Αρχική

Τουρκία: άγριο θηρίο στη γωνία……

Σχολιάστε


ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η κατάσταση στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο επιδεινώνεται, χωρίς βεβαίως το Αιγαίο να μένει απέξω. Στην πραγματικότητα πρόκειται για κρίσιμη κατάσταση με καθοριστική ευθύνη της Τουρκίας του Ταγίπ Ερντογάν, καθώς δική της επιδίωξη ήταν και είναι η κλιμάκωση της έντασης ώστε τα πράγματα να φτάσουν εδώ που τώρα βρίσκονται. Χωρίς μάλιστα κανείς να είναι σε θέση να προβλέψει το αύριο το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει και θερμά γεγονότα.

Είναι φανερό ότι η Αγκυρα αισθάνεται στριμωγμένη στη γωνία, εξαιτίας εξελίξεων που δεν είχε προβλέψει, όπως η ανακάλυψη πλούσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή, κυρίως όμως λόγω των αντιφατικών πολιτικών του Ερντογάν με βασικό κίνητρο τη διεθνή αναγνώριση της ηγεμονίας του (και της χώρας του φυσικά) στην περιοχή. Στο πλαίσιο αυτών των πολιτικών εντάσσεται η προσπάθειά του να κάνει ξανά την Τουρκία το κέντρο και προστάτη του σουνιτικού Ισλάμ –διατηρώντας όμως καλές σχέσεις με το σιιτικό– και εθνική μητρόπολη όλων των λαών που θεωρεί ότι έχουν τουρκικές ρίζες. Την ιδέα της μητρόπολης την εγκατέλειψε σχετικά γρήγορα γιατί βρήκε απέναντί του τη Ρωσία, αφού οι συγκεκριμένοι λαοί ανήκαν στο παρελθόν στη Σοβιετική Ενωση, αλλά επέμενε και επιμένει να εμφανίζεται η Τουρκία κέντρο και προστάτης του Ισλάμ στη Μέση Ανατολή και ο ίδιος ηγέτης του.

Οι στρατηγικές επιδιώξεις και οι πρακτικές που χρησιμοποίησε ο Ερντογάν τον έφεραν σταδιακά σε σύγκρουση με όλους σχεδόν τους γείτονές του, με άλλες δυνάμεις της περιοχής, όπως το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και ταυτόχρονα κατάφερε να εξοργίσει την Ουάσιγκτον και να έχει ψυχρές σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ενωση στο σύνολό της. Αυτά όλα –και άλλα, όπως η απειλή που συνιστούν οι Κούρδοι για την ακεραιότητα της χώρας– κράτησαν την Τουρκία εκτός ενεργειακών εξελίξεων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τώρα πασχίζει με κάθε τρόπο να μπει στο παιχνίδι, αλλά όχι ως περιθωριακός ή παίκτης πάγκου. Θέλει να είναι απολύτως βασικός, αν όχι κυρίαρχος του παιχνιδιού.

Με αυτά και μ’ εκείνα, η Τουρκία κατάφερε να μπει μόνη της στη γωνία. Από την άλλη πλευρά γνωρίζει πολύ καλά το μέγεθος του πληθυσμού της και τη μεγάλη αξία του οικοπέδου της για τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, τη Δύση και προς το παρόν ρισκάρει, γιατί αποκλείεται η Ουάσιγκτον να αποδεχθεί αμαχητί απώλεια της επιρροής σ’ αυτήν. Παράλληλα, ο Ερντογάν εκβιάζει παρανομώντας και προκαλώντας, ως ηγέτης, όχι απλά περιφερειακής, αλλά μεγάλης δύναμης, την οργή των ΗΠΑ – Ισραήλ και της Ευρώπης.

Αγνωστο πώς θα καταλήξει όλη αυτή η ιστορία, γιατί σήμερα η Τουρκία θυμίζει άγριο θηρίο εγκλωβισμένο στη γωνία που προσπαθεί να ξεφύγει. Ψάχνει λοιπόν να βρει κάποιον αδύναμο να κτυπήσει, όπως η Κύπρος, ή και η Ελλάδα. Να θυμόμαστε επίσης ότι συνήθως η Αγκυρα δεν μπλοφάρει, άρα απαιτείται πολύ μεγάλη προσοχή στη μακρά περίοδο μεγάλης έντασης που έρχεται.

http://www.kathimerini.gr

 

 

 

Advertisements

Δεύτερο Κόσοβο σχεδιάζει η Τουρκία στη Θράκη

Σχολιάστε


Αναστάσιος Λαυρέντζος

Όσες φορές η ελληνική Θράκη έρχεται στο επίκεντρο της ειδησεογραφίας, αυτό συνήθως γίνεται εξαιτίας των δηλώσεων ή της επίσκεψης σε αυτή κάποιου Τούρκου πολιτικού. Μέσα από αυτές τις σποραδικές αναφορές ο μέσος Έλληνας έχει μια μάλλον θολή εντύπωση για το τι συμβαίνει στην Θράκη. Στο πλαίσιο λοιπόν των γενικότερων εξελίξεων είναι ενδιαφέρον να αναρωτηθούμε: τι ακριβώς συμβαίνει στη Θράκη; Τι επιδιώκει η τουρκική πολιτική στην περιοχή και τι έχει επιτύχει όλα αυτά τα χρόνια;

Η «ιδιαιτερότητα» της Θράκης έγκειται στο ότι διαθέτει μια ευάριθμη μουσουλμανική μειονότητα. Η ύπαρξη μουσουλμανικών πληθυσμών στην περιοχή είναι αποτέλεσμα των ρυθμίσεων της Συνθήκης της Λωζάνης, η οποία από την ανταλλαγή πληθυσμών που η ίδια επέβαλε, εξαίρεσε αμοιβαία τους μουσουλμάνους της Θράκης και τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου. Σημειώνουμε ότι αναφερόμαστε σε «μουσουλμάνους της Θράκης» διότι οι σχετικοί πληθυσμοί που παρέμειναν στην περιοχή ήταν εξαρχής ετερογενείς, διακρινόμενοι σε τουρκόφωνους, Πομάκους και Αθίγγανους.

Αντίστοιχα μιλάμε για «Έλληνες της Τουρκίας», όχι από μεροληψία, αλλά διότι οι «Ρωμιοί» που έμειναν στην Τουρκία είχαν θρησκευτική και γλωσσική ομοιογένεια, διέθεταν θεσμούς (Πατριαρχείο), σημαντικά εκπαιδευτικά ιδρύματα και είχαν βαθιές ιστορικές αναφορές. Επί πλέον, από τους Ελληνορθόδοξους που κρίθηκαν μη ανταλλάξιμοι, οι 30.000 ήταν Έλληνες υπήκοοι, κάτοικοι Κωνσταντινουπόλεως και οι 8.200 ήταν Έλληνες κάτοικοι των νησιών Ίμβρου και Τενέδου.

Υπενθυμίζουμε ότι τα ελληνικά νησιά Ίμβρος και Τένεδος, παραχωρήθηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάνης στην Τουρκία για λόγους ασφαλείας των Στενών. Αυτό ωστόσο έγινε με τη ρητή απαίτηση (Άρθρο 14) ότι οι πληθυσμοί τους θα διατηρούσαν την αυτονομία τους. Η δέσμευση αυτή ποτέ δεν τηρήθηκε από την Τουρκία, η οποία με σειρά ενεργειών πέτυχε τον εξανδραποδισμό των ελληνικών πληθυσμών και από τα δύο αυτά νησιά.

Περισσότερα

Το Barbaros και η «στρατηγική της έντασης» της Τουρκίας

1 σχόλιο


 

Η «έξοδος» του Barbaros ήρθε να υπενθυμίσει ότι η Τουρκία επιμένει στις πάγιες αμφισβητήσεις της.

Η πρόσφατη ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο με την προσπάθεια της Τουρκίας να κάνει έρευνες σε περιοχή που ανήκει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και την αποστολή της ελληνικής φρεγάτας Νικηφόρος Φωκάς δεν ήρθαν ως κεραυνός εν αιθρία.

Η διαμάχη για την υφαλοκρηπίδα αποτελεί μία από τις βασικές διαφορές ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο από τη μια πλευρά και την Τουρκία από την άλλη. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, η «αναθεωρητική» στροφή της Τουρκίας ως προς τα όσα είχαν αποτυπωθεί στις συμφωνίες της δεκαετίας του 1920 και του 1930 που έκτοτε είχαν ορίσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, κατεξοχήν αποτυπώθηκε στο ερώτημα της υφαλοκρηπίδας.

Ας μην ξεχνάμε ότι τότε έχουμε και το πρώτο μεγάλο κύμα στροφής προς τις ενεργειακές έρευνες στο θαλάσσιο χώρο, όπως και τις σαφείς ενδείξεις ότι το Αιγαίο όπως και συνολικά η ανατολική Μεσόγειος κρύβουν σημαντικά αποθέματα υδρογονανθράκων.

Το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας

Το πρόβλημα που είχε προκύψει ήταν συγκεκριμένο: η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής θέσης και του νησιωτικού χαρακτήρα της και δεδομένου ότι το διεθνές δίκαιο και ειδικά η Διεθνής Σύμβαση για τη Θάλασσα αναγνωρίζουν στα νησιά και τις κατοικημένες και με οικονομική δραστηριότητα βραχονησίδες δικιά τους υφαλοκρηπίδα διαθέτει μια εντυπωσιακή υφαλοκρηπίδα, όπως και ΑΟΖ εάν την κηρύξει.

Λόγω της συγκεκριμένης γεωγραφικής θέσης και επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο να έκανε η Ελλάδα στο Αιγαίο (όπως ανακοίνωσε ότι θα κάνει στο Ιόνιο), πάλι το Αιγαίο θα «έκλεινε» ως «ελληνική θάλασσα», κάτι που οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν αποφύγει να κάνουν μέχρι τώρα.
Η Τουρκία σταθερά και πάγια υποστηρίζει έναν τρόπο οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας (και κατ’ επέκταση της ΑΟΖ, εφόσον η μεθοδολογία είναι κοινή) που δεν αναγνωρίζεται από το διεθνές δίκαιο αφού θεωρεί ότι το κύριο κριτήριο είναι η «μέση γραμμή» ανάμεσα στις ηπειρωτικές περιοχές, μην αποδεχόμενη την αυτοτελή υφαλοκρηπίδα των νησιών. Παράλληλα, έχει διακηρύξει, με ψήφισμα της Εθνοσυνέλευσης το 1995 ότι τυχόν ελληνική επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο θα αποτελούσε αιτία πολέμου (casus belli).

Περισσότερα

Αντιδράσεις για την εξαγγελία επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης

1 σχόλιο


 

Τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης προκαλεί η προαναγγελία εκ μέρους του απελθόντος υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά για επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελλάδας από τα 6 στα 12 μίλια.

Για «έλλειψη σοβαρότητας και συναίσθησης ευθύνης» έκανε λόγο ο τομεάρχης Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας. Γιώργος Κουμουτσάκος, σχολιάζοντας παράλληλα ότι η επιλεκτική επέκταση των χωρικών υδάτων έγινε «πρόχειρα και αποσπασματικά». «Ως προς την ουσία της ανακοίνωσης, επιφυλασσόμαστε να τοποθετηθούμε, αφού θα υπάρξει πλήρης και επίσημη ενημέρωση για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα και με γνώμονα πάντα τα ευρύτερα συμφέροντα της χώρας», συμπλήρωσε.

«Είναι, επιπλέον, απολογισμός ανοικτών μετώπων και επιζήμιων χειρισμών στα μεγάλα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, καθώς και κακοδιοίκησης και αυταρχισμού στο Υπουργείο των Εξωτερικών. Πέραν αυτών και σε επιβεβαίωσή τους, σήμερα, μια πολύ σημαντική ανακοίνωση για την εξωτερική πολιτική της χώρας, όπως η επιλεκτική επέκταση των χωρικών της υδάτων, γίνεται πρόχειρα και αποσπασματικά επ’ ευκαιρία της παράδοσης – παραλαβής του Υπουργείου Εξωτερικών», επεσήμανε ο τομεάρχης της ΝΔ.

Τέλος,  ο κ. Κουμουτσάκος χαρακτήρισε «εθνικά επιζήμια τη Συμφωνία των Πρεσπών και την εκχώρηση της «μακεδονικής» εθνότητας και γλώσσας στα Σκόπια».

Περισσότερα

H Θράκη στο προσκήνιο. Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή…

1 σχόλιο


 

Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε.Δρούγος
Διεθνολόγος-Στρατηγικός Αναλυτής

Και να που η Θράκη επανέρχεται στο προσκήνιο. Οι εδώ και αρκετές δεκαετίες σποραδικές αναφορές των τοπικών και πανελλαδικής κυκλοφορίας και εμβέλειας ΜΜΕ, γύρω από τα μειονοτικά θέματα έχουν ξανά την τιμητική τους. Αυτή τη φορά για το θέμα της τοποθέτησης των νέων μουφτήδων, μιας και τελικώς έκανε το χατίρι στην Άγκυρα να ενδώσει στις πιέσεις της για την αντικατάσταση των διορισμένων Μουφτήδων έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την τοποθέτηση ατόμων που πρόσκεινται φιλικά στην τουρκική πλευρά.
Το πρώτο βήμα έχει γίνει με την συνταξιοδότηση των Μουφτήδων Κομοτηνής και Ξάνθης, με το πρόσχημα της υπέρβασης του ορίου ηλικίας μιας και πέραν των θρησκευτικών καθηκόντων τους, ασκούν και δικαστική εξουσία. Και φυσικά το πρώτο παράδοξο έρχεται και υψώνεται ως το σύνολο της επιθυμητής διαδικασίας που θέλει η Άγκυρα. Μπορεί να μην υπάρχει πρόβλημα στην ανάδειξη με ψήφο, των θρησκευτικών ηγετών των μουσουλμάνων στη Θράκη, υπάρχει όμως πρόβλημα με τη δικαστική εξουσία μιας και στη χώρα μας (όπως και σε όλες τις χώρες του κόσμου) οι δικαστικοί λειτουργοί ΔΕΝ ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ.

Βεβαίως θα αντιτάξει κανείς την άποψη ότι, η Ελλάδα μπορεί να αποδεχθεί το αποτέλεσμα των εκλογών της μειονότητας και να προβεί σε διορισμό των εκλεγμένων Μουφτήδων. Νομικά ναι, μπορεί να σταθεί αυτό το επιχείρημα. Και βέβαια όλο αυτό θα καταδείξει το βαθμό της εξάρτησης της χώρας μας υπό την παρούσα κυβέρνηση στις ορέξεις της εξ ανατολών φίλης, γειτόνου και συμμάχου χώρας. Με αυτό τον τρόπο η Ελλάδα δορυφοροποιείται και προσδένεται στο άρμα της Τουρκίας, κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί στα χρονικά της νεότερης ιστορίας μας. Όπως επίσης και το να επιτρέψει την ανάμειξή της στα εσωτερικά μας. Περισσότερα

Άμεση Ανάλυση: Γιατί τους απελευθέρωσε;

1 σχόλιο


ΑΓΓΕΛΟΣ Μ. ΣΥΡΙΓΟΣ

Η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών παραμονή του δεκαπενταύγουστου υπήρξε εντελώς αιφνιδιαστική. Το γεγονός έφερε ανακούφιση στις οικογένειές τους και σκόρπισε χαρά και συγκίνηση σε όλη την Ελλάδα λόγω του μεγάλου συμβολισμού που έφερε η πολύμηνη και καθ’ όλα άδικη κράτησή τους αλλά και η λύτρωσή τους παραμονή της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τί όμως συνέβη και το καθεστώς Ερντογάν αποφάσισε να τους αφήσει ελεύθερους;

Όλες οι ενδείξεις συντείνουν προς το ότι η ευτυχής εξέλιξη συνδέεται άμεσα με το θέμα της συνεχιζόμενης κρατήσεως του αμερικανού πάστορα Μπράνσον και της συνεπακόλουθης εντάσεως μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ. Εκτός από τον Μπράνσον, στις τουρκικές φυλακές κρατούνται αμερικανοί, γερμανοί και γάλλοι υπήκοοι. Εδώ και λίγες ημέρες οι ΗΠΑ δεν ζητούν μόνον την αποφυλάκιση του πάστορα. Απαιτούν πλέον την απελευθέρωση όλων όσων σχετίζονται με αμερικανικά συμφέροντα (αμερικανοί αλλά και τούρκοι υπάλληλοι σε αμερικανικά προξενεία) και κρατούνται στις τουρκικές φυλακές.

Η περίπτωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών διέφερε ως προς τις άλλες υποθέσεις ξένων υπηκόων διότι δεν τους κατηγορούσαν για συνεργασία με τους Γκιουλενιστές ή τους αυτονομιστές του ΠΚΚ. Κατά τα λοιπά υπήρχαν πολλές ομοιότητες. Όλοι έχουν κρατηθεί επί μακρό χρονικό διάστημα χωρίς να τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες. Όταν γίνονται γνωστές οι κατηγορίες, διαπιστώνεται ότι δεν συνοδεύονται από ισχυρά στοιχεία. Σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει η βεβαιότητα ότι πρόκειται περί ομηρίας, όπου η τουρκική πλευρά περιμένει να πάρει κάτι ως αντάλλαγμα για να τους αφήσει ελεύθερους.

Περισσότερα

Νέα παρέμβαση από Μίκη Θεοδωράκη: Ήρωας ή ραγιάς ο Έλληνας;

1 σχόλιο


 

 

Με ένα ακόμη άρθρο – κόλαφο κατά της κυβέρνησης και κυρίως της εξωτερικής πολιτικής που ασκεί, ο Μίκης Θεοδωράκης παρεμβαίνει ενώ είναι σε εξέλιξη η υπόθεση του Σκοπιανού και η ρήξη με την Τουρκία. Ο μεγάλος Ελληνας μουσικοσυνθέτης καταφέρεται κατά των κ. Κοτζιά και Καμμένου λέγοντας ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα ΗΠΑ και ΝΑΤΟ και υποστηρίζει ότι ο ένας μας οδηγεί σε πόλεμο με την Τουρκία κι ο άλλος σε ρόλο ισοδύναμο με αυτόν της Αλβανίας στα Βαλκάνια.
Ο Μίκης επανέρχεται στην πρότασή του για δημοψήφισμα και καλεί τον ελληνικό λαό να αποφασίσει αν θα είναι ραγιάς ή ήρωας.

Αναλυτικά το άρθρο

Μέσα σε μια μέρα είδα να επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις μου σχετικά με την κατάσταση και την πορεία της χώρας μας.

Κάπου διάβασα ότι ο κ. Τσίπρας δεν ζήτησε να μιλήσει στο τηλέφωνο με έναν από τους προτέκτορές μας αλλά με τον … Πούτιν! Κάθε λογικός και προ παντός ανεξάρτητος Έλληνας βλέπει ότι δεν υπάρχει μέλλον για μας, για την Ελλάδα αλλά μόνο εάν αποφασίσουμε να κατακτήσουμε τουλάχιστον την ουδετερότητά μας.

Στην ομιλία μου στα Χανιά (21.9.2011) μίλησα για την «αλλαγή πλεύσης». Σήμερα το θέμα αυτό δηλαδή της εξωτερικής μας πολιτικής, έχει λάβει ζωτικό χαρακτήρα από τις πρωτοβουλίες των Κοτζιά-Καμμένου που εξυπηρετούν 100% τα συμφέροντα των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ και μας οδηγούν σε οδυνηρή, εξευτελιστική και επικίνδυνη πορεία. Όπως σε έναν πόλεμο με την Τουρκία ο ένας και ο άλλος σε ρόλο ισοδύναμο με κείνον της Αλβανίας και των Σκοπίων δηλαδή να γίνουμε ο βασικός κρίκος των δυτικών Βαλκανικών και Νατοϊκών κρατών με ορίζοντα τη συμμετοχή μας σε μια εκστρατεία με στόχο τη διάλυση της Ρωσίας και του Ιράν.

Αυτός που αναφέρθηκε στον Πούτιν φαίνεται ότι στηρίχθηκε σ’ αυτό το ενδεχόμενο. Εξ ου και η ξαφνική επαναφορά του Σκοπιανού, προκειμένου να ολοκληρωθεί η αλυσσίδα που ανέφερα πριν.

Γιατί δεν κάνουν ένα δημοψήφισμα με το ερώτημα τι σκέφτεται ο λαός μας για τις δολοπλοκίες Κοτζιά-Καμμένου; Στα «ΝΕΑ» της 4.6.2018 ο Γιώργος Παπαχρήστου διατυπώνει σκέψεις όπως αυτές που ανέφερα στην ομιλία μου στο Σύνταγμα. Ότι δηλαδή σχετικά με τα Σκόπια θα πρέπει να εξακολουθήσουμε να συνυπάρχουμε όπως κάναμε ως τώρα, με το ίδιο status quo. Το πρόβλημα άλλωστε δεν είναι δικό μας αλλά … του ΝΑΤΟ. Και έτσι εξηγείται η υπερδραστηριότητα του Αμερικανού Πρεσβευτή. Τα χαμόγελα. Τα εγκώμια. Και τα Drones που μας κάνουν τη χάρη να έχουν ως βάση τους την Λάρισα. Που φυσικά πρέπει αυτομάτως να έγινε στόχος των εχθρών των ΗΠΑ που συμβαίνει να μην είναι και δικός μας στόχος. Ούτε το Ιράν ούτε και η Ρωσία και φυσικά ούτε και η Σερβία.

Περισσότερα

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: