Αρχική

5 Μαΐου 1904 Οι κομιτατζήδες σκοτώνουν τον Μακεδονομάχο Καπετάν Βαγγέλη στο Αμύνταιο

Σχολιάστε


Γράφει ο Αντγος ε.α. Νικόλαος Φωτιάδης, Επίτιμος Υδκτης Δ’ ΣΣ.

Μετά την προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλίας στους Βουλγάρους το 1885 και ύστερα από τη δημιουργία κομιτάτων στη Βουλγαρία και την εισβολή συμμοριών στα βορειοανατολικά της Μακεδονίας, άρχισε η αντίδραση των Ορθοδόξων Ελλήνων, οι οποίοι παρέμειναν Πατριαρχικοί παρά την πίεση της Εξαρχίας.

Δύο άντρες σλαβόφωνοι (δεν γνώριζαν καθόλου Ελληνικά) έδειξαν τον ορθό πατριωτικό δρόμο δράσης. Ο καπετάν Κώττας, μικρόσωμος και φαλακρός με ψυχική και σωματική ρώμη γίγαντα, και ο καπετάν Βαγγέλης, ψηλός και επιβλητικός, χαρακτηριστικός εκπρόσωπος της ελληνικής λεβεντιάς.

Ο καπετάν Βαγγέλης γεννήθηκε το 1876 στο Στρέμπενο (Ασπρώγεια) της Φλώρινας. Οι κάτοικοι του χωριού ήταν σλαβόφωνοι και οι περισσότεροι προέρχονταν από την Ήπειρο, τα άγραφα και το Βόλο. Η οικογένεια του Βαγγέλη ήταν από την Τσαμουριά της Ηπείρου.

Από τη Φλώρινα, όπου δούλευε, πήγε εθελοντής στον πόλεμο του 1897, όπου τραυματίστηκε στη μάχη του Βελεστίνου. Όταν γύρισε στη Φλώρινα, θεωρήθηκε ύποπτος από την Τουρκική Αστυνομία και τον εξόρισαν στο χωριό του για την ενέργειά του ως Τούρκου υπηκόου να πολεμήσει το 1897.

Οι συμπατριώτες του, γνωρίζοντας τον πατριωτισμό του και το μίσος του εναντίον των Τούρκων και των Βουλγάρων κομιτατζήδων, τον διόρισαν αρχηγό (υπεύθυνο) πολλών χωριών. Ρίχτηκε στον αγώνα “για τη λευτεριά και την αυτονομία, για τον σταυρό και τον Χριστό” όπως έλεγε. Οι κομιτατζήδες ήξεραν ότι άντρες σαν το Βαγγέλη ήταν πολύτιμοι για το Κομιτάτο και την προπαγάνδα του και τον επισκέφθηκαν για να τον μεταπείσουν και να τον διορίσουν αρχηγό των Κορεστίων.

Δεν δέχτηκε και αποφάσισαν να ξεμπερδέψουν μαζί του αν δε δεχόταν να γίνει πειθήνιο όργανό τους. Επιτέθηκαν στο σπίτι του, όπου ο Βαγγέλης πολεμούσε από μέσα με μόνους βοηθούς τον Χρήστο Παναγιωτίδη και την αδελφή του Σοφία. Διέφυγε και εξοπλίζοντας λίγους συγχωριανούς του και μερικούς από το γειτονικό Λέχοβο με τη βοήθεια του Μητροπολίτη Γερμανού Καραβαγγέλη κήρυξε ιερό πόλεμο κατά των Κομιτατζήδων.

Περισσότερα

Advertisements

Τα επικίνδυνα στερεότυπα για το Μακεδονικό

1 σχόλιο


του Βενιαμίν Καρακωστάνογλου

Όπως και στα υπόλοιπα μεγάλα εθνικά μας ζητήματα (Κυπριακό, Αιγαίο, Θράκη), έτσι και στο Μακεδονικό, επικρατούν καθιερωμένα στερεότυπα, τα οποία, φοβάμαι, ότι ούτε στην ρεαλιστική αποτύπωση και κατανόηση της κατάστασης βοηθούν, ούτε την προώθηση ευνοϊκών λύσεων διευκολύνουν. Εφησυχάζουμε, λοιπόν, με ψευδαισθήσεις που καλλιεργούνται, ενώ τα ζητήματα έχουν αποτελματωθεί επί δεκαετίες.

Ο παράγων του χρόνου, βέβαια, από μόνος του συμβάλλει γενικά στην επίλυση (άμβλυνση) ζητημάτων. Αυτό, όμως, συμβαίνει μόνο όταν η πάροδος του χρόνου συνοδεύεται από δράσεις και ενέργειες, ή από γεγονότα που σταδιακά μεταβάλλουν τις παραμέτρους των προβλημάτων και τον συσχετισμό δυνάμεων. Ή που οδηγούν στην κόπωση και εξασθένιση της μιας από τις αντιμαχόμενες πλευρές.

1ο στερεότυπο: Το Μακεδονικό είναι ήσσονος σημασίας

Το Μακεδονικό, δηλαδή η υποκλοπή της μακεδονικής κληρονομιάς μας σε εθνικό ιστορικό, πολιτιστικό και γλωσσικό επίπεδο, είναι ένα ήπιο πρόβλημα, μικρής σημασίας, αν συγκριθεί με τις απειλές που προκαλεί η Τουρκία στην εθνική κυριαρχία και ακεραιότητά μας.Πρόκειται για λανθασμένη θεώρηση του ζητήματος για τους εξής λόγους.

Η Ελλάδα, χώρα μικρή, βασίζεται στο τεράστιο ιστορικό της κεφάλαιο για την διεθνή παρουσία και προβολή της. Η σταδιακή αφαίρεση τμημάτων αυτού του ένδοξου παρελθόντος (π.χ. κλασσική και ελληνιστική Μακεδονία, η αμφισβήτηση της ελληνικότητας της ιστορίας του μικρασιατικού και θρακικού Ελληνισμού), θα αποδυναμώσει το κυριότερο εθνικό μας πλεονέκτημα.

Η έκταση του τουρκικού κινδύνου δεν επιτρέπει απειλές και στα βόρεια σύνορά μας. Μολονότι τα Σκόπια δεν μπορούν να μας απειλήσουν στρατιωτικά, η παγίωση στο λαό τους της πεποίθησης περί χαμένης ή διαμελισμένης πατρίδας (τους Μακεδονίτες του Αιγαίου) μπορεί να προκαλέσει «ασύμμετρη» απειλή, π.χ. με ανάπτυξη τρομοκρατικής δράσης ακραίων στοιχείων της FYROM επί ελληνικού εδάφους. Το ίδιο ισχύει μέσω υποκίνησης μειονοτικού ζητήματος. Ναι μεν δεν υπάρχει ουσιαστικό πληθυσμιακό αντίκρισμα, σίγουρα όμως τα λίγα ακραία στοιχεία μπορούν να ζημιώσουν την διεθνή εικόνα της Ελλάδας.

Περισσότερα

Αμφίπολη: Οι ομορφιές της αρχαίας μητρόπολης και το σύγχρονο ενδιαφέρον της

1 σχόλιο


Για δώδεκα αιώνες, από το 437 πΧ έως και τον 7ο αιώνα μΧ, υπήρξε το μεγάλο μητροπολιτικό κέντρο της ελληνικής αρχαιότητας στη Βόρεια Ελλάδα…

Η πρωτοκαθεδρία της Αμφίπολης ήταν αδιαμφισβήτητη στον ελληνικό κόσμο, πολύ πριν δημιουργηθούν άλλες μεγάλες πόλεις στη Μακεδονία. Σήμερα, υπάρχουν πολλά ακόμη να ανακαλύψει κανείς, επισκεπτόμενος αυτήν την αρχαία «μητρόπολη» και τη σύγχρονη εκδοχή της…

Η Αμφίπολη, χτισμένη σε περίοπτη θέση κοντά στη θάλασσα και στις εκβολές του Στρυμόνα, στις παρυφές του δυτικού Παγγαίου, για μια πολύ μεγάλη περίοδο στην αρχαιότητα υπήρξε νευραλγικός ναυτικός κόμβος, λιμάνι και εμπορικός σταθμός, με στρατηγική σημασία.

Κατά τους κλασσικούς, μακεδονικούς, ελληνιστικούς, ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους, υπήρξε σημείο διαρκούς αναφοράς, κέντρο σημαντικής οικονομικής, κοινωνικής, εμπορικής, πολιτιστικής ζωής.

Η πρόσφατη ανακάλυψη στο λόφο Καστά είναι ενδεικτική του ειδικού βάρους και της θέσης της Αμφίπολης στον αρχαίο κόσμο, όμως δεν αποτελεί τη μόνη ένδειξη της σπουδαιότητας της. Ενισχύει και επιβεβαιώνει όσα ήδη είναι γνωστά από τις πηγές, τους μύθους, τις μαρτυρίες, για το βαρύ ιστορικό φορτίο της.
Η σημερινή κωμόπολη, με το πλουσιότατο σε εκθέματα, αρχαιολογικό μουσείο της, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας εκτεταμένης περιοχής με πολυκύμαντη ιστορική διαδρομή, με ιστορικούς «πρωταγωνιστές» της, τον Θουκυδίδη, τον Άγνωνα, τον Βρασίδα και τον Κλέωνα. Τους Μακεδόνες Βασιλείς, τον Φίλιππο τον Β’ και τον Μέγα Αλέξανδρο, τη σύζυγο του Ρωξάνη και τον γιό του, τον Κάσσανδρο, μέχρι και την κατάλυση της Μακεδονίας, από τον Περσέα και τον Ρωμαίο Αιμίλιο Παύλο. Και τον Απόστολο Παύλο, που ακολουθώντας την Εγνατία οδό την επισκέφθηκε το 49 ή 50 μΧ, έδρα επισκόπου ως το 692 μ Χ με τη βυζαντινή εποχή να τη διοικούν οι άρχοντες Αλέξιος και Ιωάννης Πριμικίρης και ως τους νεώτερους χρόνους και τη «σκοτεινή» ανάμνηση των μαρτυρικών και κατεστραμμένων χωριών της Κορμίστας και των Κερδυλλίων των θυμάτων της κατοχής και της αντίστασης.

Περισσότερα

Ο μακεδονομάχος Παύλος Μελάς σκοτώθηκε μία φορά, αλλά ετάφη τρεις. Γιατί οι συμπολεμιστές του έκοψαν το κεφάλι του και τι απέγινε το σώμα του (βίντεο)…

Σχολιάστε


paulos-melas-700x442

Ο  Παύλος Μελάς υπήρξε μια από τις πιο εμβληματικές μορφές του Μακεδονικού Αγώνα. Ο θάνατός του στη Στάτιστα στις 13 Οκτωβρίου 1904 από σφαίρα Τούρκου ανέδειξε τον Μελά σε σύμβολο πατριωτισμού. Δεν ήταν όμως ο θάνατος, αλλά οι ταφές του Παύλου Μελά εκείνες που αποτέλεσαν την κορύφωση του ιστορικού δράματος.

Όπως πληροφορούμαστε από την επιστολή του δάσκαλου Βασιλείου Αγοραστού προς τον Ίωνα Δραγούμη, ο Μελάς ετάφη προσωρινά σε ασφαλές μέρος της Στάτιστας, προκειμένου η σορός να μην πέσει στα χέρια του εχθρού. Οι συμπολεμιστές του έστειλαν μεταμφιεσμένο άνδρα στη Στάτιστα για να παραλάβει κρυφά και να μεταφέρει στο Πισοδέρι το σώμα του. Ενώ ο απεσταλμένος έχει αρχίσει την εκταφή του νεκρού, μαθαίνουν ότι τουρκικό απόσπασμα φτάνει στο χωριό.

Τότε ο άντρας αποφασίζει να κόψει το κεφάλι του Μελά και να το πάρει μαζί του μέσα στο σακίδιο.

Η κεφαλή του Μελά ενταφιάστηκε στο παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής στο Πισοδέρι στις 18 Οκτωβρίου 1904.

Σαράντα έξι χρόνια αργότερα, το 1950, το σκήνωμα και η κεφαλή του μεγάλου Μακεδονομάχου μεταφέρθηκαν και ενταφιάστηκαν οριστικά στην Καστοριά.

Δείτε τις μαρτυρίες στο βίντεο της «Μηχανής του Χρόνου»: …

 

http://www.mixanitouxronou.gr/

Παυλόπουλος: Μόνον ανόητοι αμφιβάλουν για την ελληνικότητα της Μακεδονίας

1 σχόλιο


gre1517647_22660772-thumb-large

 

Σαφές και ξεκάθαρο μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις αναφορικά με την ελληνικότητα της Μακεδονίας έστειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος κατά τη συνάντησή του, νωρίτερα σήμερα, με  αντιπροσωπεία της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας (ΠΕΔΚΜ) στο Προεδρικό Μέγαρο.

«Η Μακεδονική γη βοά από τα σπλάχνα της ότι είναι  Ελλάδα. Ακόμα και σήμερα» δήλωσε ο Πρόεδρος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας κ. Λάζαρος Κυρίζογλου, για να λάβει την απάντηση από τον κ. Παυλόπουλο ότι «Γι΄αυτό μόνο ανόητοι μπορούν να αμφιβάλλουν».

Μάλιστα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας  τόνισε ότι «η Αμφίπολη είναι ανεξάντλητη ως περιοχή, εάν συλλογισθεί κανείς πότε ξεκίνησαν οι ανασκαφές. Και να θυμάστε ότι είναι πολλά τα χρόνια που έχει να μας εκπλήσσει στο μέλλον η αρχαιολογική σκαπάνη».

Αφορμή για την δήλωση του κ.Παυλόπουλου στάθηκε μια τιμητική πλακέτα που του προσέφεραν τα μέλη της αντιπροσωπείας Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, η οποία απεικόνιζε το έμβλημα της Περιφερειακής Ενώσεως: τον Μέγα Αλέξανδρο, το αστέρι της Βεργίνας και μια λεπτομέρεια από το ψηφιδωτό της Αμφίπολης.

Ο Αντιπρόεδρος της ΠΕΔΚΜ κ. Συμεών Δανιηλίδης ζήτησε τη συνδρομή του Προέδρου της Δημοκρατίας, ώστε να συνεχιστούν οι ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή, γιατί υπάρχει, όπως σημείωσε, πολύ μεγάλος πλούτος, που μπορεί να αναδειχθεί και να συνδράμει και στα εθνικά ζητήματα της χώρας, αλλά και στα οικονομικά και στα αναπτυξιακά.

Παράλληλα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ.Παυλόπουλος διαβεβαίωσε την Αντιπροσωπεία της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας ότι

«Όσο μπορώ, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου, την Τοπική Αυτοδιοίκηση θα την στηρίζω πάντα ως κύτταρο της Δημοκρατίας αλλά και ως πυλώνα της Κοινωνίας μας».

Συνεχίζοντας, ο Πρόεδρος αναφέρθηκε στην περίοδο που ήταν Υπουργός Εσωτερικών λέγοντας  «Μου θυμίζετε πολλά από την εποχή του Υπουργείου Εσωτερικών. Άλλες εποχές, άλλη η σημερινή εποχή. Μια Τοπική Αυτοδιοίκηση που στην δική σας περιοχή έχει επωμισθεί αρμοδιότητες και βάρη, που ξεπερνούν τα όριά της, δεδομένου ότι έχει να αντιμετωπίσει και την ανθρωπιστική κρίση. Θέλω να σας ευχηθώ καλή δύναμη. Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στις ικανότητές σας, γιατί τις έχετε αποδείξει, καθώς οι περισσότεροι από εσάς υπηρετείτε την Τοπική
Αυτοδιοίκηση χρόνια ολόκληρα».

Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας κ. Λάζαρος Κυρίζογλου, δήλωσε απευθυνόμενος στον κ. Παυλόπουλο ότι διατηρούμε τις καλύτερες εντυπώσεις από τη συνεργασία μας την περίοδο που ήσασταν Υπουργός Εσωτερικών και τον συνεχάρη για την ανάληψη των καθηκόντων του στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα.

http://www.kathimerini.gr/

ΡΩΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΡΑΓΚΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.

3 Σχόλια


image001

 

Ενδεικτικό είναι πως ακόμη στον 20ο αιώνα, το  1975, ο πολυδιαβασμένος και πολυδιαφημισμένος (από πολλούς «αρχαιόπληκτους» / «Εθνικούς» αλλα και «άθεους» / «προοδευτικούς») λογοτέχνης Γιάννης Σκαρίμπας είχε γράψει:

«η αγωνία του ελληνικού έθνους δεν είχε αρχίσει από την άλωση της Πόλης…. αλλά πολλούς πριν από την άλωση αιώνες, από τη συντριβή της στρατιωτικής ισχύος των Αθηνών από την Μακεδονική δυναστεία (Φίλιππο και Μεγαλέξανδρο) στη μάχη της Χαιρώνειας». Και παρακάτω: «Ο (Κων.) Παλαιολόγος ήταν Έλληνας; Ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος «Αθηναίος»; Φυλετικά, καμιά δεν είχαμε αναμεταξύ μας, συγγένεια. Ήσαν και οι δυο κατακτητές μας» (!!!).[Γ. Σκαρίμπας, «Το 21 και η Αλήθεια», Κακτος, Αθήνα 1988, τ  Α’ , σ. 35-38]

Αυτές οι απόψεις είχαν αποκτήσει την πολιτική τους έκφραση, για πρώτη φορά,  κατά τον 19ο αιώνα. Σύμφωνα με τον Π. Καρολίδη, επιμελητή της «Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους» του (Εθνικού μας Ιστορικού)  Παπαρρηγόπουλου:

«αι τοιαύται γελοιωδώς παράδοξοι δοξασίαι, προϊόντα αμαθείας και ακρισίας, είχον και την πολιτικήν αυτών ροπήν επί μερίδα λογίων κηρυττόντων ότι των νυν ελλήνων αι πολιτικαί ροπαί και τάσεις και εθνικαί ιδέαι πρέπει να μη υπερβαίνωσιν τα όρια της αρχαίας Ελλάδος».

Δεν είναι καθόλου δύσκολο να καταλάβουμε πως, σε μια χώρα της οποίας η πλειοψηφία των ομοεθνών της ακόμα ζούσαν υποδουλωμένοι, μια τέτοια παραχάραξη της Ιστορίας δημιουργούσε σοβαρούς εθνικούς κινδύνους. Και πώς να μην δημιουργούσε, αφού ο Κοραής είχε εργαστεί για την αποδοχή μιας τέτοιας θεώρησης προσπαθώντας να «φωτίσει» τους Ελληνες Ρωμηούς με λόγια όπως:

«το έθνος είναι πτώμα σπαραττόμενο από κόρακας. Απέθανεν η πατρίς …. αφ’ ότου μας επάτησεν ο Φίλιππος έως το 1453«.

[«Στοχασμοί Κριτωνος» σ. 5]

Περισσότερα

Η μάχη του Σκρα : «Η νίκη που εξέπληξε τις συμμαχικές δυνάμεις» (17 -30 Μαΐου 1918)

Σχολιάστε


maxi_skra1918

 

Η νίκη που εξέπληξε τις συμμαχικές δυνάμεις

Η Μάχη του Σκρα θεωρείται μία από τις σημαντικότερες νικηφόρες μάχες του ελληνικού στρατού στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αφού η πολύ καλή οχύρωση των Βουλγάρων, που υποστηριζόταν με πολυάριθμο πυροβολικό, θεωρούνταν απρόσβλητη. Το ότι επετεύχθη μετά την αποτυχία ένα χρόνο νωρίτερα, το Μάρτιο του 1917, της 122ης Γαλλικής Μεραρχίας να εξουδετερώσει την οχύρωση εξέπληξε τις συμμαχικές δυνάμεις και παράλληλα ενέπνευσε τον ελληνικό στρατό για νέες νίκες.

Οι Βούλγαροι στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχαν οργανωθεί αμυντικά στην ομώνυμη περιοχή του Σκρα στο νομό Κιλκίς και από εκεί παρενοχλούσαν τα συμμαχικά στρατεύματα, ιδίως στα δυτικά του Αξιού ποταμού. Έτσι ο Γάλλος επικεφαλής των συμμαχικών δυνάμεων, αρχιστράτηγος Γκυγιώμα, αποφάσισε την κατάληψη της περιοχής από μονάδες του ελληνικού Σώματος Στρατού Εθνικής Αμύνης.

Διοικητής ήταν ο αντιστράτηγος Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης και η επίθεση διεξάχθηκε από πέντε συντάγματα πεζικού. Το 5ο και το 6ο της Μεραρχίας Αρχιπελάγους (υπό τον υποστράτηγο Ιωάννου), πλαισιωμένα δεξιά από το 7ο και 8ο της Μεραρχίας της Κρήτης (υπό τον υποστράτηγο Σπηλιάδη) και αριστερά από το 1ο σύνταγμα της Μεραρχίας των Σερρών (υπό τον υποστράτηγο Επαμ. Ζυμβρακάκη). Οι 14.546μαχητές πεζικού υποστηρίζονταν από 287 βαρέα και ελαφρά πυροβόλα. Οι Βούλγαροι διέθεταν επίσης πέντε συντάγματα πεζικού υποστηριζόμενα από ισχυρό βαρύ και ελαφρό πυροβολικό.

Η μάχη

Στις 16 Μαΐου/29 Μαΐου του 1918 (παλαιό/νέο ημερολόγιο) και από τις 5 το πρωί άρχισε η προπαρασκευή του ελληνικού πυροβολικού για την καταστροφή των εχθρικών αμυντικών εγκαταστάσεων, ενώ τα συντάγματα που ήταν έτοιμα για την επίθεση εξόρμησαν το πρωί της επομένης (17 Μαΐου) καλυπτόμενα από κινητό φραγμό του πυροβολικού. Η βουλγαρική αντίδραση ήταν ισχυρή, όμως η ορμή του ελληνικού στρατού ήταν τόση, που στις 06.30 το Σκρα είχε καταληφθεί. Οι Βούλγαροι υπερασπίσθηκαν με πείσμα τις θέσεις τους και το απόγευμα της 17ης Μαΐου επεχείρησαν λυσσώδεις αντεπιθέσεις. Όλες όμως αποκρούσθηκαν.

Οι απώλειες υπήρξαν βαρύτατες. Ο συνολικός αριθμός των απωλειών του ελληνικού στρατού ήταν: Νεκροί: 29 αξιωματικοί και 412 οπλίτες. Τραυματίες: 69 αξιωματικοί και 2.135 οπλίτες.

Οι ελληνικές μεραρχίες αιχμαλώτισαν 2.045 Βουλγάρους, ενώ είχαν ως λάφυρα 32πυροβόλα και 12 βομβιδοβόλα χαρακωμάτων του εχθρού.

Αποτέλεσμα

Η «Νίκη του Σκρα», όπως αναφέρεται στην ελληνική στρατιωτική ιστορία, εξέπληξε συμμάχους και εχθρούς. Κανείς τουλάχιστον από τους συμμάχους δεν περίμενε να δει να διασπάται μια τέτοια οχύρωση μήκους 12 χλμ. και βάθους 1-2 χλμ. Η μάχη του Σκρα θεωρήθηκε ισχυρότατο πλήγμα για τους Βουλγάρους και μέγα κατόρθωμα του ελληνικού στρατού. Συγκεκριμένα ο αρχιστράτηγος των συμμαχικών δυνάμεων στρατηγός Γκυγιωμά χαρακτήρισε το ελληνικό πεζικό ως «πεζικό απαράμιλλης ανδρείας και έξοχης ορμητικότητας».

.

Πηγή: ΑΜΥΝΤΙΚΑ

.

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: