Αρχική

Η κατά Erdogan «υλοποίηση της Συνθήκης της Λωζάνης» και οι δικές μας ψευδαισθήσεις

Σχολιάστε


Οι πρωτοβουλίες και οι συναντήσεις που λειτουργούν εκτονωτικά και απορροφούν κραδασμούς στις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι επιβεβλημένες.

Γράφει ο Νίκος Μελέτης

Όμως συναντήσεις όπως αυτή που είχε στο Πεκίνο ο Αλέξης Τσίπρας με τον Τ. Erdogan, την πρώτη μετά από περισσότερο από έναν χρόνο και εν μέσω μιας περιόδου υψηλής έντασης στο Αιγαίο και στην Κύπρο, δεν πρέπει να λειτουργούν αποπροσανατολιστικά ούτε να δημιουργούν αυταπάτες στην εξωτερική πολιτική της χώρας.

Πολύ περισσότερο πρέπει να αποφεύγονται αυθαίρετες ερμηνείες και αφελείς διαρροές των όσων λέει ο τούρκος ηγέτης, καθώς και η χρήση τέτοιων αναφορών για να προβληθεί ένα success story που τουλάχιστον στα ελληνοτουρκικά κρατά μόλις λίγες ώρες.

Στη συνάντηση που είχε ο πρωθυπουργός με τον Tούρκο πρόεδρο είναι προφανές και από την σύνθεση της ελληνικής αντιπροσωπείας που τον συνόδευε, ότι θα γινόταν μια γενική προσπάθεια αποκατάστασης των διαύλων επικοινωνίας των δυο κυβερνήσεων. Οι δίαυλοι αυτοί είχαν διαρραγεί, λόγω της γνωστής υπόθεσης της μη έκδοσης των οκτώ Τούρκων αξιωματικών, τους οποίους ο κ. Erdogan κατηγορεί ως πραξικοπηματίες και θεωρεί ότι είχε λάβει υποσχέσεις από την ελληνική κυβέρνηση για την παράδοση τους.

Η «θετική ατζέντα» που συζήτησαν οι δυο αντιπροσωπείες σε θέματα διμερούς συνεργασίας και η ανακοίνωση του επόμενου Συμβουλίου διακυβερνητικής συνεργασίας που θα γίνει στη Θεσσαλονίκη, είναι θετικά βήματα μεταξύ δυο γειτονικών χωρών, αλλά καθόλου δεν μπορεί να κρύψουν και να καλύψουν το χάσμα που υπάρχει σε μείζονα ζητήματα.

Περισσότερα

Advertisements

Παυλόπουλος για Συνθήκη της Λωζάνης: Οποιαδήποτε παράβαση συνεπάγεται την επιβολή κυρώσεων

Σχολιάστε


prokopis-paulopoulos

Η Συνθήκη της Λωζάνης είναι αναπόσπαστο μέρος του Διεθνούς Δικαίου, η τήρηση της είναι υποχρεωτική και οιαδήποτε παράβασή της συνεπάγεται την επιβολή των προβλεπόμενων κατά το Διεθνές Δίκαιο κυρώσεων, υπογράμμισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος σε δήλωσή του κατά τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Μικράς Ασίας και Μικρασιατών στην πόλη της Καλαμάτας.

Με αφορμή την πρόσφατη επικαιρότητα αναφορικά με τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις ο κ. Παυλόπουλος δήλωσε: « Η Τουρκία οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι ο πλήρης σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου αποτελεί conditio sine qua non για το αν και κατά πόσον ένα κράτος αξίζει να συγκαταλέγεται μεταξύ των δημοκρατικώς οργανωμένων μελών της Διεθνούς Κοινότητας. Και η Συνθήκη της Λωζάνης είναι αναπόσπαστο μέρος του Διεθνούς Δικαίου, άρα η τήρησή της είναι υποχρεωτική και, επομένως, οιαδήποτε παράβασή της συνεπάγεται την επιβολή των προβλεπόμενων κατά το Διεθνές Δίκαιο κυρώσεων».

Παράλληλα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τόνισε ότι «Πριν απ’ όλα εμείς, οι Έλληνες, πρέπει να διατηρούμε άσβεστη στην συλλογική μας μνήμη την συμβολή του Μικρασιατικού Ελληνισμού στην διατήρηση της Εθνικής και Πολιτισμικής συνείδησης. Διότι -και μεσ’ από την διαχρονική δύναμη του Ελληνισμού ν’ αντιμετωπίζει με ηρωισμό τις συμφορές και να μην τους επιτρέπει ν’ ανακόψουν την ιστορική του πορεία- η Μικρασιατική Καταστροφή και η προσφυγιά που επακολούθησε ήταν το «μπόλι» που γονιμοποίησε, στο διηνεκές, το δέντρο της εθνικής και πνευματικής συνείδησης του Έθνους των Ελλήνων».
Επισήμανε, επίσης, ότι πρωτίστως οφείλουμε να μην λησμονούμε την θυσία των τραγικών θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, επιτελώντας έτσι και εθνικό χρέος, το οποίο πηγάζει και από την ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων του 1998.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ἡ ἀλήθεια γιά τή Θράκη στήν … «Τούρκιε»!

Σχολιάστε


Από Αντιφωνητής

ekrem-ekinciΕίχαμε κι άλλες φορές αναφερθεί στους έντιμους εκείνους Τούρκους που λένε για τα ελληνοτουρκικά ζητήματα όσες αλήθειες δεν τολμούν να πουν συχνά ούτε οι πιο εύστομοι «δικοί μας». Ένα τέτοιο φωτεινό παράδειγμα αποτελεί ο 48χρονος καθηγητής ισλαμικού Δικαίου Εκρέμ Μπουγρά Εκιντζή που έγραψε ένα άρθρο (με τίτλο «Ο νόμος της σαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση») στην εθνικιστική εφημερίδα «Τούρκιγε» στις 11 Δεκεμβρίου 2013. Παραθέτουμε κατωτέρω όλο σχεδόν το άρθρο του Εκιντζή και ελπίζουμε να το διαβάσουν κι εκείνοι οι καλόπιστοι Έλληνες που ακόμη πιστεύουν ότι στη Θράκη αδικούμε κάποιους ή ασκούμε …«εθνικιστική πολιτική».

Τις προάλλες ο Γ.Γ. του υπουργείου Παιδείας της Ελλάδας Γιώργος Καλαντζής δήλωσε πως «Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που εφαρμόζει τον ισλαμικό νόμο». Πραγματικά είναι εκπληκτικό το ότι εκεί οι μουσουλμάνοι έχουν κάποια θρησκευτικά δικαιώματα που δεν υπάρχουν στην Τουρκία.

Με την συνθήκη της Αθήνας του 1913 έγινε αποδεκτό πως σε κάθε λειτουργία των μουσουλμάνων των οθωμανικών εδαφών που πέρασαν στην Ελλάδα, θα έχει  λόγο η Ισλαμική Κοινότητα που οι ίδιοι θα ιδρύσουν. Το καθεστώς αυτό συνεχίστηκε και με τη Συνθήκη της Λωζάνης. Η Ελλάδα το 1920 κατέστησε τον νόμο για την εκλογή μουφτή και την διοίκηση των ιδρυμάτων και τις υποχρεώσεις της από τη Συνθήκη των Αθηνών, εσωτερικό δίκαιο.

Οι διαχειριστικές επιτροπές εκλέγουν τον μουφτή και τον βοηθό του και η εκλογή αυτή μεταβιβαζόταν μέσω του Έλληνα πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη στον σεϊχουλισλάμη, από τον οποίο δινόταν και η έγκριση. Όταν καταργήθηκε ο σεϊχουλισλάμης σταμάτησε και αυτή η διαδικασία.

Περισσότερα…

Το Προξενείο εκτουρκίζει τη μειονότητα

Σχολιάστε


EchinosXanthis1

Μια συνέντευξη του Παναγιώτη Σγουρίδη στον Σεμπαεδήν Καραχότζα…
 
Αναδημοσιεύουμε σήμερα (από τον τρέχοντα «Αντιφωνητή») τμήμα μιας πρόσφατης συνέντευξης που παραχώρησε στον Πομάκο δημοσιογράφο (και καλό μας φίλο) Σεμπαεδήν Καραχότζα ο πρώην βουλευτής Ξάνθης (με το ΠΑΣΟΚ) και κάποτε αντιπρόεδρος της Βουλής Παναγιώτης Σγουρίδης.Ένας άνθρωπος με τον οποίο μπορεί σε πολλά να διαφωνούμε, αλλά σίγουρα οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε και τις πατριωτικές του ευαισθησίες και τη γενναία παλαιότερα στάση του απέναντι στην Άγκυρα και το Προξενείο Κομοτηνής…
– Κύριε Σγουρίδη, θα ήθελα, αφού πρώτα σας ευχαριστήσω που με τιμάτε παραχωρώντας μου αυτή τη συνέντευξη, να ξεκινήσουμε τη συζήτηση μας για το μειονοτικό ζήτημα της Θράκης. Βλέπετε, μετά από τόσα χρόνια, να έχει αλλάξει κάτι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο ή αν η κατάσταση παραμένει σταθερή;
– Εσείς με τιμάτε, κύριε Καραχότζα, διότι σήμερα χωρίς να έχω καμιά δημόσια ιδιότητα μου δίνετε βήμα επικοινωνίας. Υποθέτω επειδή εκτιμάτε την άποψή μου. Ως προς το ερώτημά σας θα προσπαθήσω να το προσεγγίσω από τρεις οπτικές γωνίες. Η πρώτη, ως προς το περιβάλλον διαβίωσης, θα έλεγα ότι τα πράγματα βελτιώθηκαν πολύ λόγω έργων υποδομής και εκσυγχρονισμού της τεχνολογίας. Η δεύτερη, ως προς της οικονομικές συνθήκες διαβίωσης, τα πράγματα χειροτέρεψαν, όπως σε όλους τους Έλληνες πολίτες. Ανεργία, μείωση μισθών και συντάξεων, προβλήματα διάθεσης σε ικανοποιητική τιμή του καπνού, αύξηση τιμής ρεύματος και νερού, φόροι, χαράτσια κ.ά. Τέλος, η τρίτη ως προς τα μειονοτικά δικαιώματα ισονομίας και ισοπολιτείας, ενώ τα πράγματα βελτιώθηκαν θεαματικά, κατάργηση του άρθρου 19 περί ιθαγένειας, ποσόστωση εισόδου στα Πανεπιστήμια των μουσουλμανοπαίδων, πλήρης ελευθερία σε όλα τα είδη αδειοδοτήσεως κλπ.  Όμως υπάρχει ένα δίκτυο από καθοδηγούμενους μειονοτικούς πολίτες που συνεχώς υπερβάλλουν σε διεκδικήσεις, επιδιώκοντας να εκθέσουν τη χώρα, στην οποία ζουν, στα μάτια της Διεθνούς Κοινότητας.

Συνεχίζουν να προκαλούν οι Τούρκοι…διεκδικώντας 16 νησιά..

Σχολιάστε


Από Έχω μάτια και βλέπω

16nisiaΣύμφωνα με σημερινό (σ.σ. 26 Δεκεμβρίου) δημοσίευμα της Ζαμάν, συνολικά 16 νησιά του Αιγαίου και της Μεσογείου έχουν ιδιοποιηθεί παράνομα, από την Ελλάδα λόγω της αμέλειας της τουρκικής κυβέρνησης, λέει μια σειρά από αυθεντίες.

“Η κυβέρνηση αγνόησε την εξαγορά των νησιών της Τουρκίας από την Ελλάδα, προκειμένου να είναι σε θέση να πάρει μια ημερομηνία για τις διαπραγματεύσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004,» αναφέρει ο Ουμίτ Γιαλίμ μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του Δημοκρατικού Κόμματος (DP), σημειώνοντας ότι η εξαγορά των νησιών από την Ελλάδα ξεκίνησε το 2004 με δύο νησιά, Donkey και Bulamaç, ανοικτά των ακτών της πόλης Didim στις τουρκικές ακτές του Αιγαίου.

Πριν από μερικούς μήνες, ο υπουργός Εξωτερικών Ahmet Davutoğlu δήλωσε, απαντώντας σε κοινοβουλευτική ερώτηση ότι υπάρχει, όσον αφορά ορισμένα νησιά και νησίδες στο Αιγαίο, μια σειρά από προβλήματα, όπως αυτό της ιδιοκτησίας, και ότι η Τουρκία σε μια προσπάθεια να φθάσει σε μια δίκαιη λύση, είναι σε διάλογο με την Ελλάδα.

Αλλά ο Γιαλίμ ισχυρίστηκε, ότι δεν υπάρχει ασάφεια ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς των νησιών αυτών. «Τα νησιά αυτά ανήκουν στην Τουρκία«, δήλωσε στη Zaman σήμερα προσθέτοντας: «Στην πραγματικότητα, μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης, η νεοσύστατη Τουρκική Δημοκρατία, ξεπληρώνοντας το χρέος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με τις δυτικές δυνάμεις, κατέβαλε επίσης το ποσό που αναλογεί σε αυτά τα νησιά. »

Τα 16 νησιά που ο Γιαλίμ ισχυρίζεται ότι είναι τουρκικά, αλλά των οποίων η κυριότητα ορισμένοι αναλυτές θεωρούν αμφίβολη είναι τα εξής: Οινούσσες, Χουρσίτ, Φούρνοι, Γαιδουρονήσι, Αρκιοί, Φαρμακονήσι, Kololimnoz, Keçi, Γυαλί, Λέβιθα και Ardacıkall, όλα στο Αιγαίο, και Γαύδος, Δία ή Ντία, Διονυσάδες, και Κουφονήσι στην περιοχή της Μεσογείου.

Στη Συνθήκη της Λωζάνης που ακολούθησε τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, την οποία η Τουρκία υπέγραψε το 1923 με τις νικήτριες δυνάμεις του πολέμου, η Άγκυρα συμφώνησε να δώσει πίσω τα νησιά του Αιγαίου και της Μεσογείου, που είχαν καταληφθεί από ξένες δυνάμεις κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αλλά ο Γιαλίμ υπογράμμισε, αυτά τα 16 νησιά δεν αναφέρονται μεταξύ των νησιών που η Τουρκία συμφώνησε ότι ανήκουν στην Ελλάδα και την Ιταλία. «Αν τα ονόματα των νησιών αυτών δεν αναφέρονται στην συνθήκη, γιατί θα πρέπει να είναι η ιδιοκτησία τους αμφιλεγόμενη;». «Αυτό σημαίνει ότι παρέμειναν ως τουρκικό έδαφος. «Από το 2004, η Ελλάδα φέρεται να έχει αρχίσει την οικοδόμηση οικισμών στα νησιά του Donkey και Bulamaç, απαιτώντας Τούρκους πολίτες να επιδείξουν διαβατήριο για να εισέλθουν τα νησιά».

Περισσότερα…

Από τη Συνθήκη της Λωζάνης μέχρι σήμερα – Ιστορικό πλαίσιο

Σχολιάστε


Από Ινφογνώμων Πολιτικά

Άρθρο του Αναστάσιου Λαυρέντζου

Η Ελλάδα των μνημονίων και της βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής πριν βρεθεί στη σημερινή κατάσταση δεν ήταν μια χώρα χωρίς προβλήματα. Αντιθέτως, όντας τμήμα των άστατων Βαλκανίων, εδώ και δεκαετίες αντιμετωπίζει σοβαρές απειλές, οι οποίες με την τωρινή της εξασθένηση είναι πιθανό να ενταθούν ή και να πολλαπλασιαστούν. Με αφετηρία αυτή την εκτίμηση, θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τα ζητήματα της Θράκης, η οποία εδώ και πολλά χρόνια ζητά την προσοχή μας.

Βασικό χαρακτηριστικό της Θράκης είναι η ύπαρξη μιας πολυάριθμης μουσουλμανικής μειονότητας.

Η παρουσία της μειονότητας αυτής είναι αποτέλεσμα των ρυθμίσεων της Συνθήκης της Λωζάνης, η οποία εξαίρεσε από την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών – που η ίδια επέβαλε – τους μουσουλμάνους της Θράκης και τους Έλληνες της Τουρκίας (Κωνσταντινούπολη, Ίμβρος, Τένεδος).

Σήμερα η ελληνική μειονότητα της Τουρκίας έχει προ πολλού εξαλειφθεί. Αντιθέτως, οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί της Θράκης είναι παρόντες και απολαμβάνουν πλέον όλων των δικαιωμάτων που παρέχει μια ευρωπαϊκή χώρα στους πολίτες της. Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί της Θράκης δεν συγκροτούν ενιαίο εθνοτικά σύνολο, αλλά αποτελούνται από τρεις διακριτές ομάδες: τους λεγόμενους τουρκόφωνους (με τουρκική εθνική συνείδηση), τους Πομάκους (εξισλαμισμένοι πληθυσμοί της Ροδόπης με δικό τους γλωσσικό ιδίωμα και ιδιαίτερη παράδοση) και τους Ρoμά (Αθίγγανοι, με γλώσσα επίσης διαφορετική της τουρκικής).

Εξ αρχής, βασική επιδίωξη της τουρκικής πολιτικής στη Θράκη ήταν η ομογενοποίηση των μουσουλμανικών πληθυσμών και η μετατροπή τους σε τουρκική εθνική μειονότητα, η οποία θα αποτελέσει το όχημα για την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στην περιοχή. Προς την κατεύθυνση αυτή ήδη έχουν γίνει πολλά βήματα, δυστυχώς με την ανοχή και κάποιες φορές και με τη σύμπραξη της ελληνικής πλευράς. Στα επόμενα θα κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή στις σημαντικότερες πολιτικές εξελίξεις που διαμορφώνουν το σημερινό πλαίσιο στη Θράκη.

Περισσότερα…

«Στοπ» στο υπερδραστήριο τουρκικό προξενείο. Άρθρο-παρέμβαση από μέλος του ΣΥΡΙΖΑ

Σχολιάστε


Από OnAlert.gr

Γράφει η Δήμητρα Κοκαλιάρη
Διεθνολόγος Παντείου Πανεπιστημίου
Μέλος του Τμήματος Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Με την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης του 1923 Ελλάδα και Τουρκία συμφώνησαν σε αμοιβαία υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών. Από την ανταλλαγή αυτή εξαιρέθηκαν ο ελληνορθόδοξος πληθυσμός της Κων/πολης και ο μουσουλμανικός της Δυτικής Θράκης. Η συνθήκη αυτή εμπεριέχει ρήτρα απαγόρευσης άσκησης διακρίσεων, κατοχυρώνει αστικά και πολιτικά δικαιώματα, τη θρησκευτική ελευθερία, την εκπαίδευση της μειονότητας, την προστασία ηθών και εθίμων των μειονοτήτων καθώς και τη διαχείριση των θρησκευτικών και ευαγών ιδρυμάτων τους.

Παράλληλα, η δράση του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή έχει τις ρίζες της στη Συνθήκη της Λωζάνης, αρχικά ως προξενικό γραφείο, αργότερα ως προξενείο, έπειτα ως Γενικό Προξενείο και εδώ και κάποια χρόνια “κράτος εν κράτει” με την πολιτική του παρότρυνση στην μουσουλμανική μειονότητα. Αν διατρέξει κανείς την ιστορία του θα παρατηρήσει πως πάγιος στόχος του ήταν να αναλάβει καθήκοντα που δεν σχετίζονται με τις αρμοδιότητες ενός προξενείου. Συγκεκριμένα, γίνεται μία οργανωμένη προσπάθεια “εκτουρκισμού” της μουσουλμανικής μειονότητας υποβοηθούμενη βέβαια και από την απραξία και τις πολιτικές διάκρισης και κοινωνικού αποκλεισμού των εκάστοτε ελληνικών κυβερνήσεων σε βάρος της μειονότητας. Δεν θα μπορούσε άλλωστε ένα προξενείο να υποκαταστήσει ως ένα βαθμό τις ελληνικές διοικητικές αρχές αν δεν έβρισκε κάποιο κενό εξουσίας ή έστω παρουσίας στην περιοχή.

Έτσι, έχουμε γίνει μάρτυρες επανειλλημένα σε χρηματοδοτήσεις για εκλογικούς λόγους, σε παρεμβάσεις στο έργο των τοπικών αρχών, σε εκφοβισμούς έναντι των δύο άλλων ομάδων που συναποτελούν με τους Τουρκογενείς την μουσουλμανική μειονότητα αλλά και έναντι ομοεθνών που τυγχάνει να έχουν αντίθετη άποψη με τις προξενικές αρχές. Μάλιστα, έχει καταφέρει το τουρκικό προξενείο να καταστεί -για να μην πούμε αυτοχαρακτηριστεί- προστάτης όλων των μειονοτήτων τις περιοχής (δηλαδή και των Ρομά και των Πομάκων) και μοναδικος “διαιτητής” σε τυχόν μειονοτικές διαφορές που μπορεί να προκύψουν. Επιπλέον, χάρη στην κοινή θρησκεία αυτών μπορεί και διεισδύει σε λεπτά θρησκευτικά ζητήματα επιτυγχάνοντας να τα εγκλωβίσει υπό τον δικό του αποκλειστικό έλεγχο.

Περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: