Αρχική

Η Ελλάδα επιστρατεύει όλα τα μέσα για τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, τονίζει ο Κοτζιάς

Σχολιάστε


ImageHandler

Η Ελλάδα έχει επιστρατεύσει όλα τα μέσα για την προστασία των θαλάσσιων εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τονίζει ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, αλλά επισημαίνει ότι τα μέτρα δεν αποδίδουν και ότι αν ήθελε κανείς να σταματήσει τους πρόσφυγες θα έπρεπε να βυθίζει τις βάρκες και να αφήνει τους ανθρώπους να πνιγούν.

Ο κ. Κοτζιάς αναφέρει ακόμη ότι η Ελλάδα έχει δαπανήσει το 2015 περί τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ για τη φροντίδα των προσφύγων. Κάνει, μεταξύ άλλων, λόγο για «κύκλους του εξωτερικού που ονειρεύονται την κατάρρευση της κυβέρνησης» του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ εκφράζει τη δυσπιστία του για τα αποτελέσματα πρόσφατων δημοσκοπήσεων.

Οι πρόσφυγες θα έβρισκαν δρόμους προκειμένου να φθάσουν στην Γερμανία, ακόμη και αν η χώρα έκλεινε τα σύνορά της, εκτιμά ο κ. Κοτζιάς, σε συνέντευξή του στην Tageszeitung του Βερολίνου, και τονίζει ότι «κανένα τείχος δεν μπορεί να σταματήσει τους πρόσφυγες». Δεν αποκλείει δε οι διακινητές να ζητήσουν ακόμη και σωματικά όργανα, π.χ. νεφρούς ως αντάλλαγμα για τη μεταφορά των προσφύγων, αν οι τελευταίοι δεν μπορούν πλέον να πληρώσουν.

«Θα πρέπει να καταπολεμηθούν τα αίτια της φυγής των προσφύγων -δηλαδή να υπάρξει ειρήνη στην Συρία. Ένα μεγάλο λάθος ήταν η ανεπαρκής χρηματοδότηση των χωρών συγκέντρωσης και φιλοξενίας των προσφύγων στον Λίβανο και στην Ιορδανία», δηλώνει ο κ. Κοτζιάς και προσθέτει ότι για τους Σύρους θα ήταν καλύτερα αν μπορούσαν να μείνουν πιο κοντά στη χώρα τους. Διευκρινίζει δε ότι μόνο το 55% όσων έχουν περάσει από την Ελλάδα από τον Δεκέμβριο του 2015 είναι συριακής καταγωγής και αναφέρεται σε πολλούς Αλγερινούς και Μαροκινούς που φθάνουν στην Κωνσταντινούπολη αεροπορικώς και κατόπιν μεταβαίνουν οδικώς στα τουρκικά παράλια.

Περισσότερα

ΣΥΡΙΖΑ: Προκλητική πρωτοβουλία Κροάτισσας ευρωβουλευτού για άτυπη ομάδα «Φίλων της Μακεδονίας»

Σχολιάστε


dimitris-papadimoulis

Ο κ. Παπαδημούλης επισημαίνει στην επιστολή του ότι ο τίτλος της άτυπης ομάδας όχι μόνο δεν έχει καμία νομική βάση, αλλά αμφισβητεί και τις αποφάσεις της ΕΕ και του ΟΗΕ, υπενθυμίζοντας την επίσημη ονομασία της FYROM.

Tην πλήρη αντίθεση της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στην ενέργεια της Κροάτισσας Ευρωβουλευτού του Ευρωπαικού Λαικού Κόμματος Μαριάνας Πέτιρ να αναλάβει πρωτοβουλία για την δημιουργία ομάδας φιλίας στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο με την επωνυμία «Φίλοι της Μακεδονίας» εκφράζει ο Δημήτρης Παπαδημούλης με επιστολή του στον πρόεδρο του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς.

Ο κ. Παπαδημούλης επισημαίνει στην επιστολή του ότι ο τίτλος της άτυπης ομάδας όχι μόνο δεν έχει καμία νομική βάση, αλλά αμφισβητεί και τις αποφάσεις της ΕΕ και του ΟΗΕ, υπενθυμίζοντας την επίσημη ονομασία της FYROM

H επιστολή του κ. Παπαδημούλη έχει ως εξής:

«Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

«Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στην πρωτοβουλία της Κροάτισσας βουλευτή από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, κας Μαριάνα Πέτιρ, να δημιουργήσει άτυπη ομάδα Ευρωβουλευτών υπό τον τίτλο «Φίλοι της Μακεδονίας».

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αναγνώρισε επίσημα την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, δεδομένου ότι η χρήση μόνο αυτού του ονόματος είναι σε πλήρη συμμόρφωση με το ψήφισμα 817 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών της 7ης Απριλίου 1993. Όπως γνωρίζετε, οι διαπραγματεύσεις για το ζήτημα της ονομασίας βρίσκονται σε εξέλιξη υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών ως το μόνο κοινώς αποδεκτό και συμφωνημένο διεθνές πλαίσιο διαπραγματεύσεων.

Κατά συνέπεια, θα ήθελα να τονίσω ότι ο τίτλος της άτυπης ομάδας όχι μόνο δεν έχει καμία νομική βάση, αλλά αμφισβητεί και τις αποφάσεις της ΕΕ και του ΟΗΕ. Ως εκ τούτου, η χρήση του θεσμικού ρόλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εγκαταστάσεών του από την άτυπη ομάδα θα πρέπει να αποτραπεί προκειμένου να αποφευχθούν παρεξηγήσεις.

Όπως σημειώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην Ετήσια Έκθεση Προόδου τον Νοέμβριο του 2015 και η Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή ΕΕ-ΠΓΔΜ τον Δεκέμβριο του 2015, σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην χώρα πρέπει να επιταχυνθούν, όπως η εφαρμογή του κράτους δικαίου, οι μεταρρυθμίσεις στη δικαστική εξουσία, η καταπολέμηση της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος, η εκλογική μεταρρύθμιση και η ομαλή διεξαγωγή κοινοβουλευτικών εκλογών τον Απρίλιο του 2016 σύμφωνα με τις διεθνείς προδιαγραφές, η εφαρμογή της πολιτικής συμφωνίας του Ιουνίου/Ιουλίου, η ενδυνάμωση της ελευθερίας του τύπου και των ΜΜΕ, όπως επίσης και η ανάπτυξη καλών σχέσεων γειτονίας. Κάθε προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, η οποία σέβεται τις αποφάσεις της ΕΕ και του ΟΗΕ, θα πρέπει να ενθαρρύνεται.

Αναμένω με ενδιαφέρον την απάντησή σας σε αυτό το πολύ σημαντικό ζήτημα».

http://www.naftemporiki.gr/

 

Ο κύκλος κλείνει [Αφηγήσεις του Δεκαπενταύγουστου]

Σχολιάστε


Από Άρδην-Ρήξη

SYRIZA

του Γιώργου Καραμπελιά

Κλείνει ένας χρόνος, σχεδόν, από τότε που άρχισε να γίνεται όλο και πιο πιθανή η άμεση κατάληψη της κυβερνητικής εξουσίας από μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με την ευκαιρία της προεδρικής εκλογής και την πρόκληση πρόωρων εκλογών στις αρχές του 2015. Τα μηνύματα ήταν αδιάψευστα. Η Νέα Δημοκρατία, μετά τις ευρωεκλογές, έδειχνε να καταρρέει ενώ πύκνωναν τα σημάδια από τους Αμερικανούς, και ταυτόχρονα από τους Γερμανούς, ότι εγκαταλείπουν σταδιακώς τη συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου. Πράγμα που συνέβη για πολλούς λόγους.

Γιατί Αμερικανοί και Γερμανοί προτίμησαν τον ΣΥΡΙΖΑ;

Κατ’ αρχάς, η απειλή πολιτικής αποσταθεροποίησης, από την εξάντληση των δύο παλαιών μαστοδόντων του δικομματισμού, έβαζε τις μεγάλες δυνάμεις σε τροχιά αναζήτησης εναλλακτικών λύσεων και υποχρεωτικώς έπεφταν πάνω στον ΣΥΡΙΖΑ.

Συν τοις άλλοις, οι Αμερικανοί και οι Γερμανοί, ο καθένας για δικούς του λόγους, δεν ήθελαν να κλείσει η εποχή των μνημονίων για την Ελλάδα, όπως φαινόταν πιθανό να συμβεί μετά το τέλος του 2014, ή τουλάχιστον κατά το 2015.

Για τους Γερμανούς και ιδιαίτερα τη στρατηγική Σόιμπλε: Η Ελλάδα, μετά το ξεζούμισμα επτά χρόνων (η ύφεση είχε αρχίσει από το 2008), θα είχε ίσως τη δυνατότητα να ξεφύγει από τη μέγγενη των μνημονίων και θα αποκτούσε μεγαλύτερη ανεξαρτησία, αναδεικνύοντας κυβερνήσεις που θα αναιρούσαν εν μέρει τα «κεκτημένα» των μνημονιακών χρόνων και θα επανέφεραν στο τραπέζι το ζήτημα του Κατοχικού Δανείου και των αποζημιώσεων. Σε πιθανές εκλογές, το 2015, ή ακόμα και το 2016, θα ήταν δυνατό να αναδειχθεί μια κυβέρνηση αντιμνημονιακών δυνάμεων με πραγματικές δυνατότητες – αν όχι «να σκίσει τα μνημόνια»– να αναιρέσει ένα μεγάλο μέρος του μνημονιακού κορσέ. Αυτό, παράλληλα με τις ανάλογες εξελίξεις στην Ισπανία ή την Ιρλανδία, κινδύνευε να θέσει σε κίνδυνο τη γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη και να δώσει τη δυνατότητα στους Γάλλους και τους Ιταλούς να σηκώσουν κεφάλι. Εξάλλου, η πολιτική Ντράγκι, σχετικά με την ποσοτική χαλάρωση, και η εκλογή Γιουνκέρ, ως προέδρου της Κομισιόν, δεν προοιωνίζονταν κάποια θετική εξέλιξη για τη γερμανική ηγεμονία. Γι’ αυτό και θα ήταν προτιμότερη μια πρόωρη, και σε συνθήκες μνημονίου, άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, ώστε να αποτύχει παταγωδώς και να μεταβληθεί στο αρνητικό παράδειγμα για την Ευρώπη.

Οι Αμερικανοί, από την άλλη, εξ αιτίας των γεωπολιτικών αναταραχών στην ευρύτερη περιοχή και της αντιπαράθεσης Τουρκίας-Ισραήλ, δεν είχαν κατορθώσει ακόμα να κλειδώσουν τα δύο βασικά τους «θέματα», σχετικά με την Ελλάδα, το ζήτημα των Σκοπίων και προπαντός το Κυπριακό, δεδομένου ότι θεωρούσαν την κυβέρνηση Σαμαρά υπερβολικά «εθνικιστική». Εξάλλου, από την εποχή της κυβέρνησης Σημίτη –με μοναδική εξαίρεση το διάλειμμα του ΓΑΠ που με εντολή τους οδήγησε την Ελλάδα στα μνημόνια για να πλήξει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ–, η Αμερική είχε απολέσει σε μεγάλο βαθμό την απόλυτη ηγεμονία στην ελληνική πολιτική σκηνή: ο Σημίτης, ο Κώστας Καραμανλής και οι Σαμαράς -Βενιζέλος βρίσκονταν πιο κοντά στους Ευρωπαίους και τους Γερμανούς, ή τουλάχιστον προσπαθούσαν να κρατούν ίσες αποστάσεις.

Περισσότερα

Αντιρατσιστικό: «Το έξυπνο πουλί πιάστηκε από τη μύτη»

1 σχόλιο


Από Άρδην-Ρήξη

Το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και οι εθνομηδενιστές του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ, και του σημιτικού ΠΑΣΟΚ

Genocide

Των Γ. Καραμπελιά – Γ. Ρακκά από τη Ρήξη φ. 107 (6 Σεπ. 2014)

Είναι εξωφρενικό, και ταυτόχρονα τόσο ενδεικτικό για την κατάσταση εξαχρείωσης που κυριαρχεί στη χώρα μας, το γεγονός ότι η προοπτική συμπερίληψης των γενοκτονιών του Πόντου και της Μικράς Ασίας στο σχετικό άρθρο του λεγόμενου αντιρατσιστικού νομοσχεδίου συγκεντρώνει τόσες αντιδράσεις, όσες θα συναντούσε και η αναγνώρισή τους από το τούρκικο κατεστημένο!

Κι όμως, αυτό συμβαίνει με τις γενοκτονίες του Πόντου και της Μικράς Ασίας εδώ και τριάντα χρόνια –καθώς η λεγόμενη «ακαδημαϊκή αριστερά» πρωτοστατεί στην άρνησή τους και τροφοδοτεί με ρεπούσεια επιχειρήματα την ενδοτική έναντι της Τουρκίας πολιτική στρατηγική της ΔΗΜΑΡ, του ΣΥΡΙΖΑ και του σημιτικού ΠΑΣΟΚ.

Αρχικά, να ξεκαθαρίσουμε τα αυτονόητα: Το «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο είναι από τη φύση του προβληματικό. Επιβάλλεται στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης αντίληψης πολιτικής ορθότητας, που είναι συστατικό στοιχείο της πλανητικής φιλελεύθερης αποικιοκρατίας της Δύσης και ταυτόχρονα αποτελεί πολιτικό εργαλείο μιας «βιομηχανίας του ολοκαυτώματος», που χρησιμοποιεί συστηματικά το oλοκαύτωμα των Εβραίων από τους ναζί ως όργανο νομιμοποίησης της γενοκτονίας των Παλαιστινίων.

Στο πλαίσιο αυτό, τόσο ο αντιρατσισμός όσο και η άρνηση του ολοκαυτώματος ξεχειλώ­νονται ως έννοιες, για να καταστούν όπλα του σιωνισμού και της παγκοσμιοποίησης σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Το αποτέλεσμα αυτής της προπαγανδιστικής στρέβλωσης και της νομικής κατάχρησης των εννοιών είναι ακριβώς αντίθετο από το δήθεν προσδοκώμενο –δηλαδή υπονομεύεται η υπαρκτή ανάγκη να καταπολεμήσουμε τον ρατσισμό ή μορφές σύγχρονου νεοναζισμού που εξαπλώνουν τον αντισημιτισμό τους μέσα από την άρνηση του ολοκαυτώματος.

Περισσότερα…

Μπορεί ο εθνομηδενισμός να είναι «αντισυστημικός»;

Σχολιάστε


Από Άρδην-Ρήξη

Του Γιώργου Καραμπελιά

bar-krit-tsi-e1400682062185

21 Μαΐου 2014

Από τις Εκλογές του Ιουνίου 2012 και μετά, τα εγχώρια και τα ξένα συμφέροντα επιχειρούν συστηματικά να ελέγξουν τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, κατ’ εξοχήν μέσω του ελέγχου του νέου –πρόσκαιρου ή μονιμότερου– πόλου εξουσίας, που ανεδείχθη από εκείνες τις εκλογές, δηλαδή του ΣΥΡΙΖΑ.

Βασικός μοχλός, για την υλοποίηση της επιδίωξης των συστημικών δυνάμεων και των μεγάλων συμφερόντων, είναι η αποτελεσματική χρησιμοποίηση της ψαλίδας που υπάρχει ανάμεσα στη στενή οργανωτική βάση του ΣΥΡΙΖΑ και την πολύ ευρύτερη εκλογική του απεύθυνση. Αυτή η ψαλίδα οδηγεί αναπόφευκτα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε μια στρατηγική διεύρυνσης, ώστε να μπορέσει να αποκτήσει τα μεγέθη και τις δυνατότητες διαχείρισης της εξουσίας. Και γύρω από τον χαρακτήρα αυτής της διεύρυνσης παίζεται και το μέλλον αυτού του κόμματος.

Οι εγχώριοι και διεθνείς «ρυθμιστές» της κοινωνικής και πολιτικής ζωής παρεμβαίνουν αποφασιστικά σε αυτό το πεδίο. Το κύριο όπλο που διαθέτουν είναι ο λεγόμενος χώρος της κεντροαριστεράς και του εκσυγχρονισμού, ο οποίος, τα προηγούμενα χρόνια, εκφραζόταν κατ’ εξοχήν με το ΠΑΣΟΚ, αλλά διατηρούσε εκλεκτικές συγγένειες, στο πεδίο της ιδεολογίας, και με την ανανεωτική Αριστερά, ακόμα και ένα κομμάτι της άκρας αριστεράς (χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις του «Ιού» της παλιάς Ελευθεροτυπίας). Η λεγόμενη κεντροαριστερά αποτελεί τον κεντρικό ιδεολογικό μοχλό ελέγχου της εξουσίας στην Ελλάδα, από τη δεκαετία του 1980 και μετά. Με τα συγκροτήματα Τύπου που ελέγχει (βλέπε Νέα, Βήμα, Έθνος, παλιότερα Ελευθεροτυπία, Μega κ.λπ.). Με τον έλεγχο των πανεπιστημιακών και ακαδημαϊκών ελίτ, καθώς και της πνευματικής και πολιτιστικής ελίτ. Με την ηγεμονία στο ίδιο το φαντασιακό και τις συμπεριφορές των νεώτερων γενεών. Γι’ αυτό εξάλλου, όπως έχουμε τονίσει πάρα πολλές φορές, η ύστερη μεταπολίτευση σφραγίστηκε αποφασιστικά από την ιδεολογία του εκσυγχρονισμού και εθνομηδενισμού.

Το μεγάλο στοίχημα αυτών των συμφερόντων ήταν πώς θα κατορθώσουν να ελέγξουν τον ελληνικό λαό σε μια στιγμή κρίσης του κυρίαρχου μοντέλου, όπως διαμορφώθηκε μετά το 2010. Και το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν έμοιαζε με τον «τετραγωνισμό του κύκλου». Πώς να αποφύγουν την κατάρρευση της ιδεολογικής τους ηγεμονίας, τη στιγμή που κατέρρεαν τα εκλογικά ποσοστά και η ισχύς της «επίσημης» κεντροαριστεράς, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ. Ιδιαίτερα στην περίοδο που διανύουμε, κατά την οποία το σύστημα δεν έχει κατορθώσει να σταθεροποιηθεί και η φτωχοποίηση και η οικονομική καταστροφή συνεχίζουν να απειλούν τη μεγάλη μάζα των Ελλήνων, έπρεπε να διασφαλιστεί η σχετική σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος. Τη μία πλευρά του συστήματος εξουσίας, τη Ν.Δ. και τη δεξιά, κατόρθωσαν να την ελέγξουν εν τέλει, παρά τις αντιμνημονιακές κορώνες του Σαμαρά μετά το 2011, και την μετέβαλαν στον βασικό πυλώνα του συστήματος, μαζί με το καταρρέον ΠΑΣΟΚ.

Περισσότερα…

Όταν ο «μικρός ΣΥΡΙΖΑ» πυροβολεί τον «μεγάλο ΣΥΡΙΖΑ»

1 σχόλιο


Από Παρέμβαση

Του Σταύρου Λυγερού

suleiman-xristopoulos

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει ξαναπυροβολήσει τα πόδια της, αλλά αυτή τη φορά το τραύμα στην τελική ευθεία προς τις ευρωεκλογές ενδέχεται να αποδειχθεί μοιραίο. Στην Κουμουνδούρου θεωρούσαν ανοήτως ότι το κόψιμο της Σαμπιχά Σουλεϊμάν από το ευρωψηφοδέλτιο θα περνούσε ντούκου.

Η υπόθεση, όμως, λειτούργησε σαν καταλύτης για να τεθούν ευρύτερα ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο που η κομματική γραφειοκρατία αντιλαμβάνεται το εθνικό συμφέρον και βεβαίως για την ικανότητά της να χειρισθεί τα εθνικά θέματα. Μ’ αυτή την έννοια, ο Τσίπρας προσέφερε πολύτιμο δώρο στον Σαμαρά.

Πέρα, όμως, από την πολιτική διάσταση, υπάρχουν και δύο ακόμα διαστάσεις. Η πρώτη είναι το γεγονός πως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ παραβίασε την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, με την οποία ενέκρινε την υποψηφιότητα Σαμπιχά. Η δεύτερη διάσταση είναι ο ανθρωποφαγικός τρόπος, με τον οποίον η Κουμουνδούρου αντιμετώπισε τη ρομά ακτιβίστρια. Αντί να της δώσει εξηγήσεις, άφησε δημοσίως να αιωρούνται άθλιοι υπαινιγμοί.

Ας σημειωθεί ότι η νομαρχιακή επιτροπή Ξάνθης, που χάλασε τον κόσμο για την υποψηφιότητα της Σαμπιχά, είχε εγκρίνει ενθέρμως την υποψηφιότητα (για το περιφερειακό συμβούλιο) του δεδηλωμένου Τούρκου εθνικιστή Κουρτ, ο οποίος υπερηφανεύεται για τις σχέσεις του με τον αρχηγό των Γκρίζων Λύκων.

Περισσότερα…

Είπε Ελλην βουλευτής: «Εμείς οι Τούρκοι»

2 Σχόλια


Από δημοκρατία

kalenteridisΣτο άρθρο μας της προηγούμενης Κυριακής αναφερθήκαμε γενικώς στο θέμα της πορείας της Ε.Ε. και ειδικώς στον τρόπο με τον οποίο τα κόμματα έκαναν τις επιλογές τους για την κατάρτιση των ψηφοδελτίων τους, σημειώνοντας μάλιστα ότι το θετικό βήμα της σταυροδοσίας ακυρώνεται κατά κάποιον τρόπο από τον τρόπο επιλογής των υποψηφίων, που συνήθως γίνεται από κλειστές ομάδες, οι οποίες συνήθως είναι εκτός τόπου και χρόνου ή κατά πώς λέει ο λαός μας, ζουν στον κόσμο τους.

Για να απονείμουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ τουλάχιστον τηρήθηκαν τα προσχήματα, αφού τις υποψηφιότητες που αποφασίστηκαν και πάλι από μια στενή ομάδα ατόμων, που κατηγορείται από τους ίδιους τους συντρόφους της ότι δεν απέβαλε ποτέ τα σταλινογενή της χαρακτηριστικά, κλήθηκε να τις εγκρίνει η Κεντρική Επιτροπή. Επίσης, πρέπει να αναφέρουμε ότι κέρδισε τις εντυπώσεις και η κίνηση των Ανεξάρτητων Ελλήνων να ζητήσει βιογραφικά από όλους τους ενδιαφερομένους και να επιλέξει από αυτούς με κλήρωση τους 10 από τους 42 υποψηφίους του ευρωψηφοδελτίου.

Αυτή η παρωδία της δημοκρατίας, που αποτελεί τον κεντρικό παράγοντα της κακοδαιμονίας της πατρίδας μας, απέκτησε τραγελαφικά χαρακτηριστικά στην περίπτωση εκείνου που τηρούσε έστω και τύποις τα προσχήματα.

Η πρώτη παρασπονδία με έντονα χαρακτηριστικά υποκρισίας έγινε στην υπόθεση του Θεόδωρου Καρυπίδη, ο οποίος εκπαραθυρώθηκε από τη θέση του υποψήφιου περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας για μια ανάρτηση που αναμετέδωσε από τη σελίδα του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, η οποία έθιγε εβραϊκούς κύκλους και θεωρήθηκε αμάρτημα καθοσίωσης, αν και όλοι γνώριζαν ότι ο άνθρωπος δεν έχει απολύτως καμία σχέση με ρατσιστικούς ή αντισημιτικούς κύκλους. Τότε ο γ. γ. του κόμματος, κ. Βίτσας, μετά τις διαμαρτυρίες εβραϊκών οργανώσεων, πανικόβλητος μετέβη στην Κοζάνη, θέτοντας το θέμα σε ψηφοφορία. Τα μέλη του Περιφερειακού Συμβουλίου Δ. Μακεδονίας ψήφισαν εννέα υπέρ και τρία κατά της υποψηφιότητας. Παρά το 80%, η… ηγεσία έκοψε τον κ. Καρυπίδη!

Περισσότερα…

Older Entries