Αρχική

Και ο πατέρας, του σφαγέα των Ελλήνων Ιμπραήμ πασά, εκπαιδευτικό πρόγραμμα

2 Σχόλια


Από Αντίβαρο

Γράφει ο Δάσκαλος Δημήτρης Νατσιός

imaret-kabala

Το Ινστιτούτο Μωχάμετ Άλι, επονομαζόμενο «IMARET», στην Καβάλα

 

«Να δούμε ακόμα πού θα φτάσουμε! Δεν αφήσαμε βρωμιά, δεν αφήσαμε σιχαμένη πράξη, που να μην κάνουμε, δεν αφήσαμε πονηρό διαλογισμό που να μην τον πούμε ή να μη τον γράψουμε με την μεγαλύτερη αδιαντροπιά. Ξεχαλινωθήκαμε ολότελα.»

Φώτης Κόντογλου

Ερωτώ: Θα μπορούσε να διοργανωθεί στη Δράμα ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, κατάλληλο για να το παρακολουθήσουν και μαθητές του Δημοτικού, με θέμα τον Δράμαλη πασά; Θυμίζω ότι ο Μαχμούτ πασάς, καταγόταν από την Δράμα, γι’ αυτό έμεινε κοινώς γνωστός ως Δράμαλης. «Διέπρεψε» ως σφαγέας Χριστιανών και στην Δράμα και στην Λάρισα, όπου είχε μετατεθεί, για να λάβει, τέλος, τον «μισθό» που του άξιζε, από το γιαταγάνι του Κολοκοτρώνη, στα Δερβενάκια.

Καυχώνται, λοιπόν, και επαίρονται οι Δραμινοί για την καταγωγή του θηρίου; θα επέτρεπαν στα παιδιά τους να παρακολουθήσουν εκπαιδευτική «δράση», η οποία θα εξυμνεί τον Δράμαλη; Ο κοινός νους λέει όχι. Αλλά πού να βρεις σήμερα κοινό νου, λογική, ιδίως στο υπουργείο Παιδείας και στο αμαρτωλό Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, το οποίο πρέπει να καταργηθεί!

Θα ανεχόταν οι κάτοικοι των Ιωαννίνων, να συμβεί κάτι παρόμοιο με την αιμοσταγή τύραννο Αλή πάσα; (Τον οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, κάποια σκύβαλα της νεοταξικής ιστοριογραφίας, προσπαθούν να τον παρουσιάσουν ως «Βοναπάρτη της Ηπείρου»).

Το ίδιο ισχύει και για τον γενοκτόνο μας Μουσταφά Κεμάλ, τον οποίο ψευδώς τον παρουσιάζουν ως καταγόμενο από την Θεσσαλονίκη. (Αν και με τον νυν ανεκδιήγητο δήμαρχό της όλα τα περιμένει κανείς).

Και όμως βρέθηκε πόλη της Ελλάδας, η οποία τιμά «ευκλεές» τέκνο της, σφαγέα και εξολοθρευτή του Γένους μας. Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν εννοώ τους κατοίκους ή την δημοτική αρχή της πόλης, αλλά εκπαιδευτικό πρόγραμμα το οποίο τελεί υπό την αιγίδα του υπουργείου Παιδείας.

Περισσότερα…

Αμυγδαλέζα και μουσεία

Σχολιάστε


provoles1--2-thumb-large

Παιδιά στη διάρκεια εκδήλωσης στο Μουσείο.

ΓΙΩΤΑ ΣΥΚΚΑ

Το διάβαζα και δεν πίστευα στα μάτια μου. Η αναπληρώτρια υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Τασία Χριστοδουλοπούλου, σκέφτεται, όπως είπε στον Δημήτρη Αγγελίδη (Εφημερίδα Συντακτών) πριν από λίγες ημέρες, να έρθει σε συνεννόηση με το υπουργείο Παιδείας, «ώστε να πηγαίνουν οι καθηγητές τούς μαθητές στην Αμυγδαλέζα, όταν κλείσει». «Φτάνουν τα μουσεία»! δήλωσε χαρακτηριστικά. Ο τρόπος της να μάθουν τα παιδιά τι είναι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι, όπως υπογραμμίζει, «να δουν οι μαθητές τα σύγχρονα μνημεία του πολιτισμού μας, για να μάθουν πώς ζουν σήμερα κρατούμενοι οι ανήλικοι που έχασαν τους γονείς τους στον πόλεμο, για να δουν πώς ζουν αυτοί τους οποίους φοβούνται και κατηγορούν οι γονείς τους».

Μόνο που αν είσαι υπουργός, πρέπει να προσέχεις τι λες. Πολύ περισσότερο αν προέρχεσαι από τον χώρο της Αριστεράς, που τόσο πολύ επιμένει για την παιδεία και τον πολιτισμό (παρότι συγχώνευσε τα δύο υπουργεία σε ένα). Γιατί τα μουσεία, που επικαλείται με επιπολαιότητα η κ. Χριστοδουλοπούλου, είναι η ίδια η παιδεία.

Η προστασία των μεταναστών από την ανθρωπιστική κρίση, η δημιουργία θέσεων φιλοξενίας προσφύγων, η συμπεριφορά μας απέναντι σε όλους αυτούς που ξεβράζουν στα νησιά τα σαπιοκάραβα δεν μαθαίνεται με αυτόν τον τρόπο. Αρχίζει από το σπίτι, τη θέση των γονιών, τις συζητήσεις, τον διάλογο. Πρέπει να τα προετοιμάσεις τα παιδιά από μικρά να μοιράζονται, να κατανοούν, να μη γίνονται ρατσιστές στους ίδιους τους συμμαθητές τους, για να μπορούν να δεχτούν τέτοιες εικόνες και εμπειρίες. Γιατί, βέβαια, πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να πετύχεις ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Και τότε, τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα.

Επίσης, δεν μπορεί υπουργός να εξομοιώνει όλους τους γονείς. Να γίνονται υπόλογοι για κάθε Αμυγδαλέζα. Οχι, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Οσο για τα μουσεία, είναι ο πρώτος τρόπος για να μην έχουμε Αμυγδαλέζες.

Η θέση της υπουργού δεν είναι μακριά από την αντίληψη του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, χρόνια πριν, του κ. Κούβελα, ο οποίος έλεγε ότι οι ποιητές είναι «λαπάδες»…

http://www.kathimerini.gr/

 

 

 

Η καινοτόμος Ελλάδα μεταναστεύει

1 σχόλιο


s25_neoi_3011-thumb-large

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ

Τα στοιχεία σοκ, που παρουσιάζει σήμερα η «Κ», αποτυπώνουν το μεγάλο πρόβλημα της «διαρροής εγκεφάλων» από την Ελλάδα, προοιωνιζόμενα ίσως τα χειρότερα. Συνολικά και σε όλους τους τομείς, πάνω από 100.000 Ελληνες επιστήμονες, στην πλειονότητα νέοι, βρίσκονται στο εξωτερικό, είτε έχοντας εδραιωθεί επαγγελματικά είτε αναζητώντας μία καλή θέση εργασίας. Επίσης, ακόμη 30.000 Ελληνες σπουδάζουν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, πολλοί εκ των οποίων προσβλέπουν σε αναζήτηση εργασίας ώστε να μείνουν μόνιμα στην ξένη χώρα. Και οι διαστάσεις του προβλήματος διευρύνονται. Στο εξωτερικό αρχίζουν να αναζητούν την τύχη τους και έμπειροι πανεπιστημιακοί και ερευνητές, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της επιστημονικής έρευνας, αλλά και της «διεκδίκησης» ευρωπαϊκών κονδυλίων. Πρόσφατα, διευθυντής Ερευνητικού Ινστιτούτου μετανάστευσε στη Σιγκαπούρη, ενώ πολλοί έλαβαν άδεια άνευ αποδοχών γιατί βρήκαν (καλύτερη) δουλειά στο εξωτερικό. «Τα πανεπιστήμια και ευρύτερα η ελληνική ερευνητική κοινότητα όχι μόνο δεν μπορούν να πάρουν νέο αίμα, αλλά ούτε να κρατήσουν το έμπειρο προσωπικό τους. Οι επιπτώσεις του προβλήματος θα είναι οξύτατες για τη χώρα εάν αναλογισθούμε την αναπτυξιακή διάσταση που έχουν τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ», τονίζει στην «Κ» η Εύη Σαχίνη, διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Τα οικονομικά και ποιοτικά στοιχεία καταδεικνύουν ότι η ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση βρίσκεται στα πρόθυρα μείζονος κρίσης.

Περισσότερα

Ο Αριστοτέλης και η έννοια του νόμου

Σχολιάστε


Από Ερανιστής

Γράφει ο Θανάσης Μπαντές

Στα Ηθικά Νικομάχεια ο Αριστοτέλης ξεκαθαρίζει ότι ο νομοθέτης είναι ο μεγάλος παιδαγωγός της κοινωνίας. Υποστηρίζοντας ότι η αρετή δεν είναι εκ φύσεως αλλά αποτέλεσμα εθισμού, καθιστά σαφές πως μόνο με την επανάληψη ηθικών πράξεων μπορεί κανείς να αποκτήσει την αρετή, αφού μόνο η επανάληψη οδηγεί στη συνείδηση. Η ολοκλήρωση του εθισμού, δηλαδή της διαδικασίας των επαναλαμβανομένων πράξεων με σκοπό την αρετή, πιστοποιείται από τα αντίστοιχα συναισθήματα που συνοδεύουν την πράξη, αφού δε φτάνει να κάνει κανείς καλές πράξεις, αλλά πρέπει να νιώθει και χαρά απ’ αυτό. Κι αυτό ακριβώς είναι ο εθισμός (κατά την αρχαιοελληνική έννοια του όρου), η ταύτιση συγκεκριμένων ενεργειών με ευχάριστα συναισθήματα. Υπό αυτή την έννοια, το ότι δουλεύει κανείς (από μόνο του) δεν είναι απόδειξη της εργατικότητάς του. Γιατί, αν δεν εισπράττει και συναισθηματικά από την εργασία, με την πρώτη ευκαιρία θα την παρατήσει. Γι’ αυτό πρέπει να εθιστεί κανείς στην αρετή. Για να νιώθει συναισθηματικά ολοκληρωμένος με την εκπλήρωσή της. Μόνο έτσι θα καταφέρει να απομακρύνει όλους τους πιθανούς πειρασμούς. Και σ’ αυτό βέβαια χρειάζεται δάσκαλος. Ο δάσκαλος είναι ο άνθρωπος που θα καθοδηγήσει σωστά τη διαδικασία του εθισμού, αφού η εφαρμογή της ηθικής αρετής είναι πρωτίστως θέμα παιδείας. Γι’ αυτό και η διαπαιδαγώγηση οφείλει να ξεκινά από τις πολύ μικρές ηλικίες.

law

Υπό αυτή την έννοια, κατά τον Αριστοτέλη, ο νομοθέτης είναι αυτός που χαράσσει τον ηθικό δρόμο και τον επιβάλλει αδιαλείπτως στο όνομα της συνύπαρξης. Είναι ο μεγάλος δάσκαλος που εθίζει τους πολίτες στο καλό. Αν εθίσει τους πολίτες σωστά θα ελαχιστοποιήσει τις παραβάσεις. Αν όχι, θα τις αυξήσει – δηλαδή θα αποτύχει. Γι’ αυτό οι νόμοι πρέπει να ανταποκρίνονται στις ανάγκες, την κουλτούρα και τις συνθήκες της κάθε κοινωνίας. Γιατί ο ουρανοκατέβατος νόμος είναι παράλογος νόμος, κι ως τέτοιος είναι αδύνατο να έχει αποδοχή. (Ο Αριστοτέλης δεν αναφέρεται σε περιπτώσεις όπου ο ίδιος ο νομοθέτης παραβιάζει το νόμο ή φτιάχνει άδικους νόμους προκειμένου να ευνοήσει συγκεκριμένα συμφέροντα. Γιατί ο Αριστοτέλης δε χρησιμοποιεί λέξεις άσκοπα. Αν ο νομοθέτης δεν είναι ακέραιος τότε δεν είναι νομοθέτης, ή μάλλον είναι νομοθέτης μόνο κατ’ όνομα, αφού κατ’ ουσία είναι παραβάτης ο ίδιος).

Από τη στιγμή που καθίσταται σαφές ότι η αρετή, ως αντικείμενο του νόμου, είναι θέμα παιδείας, κι ότι κατ’ επέκταση ο νομοθέτης είναι ο δάσκαλος όλης της κοινωνίας, δε μένει παρά να μελετηθεί η παιδαγωγική μέθοδος που επιδιώκει την ταύτιση του ευχάριστου συναισθήματος με την πράξη της αρετής και συνακόλουθα του δυσάρεστου συναισθήματος με τις πράξεις που αντίκεινται στην αρετή. Κι εδώ ο Αριστοτέλης επικαλείται τις παιδαγωγικές μεθόδους του Πλάτωνα που συνδύαζε τον έπαινο με τις ενάρετες πράξεις, ώστε να συνδυαστεί το ευχάριστο συναίσθημα του επαίνου με το καλό, και την τιμωρία με τις ανεπιθύμητες, μη ηθικές πράξεις, ώστε να συνδυαστεί το δυσάρεστο συναίσθημα της τιμωρίας με το κακό. Η επανάληψη αυτής της τακτικής θα οδηγούσε τελικά στον εθισμό, δηλαδή στην αυτόματη και ισόβια αναζήτηση της ευχαρίστησης στις ηθικές πράξεις. Στο ερώτημα, κατά πόσο ο νομοθέτης οφείλει να ακολουθήσει αυτή την τακτική, ο Αριστοτέλης θέτει αντιρρήσεις στο ζήτημα του επαίνου. (Στο ζήτημα της τιμωρίας από την πλευρά του νόμου δεν αναφέρεται καν, ως κάτι απολύτως προφανές, αφού είναι αυτονόητο ότι οι παραβάτες του νόμου πρέπει να τιμωρούνται): «Σχετικά τώρα με τις τιμές που πρέπει να αποδίδονται σ’ εκείνους που επινοούν κάτι χρήσιμο για την πόλη η σχετική νομοθεσία δεν είναι ακίνδυνη, παρά είναι μόνο ευχάριστο να ακούει κανείς κάτι τέτοιο. Διότι μπορεί να προκαλέσει συκοφαντίες και ενδεχομένως ανατρεπτικά κινήματα». (σελ. 415).

Περισσότερα…

Πρωτοφανές κύμα οριζοντίων περικοπών που αφορούν στη χρηματοδότηση των εγκεκριμένων, ανταγωνιστικών ερευνητικών προγραμμάτων «Θαλής», «Αριστεία Ι & ΙΙ» και «ERC», που βρίσκονται στο μέσον ή προς το τέλος τους

2 Σχόλια


assets_LARGE_t_183761_54294442

 

Επιστολή των Ελλήνων Ερευνητών στην Κυβέρνηση για το «κύμα» οριζόντιων περικοπών χρηματοδότησης  προγραμμάτων.

Την άμεση ανάκληση όλων των αποφάσεων που αφορούν στην αναπροσαρμογή των προϋπολογισμών των ενταγμένων ερευνητικών έργων «Θαλής», «Αριστεία Ι & ΙΙ» και «ERC», ζητά η Ένωση Ελλήνων Ερευνητών, με επιστολή που απέστειλε στους συναρμόδιους υπουργούς Γκίκα Χαρδούβελη, Οικονομικών,Νικόλαο Δένδια, Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας και Καθηγητή Ανδρέα Λοβέρδο, Παιδείας και Θρησκευμάτων,

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Θέμα: Αίτημα απόσυρσης Αποφάσεων σχετικών με την περικοπή των προϋπολογισμών ενταγμένων ερευνητικών έργων «Θαλής», «Αριστεία Ι & ΙΙ» και «ERC»

Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί, Η ερευνητική κοινότητα της χώρας βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πρωτοφανές κύμα οριζοντίων περικοπών που αφορούν στη χρηματοδότηση των εγκεκριμένων, ανταγωνιστικών ερευνητικών προγραμμάτων «Θαλής», «Αριστεία Ι & ΙΙ» και «ERC», που βρίσκονται στο μέσον ή προς το τέλος της υλοποίησής τους.

Πρόκειται για ερευνητικά έργα που επελέγησαν προς χρηματοδότηση -μέσω των ανωτέρω προγραμμάτων- έπειτα από μια ιδιαίτερα χρονοβόρα διαδικασία αξιολόγησης, από διεθνείς επιτροπές, σημαντικό τμήμα της οποίας αποτέλεσε και η αξιολόγηση του προϋπολογισμού τους σε σχέση με το προτεινόμενο φυσικό αντικείμενο. Ειδικότερα, στα έργα «Αριστεία ΙΙ», πριν την τελική υπογραφή των αποφάσεων ένταξης έγινε μονομερής περικοπή των προϋπολογισμών κατά 50%, δίχως να δοθεί δικαίωμα στους κύριους Ερευνητές να αναπροσαρμόσουν το φυσικό αντικείμενο των έργων!

Με τις νέες περικοπές που επιχειρούνται σήμερα, και πάλι δίχως αναπροσαρμογή του φυσικού αντικειμένου, θα οδηγηθούμε τελικά σε έργα που θα πρέπει να υλοποιήσουν τους αρχικούς ερευνητικούς τους στόχους με προϋπολογισμούς που κυμαίνονται στο 36-45% των αρχικών, απαξιώνοντας ταπεινωτικά το έργο των Ελλήνων Ερευνητών και παγιώνοντας «νέα ήθη» σε σχέση με τη διαχείριση των ερευνητικών έργων διεθνώς…

Θα πρέπει για άλλη μια φορά να τονιστεί ότι ο χώρος της Έρευνας (και ιδιαίτερα οι ανταγωνιστικού χαρακτήρα δραστηριότητές του) έχει ρητώς εξαιρεθεί από τις μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας μας και μάλιστα από την πλευρά των Πιστωτών, λόγω των πρόδηλων θετικών τους επιπτώσεων στο σώμα της Εθνικής Οικονομίας, τόσο σε δημοσιονομικό επίπεδο, όσο και στον απολύτως κρίσιμο δείκτη της απασχόλησης, για την αντιμετώπιση της υψηλότατης ανεργίας σε θέσεις υψηλών προσόντων και του πολυθρύλητου “brain drain”.

Η πολιτική ηγεσία με πρόσχημα «την εξυγίανση του Ε.Π. «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση»», όπως αναφέρεται στη σχετική επιστολή του Γενικού Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας (Αρ. Πρωτ. 10557/29-9-2014), προβαίνει σε αυθαίρετες πρακτικές που δυναμιτίζουν την ομαλή ολοκλήρωση των ερευνητικών έργων, αδιαφορώντας για το εύρος των επιπτώσεων και τη ζημία που προκαλεί σε ένα ευρύτατο σύνολο εμπλεκομένων ατόμων και φορέων, με αλυσιδωτές επιπτώσεις σε οικονομικό, νομικό, αλλά και ευρύτερα επιστημονικό επίπεδο.

Οι πρακτικές αυτές υποδηλώνουν απροκάλυπτα αδυναμία, ή εμπρόθετη αποφυγή, συγκρότησης μιας εθνικής στρατηγικής Έρευνας, η οποία θα αποτελέσει τον πυλώνα για ένα μακρόπνοο αναπτυξιακό προσανατολισμό της χώρας.

Η Ένωση Ελλήνων Ερευνητών ζητά από τους αρμοδίους Υπουργούς την άμεση ανάκληση όλων των Αποφάσεων που αφορούν στην αναπροσαρμογή των προϋπολογισμών των ενταγμένων ερευνητικών έργων «Θαλής», «Αριστεία Ι & ΙΙ» και «ERC».

Επίσης καλεί:

– Τις Συνόδους των Προέδρων των Ερευνητικών Κέντρων, των Πρυτάνεων και των Προέδρων ΤΕΙ να τοποθετηθούν στο θέμα και να διερευνήσουν το κατά πόσο έχουν τηρηθεί οι όροι και οι υποχρεώσεις των αποφάσεων ένταξης των έργων.

-Τους Προέδρους των Κέντρων και του κύριους Ερευνητές των έργων, εφόσον εξαναγκαστούν να αποστείλουν νέο, αναπροσαρμοσμένο τεχνικό δελτίο έργου, να το υπογράφουν με την υπόμνηση ότι επιφυλάσσονται των νόμιμων δικαιωμάτων τους για τη μονομερή περικοπή που επιβλήθηκε στον προϋπολογισμό του έργου.

– Τα μέλη του νυν και πρώην Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΣΕΤ), το οποίο είχε την εποπτεία του σχεδιασμού και υλοποίησης των δύο προγραμμάτων «Αριστεία», να λάβουν εκ νέου θέση αναφορικά με την τελευταία αυτή μεθόδευση που διασύρει την εικόνα της Έρευνας στη χώρα μας, απομακρύνοντας την από τα Ευρωπαϊκά πρότυπα και θεσμούς, καθώς και να τοποθετηθούν δημόσια ως προς το κατά πόσο, δίχως διακριτό, Επιχειρησιακό Πρόγραμμα αφιερωμένο στην Έρευνα και Καινοτομία, θεωρούν ότι έχουν νόημα οι πρόσφατες νομοθετικές απόπειρες για την «Έρευνα, Τεχνολογική Ανάπτυξη και Καινοτομία», καθώς και για το «Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο για την Έρευνα και Καινοτομία».

Με τιμή,

Για το Δ.Σ. της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών

Η Πρόεδρος                                         Η Γ. Γραμματέας

Μαρία Θ. Στουμπούδη               Μαρία Α. Κωνσταντοπούλου

http://www.esos.gr

 

Γλώσσα και Ιστορία, οι δύο ακρογωνιαίοι λίθοι Παιδείας.

Σχολιάστε


cassas

 

Του Χ. ΜΠΕΛΛΕ, Συγγραφέας-Πανεπιστημιακός,

Και όταν λέμε γλώσσα εννοούμε τη μια και ενιαία ελληνική γλώσσα. Αποτελεί μάλλον έλλειψη σοφίας να προσηλώνεται κανείς πεισματικά σε μια και μόνο μορφή της, περιφρονώντας αυτό τον αμύθητο πλούτο, το θησαυρό που έχει στη διάθεσή του.

«Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μια γλώσσα, η ενιαία γλώσσα, η ελληνική. Το να λες, ακόμη σήμερα, ουρανός ή θάλασσα ή ήλιος ή σελήνη ή άνεμος, όπως τα έλεγαν η Σαπφώ κι ο Αρχίλοχος, δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι πολύ σπουδαίο. Επικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας, με τις ρίζες μας. Τις ρίζες μας που βρίσκονται εκεί, στα αρχαία», υποστηρίζει, με το γνώριμο στόμφο του, ο Ελύτης.

Είναι η γλώσσα που ο Κικέρων ήθελε να διαλέγονται οι θεοί: «ει θεοί διαλέγονται τη των Ελλήνων γλώττη χρώνται». Η γλώσσα, που διδάσκεται στα πανεπιστήμια της Εσπερίας και σ’ άλλες κρασπεδικές γωνιές του κόσμου από τα πρωτότυπα των αρχαίων, η γλώσσα-καταφύγιο σε κάθε Αρμαγεδδώνα, κατά τον διαχρονικό και πάντα επίκαιρο Αρκάδα ιστορικό Πολύβιο: «εν καιροίς χαλεποίς μέμνησο της γλώσσης». Η γλώσσα, που δίχως τις ρίζες της πολλές γλώσσες (κυρίως η αγγλική) θα ήταν εντελώς διαφορετικές, καθώς κι ο πανανθρώπινος πολιτισμός.

Περισσότερα

«Δεν ήλπιζα τόσο μακρά ζωή»

Σχολιάστε


newego_LARGE_t_1101_54388327_type12713

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ 1906 – 2014

Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 108 ετών, ο Εμμανουήλ Κριαράς. Αφήνει πίσω του ανεκτίμητης αξίας επιστημονικό έργο, τον έντιμο αγώνα του για τον Δημοτικισμό και πάνω απ’ όλα τη σοφία και τη διαύγεια του πνεύματός του όπως τη μεταλαμπάδευσε σε γενιές μαθητών του.

Διδακτική, καθαρή και μακριά από τη λαϊκιστική χυδαιότητα της εποχής, ήταν και μία από τις τελευταίες, δημόσιες, παρεμβάσεις του. Είπε για την κρίση, μεσούσης αυτής: «Θα ήθελα να είχα πεθάνει, να μην είμαι αναγκασμένος να βιώνω αυτές τις καταστάσεις στον τόπο μου. Φταίμε κι εμείς. Λειτουργήσαμε όλοι, κυβέρνηση και πολίτες κατά το χειρότερο δυνατό τρόπο. Βολευόμασταν, στην καλύτερη περίπτωση, στο καθεστώς της υποκρισίας, της κλεψιάς, της απάτης».

Ο Εμμανουήλ Κριαράς είχε υποβληθεί τον Ιούλιο σε εγχείρηση για την αντιμετώπιση κατάγματος στο αριστερό ισχίο.

Η νεκρώσιμη ακολουθία θα ψαλεί στις 12 το μεσημέρι της Τρίτης στη Θεσσαλονίκη, ενώ σύμφωνα με επιθυμία που είχε εκφράσει ο ίδιος, η σορός του θα μεταφερθεί και θα ενταφιαστεί την Τετάρτη στο Κοιμητήριο Ακρωτηρίου Χανίων.

Δεν ήλπιζα τόσο μακρά ζωή
«Δεν ήλπιζα τόσο μακρά ζωή… Θυμάμαι -ξέρετε- τον κομήτη του Χάλευ, την εμφάνιση του Βενιζέλου, παρέστην – μικρό παιδί- σε ένοπλο συλλαλητήριο στην Κρήτη…».

Πέρασαν 108 χρόνια από το Νοέμβριο του 1906 οπότε γεννιόταν στον Πειραιά ο Εμμανουηλ Κριαράς, πέρασαν περι τα 100 από την παιδική του ζωή στη Μήλο, την εφηβική αργότερα στην Κρήτη (τόπο καταγωγής των γονιών του), την Αθήνα ύστερα για σπουδές στη Φιλοσοφική σχολή και για εργασία (επι 20 συνεχή χρόνια στο Μεσαιωνικό Αρχείο της Ακαδημίας Αθηνών). Μεσολάβησε το Μόναχο και το Παρίσι κι ύστερα «ανέβηκε» στη Θεσσαλονίκη (Απο το 1950 οπότε εκλέχτηκε στη θέση του τακτικού καθηγητή της μεσαιωνικής ελληνικής φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της). Μέχρι το 1968 δίδασκε κυρίως μεσαιωνική φιλολογία. Ηταν τότε που τον εξώθησε σε παραίτηση- συνταξιοδότηση η Χούντα. Εκτοτε, ήταν …ομότιμος καθηγητής (συνταξιούχος) επι 45 χρόνια.

Περισσότερα

Αντιδράσεις στην δημιουργία έδρας Ισλαμικών σπουδών στην Θεολογική Θεσσαλονίκης

Σχολιάστε


Από ΑντίΠαρακμή

Δυστυχώς, χρειάστηκε να εκλεγεί δήμαρχος ο Μπουτάρης και να πολλαπλασιαστούν τα αίσχη (γυμνή ποδηλατοδρομία, παρέλαση ομοφυλοφίλων κλπ) για να αρχίσουν να ξυπνούν οι Θεσσαλονικείς, και να συνειδητοποίησουν ότι η Βυζαντινή μας Θεσσαλονίκη, με την πολύτιμη αρχαία και βυζαντινή μας κληρονομιά, μετατρέπεται ταχύτατα σε πολυπολιτιστική «χαβούζα»…

Με χαρά λοιπόν διαβάζουμε ότι στην επικείμενη δημιουργία έδρας Ισλαμικών σπουδών στην Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης (με πρωτοστάτες τους γνωστούς καθηγητές με τις διαθρησκευτικές βραδιές και Οικουμενιστικές προσευχές), εμφανίστηκαν οι πρώτες αντιδράσεις:

Πριν παραθέσουμε τα σχετικά κείμενα, δηλώνουμε ότι θα στηρίξουμε κάθε ειρηνική διαμαρτυρία που θα ανακοινωθεί. Αν κάποιοι αποφάσισαν να μετατρέψουν την Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και την Ευρώπη σε «Ιράν», «Αφγανιστάν» και «Συρία», τους ενημερώνουμε ότι λογάριασαν «χωρίς … τον ξενοδόχο».

***

ΜΗΝΥΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΘ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΙΔΡΥΣΗΣ «ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ»:

A.P.TH

Ως φοιτητές του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ, έχοντας πληροφορηθεί μόλις προσφάτως τα σχέδια ορισμένων προσώπων για ίδρυση «τμήματος ισλαμικών σπουδών» εντός της ιστορικής Σχολής μας, επιθυμούμε να τοποθετηθούμε και να διατρανώσουμε την πλήρη και κάθετη αντίθεσή μας προς κάθε εμπλεκόμενο! Η αντίθεσή μας αυτή, δεν είναι αυθαίρετη και αναιτιολόγητη, ούτε καταφέρεται ενάντια σε όσους ανθρώπους θρησκεύουν στο Ισλάμ, άλλωστε η πίστη του καθενός αποτελεί αναφαίρετο θεμελιώδες δικαίωμα, το οποίο κατοχυρώνεται θεσμικά από το Ελληνικό Σύνταγμα. Αυτό το οποίο μας κάνει στη συγκεκριμένη περίπτωση αντίθετους σε ένα τέτοιο σχέδιο είναι:

Περισσότερα…

Λανθασμένα μηνύματα για τους νέους από τα σχολικά βιβλία

1 σχόλιο


Από Ινφογνώμων Πολιτικά

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός επιστήμων

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός επιστήμων

Παρακολούθησα το Σάββατο 12.10.2013 την Ημερίδα της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων για τα Αναλυτικά Προγράμματα και τα σχολικά βιβλία των Ανθρωπιστικών μαθημάτων (Νέων Ελληνικών, Θρησκευτικών, Ιστορίας) της Δημοτικής και της Μέσης Εκπαιδεύσεως. Τα συναισθήματά μου είναι ανάμικτα από τη γενική εικόνα που επικρατεί σήμερα στην Παιδεία μας.

Από τη μία πλευρά θλίβομαι για το αξιακό υπόβαθρο και το αφελληνισμένο και αποχριστιανοποιημένο περιεχόμενο ορισμένων διδακτικών εγχειριδίων. Από την άλλη πλευρά διαπιστώνω ότι όταν γίνεται αγώνας με τεκμηρίωση και σοβαρά επιχειρήματα, τότε μπορεί να αποσυρθεί ένα προβληματικό βιβλίο. Παράδειγμα το βιβλίο Ιστορίας της Γ΄ Λυκείου του 2002, που αποσύρθηκε αμέσως και αντικαταστάθηκε από το σημερινό, το οποίο είναι επιστημονικώς και εθνικώς αξιοπρεπές. Εξ άλλου χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του….. συνωστισμένου βιβλίου της Στ΄ Δημοτικού, το οποίο αντικαταστάθηκε από ένα πολύ καλύτερο, το ισχύον σήμερα. Προηγήθηκε η έντονη διαμαρτυρία των Πανελλήνων και ο μεθοδικός εντοπισμός των σφαλμάτων από την Ακαδημία Αθηνών.

Τα καλά βιβλία υπάρχουν, αλλά φοβούμαι ότι αποτελούν μειοψηφία. Κατά την αλλαγή των σχολικών βιβλίων το 2003 εμφανίσθηκαν ειδικά στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο απαράδεκτες «εκσυγχρονιστικές» αντιλήψεις που πληγώνουν τον ψυχισμό των παιδιών μας, τα αποκόπτουν από τους χυμούς της ελληνορθόδοξης παράδοσής μας και από τους ήρωες της Ιστορίας μας, τα στερούν από πρότυπα ικανά να τους δώσουν ελπίδα και αγωνιστικότητα και τους αποκοιμίζουν με νανουρίσματα για χταπόδια! Οι μεγάλοι λογοτέχνες μας έχουν συρρικνωθεί ή εξαφανισθεί από τα λογοτεχνικά κείμενα του Δημοτικού και του Γυμνασίου. Έχουν αντικατασταθεί από κείμενα ακατάλληλα για την παιδική και προεφηβική ηλικία, από συνταγές χρήσης καφετιέρας ή από εντελώς άγνωστους πεζογράφους, οι οποίοι επελέγησαν λόγω «προοδευτικών» ιδεών.

1821a

Ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» του Διονυσίου Σολωμού σχεδόν έχει εξαφανισθεί. Με διάφορες ανυπόστατες δικαιολογίες το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, που έχει πλέον καταργηθεί, αφήρεσε το θαυμάσιο αυτό πατριωτικό, χριστιανικό και πανανθρώπινο μήνυμα Ελευθερίας από τα βιβλία των τριών τάξεων του Γυμνασίου. Οι έφηβοί μας, στην ηλικία που διαπλάθουν ήθος και χαρακτήρα, δεν θα μάθουν τον Εθνικό Ύμνο της πατρίδας μας, διότι κάποιοι εγκέφαλοι τον θεωρούν ξεπερασμένο και … ασύμβατο με τη μοντέρνα και μεταμοντέρνα λογική τους! Στο Ανθολόγιο του Δημοτικού χλευάζεται η ιερή συνήθεια των Ορθοδόξων να περιφέρουν τον Επιτάφιο τη Μεγάλη Παρασκευή. Το κείμενο περιγράφει «πώς πήγαμε βόλτα τον Επιτάφιο» και ειρωνεύεται ότι ο ιερεύς … δεν εύρισκε εθελοντές για την περιφορά.

Στην Ιστορία παρατηρείται διχασμός απόψεων και ερμηνειών μεταξύ βιβλίου της Γ΄ Γυμνασίου και εκείνου της Γ΄ Λυκείου. Το βιβλίο της Γ’ Γυμνασίου, το οποίο χρειάζεται διόρθωση σε πολλά σημεία, ειρωνεύεται την ορκωμοσία των αγωνιστών από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και την χαρακτηρίζει φανταστικό γεγονός, ενώ το ευπρεπές εγχειρίδιο της Γ΄ Λυκείου καταγράφει ότι πράγματι στις 25 Μαρτίου ο Γερμανός ευλόγησε τον Αγώνα στην πλατεία της Πάτρας. Κατά το βιβλίο της Γ΄ Γυμνασίου οι Κύπριοι αγωνίσθηκαν το 1955-59 για την Ανεξαρτησία της Μεγαλονήσου (λάθος!), ενώ το βιβλίο της Γ΄ Λυκείου ορθώς αναφέρει ότι ο αγώνας έγινε για την Ένωση με την Ελλάδα.

Είναι πολλά τα παραδείγματα ιδεολογικής φορτίσεως και λανθασμένων μηνυμάτων που εκπέμπονται από ορισμένα σχολικά βιβλία. Εδώ απλώς παρουσίασα ελάχιστα δείγματα. Είναι κρίμα να αφήνουμε τους νέους μας χωρίς ηθικό εξοπλισμό και μάλιστα σε μία περίοδο πνευματικής και οικονομικής κρίσης. Ας δώσουμε στους νέους μας τη δυνατότητα να ξεδιψάσουν από το ζείδωρον ύδωρ της Ορθόδοξης Πίστης μας, από τη Διαχρονική Συνέχεια του Ελληνισμού, από τους κλασικούς της λογοτεχνίας μας, από την τεράστια γλωσσική μας κληρονομιά.

Θέλουμε παιδεία ελληνική, χριστιανική και δημοκρατική με μηνύματα αισιοδοξίας για τους νέους.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «δημοκρατία«

Τα πάντα στο βωμό του «εντυπωσιασμού» : «Κ. Π. Καβάφης : «Είναι επικίνδυνον πράγμα η βία»»

2 Σχόλια


Kabafis - Einai epikundunon pragma h bia

Διαβάζω στην σχετική δημοσίευση του ιστολογίου «ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ»:

«Καταδικάζω τη βιασύνη απ’ όπου κι αν προέρχεται» (!!!)

Μέσα στην γενικότερη ηλιθιότητα στην οποία βουλιάζει η χώρα, βλέπουμε στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς τον Κωνσταντίνο Καβάφη να καταδικάζει τη βία. Πάλι καλά που δεν έβαλαν εκείνο το ποίημά του στο οποίο τάσσεται υπέρ της θεωρίας των δυο άκρων.

Ο στίχος είναι από ένα από τα αναγνωρισμένα ποιήματα του Καβάφη το «Εν μεγάλη Eλληνική αποικία, 200 π.X.»*

Πιο συγκεκριμένα, ο Καβάφης γράφει:

«Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.»

Στο ούτως ή άλλως σαρκαστικό ποίημα, ο Καβάφης αναφέρεται στη βία ως βιασύνη αλλά εμείς στα λεωφορεία διαβάζουμε για τη βία… ()…

Τώρα, με πρωτοβουλία του Αρχείου Καβάφη του Ιδρύματος Ωνάση, περάσαμε στην απομόνωση στίχων του Καβάφη.

Ήδη θα το κατάλαβες ψυχασθένεια τι σημαίνει.

Να τα μας πάλι…

Πάλι κάποιοι προσπαθούν να μας εξαπατήσουν προσδοκώντας ποιος ξέρει σε τι: στον εύκολο εντυπωσιασμό; στην ρηχή αυτοπροβολή; στον προπαγανδισμό ιδεών και απόψεων;

Μου θυμίζει εκείνο το άλλο, με την «δημοκρατία μας που αυτοκαταστρέφεται»… Το θυμάστε;

Περισσότερα…

Πως ο αφελληνισμός της παιδείας άνοιξε την πόρτα στον ναζισμό.

Σχολιάστε


paideia_xthes_simera3

Γράφει ο Δ. Νατσιός

Δάσκαλος, Κιλκίς

Ποιος σκοτώνει την δημοκρατία στα σχολεία;

Στην εφ. «ΤΟ ΒΗΜΑ» της 29ης Σεπτεμβρίου 2013, δημοσιεύτηκε μια έρευνα με θέμα: «μίσος και βία στα σχολεία». (Γνωστό και ως «bullying»). Στο κείμενο περιγράφονται φαινόμενα βίας και κυρίως-ως απόρροια των γνωστών γεγονότων- η δράση της Χρυσής Αυγής στις τάξεις και τον αύλειο χώρο. Περιέχεται επιπλέον και δήλωση του κ. Θ. Παπαθεοδώρου, πρώην υφυπουργού παιδείας και πανεπιστημιακού, για το ζήτημα. Μεταξύ άλλων σημειώνει: «Μην ξεχνάτε ότι ο ρατσισμός και ο φασισμός δουλεύουν πάνω στους κοινούς άξονες του εκφοβισμού και της απαξίωσης των αξιών της δημοκρατίας στο σχολείο, όπως και στην κοινωνία. Γι’ αυτό συνδέσαμε από την αρχή την δράση του “Παρατηρητηρίου κατά της βίας” με την αναβάθμιση της πολιτειακής παιδείας και, σε πρώτη φάση, με την ένταξη στις σχολικές δραστηριότητες ειδικών προγραμμάτων για τους μαθητές».

Περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑ ΡΕΠΟΥΣΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Σχολιάστε


Από Αντιφωνητής

(ΤΟΞΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ)…

Μετά τον θόρυβο που ξέσπασε εσχάτως εξαιτίας του πολέμου που κήρυξε η κορυφαία μας επιστήμων και διανοούμενη Μαρία Ρεπούση κατά του σκοταδιστικού μαθήματος των Θρησκευτικών, εμείς σήμερα σας αποκαλύπτουμε ότι μετά από προσεκτική σκέψη των κυβερνώντων αποφασίστηκε η αναβάθμισή του επί το προοδευτικότερον. Και φυσικά σε ποιον άλλο θα μπορούσε να ανατεθεί η σχετική προσπάθεια, αν όχι στην ίδια τη Ρεπούση; Η αρχή γίνεται με την Α΄ Γυμνασίου και σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες η περίλαμπρη επιστήμων έχει ήδη αναλάβει τη συγγραφή του σχετικού εγχειριδίου. Και για του λόγου μάλιστα το ασφαλές, εμείς βρήκαμε και σας παραθέτουμε σήμερα εδώ αυτούσιο το κεφάλαιο που αφορά στα Πάθη του Κυρίου (ε, ήτανε και του Σταυρού χτές και το θυμηθήκαμε), τα οποία όπως θα διαπιστώσετε, καταγράφονται με ενάργεια και παροιμιώδη ακριβολογία, συγχρόνως δε και με χαρακτηριστική ιστορική ευσυνειδησία (ε πώς, μην ξεχάσει και την επιστήμη στην οποία είναι…ειδική!) δια της παραλλήλου παραθέσεως κειμένων από ιστορικές πηγές:

Όπως όλοι μας γνωρίζουμε, ο ιδρυτής της χριστιανικής θρησκείας ήταν ο Ιησούς. Ο Ιησούς όμως ήταν ταυτόχρονα και Εβραίος. Οι Εβραίοι ήταν ένας σπουδαίος λαός που για πολλούς αιώνες είχε μεγαλουργήσει στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, συγχρόνως όμως υπήρξε ανέκαθεν και λαός απίστευτα βασανισμένος, καθώς κατά καιρούς βρέθηκε κάτω από τη βάρβαρη κατοχή πολλών αιμοσταγών κατακτητών (Αιγυπτίων, Φιλισταίων, Βαβυλωνίων, Περσών, Ελλήνων και Ρωμαίων), όθεν και υπέστη τα πάνδεινα. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε και τους επόμενους αιώνες, τόσο από τους τυραννικούς αυτοκράτορες της σκοταδιστικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, όσο και από τους βασιλιάδες της Ευρώπης, στην οποία είχαν σταδιακά διασκορπιστεί. Ώσπου φτάσαμε στην 4η δεκαετία του 20ού αιώνα, όταν το ουσιαστικά διαχρονικώς επιτελούμενο έγκλημα της εβραϊκής γενοκτονίας ολοκληρώθηκε με το αποτρόπαιο Ολοκαύτωμα, κατά το οποίο βρήκαν φρικιαστικό τέλος πολλά εκατομμύρια Εβραίων (Παράθεμα 1: 1.767 σελίδες με καταλόγους κρατουμένων του Άουσβιτς και 750 φωτογραφίες νεκρών από το στρατόπεδο στη Ρίγα Λετονίας).

Κατά την εποχή τώρα του Ιησού (που βεβαίως αποτελεί το κύριο θέμα μας), οι Εβραίοι βρίσκονταν κάτω από την τυραννική ρωμαϊκή κυριαρχία, την οποία φυσικά προσπαθούσαν να αποτινάξουν αναζητώντας την ανεξαρτησία τους (Παράθεμα 2: Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπως μας διασώθηκε από τον ευγενικό ιδεολόγο επαναστάτη Βαρραβά). Παρά την αβάσταχτη σκλαβιά όμως, ήταν από τότε ένας λαός πολύ προοδευτικός, όπως δείχνουν π.χ. και τα τεράστια άλματα που είχε πραγματοποιήσει στο ζήτημα της γυναικείας χειραφέτησης (Παράθεμα 3: 27 σελίδες με βιογραφικά της Ηρωδιάδας και της Σαλώμης), στην οποία ευτυχώς δεν μπορούσαν να θέσουν τροχοπέδη ούτε οι οπισθοδρομικές φωνές κάποιων θρησκόληπτων φανατικών (Παράθεμα 4: Ζωγραφιά με τον αποκεφαλισμό του Προδρόμου).

Περισσότερα…

Δημήτρης Νατσιός, Παιδί και βυζαντινή εικόνα

Σχολιάστε


Από ΑΚΤΙΝΕΣ

anagnwstiko-1971Το έχουμε τονίσει επανειλημμένως ότι από τα σχολικά εγχειρίδια, τα βιβλία Γλώσσας, τα Αναγνωστικά του Δημοτικού -όπως τα ονομάζαμε παλαιότερα- είναι τα κρισιμότερα και από πλευράς συγγραφής, τα δυσκολότερα. (Μία διευκρίνηση. Τα βιβλία Γλώσσας, ονομάζονταν Αναγνωστικά, όχι μόνο γιατί μέσω των βιβλίων αυτών, μάθαινε ο μαθητής ανάγνωση, να συλλαβίζει, να διαβάζει. Αυτό τελειώνει στην Α’ Δημοτικού. Με τα παλιά, ωραία Αναγνωστικά, γινόταν ανάγνωση του πολιτισμού μας. Ξεφυλλίζοντάς τα ο μαθητής περιδιάβαινε και οικειωνόταν τα, καθ’ ημάς, τιμαλφή.

Τα βιβλία περιείχαν γνώσεις ιστορικές, γεωγραφικές, λαογραφικές. Τα μυρίπνοα άνθη της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, αρωμάτιζαν τα «φυλώμματά» τους. Γι’ αυτό και η συγγραφή τους ανατίθετο σε τρανούς και σπουδαίους λογοτέχνες και επιστήμονες και όχι, ως είθισται σήμερα, σε σκύβαλα και περιτρίμματα της εθνοαποδόμησης).

Τα βιβλία, λοιπόν, Γλώσσας, αλλά και ο δάσκαλος αποτελούν για τον μικρό μαθητή ενσάρκωση της κοινωνίας στην οποία το σχολείο τον οδηγεί. Στα βιβλία αντικατοπτρίζεται το ποιόν της κοινωνίας στην οποία καλείται ο μικρός μαθητής να ενηλικιωθεί και να προκόψει. Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στα ανούσια και επικίνδυνα κείμενα που περιέχουν τα βιβλία Γλώσσας. Τα βιβλία όμως έχουν και εικαστική διάσταση. Και μέσω της εικόνας περνούν μηνύματα, κάποτε δραστικότερα από τον λόγο. (Η λέξη εικόνα προέρχεται από το ρήμα είκω, που σημαίνει ομοιάζω, εξ ου και ο σύγχρονος όρος «εικαστικές τέχνες»).

Πριν όμως ακροθίξουμε το περιεχόμενο των βιβλίων, μια αναφορά στον εικαστικό καλλωπισμό των τάξεων. Θυμάμαι πριν από αρκετά χρόνια, υπηρετούσα στο σχολείο των Άνω Σουρμένων, χωριό σκαρφαλωμένο στους πρόποδες του καταπράσινου και πανέμορφου όρους Μπέλλες, στα σύνορα με τα Σκόπια. Συνηθίζω να έχω αναρτημένα, στους τοίχους της αίθουσας, κάδρα των ηρώων της ιστορίας μας, καθώς και λίγες εικόνες, βυζαντινές αγιογραφίες. Επισκέπτεται το διθέσιο σχολείο -έκλεισε πια- σχολικός σύμβουλος, «προοδευτικής» κοπής. (Ήταν τα χρόνια της σοσιαληστρικής λαίλαπας και φαυλοπραξίας).

Μου ζήτησε να κατεβάσω τις εικόνες και τα κάδρα των ηρώων, διότι δεν δημιουργούν «παιδαγωγική ατμόσφαιρα», τρομάζουν τα παιδιά και να αναρτήσω τοπία, ζώα και λοιπές χαζοχαρούμενες παραστάσεις.

Περισσότερα…

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος: Δεν ξέρω αν άλλο έθνος είχε το ευαγγέλιο στη γλώσσα του θα τολμούσε να την αλλάξει

Σχολιάστε


Από παιδεία news

Kuprou XrusostomosΜε πρωτοβουλία της Επιτροπής Παιδείας του Ευρωπαϊκού Κόμματος, πραγματοποιήθηκε σήμερα Τρίτη συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο.

Η αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κόμματος αποτελούμενη από το Γ.Γ. Μάριο Καράντωνα, Σούλα Ζαβού Πρόεδρο της Επιτροπής Παιδείας και Ανδρέα Μορφίτη, Πρόεδρο της Επιτροπής Μεταναστευτικής Πολιτικής, Εργασίας & Κοινωνικών Υποθέσεων ανέπτυξε στο Μακαριότατο τις θέσεις του Κόμματος πάνω σε θέματα της Παιδείας, του Πολιτισμού, των Εκπαιδευτικών προγραμμάτων και της χρήσης της Ελληνικής Γλώσσας.

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος συμμερίστηκε πλήρως τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς των Εκπροσώπων του Ευρωπαϊκού Κόμματος για την επιχειρούμενη υποβάθμισή της χρήσης της Ελληνικής γλώσσας στα εκπαιδευτικά μας Ιδρύματα και για τις προσπάθειες που ορισμένοι κύκλοι καταβάλλουν για την εμπέδωση μιας νεοκυπριακής συνείδησης και κουλτούρας η οποία στοχεύει έμμεσα να πλήξει την εθνική συνείδηση των Ελλήνων της Κύπρου.

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος σε δηλώσεις του μετά τη συνάντηση είπε πώς: «Είναι με μεγάλη χαρά που δεχθήκαμε σήμερα την Επιτροπή Παιδείας του Ευρωπαϊκού Κόμματος, που με πολλή προσοχή έχω ακούσει και τα τρία μέλη της Επιτροπής», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «ο αγώνας είναι κοινός για την παιδεία μας, γιατί αν δεν έχουμε παιδεία, ο τόπος δεν πρόκειται να πάει καλά».

Συνέχισε λέγοντας ότι «νοιαζόμαστε όλοι για τους νέους μας και πιστεύω ότι όλοι οι εκπρόσωποι του λαού, όλων των κομμάτων, μαζί με την Εκκλησία, πρέπει να φροντίζουμε ούτως ώστε τα παιδιά μας να έχουν μια ελληνοκεντρική εκπαίδευση, όπως λέει και το Σύνταγμά μας».

Και πρέπει, είπε, «να το απαιτήσουμε, γιατί πολλές φορές μου προκάλεσε ντροπή να ακούω τους Γερμανούς και τους Γάλλους να μιλούν αρχαία ελληνικά και εμείς να μην γνωρίζουμε που είναι η γλώσσα μας».

Δεν ξέρω, πρόσθεσε, «αν άλλο έθνος είχε το ευαγγέλιο του Χριστού στη γλώσσα του αν θα τολμούσε ποτέ να την αλλάξει». Γι αυτό, ανέφερε, «τους ευχαριστώ για τις ιδέες τους τις σωστές, συμφωνούμε απόλυτα και θα εργαστούμε και με αυτή την επιτροπή αλλά και με άλλες επιτροπές ούτως ώστε να φθάσουμε στο επιθυμητό για το καλό του λαού μας και της πατρίδας μας».

Η Ρεπούση των 1600 σταυρών ξαναχτυπά: Τα θρησκευτικά δεν έχουν θέση στο σχολείο!

Σχολιάστε


Από Freepen.gr

«Τα θρησκευτικά με την έννοια της ορθόδοξης κατήχησης, κατά την γνώμη μας, δεν έχουν θέση στο σύγχρονο Λύκειο» δήλωσε η βουλευτής των 1600 σταυρών της ΔΗΜΑΡ Μαρία Ρεπούση μιλώντας στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, που επεξεργάζεται το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας για το «Ενιαίο Λύκειο»

“Στη Β’ και Γ’ των Επαγγελματικών Λυκείων δεν υπάρχει η ιστορία. Αυτοί θα γίνουν πολίτες του κράτους. Και διδάσκονται ιστορία μόνο στην Α Λυκείου. Αντίθετα, διδάσκονται τα Θρησκευτικά και αναρωτιέμαι: γιατί ενώ θέλετε να κάνετε ένα νέο σύγχρονο Λύκειο, επιμένετε στην αντίληψή σας για τα Θρησκευτικά που δεν είναι καν θρησκειολογία όπως ήταν σε παλαιότερα σχέδια επί της υπουργίας της Άννας Διαμαντοπούλου;” συνέχισε για να γίνει ακόμη πιο προκλητική λέγοντας:

«Τα θρησκευτικά με την έννοια της ορθόδοξης κατήχησης, κατά την γνώμη μας, δεν έχουν θέση στο σύγχρονο Λύκειο»

κι έκλεισε:

«Εσείς όχι μόνο δεν τα κάνετε προαιρετικά ή δεν τα αλλάζετε, αλλά επιμένετε σε μια κυρίαρχη θέση η οποία αποτυπώνεται και στο πρόγραμμα Σπουδών του Επαγγελματικού Λυκείου, αλλά και στα υποχρεωτικά μαθήματα που δίνουν εξετάσεις τα παιδιά για να πάρουν το απολυτήριό τους. Εξάλλου δεν νομίζω ότι όσο περισσότερη ορθόδοξη κατήχηση κάνουν τα παιδιά στα σχολεία τόσο καλύτεροι χριστιανοί θα γίνουν. Αντίθετα υποβαθμίζονται οι Φυσικές Επιστήμες και η Βιολογία που είναι βασική επιστήμη και δεν ξέρω πως μπορούν σε μια σειρά από ειδικότητες να απουσιάζει η Βιολογία ή να υποβαθμίζονται οι Φυσικές Επιστήμες”.

Ας καταργήσουμε λοιπόν τα θρησκευτικά, ας αλλάξουμε και την ιστορία, ας βάλουμε και μια ημισέληνο στη θέση του Σταυρού στη σημαία μήπως και ηρεμήσει η Μαρία.

Το σχολείο και ο κατακερματισμός της γνώσης

Σχολιάστε


Γράφει ο Ερανιστής*

Είναι εμπειρικά διαπιστωμένο ότι σε πολλά πανεπιστημιακά ιδρυμάτα του λεγόμενου δυτικού κόσμου τείνει να επικρατήσει η τάση αναγωγής της εκπαίδευσης σε «παροχή κατακερματισμένων και ασύνδετων γνώσεων». Μια μεθοδικότερη και εκτενέστερη ανάλυση του ζητήματος θα αναδείκνυε ενδεχομένως και άλλες τάσεις ή διαφοροποιήσεις, σχετικές με μια σειρά παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν τη λειτουργία των πανεπιστημίων τουλάχιστον στον ευρωπαϊκό χώρο καθώς και με τον τρόπο που αυτά εντάσσονται και λειτουργούν κάθε φορά εντός συγκεκριμένων ιστορικών κοινωνικών σχηματισμών, στα πλαίσια του έθνους κράτους. Επιπλέον, απόπειρες ευρύτερων ολοκληρώσεων, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, επιχειρούν να δώσουν ενιαία χαρακτηριστικά στα συστήματα της ανώτατης εκπαίδευσης, τουλάχιστον στις χώρες που συμμετέχουν σ’ αυτές. Στη συνέχεια θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε αναλυτικότερα την κατάσταση ώστε να ανιχνεύσουμε τα αίτια και τις πιθανές συνέπειες αυτής της εξέλιξης στη μόρφωση και την κοινωνική ζωή των ανθρώπων.

LegoΑν λοιπόν θεωρήσουμε το σύνολο της ανθρώπινης εμπειρίας ή αλλιώς το σύνολο των συσσωρευμένων ανθρώπινων γνώσεων ως κάτι μη πεπερασμένο, ασύλληπτο και διαρκώς αυξανόμενο, τουλάχιστον ποσοτικά, τότε, σε μια πρώτη προσέγγιση, μας φαίνεται επόμενο και λογικό ο καθένας να «τσιμπάει» από έναν τεράστιο δίσκο ο οποίος βρίσκεται πάνω στο απέραντο τραπέζι της αποθησαυρισμένης εμπειρίας της ανθρωπότητας. Το πρόβλημα λοιπόν προκύπτει όχι απλώς επειδή όλοι «τσιμπάνε λίγο», είναι αδύνατο να φάνε από όλο το τραπέζι ή έστω να δοκιμάσουν, αλλά και γιατί κατά τη διάρκεια αυτή της διαδικασίας δεν επικεντρώνονται πουθενά, δεν εμβαθύνουν, δεν μετατρέπουν την πληροφορία σε γνώση στέρεη και θεμελιωμένη. Με άλλα λόγια επειδή και κυρίως η φοίτηση και η σπουδή δεν συμβαδίζει με την ανάπτυξη βασικών ορθολογικών και αναστοχαστικών διαδικασιών, όπως λ.χ. είναι η αφαίρεση και η γενίκευση. Χωρίς αυτές τις ικανότητες, οι οποίες δεν εμφανίζονται «φυσικά» και αυτόματα, ούτε οφείλονται απλά στην βιολογική ανάπτυξη των ατόμων, είναι προβληματική και αποσπασματική η προσέγγιση των επιμέρους αντικειμένων και μάλλον αδύνατη η σύλληψη και κατασκευή ευρύτερων σχημάτων προσέγγισης, ερμηνείας, κατανόησης και αλλαγής του κόσμου. Η υποχώρηση βεβαίως της κριτικής σκέψης δεν αφορά ξαφνικά μόνο την πανεπιστημιακή εκπαίδευση αλλά όλες τις βαθμίδες, από το δημοτικό μέχρι τα τμήματα μεταπτυχιακών σπουδών και τις διδακτορικές διατριβές. Στα πανεπιστήμια απλώς ολοκληρώνεται μια διαδικασία που αρχίζει από τις πρώτες τάξεις της υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Οι εν λόγω αλλαγές αφορούν συνεπώς και αυτό που ονομάστηκε εγκύκλια ή βασική μόρφωση.

Οι επιλογές αυτές όπως θα προσπαθήσουμε να δείξουμε παρακάτω, ούτε τυχαίες είναι ούτε «παράλογες». Αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου ρητού και άρρητου σχεδιασμού σε σχεδόν υπερεθνικό επίπεδο, όπως φαίνεται σε μια σειρά ανακοινώσεων πανευρωπαϊκών ή και παγκόσμιων οργανισμών. Η εκπαίδευση τείνει να χάσει τον παλιό κλασικό μορφωτικό της χαρακτήρα, όπως αυτός διαμορφώθηκε όλη την προηγούμενη περίοδο κατά την κυριαρχία του αστικού ιδεώδους, προς όφελος της μονόπλευρης και αποσπασματικής κατάρτισης και της ευελιξίας των αποφοίτων, οι οποίοι καλούνται να εργαστούν σε ένα όλο πιο ρευστό και ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον. Συνεπώς, η τέτοια κατάτμηση των γνωστικών αντικειμένων δεν είναι απλώς το αποτέλεσμα της επιστημονικής εξέλιξης και της συσσώρευσης γνώσεων η οποία συνέβη στο πέρασμα των χρόνων, αλλά αποτέλεσμα του γεγονότος ότι η επιστήμη την εποχή της μετανεωτερικότητας αξιώνει όλο και λιγότερο την ερμηνεία των γεγονότων και των δεδομένων μέσα από ολοκληρωμένα συστήματα λογικά διατυπωμένων προτάσεων.

Περισσότερα…

Μόνο κέρδη από τη σωστή εκμάθηση της γλώσσας

Σχολιάστε


Από δημοκρατία

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός επιστήμων

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός επιστήμων

Τα ελληνικά ήταν και παραμένουν μια δύσκολη γλώσσα. Υπήρχε, όμως, στα παλαιότερα χρόνια μια ηθική υποχρέωση των πολιτικών, των δημοσιογράφων και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης να μιλούν και να γράφουν σωστά ελληνικά· για να δείχνουν τον σεβασμό τους προς την πανάρχαια γλώσσα μας και για να γίνονται παράδειγμα προς μίμησιν από τον λαό. Σήμερα δυστυχώς ακούμε και διαβάζουμε σοβαρά γλωσσικά ολισθήματα από -υποτίθεται- μορφωμένους ανθρώπους.

Καταγράφω χαρακτηριστικά τα ακόλουθα:

Από προβεβλημένο στέλεχος της κυβερνήσεως ακούσαμε τη δήλωση ότι θα ασχοληθεί με το πρόβλημα «των πλεονάζοντων θέσεων»! Διπλό το ολίσθημα. Πρώτον, η λέξη θέση είναι γένους θηλυκού, άρα το σωστό είναι «των πλεοναζουσών θέσεων». Αλλά και αρσενικό να ήταν το γένος, το σωστό είναι «των πλεοναζόντων υπαλλήλων», όχι «πλεονάζοντων». Εκτός αν ο ομιλητής μιμείται την κακόηχη «δημοτικιά» των αριστερών φοιτητικών συλλόγων που γράφουν «του πανεπιστήμιου» αντί «του πανεπιστημίου».

Νεόκοπο πολιτικό κόμμα εμφανίστηκε και ονομάστηκε «Νέα Μέρα». Με το καλημέρα έγινε το ολίσθημα. Η λέξη μέρα δεν είναι υπαρκτή λέξη, αλλά παραφθορά και προφορική λαϊκότροπη μορφή της λέξεως «ημέρα». Το λεξικό Μπαμπινιώτη στο λήμμα «μέρα» γράφει: Βλέπε λέξη «ημέρα». Το προφορικό ιδίωμα έχει μεγαλύτερες ανοχές. Αλλά ένα πολιτικό κόμμα, που υπόσχεται ότι θα υπερασπισθεί το έθνος και τον λαό, οφείλει πρωτίστως να υπερασπίζεται τη γλώσσα και την εθνική κληρονομιά μας. Και το «γεια σου» προέρχεται από συγκεκομμένη μορφή της λέξεως «υγεία», αλλά κανείς πολιτικός έως σήμερα δεν τόλμησε να μετονομάσει το υπουργείο Υγείας σε υπουργείο «Γειας».

Στα λύκειά μας, με την ανοχή ορισμένων -όχι όλων- εκπαιδευτικών, καθιερώθηκε η μαθητική έκφραση «πενταήμερη εκδρομή». Τέτοια έκφραση στα ελληνικά δεν υπάρχει. Το σωστό είναι να λέμε «πενθήμερη», αλλά ο περιρρέων λαϊκισμός και η διάθεση… να μη θίξουμε τα καημένα τα παιδιά αφήνουν το λάθος να σέρνεται και να διαιωνίζεται. Η λέξη ημέρα έπαιρνε και θα παίρνει εσαεί δασεία, έστω και αν επεβλήθη με πραξικοπηματικό τρόπο το μονοτονικό το 1982. Άρα το ταυ όταν έπεται δασυνόμενη λέξη γίνεται θήτα. Πενθ-ήμερη, ανθυπολοχαγός κ.λπ. Όσο και αν κάποιοι δήθεν προοδευτικοί θέλουν να ξεχάσουμε τη διαχρονική ελληνική και τη δασεία μας, οι τόνοι και τα πνεύματα δεν χάνονται… Υπάρχουν και διακηρύσσουν την παρουσία τους. Το έντυπο που διαβάζετε λέγεται εφημερίδα από το επί+ημερίδα. Δεν λέγεται επημερίδα. Αλλά και οι ξένοι σέβονται τον ιστορικό τονισμό που απεμπολούν οι τονοφάγοι. Οι Άγγλοι γράφουν Hellas, διότι η Ελλάς είναι δασυνόμενη λέξη. Οι Βούλγαροι γράφουν ΧΕΜΟΥΣ το όρος Αίμος, επειδή παίρνει δασεία (και περισπωμένη στο ι, για να θυμόμαστε τα αθάνατα ελληνικά που μάθαμε).

Η εκμάθηση των ελληνικών σε όλη τη συνέχειά τους και η έμφαση στα αρχαία ελληνικά με τους τόνους και τα πνεύματα είναι παιδευτικό αγαθό και ένδειξη σεβασμού προς την Ιστορία μας, την ταυτότητά μας, την εθνική μας ύπαρξη. Επιπλέον, όμως, είναι και άθλημα πνευματικό για τους νέους με πιθανά καλά αποτελέσματα στον οικονομικό και τον επιχειρηματικό τομέα. Στην Ιαπωνία και την Κορέα ανακάλυψαν, έπειτα από σοβαρή έρευνα πολλών επιστημονικών ειδικοτήτων, ότι το οικονομικό τους θαύμα οφείλεται κυρίως στον κόπο που καταβάλλουν οι μαθητές του δημοτικού για να μάθουν τις χιλιάδες ιδεογραμμάτων του αλφαβήτου τους. Ο Ελληνας πρέσβυς ε.τ. Μάνος Μεγαλοκονόμος έχει καταγράψει σε άρθρα του το μυστικό της οικονομικής και επιστημονικής ανάπτυξης των Κινέζων, οι οποίοι πάντα νικούν τους Αμερικανούς στους διαγωνισμούς μαθηματικών. Το μυστικό είναι η ανάπτυξη του παιδικού εγκεφάλου μέσω του δύσκολου αλφαβήτου της κινεζικής.

Οι απλουστεύσεις έβλαψαν την παιδεία. Ας διδάξουμε στα παιδιά μας τα σωστά διαχρονικά ελληνικά!

Πως μας αφαίρεσαν το “εργαλείο σκέψης”… τα Αρχαία Ελληνικά

Σχολιάστε


Από ΕΛΛΑΣ

arxaia elliniki grafi

Ο βασικός λόγος που τα ελληνόπουλα δεν μαθαίνουν Αρχαία Ελληνικά στο σχολείο είναι διότι το υπουργείο παραπαιδείας εδώ και δεκαετίες έχει θέσει ως σκοπό του να μην διδάσκεται σωστά η Αρχαία Ελληνική Γλώσσα.

Η γλώσσα είναι εργαλείο σκέψεως.

Όσο πιο πολλές λέξεις χρησιμοποιούμε, όσο πιο αφηρημένες έννοιες συλλαμβάνουμε, όσο πιο καλή σύνταξη προτάσεων οικοδομούμε, τόσο περισσότερο ακονίζουμε την σκέψη μας. Όποιος δεν χρησιμοποιεί σωστά την γλώσσα, δεν μπορεί να μεταφέρει τις σκέψεις του στον έξω κόσμο. Δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τους γύρω του, δεν μπορεί να ενεργήσει γρήγορα.

Αυτός μάλλον πρέπει να είναι ο σκοπός του υπουργείου παραπαιδείας για να διδάσκει με τέτοιο βασανιστικό τρόπο την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα στα δύσμοιρα ελληνόπουλα.

Επιβάλλει στους μαθητές να μαθαίνουν αμέτρητους τύπους, καταλήξεις και κανόνες. Αυτό αποτελεί ….σαδομαζοχιστική τάση. Μετά 3 χρόνια διδασκαλίας οι Έλληνες μαθητές δεν μπορούν να καταλάβουν τί θέλει να πει ένα απλό Αρχαίο Κείμενο. Και ακόμη χειρότερα: Οι μαθητές δεν μπορούν να γράψουν ένα απλό κείμενο στην Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, αλλά ούτε και να μιλήσουν Αρχαία Ελληνικά.

Αλλά αυτός ακριβώς είναι ο βασικός σκοπός εκμαθήσεως μίας γλώσσης, το να γράφεις, το να σκέφτεσαι και το να μιλάς με αυτή την γλώσσα. Και όχι απλώς να γνωρίζεις τους γραμματικούς κανόνες και το συντακτικό.

Γιατί λοιπόν τα ελληνόπουλα δεν μαθαίνουν την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα; Διότι απλούστατα το υπουργείο παραπαιδείας δεν ακολουθεί κανόνες διδασκαλίας που ισχύουν για όσους μαθαίνουν μία ξένη γλώσσα ή κανόνες που ακολουθούνται για τα νήπια.

Περισσότερα…

Παιδεία και εθνισμός

Σχολιάστε


Από Αντίφωνο

Ziakas

Θεόδωρος Ι. Ζιάκας

Oι δύο βασικοί πόλοι αναφοράς του Νέου Ελληνισμού είναι η Τουρκία και η Δύση και οι σχέσεις μαζί τους αποτελούν το κεντρικό ζήτημα της νέο ελληνικής εθνικής στρατηγικής.

Η στρατηγική αυτή ήταν από την αρχή και εξακολουθεί να είναι και σήμερα, η στρατηγική της Προστασίας και του Εκσυγχρονισμού: Η ουσία της ήταν η εσκεμμένη δορυφοροποίηση του ελλαδικού κράτους γύρω από την κάθε φορά δεσπόζουσα δυτική δύναμη, με άμεσο προσδοκώμενο όφελος την προστασία έναντι της τουρκικής απειλής και μακροπρόθεσμο την απόσπαση του ελληνικού λαού από το βυζαντινό πολιτισμικό δρόμο και την ενσωμάτωση του στο δυτικό. Περιεχόμενο δηλ. της στρατηγικής της Προστασίας ήταν μια εκπαιδευτική στρατηγική εκδυτικισμού που πάντοτε οριζόταν ως στρατηγική εκσυγχρονισμού-εξευρωπαϊσμού.

(Η υποκατάσταση της ανατολικής απειλής με τον «από Βορρά κίνδυνο», στο διάστημα μετά το 1922 ως την πτώση της δεύτερης εθνικιστικής δικτατορίας, δεν άλλαξε την ουσία της εθνικής στρατηγικής. Τα δυο πεδία ορισμού της, η Προστασία κι ο Εκσυγχρονισμός, διατηρήθηκαν).

Η ιστορική τροχιά της στρατηγικής αυτής καλύπτει τρεις βασικές περιόδους. Η πρώτη τελειώνει με τους Βαλκανικούς πολέμους και την καταστροφή του μικρασιατικού Ελληνισμού (1922). Η δεύτερη τελειώνει με το χουντικό πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, την κατάληψη της μισής Κύπρου από τα τουρκικά στρατεύματα και τη διατύπωση βλέψεων για επανεξάπλωση της Τουρκίας προς δυσμάς. Η τρίτη περίοδος αρχίζει μ’ αυτά τα γεγονότα και βρίσκεται σε εξέλιξη. Έχει ως σταθμούς τη συμφωνία απορρόφησης της Ελλάδας από την ΕΟΚ και τον εγκλωβισμό στο λεγόμενο «πνεύμα του Νταβός».

Σπεύδω κιόλας να διατυπώσω το συμπέρασμα μου, ότι η εθνική στρατηγική της Προστασίας και του Εκσυγχρονισμού έχει καταρρεύσει ήδη από το 1922. Έχει αποτύχει σε όλο το φάσμα των στόχων της. Ούτε την προστασία από την τουρκική απειλή κατάφερε να διασφαλίσει, ούτε τον περίφημο εκσυγχρονισμό-εξευρωπαϊσμό μπόρεσε να προσεγγίσει. Απέσπασε βέβαια τον Έλληνα από το Βυζάντιο. Αυτό το κατάφερε. Δεν κατάφερε όμως να τον κάνει να αφομοιώσει τη δυτική κουλτούρα και να γίνει Ευρωπαίος.

Οι τρεις περίοδοι που μόλις ανέφερα περιγράφουν την άνοδο, τη στασιμότητα και την κατάρρευση του νεοελληνικού εθνισμού. Στην πρώτη αποτινάξαμε την τουρκική κυριαρχία και απελευθερώσαμε σιγά σιγά τα σημερινά ελλαδικά εδάφη. Αυτή την περίοδο μας διέκρινε εξωστρεφής δυναμισμός. Δεν είχαμε όμως συνειδητοποιήσει γιατί έπεσε το Βυζάντιο και ο νους μας μετεωριζόταν σε όνειρα αναβίωσης του. Οι δάσκαλοι μας φλέγονταν από το όραμα και το μεταλαμπάδευαν σε όλα τα επίπεδα της Παιδείας: Όπου νάναι γινόμαστε ένα ισχυρό ευρωπαϊκό κράτος – η Ελλάδα των πέντε θαλασσών και των τριών ηπείρων…

Στη δεύτερη περίοδο, που τα φτερά μας κόπηκαν και πέσαμε από τα σύννεφα της Μεγάλης Ιδέας στην πραγματικότητα της προσφυγιάς, της ταπείνωσης και της μιζέριας, αναδιπλωθήκαμε στα όρια του ελλαδικού κρατιδίου. Σ’ αυτό μας ανάγκαζε και η κατάρρευση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Η αναδίπλωση δεν ήταν μόνο πολιτική, αλλά και οικονομική και ιδεολογική. Πρόκειται για την κατ’ εξοχήν εποχή του Ελλαδισμού.

Περισσότερα…

Η απεθνοποίηση της Ελληνικής παιδείας

1 σχόλιο


Από Αντίβαρο

Gizis_kryfo_skoleio

Τα κύρια χαρακτηριστικά που συνθέτουν ένα έθνος και διαμορφώνουν αυτό ως συλλογικότητα με συνείδηση του ανήκειν στην συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα είναι κυρίως η γλώσσα, το θρήσκευμα και η ιστορία. Οι δεσμοί αυτοί για πολλά χρόνια παρέμεναν ισχυροί και στη σημερινή εποχή ορισμένοι ξενόδουλοι με την δική μας βοήθεια έχουν βαλθεί να διαβρώσουν την εθνική μας αυτοσυνειδησία μεσώ της παιδείας χτυπώντας τους παράγοντες που αναφέραμε παραπάνω.

Ο πρώτος συνεκτικός δεσμός που πρέπει να εξαλειφθεί κατά τούς γραικύλους αυτούς είναι η γλώσσα μας η οποία χαρακτηρίζεται από πολλούς πατρίδα και μητέρα του ανθρώπινου πολιτισμού. Θέλουν να πληγεί εκείνη η γλώσσα που κατά τον Nietzsche «οι θεοί θα επέλεγαν να μιλήσουν με αυτή στους ανθρώπους» και με τη μόνη γλώσσα που κατά τον Βρεττάκο καταλαβαίνουν οι άγγελοι διότι μιλούν μεταξύ τους με μουσική, και πλησιάζει στο να τα καταφέρει μέσω των δημοφιλέστατων σε πλήθος νεανικού κοινού Greeklish και ναι είναι γεγονός παρά πολλοί μεσώ του φραγκολεβαντίνικου αυτού μορφώματος έχουν ξεχάσει την ορθογραφία και έτσι χάνεται σιγά σιγά η πιο πλούσια γλώσσα στον κόσμο και γίνεται αυτό που φώναζε ο Μέγας Σεφέρης να προλάβουμε:

«…γιατί όλα γίνονται στην Ελλάδα σα να μας κινεί ένα θανάσιμο μίσος για τη λαλιά μας. Το κακό είναι τόσο μεγάλο, που μόνο σαν ένα φαινόμενο ομαδικής ψυχοπάθειας θα μπορούσε να εξηγηθεί. Ίσως οι απωθήσεις που προκάλεσε μια δασκαλοκρατία πολλών αιώνων, έπρεπε να καταλήξουν στις σημερινές μας νευρώσεις. Στα χρόνια μας το ζήτημα δεν είναι πια αν θα γράφουμε καθαρεύουσα ή δημοτική. Το τραγικό ζήτημα είναι αν θα γράφουμε ή όχι ελληνικά ή ένα οποιοδήποτε ελληνόμορφο εσπεράντο. Δυστυχώς όλα γίνονται σα να προτιμούμε το εσπεράντο, σα να θέλουμε να ξεκάνουμε με όλα τα μέσα τη γλώσσα μας» […] «Ο Θεός μας χάρισε μια γλώσσα ζωντανή, εύρωστη, πεισματάρα και χαριτωμένη, που αντέχει ακόμα, μολονότι έχουμε εξαπολύσει όλα τα θεριά για να τη φάνε. Έφαγαν όσο μπόρεσαν, αλλά, απομένει μαγιά, που λιγοστεύει και δεν μένει πια καιρός για να μένουμε αμέριμνοι… Αν συνεχίσουμε τον ίδιο δρόμο, αν αφεθούμε μοιρολατρικά στη δύναμη των πραγμάτων, θα βρεθούμε στο τέλος μπροστά σε μια γλώσσα εξευτελισμένη, πολύσπερμη και ασπόνδυλη».

Σχετικά πρόσφατα μάλιστα προσπάθησαν -άλλα δεν τα κατάφεραν ευτυχώς- να εισαχθεί στα σχολεία μας νέα γραμματική η οποία θα μετέτρεπε το αλφάβητο μας σε φωνητικό από τα σύμφωνα θα παρέμενε μόνο το ι, το ο, το α και το ε ενώ ως διφθόγγους θα είχαμε το μπ, το γκ, και το ντ ευτυχώς το υπουργείο έδρασε τάχιστα και απετράπη η έκδοση αυτής της επαίσχυντης γραμματικής και η είσοδος της στα ελληνικά σχολεία.

Περισσότερα…

Older Entries