Αρχική

Η «τουρκική» στροφή του Πούτιν

Σχολιάστε


Από Σωτήρης Δημόπουλος

Poutin-Erntogkan

Η μονοήμερη επίσκεψη του Πούτιν στην  Άγκυρα αποδείχθηκε ότι μόνο τυπική δεν ήταν. Η ανακοίνωση του Ρώσσου προέδρου πως το σχέδιο του «South Stream» ναυαγεί ολοκληρωτικά, σηματοδοτεί και μια στροφή της πολιτικής της Μόσχας προς την Δυτική Ευρώπη.

Η Ρωσία, καθ’ όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησης από τον Πούτιν, ευελπιστούσε ότι εντέλει θα μπορούσε να αποκτήσει με την Ευρωπαϊκή Ένωση προνομιακές σχέσεις. Ήλπιζε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες θα οδηγούνταν, λόγω των οικονομικών τους αναγκών, σε χειραφέτηση από την επιρροή των ΗΠΑ. Και πράγματι, με βασικό όπλο την ενέργεια η Ρωσσία κέρδισε σημαντικά ερείσματα. Στην πραγματικότητα, όμως, υπολόγισαν λάθος. Η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να διατηρεί επί της Γερμανίας, αλλά και των περισσότερων κρατών μελών της ΕΕ, τον έλεγχο στις στρατηγικές τους επιλογές. Και αυτό το κατορθώνουν, πρωτίστως, μέσω της ταύτισης ποικίλων συμφερόντων με τις οικονομικές και πολιτικές τους ελίτ. Η διασύνδεσή τους είναι τόσο στενή που η πέρα από το επιτρεπτό απόκλιση προκαλεί ζημία για τις ίδιες. Αλλά και στην περίπτωση που εκδηλωθούν διαθέσεις αυτονόμησης, πάλι ελεγχόμενοι «εσωτερικοί μηχανισμοί» επαναφέρουν την «τάξη» -η Ελλάδα είχε ανάλογη πρόσφατη εμπειρία. Βέβαια, πάντα υπάρχει και το τελευταίο χαρτί: όταν η Ρωσία αύξησε τη δραστηριότητά της ως προς την ενεργειακή της διείσδυση προς την Ευρώπη, που μαστίζεται από την οικονομική κρίση, ήλθε και η ώρα του πολέμου –στην Ουκρανία.

Περισσότερα…

Advertisements

Φιλική Εταιρεία, 200 χρόνια από την ίδρυσή της

Σχολιάστε


Από Άρδην-Ρήξη

Το εισαγωγικό σημείωμα από το αφιέρωμα του Άρδην (τ. 97) για τα διακόσια χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας.

Διακόσια χρόνια μετά

filiki etaireiaEδώ και δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο ελληνισμός ζει και αναπνέει κοιτάζοντας διαρκώς προς τα «έξω»· έφτασε στα πέρατα της Δύσης –τις στήλες του Ηρακλέους– και της Ανατολής, μέχρι τις Ινδίες. Περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο λαό διαμόρφωσε τον κόσμο και τον πολιτισμό που ξέρουμε, τον χριστιανισμό, τη φιλοσοφία, τον ορθό λόγο, την τέχνη. Και πάντα φεύγοντας, την στενοχωρία ενός τόπου μικρού, τραβώντας για τους ανοικτούς ορίζοντες. Ακόμα και μέχρι τον 19ο αιώνα, σκλαβωμένοι, συνεχίζαμε να αρδεύουμε την ανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια, την Εγγύς Ανατολή.

Τόσο πολύ που κάποτε εξαντλήσαμε αυτή την αστείρευτη πηγή που έδωσε τον «θαυμαστό ελληνικό κόσμο». Και μείναμε ξέπνοοι, εξαντλημένοι, κουβαλώντας σαν βάρος τρεις ή έξι χιλιάδες χρόνια ιστορία. Η δημογραφική κατάρρευση, η οικονομική κρίση, ο νεο-οθωμανισμός, ο κατακλυσμός από ξένους λαούς και κουλτούρες, η πολιτισμική παρακμή, απειλούν πια με αφανισμό, με τελεσίδικο στέρεμα, την ίδια αυτή πηγή που την πιστεύαμε ανεξάντλητη και γι’ αυτό τόσο γενναιόδωρα την ξοδεύαμε, και σήμερα κινδυνεύουμε να μεταβληθούμε σε ένα απλό σύνορο των κόσμων. Η Φιλική Εταιρεία δοκίμασε να μεταβάλει, και πάλι, αυτό που έγινε σύνορο σε οικουμένη, σε ό,τι δηλαδή υπήρξε για πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια, μέχρι και το Βυζάντιο, ο ελληνικός κόσμος. Γι’ αυτό στοχοθέτησε τη συμπερίληψη όλου του βαλκανικού χώρου, με κέντρο την Κωνσταντινούπολη, τη φυσική του πρωτεύουσα, στο επαναστατικό της σχέδιο.

Συχνά έχει υποστηριχτεί, όπως έγινε και για τη Φιλική Εταιρεία, πως οι δύο μεγάλοι ποιητές της παλιγγενεσίας, ο Σολωμός και ο Κάλβος θα μείνουν αποσπασματικοί, ο Σολωμός θα αφήσει ατελείωτους τους Ελεύθερους Πολιορκημένους, ο Κάλβος θα σιωπήσει από τα τριάντα τέσσερα (34) χρόνια του. Ο Νικόλας Κάλας, μάλιστα, θα γράψει για το θέμα αυτό, ίσως σε μια από τις πιο σφαλερές κριτικές τοποθετήσεις του:

«Ο Σολωμός είχε μάλλον αδύνατη ποιητική φλέβα –μας έδωσε μόνο κάτι ωραία λυρικά τραγούδια– όσο για τον Κάλβο…, ο πατριωτισμός του είναι πολύ διανοητικός και ατομικιστικός για ένα αίσθημα τόσο μαζικό όπως είναι ο πατριωτικός ενθουσιασμός». (Νικόλας Κάλας, Κείμενα ποιητικής και αισθητικής, Πλέθρον, Αθήνα 1982, σ. 56 ).

Για άλλη μια φορά, φαίνεται πως ο Γεώργιος Σεφέρης έλυσε το «μυστήριο» πολύ πιο αποτελεσματικά:

Μπορούμε να στοχαστούμε πολλά για τη μοίρα της φυλής και του ελληνικού λόγου, όταν λογαριάσουμε ότι, σε μια ορισμένη στιγμή που το Γένος αρχίζει να βγαίνει από έναν μεγάλο ύπνο, τα έργα δύο μοναδικών ποιητών είναι σημαδεμένα από κάτι τέτοιες καρβουνοσακούλες.

(Γ. Σεφέρης, Δοκιμές, Α΄ (1936-1947), Ίκαρος, Αθήνα 1974, σ. 210).

Περισσότερα…

Να ανοίξουμε τα μάτια μας

Σχολιάστε


Από Ινφογνώμων Πολιτικά

eyes-above-water

Σάββας Καλεντερίδης

Το έχουμε αναφέρει αρκετές φορές από αυτήν εδώ τη στήλη και είμαστε υποχρεωμένοι να το επαναλάβουμε και σήμερα, γιατί δυστυχώς η εντύπωση που έχουμε είναι ότι η κυβέρνηση και οι κρατικοί φορείς, που εκ του καθήκοντός τους είναι επιφορτισμένοι με τη διαχείριση των ζητημάτων αυτών, δεν έχουν αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει στον περίγυρό μας.

Οι εξελίξεις στη Μεσοποταμία και τη Μέση Ανατολή είναι οι σοβαρότερες από τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα, οπότε καθορίστηκαν τα σύνορα, οι γεωπολιτικοί συσχετισμοί και οι ισορροπίες στην ως άνω περιοχή, στην Ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο, στην Ελλάδα και τη Βαλκανική.

Δηλαδή, 100 χρόνια μετά, η «τράπουλα» ξαναμοιράζεται και μπαίνουν τα θεμέλια για τη νέα «αρχιτεκτονική» της περιοχής!

Τότε, 100 χρόνια πριν, όταν έμπαιναν τα θεμέλια που ξεθεμελιώνονται στις μέρες μας, η Ελλάδα δεν κατόρθωσε να διακρίνει τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί, με αποτέλεσμα να μην έχουμε εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης. Αυτό είχε ως «φυσικό» επακόλουθο να ζήσουμε τον Εθνικό Διχασμό, να λειτουργήσουν δύο κυβερνήσεις, των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης και να πάμε χωρίς στρατηγικό σχέδιο στη Μικρά Ασία για να βιώσουμε τη μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία του Ελληνισμού, μια καταστροφή η οποία καθόρισε την εκφυλιστική και αποκαρδιωτική πορεία του Ελληνισμού ολόκληρο τον 20ό αιώνα, που κατέληξε στην τραγωδία την οποία βιώνουμε τα τελευταία 10 χρόνια.

Τότε, η γεωπολιτική μυωπία της άρχουσας τάξης και των λεγόμενων «ελίτ» δεν κατόρθωσε να προστατέψει τον εξωελλαδικό Ελληνισμό, που ήταν και η πραγματική δύναμη της Ελλάδας, και τον άφησε έρμαιο στις ορέξεις των Νεοτούρκων και των κάθε λογής συνεργατών και υποστηρικτών τους. Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, πολύ πριν αποσταλούν στρατεύματα στη Σμύρνη, το ελληνικό κράτος και οι ελληνικές κυβερνήσεις ήταν απλοί θεατές στο έγκλημα της γενοκτονίας των Ελλήνων της Θράκης, του Πόντου και της Μικράς Ασίας.

Περισσότερα…

Πλίνθοι και κέραμοι το δόγμα Νταβούτογλου

Σχολιάστε


Από αἰέν ἀριστεύειν

Του Σάββα Καλεντερίδη

O Aχμέτ Νταβούτογλου, που αγκαλιάζει τους μουσουλμάνους της Μυανμάρ, στα πλαίσια του δόγματος που ήθελε την Τουρκία παγκόσμια δύναμη, ηγέτιδα του μουσουλμανικού κόσμου

O Aχμέτ Νταβούτογλου, που αγκαλιάζει τους μουσουλμάνους της Μυανμάρ, στα πλαίσια του δόγματος που ήθελε την Τουρκία παγκόσμια δύναμη, ηγέτιδα του μουσουλμανικού κόσμου

Όταν κυκλοφορήθηκε για πρώτη φορά το βιβλίο του Αχμέτ Νταβούτογλου «Στρατηγικό Βάθος: Η διεθνής θέση της Τουρκίας» το 2001, από τις Εκδόσεις Κιουρέ (Küre Yayınları), μας το έστειλαν αμέσως φίλοι, που ευτυχώς διατηρούμε ακόμα στην Κωνσταντινούπολη και όχι μόνο, γιατί, κατά την άποψή τους, είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Αναρωτιέται άραγε κανείς γιατί το Αιγαίο και η Θράκη είναι οι μόνοι τομείς που δείχνει να έχει επιτυχία η κατά τα άλλα αλλοπρόσαλλη τουρκική εξωτερική πολιτική;

Όντως, διαβάζοντας το βιβλίο διαπιστώσαμε ότι κάτι καινούργιο έρχεται στην τουρκική εξωτερική πολιτική. Μια νέα ιστορική μόχλευση, μετά από ογδόντα χρόνια κεμαλικής μονοκαλλιέργειας, μια περίοδος στην οποία δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου αναφορές στο οθωμανικό παρελθόν της Τουρκίας, λες και όλα ξεκινούσαν το 1919, τότε που ξεκίνησε ο Μουσταφά Κεμάλ τον «απελευθερωτικό» του αγώνα και την οικοδόμηση της νέας Τουρκίας.

Ο Αχμέτ Ναταβούτογλου, ένας καθηγητής πανεπιστημίου με αμφιλεγόμενες σπουδές και ακαδημαϊκή παρουσία μόνο σε πανεπιστήμια μουσουλμανικών χωρών, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου συγκροτούσε τη θεωρία του Νεοοθωμανισμού, πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας από το 2003 και εντεύθεν, που ανέλαβε σύμβουλος του πρωθυπουργού Ερντογάν και από το 2009 υπουργός εξωτερικών.

Ένα έμπειρο μάτι, διαβάζοντας τις πρώτες σελίδες του βιβλίου, αντιλαμβανόταν ότι η νέα αυτή θεωρία ήταν στην ουσία μια οθωμανική οπτική ολόκληρης της ανθρωπότητας, την οποία όμως δεν θα μπορούσε να επιβάλλει με κανέναν τρόπο η σύγχρονη Τουρκία όχι μόνο στη διεθνή κοινότητα αλλά ούτε καν στις χώρες που προέκυψαν από τη διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Κι αυτό για έναν απλούστατο λόγο, τον οποίο δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί ένας νους που θεωρεί ότι το Ισλάμ, επειδή είναι η νεώτερη άρα είναι και η καλύτερη μονοθεϊστική θρησκεία στον κόσμο και άρα η επέλαση των οθωμανικών ορδών, δεν υποδούλωσαν αλλά απελευθέρωσαν και λύτρωσαν τα παραστρατημένα έθνη, που στέναζαν κάτω από τις παλιές θρησκείες.

Περισσότερα…

Επίσκοποι στηρίζουν την ίδρυση Τμήματος ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ σπουδών;

1 σχόλιο


Από ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ

tseleggidis-siasos

Οι καθηγητές Τσελεγγίδης και Σίασος για το τμήμα Ισλαμικών Σπουδών του ΑΠΘ

Οι καθηγητές του τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ κ. Τσελεγγίδης Δημήτριος και κ. Σίασος Λάμπρος καταθέτουν τις σκέψεις και τις ενστάσεις τους για τη δημιουργία του Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στο Ρωμαϊκό Οδοιπορικό. Μπράβο στους αξιότιμους καθηγητές που κρατάνε Θερμοπύλες ενάντια στην προσπάθεια ισοπέδωσης των Θεολογικών τμημάτων της χώρας μας. Οι θεολογικές σχολές βάζουν τις πνευματικές βάσης για άξιους Ορθόδοξους Θεολόγους.

Ποιοι είναι οι Επίσκοποι που υποστηρίζουν το εγχείρημα αυτό; (Ακούστε στο 6:45′)

Οι αξιότιμοι καθηγητές όπως θα ακούσετε παρακάτω στη συνέντευξη που παραχώρησαν υποστήριξαν ότι στην απόφαση του Τμήματος υπήρχε επιρροή πολιτικών καθώς και Επισκόπων. Την επιρροή των πολιτικών είναι κάτι που το περιμέναμε και δεν μας ξενίζει καθόλου, την επιρροή όμως Επισκόπων όχι μόνο, δεν την περιμέναμε ποτέ, αλλά  μας στεναχωρεί και μας εξοργίζει επιπλέον, σήμερα σε μία τόσο δύσκολη περίοδο για το έθνος μας να επιχειρείται η νόθευση και η αλλοίωση της μίας και μοναδικής Ορθόδοξης πίστεώς μας από έσωθεν, δηλαδή από τους ίδιους τους πατέρες μας.  Μακάρι κάτι τέτοιο να μην ισχύει αν και σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να λάβουμε σοβαρά υπόψιν μας τα λόγια των πολύ σοβαρών και ευυπόληπτων καθηγητών του τμήματος κ Τσελεγγίδη και κ. Σιάσο.

Ἡ ἀλήθεια γιά τή Θράκη στήν … «Τούρκιε»!

Σχολιάστε


Από Αντιφωνητής

ekrem-ekinciΕίχαμε κι άλλες φορές αναφερθεί στους έντιμους εκείνους Τούρκους που λένε για τα ελληνοτουρκικά ζητήματα όσες αλήθειες δεν τολμούν να πουν συχνά ούτε οι πιο εύστομοι «δικοί μας». Ένα τέτοιο φωτεινό παράδειγμα αποτελεί ο 48χρονος καθηγητής ισλαμικού Δικαίου Εκρέμ Μπουγρά Εκιντζή που έγραψε ένα άρθρο (με τίτλο «Ο νόμος της σαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση») στην εθνικιστική εφημερίδα «Τούρκιγε» στις 11 Δεκεμβρίου 2013. Παραθέτουμε κατωτέρω όλο σχεδόν το άρθρο του Εκιντζή και ελπίζουμε να το διαβάσουν κι εκείνοι οι καλόπιστοι Έλληνες που ακόμη πιστεύουν ότι στη Θράκη αδικούμε κάποιους ή ασκούμε …«εθνικιστική πολιτική».

Τις προάλλες ο Γ.Γ. του υπουργείου Παιδείας της Ελλάδας Γιώργος Καλαντζής δήλωσε πως «Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που εφαρμόζει τον ισλαμικό νόμο». Πραγματικά είναι εκπληκτικό το ότι εκεί οι μουσουλμάνοι έχουν κάποια θρησκευτικά δικαιώματα που δεν υπάρχουν στην Τουρκία.

Με την συνθήκη της Αθήνας του 1913 έγινε αποδεκτό πως σε κάθε λειτουργία των μουσουλμάνων των οθωμανικών εδαφών που πέρασαν στην Ελλάδα, θα έχει  λόγο η Ισλαμική Κοινότητα που οι ίδιοι θα ιδρύσουν. Το καθεστώς αυτό συνεχίστηκε και με τη Συνθήκη της Λωζάνης. Η Ελλάδα το 1920 κατέστησε τον νόμο για την εκλογή μουφτή και την διοίκηση των ιδρυμάτων και τις υποχρεώσεις της από τη Συνθήκη των Αθηνών, εσωτερικό δίκαιο.

Οι διαχειριστικές επιτροπές εκλέγουν τον μουφτή και τον βοηθό του και η εκλογή αυτή μεταβιβαζόταν μέσω του Έλληνα πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη στον σεϊχουλισλάμη, από τον οποίο δινόταν και η έγκριση. Όταν καταργήθηκε ο σεϊχουλισλάμης σταμάτησε και αυτή η διαδικασία.

Περισσότερα…

Αντιδράσεις στην δημιουργία έδρας Ισλαμικών σπουδών στην Θεολογική Θεσσαλονίκης

Σχολιάστε


Από ΑντίΠαρακμή

Δυστυχώς, χρειάστηκε να εκλεγεί δήμαρχος ο Μπουτάρης και να πολλαπλασιαστούν τα αίσχη (γυμνή ποδηλατοδρομία, παρέλαση ομοφυλοφίλων κλπ) για να αρχίσουν να ξυπνούν οι Θεσσαλονικείς, και να συνειδητοποίησουν ότι η Βυζαντινή μας Θεσσαλονίκη, με την πολύτιμη αρχαία και βυζαντινή μας κληρονομιά, μετατρέπεται ταχύτατα σε πολυπολιτιστική «χαβούζα»…

Με χαρά λοιπόν διαβάζουμε ότι στην επικείμενη δημιουργία έδρας Ισλαμικών σπουδών στην Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης (με πρωτοστάτες τους γνωστούς καθηγητές με τις διαθρησκευτικές βραδιές και Οικουμενιστικές προσευχές), εμφανίστηκαν οι πρώτες αντιδράσεις:

Πριν παραθέσουμε τα σχετικά κείμενα, δηλώνουμε ότι θα στηρίξουμε κάθε ειρηνική διαμαρτυρία που θα ανακοινωθεί. Αν κάποιοι αποφάσισαν να μετατρέψουν την Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και την Ευρώπη σε «Ιράν», «Αφγανιστάν» και «Συρία», τους ενημερώνουμε ότι λογάριασαν «χωρίς … τον ξενοδόχο».

***

ΜΗΝΥΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΘ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΙΔΡΥΣΗΣ «ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ»:

A.P.TH

Ως φοιτητές του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ, έχοντας πληροφορηθεί μόλις προσφάτως τα σχέδια ορισμένων προσώπων για ίδρυση «τμήματος ισλαμικών σπουδών» εντός της ιστορικής Σχολής μας, επιθυμούμε να τοποθετηθούμε και να διατρανώσουμε την πλήρη και κάθετη αντίθεσή μας προς κάθε εμπλεκόμενο! Η αντίθεσή μας αυτή, δεν είναι αυθαίρετη και αναιτιολόγητη, ούτε καταφέρεται ενάντια σε όσους ανθρώπους θρησκεύουν στο Ισλάμ, άλλωστε η πίστη του καθενός αποτελεί αναφαίρετο θεμελιώδες δικαίωμα, το οποίο κατοχυρώνεται θεσμικά από το Ελληνικό Σύνταγμα. Αυτό το οποίο μας κάνει στη συγκεκριμένη περίπτωση αντίθετους σε ένα τέτοιο σχέδιο είναι:

Περισσότερα…

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: