Αρχική

«Η Ελλάδα και οι γεωπολιτικές προκλήσεις» – Με τον Σάββα Καλεντερίδη στην Αθήνα 22.09.2014

Σχολιάστε


Από Ινφογνώμων Πολιτικά

gevpolitika

Το Άρδην οργανώνει τη Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου στις 19.30 συζήτηση με θέμα:
Η Ελλάδα και οι γεωπολιτικές προκλήσεις“. Για το θέμα θα μιλήσουν:
Κώστας Γρίβας, καθηγητής γεωπολιτικής
Σωτήρης Δημόπουλος, διεθνολόγος
Σάββας Καλεντερίδης, εκδότης – δημοσιογράφος
Γιώργος Καραμπελιάς, εκδότης – συγγραφέας
Σταύρος Λυγερός, δημοσιογράφος
Στο χώρο πολιτικής και πολιτισμού “Ρήγας Βελεστινλής”, Ξενοφώντος 4, 6ος όροφος.

Ο Σάββας Καλεντερίδης για την «ελληνοτουρκική φιλία»

Σχολιάστε


Με αφορμή το ζήτημα που δημιουργήθηκε με την παρουσίαση του βιβλίου «Η Ανατομία του Πολέμου στο Κουρδιστάν» του Μουράτ Καραγιλάν που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Ινφογνώμων, στις 28 Νοεμβρίου 2012.

Θυμίζουμε ότι ο εκδότης (Σάββας Καλεντερίδης), τακτικός συνεργάτης της «δημοκρατίας» και γνωστός στο πανελλήνιο από την ευδόκιμο υπηρεσία του στην ΕΥΠ και την ηρωική προσπάθειά του να σώσει τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν από την ΜΙΤ, είχε λάβει άδεια για την παρουσίαση του βιβλίου στο Πολεμικό Μουσείο.

Ο συγγραφέας του έργου Μουράτ Καραγιλάν διατέλεσε μέλος της ηγετικής ομάδας του ΡΚΚ, ήταν συντοπίτης και συναγωνιστής του Κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν και γνωρίζει όσο λίγοι το προσκήνιο και το παρασκήνιο του τιτάνιου αγώνα των Κούρδων για την ελευθερία.

Η τουρκική κυβέρνηση, ενοχλήθηκε από το γεγονός της κυκλοφορίας του βιβλίου και από τη σημειολογία της συμμετοχής στην παρουσίασή του Ελλήνων διπλωματών, στρατιωτικών και πανεπιστημιακών καθηγητών σ’ έναν χώρο όπως το Πολεμικό Μουσείο. Διά της διπλωματικής οδού, λοιπόν, ασκήθηκαν πιέσεις ώστε να αναβληθεί η εκδήλωση και διατυπώθηκαν φιλικές παραινέσεις προς το Eλληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο… συνεμορφώθη ταχέως προς τας υποδείξεις της γείτονος…!!!

Ο διασυρμός της πολιτικής τάξης της χώρας και η επίσημη παραδοχή της υπαγωγής μας στη δικαιοδοσία της Άγκυρας αποφεύχθηκαν με την παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος όταν ενημερώθηκε για το ζήτημα που είχε προκύψει, έδωσε εντολή αρμοδίως να προχωρήσουν κανονικά και να αγνοήσουν τους «κακούς μας γείτονες».

Η παρουσίαση έγινε τελικά και με μεγάλη επιτυχία στο Πολεμικό Μουσείο.

Παρακολουθήστε την εκπομπή του OnAlert, έχοντας πάντα υπ’ όψιν σας ότι η εκπομπή μεταδόθηκε το 2012…

Η Ελλάδα μεταξύ σφύρας και άκμονος (2)

Σχολιάστε


Από Ινφογνώμων Πολιτικά

Σάββας Καλεντερίδης

metaxi sfyras kai akmonos

Στο άρθρο μας της Παρασκευής (σ.σ.: α’ μέρος) αναφερθήκαμε στο δυσεπίλυτο πρόβλημα της διαχείρισης του γεωπολιτικού θησαυρού που συνιστά ο ελληνικός χώρος, μια διαχείριση που σε επίπεδο σχεδιασμού και κυρίως εφαρμογής ανήκει παραδοσιακά στο υπουργείο Εξωτερικών.

Στο προηγούμενο σημείωμά μας καταλήξαμε ότι ο γεωπολιτικός προσανατολισμός της Ελλάδος προς τη Δύση, ιδιαίτερα μετά την είσοδο της χώρας μας στο ΝΑΤΟ, περιόρισε δραματικά το πεδίο ανεξάρτητης και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, ενώ, όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά, η Ελλάδα ήταν ο μεγάλος χαμένος, αφού η Τουρκία λόγω θέσης και μεγέθους ήταν πιο χρήσιμη για τις ΗΠΑ στο μεγάλο ζητούμενο της Δύσης (έως το 1990), που ήταν η αντιμετώπιση της κομμουνιστικής απειλής.

Ένα θέμα που αξίζει ιδιαίτερης μελέτης και προσοχής είναι πώς διαχειρίστηκε συγκριτικά με την Άγκυρα η Αθήνα -και εννοούμε τις κυβερνήσεις ως σύνολο αλλά και το υπουργείο Εξωτερικών- τη σχέση της Ελλάδας με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.

Τραγική στιγμή για τα συμφέροντα της χώρας μας και για τον έλεγχο του Αιγαίου αποτελεί η απόφαση της κυβέρνησης Εθνικής Ενότητος, το 1974, να αποχωρήσει από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, με τη δικαιολογία ότι «το ΝΑΤΟ αποδείχθηκε ανίκανο να παρεμποδίσει την Τουρκία από την εξαπόλυση νέας βάρβαρης και απρόκλητης επίθεσης κατά της Κύπρου… Το ΝΑΤΟ δεν έχει επομένως λόγο ύπαρξης και δεν μπορεί να εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο συνεστήθη, αφού δεν μπορεί να αποτρέψει τον πόλεμο μεταξύ δύο μελών του».

Περισσότερα…

Σάββας Καλεντερίδης : Η Ελλάδα μεταξύ σφύρας και άκμονος (1)

1 σχόλιο


Από Ινφογνώμων Πολιτικά

Σάββας Καλεντερίδης

metaxi sfyras kai akmonos

H άσκηση εξωτερικής πολιτικής στην Ελλάδα είναι ίσως ένα από τα δυσκολότερα πράγματα, γι’ αυτό θα πρέπει πάντα οι κυβερνήσεις να επιλέγουν με μεγάλη υπευθυνότητα τους διπλωμάτες και το λοιπό προσωπικό που θα υπηρετήσει έναν τόσο ευαίσθητο και κρίσιμο τομέα, όπως αυτός της εξωτερικής πολιτικής μας. Φυσικά, ανάλογη ευαισθησία και υπευθυνότητα θα πρέπει να επιδεικνύουν και οι εκάστοτε πρωθυπουργοί, όταν επιλέγουν υπουργούς και υφυπουργούς για το νευραλγικό πόστο του υπουργείου Εξωτερικών.

Όσον αφορά τους τελευταίους, την τελευταία δεκαετία πέρασαν από το ΥΠ.ΕΞ. τυχάρπαστοι και τυχάρπαστες, που λεηλάτησαν τα απόρρητα κονδύλια, εξυπηρέτησαν συγγενείς και φίλους με κάθε τρόπο, επιφέροντας μεγάλο πλήγμα και καταστρέφοντας το πολιτικοδιπλωματικό κεφάλαιο το οποίο συσσώρευσε στο πολύπαθο αυτό υπουργείο ο ευπατρίδης «Νέστωρ» της ελληνικής διπλωματίας, πρέσβης ε.τ. Πέτρος Μολυβιάτης.

Για τη λεηλασία που έλαβε χώρα στους οικονομικούς πόρους του ΥΠ.ΕΞ. είναι σε εξέλιξη δικαστική διαδικασία, στην οποία εμπλέκονται και υπηρεσιακοί παράγοντες (πρέσβεις), δίχως τη σύμπραξη των οποίων δεν είναι δυνατόν να γίνουν τα εγκλήματα που έκαναν οι πολιτικοί προϊστάμενοί τους τα προηγούμενα χρόνια.

Περισσότερα…

Να ανοίξουμε τα μάτια μας

Σχολιάστε


Από Ινφογνώμων Πολιτικά

eyes-above-water

Σάββας Καλεντερίδης

Το έχουμε αναφέρει αρκετές φορές από αυτήν εδώ τη στήλη και είμαστε υποχρεωμένοι να το επαναλάβουμε και σήμερα, γιατί δυστυχώς η εντύπωση που έχουμε είναι ότι η κυβέρνηση και οι κρατικοί φορείς, που εκ του καθήκοντός τους είναι επιφορτισμένοι με τη διαχείριση των ζητημάτων αυτών, δεν έχουν αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει στον περίγυρό μας.

Οι εξελίξεις στη Μεσοποταμία και τη Μέση Ανατολή είναι οι σοβαρότερες από τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα, οπότε καθορίστηκαν τα σύνορα, οι γεωπολιτικοί συσχετισμοί και οι ισορροπίες στην ως άνω περιοχή, στην Ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο, στην Ελλάδα και τη Βαλκανική.

Δηλαδή, 100 χρόνια μετά, η «τράπουλα» ξαναμοιράζεται και μπαίνουν τα θεμέλια για τη νέα «αρχιτεκτονική» της περιοχής!

Τότε, 100 χρόνια πριν, όταν έμπαιναν τα θεμέλια που ξεθεμελιώνονται στις μέρες μας, η Ελλάδα δεν κατόρθωσε να διακρίνει τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί, με αποτέλεσμα να μην έχουμε εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης. Αυτό είχε ως «φυσικό» επακόλουθο να ζήσουμε τον Εθνικό Διχασμό, να λειτουργήσουν δύο κυβερνήσεις, των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης και να πάμε χωρίς στρατηγικό σχέδιο στη Μικρά Ασία για να βιώσουμε τη μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία του Ελληνισμού, μια καταστροφή η οποία καθόρισε την εκφυλιστική και αποκαρδιωτική πορεία του Ελληνισμού ολόκληρο τον 20ό αιώνα, που κατέληξε στην τραγωδία την οποία βιώνουμε τα τελευταία 10 χρόνια.

Τότε, η γεωπολιτική μυωπία της άρχουσας τάξης και των λεγόμενων «ελίτ» δεν κατόρθωσε να προστατέψει τον εξωελλαδικό Ελληνισμό, που ήταν και η πραγματική δύναμη της Ελλάδας, και τον άφησε έρμαιο στις ορέξεις των Νεοτούρκων και των κάθε λογής συνεργατών και υποστηρικτών τους. Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, πολύ πριν αποσταλούν στρατεύματα στη Σμύρνη, το ελληνικό κράτος και οι ελληνικές κυβερνήσεις ήταν απλοί θεατές στο έγκλημα της γενοκτονίας των Ελλήνων της Θράκης, του Πόντου και της Μικράς Ασίας.

Περισσότερα…

Αλλάζει ο χάρτης στη Μεσοποταμία – Τι σημαίνει αυτό για Κύπρο και Ελλάδα;

Σχολιάστε


Από αἰέν ἀριστεύειν

Mesopotamia

Του Σάββα Καλεντερίδη

Η επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου», που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1991 ως απάντηση της διεθνούς κοινότητας στην εισβολή του Σαντάμ Χουσεΐν στο Κουβέιτ έξι μήνες νωρίτερα (2 Αυγούστου 1990), μπορεί να θεωρηθεί η θρυαλλίδα που πυροδότησε σειρά εξελίξεων, οι οποίες θα οδηγούσαν στην αλλαγή του χάρτη της περιοχής.

Τότε στην ουσία μπήκαν τα θεμέλια του κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ, με το ψήφισμα του ΟΗΕ για τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων βορείους του 36ου παραλλήλου, και του σιιτικού κράτους στο νότιο τμήμα της χώρας, με τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων νοτίως του 32ου παραλλήλου. Η ανατροπή του Σαντάμ το 2003 και η ψήφιση νέου συντάγματος το 2005, από τη μια πλευρά καθιέρωσε το ομόσπονδο κράτος του Κουρδιστάν και από την άλλη έδωσε τη δυνατότητα στη σιιτική πλειοψηφία να πάρει την εξουσία στα χέρια της, στη Βαγδάτη, οδηγώντας στο περιθώριο τη σουνιτική μειοψηφία, η οποία έχει μια επιπλέον ατυχία,να μη διαθέτει σχεδόν καθόλου πετρελαιοφόρα κοιτάσματα, στις περιοχές που είναι πλειονότητα.

Όσο περνούσαν τα χρόνια, οι σιίτες της Βαγδάτης, υπό τον Αλ Μαλίκι, ισχυροποιούσαν τη θέση τουςοικονομικά, λόγω των εσόδων από τα πετρέλαια, ενώ πολιτικά προσπαθούσαν να ισορροπήσουν μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον. Το ίδιο διάστημα, οι Κούρδοι έχτιζαν το δικό τους κράτος, προσδοκώντας στη σταδιακή απεξάρτηση από τη Βαγδάτη και στην πλήρη ανεξαρτησία, όταν ήταν κατάλληλες οι συνθήκες, ενώ οι σουνίτες οδηγούνταν στο περιθώριο σε όλους τους τομείς. Ένα επί πλέον πρόβλημα μεταξύ των Κούρδων της Ερμπίλ, των σιιτών του Μαλίκι και των σουνιτών της Αλ Αμπάρ, που θεωρείται η επαρχία προπύργιό τους, ήταν ο έλεγχος της Περιφέρειας Κιρκούκ, που έχει και τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου.

Με βάση το σύνταγμα του 2005, η τύχη του Κιρκούκ θα κρινόταν με δημοψήφισμα, που μέχρι σήμερα δεν έγινε, μη επιτρεπούσης και της Ουάσιγκτον, υπό το φόβο ότι κάτι τέτοιο θα προκαλούσε γενική ανάφλεξη στο Ιράκ.

Περισσότερα…

Είπε Ελλην βουλευτής: «Εμείς οι Τούρκοι»

2 Σχόλια


Από δημοκρατία

kalenteridisΣτο άρθρο μας της προηγούμενης Κυριακής αναφερθήκαμε γενικώς στο θέμα της πορείας της Ε.Ε. και ειδικώς στον τρόπο με τον οποίο τα κόμματα έκαναν τις επιλογές τους για την κατάρτιση των ψηφοδελτίων τους, σημειώνοντας μάλιστα ότι το θετικό βήμα της σταυροδοσίας ακυρώνεται κατά κάποιον τρόπο από τον τρόπο επιλογής των υποψηφίων, που συνήθως γίνεται από κλειστές ομάδες, οι οποίες συνήθως είναι εκτός τόπου και χρόνου ή κατά πώς λέει ο λαός μας, ζουν στον κόσμο τους.

Για να απονείμουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ τουλάχιστον τηρήθηκαν τα προσχήματα, αφού τις υποψηφιότητες που αποφασίστηκαν και πάλι από μια στενή ομάδα ατόμων, που κατηγορείται από τους ίδιους τους συντρόφους της ότι δεν απέβαλε ποτέ τα σταλινογενή της χαρακτηριστικά, κλήθηκε να τις εγκρίνει η Κεντρική Επιτροπή. Επίσης, πρέπει να αναφέρουμε ότι κέρδισε τις εντυπώσεις και η κίνηση των Ανεξάρτητων Ελλήνων να ζητήσει βιογραφικά από όλους τους ενδιαφερομένους και να επιλέξει από αυτούς με κλήρωση τους 10 από τους 42 υποψηφίους του ευρωψηφοδελτίου.

Αυτή η παρωδία της δημοκρατίας, που αποτελεί τον κεντρικό παράγοντα της κακοδαιμονίας της πατρίδας μας, απέκτησε τραγελαφικά χαρακτηριστικά στην περίπτωση εκείνου που τηρούσε έστω και τύποις τα προσχήματα.

Η πρώτη παρασπονδία με έντονα χαρακτηριστικά υποκρισίας έγινε στην υπόθεση του Θεόδωρου Καρυπίδη, ο οποίος εκπαραθυρώθηκε από τη θέση του υποψήφιου περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας για μια ανάρτηση που αναμετέδωσε από τη σελίδα του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, η οποία έθιγε εβραϊκούς κύκλους και θεωρήθηκε αμάρτημα καθοσίωσης, αν και όλοι γνώριζαν ότι ο άνθρωπος δεν έχει απολύτως καμία σχέση με ρατσιστικούς ή αντισημιτικούς κύκλους. Τότε ο γ. γ. του κόμματος, κ. Βίτσας, μετά τις διαμαρτυρίες εβραϊκών οργανώσεων, πανικόβλητος μετέβη στην Κοζάνη, θέτοντας το θέμα σε ψηφοφορία. Τα μέλη του Περιφερειακού Συμβουλίου Δ. Μακεδονίας ψήφισαν εννέα υπέρ και τρία κατά της υποψηφιότητας. Παρά το 80%, η… ηγεσία έκοψε τον κ. Καρυπίδη!

Περισσότερα…

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: