Αρχική

Μακεδονία σημαίνει Ελλάδα.

Σχολιάστε


 

Advertisements

Σκοπιανός ιστορικός: «Είμαστε Σλάβοι μετανάστες στο Βυζάντιο και όχι Μακεδόνες – Προσπαθούν να μας πείσουν ότι…»

1 σχόλιο


Ο ιστορικός Ντράγκαν Ζαΐκοφσκι, ο οποίος εργάζεται στο Ινστιτούτο Εθνικής Ιστορίας των Σκοπίων, είναι μια σπάνια περίπτωση διότι ομολογεί την ιστορική αλήθεια. Παραδέχεται ότι πριν το 1870 δεν υπήρχε βουλγαρική εθνική συνείδηση. Λέει ότι «Βούλγαροι» στη Μακεδονία αποκαλούνταν οι αγράμματοι ορθόδοξοι χριστιανοί χωρικοί.

Οι μορφωμένοι ορθόδοξοι χριστιανοί και ιδιαίτερα οι αστοί ήταν οι Έλληνες, οι οποίοι και μίλαγαν ελληνικά, σε αντίθεση με τους αγροίκους που μίλαγαν μια σλαβική λαλιά.

Η βουλγαρική εθνική συνείδηση είναι δημιούργημα των Ρώσων και επιβλήθηκε μετά το 1870, με τη σχισματική Εκκλησία της Βουλγαρικής Εξαρχίας, ώστε να εμποδιστεί η ελληνική εξάπλωση μέχρι τον Δούναβη και παράλληλα να αποκτήσει η Ρωσία έξοδο στο Αιγαίο μέσω μιας βουλγαρικής Θράκης και Μακεδονίας.

Τα ρωσικά μπερδέματα στα Βαλκάνια πληρώνουμε σήμερα όλοι οι λαοί της χερσονήσου μας.

Εάν δεν τα είχαν μπερδέψει οι Ρώσοι από τα μέσα του 19ου αιώνα, σήμερα το πιθανότερο είναι τα Βαλκάνια να ήταν μια ομοσπονδία, ή ενιαίο κράτος -όπως τα είχε ονειρευτεί ο Ρήγας Φεραίος- με κυρίαρχο τον ελληνικό πολιτισμό και θα άνηκαν εξαρχής στον δυτικό κόσμο, λόγω δε της γεωπολιτικής τους θέσης και του πλούσιου ορυκτού τους πλούτου θα ήταν η πιο αναπτυγμένη περιοχή της Ευρώπης.

Τα ανακάτεψαν όμως οι Ρώσοι και σήμερα τα Βαλκάνια -εξαιρουμένης της Ελλάδας- είναι η λιγότερο αναπτυγμένη περιοχή της Ευρώπης.

Ακόμα και τα δεινά που υπέστησαν οι βαλκανικοί λαοί την περίοδο των κομμουνιστικών τυραννίδων εξαιτίας των σοβιετικών -των Ρώσων δηλαδή με άλλο όνομα- τα υπέστησαν.

Ο ιστορικός Ντράγκαν Ζαΐκοφσκι λοιπόν λέει ευθέως ότι το VMRO, της εξέγερσης του Ίλιντεν του 1903, ήταν μια βουλγαρική οργάνωση και άρα ουδεμία σχέση είχε με κάποια «μακεδονική» επανάσταση.

Βρήκε το σθένος και υποστήριξε, σε φόρουμ που έγινε την περασμένη εβδομάδα, ότι οι σημαντικότεροι «επαναστάτες» της Μακεδονίας του Βαρδάρη αισθάνονταν Βούλγαροι (σ.σ. είναι αυτοί τους οποίους εμείς αποκαλούμε «κομιτατζήδες»).

Τόνισε επίσης ότι «οι δικοί μας, μέχρι τη διαφυγή του Νίκολα Γκρούεφσκι, προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι ως έθνος είμαστε αρχαίοι, ότι δεν είμαστε Σλάβοι μετανάστες στο Βυζάντιο, αλλά προερχόμασταν από την Αυτοκρατορία της Αλεξάνδρειας -που ήταν δήθεν μακεδονικό κράτος και όχι ελληνικό, αλλά η ιστορία μας λέει άλλα…».

Περισσότερα

Οφείλουμε να αγαπάμε την αλήθεια και όταν ακόμα είναι πικρή

Σχολιάστε


Ο αγώνας συνεχίζεται.

Σχολιάστε


 

Παναγιώτης Γκουντενούδης

Ο Ελληνικός Λαός και η πολιτική του ηγεσία αυτό το Σ/Κ έχουν ένα καυτό ραντεβού με τις ευθύνες που αναλογεί στο καθένα.
Όποιος μιλάει για βία και ταραχές γίνεται οπισθοδρομικός σε μια πόλη με υψηλά πολιτιστικά στάνταρ.
Η φυσική παρουσία του πλήθους των ψυχών μας θα γίνει παγκόσμια εικόνα, για να την δίνουν οι ισχυροί γεωπολιτικοί παίκτες, που παίζουν πάλι τα μιαρά παίγνια τους σε αυτή την αγιοποτισμένη γη.
Όλα τα εκθέσαμε μέσω άρθρων που αναρτήθηκαν για την Μακεδονία. Ιστορικά κείμενα- γεωπολιτικές- ιστορικές και εκκλησιαστικές αναλύσεις τα δώσαμε όλα για όλα για αυτήν, όμως λίγα μετρημένα στα δάκτυλα παιδιά της την πρόδωσαν, την στενοχώρησαν, την πόνεσαν, την μάτωσαν.
Μπορεί να φαίνεται ότι πρόδωσαν την Μακεδονία αλλά δεν είναι έτσι. Η Μακεδονία μας θα βγει πιο δυνατή και αληθινή από αυτή την περιπέτεια γιατί έχει ένα μεγάλο πραγματικό θησαυρό .
Και αυτός ο θησαυρός είστε εσείς, είμαστε εμείς που κάθε τρεις και λίγο δίνουμε την ζωντανή παρουσία μας και γεμίζουμε τις πλατείες και τους δρόμους με τις καρδίες μας , τις Ελληνικές σημαίες, τα λάβαρα και τους ΣΤΑΥΡΟΥΣ.
Αυτό δεν το θέλουν, αυτό φοβούνται, αυτό βλέπουν και δαιμονίζονται, τους πιάνει ταραχή και κάθε τόσο από φόβο αλλάζουν τους σχεδιασμούς τους.
Στην καμένη γη των μνημονίων δεν μπορεί να υπάρξει καμία δροσιά ανάπτυξης και προοπτικής, όλα όσα μας λένε είναι φούμαρα και μεταξωτές κορδέλες που θα τους πνίξουν όταν θα λογοδοτήσουν.
Αλλά όμως φαίνεται να υπάρχει πάλι ανάπτυξη και πρόοδος που έρχεται από εκεί που δεν το πρόσμενε κανείς .
Από τα ΔΙΚΑΙΑ της Ιστορίας μας.
Πάνε να μας τα πάρουν οι δόλιοι και ξεσηκώθηκαν όχι μόνο οι ψυχές μας αλλά και οι πέτρες εναντίων τους.
Στην Θεσσαλονίκη αυτό το Σ/Κ θα γίνει το ΜΕΓΑΛΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ του απανταχού Ελληνισμού.
Θα σκύψει πάλι ο Ουρανός με τους ΑΓΙΟΥΣ της Μακεδονίας για να φιλήσει την γη πάνω στην οποία μαρτύρησαν και την πότισαν με το αίμα τους.
Αυτά είναι τα ΚΑΥΤΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ με την ιστορία και τις ευθύνες μας.
Θα μου πείτε λόγια – λόγια και περικοκλάδες συνηθισμένες.
Όχι για πολύ ακόμα, γιατί έρχεται ΚΑΤΙ, που θα ταράξει την παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή και θα ανατρέψει τους δόλιους σχεδιασμούς για το σκοπιανό.
Σύντομα θα καταλάβουν, ότι επειδή πείραξαν την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ θα πάθουν και τα δέοντα όλοι τους μηδενός εξαιρουμένου..
Τώρα ξεκινούν όλα μαζί, με μια άλλη ΑΝΑΠΤΥΞΗ στο άνοιγμα των καρδιών μας απέναντι στα όμορφα που έχουμε και θέλουν να μας τα αρπάξουν οι διαχρονικοί προδότες.

5 Μαΐου 1904 Οι κομιτατζήδες σκοτώνουν τον Μακεδονομάχο Καπετάν Βαγγέλη στο Αμύνταιο

Σχολιάστε


Γράφει ο Αντγος ε.α. Νικόλαος Φωτιάδης, Επίτιμος Υδκτης Δ’ ΣΣ.

Μετά την προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλίας στους Βουλγάρους το 1885 και ύστερα από τη δημιουργία κομιτάτων στη Βουλγαρία και την εισβολή συμμοριών στα βορειοανατολικά της Μακεδονίας, άρχισε η αντίδραση των Ορθοδόξων Ελλήνων, οι οποίοι παρέμειναν Πατριαρχικοί παρά την πίεση της Εξαρχίας.

Δύο άντρες σλαβόφωνοι (δεν γνώριζαν καθόλου Ελληνικά) έδειξαν τον ορθό πατριωτικό δρόμο δράσης. Ο καπετάν Κώττας, μικρόσωμος και φαλακρός με ψυχική και σωματική ρώμη γίγαντα, και ο καπετάν Βαγγέλης, ψηλός και επιβλητικός, χαρακτηριστικός εκπρόσωπος της ελληνικής λεβεντιάς.

Ο καπετάν Βαγγέλης γεννήθηκε το 1876 στο Στρέμπενο (Ασπρώγεια) της Φλώρινας. Οι κάτοικοι του χωριού ήταν σλαβόφωνοι και οι περισσότεροι προέρχονταν από την Ήπειρο, τα άγραφα και το Βόλο. Η οικογένεια του Βαγγέλη ήταν από την Τσαμουριά της Ηπείρου.

Από τη Φλώρινα, όπου δούλευε, πήγε εθελοντής στον πόλεμο του 1897, όπου τραυματίστηκε στη μάχη του Βελεστίνου. Όταν γύρισε στη Φλώρινα, θεωρήθηκε ύποπτος από την Τουρκική Αστυνομία και τον εξόρισαν στο χωριό του για την ενέργειά του ως Τούρκου υπηκόου να πολεμήσει το 1897.

Οι συμπατριώτες του, γνωρίζοντας τον πατριωτισμό του και το μίσος του εναντίον των Τούρκων και των Βουλγάρων κομιτατζήδων, τον διόρισαν αρχηγό (υπεύθυνο) πολλών χωριών. Ρίχτηκε στον αγώνα “για τη λευτεριά και την αυτονομία, για τον σταυρό και τον Χριστό” όπως έλεγε. Οι κομιτατζήδες ήξεραν ότι άντρες σαν το Βαγγέλη ήταν πολύτιμοι για το Κομιτάτο και την προπαγάνδα του και τον επισκέφθηκαν για να τον μεταπείσουν και να τον διορίσουν αρχηγό των Κορεστίων.

Δεν δέχτηκε και αποφάσισαν να ξεμπερδέψουν μαζί του αν δε δεχόταν να γίνει πειθήνιο όργανό τους. Επιτέθηκαν στο σπίτι του, όπου ο Βαγγέλης πολεμούσε από μέσα με μόνους βοηθούς τον Χρήστο Παναγιωτίδη και την αδελφή του Σοφία. Διέφυγε και εξοπλίζοντας λίγους συγχωριανούς του και μερικούς από το γειτονικό Λέχοβο με τη βοήθεια του Μητροπολίτη Γερμανού Καραβαγγέλη κήρυξε ιερό πόλεμο κατά των Κομιτατζήδων.

Περισσότερα

Τα επικίνδυνα στερεότυπα για το Μακεδονικό

1 σχόλιο


του Βενιαμίν Καρακωστάνογλου

Όπως και στα υπόλοιπα μεγάλα εθνικά μας ζητήματα (Κυπριακό, Αιγαίο, Θράκη), έτσι και στο Μακεδονικό, επικρατούν καθιερωμένα στερεότυπα, τα οποία, φοβάμαι, ότι ούτε στην ρεαλιστική αποτύπωση και κατανόηση της κατάστασης βοηθούν, ούτε την προώθηση ευνοϊκών λύσεων διευκολύνουν. Εφησυχάζουμε, λοιπόν, με ψευδαισθήσεις που καλλιεργούνται, ενώ τα ζητήματα έχουν αποτελματωθεί επί δεκαετίες.

Ο παράγων του χρόνου, βέβαια, από μόνος του συμβάλλει γενικά στην επίλυση (άμβλυνση) ζητημάτων. Αυτό, όμως, συμβαίνει μόνο όταν η πάροδος του χρόνου συνοδεύεται από δράσεις και ενέργειες, ή από γεγονότα που σταδιακά μεταβάλλουν τις παραμέτρους των προβλημάτων και τον συσχετισμό δυνάμεων. Ή που οδηγούν στην κόπωση και εξασθένιση της μιας από τις αντιμαχόμενες πλευρές.

1ο στερεότυπο: Το Μακεδονικό είναι ήσσονος σημασίας

Το Μακεδονικό, δηλαδή η υποκλοπή της μακεδονικής κληρονομιάς μας σε εθνικό ιστορικό, πολιτιστικό και γλωσσικό επίπεδο, είναι ένα ήπιο πρόβλημα, μικρής σημασίας, αν συγκριθεί με τις απειλές που προκαλεί η Τουρκία στην εθνική κυριαρχία και ακεραιότητά μας.Πρόκειται για λανθασμένη θεώρηση του ζητήματος για τους εξής λόγους.

Η Ελλάδα, χώρα μικρή, βασίζεται στο τεράστιο ιστορικό της κεφάλαιο για την διεθνή παρουσία και προβολή της. Η σταδιακή αφαίρεση τμημάτων αυτού του ένδοξου παρελθόντος (π.χ. κλασσική και ελληνιστική Μακεδονία, η αμφισβήτηση της ελληνικότητας της ιστορίας του μικρασιατικού και θρακικού Ελληνισμού), θα αποδυναμώσει το κυριότερο εθνικό μας πλεονέκτημα.

Η έκταση του τουρκικού κινδύνου δεν επιτρέπει απειλές και στα βόρεια σύνορά μας. Μολονότι τα Σκόπια δεν μπορούν να μας απειλήσουν στρατιωτικά, η παγίωση στο λαό τους της πεποίθησης περί χαμένης ή διαμελισμένης πατρίδας (τους Μακεδονίτες του Αιγαίου) μπορεί να προκαλέσει «ασύμμετρη» απειλή, π.χ. με ανάπτυξη τρομοκρατικής δράσης ακραίων στοιχείων της FYROM επί ελληνικού εδάφους. Το ίδιο ισχύει μέσω υποκίνησης μειονοτικού ζητήματος. Ναι μεν δεν υπάρχει ουσιαστικό πληθυσμιακό αντίκρισμα, σίγουρα όμως τα λίγα ακραία στοιχεία μπορούν να ζημιώσουν την διεθνή εικόνα της Ελλάδας.

Περισσότερα

Αμφίπολη: Οι ομορφιές της αρχαίας μητρόπολης και το σύγχρονο ενδιαφέρον της

1 σχόλιο


Για δώδεκα αιώνες, από το 437 πΧ έως και τον 7ο αιώνα μΧ, υπήρξε το μεγάλο μητροπολιτικό κέντρο της ελληνικής αρχαιότητας στη Βόρεια Ελλάδα…

Η πρωτοκαθεδρία της Αμφίπολης ήταν αδιαμφισβήτητη στον ελληνικό κόσμο, πολύ πριν δημιουργηθούν άλλες μεγάλες πόλεις στη Μακεδονία. Σήμερα, υπάρχουν πολλά ακόμη να ανακαλύψει κανείς, επισκεπτόμενος αυτήν την αρχαία «μητρόπολη» και τη σύγχρονη εκδοχή της…

Η Αμφίπολη, χτισμένη σε περίοπτη θέση κοντά στη θάλασσα και στις εκβολές του Στρυμόνα, στις παρυφές του δυτικού Παγγαίου, για μια πολύ μεγάλη περίοδο στην αρχαιότητα υπήρξε νευραλγικός ναυτικός κόμβος, λιμάνι και εμπορικός σταθμός, με στρατηγική σημασία.

Κατά τους κλασσικούς, μακεδονικούς, ελληνιστικούς, ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους, υπήρξε σημείο διαρκούς αναφοράς, κέντρο σημαντικής οικονομικής, κοινωνικής, εμπορικής, πολιτιστικής ζωής.

Η πρόσφατη ανακάλυψη στο λόφο Καστά είναι ενδεικτική του ειδικού βάρους και της θέσης της Αμφίπολης στον αρχαίο κόσμο, όμως δεν αποτελεί τη μόνη ένδειξη της σπουδαιότητας της. Ενισχύει και επιβεβαιώνει όσα ήδη είναι γνωστά από τις πηγές, τους μύθους, τις μαρτυρίες, για το βαρύ ιστορικό φορτίο της.
Η σημερινή κωμόπολη, με το πλουσιότατο σε εκθέματα, αρχαιολογικό μουσείο της, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας εκτεταμένης περιοχής με πολυκύμαντη ιστορική διαδρομή, με ιστορικούς «πρωταγωνιστές» της, τον Θουκυδίδη, τον Άγνωνα, τον Βρασίδα και τον Κλέωνα. Τους Μακεδόνες Βασιλείς, τον Φίλιππο τον Β’ και τον Μέγα Αλέξανδρο, τη σύζυγο του Ρωξάνη και τον γιό του, τον Κάσσανδρο, μέχρι και την κατάλυση της Μακεδονίας, από τον Περσέα και τον Ρωμαίο Αιμίλιο Παύλο. Και τον Απόστολο Παύλο, που ακολουθώντας την Εγνατία οδό την επισκέφθηκε το 49 ή 50 μΧ, έδρα επισκόπου ως το 692 μ Χ με τη βυζαντινή εποχή να τη διοικούν οι άρχοντες Αλέξιος και Ιωάννης Πριμικίρης και ως τους νεώτερους χρόνους και τη «σκοτεινή» ανάμνηση των μαρτυρικών και κατεστραμμένων χωριών της Κορμίστας και των Κερδυλλίων των θυμάτων της κατοχής και της αντίστασης.

Περισσότερα

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: