούσε τον χωρισμό του μικρού ελληνοκυπριακού λαού, εγώ έστειλα μέσω ενός γνωστού μου εφέδρου ανθυπολοχαγού, τον οποίο είχα υπό τις διαταγές μου και κατά την περίοδο των επιχειρήσεων του 1964, ένα γράμμα στον στρατηγό Περίδη, τον συχωρεμένο. Στον οποίο έλεγα «Βρέστε τρόπους να μεσολαβήσετε προς τον Μακάριο, να εξομαλυνθεί η κατάσταση, διότι οδηγείται σε σύγκρουση.» Και πραγματικά ο Περίδης…

Περισσότερα…

Older Entries