Αρχική

Τι σχεδιάζει η Τουρκία στην περιοχή του Καστελλόριζου;

1 σχόλιο


ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Το σημερινό άρθρο για τις δραστηριότητες της Τουρκίας, με έρευνες υδρογονανθράκων στις περιοχές μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου, γράφεται με αφορμή δημοσίευμα της «Κ» στις 28/7/2019, όπου ο έγκριτος δημοσιογράφος Βασίλης Νέδος, κάτω από τον τίτλο «Η Αγκυρα σχεδιάζει έρευνες νοτίως του Καστελλόριζου», παρουσιάζει τα σχέδια της Τουρκίας να επιχειρήσει μέσα στον Αύγουστο σεισμικές έρευνες, με το νέο σεισμογραφικό σκάφος «Ορούτς Ρέις», στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και νότια του Καστελλόριζου. Με την παρέμβασή μου θέλω να ενισχύσω το δημοσίευμα και να παραθέσω στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν ότι η Τουρκία, μέσω της κρατικής εταιρείας πετρελαίου (TPAO), έχει ήδη διεξαγάγει σεισμικές έρευνες στην επίμαχη περιοχή, έχει ήδη αξιολογήσει τα ευρήματά τους και τώρα προχωρεί σε συμπληρωματικές έρευνες για να επιλέξει γεωτρητικούς στόχους.

Από το 2010, που έχω τη δυνατότητα να εκφράζω δημόσια τις θέσεις μου, έχω αναλύσει την τακτική και τις συμπεριφορές της Τουρκίας στον τομέα των ερευνών υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες περιοχές άμεσου ενδιαφέροντος της Ελλάδας και της Κύπρου, όπως αυτές καθορίζονται από το Δίκαιο της Θάλασσας (Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών – Montego Bay -1982). Η τακτική αυτή συνοψίζεται ως εξής:

Περισσότερα

Είμαστε γελασμένοι αν νομίζουμε ότι ο «καβγάς» είναι μόνο για το αέριο

Σχολιάστε


Από Liberal

erntogan_tv

Του Παναγιώτη Παστουσέα*

Οι Τούρκοι και ιδιαίτερα ο Ερντογάν τα τελευταία χρόνια μας αποκαλύπτουν ευθέως τις προθέσεις και τους στόχους τους, φαίνεται όμως ότι κανείς από την δυτική πλευρά του Αιγαίου, παρά τα όσα συμβαίνουν, δεν θέλει ή δεν μπορεί να αναγνώσει σωστά το ευρύτερο σχέδιο των Τούρκων με αποτέλεσμα να είμαστε μονίμως αιφνιδιασμένοι και να τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα.

Ήταν πλήρως απογοητευτικές και ίσως κωμικές (αν δεν αφορούσαν την εθνική μας αξιοπρέπεια ) οι αντιδράσεις της Ελληνικής και της Κυπριακής κυβέρνησης όταν οι δημοσιογράφοι ρωτούσαν τους αρμοδίους αν όντως οι Τούρκοι τρύπησαν την Κυπριακή ΑΟΖ (35 νμ μόλις από την Πάφο και 220 νμ από την κοντινότερη Τουρκική ακτή). Οι Ελληνικές αρχές και ενώ το τρυπάνι είχε φθάσει στα 3000 μ. , απαντούσαν «ναι, υπάρχουν κάποιες φήμες αλλά δεν ξέρουμε, ρωτήστε τους Κυπρίους», οι Κύπριοι στην ίδια ερώτηση έλεγαν «ναι, υπάρχουν φήμες αλλά δεν ξέρουμε θα πρέπει να το πει η Τουρκία».

Η φράση του Ερντογάν σε ομιλία του, πριν από λίγες μέρες «ΑΝ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΚΑΒΓΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΕΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΛΑΣΜΕΝΟΙ» αποκαλύπτει ξεκάθαρα τους στόχους, τις επιδιώξεις, το γεωπολιτικό σχέδιο και τελικά το όραμα των νέο-Οθωμανών (αλλά και οι Κεμαλιστές εκεί καταλήγουν) για την Τουρκία του μέλλοντος. Ο Ερντογάν ΔΕΝ έχει στόχο μόνο την ενέργεια, αυτή είναι ένα υποσύνολο των όσων οραματίζεται.

Το όραμά του είναι η Τουρκία να γίνει όχι μόνο μια περιφερειακή δύναμή αλλά και μια Μεγάλη Δύναμη παγκοσμίου εμβέλειας. Η ανάδυση της όμως σε τέτοιου είδους Δύναμη απαιτεί Ζωτικό Χώρο (όπως έχει περιγράψει ο θεωρητικός της Τουρκικής νέο-Οθωμανικής γεωπολιτικής Νταβούτογλου) και ο χώρος αυτός ΔΕΝ είναι χερσαίος αλλά ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ (Γαλάζια Πατρίδα). Απαραίτητη προϋπόθεση γι’ αυτό είναι:

Πρώτον: Η υπεροχή και ο Έλεγχος επί των θαλασσίου χώρων Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου με την δημιουργία ισχυρής Ναυτικής Δύναμης.

Δεύτερον: Η αμφισβήτηση και τελικά αφαίρεση από την Ελλάδα της θαλάσσιας υπεροχής η οποία αποκτήθηκε με τους Βαλκανικούς Πολέμους, την συνθήκη της Λωζάννης και την συνθήκη των Παρισίων.

Περισσότερα…

Τουρκία: άγριο θηρίο στη γωνία……

Σχολιάστε


ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η κατάσταση στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο επιδεινώνεται, χωρίς βεβαίως το Αιγαίο να μένει απέξω. Στην πραγματικότητα πρόκειται για κρίσιμη κατάσταση με καθοριστική ευθύνη της Τουρκίας του Ταγίπ Ερντογάν, καθώς δική της επιδίωξη ήταν και είναι η κλιμάκωση της έντασης ώστε τα πράγματα να φτάσουν εδώ που τώρα βρίσκονται. Χωρίς μάλιστα κανείς να είναι σε θέση να προβλέψει το αύριο το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει και θερμά γεγονότα.

Είναι φανερό ότι η Αγκυρα αισθάνεται στριμωγμένη στη γωνία, εξαιτίας εξελίξεων που δεν είχε προβλέψει, όπως η ανακάλυψη πλούσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή, κυρίως όμως λόγω των αντιφατικών πολιτικών του Ερντογάν με βασικό κίνητρο τη διεθνή αναγνώριση της ηγεμονίας του (και της χώρας του φυσικά) στην περιοχή. Στο πλαίσιο αυτών των πολιτικών εντάσσεται η προσπάθειά του να κάνει ξανά την Τουρκία το κέντρο και προστάτη του σουνιτικού Ισλάμ –διατηρώντας όμως καλές σχέσεις με το σιιτικό– και εθνική μητρόπολη όλων των λαών που θεωρεί ότι έχουν τουρκικές ρίζες. Την ιδέα της μητρόπολης την εγκατέλειψε σχετικά γρήγορα γιατί βρήκε απέναντί του τη Ρωσία, αφού οι συγκεκριμένοι λαοί ανήκαν στο παρελθόν στη Σοβιετική Ενωση, αλλά επέμενε και επιμένει να εμφανίζεται η Τουρκία κέντρο και προστάτης του Ισλάμ στη Μέση Ανατολή και ο ίδιος ηγέτης του.

Οι στρατηγικές επιδιώξεις και οι πρακτικές που χρησιμοποίησε ο Ερντογάν τον έφεραν σταδιακά σε σύγκρουση με όλους σχεδόν τους γείτονές του, με άλλες δυνάμεις της περιοχής, όπως το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και ταυτόχρονα κατάφερε να εξοργίσει την Ουάσιγκτον και να έχει ψυχρές σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ενωση στο σύνολό της. Αυτά όλα –και άλλα, όπως η απειλή που συνιστούν οι Κούρδοι για την ακεραιότητα της χώρας– κράτησαν την Τουρκία εκτός ενεργειακών εξελίξεων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τώρα πασχίζει με κάθε τρόπο να μπει στο παιχνίδι, αλλά όχι ως περιθωριακός ή παίκτης πάγκου. Θέλει να είναι απολύτως βασικός, αν όχι κυρίαρχος του παιχνιδιού.

Με αυτά και μ’ εκείνα, η Τουρκία κατάφερε να μπει μόνη της στη γωνία. Από την άλλη πλευρά γνωρίζει πολύ καλά το μέγεθος του πληθυσμού της και τη μεγάλη αξία του οικοπέδου της για τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, τη Δύση και προς το παρόν ρισκάρει, γιατί αποκλείεται η Ουάσιγκτον να αποδεχθεί αμαχητί απώλεια της επιρροής σ’ αυτήν. Παράλληλα, ο Ερντογάν εκβιάζει παρανομώντας και προκαλώντας, ως ηγέτης, όχι απλά περιφερειακής, αλλά μεγάλης δύναμης, την οργή των ΗΠΑ – Ισραήλ και της Ευρώπης.

Αγνωστο πώς θα καταλήξει όλη αυτή η ιστορία, γιατί σήμερα η Τουρκία θυμίζει άγριο θηρίο εγκλωβισμένο στη γωνία που προσπαθεί να ξεφύγει. Ψάχνει λοιπόν να βρει κάποιον αδύναμο να κτυπήσει, όπως η Κύπρος, ή και η Ελλάδα. Να θυμόμαστε επίσης ότι συνήθως η Αγκυρα δεν μπλοφάρει, άρα απαιτείται πολύ μεγάλη προσοχή στη μακρά περίοδο μεγάλης έντασης που έρχεται.

http://www.kathimerini.gr

 

 

 

Δεύτερο Κόσοβο σχεδιάζει η Τουρκία στη Θράκη

Σχολιάστε


Αναστάσιος Λαυρέντζος

Όσες φορές η ελληνική Θράκη έρχεται στο επίκεντρο της ειδησεογραφίας, αυτό συνήθως γίνεται εξαιτίας των δηλώσεων ή της επίσκεψης σε αυτή κάποιου Τούρκου πολιτικού. Μέσα από αυτές τις σποραδικές αναφορές ο μέσος Έλληνας έχει μια μάλλον θολή εντύπωση για το τι συμβαίνει στην Θράκη. Στο πλαίσιο λοιπόν των γενικότερων εξελίξεων είναι ενδιαφέρον να αναρωτηθούμε: τι ακριβώς συμβαίνει στη Θράκη; Τι επιδιώκει η τουρκική πολιτική στην περιοχή και τι έχει επιτύχει όλα αυτά τα χρόνια;

Η «ιδιαιτερότητα» της Θράκης έγκειται στο ότι διαθέτει μια ευάριθμη μουσουλμανική μειονότητα. Η ύπαρξη μουσουλμανικών πληθυσμών στην περιοχή είναι αποτέλεσμα των ρυθμίσεων της Συνθήκης της Λωζάνης, η οποία από την ανταλλαγή πληθυσμών που η ίδια επέβαλε, εξαίρεσε αμοιβαία τους μουσουλμάνους της Θράκης και τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου. Σημειώνουμε ότι αναφερόμαστε σε «μουσουλμάνους της Θράκης» διότι οι σχετικοί πληθυσμοί που παρέμειναν στην περιοχή ήταν εξαρχής ετερογενείς, διακρινόμενοι σε τουρκόφωνους, Πομάκους και Αθίγγανους.

Αντίστοιχα μιλάμε για «Έλληνες της Τουρκίας», όχι από μεροληψία, αλλά διότι οι «Ρωμιοί» που έμειναν στην Τουρκία είχαν θρησκευτική και γλωσσική ομοιογένεια, διέθεταν θεσμούς (Πατριαρχείο), σημαντικά εκπαιδευτικά ιδρύματα και είχαν βαθιές ιστορικές αναφορές. Επί πλέον, από τους Ελληνορθόδοξους που κρίθηκαν μη ανταλλάξιμοι, οι 30.000 ήταν Έλληνες υπήκοοι, κάτοικοι Κωνσταντινουπόλεως και οι 8.200 ήταν Έλληνες κάτοικοι των νησιών Ίμβρου και Τενέδου.

Υπενθυμίζουμε ότι τα ελληνικά νησιά Ίμβρος και Τένεδος, παραχωρήθηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάνης στην Τουρκία για λόγους ασφαλείας των Στενών. Αυτό ωστόσο έγινε με τη ρητή απαίτηση (Άρθρο 14) ότι οι πληθυσμοί τους θα διατηρούσαν την αυτονομία τους. Η δέσμευση αυτή ποτέ δεν τηρήθηκε από την Τουρκία, η οποία με σειρά ενεργειών πέτυχε τον εξανδραποδισμό των ελληνικών πληθυσμών και από τα δύο αυτά νησιά.

Περισσότερα

Το Barbaros και η «στρατηγική της έντασης» της Τουρκίας

1 σχόλιο


 

Η «έξοδος» του Barbaros ήρθε να υπενθυμίσει ότι η Τουρκία επιμένει στις πάγιες αμφισβητήσεις της.

Η πρόσφατη ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο με την προσπάθεια της Τουρκίας να κάνει έρευνες σε περιοχή που ανήκει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και την αποστολή της ελληνικής φρεγάτας Νικηφόρος Φωκάς δεν ήρθαν ως κεραυνός εν αιθρία.

Η διαμάχη για την υφαλοκρηπίδα αποτελεί μία από τις βασικές διαφορές ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο από τη μια πλευρά και την Τουρκία από την άλλη. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, η «αναθεωρητική» στροφή της Τουρκίας ως προς τα όσα είχαν αποτυπωθεί στις συμφωνίες της δεκαετίας του 1920 και του 1930 που έκτοτε είχαν ορίσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, κατεξοχήν αποτυπώθηκε στο ερώτημα της υφαλοκρηπίδας.

Ας μην ξεχνάμε ότι τότε έχουμε και το πρώτο μεγάλο κύμα στροφής προς τις ενεργειακές έρευνες στο θαλάσσιο χώρο, όπως και τις σαφείς ενδείξεις ότι το Αιγαίο όπως και συνολικά η ανατολική Μεσόγειος κρύβουν σημαντικά αποθέματα υδρογονανθράκων.

Το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας

Το πρόβλημα που είχε προκύψει ήταν συγκεκριμένο: η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής θέσης και του νησιωτικού χαρακτήρα της και δεδομένου ότι το διεθνές δίκαιο και ειδικά η Διεθνής Σύμβαση για τη Θάλασσα αναγνωρίζουν στα νησιά και τις κατοικημένες και με οικονομική δραστηριότητα βραχονησίδες δικιά τους υφαλοκρηπίδα διαθέτει μια εντυπωσιακή υφαλοκρηπίδα, όπως και ΑΟΖ εάν την κηρύξει.

Λόγω της συγκεκριμένης γεωγραφικής θέσης και επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο να έκανε η Ελλάδα στο Αιγαίο (όπως ανακοίνωσε ότι θα κάνει στο Ιόνιο), πάλι το Αιγαίο θα «έκλεινε» ως «ελληνική θάλασσα», κάτι που οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν αποφύγει να κάνουν μέχρι τώρα.
Η Τουρκία σταθερά και πάγια υποστηρίζει έναν τρόπο οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας (και κατ’ επέκταση της ΑΟΖ, εφόσον η μεθοδολογία είναι κοινή) που δεν αναγνωρίζεται από το διεθνές δίκαιο αφού θεωρεί ότι το κύριο κριτήριο είναι η «μέση γραμμή» ανάμεσα στις ηπειρωτικές περιοχές, μην αποδεχόμενη την αυτοτελή υφαλοκρηπίδα των νησιών. Παράλληλα, έχει διακηρύξει, με ψήφισμα της Εθνοσυνέλευσης το 1995 ότι τυχόν ελληνική επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο θα αποτελούσε αιτία πολέμου (casus belli).

Περισσότερα

Αντιδράσεις για την εξαγγελία επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης

1 σχόλιο


 

Τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης προκαλεί η προαναγγελία εκ μέρους του απελθόντος υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά για επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελλάδας από τα 6 στα 12 μίλια.

Για «έλλειψη σοβαρότητας και συναίσθησης ευθύνης» έκανε λόγο ο τομεάρχης Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας. Γιώργος Κουμουτσάκος, σχολιάζοντας παράλληλα ότι η επιλεκτική επέκταση των χωρικών υδάτων έγινε «πρόχειρα και αποσπασματικά». «Ως προς την ουσία της ανακοίνωσης, επιφυλασσόμαστε να τοποθετηθούμε, αφού θα υπάρξει πλήρης και επίσημη ενημέρωση για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα και με γνώμονα πάντα τα ευρύτερα συμφέροντα της χώρας», συμπλήρωσε.

«Είναι, επιπλέον, απολογισμός ανοικτών μετώπων και επιζήμιων χειρισμών στα μεγάλα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, καθώς και κακοδιοίκησης και αυταρχισμού στο Υπουργείο των Εξωτερικών. Πέραν αυτών και σε επιβεβαίωσή τους, σήμερα, μια πολύ σημαντική ανακοίνωση για την εξωτερική πολιτική της χώρας, όπως η επιλεκτική επέκταση των χωρικών της υδάτων, γίνεται πρόχειρα και αποσπασματικά επ’ ευκαιρία της παράδοσης – παραλαβής του Υπουργείου Εξωτερικών», επεσήμανε ο τομεάρχης της ΝΔ.

Τέλος,  ο κ. Κουμουτσάκος χαρακτήρισε «εθνικά επιζήμια τη Συμφωνία των Πρεσπών και την εκχώρηση της «μακεδονικής» εθνότητας και γλώσσας στα Σκόπια».

Περισσότερα

H Θράκη στο προσκήνιο. Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή…

1 σχόλιο


 

Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε.Δρούγος
Διεθνολόγος-Στρατηγικός Αναλυτής

Και να που η Θράκη επανέρχεται στο προσκήνιο. Οι εδώ και αρκετές δεκαετίες σποραδικές αναφορές των τοπικών και πανελλαδικής κυκλοφορίας και εμβέλειας ΜΜΕ, γύρω από τα μειονοτικά θέματα έχουν ξανά την τιμητική τους. Αυτή τη φορά για το θέμα της τοποθέτησης των νέων μουφτήδων, μιας και τελικώς έκανε το χατίρι στην Άγκυρα να ενδώσει στις πιέσεις της για την αντικατάσταση των διορισμένων Μουφτήδων έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την τοποθέτηση ατόμων που πρόσκεινται φιλικά στην τουρκική πλευρά.
Το πρώτο βήμα έχει γίνει με την συνταξιοδότηση των Μουφτήδων Κομοτηνής και Ξάνθης, με το πρόσχημα της υπέρβασης του ορίου ηλικίας μιας και πέραν των θρησκευτικών καθηκόντων τους, ασκούν και δικαστική εξουσία. Και φυσικά το πρώτο παράδοξο έρχεται και υψώνεται ως το σύνολο της επιθυμητής διαδικασίας που θέλει η Άγκυρα. Μπορεί να μην υπάρχει πρόβλημα στην ανάδειξη με ψήφο, των θρησκευτικών ηγετών των μουσουλμάνων στη Θράκη, υπάρχει όμως πρόβλημα με τη δικαστική εξουσία μιας και στη χώρα μας (όπως και σε όλες τις χώρες του κόσμου) οι δικαστικοί λειτουργοί ΔΕΝ ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ.

Βεβαίως θα αντιτάξει κανείς την άποψη ότι, η Ελλάδα μπορεί να αποδεχθεί το αποτέλεσμα των εκλογών της μειονότητας και να προβεί σε διορισμό των εκλεγμένων Μουφτήδων. Νομικά ναι, μπορεί να σταθεί αυτό το επιχείρημα. Και βέβαια όλο αυτό θα καταδείξει το βαθμό της εξάρτησης της χώρας μας υπό την παρούσα κυβέρνηση στις ορέξεις της εξ ανατολών φίλης, γειτόνου και συμμάχου χώρας. Με αυτό τον τρόπο η Ελλάδα δορυφοροποιείται και προσδένεται στο άρμα της Τουρκίας, κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί στα χρονικά της νεότερης ιστορίας μας. Όπως επίσης και το να επιτρέψει την ανάμειξή της στα εσωτερικά μας. Περισσότερα

Older Entries